Klacht: Anoniem Oplossing: Klacht afgewezen
Ik, Thomas Carrasco MvD EN#21455, heb na grondig onderzoek
Klik om te bevestigen
Ik heb verricht
een compleet
onderzoek
Ik persoonlijk
verklaar
de waarheidsgetrouwheid
van mijn aanbeveling
AANNEMERSDATABASE
Aannemer: Geist Emergent Group
Databasetype: Personeelsdossiers
Bestandstypes: Bergman, Heidi
Dossiers worden gedigitaliseerd: april 2036
Gearchiveerd op locatie: Opslag #452
KELDER B4
MINISTERIE VAN DEFENSIE ONDERZOEKSAFDELING - 452
AFLEVERING DRIE OPTICA
EEN ONDERNEMING VAN GEIST
Wat doe je... Wat is dit?
Wat?
We gaan geen bank beroven.
Wat doe je? Hou op.
We gaan een biertje halen.
Dat zal wel.
Kom op.
Ik regel het.
-Kan ik jullie helpen? -Misschien wel.
-We hebben een probleempje. -Wat?
We hebben ons verheugd op onze terugkeer.
Maar nu is het... Moet je het hier zien.
Is toch vreemd?
Wij zijn het enige in dit hele gebouw.
Er is niet veel te doen.
We hebben bordspellen. Hou je van Monopoly?
-Ja. -Of Twister?
Ik dacht dat wij de stad in konden
voor een biertje.
-Stad? -Ja, iets in de buurt.
Dat is toch goed?
Maar je vraagt...
Is er een bus of zo?
Ik denk dat...
Volgens mij moet je een formulier invullen.
-Een formulier? -Ja.
Volgens mij ligt het achter.
-Kun je even wachten? -Geen probleem.
Zie je? Ze zei dat het goed was.
Nee, kijk maar.
Iemand probeert het pand te verlaten...
Wat in hemelsnaam? Shrier.
-Ben je gestoord? -Kom je mee?
We hoeven alleen een formulier in te vullen.
-Er zijn geen formulieren. -Luister naar me.
Blijf jij maar. Ik red het wel.
Wat in hemelsnaam?
Doe niks voor zij wat doen.
Zie je? Florida.
Als je palmbomen ziet, zeg je Florida. Nummerborden, Florida.
Omdat het Florida is.
Ze hebben een compleet Noord-Afrikaans dorp gebouwd
bij Tucson.
Daar ben ik geweest. Dat was een oefening.
-Precies. -Nee, niet 'precies'.
Ik ben het niet met je eens.
Ze hadden het goede eten en het meubilair.
Denk eens aan wat je zegt.
Dit hele gebied, kilometers...
Ze hadden zelfs de geur, Walter. Het was perfect.
Denk je dat ze Florida niet lukt?
Zou dat te moeilijk voor ze zijn?
Wie is 'ze'?
Ik weet dat je ons veilig wilt houden.
-Doe niet zo neerbuigend. -Doe ik niet.
Ik zeg alleen dat dit anders is.
Je hoeft je niet zo'n zorgen te maken.
Waarom is dit anders?
Omdat ze ons willen helpen.
Het idee van het programma is ons helpen.
Ik weet dat die dame vriendelijk is,
maar je moet opletten met wat je zegt.
-Wie, Heidi? -Ja, Heidi.
Zelfs die naam. Kom op, nou.
Dus zij maakt er deel vanuit? Deze hele... Wat?
Oefening.
Net als in Tucson, maar het is nog niet begonnen.
Waar zou die oefening voor zijn?
Om te zien wat we doen als we hier ingezet worden.
Thuis.
Waar zijn we?
Schoenenwinkel. Ziet die er bekend uit?
Ze hebben ons.
Wapen.
Wacht, Shrier, nee.
Wacht.
Het spijt me, nu is het grappig.
Daarom was alles zo stil.
Het was een bejaardencomplex. Iedereen sliep.
Volgens mij snap je niet hoe serieus dit is.
Nee, dat bedoel ik. Alles is goed nu.
Het is goed. Je had niet op je vrije dag moeten komen.
Shrier heeft zijn excuses aangeboden.
We vertelden die man dat we net terug zijn, hij zat zelf in de marine.
Hij vond het goed.
Ik weet dat het stom was.
