โฮมคัมมิ่ง
เข้ามา
หวัดดีค่ะ วอลเตอร์ใช่ไหมคะ
- ใช่ สวัสดีครับ ไฮดี้ใช่ไหม - ค่ะ
เอาละ
นั่นสวยจังครับ
นี่เหรอคะ
ค่ะ
คุณชอบปลาเหรอ
ไม่ได้ชอบมากหรอกค่ะ มันอยู่ที่นี่ก่อนฉันมาอีก
ฉันคิดว่ามันดูสบายใจดี
ผมก็รู้สึกสบายใจครับ
ดีค่ะ
เชิญนั่งค่ะ
เรามาเริ่มกันนะคะ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ฉันอยากจะบันทึกเสียงไว้สำหรับอ้างอิงค่ะ
- ไม่มีปัญหาครับ - โอเค ดีค่ะ
และ...
ฉันได้มันมาใหม่ค่ะ เลยสับสนนิดหน่อย
ขอโทษด้วย
ได้แล้วค่ะ
วันที่ 10 เมษายน 2018 นี่ไฮดี้ เบิร์กแมน
ฉันอยู่กับคนไข้โฮมคัมมิ่ง วอลเตอร์ ครูซ สัปดาห์ที่หนึ่ง ครั้งที่หนึ่ง
ตอนที่หนึ่ง ข้อบังคับ
คุณนายทร็อตเตอร์คะ
สวัสดีค่ะ
ดื่มกาแฟสิคะ
เอเจ เราคุยกันแล้วนะ
ผมแค่อยากให้คุณช่วยผมเรื่องหนึ่ง
ฉันทำงานที่นี่ เราจะไม่ต้มตุ๋นคน
มันไม่ใช่การต้มตุ๋นสักหน่อย มีอะไรที่เป็นการต้มตุ๋นเหรอ
- ทุกอย่างเลย - ไฮดี้
ไฮดี้ ถามเฉยๆ นะ
จะสนไหมถ้ามันทำเงินได้ มากกว่าเงินเดือนเธอสองหรือสามเท่า
ฟังดูเหมือนการต้มตุ๋นไหม
เธอทำอะไรเพิ่มสามเท่าไม่ได้ เอเจ
เห็นไหม ออกไปจากที่นี่ซะ
รับอะไรดีคะ
- ไม่ครับ ผม... - งั้นค่อยๆ ดูไปนะคะ
- เดี๋ยวฉันกลับมา - ไม่ครับ ขอโทษ ผมไม่ได้มาหาอะไรกิน
ไฮดี้ คุณชื่อไฮดี้ใช่ไหมครับ
ค่ะ
ไฮดี้ เบิร์กแมน ถูกต้องไหม
ค่ะ เรารู้จักกันเหรอคะ
ผมชื่อโทมาส คาร์ราสโค มาจากดีโอดีไอจีครับ
- อะไรนะคะ - กระทรวงกลาโหม
สำนักงานผู้ตรวจการมั้ง
คุณถามฉันเหรอ
เปล่าครับ นั่นแหละถูกแล้ว
คุณคือไฮดี้ เบิร์กแมนใช่ไหมครับ
คุณเคยทำงานที่โฮมคัมมิ่ง ศูนย์ช่วยเหลือ การกลับเป็นพลเรือนของทหารใช่ไหม
ใช่ หลายปีมาแล้ว
- นานแค่ไหน - อะไรแค่ไหน
ผ่านมากี่ปีแล้ว ที่คุณเคยทำงานที่โฮมคัมมิ่ง
ฉันไม่แน่ใจ น่าจะสี่ปี มีปัญหาอะไรเหรอคะ
เราได้รับการร้องเรียนเรื่องโปรแกรมนั้น
คุณอยู่ในรายชื่อคนทำงานเลย...
ฉันไม่...
เหล่าทหารที่คุณเคยดูแลที่นั่น
ทำไมพวกเขาถึงได้...
ทำไมคุณไม่ออกไปข้างนอกก่อน
ฉันจะได้ไปพัก และออกไปคุยกับคุณ
- แน่นอนครับ ตอนนี้เลยเหรอ - ใช่ ฉันจะ...
