Reklamo: Anonymous Resolution: Dinismiss ang Reklamo
I-click para i-confirm
I-click para I-confirm
Isinagawa ko
ang kumpletong
imbestigasyon
Personal kong
pinatutunayan
ang pagkakatotoo
ng aking mungkahi
Naka-archive sa: Bin #452
Ano yang... Ano yan?
Ano?
Hindi tayo magnanakaw sa bangko.
Ano'ng ginagawa mo? Teka.
Bibili lang tayo ng beer.
Oo nga, kaya nga.
Tara na.
Ako na dito.
-Hi. -Hi.
-May maitutulong ba ako? -Siguro, oo.
-May problema kasi kami. -Ano?
Alam mo na, kasi, gustong-gusto kasi namin na makauwi na.
Tapos nandito kami, parang... Alam mo na, tingnan mo itong lugar na ito.
Kakaiba 'di ba?
Tingin ko tayo lang ang nandito.
Oo, walang magawa.
May mga laro tayo diyan. Gusto mo ba ng Monopoly?
-Oo naman. -O Twister?
Ang totoo naiisip namin na baka puwede kaming lumabas,
bumili ng alak?
-Sa bayan? -Oo, sa malapit lang.
Ayos lang iyon, 'di ba?
Tinatanong mo ba...
May bus ba na puwede naming sakyan?
Kasi... Tingin ko merong...
Tingin ko may form na dapat kang pirmahan...
-Form? -Oo.
Nasa likod yata.
-Pwede ka ba maghintay saglit? -Oo naman.
Sige.
Kita mo? Ayos lang daw.
Hindi. Tingnan mo.
Hello, mayroong gustong lumabas...
Ano ka ba? Shrier!
-Baliw ka? -Sama ka hindi?
Meron lang tayong pipirmahan!
-Walang ganun! -Makinig ka sa'kin.
Sige, maiwan ka. Okay? Ayos lang ako, totoo.
Tang-ina!
'Wag mo silang uunahan, okay?
Kita mo? Florida.
Nakita mo mga pawid, sabi mo Florida. Mga plaka, Florida...
Oo, kasi ito'y Florida.
Walter, nakagawa sila ng nayon sa North Africa
sa labas lang ng Tucson.
Alam ko, andun ako. Pagsasanay iyon.
-Mismo. -Hindi, 'di "mismo,"
'Di ako sang-ayon.
Tingnan mo. May pagkain, okay? Mga muwebles.
Isipin mo mga sinasabi mo.
Ang lugar na ito, ilang milya...
Naaamoy ko, Walter. Okay? Saktong sakto.
Tingin mo 'di nila kaya ang Florida?
Tingin mo ba mahirap sa kanila ito?
Sino "sila"?
Alam kong gusto mo lang na ligtas tayo.
-'Wag mo akong suyuin. -Hindi.
Sinasabi ko lang na iba ito, pare. Okey?
'Wag ka na masyado mabahala.
Bakit, ha? Bakit? Bakit iba ito?
Dahil gusto nila tayong tulungan. Okay?
Ang gusto ng programa ay tulungan tayo.
Makinig ka. Alam ko mabait yong babae na iyon o ano man,
pero mag-ingat ka sa sinasabi mo sa kanya.
-Sino, si Heidi? -Oo, si Heidi.
Kahit ganung pangalan, pare. Parang, tingnan mo.
Oh so ano, sabwat siya dito? Ito... Ano?
Pagsasanay.
-Okay. -Oo.
Gaya ng sa Tucson, pero 'di pa nag-uumpisa.
Oh eh para saan naman itong pagsasanay?
Para makita kung ano gagawin natin kung madestino dito.
Sa sariling lugar.
Asan na ba tayo?
Tindahan ng sapatos. Pamilyar ba?
Puta. Nakita nila tayo.
May armas.
Teka, Shrier, 'wag! Shrier.
'Wag! Saglit.
Pasensiya ka na, nakakatawa na kasi.
Kaya siya parang walang buhay.
Lugar ng mga retirado yun, tulog na lahat.