Hij was blij dat we weer gingen.
Dat zal best.
Maar het gaat nu goed met Shrier.
Toen we terugreden,
was hij blijer dan ooit.
Hij weet dat hij fout zat.
We zijn in Florida en krijgen hulp.
Dat is alles.
Goed om te horen.
Shrier is een goeie.
Dingen die daar voor hem werkten,
werken hier niet zo goed.
-Daar denken ze toch aan? -Wie?
Als er stappen ondernomen worden,
vertel je dat toch?
Het was mijn schuld. Shrier is oké.
Moet jij voor Shrier zorgen?
-Zorgen? Nee. -Maar jullie zijn hecht.
Ja. We brengen veel tijd samen door.
-Het is een hoop om... -Dat is mooi. Die kameraadschap.
Ik wilde vervelend of vreemd zeggen... Ik weet het niet.
Heb je ooit te veel tijd met iemand doorgebracht?
Hoe bedoel je?
Ben je getrouwd?
-Nee. -Maar je hebt een vriend?
Waar wil je heen?
Stel dat we een reisje maken.
Wie? Wij?
Waar gaan we heen?
Misschien Yosemite?
Goed.
We maken een reisje naar Yosemite.
-Dat is iets van 4500 kilometer? -Minstens.
Maar dat vinden we juist leuk.
De rit erheen. We maken een leuke playlist,
we stoppen bij gekken diners en praten met oude cowboys.
Maar de rest van de tijd zitten we in de auto.
Wat doen we in de auto?
-Vraag je mij dat? -Ja.
We kunnen elkaar voorlezen.
Natuurlijk.
Een beetje sullig, maar goed. Wat doen we dan?
We praten over wat we daar gaan doen.
-De omgeving en de dieren bekijken. -Ja.
Maar de rest van de tijd rijden we maar.
Dat wordt saai.
Zelfs als we de interessantste mensen ter wereld zijn.
De playlist is uitgespeeld, we hebben geen honger meer
en we hebben geen leuke verhalen meer.
-Ik ben het zat om voor te lezen. -En ik om te luisteren.
Even wordt het beangstigend: 'Is dat expres?
'Blijven we nu gewoon doorgaan?'
Maar dat moment, die verveling,
daardoor leer je iemand echt kennen.
Je wordt gedwongen jezelf te zijn
voor zover je dat kunt zijn met een ander erbij.
Je hebt geen keuze.
Dit reisje klinkt vreselijk.
Moet je eens proberen als ze op je schieten.
Klopt.
Snap je wat ik bedoel?
Ja.
Dat doe ik.
Dat heb je zeker niet?
-Wat? -Een reisje met een vriend gemaakt.
Een reisje.
-Ik heb vriendjes gehad. -Dat vroeg ik niet.
Ik weet dat je dat niet vroeg.
Kom op. Ramen open, radio aan,
suizen door het bos.
Colin, hoi.
Ik spreek hem net.
Je voeten op het dashboard.
Hij staart je aan.
Zeker. Dank je.
Nee, dat heb ik niet gedaan.
Blij nu?
Ik ben tevreden.
Sorry. Ik weet dat we de boerenmarkt gemist hebben.
Er was een noodgeval op het werk.
Dat geeft niet. Ik heb nu over dingen kunnen nadenken.
Je bent veranderd, weet je?
Veranderd in wat?
Dat weet ik niet. Dat beangstigt me.
Je werkt de hele tijd,
je zegt niet wat je doet.
Wat moet ik zeggen? Het is werk.
Het is letterlijk het enige waar je om geeft.
Als we echt van elkaar houden,
-denk ik... -Als we wat?
Van elkaar houden...
Jezus Christus.
Ik denk echt dat we langs elkaar heen praten.
-Vind ik ook. -Waarover?
Misschien is dat het beste.
Nee, ik wil hier uittrekken.
Dat weet ik.
We hoeven niks halsoverkop te doen.
Neem alsjeblieft niet op.
Kijk me aan en neem niet op.
Ik... Geef terug.
Geef hier.
Wil je echt...
Hoi, Colin. Kun je even wachten?
Het is afgelopen. Haal je troep uit mijn badkamer
en je stomme vorken.
Zo. Kun je me horen?
Luister, schat. Je moet dat afmaken. Snel.
