Kom binnen.
Ben jij Walter?
-Ja, hoi. Heidi? -Ja.
Mooi.
Dat is leuk.
Dat?
Hou je van vis?
Niet echt. Die was er al.
Ik vind hem ontspannend.
Ik ben ook ontspannen.
Mooi.
Ga zitten.
We kunnen beginnen en als het goed is,
wil ik het opnemen voor mijn archief.
-Dat is goed. -Oké, mooi.
En...
Dit is nieuw en wat overweldigend.
Mijn excuses.
Gelukt.
Het is 10 april 2018, dit is Heidi Bergman
met terugkeerpatiënt Walter Cruz. Week een, sessie een.
AFLEVERING ÉÉN - VERPLICHT
Mrs Trotter?
Drink maar wat koffie.
AJ, dat hebben we besproken.
Je moet me alleen hiermee helpen.
Ik werk hier. We belazeren mensen niet...
Hoezo is het belazeren?
-Door alles. -Heidi.
Heidi, zomaar een vraagje,
zou jij 't willen weten als je je geld kon verdrievoudigen?
Klinkt dat als belazeren?
Jij kunt niets niet verdrievoudigen.
Zie je? Wegwezen.
Weet u wat u wil?
-Nee, ik... -Goed, neem de tijd
-en ik kom terug. -Nee, pardon. Ik kom niet eten.
Heidi? Heet je zo?
Heidi Bergman, toch?
Ja, ken ik je?
Ik ben Thomas Carrasco van het DODIG.
-De wat? -Het Ministerie van Defensie,
Kantoor van de Inspecteur-generaal?
Vraagt u dat?
Nee, pardon. Dat is het.
Ben jij Heidi Bergman?
Heb je gewerkt voor het Terugkeer-ondersteuningscentrum?
Ja, jaren geleden.
-Hoeveel? -Hoeveel wat?
Hoeveel jaar geleden heb je bij Terugkeer gewerkt?
Ik weet niet, vier misschien. Waar gaat het over?
We hebben een klacht over het programma ontvangen
en jij stond als leiding genoteerd...
Ik heb niet...
De soldaten die je behandeld hebt,
hoe zijn ze...
Ga anders naar buiten,
dan neem ik een pauze om met je te praten.
-Goed. Nu? -Ja, ik ga gewoon...
-Zie ik je buiten? -Voor de deur.
-Ik zie je buiten voor de deur? -Ja.
-De deur. -Gelijk buiten.
Walter Cruz, 26 jaar, drie detacheringen.
-Wanneer ben je hier gekomen? Vrijdag? -Ja.
Mooi. Ik moet dit welkom voorlezen.
Ik waarschuw je dat het heel saai is.
'Welkom, Walter Cruz, bij het Terugkeer-ondersteuningscentrum.
'Ik wil je eerst bedanken,
'namens de president en een dankbaar land
'voor je waardevolle dienst.
'We danken je dat je ons veilig gehouden hebt.'
Ik weet dat het sullig is.
Nee, het is goed.
'Ik ben Heidi Bergman
'en ik ben je caseworker voor het re-integratieproject.
'Onze instelling is een veilige ruimte
'om je militaire ervaringen te verwerken
'en je weer te laten wennen aan het burgerleven
'in een gecontroleerde omgeving.'
Dus we willen je op weg helpen nu je weer terug bent.
Met je carrière en gezondheid...
Ik werk eigenlijk voor jou.
-Oké. -Goed, het enige...
Ik wil niet zeggen verplicht...
Maar verplicht.
Eigenlijk wel.
De enige verplichtingen zijn de gezamenlijke maaltijden,
de werkgroepen, dat hoor je nog,
en deze besprekingen. Hopelijk zijn die niet te erg.
Dat klinkt goed.
Ik schik me hierin.
Schikken?
Ik weet waarom ik hier ben.
Andere jongens zijn teruggekomen,
heel enthousiast, gooiden zich erin en toen...
Toen kregen ze problemen.
Zo wil ik niet eindigen. Maar ik ben gretig.
Gretig naar wat?
Een leven?
Een druk, schoon leven.
Ik wil het hier niet verpesten met mijn problemen,
mijn stress of wat dan ook, dus...
Ik wil gewoon
alles achter me laten.
Ik snap het.
Je begrijpt dat je medewerking
aan het Terugkeerinitiatief vrijwillig is?
Je moet dat verbaal bevestigen.
Ja, dat begrijp ik.
Dit is Heidi Bergman met Walter Cruz.
Ik zie geen probleem om Cruz aan te nemen
voor een groepsplaatsing en hem te laten beginnen met...
-Hoi, Colin? -Heidi?
De verbinding is slecht. Ben je daar?
-Ik ben hier. Hoor je me? -Ja.
Ja, maar ik hoor je net.
Wat wil je?