- ผมรอข้างนอกนะ - ข้างนอกเลยค่ะ
- ผมรอข้างนอกใช่ไหม - ค่ะ
- ออกทางประตู - ข้างนอกเลย ข้างนอกนะ
โอเค วอลเตอร์ ครูซ อายุ 26 ปี ไปรบมาสามครั้ง
- คุณมาถึงเมื่อวันศุกร์เหรอคะ - ครับ วันศุกร์
วิเศษ ตอนนี้ฉันต้องอ่านนี่เพื่อต้อนรับคุณ
ฉันต้องขอเตือนว่ามันน่าเบื่อสุดๆ
- โอเค - โอเค
"ขอต้อนรับ วอลเตอร์ ครูซ สู่โฮมคัมมิ่ง ศูนย์ช่วยเหลือการกลับเป็นพลเรือน
"อย่างแรก ฉันขอขอบคุณ
"ในนามของประธานาธิบดี และประชาชนที่สำนึกบุญคุณ
"สำหรับการทำงานที่มีคุณค่า
"เราขอขอบคุณ ที่ดูแลพวกเราให้ปลอดภัย"
ฉันรู้ว่ามันเลี่ยนๆ
ไม่เลยครับ มันดีแล้ว
"ฉันชื่อไฮดี้ เบิร์กแมน
"และฉันคือเจ้าหน้าที่ดูแล กระบวนการการกลับสู่ชีวิตพลเรือน
"ศูนย์ของเราเป็นพื้นที่ปลอดภัย
"ให้คุณได้พิจารณาและยอมรับ ประสบการณ์การเป็นทหาร
"และปรับตัวให้เคยชินกับชีวิตแบบพลเรือน
"ในสภาพแวดล้อมที่มีคนดูแล"
ซึ่งหมายถึงการเริ่มต้นกลับมาใช้ชีวิตใหม่
มีการงานที่ดี สุขภาพดี
พูดง่ายๆ ฉันทำงานให้คุณ
- โอเค - เอาละ อีกอย่าง...
ฉันไม่อยากพูดว่าเป็น "ข้อบังคับ"
แต่เป็น "ข้อบังคับ"
ก็น่าจะแบบนั้นล่ะค่ะ
ข้อบังคับเดียวคือ ต้องรับประทาน อาหารร่วมกันที่ห้องอาหาร
กิจกรรมกลุ่มซึ่งคุณจะได้รับทราบ
และประชุมแบบนี้กับฉัน หวังว่ามันจะไม่แย่เกินไปนะคะ
ก็ฟังดูดีนะ
ผมอยากจะปฏิบัติตามทั้งหมดเลยครับ
"ปฏิบัติตาม" เหรอคะ
ไม่ครับ ผมหมายถึง ผมรู้ว่าผมมานี่ทำไม
คุณรู้ไหม คนอื่นๆ เขากลับบ้าน
พวกเขาอยู่อย่างกระอักกระอ่วน และลุยเข้าไปทำทุกอย่าง
แล้วพวกเขาก็มีปัญหา
ผมไม่อยากจะจบลงแบบนั้น ผมพร้อมลุย
ลุยอะไรคะ
ก็แบบว่าใช้ชีวิตไงครับ
ชีวิตที่ยุ่งๆ และใสสะอาด
ผมไม่อยากให้อะไรๆ ที่นี่มันแย่ เพราะปัญหาของผม
ความเครียดของผม หรืออะไรก็ตาม เพราะงั้น...
ผมก็แค่...
ผมอยากทิ้งเรื่องพวกนี้ไว้เบื้องหลัง
เข้าใจแล้วค่ะ
และคุณยอมรับว่าการเข้าร่วมของคุณ
ในกระบวนการโฮมคัมมิ่งเป็นไปด้วย ความสมัครใจและไม่ได้ถูกบังคับ
ฉันต้องรบกวนให้คุณพูดตอบยืนยันค่ะ
ครับ ใช่ครับ
นี่คือไฮดี้ เบิร์กแมนกับวอลเตอร์ ครูซ
ฉันไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ ในการรับครูซ
เข้าสู่กลุ่มย่อยและเขาจะเริ่มต้นเมื่อ...
- หวัดดี คอลิน - ไฮดี้
สัญญาณไม่ดีเลย คุณได้ยินไหม
- ฉันได้ยิน คุณได้ยินไหม - ครับ
แต่ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเลย
ให้ฉันช่วยอะไรได้บ้างคะ
บ้าเอ๊ย ผมจะถามว่าอะไรนะ
ไม่ล่ะ ตอนนี้ลืมไปแล้ว ผมจะถามว่า...