Papa moet telefoneren.
-Luister, sorry... -Ik versta je niet.
-Dat geeft niet. Ik ben thuis. -Leuk.
Ja. Mijn dochtertje is jarig,
dat kon ik niet verschuiven.
Natuurlijk niet.
-Heidi, zeg het maar. -Colin? Hallo?
Heidi. Kom op, Shrier?
Ja. Heb je mijn rapport gelezen?
Ja. Hebben we hem overgeplaatst? Hij is toch weg?
Ik wilde wachten tot...
Wat? Nee. Wachten? Dat hoeft niet. Waarop?
Hij is een klassieke week vijf-burn-out.
Paranoïde ideeën, geïrriteerd, angstig.
Impulsbeheersingsproblemen.
Zulke resultaten willen we echt niet.
Maar denk je niet
dat hem halverwege afbreken serieuze bijwerkingen heeft?
De patiënt reageert er toch verkeerd op?
-Ja. -Hallo?
Hebben we daar geen protocol voor?
-Het spijt me. -Binnenlandse herplaatsing.
GEFELICITEERD ELLA
-Ik maak me zorgen... -Niet overdenken.
We weten wat er gebeurt als ze halverwege van de medicatie gaan.
Dat weet ik.
-Dat hoef je niet uit te leggen. -Nee.
-Sorry. -Ik heb het protocol geschreven.
Shrier zit nu aan de week vier-dosis,
dus als je hem daar vanaf haalt,
kan het afkicken slecht uitpakken. Paniekaanvallen en hallucinaties.
Kan zijn gezin dat wel aan?
Nu heb je het over iets
dat ver buiten onze verantwoordelijkheid ligt.
Weet je wat? Een momentje.
Nee, maar als je even luistert...
Shrier moet naar zijn gezin. Dat is het protocol.
Hij en zijn vriend. Hoe heet die? Cruz?
Ja, die gaat ook.
Wil je Walter Cruz weghalen?
Zat die niet bij hem in het busje?
Met Shrier? Sloegen ze die oude bewaker niet?
Nee, je hebt niet goed... Ik heb het allemaal opgeschreven.
Hij heeft een wagen gestolen en een burger bedreigd.
Hij is paranoïde en opgefokt. Toch hetzelfde als met Shrier?
Nee, helemaal niet.
We moeten ze allebei afschrijven. Wat bedoel je?
Cruz vertoont geen problemen.
Dit was een situatie waarin hij het nodig vond
zijn vriend te helpen.
Hij gelooft erin.
-Hij zet zich in. -Dat vind ik niet.
Ik vind hem een risico. We moeten hem wegsturen.
Ik begrijp wat je zegt.
Ik aarzel, omdat ik denk dat we met Cruz
een grote kans missen. Optisch.
Optisch?
Ik denk echt dat
Cruz goede, krachtige data kan leveren.
Ja, goed. Maar het blijft...
Als dit incident in zijn dossier staat,
dan zal dat echt
zijn vooruitgang onderstrepen. Hij is een perfecte proefpersoon.
Dat is interessant. Hij is een lastige zaak.
Hij heeft veel problemen
en we zouden hem verloren hebben, maar...
Precies. De behandeling werkt zo goed.
Dat klinkt geweldig.
Als jij er maar vertrouwen in hebt
-dat er niet... -Ik heb er vertrouwen in.
-...nog zulk gedrag komt. -Heel veel.
Ik neem de verantwoordelijkheid.
Als er verder niks is...
Komt iedereen bij de lunch?
Krijgen ze hun volle dosis?
Ja. Zover we weten,
gezien het toedienen van medicatie in deze ongebruikelijke...
Luister, dit zijn erg paranoïde,
instabiele personen.
Ze werken niet mee.
De helft neemt niet eens de placebo.
Als je twijfelt
of de kantine de medicatie op de juiste wijze toedient...
Nee, dat zeg ik niet.
Is dat niet het probleem?
Of ze wel genoeg...
Weet je wat? Misschien moeten ze medicatie bij lunch en diner krijgen.
Wat? De dosis verdubbelen?
Wat vind je daarvan?
Je loopt het risico ze veel te veel te geven.
Dat kan tot verwarring leiden en verlies van vermogen...
Verlies van vermogen? Meen je dat?
