Powrót
ODCINEK CZWARTY REDWOOD
ŁAZARZ
Doskonałe pytanie.
Czym się różni asertywność od agresji?
Cześć, Walter.
Musimy porozmawiać.
Dobrze.
Nie nagrywaj. To nie będzie sesja.
Czego ci trzeba?
Wyjaśniłem, że sprawa Shriera to głównie moja wina.
Wziąłem vana i nas wywiozłem.
Zgadza się.
Nie uwierzyłaś mi?
Wierzę, że zależy ci na przyjacielu i rozumiem to.
To gdzie on jest? Dokąd go zabrali?
Wrócił do rodziny.
Nie kłam. Powiedz mi prawdę.
To prawda. Jego leczenie przekraczało nasze możliwości.
Wrócił do rodziny. Oni zdecydują.
Dlaczego? Przez jego podejrzenia?
Jakie podejrzenia?
Jak ci powiem, też mnie przeniesiesz?
Oczywiście, że nie.
Widziałem, jak wyrzucają jego rzeczy.
Nie wyrzucają ich.
Obaj złamaliśmy przepisy.
Cokolwiek dzieje się ze Shrierem...
Czasem nie rozumiem własnych myśli.
Każdy ma czasem niewygodne myśli.
To dlaczego ja jestem inny?
Bo ty chcesz tu być.
I tyle?
Z mojego doświadczenia to wielka różnica.
Potrzebujący największej pomocy...
Wyrzucili jego harmonijkę.
Nie mógł jej zabrać ze sobą?
-Martwisz się o niego. -A ty nie?
Owszem.
Możesz usiąść?
Proszę.
Dobra.
Shrier gra na harmonijce?
Najwyraźniej już nie.
Daj spokój, Walter.
Przepraszam.
Był w tym kiepski, ale Lesky mu ją dał.
-Lesky? Ten od Powrotu Titanica? -Tak.
Siostra przysłała ją Lesky'emu.
Myślała, że przesiadujemy przy ognisku z muszkietami na ramieniu.
Czy coś w tym stylu.
Lesky miał ją wyrzucić, ale Shrier ją chciał, więc...
Po co, skoro nie umiał grać?
Nie wiem.
Siostra Lesky'ego mu się podobała. Albo wyobrażenie o niej.
Używał jej jak broni. Ta harmonijka...
Gdy ktoś zasypiał w Humvee, zaczynał w nią dąć.
Kto był z wami?
Shrier prowadził, ja siedziałem z przodu, a Benji i Lesky byli z tyłu.
Mówiłeś, że Lesky zginął, gdy pojazd najechał na minę.
Zgadza się.
Byłeś wtedy z nim?
Nie. Lesky jechał innym autem.
Dlaczego?
Bo ja go tam przydzieliłem.
Jak to?
Benji...
Benji męczył Lesky'ego. Zadawał mu mnóstwo pytań.
Jakich pytań?
O głupoty.
O kolędy, piramidy, dinozaury.
Lesky mówił mu, że jest kretynem,
a on się wkurzał.
Benji wciąż go przepytywał,
jakby pragnął bycia obrażanym.
Nie chciałem tego słuchać, więc dałem Lesky'ego do innego auta,
a kolesia z tamtego dałem do nas.
A potem?
Cóż...
Ruszyliśmy i...
Ich samochód jechał pierwszy
i nagle zwolnili z jakiegoś powodu,
więc i my zwolniliśmy.
Wtedy ich samochód podskoczył i opadł na ziemię.
Wszędzie był dym.
Wysiadłem, by sprawdzić, co z Leskym, a on już nie żył.
Na pewno nie żył i...
Miał tu wbity kawałek metalu.
O tutaj.
Szkoda.
Walterze,
co jeszcze myślisz o tym zdarzeniu?
Dowodziłem, straciłem cierpliwość,
wsadziłem Lesky'ego do innego auta i zginął.
Bo straciłeś cierpliwość?