- บ้าจริง - ช่างเถอะ ผมอยู่ที่ห้องทดลองใหม่
มันดูเป็นไงบ้างคะ
หลายอย่างกำลังเริ่ม
เรากำลังจะมีการจัดซื้อแบบจริงจัง
ดีจังค่ะ
คุณก็ตั้งใจทำงานกับพวกหนุ่มๆ ได้
เป็นยาแบบเดิมเหรอ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงใน...
ไฮดี้ เราไม่พูดเรื่องนี้ที่ศูนย์ดีกว่า ตกลงไหม
ตอนนี้พวกหนุ่มๆ ย้ายเข้ามาแล้ว เราควรจะ แบบว่าระมัดระวังกัน
- ค่ะ โอเค - แล้วทุกอย่างเป็นไงบ้าง
- ก็... - ครับ ผมรู้
ตึกสำนักงาน ไม่ใช่สภาพแวดล้อม ที่เหมาะกับการรักษาคน
ไม่หรอกค่ะ มันก็ดี พนักงานที่นี่คอยช่วยเหลือดีมาก
และเราเอาเครื่องใช้ในสำนักงานออกไป
แล้วการตกแต่งล่ะไฮดี้ บรรยากาศเป็นไง
- ผมบอกพวกเขาขอแนวๆ แต่ไม่แมน - ใช่ค่ะ
- มันดูเป็นไงบ้าง - ดูดีเลยค่ะ
นักตกแต่งภายในทำได้ดีมาก
เยี่ยมเลย
คุณรู้ไหม เราจะทำให้ถูกกฎหมายมากขึ้น
ทันทีที่เราได้ผลลัพธ์
ค่ะ คือจริงๆ แล้ว หนุ่มๆ ไม่น่าจะว่าอะไร และ...
แต่คุณเข้าใจเรื่องฉุกเฉินของที่นี่ใช่ไหม
- เราต้องการข้อมูล นั่นคือสิ่งสำคัญ - เข้าใจค่ะ
เตรียมการนำเสนอกระทรวงกลาโหม ภายในหกสัปดาห์
เมื่อถึงตอนนั้น เราต้องเตรียม ทุกอย่างให้พร้อม เข้าใจนะ
- เข้าใจค่ะ - โอเค
คุณคิดว่าสามารถเอามาให้ผม ได้เร็วแค่ไหน
เอาอะไรให้คะ
ข้อมูลไง ไฮดี้ คุณกำลังเร่งอยู่ใช่ไหม
แน่นอนค่ะ และฉันว่าเรากำลังดู...
เพราะเรื่องนี้เราทำอย่างแม่นยำที่สุด
- ทุกอย่างที่หนุ่มๆ พวกนั้นจำได้ - ค่ะ
เราต้องได้รายละเอียดทุกเม็ด รวมเรื่องบ้าๆ ทั้งหมดนั่น
แน่นอนที่สุดค่ะ ฉันแค่...
คุณรอฉันแป๊บหนึ่งได้ไหมคะ
ฉันเพิ่งจะได้คุยกับวอลเตอร์ ครูซ
เขาเป็นตัวเลือกที่ดี กระตือรือร้นมากที่จะ...
ไม่ ไฮดี้ ผมไม่มีเวลามากนะ
ผมต้องไปสนามบินในอีก 32 นาที
ฉันจะพูดเร็วๆ
ฉันมาคิดดูเรื่องการเก็บรายละเอียด อย่างที่คุณว่า
รวมถึงเรื่องความรอบคอบ บางทีเราอาจใช้วิธีแบบองค์รวมมากขึ้น
ในระยะแรกเริ่มของการรักษาได้
"องค์รวม" งั้นเหรอ
ฉันรู้สึกเหมือนเรา แค่พยายามจะยัดพวกเขาเข้าสู่ขั้นตอน
โดยไม่พัฒนาความสัมพันธ์ใดๆ เท่าไหร่ และฉัน...
โอเค ไฮดี้ ผมขอให้คุณหยุดอยู่ตรงนั้นก่อน
โอเค
โอเค ไฮดี้ สิ่งที่เราตามหาอยู่นี้คือข้อมูล
ไม่ใช่ความสัมพันธ์หรือความเป็นมิตร
สิ่งที่เราต้องการจะรู้คือ อะไรก็ตามที่คนพวกนั้นกำลังเก็บงำไว้
ไม่ค่ะ ฉันเข้าใจ ฉันก็แค่ ในส่วนของ...
โอเค จากที่คุณเพิ่งพูดมา คุณไม่เข้าใจ
ผมอยากให้คุณเปลี่ยนความคิดเรื่องนี้ซะ
เข้าใจค่ะ
ฉันก็แค่คิดถึงเรื่อง...