Bedoel je ongeschikt?
Ja, ongeschikt.
-Significant verzwakt. -Oké.
Dat willen we niet. Maar toch...
Ze gaan de taart doen.
De taart. Gefeliciteerd met...
-Hoi. -Hoe gaat het?
-Je bent gekomen. -Ja. Bedankt voor je komst.
Willen jullie een menu?
-We kunnen wat eten... -Nee. We drinken alleen wat.
Maar we kunnen ook wat eten.
Nee, dat hoeft niet.
-Twee wodka-martini's. -Oké.
-Dat drink je toch? -Ja. Goed.
Hoe is het?
Goed. Ik zorg voor mezelf.
-Ik ben bij Keebler weg. -Is dat goed?
Ze hebben de marketingafdeling gereorganiseerd.
Tientallen ontslagen.
Het was een slangennest. Echt meedogenloos.
Mijn baan is nu eenvoudiger.
-Dat klinkt goed. -Ik ben een personal trainer.
-Wilde ik vragen. -Ja, dank je.
Gebaseerd op crossfitness, maar niet per se crossfitness.
Mijn eigen filosofie.
En jij? Hoe is het in Tampa?
-Ik ben weer thuis. -Echt?
Is hier een veteranenziekenhuis of zo?
Nee, ik ben nu een serveerster.
Je meent het. Heb je ontslag genomen van het enige waar je om gaf?
Anthony, dat is niet waar.
Zo herinner ik het me wel.
Daarom wilde ik praten. Ik wilde...
Ik weet dat het rottig geëindigd is.
Ik had het beter aan kunnen pakken.
Denk je?
Ik wilde eigenlijk...
Je bent vast verder met je leven.
Ben ik niet.
Leuk dat je wilde afspreken.
Ik heb over dit moment nagedacht.
Ik ook.
Dat is een verrassing. Zo leek het niet.
Hoe leek het?
Alsof niks je kon schelen,
-behalve je baan. -Oké.
Ik begrijp hoe belangrijk het was om die jongens te helpen.
Maar dat was zwaar voor mij.
Je had zo'n baas
-die telkens belde. -Mijn baas?
Ja, Colin? Je baas of supervisor.
-Colin. Precies. -Ja.
Ik dacht aan trouwen, kinderen, het hele rataplan.
Het is moeilijk met afspraakjes via internet.
Je weet nooit wat ze willen...
Heb ik iets over werk gezegd?
-Wat? -Dat vreemd klonk?
Vreemd?
Iets waar ik gestrest van raakte?
-Wilde je me daarom spreken? -Nee.
Want het lijkt of je wilt weten
wat ik nog van je werk weet
-en niet wat ik doorgemaakt heb. -Nee.
Je hebt me niks belangrijks verteld, als je je daar zorgen over maakt.
Je geheime werk was altijd onbespreekbaar.
Je behandelde me zelfs als een kind.
-Anthony... -Ongelooflijk.
Probeer je je soms in te dekken?
Je bent niks veranderd. Waarom wilde je me spreken?
Ik wilde praten over wat er gebeurd is.
Met ons?
Ja, hoor.
We hebben maanden gedatet
en ik heb het gevoel...
-Bijna een jaar. -Oké.
Precies, we hebben gedatet,
ik kreeg een baan daar en jij hielp verhuizen.
-Precies. -En toen...
Hoe is het afgelopen?
Hoe was het voor jou?
Voor mij
was het over. Ons.
Dat probeerde ik je uit te leggen
en aardig te blijven, maar toen belde je baas...
Colin.
Ja. Waarom zeg je zijn naam steeds zo?
-Hoe? -Alsof je hem niet kent.
Hij belde telkens, je werd er gek van.
Ik kan hem niet...
Herinner je hem niet?
Nee.
Ik herinner me de verhuizing erheen
en dat is alles.
TERUGKEER - Onze missie - Onze Faciliteit
Onze medewerkers
BERGMAN, HEIDI - Personeelsdossier
Datum in dienst: 9 januari 2018
Ontslagdatum: 15 mei 2018
Walter Cruz - WANGEDRAG/GEWELD
Reden van ontslag: Medewerker is opgenomen
REDEN - WANGEDRAG/GEWELD
Reden voor ontslag: Medewerker is opgenomen s...