Podaj nam swój e-mail,
a możesz wygrać kartę podarunkową o wartości 300 $.
Powrót
...wziąć udział w losowaniu.
Pamiętaj, że jesteśmy dostępni całą dobę online.
Jeszcze bogatsza oferta.
Darmowa wysyłka zakupów przekraczających 100 $.
Nie mogłabym bez tego żyć.
Co to jest „ujędrniacz”?
Jest płynniejszy od nawilżacza,
ale wspaniale wzbogaca kolagen.
Jaka jest pani codzienna pielęgnacja?
Moja pielęgnacja?
Dzień dobry.
-Witaj, Heidi. -Dzień dobry.
Masz tu coś.
Poczekaj 90 sekund.
Cześć.
ODCINEK PIĄTY POMAGANIE
Joseph.
Wygląda nieźle, Joe.
Dobra robota.
Ten pan chce zadać ci kilka pytań.
Zgodzisz się?
W porządku. Będę tam.
Panie Shrier, nazywam się Thomas Carrasco.
Jestem z Departamentu Obrony...
Zajmuję się skargą dotyczącą Waltera Cruza.
Z naszych zapisów wynika, że razem z panem Cruzem
zgłosił się pan na leczenie w Centrum Weterana Homecoming
po zakończeniu służby.
To było...
Panie Shrier?
Zrozumiał pan pytania?
Tak.
Zgadza się? Był pan z Walterem w Homecoming?
-Ponieważ próbuję ustalić... -Tak.
Słucham?
Razem z Walterem...
Zostawiłem go tam.
Tak, wypisano pana wcześniej.
Ale czy pamięta pan, czy coś zaszło
pomiędzy Walterem i Heidi Bergman?
Może pan odejść?
Jeśli martwi się pan...
Każde pańskie słowo będzie trzymane w ścisłej tajemnicy.
Staram się tylko ustalić, czy Walter zrobił coś pani Bergman.
Chce pan jedynie pomóc.
Zgadza się.
On jej wierzył.
Heidi Bergman?
Mogę?
Nie, nie trzeba.
Proszę.
Te rzeczy potrafią dać w kość.
Ostrzegałem go przed nią.
Powiedziałem mu o drzewach.
Ale Walter nigdy...
Przed czym pan go ostrzegł?
Oni się tam ukrywali.
Nie potrafiłem tego dobrze wyjaśnić.
Zawsze o wszystkim wiedziała.
O czym wiedziała? Kto się ukrywał?
Przepraszam.
W porządku.
Proszę to wziąć.
Niech pan pamięta.
O czym wiedziała Heidi Bergman?
Panien Shrier... Co wiedziała?
Wszystko gra, Joe?
Jacyś chętni?
Dajcie spokój. Musimy ćwiczyć.
Po powrocie do domu
spotkacie starych znajomych. Nie będą wiedzieli,
przez co przeszliście.
Mogą powiedzieć coś, co wam się nie spodoba.
Przećwiczymy to w scenkach.
To są tylko scenki.
Ktoś się zgłosi?
Chłopaki, to tylko drink ze starym znajomym,
nic więcej.
Engel, to twój pierwszy tydzień.
Daj temu szansę.
Nie umiem sobie tego wyobrazić.
Czego?
Przyjaźni z tobą.
Wiesz co? Dla mnie to też dziwne...
Może ściągnij czapkę.
Walter się zgłasza.
Ja?
Tak. Ty.
W porządku.
Najwyraźniej się zgłaszam.
Usiądź.
Można, Craig?
-Miałem nadzieję... -Super.
W porządku.
Witaj w domu, stary!
Świetnie cię widzieć.
Ciebie też, przyjaciółko.
Jak cię nie było, spotkałam mnóstwo wspaniałych osób.
Cieszę się.
Jednego mogę chyba nazwać
najlepszym przyjacielem.
Nie mam za wiele czasu, bo idziemy na imprezę sportową.
Brzmi wspaniale.
-Chcesz pójść? -Jasne.
Cholera, nie mamy dla ciebie biletu.
Nie wiedziałam, czy nadal to lubisz.
Co? Rozrywki?
Nie, ostatnio tylko siedzę w domu i poleruję moją broń.
Racja.
Heidi...
Co zamierzasz teraz robić, skoro wróciłeś?
Nie wiem. Może odpocznę parę tygodni.