Parang 'di mo ata alam gaano kaseryoso 'to.
Hindi naman. Di yan ibig kong sabihin. Maayos na lahat ngayon.
Ayos lang 'yun. Ayoko namang pumasok ka pa ng off mo.
Nagdispensa si Shrier at tinulungan yung matanda,
sabi namin kababalik lang namin tapos dati din pala siyang Navy,
kaya, kalmado lang siya.
Mali iyon, alam ko.
Ang saya niya pa pagsakay namin sa van.
Sigurado ako dun.
Pero ang punto ay, okey na si Shrier.
Seryoso, pagbalik namin,
dun ko ulit siya nakitang ganun kasaya.
Mali siya at alam niya iyon.
Nasa Florida kami at tinutulungan.
Iyon lang talaga iyon.
Natutuwa akong marinig 'yan.
Mabait si Shrier.
Kaya lang, 'di lahat ng ayos noon,
eh ayos din sa kanya ngayon.
-Uunawain naman nila iyon, tama? -Nino?
Kung merong parusa sa kanya, ganun,
sasabihin mo, 'di ba?
Sasabihin mong kasalanan ko yon, at ayos lang si Shrier.
Dapat ba lagi mong inaalagaan si Shrier?
-"Alagaan"? Hindi. -Pero malapit kayo sa isa't isa.
Ah, oo. Marami na kaming pinagsamahan.
-Tipong, sobrang dami. -Ayos pala. Iyang samahan niyo.
Ang totoo, nakakainis na nga. Parang kakaiba na ewan.
May nakasama ka na ba ng sobrang tagal?
Ano ibig mong sabihin?
May asawa ka ba?
-Wala. -Pero may kasintahan ka?
Saan papunta tong usapan na ito?
Sige, sabihin nating nasa biyahe kayo papunta kung saan man.
Sino? Tayo?
Sige. San tayo papunta?
Gusto mo sa Yosemite?
Oo ba.
Sige, papunta tayo sa Yosemite.
-Gaano kalayo iyon, mga 4800 kilometro? -Oo.
Pero naisip natin na masaya ito, tama?
Yung biyahe, tapos, maganda pinapakinggan,
titigil tayo sa mga kainan, makikipag-usap sa mga nakakasabay.
Pero lahat ng natitirang oras, eh nasa biyahe lang talaga tayo.
Ano'ng gagawin natin sa loob ng kotse?
-Tinatanong mo ako? -Oo.
Puwede nating basahan nang malakas ang isa't-isa.
Sige.
Medyo pang-nerd yan, pero sige. Tapos ano pa'ng gagawin natin,
pag-uusapan ang gagawin pagdating doon, tama?
-Titingnan ang mga paligid, mga hayop. -Oo.
Pero sa natitirang oras, ay magmamaneho lang talaga.
At nakakabato na ito.
Kahit pa pinaka-interesanteng tao tayo.
Wala ka nang mapakinggan, 'di ka na gutom,
naubusan na tayo ng kwento.
-Pagod na akong magbasa. -At pagod na din akong makinig.
At matatakot ka dahil, "Sinadya nating gawin ito?
"At ngayon eh itutuloy natin?"
Pero ang punto na yun, iyong pagka-inip...
Diyan mo makikilala ang isang tao.
Mapipilitan kang magpakatotoo,
o iyong malapit sa totoong ikaw sa harap ng ibang tao.
Wala kang pagpipilian.
Pangit naman ng biyahe na iyan.
Subukan mong gawin iyan ng may bumabaril sa'yo.
Tama.
Naintindihan mo ako, 'di ba?
Oo naman.
Oo.
Hindi pa, 'di ba?
-Hindi ang alin? -Mag-road trip kasama ng kasintahan mo.
Sa isang road trip.
-May naging kasintahan naman ako. -Oo, pero 'di yan ang tanong ko.
Alam kong 'di iyon ang tanong mo.
Ano ka ba. Isipin mo, nakababa ang bintana bukas ang radyo,
lumilipad sa puno ng pino.