- การปรับปรุงข้อมูล - ไฮดี้ ถ้าผมไปที่กระทรวงกลาโหม
และพูดคำว่า "องค์รวม" คุณรู้ไหมว่าพวกเขาจะ...
ผมไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าพวกเขาจะว่าไง
เราต้องการข้อพิสูจน์สำหรับแนวคิดนี้
ก็แค่ส่งข้อมูล มาให้กับพวกที่ได้รับมอบหมายหน้าที่
พวกเขาจะได้หุบปากและเลิกยึกยัก
แล้วก็เปิดขั้นตอนการอนุมัติด้วย
โฮมคัมมิ่ง ไกสต์ อินิชิเอทีฟ
นั่นคือเป้าหมายของเรา เข้าใจนะ
- เข้าใจค่ะ - คุณคือมือหนึ่ง ไฮดี้
ผมพูดจริงนะ คุณทำงานได้ดีมาก
ผมอยากได้พลังมุ่งมั่น และความมุมานะจากคุณ
แล้วเราจะไปได้สวย โอเคไหม
เข้าใจแล้ว ขอบคุณค่ะ คอลิน
โอเค ผมกำลังไปสนามบินแล้ว รอบนี้บินประมาณ 22 ชั่วโมง
ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ
เพื่อน นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย
- เราจะให้มีขยะไปทั่วพื้นไม่ได้ - คอลิน ถ้าคุณไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอ...
ฉันกลับบ้านช้าแล้ว
ของพวกนี้ต้องไปที่อเมริกานะ เข้าใจไหม
รู้จักไหม สหรัฐอเมริกาน่ะ
- ใช่ แล้วมันต้องสะอาดด้วย - คอลิน คุณพูดกับฉันรึเปล่า
มันจะต้องเป็นของที่ปลอดเชื้อ เข้าใจไหม
ปลอดเชื้อ สะอาด
- ไอ้คำว่าปลอดเชื้อพูดยังไงในภาษา... - โอเค คุณไปจัดการต่อ...
เดี๋ยวไฮดี้ รอก่อน
- ผมจำได้แล้วว่าผมจะถามอะไร - ดีเลย
เราได้เช็กประวัติ พวกเด็กเก็บโต๊ะบ้างไหม
เช็กประวัติอะไรนะคะ
เด็กเก็บโต๊ะอาหาร เราได้เช็กประวัติพวกเขาไหม
ใครก็ช่างที่พวกเราให้ทำงานที่ห้องอาหาร
ฉันไม่รู้มาก่อนว่าฉันต้องทำด้วย
อะไรนะ ต้องทำสิ มันคือส่วนหนึ่งของ...
โอเค ฟังนะ ไฮดี้
เราต้องเช็กแผนกอาหาร อย่างละเอียดที่สุด
ตอนนี้คุณคือตัวแทนของผม เข้าใจไหม
- แน่นอนค่ะ - ดีมาก
คืนนี้ผมอยากให้คุณเข้าไปที่นั่น ได้ไหม
เด็กเก็บโต๊ะ คนตักอาหาร หรืออะไรก็ช่าง
เช็กประวัติของพวกเขา วิเคราะห์ทุกอย่าง
พวกเราจะต้องทำทุกอย่างให้เรียบร้อย
โอเค ฉันจะจัดการให้ เดี๋ยวนี้เลย
โอเค ดีมาก ต้องไปแล้ว
นี่ ไฮดี้ คุณเอาอยู่นะ ชนกำปั้นหน่อย
มิเรอร์ พอนด์
- ไง - ไง อยู่ในนี้
- อะไรน่ะ หอมจัง - พาสต้าชีสกับพริกไทย
ดีจัง ฉันมีงานต้องทำให้เสร็จข้างบน
เดี๋ยวฉันลงมานะคะ
อร่อยมากเลย ขอบคุณนะคะ
มันเริ่มจะเย็นแล้วล่ะ แต่...
ฉันขอโทษค่ะ ฉันอยู่ข้างบนนานกว่าที่คิดไว้
ฉันต้องเช็กอะไรนิดหน่อยให้คอลิน
- เขาคือจอมเจ้ากี้เจ้าการสินะ - เขาไม่ใช่...