Mogę na to patrzeć jakoś inaczej?
-Że to nie... -Nie miało związku?
-Że to niczyja wina? -Tak.
Podjąłem decyzję. Takie są fakty.
Nie taki był twój cel.
Nieważne, jaki miałem cel czy zamiar.
To się tam nie liczyło.
Ale nie jesteś tam, tylko tu.
Jestem tu i muszę o tym zapomnieć.
Nie musisz.
A chcesz zapomnieć?
Chcę poczuć coś nowego.
Nieważne, co mnie czeka.
Ale wciąż widzę pojazd na drodze przed nami i...
Wciąż go widzę i pragnę, by się zatrzymał
albo zwolnił, ale jest za późno.
To moja wina.
-Walterze. -Chodzi mi o wspomnienia.
Że je podsycam.
Nie potrafię odpuścić.
To sporo jak na jedną osobę.
Wielu kolegów przechodzi cięższe chwile.
Dam sobie radę.
Shriera już nie ma,
to ktoś musi.
Popsuło się. Robiłaś coś z tym?
Nie.
Jak poszło z Andrew?
Z Anthonym. Muszę znaleźć...
Co?
MIENIE PACJENTA HEIDI BERGMAN
KALIFORNIA
Anthony był prosty.
W złym sensie.
SZPITAL CENNE PRZEDMIOTY PACJENTA
Czemu mi nie powiedziałaś, że byłam w szpitalu?
Miałam ci mówić? Przecież tam byłaś.
Czemu o tym nie rozmawiamy?
Nagle chcesz o tym porozmawiać?
Niby o czym?
Sprawy się posypały.
Potrzebowałaś odpocząć.
To nie znaczy, że całe życie
masz się ukrywać.
Albo bałaganić w domu.
Jak cię tam traktują?
Dobrze, ładnie tu.
Jaki masz pokój?
Ładny.
Nie znasz innych słów?
Ktoś tam jest?
Kilka osób.
A co?
Kto podsłuchuje?
Gdy rozmawiam z synem, chcę rozmawiać tylko z nim.
Nie masz jeszcze telefonu?
Nikt nie ma. Dlatego rozmawiamy przez to.
Nie możesz sobie kupić?
Jesteśmy na bagnach.
W okolicy jest tylko osiedle emerytów.
Szpital na bagnach?
To nie szpital, mamo. My nie...
To jak biurowiec. Możemy normalnie porozmawiać?
Rozmawiamy normalnie.
Nie. Nikogo tak tu nie przepytują.
Czy Joseph tak się odzywa do matki?
Shrier?
Nie mam pojęcia.
Daj mi z nim porozmawiać.
Nie ma go tu.
A gdzie jest?
On...
Muszę kończyć.
-Czemu nie możesz rozmawiać? -Bo nie mogę.
I tyle, dobra?
Kocham cię.
-Heidi? Jesteś. -Cześć.
Szukałem cię. Wpadłem na szalony pomysł.
Chcę ci go przedstawić.
-Dobrze. -Co, gdyby któregoś dnia
chłopaki się obudzili, a to by wyglądało jak centrum handlowe?
Pełna symulacja.
Dajemy im zadanie.
Muszą kupić prezent tacie, czy coś.
Ale stworzymy im przeszkody,
które ukażą trudności grupy.
Skupimy się na nich.
-Co ty na to? -Tak, to...
Możemy porozmawiać kiedy indziej?
Jasne.
Oczywiście.
Co tu w ogóle robisz?
Co robisz w składziku?
Szukam Redwood.
To tutaj.
Jestem Thomas Carrasco z Departamentu Obrony.
Chcę z kimś porozmawiać o Homecoming.
Powstało na zlecenie Departamentu.
Musi pan porozmawiać z kimś od zgodności.
Byłem tam, ale wysłali mnie tu.
-Tutaj pana przysłano? -Tak.
Umawiał się pan przez infolinię? Muszą...
Chciałbym porozmawiać z kimś dzisiaj.