Colin, hi.
Oo, kausap ko siya ngayon.
'Yung paa mo nakataas sa dashboard.
Nakatitig siya sa'yo.
Oo naman. Salamat.
Hindi, hindi pa.
Masaya ka?
Kuntento ako.
Pasensiya na. 'Di tayo nakadaan sa palengke.
May biglaan lang sa trabaho.
Hindi, ayos lang. Nabigyan ako ng oras para mag-isip.
Nagbago ka na, alam mo yan?
Nagbago saan?
'Di ko alam. At 'yan ang kinatatakot ko.
Puro ka trabaho,
'di mo naman sinasabi kung ano ginagawa mo.
Anong dapat kong sabihin? Trabaho yun.
Iyon lang kasi mahalaga sa'yo.
Kung mahal natin ang isa't isa,
-Siguro... -Kung ano tayo?
Mahal ang isa't...
Heidi...
Diyos ko naman.
Naiisip ko na talaga 'di tayo nagkakaintindihan...
-Oo nga. -Tungkol saan?
Siguro mas maganda.
Hindi, Heidi, ang sabi ko'y aalis ako.
Alam ko.
'Wag nating madaliin ang lahat.
'Wag mong sagutin yan. Pakiusap.
Tingnan mo ako. Tingnan mo ako, at 'wag mong sagutin yan.
Ako... Ibigay mo sa'kin yan.
Ibigay mo!
Seryoso ka...
Hi, Colin. Saglit lang ha?
Tapos na tayo. Ilabas mo mga gamit mo
at yung mga tinidor mo.
Oh ayan. Puwede mo bang... Hi, naririnig mo ako?
Makinig ka... Hon, antayin mo munang matapos, okay?
May kausap lang si Daddy.
-Ganito... Pasensya. -Colin, di ko narinig.
-Okay lang. Nakauwi na ako. -Oh ayos.
Oo. Kaarawan ng anak ko,
alam mo na, 'di puwedeng ipagpaliban.
Hindi, siyempre hindi.
-Heidi, sige ituloy mo. -Colin? Hello?
Heidi? Ano, si Shrier?
Oo. Nakita mo ulat ko doon?
Oo, nakita ko. Nailipat na ba natin siya? Wala na siya, tama?
Kasi, gusto ko sanang maghintay...
Ano? Hindi. Di tayo maghihintay. Para saan?
Walang dudang bagsak siya.
Mapaghinala. Iritable. Balisa.
Di niya nakokontrol sarili niya.
Ayaw natin ng ganung resulta. Salamat na lang.
Oo, pero alam mo din na, alam mo na,
kapag nilaglag natin siya eh baka may mga epektong lumabas na dapat natin makita?
Heidi, may mga epektong negatibo sa kliyente, tama?
-Ah, oo. Oo. -Hello?
Oh so may gabay tayo para diyan, 'di ba?
-Pasensiya na. -Italaga sa tahanan.
-Nag-aalala lang ako... -'Wag mo masyado isipin, Heidi.
Eh nakita na natin epekto kapag tinigil ang gamot sa kalagitnaan.
Oo, alam ko iyan. Heidi.
-'Di mo kailangan ipaliwanag sakin. -Hindi. Alam ko.
-Pasensiya na. -Ako nagsulat ng gabay na yun.
Si Shrier kasi, mataas na ang reseta,
kapag inalis natin siya sa gamot,
magiging masama ang epekto nito. Magpapanik siya, maghahalusinasyon.
Eh iyong...ang pamilya niya ba'y handa na harapin ito?
Oh, so sinasabi mo ngayon
ang mga bagay na labas sa sakop natin.
Alam mo? Teka saglit lang.
Hindi, Colin kung makikinig ka lang...
Heidi, si Shrier ay kargo na ng pamilya niya. Yan ang patakaran.
Hindi pala, siya at ang kaibigan niya. Ano nga'ng pangalan nun? Cruz?
Oo, tanggalin na din yun.
Puta!
Teka. Gusto mo din alisin si Walter Cruz?
