ร้องเรียน - นิรนาม ผลลัพธ์ - คำร้องตกไป
คลิกเพื่อยืนยัน
ฉันได้กระทำ
การสอบสวน
อย่างสมบูรณ์
ส่วนตัวแล้ว
ฉันยืนยัน
ความซื่อสัตย์ของ
การรับรองของฉัน
ข้อมูลผู้รับจ้าง ค้นหาข้อมูลผู้รับจ้าง
ผู้รับจ้าง ไกสต์ อีเมอร์เจนท์ กรุ๊ป
ชนิดฐานข้อมูล บันทึกการว่าจ้าง
ชนิดข้อมูล เบิร์กแมน ไฮดี้
จัดเก็บที่สำนักงาน ลัง 452
โฮมคัมมิ่ง
หน่วยย่อย บี-สี่
กระทรวงกลาโหม หน่วยสอบสวนกลาโหม 452
ตอนที่สาม สายตา
โฮมคัมมิ่ง ไกสต์ อินิชิเอทีฟ
อะไร นี่มันอะไรเนี่ย
อะไร
เราไม่ได้จะปล้นธนาคารกันนะเว้ย
ทำอะไรน่ะ หยุด
เราแค่จะไปกินเบียร์กัน
แน่ละ เราไปแน่
ไปกันได้แล้ว
ฉันจัดการเอง
- หวัดดีครับ - หวัดดีค่ะ
- ต้องการให้ช่วยอะไรไหมคะ - อาจจะนะ
- พวกเรามีปัญหานิดหน่อย - อะไรเหรอ
คุณก็รู้ว่าเราอยากจะกลับบ้านมากๆ
และตอนนี้เราอยู่นี่ แล้วมันก็... คือ ลองดูที่นี่สิ
มันแปลกว่าไหม
ฉันว่าในตึกมีแต่เราเท่านั้นแหละ
ใช่ ไม่ค่อยมีอะไรให้ทำ
ฉันว่าเรามีเกมกระดานอยู่ คุณชอบเกมเศรษฐีไหม
- ชอบสิ - หรือทวิสเตอร์
ผมแค่คิดว่าบางที ผมกับเพื่อนจะเข้าเมือง
ไปกินเบียร์ได้ไหม
- เข้าเมือง - ใช่ แถวนี้แหละ
ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม
นี่คุณกำลังถามว่า...
แถวนี้มีรถเมล์หรืออะไร ที่เราพอจะนั่งไปได้ไหม
คือว่า... ฉันคิดว่า...
มันมีแบบฟอร์มที่คุณต้องกรอกก่อน
- แบบฟอร์มเหรอ - ค่ะ
ฉันว่ามันน่าจะอยู่ด้านหลัง
- คุณช่วยรอตรงนี้สักครู่ได้ไหมคะ - ครับ ไม่มีปัญหา
โอเค
เห็นไหม เขาบอกว่าโอเค
ไม่ซะหน่อย ดูนั่น
สวัสดีค่ะ มีคนพยายามจะออกจากฐาน
อะไรวะ ชไรเออร์
- นายบ้าไปแล้วเหรอ - เฮ้ย จะอยู่หรือไป
เราก็แค่ต้องกรอกแบบฟอร์มบ้าๆ นั่น
- มันไม่มีแบบฟอร์มโว้ย - ฟังฉันนะ
งั้น นายอยู่นี่ ตกลงไหม ฉันจะไม่เป็นอะไร จริงๆ
อะไรวะ
อย่าเพิ่งทำอะไร จนกว่าพวกเขาจะเริ่มก่อน ตกลงไหม
เห็นไหม ฟลอริด้า
พอนายเห็นต้นปาล์ม นายก็ว่าเป็นฟลอริด้า ทะเบียนรถล่ะ ก็ฟลอริด้า
เออ ก็เพราะมันคือฟลอริด้า
วอลเตอร์ พวกเขาสร้าง หมู่บ้านชาวแอฟริกันเหนิอไว้ใช้งาน
อยู่นอกเมืองทูซอน
ฉันรู้ ฉันเคยอยู่ มันมีการฝึกที่นั่น
- ใช่เลย - ไม่ต้องมาบอกว่าใช่
ฉันไม่ได้เห็นด้วยกับนาย
พวกเขามีอาหารนั่น แล้วก็เฟอร์นิเจอร์นั่นอีก
คิดถึงสิ่งที่นายกำลังพูดสิ
พื้นที่ทั้งหมดนี้ ตั้งหลายกิโลเมตร
พวกเขาได้กลิ่น วอลเตอร์ มันสมบูรณ์แบบไปหมด
อะไร นายไม่คิดว่าพวกเขา ทำเรื่องฟลอริด้าได้งั้นสิ
คิดว่าเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขางั้นเหรอ