Dobrze. Sprawdzę, czy ktoś jest dostępny.
Colin?
Przyszedł pan z Departamentu Obrony.
Dobrze.
Thomas Carrasco pyta o Homecoming. Czy mam... Halo?
-Czy to on? -Tak, ale nie musisz...
Zajmę się tym.
Tom.
Tak.
Odbijasz się od drzwi do drzwi?
Nie szkodzi.
Mamy tu pięć pięter. Sam się tu gubię.
W czym mogę pomóc?
Mam kilka pytań o program Geista. Homecoming.
Znasz szczegóły?
Raczej nie.
Ale ten program już zawieszono.
Chyba nie,
ale mnie interesuje raport o zdarzeniu z 2018 roku
dotyczący Waltera Cruza.
Co się wydarzyło?
Proszę spojrzeć.
Tu jest data wypisu Cruza.
15 maja 2018.
A tutaj
dane o zatrudnieniu administratorki, Heidi Bergman.
Znałeś ją?
Heidi Bergman? Nie.
Ale pracowała dla Geista?
Skoro tak twierdzisz.
Przepraszam, nigdy nie byłem w Tampie.
Jestem potrzebny w centrali.
Tu jest data jej zwolnienia.
-15 maja? -2018 roku.
Cruza wypisano za agresję tego samego dnia,
co Bergman trafiła do szpitala.
Jasne.
Zastanawiam się, czy hospitalizacja była konieczna przez Cruza.
Rozumiem.
Przejdźmy tutaj.
Ko-Ka.
Ko-Ka?
Tak. Korelacja, kauzacja.
Często mamy z tym do czynienia.
Jak to?
Moja praca polega na czytaniu danych
i znajdowaniu w nich logiki.
Gdy za długo się na nie patrzy,
dane pokażą, co chcemy zobaczyć.
Nie chcę, by mi coś pokazywały.
Ale jeśli zdarzenia są powiązane...
Bo zdarzyły się tego samego dnia?
Tak i dlatego, że...
Urodziłem się tego dnia, co mój ojciec.
Czy jesteśmy tą samą osobą?
-Nie. -Czyli rozumiesz.
Szukam jakichkolwiek akt.
Raportu o zdarzeniu, ubezpieczenia. Czegoś, co udowodni...
Że coś się wydarzyło. A jeśli tak nie było?
Co?
Nic się nie wydarzyło. Czy będzie jakiś raport?
-Nie, ale... -No i dobra.
-Czy my... -Muszę wracać do pracy.
No dobrze.
-Skoro nie ma akt... -Nie ma.
-Ślepa uliczka. Przykro mi. -Nie szkodzi.
Porozmawiam z pacjentami.
-Pacjentami? -Z ośrodka Homecoming.
Jasne.
Oni są rozsiani po całym kraju.
No i chronimy dane osobowe.
-Ciężko będzie namierzyć... -Już jednego namierzyłem.
Tak?
Tak.
Porozmawiam z nim.
Dziękuję za spotkanie.
Engel, już nie chcę grać w Monopoly.
Mam dosyć.
Nie, to nie Engel.
Cześć.
Chcesz wejść?
Jasne.
Co tam?
-Pogrzebałam trochę i... -Tak?
Proszę.
-Pomyślałam, że może... -Jasne.
Dziękuję. Naprawdę.
Co to?
Myślałem sporo po naszej rozmowie
i oglądałem sobie trasę.
Żeby czymś się zająć. Gdybym wiedział, że przyjdziesz...
Co to jest?
Jeśli...
Jadąc tą drogą,
za Yosemite, trafisz na małe miasteczka, jak Angels Camp i Cave City.
-Fish Camp? -Byłem tam.
Przejazdem.
-Naprawdę? -Tak, raz.
Miałem 17 lat.
Co tam robiłeś?
Wygłupiałem się.
Koledze z liceum
zmarł dziadek i zostawił mu hondę civic.