คอลินงานยุ่งมาก เราต้องลุยอะไรกันเยอะ
โอเค ตอนนี้คุณก็อยู่นี่แล้ว
วันนี้คุณเป็นยังไงบ้างคะ
ผมก็ไปเดินเล่นมา สนุกมากเลยล่ะ
เดินออกไปถึงลานบินเล็กๆ นั่น
ลานบินที่ผ่านถนนใหญ่นั่นเหรอ นั่นประมาณแปดกิโลเมตรเลยนะ
- จริงเหรอ - ใช่ คุณเดินไปถึงที่โน่นเลยเหรอ
ผมคิดว่าใช่นะ
นั่นแหละ มีเครื่องบินเจ็ต บินขึ้นจากรันเวย์ด้วย
แล้วก็มีนักบินยืนพิงเครื่องบินอยู่
แถมยังถือหนังสือพิมพ์กับกาแฟ
แล้วผมก็คิดว่า "ผมจะทำแบบนั้นได้บ้างไหม"
อะไรนะคะ
มีชีวิตอยู่แบบนั้น บินไปบินกลับที่นี่
ที่นี่สวยนะ
- แล้วเราก็เริ่มคุยกัน - ใครเหรอ
- ก็... - คุณกับนักบินเหรอ
ใช่ เขาบอกว่ามีโรงเรียนสอนบิน
ที่ไม่ไกลจากที่นี่
แอนโธนี
ฉันซึ้งใจมากที่คุณมาที่นี่ และช่วยฉันย้ายบ้าน
- จริงนะ - เดี๋ยวๆ
ก่อนเราจะคุยกันแบบนี้
คุณมีชีวิตของคุณรออยู่
- ผมมีเหรอ จริงเหรอ - ค่ะ และงานของคุณ...
ที่คีเบลอร์เหรอ ผมเกลียดงานที่นั่น
- โอเค - เดี๋ยวนะ ไฮดี้
- เราอยู่ด้วยกันมาเกือบปีแล้วนะ - หนึ่งปีงั้นเหรอ
ใช่สิ เราเริ่มส่งข้อความหากัน เดือนสิงหา มันแบบ...
- ค่ะ โอเค - ประมาณสิบเดือน แต่...
และคุณบอกผมมาตลอดว่า คุณอยากให้มันเรียบง่าย
- ใช่ค่ะ ฉันบอก - ผมเข้าใจ
แต่จริงๆ แล้วคุณคือแรงบันดาลใจ
หลังจากที่เราเริ่มต้นทำ ในสิ่งที่เรายังไม่พร้อม
คุณออกมาจากเมืองนั่นและเริ่มหาอะไรทำ
คุณช่วยผู้ชายพวกนั้น และในที่สุดมันก็ไปได้ดีสำหรับคุณ
ฉันเป็นเเรงบันดาลใจคุณ...
- ผมขอโทษ ผม... - ฉันเป็นแรงบันดาลใจให้คุณทำอะไร
ก็สำหรับการเริ่มต้นใหม่
คุณก็รู้
ทิ้งอดีตไว้เบื้องหลังเหมือนที่คุณกำลังทำ แต่เราทำด้วยกัน
คุณเคยอยู่ในตำแหน่งหัวหน้ามาก่อนเหรอ
- ใช่ครับ - ดีเลย
คุณทำงานกลางคืนได้ใช่ไหม
- กลางคืนเหรอครับ ผมทำได้ครับ - โอเค
ตอนนี้คุณดูไม่ค่อยมีประสบการณ์ในด้านนี้
- ใช่ไหมครับ - ใช่ครับ
แต่ผมเป็นคนเรียนรู้เร็วครับ
โอเค ผมชอบแบบนั้น
เอาละ ไม่มีอะไรแล้ว
ขอบคุณที่มา เดี๋ยวเราจะแจ้งไปเร็วๆ นี้
ขอบคุณครับ
เป็นการสัมภาษณ์ที่ดีมากเลย
วิเศษไปเลย ผมชอบตอนที่คุณ
ถามผมเกี่ยวกับ ประสบการณ์การทำงานที่ร้าน
เพราะการสัมภาษณ์มันคือการคุยกัน
นั่นแหละอันที่จริงแล้ว ใช่ไหม มันคือการสื่อสารสองทาง
เก่งมากจริงๆ สุดยอด ขอบใจมากครับ
- ครับ - ทำได้ดี
- เจ๋งว่ะพวก - ขอบใจมากเพื่อน
นายเอาอยู่เลย
ในอีกไม่กี่ปี ฉันว่านายได้เป็นผู้ช่วยผู้จัดการ
และสองสามปีหลังจากนั้น
ผู้ช่วยผู้จัดการระดับภูมิภาค