พวกมันนี่ใคร
ฉันรู้ว่านายพยายามปกป้องเรา ตกลงไหม
- ไม่ต้องมาเห็นใจฉัน - เปล่าซะหน่อย
ฉันแค่จะบอกว่า นี่มันต่างออกไป เข้าใจไหม
นายไม่ต้องกังวลขนาดนั้นอีกต่อไป
ทำไม ทำไม ทำไมมันถึงแตกต่าง
เพราะพวกเขาอยากช่วยพวกเรา
จุดประสงค์ของโครงการนี้ก็เพื่อช่วยเรา
ฟังนะ ฉันรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นแสนดี หรือยังไงก็เถอะ
แต่นายต้องระวังในสิ่งที่นายพูดกับเธอ
- ใคร ไฮดี้น่ะเหรอ - ใช่ ไฮดี้
แค่ชื่อก็ไม่ไหวแล้ว มันแบบ ไม่เอาน่า
แล้วเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่อง ทั้งหมดยังไง แล้ว... อะไรอีก
แบบฝึกหัด
- โอเค - นั่นแหละ
ก็เหมือนที่ทูซอน แต่มันแค่ยังไม่เริ่ม
แล้วพวกนี้จะฝึกพวกเราไปเพื่ออะไร
เพื่อดูว่าเราจะทำอะไร ถ้าเราเคลื่อนพลมาที่นี่
ที่บ้าน
เราอยู่ที่ไหนกันวะ
ร้านรองเท้า ดูคุ้นๆ ไหม
โธ่เว้ย พวกเขารู้ทัน พวกเขารู้ทัน
อาวุธ
เดี๋ยวก่อน ชไรเออร์ ไม่นะ ชไรเออร์
อย่านะ รอก่อน
โทษที ตอนนี้มันกลายเป็นเรื่องตลกไปแล้ว
เพราะงั้นทุกอย่างมันเลยดูแน่นิ่งไปหมด
มันเป็นชุมชนผู้สูงอายุ ทุกคนเข้านอนหมดแล้ว
ฉันว่าคุณไม่รู้สึกถึงความร้ายแรงในเรื่องนี้
ไม่ ไม่เลย แต่สิ่งที่ผมพยายามบอกก็คือ ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วตอนนี้
ปกติดี ผมไม่อยากให้ คุณต้องมาในวันหยุดเลย
ชไรเออร์ก็ขอโทษแล้ว เราพยุงตัวชายแก่ขึ้นมา
แล้วเราก็บอกเขาว่าเราเพิ่งกลับจากรบ กลายเป็นว่าเขาเองก็เคยเป็นทหารเรือ
เขาเลยค่อนข้างเข้าใจ
นี่ ผมรู้ผมมันโง่
เขาดีใจแน่ ๆ ที่ได้เห็นเรากลับขึ้นรถตู้
ฉันก็ว่าเขาดีใจ
แต่ประเด็นคือ ชไรเออร์สงบดีแล้ว
จริงๆ นะ ตอนที่เขาขับรถกลับ
ผมไม่ได้เห็นเขามีความสุข ขนาดนั้นมานานแล้ว
เขาผิดแล้วเขาก็รู้ตัว
เราอยู่ในฟลอริด้า เรากำลังได้รับความช่วยเหลือ
เรื่องมันก็แค่นี้
ฉันดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น
ชไรเออร์เป็นคนดี
แค่อะไรที่มันเคยดีกับเขาที่นู่น
มันไม่ดีที่นี่ คุณเข้าใจไหม
- พวกเขารู้เรื่องนี้ใช่ไหม - ใครเหรอ
ก็ ถ้าเกิดว่ามันจะมีผลทางวินัย
คุณจะบอกพวกเขาใช่ไหม
คุณจะบอกพวกเขาว่าเป็นความผิดของผม บอกว่าชไรเออร์ปกติดี
คุณรู้สึกว่าคุณต้องดูแลชไรเออร์ไหม
- "ดูแล" ไม่นะ - แต่คุณสองคนสนิทกัน
ก็ใช่ เราใช้เวลาด้วยกันบ่อย
- หลายครั้งมาก มัน... - ดีแล้ว นั่นคือมิตรภาพ
จริง ๆ แล้วผมจะบอกว่าน่ารำคาญ หรือไม่ก็ประหลาด ไม่รู้สิ
คุณเคยใช้เวลามากขนาดนี้กับคนอื่นอีกไหม