Złoty metalik z przebiegiem 300 tysięcy kilometrów.
Najfajniejsza rzecz, jaką widziałem.
Dałem mu za nią wszystkie pieniądze, jakieś dwa tysiące.
Postanowiłem pojechać do Yosemite.
Zawsze chciałeś tam pojechać.
Tak.
To było najodleglejsze miejsce, jakie znałem.
To jedno wiedziałem, że jest daleko,
a ja chciałem jeździć samochodem.
Mama się wkurzyła.
Powiedziała: „Przejechałeś 6000 kilometrów,
„żeby oglądać jelenie z białymi biedakami?”.
-Ale pojechałeś. -Tak.
Do wojska miałem jeszcze kilka tygodni.
Jechałem aż z Georgii, dzień i noc.
Pierwszy raz zwiedziłem kraj.
W górach zwróciłem uwagę
na małe miasteczka.
Pustawe. Ze sklepem z narzędziami i kawiarnią,
ale to było dla mnie niesamowite.
Przejeżdżałem przez nie w dwie sekundy,
ale każde z nich było osobną planetą.
Czułem, że jak się zatrzymam, to zniknę.
Jak to znikniesz?
Gdybym się zatrzymał i im się przyjrzał,
to byłby koniec. Takie byłoby moje życie.
Ale jechałem dalej.
Jak było w Parku Narodowym? Wspaniale?
Nie wiem.
Nie wiesz?
Nie dojechałem do niego.
Gdy zbliżałem się do leśniczówki,
gdy już byłem tuż obok, zgasł mi silnik.
-Niemożliwe. -Owszem.
Zgasł.
Mama musiała mi kupić bilet na autobus.
Gdy wróciłem do domu, miała minę „a nie mówiłam?”.
Po kilku tygodniach byłem już w wojsku.
Przejechałeś taki kawał drogi po nic?
Tak.
Ale siedząc przy bramie, czekając na hol,
myślałem sobie:
„To nic, zobaczysz wiele miejsc,
„zobaczysz cały świat”.
Dwa tygodnie później wyjechałeś.
Tak.
Ale...
Nie było tak, jak myślałem.
A jak było?
Gorąco.
Ciężko się oddychało i myślało.
Gdy się przyzwyczaiłem,
zdarzało się coś nowego,
coś potwornego.
Nie rozumiałem, po co tam jestem.
Nikt nie rozumiał.
To było najstraszniejsze. Ten bezsens.
Chciałem, by to jak najszybciej minęło.
Chciałem pojechać gdzie indziej i robić co innego.
Chciałem być...
w miejscu, gdzie każdy kolejny dzień coś znaczy.
Rozumiesz?
A ty co widzisz?
-Ja? -Tak.
Jestem tutaj.
-Muszę już iść. -Mieszkasz w pobliżu?
Dobrze.
-Dziękuję za harmonijkę. -Jasne.
Do jutra.
To zamienia wszystko w spaghetti.
Nieważne co.
Nawet bekon.
Mogę cię o coś spytać?
Jasne.
Zapomniałaś kiedyś o czymś?
O czymś ważnym,
o czym powinnaś pamiętać?
Ciągle tak mam.
Rok temu na urodziny AJ wziął mnie na randkę.
Poimprezowaliśmy. Ocknęłam się po trzech dniach.
Poumawiałam się do lekarzy.
To były dziwne wizyty.
-Nic nie pamiętam, poza... -Spójrz na to.
To z mojej dawnej pracy.
Co to?
Telefony do tego samego człowieka.
Kim jest Colin?
Nie wiem.
Wyparłaś to?
Chyba tak.
Zadzwoń do niego.
Nie znam go.
To co zrobisz? Musisz zadzwonić. Zadzwoń!
Telefon nie działa.
Chodź ze mną.
Jest sygnał?
Mówi Colin.
Mówi Heidi Bergman i...
Co się stało?
-Do zobaczenia na miejscu. -Jasne. adzwoń!