ไหนดูซิ โอเค เรนนี่แล้วกัน
เอาเลยเพื่อน เรนนี่
มาเลย คุณอยู่มาสี่สัปดาห์ ถูกต้องนะครับ
- ใช่ - โอเค
ประมาณหนึ่งเดือนจากนี้ คุณอาจจะได้ทำสิ่งนี้จริงๆ นะ
ทำงานที่ร้านขายรองเท้าเหรอ
ที่ไหนก็ได้ที่คุณเลือกทำ นี่จะเป็นการฝึกซ้อมที่ดี โอเคนะ
เอาละ เริ่มกันเลย
- ยินดีต้อนรับ สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
นี่คือร้านรองเท้าของผม ผมเป็นเจ้าของที่นี่
ทั้งหมดนี่เลยเหรอครับ
ขอผมดูใบประวัติของคุณ ได้ไหมครับ ขอบคุณ
โอเค ผมเห็นว่าคุณเคยทำงานในกองทัพ
- ครับ - ดีเลย
ถูกใจมาก คุณได้เรียนรู้อะไรจากกองทัพ
ที่สามารถนำมาปรับใช้กับงาน ที่ร้านรองเท้านี่บ้างครับ
จริงๆ ก็ไม่มีอะไรมากนะครับ
โอเค ไหนลองบอกมาซักอย่างสิ ได้ไหม
ผมอยู่ที่ทะเลทราย ไม่ค่อยมีร้านรองเท้าเท่าไหร่
จริงสินะ แต่ผมจำได้เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว คุณเคยคุย
เกี่ยวกับเรื่องการสื่อสารระหว่างสมาชิก
และความสำคัญของมันที่มีต่อพวกคุณ ใช่ไหม
ผมน่ะเหรอ
เรนนี่ ช่วยตามน้ำหน่อย โอเคนะ
ผมไม่รู้ รองเท้า...
คุณควรซื้อรองเท้าที่พอดี ไม่งั้นคุณจะติดเชื้อ
ไม่ นั่นดีมากเลย เริ่มมีเค้าแล้ว
ไหนเล่าต่อสิครับ
ผมแค่... ผมมีรองเท้าบูทแค่คู่เดียว
แล้วมันเล็กเกินไป และผมก็ขี้เกียจ
- ดื้อ หรืออะไรแบบนั้น - ขี้เกียจ และหัวดื้อ
นายนี่ครบชุดเลยจริงๆ
เมื่อกี้พูดว่าอะไรวะ
ไม่ต้องไปสนใจ นี่ หยุดเลย ไม่ต้องไปฟัง
มาคุยกันที่นี่ อยู่ที่ร้านรองเท้า
เรนนี่
เรนนี่ครับ
มาต่อกัน เมื่อกี้คุณว่าอะไร คุณพูดถึงการติดเชื้อใช่ไหม
ครับ ผมก็ใส่มันต่อไปทั้งแบบนั้น
เวลาผ่านไปมันถูเนื้อตรงนิ้วโป้งผมออกไป
ต่อมาก็มีเชื้อราและมันก็ติดเชื้อ
เวลาผ่านไป ผมให้หมอดูพวกเขาบอกว่า
"นายเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย นี่นายเกือบเสียหัวแม่เท้าแล้ว"
นั่นแหละครับ รองเท้า
โอเค นั่นน่าสนใจมาก
เรื่องส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ มักจะ...
รู้ไหม ผมรู้สึกว่าในสถานการณ์แบบนี้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม...
ผมรู้ว่าเราทำอะไรกัน ซึ่งไม่จำเป็นเลย
- อะไรที่ไม่จำเป็นครับ - นี่ไง ผมมีงาน
คุณมีงานเหรอครับ
เรนนี่ เรากำลังคุยกันเรื่องคุณจะทำอะไรต่อ
- บทต่อไปของชีวิต - บทต่อไปของผมงั้นเหรอ
หนังสือชีวิตทั้งเล่มของผมดันอยู่ข้างนอกนั่น เข้าใจไหม เครก
ฟังนะ นี่เป็นเพียงแบบฝึกหัดที่จะช่วยคุณ...