Nandun din siya sa van, 'di ba?
Kasama si Shrier? Binugbog yung matanda, yung gwardiya, ano nga ba?
Hindi mo ata binasa... Ako nagsulat lahat ng ito.
Tinakbo niya isang sasakyan, Heidi, okey? May pinagbantaang tao.
Paranoyd siya, balisa. Parehas lang ng kay Shrier, tama?
Hindi, hindi. Iba iyon.
So ilaglag na natin sila pareho. Ano ibig mong sabihin?
Walang maling sintomas na pinakita si Cruz. Wala.
Tingin ko sa sitwasyon na ito ay napilitan lang siyang
tulungan ang kaibigan niya.
Naniniwala siya sa proseso.
-Tapat siya dito. -Okey. Pero...di ako naniniwala.
Tingin ko delikado lang ito. Oo, alisin na lang din natin siya.
Hindi kasi, naiintindihan ko sinasabi mo.
Nagdadalawang-isip lang ako kasi kay Cruz
isang oportunidad ang mawawala sa'tin. Klarong klaro.
"Klarong oportunidad"?
Oo. Tingin ko kasi,
magbibigay si Cruz ng napakahalagang impormasyon.
Oh, okay. Pero ito pa rin ay...
Kung ang pangyayaring ito'y nasa report,
ibig kong sabihi'y, isipin mo kung paano,
alam mo na, mapapatagal ang proseso. Sakto ito sa isang pag-aaral.
Maganda din 'yan. Kasi, medyo isang mahirap din siyang kaso, tama?
At alam mo na, madami din siyang isyu
at muntik na natin siya mawala, pero...
Mismo. Epektibo yung gamot.
Oh sige, maganda 'yan Heidi. Mukhang maganda iyan.
Basta ba sigurado ka
-na walang... -Sigurado ako.
-...dagdag pang isyu. -Sigurado ako dun.
Aakuin ko lahat ng responsibilidad.
So kung ayos na lahat, Colin...
Teka, lahat sila nasa tanghalian, tama?
Lahat binibigyan ng gamot?
Oo. 'Yan ang alam ko.
Lalo pa't di-karaniwan ang pamamaraan natin...
Oo, so makinig ka, lahat ito ay sobrang mga takot,
pabagu-bago ang isip at emosyon, 'di ba?
Hindi sila sumusunod.
Kalahati sa kanila 'di nga iniinom ang placebo, tama?
Alam mo, kung 'di ka sigurado
na sinusunod ng cafeteria ang pagbibigay ng gamot...
Hindi, hindi. 'Di yan ang sinasabi ko.
Baka iyan ang problema dito, ano?
Kung kulang ang...
Alam mo, siguro ibigay natin ang gamot sa tanghali at gabi.
Ano? Doble ang dosis?
Ano tingin mo? Subukan natin?
Tingin ko delikadong masobrahan ng gamot ang mga kliyente.
Alam mo, malilito sila, mawawalan ng mga husay...
Teka, teka, teka, "mawawalan ng husay," seryoso ka?
'Di na sila puwede, 'yan ba?
Oo, mismo.
-Malaking paghina. -Okay.
'Di natin gustong mangyari yan. Gusto ko pa din...
Happy birthday...
Shit, shit, hinihiwa na yung cake.
Ang cake. Ah eh di happy birthday...
-Hi. -Kumusta ka?
-Talagang nagpakita ka. -Oo. Salamat sa pagpunta.
Gusto n'yo ng menu?
-Sige, kakain kami... -Hindi. Iinom lang kami...
O kakain. Siyempre.
Hindi, sige.
-Dalawang vodka na lang po. -Sige.
-Iyon gusto mo diba? -Oo, oo.
So kumusta ka na?
Maayos, ayos naman. Inaalagaan ko lang sarili ko.
-Umalis na ako sa Keebler. -Mabuti ba iyon?
Oo, bigla nilang binago ang mga departamento.
Marami kaming natanggal.
Ang lupit nila. Alam mo iyon, wala silang awa.
Mas simple na trabaho ko ngayon.