คุณหมายความว่าไง
คุณแต่งงานหรือยัง
- ยัง - แต่คุณมีแฟนใช่ไหม
คุณจะทำอะไรกันแน่
ลองคิดว่าเรานั่งรถเที่ยวไปสักที่
ใคร พวกเราน่ะเหรอ
โอเค เรากำลังไปไหน
โยเซมิตีเป็นไง
ได้สิ
โอเค เรากำลังนั่งรถไปโยเซมิตี
- นั่นประมาณห้าพันกิโลเมตรได้มั้ง - อย่างน้อย
เราพอนึกได้ว่า นั่นเป็นความสนุกครึ่งหนึ่ง
ในการขับรถไปที่นั่น เราจะเปิดเพลงเจ๋งๆ
เราจะหยุดที่ร้านอาหารท้องถิ่นแปลกๆ คุยกับคาวบอยแก่ๆ
แต่เวลาที่เหลือ เราก็แค่นั่งขับรถ
เราทำอะไรในรถ
- คุณถามฉันเหรอ - ใช่
เราอ่านออกเสียงให้กันฟังได้
แน่นอน
หนอนหนังสือชัดๆ แต่ไม่เป็นไร แล้วเราทำอะไรอีก
เราคุยถึงสิ่งที่เราจะทำ เมื่อเราไปถึงที่นั่น ใช่ไหม
- ไปชมวิว ดูสัตว์ - ใช่
แต่เวลาอื่น เราก็แค่ขับรถ
แล้วมันก็เริ่มน่าเบื่อ
ถึงแม้ว่าเราเป็นคนที่น่าสนใจที่สุดในโลก
เพลงจบลง เราไม่หิวอีกต่อไป
เราไม่มีเรื่องตลกจะเล่า
- ฉันเบื่ออ่านออกเสียงแล้ว - และผมก็เบื่อที่จะฟังมันแล้ว
ในเสี้ยววินาที มันเริ่มน่ากลัว แบบว่า "เราตั้งใจทำเรื่องนี้เหรอ
"และตอนนี้เราก็แค่ต้องไปต่องั้นเหรอ"
แต่ในช่วงเวลานั้นแหละ ความเบื่อนั้น
นั่นเป็นเวลาที่คุณจะ เริ่มรู้จักตัวตนของคนนั้น
คุณถูกบังคับให้เป็นตัวเอง
ไม่ก็ใกล้เคียงตัวเองให้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้ต่อหน้าคนอื่น
คุณไม่มีทางเลือก
ฟังดูเป็นการนั่งรถเล่นที่แย่จัง
คุณน่าจะลองแบบที่มีคนยิงใส่คุณด้วย
นั่นสิ
แต่คุณเข้าใจความหมายของผมใช่ไหม
ค่ะ
ฉันเข้าใจ
คุณไม่เคย ใช่ไหม
- เคยทำอะไร - นั่งรถเล่นกับแฟน
นั่งรถเล่นงั้นเหรอ
- ฉันมีแฟน - ผมรู้ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมถามคุณ
ฉันรู้ว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณถามฉัน
ไม่เอาน่า เปิดหน้าต่าง เปิดวิทยุ
ล่องลอยไปกับทิวสน
คอลิน ว่าไง
ค่ะ ฉันกำลังคุยกับเขาอยู่ตอนนี้
ยกเท้าคุณพาดแผงหน้าปัดรถ
เขากำลังจ้องคุณ
แน่นอนค่ะ ขอบคุณ
ไม่ ฉันไม่เตย
พอใจหรือยัง
พอใจครับ
ฉันขอโทษ ฉันรู้ว่าเราพลาดตลาดไป
มันมีเรื่องยุ่งที่ที่ทำงาน
ไม่เป็นไร มันทำให้ผมมีโอกาส ได้คิดทบทวนบางอย่าง
คุณเปลี่ยนไป คุณรู้ตัวไหม
เปลี่ยนไปเป็นอะไร
ไม่รู้สิ นั่นแหละที่ทำให้ผมกลัว
คุณทำงานอยู่ตลอด
คุณไม่เคยบอกว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่
จะให้บอกอะไรล่ะ งานก็คืองาน
แต่นั่นเป็นแค่สิ่งเดียวที่คุณแคร์
ถ้าเรารักกันจริงๆ
- ผมว่าเรา... - ถ้าเราอะไรนะ
รักกัน...