ผมเข้าใจว่ามันคืออะไร มันน่าขำสิ้นดี
- อะไรน่าขำครับ - นี่แหละ เพื่อน นายไง
เย็นไว้ เรนนี่
เอาละ โอเค ใจเย็นๆ
บ้าเอ๊ย
มาพักหายใจกันก่อน
แล้วไชรเออร์เพื่อนผมก็ดึงผมออกมา
โอเค แล้วเป็นยังไงต่อคะ
ต่อจากนั้นเหรอ ก็ไม่มีอะไรครับ
ที่ปรึกษาส่งพวกเรากลับเข้าห้อง และเขาส่งผมมานี่
คุณรู้สึกยังไงบ้างเกี่ยวกับเรื่องนั้น
เรื่องอะไรครับ
กับเรื่องที่เกิดขึ้น
ผมคิดว่าผมละอายใจ
ทำไมคะ
ก็เพราะว่าผมควบคุมตัวเองไม่ได้
- แต่เขาชกคุณ - ไม่ เขาไม่ได้ทำ
เขาทำค่ะ
มันบอกไว้ตรงนี้
"ครูซเผชิญหน้ากับเรนนี่
- "คนที่อัดครูซเข้าที่..." - ครับ ผมรู้ แต่...
มันไม่ใช่ผมเลย ที่โต้กลับไปแบบนั้น
นั่นทำให้คุณกังวลเหรอคะ
ใช่ครับ
ผมหมายถึง คุณก็รู้
ว่าเรนนี่เองก็กำลังจัดการกับปัญหาของเขา
และเขาก็หลุดออกนอกเส้นทาง
มันเกิดขึ้นกับพวกเราบางที ผมด้วย
มันเกิดขึ้นกับคุณได้ยังไงคะ
อีกแบบหนึ่งครับ
ยกตัวอย่างให้ฉันหน่อยสิคะ
มันเหมือนกับ มันแว่บเข้ามา
สิ่งที่ผมอาจทำกับตัวผมเองได้
มันก็แค่ความตึงเครียด
แน่นอนค่ะ
โอเค ผมจะยกตัวอย่างให้ฟัง
ผมไม่ได้จะทำแบบนี้จริงๆ แต่...
มีโต๊ะตัวหนึ่งในห้องของผม
มันทำจากไม้ และมีมุมแหลมๆ
ตอนที่ผมเข้าไปที่นั่นครั้งแรกไม่รู้ว่าทำไม
ผมคิดภาพตัวผมเองนั่งที่เก้าอี้
และเอนหลังพิง
แล้วก็ฟาดหน้าผากตัวเองเข้าไปที่มุมโต๊ะ
เหมือนกับอัดเข้าไปตรงนี้
แต่...
ผมหมายถึง มันรุนแรงมาก
ปกติมันไม่เคยเป็นแบบนี้
บ่อยแค่ไหน บอกได้ไหมคะ
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ เสียงนกน่ะค่ะ
เดี๋ยวเขาจะหยุดไปเอง
นั่นมันเจ๋งมากเลย
ไม่เลย นั่นจะทำให้ฉันเป็นบ้า
เขาเป็นอะไรซักอย่างที่เป็นสัตว์สงวน พวกเราเลยยุ่งกับเขาไม่ได้
ผมดูแลเขาให้ได้นะถ้าคุณต้องการ
- ช่วยหน่อยนะคะ - ไม่มีปัญหา
ตอนกลางดึก พรางตัวไม่ให้เห็น
เขาจะตื่นมาในอุทยานเอเวอร์เกลดส์ ทุกคนแฮปปี้
ฉันจะดีใจมากเลยค่ะ
พูดตามตรง ฉันคงจะต้องขอบคุณเป็นอย่างมากเลย
เห็นไหม
ไปแล้ว
เงียบไปกับความคิดผมเลย
ขอบคุณค่ะ
การนอนเป็นยังไงบ้างคะ
คุณมีปัญหาเกี่ยวกับการนอนไหม
ครับ นิดหน่อย
ฝันร้าย อะไรประมาณนั้น
นั่นเป็นเรื่องปกติมากค่ะ
ฉันจะดูให้ ถ้าคุณอยากมี เพื่อนร่วมห้องสักคืนสองคืน
หมายความว่าอะไรครับ
หนุ่มๆ บางคน ตอนมาที่นี่แรกๆ
พวกเขาได้อยู่คนเดียว และถูกแยกออกจากกลุ่มของพวกเขา
มันเงียบเกินไป คุณก็รู้
เราเลยลองถามคนโน้นคนนี้
ก็ได้มั้งครับ
ไชรเออร์เป็นไง
ครับ ผมไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ถ้าทำได้นะครับ
แน่นอนค่ะ
เรามาเพื่อช่วยให้คุณผ่านมันไปให้ได้
อะไรก็ตามที่จะช่วยได้ พวกเราจะทำ
ร้านแฟต มอร์แกน
ฉันมีเวลาสองนาที
- ผมขอบคุณในความร่วมมือครับ - ถอยห่างจากประตูหน่อยได้ไหม
- ได้เลย - ขอบใจ
ว่าไงคะ
ครับ คุณเคยทำงานที่โครงการโฮมคัมมิ่ง ที่ศูนย์แทมปาใช่ไหมครับ
ใช่ หลายปีมาแล้ว มีอะไรเหรอคะ
คือที่แผนกของผม เราจัดทีม และตรวจสอบข้อร้องเรียน
และตอนนี้ผมกำลังตามเรื่องเกี่ยวกับ ข้อกล่าวหาบางอย่าง
- เกี่ยวกับฉันเหรอ - เรื่อง...