Wat wilde ik vragen?
Het is weer weg wat ik wilde...
-Shit. -Maar goed, ik ben in het nieuwe lab.
Hoe is het daar?
Alles is ingericht.
We hebben nu een constante aanvoer.
Dat is mooi.
Concentreer jij je op de jongens.
Hetzelfde medicijn? Geen verandering in...
Laten we dat woord hier niet gebruiken.
Nu de jongens er zijn, moeten we discreet zijn.
-Goed. -Hoe gaat het daar?
-Nou. -Ik weet het,
een kantoorgebouw is geen goede klinische omgeving.
Dat geeft niet. De medewerkers helpen goed mee.
Het kantoorgedoe is geregeld...
En de inrichting? De sfeer...
-Ik zei hip, maar mannelijk. -Oké.
-Hoe ziet het eruit? -Wel goed.
De inrichter heeft zijn best gedaan.
Mooi.
We krijgen een betere locatie
als we resultaat boeken.
Nou, de jongens vinden het niet erg. En...
Oké, maar je begrijpt toch hoe urgent dit is?
-We moeten echt die data hebben. -Natuurlijk.
Er is over zes weken een presentatie bij het MvD.
Dan moet alles geregeld zijn. Begrepen?
-Begrepen. -Oké.
Hoe snel heb je dat voor me?
Heb ik wat?
De data. Daar zit je toch achteraan?
Natuurlijk. Ik denk dat we...
Dit moet met chirurgische precisie.
-Alles wat ze zich herinneren. -Ja.
We moeten echt alles doorspitten.
Ja, natuurlijk, maar...
Als ik even mag,
ik heb net een sessie met Walter Cruz gehad.
Hij is een goede kandidaat. Hij wil graag...
Nee, zoveel tijd heb ik niet.
Ik moet over een half uur op het vliegveld zijn.
Ik zal snel zijn.
Ik dacht wat betreft doorspitten
en doelbewust, we een meer holistische aanpak konden nemen
in de eerste stappen van de behandeling?
Holistisch?
Ik heb het gevoel dat we ze er koud ingooien,
zonder een relatie te ontwikkelen en ik...
Ik moet je onderbreken.
Wat we willen, is informatie.
Geen relatie of verstandhouding.
Wat die mannen weten, willen wij weten.
Dat snap ik, maar wat betreft...
Gebaseerd op wat je zei, snap je het niet.
Je moet er heel anders tegenaan kijken.
Ik dacht aan...
-Wat betreft betere data. -Als ik naar het MvD ga
en dingen als holistisch zeg. Weet je wat ze dan...
Ik heb geen idee wat ze dan doen.
We moeten een opzet waarmaken,
een berg aan data voor de toewijzingsafdeling,
zodat ze hun mond houden en meewerken,
het goedkeuren.
Dat is ons doel. Begrepen?
-Ja, begrepen. -Je bent een ster.
Ik meen het, goed werk.
Je moet je alleen goed blijven concentreren
en dan komt het goed. Oké?
Begrepen. Dank je, Colin.
Ik ga naar het vliegveld. Deze vlucht is iets van 22 uur.
Oké, goede reis.
Wat was dat allemaal?
-Die rotzooi kan niet op de grond. -Als dat alles is?
Ik moet naar huis.
Dit spul gaat naar Amerika, oké?
Je weet wel, USA?
-Dus het moet schoon zijn. -Heb je het tegen mij?
Dit wordt een steriele faciliteit.
Steriel. Schoon.
-Hoe blijf je steriel in... -Ik laat je gaan en...
Wacht, Heidi.
-Ik weet weer wat ik wilde vragen. -Mooi.
Is er een antecedentenonderzoek naar de hulpkelners gedaan?
Antecedentenonderzoek naar wat?
Hebben we een antecedentenonderzoek naar de hulpkelners gedaan?
Wie er in de cafetaria werkt.
Ik wist niet dat ik dat moest doen...
Natuurlijk moet jij dat...
Luister, Heidi.
We moeten grondig zijn met de maaltijdvoorziening.
Jij bent toch mijn leidinggevende daar?
-Ja, natuurlijk. -Dat is mooi.
Kijk daar gelijk vanavond naar.
Hulpkelners, catering, wat dan ook.
Volledig antecedentenonderzoek.
Dit moet naadloos gaan, begrepen?
Doe ik, gelijk.
Mooi. Ik moet gaan.
Heidi, je doet het geweldig. Boksje.
-Hoi. -Hoi. Ik ben hier.
-Ik ruik iets lekkers. -Dat is cacio e pepe.
Leuk. Ik moet boven nog wat afmaken.
Ik kom terug.
Dit is lekker, dank je.
Het is een beetje koud, maar...
Sorry. Ik was langer boven dan verwacht.
Ik moest wat voor Colin nakijken.