ไฮดี้
ให้ตายเถอะ
ผมเริ่มคิดแล้วนะว่าเราต่างกันจริงๆ
- ฉันเห็นด้วย - เรื่องอะไร
บางทีมันอาจเป็นสิ่งที่ดีสุด
ไม่นะ ไฮดี้ ผมแค่จะย้ายออก
ฉันรู้
เราไม่จำเป็นต้องเร่งร้อนอะไร
อย่ารับเลย ขอร้องล่ะ
มองที่ผม มองที่ผม อย่ารับสายนั่น
ฉัน... เอามาให้ฉันนะ
เอามา
นี่คุณเอาจริงเหรอ
สวัสดีคอลิน คุณช่วยถือสายรอ สักแป๊บนึงได้ไหม
เราจบกัน เอาของคุณออกไปจากห้องน้ำฉัน
เอาส้อมบ้าคุณไปด้วย
มาแล้วค่ะ คุณได้... สวัสดีค่ะ คุณได้ยินฉันไหม
ฟังนะ ลูกรัก ลูกต้องรอก่อนนะคะ เดี๋ยวค่อยทำต่อให้เสร็จ แป๊บเดียว
พ่อต้องคุยโทรศัพท์ก่อน
- ฟังนะ...โทษที - คอลิน คุณว่าไงนะ
- ไม่มีอะไร ผมอยู่บ้าน - ดีจัง
ครับ วันนี้วันเกิดลูกสาวผม
เป็นสิ่งที่ผมไม่สามารถเลื่อนออกไปได้
อ๋อ แน่นอนค่ะ
- ไฮดี้ ว่าต่อเลย - คอลิน ฮัลโหล
ไฮดี้ ว่าไง เรื่องชไรเออร์
ค่ะ คุณเห็นรายงานของฉันไหม
ผมเห็นแล้ว เราย้ายเขาไปหรือยัง เขาไปแล้วใช่ไหม
ฉันว่า ฉันอยากให้รอก่อน
อะไรนะ "รอ" งั้นเหรอ เราไม่จำเป็น ต้องรอ ทำไมเราต้องรอ
หมอนั่นมันบ้าตอนสัปดาห์ห้าเหมือนทุกที
วิตกจริต ฉุนเฉียว กระวนกระวาย
มีปัญหาควบคุมอารมณ์
เราไม่ต้องการอาการแบบนั้น ไม่เอาล่ะ ขอบคุณ
ใช่ แต่คุณไม่คิดหรือว่า
การตัดเขาออกระหว่างกระบวนการ อาจเกิดผลร้ายแรงที่เราควรติดตาม
ไฮดี้ ลูกค้ากำลังมีอาการไม่พึงประสงค์ ถูกต้องไหม
- ก็ใช่ ค่ะ - ฮัลโหล
และเราก็มีระเบียบสำหรับเรื่องนั้น ใช่ไหม
- โทษที - ย้ายกลับถิ่นฐาน
สุขสันต์วันเกิดเอลล่า
- ฉันแค่กังวลว่า... - อย่าคิดมากเกินไป ไฮดี้
เราได้เห็นแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น เมื่อเราดึงบางคนออกระหว่างการรักษา
ใช่ เรื่องนั้นผมรู้แล้ว ไฮดี้
- คุณไม่ต้องอธิบายให้ผมฟังหรอก - ไม่ๆ ฉันรู้
- ฉันขอโทษ - ผมเขียนระเบียบบ้านั่นเอง
คุณรู้ใช่ไหมว่า ชไรเออร์รับยาถึงของสัปดาห์สี่แล้ว
ถ้าเราเอาเขาออกจากการรักษาตอนนี้
ช่วงถอนยาอาจเป็นอันตรายได้ ตื่นตกใจอย่างรุนแรง เห็นภาพหลอน
คุณว่าครอบครัวเขา พร้อมจะรับมือเหตุการณ์นี้เหรอ
ตอนนี้คุณกำลังพูดเรื่อง
ที่อยู่นอกเหนืออำนาจ การตัดสินใจของเราโดยสิ้นเชิง
ผมขอเวลาสองนาที
แต่คอลิน ถ้าคุณพอจะรับฟัง...