A jak już się znudzisz?
Chcę pojechać na zachód.
To dobry pomysł. Nowy początek.
-Zgadza się. -Co tam będziesz robił?
Nie wiem. Otworzę cukiernię. Może będę uczył jogi.
-Umiesz piec? -Nie.
Znasz jogę?
Nie może być trudna.
Wyjedziesz więc na zachód, do nowego miasta,
bez pracy i przyjaciół... Co będziesz robił cały dzień?
Nie wiem, stara przyjaciółko.
A ty? Czym się zajmujesz?
Pracuję z weteranami. Pomagam im.
Naprawdę im pomagasz?
Przynajmniej tym, którzy współpracują.
-Lubisz to zajęcie? -Tak.
Niełatwo było się tu dostać.
Co wcześniej robiłaś?
Wcześniej? Niech pomyślę.
Byłam recepcjonistką.
Awansowałam do działu kadr, potem mnie zwolniono,
więc wróciłam do matki.
Chwilę zajmowałam się nieruchomościami. Spotkałam żonatego gościa.
Myślałam, że jak wszystko rzucę i przeprowadzę się do innego stanu,
między nami się ułoży.
Ale tak się nie stało.
Wróciłam do domu.
Kierownik biura, odeszłam, kierownik magazynu, odeszłam,
z knajpy mnie wylali.
Nagle zdałam sobie sprawę, że chcę zostać pracownikiem socjalnym.
Cztery lata wieczorówki i udało się.
Trzy lata pracowałam w Centrum Weterana w Ocala, teraz tutaj.
To twoja wymarzona praca?
Oczywiście.
Myślisz, że też powinienem spróbować taką znaleźć?
Nie.
Więc co?
Czekałam tylko, żeby klej zasechł.
Że co?
Bardzo śmieszne, Heidi.
Nie spodziewaliśmy się.
Siostra mojej mamy. Ciotka Betty.
Pogrzeb jest w ten weekend, do pracy wrócę w poniedziałek.
...potężna burza śnieżna w rejonie Milwaukee.
Milwaukee.
Pada tutaj śnieg, więc powinienem... Dobrze.
Dokładnie. Zobaczymy się... Świetnie, w poniedziałek. Pa.
Szkoda tej ciotki. W zeszłym miesiącu zmarła moja babcia.
Przykro mi.
Moja babcia wciąż umiera.
Biorę udział konkursach tańca.
Spieszę się.
Czasem bardzo późno wyjeżdżamy.
Wtedy zwykle umiera moja babcia.
Mogę dostać swoje kluczyki?
Powodzenia w śnieżycy.
Witamy w Tampie Mieście przyszłości Ameryki
To nie wypali. Według mnie...
-Możesz zamknąć drzwi? -To mój pokój.
-Po co to wszystko? -Będzie beka. Zaufaj mi.
-Byłoby śmieszniej, gdyby... -To nie wypali.
-Będziesz za daleko. -O tym mówię.
-Użyjemy prześcieradła... -Opony od roweru.
Weźmiemy dętkę i zrobimy zarąbistą procę...
Skąd weźmiemy taką oponę?
O czym wy gadacie?
-Walter chce... -Skąd jesteś, Engel?
-Z Kentucky? -Pogięło cię? Z Alabamy.
Umiesz zastawić sidła?
Na ptaki czy zwierzynę?
POMIESZCZENIE GOSPODARCZE
Nie ruszaj.
Tak to się unieruchamia?
Co robisz? Tu przetnij.
To były truskawki.
Zgadza się.
Nazywało się Truskawkowy Poranek.
Z liofilizowanymi truskawkami, płatkami, zalewało się mlekiem?
Pomyliłeś je z Jagodowym Porankiem.
-To o nich myślisz. -Wcale nie.
-Często je jadłem. -Przestań.
Wiem, o czym mówię, dobra?
-Jak to? -Tata pracował dla producenta.
Serio?
A niech mnie.
Trzymają dla mnie posadę.
Tak? Jak już stąd wyjdziesz?
Kto wie. Może wyjadę dziś w nocy.
Do Alabamy?
Jasne. Wsiądę do autobusu i dojadę na śniadanie.
Jak dostaniesz się na przystanek?
-Pójdę. -Z buta?
Zobacz, gdzie jesteśmy.
Nie boję się błota.