-Eh di ayos. -Personal trainer na ako.
-Oo, itatanong ko sana. -Talaga. Salamat.
CrossFit siya pero hindi talaga CrossFit.
Ako lang may gawa bale.
Ikaw, balita sa'yo? Kumusta Tampa?
-Umuwi na ako sa'min. -Talaga?
Meron bang VA doon, o kampo, ganun?
Wala, wala. Serbedora na ko ngayon.
Nagbibiro ka. Umalis ka sa trabaho? Mahal na mahal mo yun 'di ba?
Anthony, 'di totoo yun.
'Di yun ang naaalala ko eh.
Iyon talaga rason bakit gusto kita makausap. Gusto kong...
Alam kong 'di maganda nangyari sa'tin.
'Di ko napamahalaan nang ayos.
Tingin mo?
At gusto ko lang na...
Sigurado naman ako nakalimot ka na, pero...
Hindi. Hindi pa.
Masaya akong tinawagan mo ako, Heidi.
Matagal kong inisip ito.
Ako din.
Nakakabigla 'yun ah, parang hindi ikaw.
Ano ba ako dati?
Parang wala kang pakialam
-sa iba liban sa trabaho mo. -Okay.
Naiintindihan ko naman...kung gaano ka-importante sa'yong tulungan sila.
Pero mahirap sa'kin iyon.
At iyong amo mo,
-tawag ng tawag. -Ang amo ko?
Oo, si Colin? Di ko alam kung amo mo o superbisor?
-Colin. Tama, tama. -Oo.
Ako, iniisip ko noon kasal, anak, ganung bagay.
Mahirap talaga kapag sa Internet lang nagkakilala.
'Di ko alam. 'Di mo alam kung ano nakataya.
May sinabi ba akong tungkol sa trabaho?
-Ano? -Kasi, parang ang labo.
"Malabo"?
Ano ba pinoproblema ko noon?
-Ito ba dahilan ba't nagkita tayo? -Hindi.
Kasi parang interesado ka lang
sa alam ko sa trabaho mo,
-'di sa pinagdaraanan ko. -Hindi.
Wala kang sinabing importante kung 'yan ang ikinababahala mo.
Yang importante mong trabaho'y puno ng sikreto.
Katunayan, tinrato mo akong bata.
-Anthony... -'Di ako makapaniwala dito.
May tinatago ka ba?
Di ka pa rin nagbago. Ba't ka nga pala nakipagkita?
Gusto ko lang pag-usapan ang nangyari.
Sa'tin?
Oo ba.
Alam mo, naging tayo ng ilang buwan,
-at para bang... -Diyos ko.
-Halos isang taon iyon. -Okey.
Mismo. Tayo noon,
at nagkatrabaho ako doon, at tinulungan mo akong lumipat.
-Tama. -Tapos...
Tapos na, ano'ng nangyari?
Ano'ng naramdaman mo noon?
Ah sa akin,
tapos na. Tayo.
Sinusubukan kong ipaliwanag sa'yo,
ng mahinahon, tapos tumawag yung amo mo...
Colin.
Oo. Ba't mo kelangang ulitin ang pangalan niya?
-Paano? -Parang di mo pa siya narinig.
Palagi siyang tumatawag, iniistorbo ka.
Hindi ko...
'Di mo siya maalala?
Hindi, hindi.
Naaalala ko na lumipat ako doon...
At iyon na 'yun.
Mga Empleyado
BERGMAN, HEIDI Datos ng Empleyado
Araw ng Pag-hire: Enero 9, 2018
Araw ng Pagkatanggal: Mayo 15, 2018
Walter Cruz - NATANGGAL 23a. DAHILAN NANGGULO
b. PETSA (MMDDYYYY) 05-15-2018
Araw ng Pagkatanggal ng Empleyado Mayo 15, 2018
Dahilan ng Pagkatanggal: Pagka-ospital
NATANGGAL 23a. DAHILAN NANGGULO
Dahilan ng Pagkatanggal: Pagka-ospital 15, 2018