ไฮดี้ ตอนนี้ชไรเออร์อยู่ในความรับผิดชอบ ของครอบครัวเขาแล้ว นั่นเป็นระเบียบ
ไม่ใช่สิ เขากับเพื่อนเขาด้วย ชื่ออะไรนะ ครูซใช่ไหม
ใช่ เขาก็ต้องไปด้วย
บ้าเอ้ย
เดี๋ยวก่อนนะ คุณอยากให้ย้าย วอลเตอร์ ครูซ งั้นเหรอ
เขาอยู่ในรถตู้ด้วยกัน ไม่ใช่เหรอ
กับชไรเออร์น่ะ ทำร้ายคนแก่ หรือยาม หรืออะไรก็ช่าง
ไม่นะ คุณไม่ได้อ่านหรือไง ฉันเขียนเอาไว้หมดแล้ว
เขาขโมยยานพาหนะ ไฮดี้ ข่มขู่พลเรือน
เขาวิตกจริต เขาก่อกวน เหมือนกับชไรเออร์
ไม่ ไม่ใช่ ไม่ใช่เลย ไม่เหมือนกันเลย
เราก็แค่ต้องปล่อยพวกเขาทั้งสองคนไป คุณต้องการจะสื่ออะไร
ครูซแสดงให้เห็นว่า ไม่มีอาการที่น่าเป็นห่วง ไม่สักนิด
ฉันว่ามันเป็นแค่เหตุการณ์ ที่ทำให้เขารู้สึกถูกบังคับ
เพื่อช่วยเพื่อนเขา
เขาเชื่อมั่นในกระบวนการจริงๆ
- เขาทุ่มเทให้กับมัน - โอเค ผมไม่คิดว่างั้น
ผมว่ามันเสี่ยงเกินไป เราควรไล่เขาซะ
ไม่นะ ฉันหมายถึง ฉันเข้าใจในสิ่งที่คุณพูด
ฉันแค่ลังเลเพราะฉันว่าขาดครูซไป
เราจะเสียโอกาสอย่างมาก ในทางภาพลักษณ์
"ในทางภาพลักษณ์" เหรอ
ใช่ ฉันคิดว่างั้น
ครูซจะให้ข้อมูลที่สำคัญกับเรา
ก็ โอเค แต่มันก็ยัง...
และถ้าเหตุการณ์นี้อยู่ในรายงานของเขา
ลองจินตนาการดูว่ามันจะ...
ส่งผลให้กระบวนการน่าทึ่ง เขาจะเป็นตัวอย่างที่ดีเลยล่ะ คุณว่าไหม
นั่นก็น่าสนใจนะ เขาเป็นกรณีที่ยากใช่ไหม
แล้วเขาก็มีเรื่องมากมาย
เราอาจเสียเขาไป แต่แล้ว...
ใช่เลย การรักษาได้ผลอย่างมาก
นั่นฟังดูดีทีเดียวไฮดี้ ฟังดูดี
ตราบใดที่คุณมั่นใจ
- ว่ามันจะไม่มีพฤติกรรม... - ฉันมั่นใจ
- แย่ ๆ เกิดขึ้นอีก - มั่นใจมากค่ะ
ฉันจะรับผิดชอบทั้งหมด
ถ้าไม่มีอะไรแล้ว คอลิน
นี่ ตอนมื้อเที่ยงคนมากันครบใช่ไหม
ทุกคนได้รับยาครบใช่ไหม
ก็ค่ะ เท่าที่เราทราบ
พิจารณาจากการที่เราจัดการให้ยา ที่แปลกออกไปจากเดิม...