To duży obszar. Wierz mi, widziałem.
Chcę wrócić do domu.
Przeszedłem przez całe to gówno.
Udało mi się wrócić.
Dlaczego nie możemy wrócić do domu?
Chyba dlatego tu jesteśmy.
Pomagają nam wrócić.
Nie wiedzą, co z nami zrobić.
Jesteśmy uszkodzeni.
Umieścili nas
w tym cyrku i...
Nie obchodzimy ich.
Wiesz, ile jesteśmy warci?
O czym mówisz?
Ile w nas zainwestował rząd.
Ile?
Jakieś sto patyków na każdego.
-Naprawdę? -Tak.
-Chcą je odzyskać. -Ode mnie nic nie dostaną.
Znajdziesz pracę, zgadza się?
Kupisz dom.
-Co z tego? -Będziesz płacącym podatki cywilem.
Skoro mogą to załatwić, to dlaczego nie...
Powinnaś dobrze się zastanowić...
Heidi, jeśli dzwoniłaś, żeby mi grozić, jeśli czegoś chcesz,
muszę cię ostrzec. Nie będę siedział i...
Heidi, chodzi o twoją przyszłość.
Dlatego tu jestem.
-Abe, czekam na burgery. -Zaraz będą, cierpliwości.
-Dzieciaki zaczną chryję. -Cierpliwości!
Wracam za pół minuty.
Niech pan siada, gdzie chce.
Witam.
Cześć.
Dziękuję za czekanie. Mamy młyn.
Chce pan zamówić?
Specjalność dnia to wędzona barwena z chlebem kukurydzianym i surówką.
-Mamy też zupę rybną z... -Dalej nie trzeba,
ta zupa brzmi pysznie.
Coś jeszcze?
-Nie. -Coś do picia?
-Nie. -W porządku.
Kawy?
Smakowało?
Tak, bardzo.
18,50 $.
Już.
Moja karta jest uszkodzona.
Mam tylko 20 $.
Mały napiwek, przykro mi.
Nie ma sprawy.
Zwykle mam więcej gotówki.
Proszę wrzucić wizytówkę, może los się uśmiechnie.
CZY POD TWOIM DOMEM JEST CZARNE ZŁOTO?
Wrzuć wizytówkę i dowiedz się więcej!
Nie, Carrasco, przez „C”.
Z Departamentu Obrony.
Potrzebuję o nim wszelkich informacji.
Robi się.
Tak po prostu go wpuściłaś.
-Próbowałam... -Dał jej mój numer.
Posługuje się nią.
Zostanę tu jeszcze parę dni.
-Dokończę sprawy. -W porządku.
W Milwaukee?
Poszedłem za nią. Zaniosła Cruzowi do pokoju harmonijkę.
Byli razem przez dłuższy czas. Sam na sam.
Co ty wyprawiasz?
Pomyślałem, że o tym poinformuję.
-Mówił Craig z ośrodka. -To jakieś jaja, Heidi?
Skąd tu te kamienie?
Podobają się ludziom.
Zostaw ten telefon.
Świat nie przestaje się kręcić, bo jebany Ron
chce się spotkać w środku tygodnia.
To bardzo...
Cześć!
Świetnie, dziękuję.
-Olśniewające. -Wspaniałe.
Cześć! Miło cię widzieć.
Tu jest niesamowicie.
Bardzo podoba mi się jego prostota.
Mieliśmy wielki dom z basenem.
-Ale to nie było dla nas. -Rozumiem.
Kate, mamy w ogrodzie szałwię?
Tak jest. Chyba mamy teraz sobie pójść.
I tak chciałam zobaczyć ogród.
Tędy.
Jak tam Homecoming?
Jesteście w Mirror Pond?
Zgadza się. Dobrze, wiesz...
Biedujemy w biurowcu, dopóki Geist wybuduje...
-Centrum zdrowia. -Właśnie.
Powinniśmy mieć prawdziwy ośrodek.
Radzicie sobie.
Dziękujemy za zaproszenie, Ron.
Byłem zawalony pracą
i nie miałem okazji...
Pewnie jesteś zadowolony.
Zawsze to dzień wakacji.
Tak szczerze, to nie czuję się dobrze, Ron.
Nie?
Czuję się wspaniale.
Za to właśnie cię kocham.