- ไม่ใช่ - โอเค แล้วยังไงคะ
แต่คุณเคยเป็นคนดูแลที่นั่น ถูกไหม
ฉันเคยเป็นที่ปรึกษา
ที่ปรึกษา เข้าใจแล้ว
ทำไมคุณถึงเลิกทำงานที่นั่นครับ
ฉันลาออก
ทำไมครับ
แม่ฉันป่วย
ฉันต้องกลับบ้านไปดูแลแม่
คุณลาออกจากงานที่แทมปา เพราะแม่คุณป่วย
ตอนนี้คุณทำงานที่ร้านอาหาร
ก็มันเป็นงานที่ฉันหาได้น่ะค่ะ
- ฉันต้องกลับบ้านและ... - เพราะแม่คุณป่วย
ค่ะ
นายจ้างปัจจุบันของคุณทราบ...
- นี่มันเกี่ยวอะไรกันคะ - ผมแค่...
- คุณไม่อยากคุยข้างใน และ... - โย่
ไงจ๊ะ
- เธอไม่เป็นไรนะ - จ้ะ
- จริงนะ
เดี๋ยวฉันกลับเข้าไป อีกแป๊บหนึ่ง
- โอเค - ขอบใจจ้ะ
มันน่าอายนิดหน่อย โอเคไหม
ที่ฉันเคยทำงานพวกนั้น และฉันก็ต้องกลับมา
และตอนนี้ฉันก็มาทำงานนี้ เข้าใจไหม
หน้าที่คุณตอนนั้นคืออะไร
ฉันเป็นที่ปรึกษา บอกแล้วไง
และมันต้องทำอะไรบ้าง
ฉันทำงานกับทหาร เกี่ยวกับสุขภาพจิตใจของพวกเขา
บอกตามตรงว่าฉันจำอะไรไม่ได้มาก เข้าใจไหม
ฉันเคย...
มันไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับฉันค่ะ เสร็จรึยังคะ
คุณเบิร์กแมน
ผมแค่พยายามที่จะขอข้อมูล ทั่วไปเกี่ยวกับโปรแกรม
- ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณไม่พอใจ - ฉันไม่ได้ไม่พอใจ
ช่วยบอกผมหน่อยสิครับว่าคนไข้ของคุณ
มาด้วยความสมัครใจหรือ...
ฉันไม่ทราบค่ะ
คุณไม่รู้เหรอครับ
คุณพกตรารึเปล่า
คุณมีบัตรประจำตัวบ้างไหม
ผมมีนามบัตร
อย่างที่ผมอธิบาย ผมได้รับข้อร้องเรียน
นี่มันสี่ปีมาแล้ว
ตั้งแต่คุณจากมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งอันนี้
"ทหารหนึ่งในนั้น เขาต้องการจะออกไป
"เขาอยากกลับบ้าน แต่พวกเขาไม่ยอม"
คำถามก็คือ
พวกเขามาอย่างสมัครใจหรือ...
ฉันตอบคุณไปแล้ว ฉันต้องกลับไปข้างใน
มีเหตุผลไหมว่าทำไมคุณถึงบอกปัด
ฉันไม่ได้บอกปัดคุณ ฉันจำไม่ได้
คุณจำอะไรเกี่ยวกับงานคุณไม่ได้เลยเหรอ
ฉันบอกคุณแล้วไง
แล้วชื่อวอลเตอร์ ครูซล่ะ
คุณจำเขาได้ไหม