ฟังนะ นี่คือกลุ่มคนวิตกจริต
ไม่ปกติ เข้าใจไหม
พวกเขาไม่ยอมทำตาม
ครึ่งหนึ่งของพวกนี้ไม่ยอม แม้แต่จะกินยาที่ไม่มีฤทธิ์
ถ้าคุณไม่รู้สึกมั่นใจ
ว่าโรงอาหารจัดยาอย่างถูกต้อง
ไม่ๆ ฉันไม่ได้จะหมายความว่าอย่างนั้น
บางทีมันอาจจะมีปัญหาอยู่ดี ว่าไหม
ถ้าพวกเขารับยาไม่เพียงพอ
คุณรู้อะไรไหม บางทีเราอาจ ต้องให้ยาทั้งมื้อเที่ยงและมื้อเย็น
ว่าไงนะ เพิ่มอีกเท่านึงเหรอ
คุณคิดว่าไง จะมีผลสำคัญไหม
ฉันว่าเราจะทำให้ลูกค้า เสี่ยงจากการรับยาเกินขนาด
นั่นอาจนำไปสู่ความสับสน การสูญเสียทักษะ
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ "สูญเสียทักษะ" จริงเหรอ
คุณกำลังบอกว่า พวกเขาจะไม่เหมาะสมใช่ไหม
ไม่เหมาะสม ค่ะ ถูกต้อง
- บกพร่องอย่างเห็นได้ชัด - โอเค
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ ผมยังต้อง...
สุขสันต์วันเกิด...
เวรละ พวกเขาเอาเค้กออกมาแล้ว
เค้ก อ้อ สุขสันต์วันเกิดแด่...
ร้านชานไจ้
- หวัดดี - เป็นไงบ้าง
- คุณมาจริง ๆ ด้วย - มาสิ ขอบคุณนะที่มา
ต้องการสั่งอาหารไหมคะ
- เอาสิ เราสั่ง... - ไม่ล่ะ จะดื่มอย่างเดียว
หรือสั่งอาหารด้วยก็ได้
ไม่เป็นไร
- เราขอวอดก้ามาร์ตินี่สองที่ครับ - ได้ค่ะ
- คุณชอบดื่มอันนั้นใช่ไหม - ค่ะ ใช่เลย
คุณเป็นยังไงบ้าง
ดีครับ ก็ดี พยายามดูแลตัวเองให้ดี
- ผมออกจากคีบเลอร์แล้ว - นั่นดีใช่ไหม
พวกเขาปรับโครงสร้าง แผนกการตลาดใหม่หมด
ปลดพนักงานออกหลายสิบคน
ที่นั่นมันดงงูพิษดี ๆ นี่เอง เชือดเฉือนกันอย่างไม่ไยดี
งานผมตอนนี้ออกจะตรงไปตรงมามากกว่า
- ฟังดูดีนี่ - ผมเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัว
- ฉันว่าจะถามอยู่พอดี - ขอบคุณนะ
ผมอิงจากหลักของครอสฟิต แต่ไม่ใช่ครอสฟิตเสียทีเดียว
เป็นแนวของผมเอง
แล้วคุณล่ะเป็นไง อยู่แทมป้าเป็นยังไงบ้าง
- ฉันย้ายกลับไปที่บ้านน่ะ - อ้าวเหรอ
ที่นั่นมีกระทรวงการทหารผ่านศึก หรือฐานทัพอะไรแถวนั้นเหรอ
เปล่า ตอนนี้ฉันเป็นพนักงานเสิร์ฟ
คุณล้อเล่นน่า คุณลาออกจากงาน สิ่งเดียวที่คุณแคร์เนี่ยนะ
แอนโธนี นั่นไม่จริงนะ
ที่ผมจำได้ไม่ใช่แบบนั้น
ที่จริงแล้ว นั่นคือเหตุผล ที่ฉันอยากคุย ฉันอยากจะ...
ฉันรู้ว่ามันไม่ได้จบลงด้วยดี
และฉันเดาว่าฉันควรจะรับมือให้ดีกว่านี้
คุณเดางั้นเหรอ
และฉันอยากจะ...
ฉันรู้ว่าคุณก้าวผ่านจุดนั้นไปแล้ว แต่...