Jajcarz z ciebie. Wymiatasz.
Jak ci się powiedzie,
możesz awansować do Redwood.
Może uda nam się wyrwać cię z farmy.
Oto pan Geist.
Jajcarz.
Wszystko przygotowane, przyjacielu.
Dziękuję, Ron.
Nie dziękuj, tylko załatw tę sprawę.
Wyskoczę na chwilę.
Zadzwonię do niańki.
Jasne.
Cześć, Colin. Co tam?
Heidi. Miło, że odebrałaś.
Oczywiście. Przepraszam, dzwoniłeś wcześniej?
Co my tu robimy, Heidi?
-W Homecoming? -Tak, Heidi.
Jaką mamy misję?
Leczymy stres pourazowy jak raka,
trzeba go wyplenić, a nie tylko kontrolować.
I?
Cóż...
W tym celu używamy leków,
by zlikwidować szkodliwe reakcje na traumatyczne wspomnienia.
Dobrze. I to rozumiesz?
Naturalnie.
Wybacz, dostaliśmy jakąś negatywną opinię?
Czy potrzebujemy negatywnej opinii,
by pamiętać, że mamy się nie rozpraszać, że ryzykujemy naszymi tyłkami?
Jasne, że nie. Pomyślałam tylko,
że coś się stało.
Stało się.
Chodzi o wczorajszy numer z krzesłem?
Krzesło? Nie, Heidi,
mówię o twoim spotkaniu z Walterem Cruzem.
Sam na sam, w jego pokoju.
Skąd o nim wiesz?
Wiem różne rzeczy. To mój ośrodek.
-Co ty odpierdalasz? -To była prywatna rozmowa.
Wiedz, że gdyby to był ktoś inny...
-To było tylko... -Jest jasne,
co robiliście.
Teraz widzę, że mogło to wyglądać niestosownie.
Całkowicie niestosownie. Bez dwóch zdań.
Ale nie o to mi chodzi, Heidi!
Mówię o tym, co zrobiłaś.
Co zrobiłam?
Co mu dałaś.
Tę harmonijkę?
Tak, Heidi, tę harmonijkę.
Nie rozumiem.
Nie pomyślałaś, jaki efekt
może przynieść taki obiekt?
Bezpośrednio połączony z emocjami, które staramy się usunąć?
Co wiadomo o wywoływaniu wspomnień?
Jak to działa?
-To konfluencja... -Właśnie. Konfluencja istotnych bodźców.
-Prawda? Dźwięki, zapachy, dotyk. -Wiem.
Ty wiesz!
I mimo to dałaś mu to do ręki!
Bez pojęcia, jakie może przynieść to następstwa?
Co wywołać?
Nie widzisz, jakie to stwarza jebane niebezpieczeństwo?
-Widzę, ale... -Cudownie.
W takim razie chciałbym wiedzieć, czy zrobiłaś to specjalnie?
Czy z premedytacją próbowałaś zagrozić naszej misji?
Czy jesteś po prostu naiwna i tępa?
Myślałam tylko...
Chwila. Przyznajesz, że to było celowe?
Nie, ja...
Uważam, że z Walterem uda nam się zachować trochę...
Czekaj...
Co niby twoim zdaniem mamy zrobić
z naszymi badaniami i zestawami danych, Heidi?
Nasrać na nie?
-Wiem... Nie. -To właśnie mówisz?
-Zwyczajnie nasrać. -Wcale nie.
Najwyraźniej tak.
Gdybym ja próbował całkowicie zaprzepaścić nasze badania,
przejebać sprawę, tak właśnie bym postąpił.
Bałam się, że całkiem stracimy Cruza, podjęłam więc decyzję...
Zatem nie powodował tobą chaotyczny przypływ emocji?
Wykonywałaś swoją pracę, próbowałaś pomóc.
Tak.
Dobra. Posłuchaj mnie, Heidi.
Przestań pomagać.
Rób, co ci karzę.
Przeanalizuj wspomnienia, obserwuj efekty i zarejestruj dane, jasne?
Tak.
Jeśli coś takiego się powtórzy,
wierz mi, dowiem się o tym i wykopię cię z roboty.
I co się wtedy stanie z twoim chłoptasiem?
Zapomnij o swoich emocjach i zajmij się jebaną pracą, zrozumiano?
-Heidi? -Tak. Zrozumiano.