ไม่ ไม่เลย
ผมขอบคุณที่คุณติดต่อมานะ ไฮดี้
จริงๆ แล้ว ผมนึกถึงช่วงเวลานี้มาตลอด
ฉันก็เหมือนกัน
แปลกดีนะ ดูเหมือนไม่เคยเป็นแบบนั้นเลย
มันเคยเป็นยังไงเหรอ
เหมือนว่าคุณไม่เคยแคร์
- ไม่แคร์อะไรเลยนอกจากงาน - โอเค
ซึ่งผมเข้าใจว่าการช่วยพวกเขา มันสำคัญกับคุณขนาดไหน
แต่มันยากสำหรับผม
แล้วคุณก็มีไอ้หัวหน้านั่นอีก
- เขาโทรหาคุณอยู่บ่อยๆ - หัวหน้าฉันเหรอ
คอลินไง ไม่รู้สิ หัวหน้าหรือที่ปรึกษา
- อ๋อ คอลิน - ใช่
ผมนึกถึงเรื่องแต่งงาน มีลูก ทุกอย่าง
แต่มันยากพอเราเจอกันทางอินเทอร์เน็ต
ไม่รู้สิ เราไม่มีทางรู้ว่าจะเจอกับอะไร
ฉันเคยพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องงานรึเปล่า
- อะไรนะ - ที่มันฟังดูแปลกๆ
"แปลก" เหรอ
มีเรื่องอะไรที่ฉันรู้สึกเครียดมากๆ ไหม
- นี่คือเหตุผลที่คุณอยากมาเจอผมเหรอ - ไม่นะ
เพราะดูเหมือนว่าคุณสนใจ
ในสิ่งที่ผมจำได้เกี่ยวกับงานคุณเหลือเกิน
- ไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องเจอ - ไม่ใช่นะ
คุณไม่เคยบอกเรื่องสำคัญกับผม ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณเป็นห่วง
ผมเข้าไปยุ่งกับงานลับสุดยอด อันแสนวิเศษของคุณไม่ได้อยู่แล้ว
ที่จริงแล้ว คุณทำเหมือนกับ ผมเป็นเด็กๆ งั้นแหละ
- แอนโธนี - ไม่อยากจะเชื่อเลย
คุณพยายามจะซ่อนอะไรบางอย่างหรือไง
คุณไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด ทำไมคุณถึงอยากจะมาเจอผม
ฉันแค่อยากจะคุยถึงเรื่องที่เกิดขึ้น
กับเรางั้นเหรอ
ใช่สิ
เราก็เคยคบกับมาหลายเดือน
- แล้วฉันก็รู้สึกว่า... - ให้ตายสิ
- มันเกือบจะครบปีแล้ว - โอเค
ถูกต้อง เราเคยคบกัน
และฉันทำงานที่นี่ แล้วคุณก็ช่วยฉันย้ายบ้าน
- ใช่ - แล้วจากนั้น...
ตอนจบ มันเกิดอะไรขึ้น
คุณรู้สึกยังไงบ้าง
สำหรับผม
ระหว่างเรา มันจบแล้ว
ผมแค่พยายามจะอธิบายให้คุณฟัง
และทำดีกับคุณไปพร้อมกัน แต่แล้วหัวหน้าคุณก็โทรมา
คอลิน
ใช่ ทำไมคุณคอยเรียกชื่อเขาอย่างนั้น
- ยังไง - เหมือนคุณไม่เคยได้ยินชื่อเขามาก่อน
เขาโทรหาตลอด จนทำให้คุณเป็นบ้า
ไม่รู้สิ
คุณจำเขาไม่ได้เหรอ
ไม่ได้
ฉันจำได้ว่าย้ายไปที่นั่นแล้ว...
เท่านั้นที่ฉันจำได้
ไกสต์
โฮมคัมมิ่ง
เจ้าหน้าที่ของเรา
เบิร์กแมน ไฮดี้ ข้อมูลพนักงาน
วันที่ว่าจ้าง 9 มกราคม 2018
วันที่สิ้นสุดการจ้าง 15 พฤษภาคม 2018
วอลเตอร์ ครูซ - ปลด 23เอ สาเหตุ ประพฤตผิด กระทำรุนแรง
ปี วันที่ (เดือนวันปี) 05-15-2018
วันที่สิ้นสุดการจ้าง 15 พฤษภาคม 2018
สาเหตุในการเลิกจ้าง พนักงานรักษาตัวที่โรงพยาบาล
ปลด 23เอ สาเหตุ ประพฤตผิด กระทำรุนแรง