-Hij zit er toch echt op? -Nee, niet van...
Hij heeft het druk. We moeten veel doen.
Goed. Nu ben je er.
Wat heb je vandaag gedaan?
Ik heb een geweldige wandeling gemaakt.
Naar dat vliegveldje.
Achter de snelweg? Dat is acht kilometer verderop.
-Echt? -Ben je daarheen gelopen?
Blijkbaar wel.
Er stond een straalvliegtuig op de landingsbaan.
De piloot leunde tegen het vliegtuig
met zijn krantje en koffie.
Ik dacht: zou ik dat kunnen?
Wat?
Zo leven. Overal heen vliegen en terugkomen hier.
Het is hier prachtig.
-We hebben gepraat. -Wie?
-Nou... -De piloot en jij?
Hij zei dat er een vliegschool is
niet zover hier vandaan.
Anthony,
ik waardeer echt dat je me met de verhuizing helpt.
-Echt. -Wacht.
Voor we daarover beginnen...
Je hebt al een leven.
-Echt? -Ja en je baan...
Bij Keebler? Ik haat die baan.
-Oké... -Wacht, Heidi...
-We zijn nu al een jaar samen. -Een jaar?
Ja, we begonnen in augustus te sms'en. Dat is...
-Oké. -Iets van tien maanden. Maar...
Ik weet dat je het ongecompliceerd wilde houden.
-Dat wil ik. -Dat snap ik.
Maar je inspireert me.
En na een slecht begin
ben je die stad uit en heb je een roeping.
Je helpt die jongens. Je komt eindelijk ergens.
Ik inspireer je om...
-Pardon? Ik... -Waar inspireer ik je toe...
Om iets nieuws te gaan doen.
Je weet wel.
Het verleden achter me laten, zoals jij, maar samen.
Heb je al eerder leiding gegeven?
-Ja. -Dat is mooi.
Wil je ook 's avonds werken?
-'s Avonds? Geen probleem. -Oké.
Je hebt niet veel ervaring hiermee.
-Klopt dat? -Ja.
Maar ik leer snel.
Dat is mooi.
Goed, dat is het dan.
Bedankt voor je komst, je hoort van ons.
Dank je.
Dat was echt geweldig.
Prachtig. Ik vond het mooi
toen je vroeg naar mijn ervaring in de winkel,
want een sollicitatie is een gesprek.
Het komt van twee kanten.
Dus dat was heel leuk. Dank je.
-Oké. -Goed gedaan.
-Dank je.
Je was geweldig.
Over een paar jaar ben jij assistent-manager.
En een paar jaar later...
Assistent-regionaal-manager.
Eens kijken. Rainey, misschien?
Ja, Rainey.
Zit jij niet in de vierde week?
-Ja. -Oké.
Over een maand kan dit echt zijn.
In een schoenenwinkel werken?
Wat je ook doet, dit is een goede oefening.
Laten we beginnen.
-Mooi. Welkom. -Hoi.
Dit is mijn schoenenwinkel.
De hele tent?
Mag ik je cv zien? Dank je.
Ik zie dat je in dienst geweest bent.
-Dat klopt. -Mooi.
Dat vinden we leuk. Wat heb je in dienst geleerd
dat je hier in de schoenenwinkel kan toepassen?
Eigenlijk niet veel.
Probeer eens.
Het was een woestijn. Er waren geen schoenenwinkels.
Maar vorige week had je het
over communicatie tussen teamleden.
Was dat niet belangrijk voor jullie?
Heb ik dat gezegd?
Werk alsjeblieft met me mee.
Ik weet het niet, schoenen...
Je moet de goede maat hebben, anders krijg je een infectie.
Dat is mooi, daar heb je iets.
Kun je daar mee over vertellen?
Ik had een paar laarzen.
Ze waren te klein en ik was te lui,
-te koppig of... -Lui en koppig.
Jij hebt echt alles.
Wat zei je nou?
Geen zorgen. Maak je daar niet druk om.
Laten we in de schoenenwinkel blijven.
Waar had je het over? Infectie, toch?
Ja, ik bleef ze dragen
en schraapte de voorkant van mijn grote teen af.
Toen werd dat geïnfecteerd door schimmel...
Toen iemand ernaar keek, zeiden ze:
'Wat heb jij? Je bent bijna een teen kwijt.'
Dus, ja, schoenen.
Dat was interessant.
Persoonlijke anekdotes zijn altijd...
Maar in een omgeving als deze...
Ik weet wat we willen doen. Dat hoeft niet.
-Wat hoeft niet? -Dit. Ik heb een baan.
Heb je een baan?
We kijken naar wat je nu gaat doen.
-Het volgende hoofdstuk. -Mijn volgende hoofdstuk?
Mijn hele boek is daar, begrepen?
Dit is een oefening om je te helpen...
Ik begrijp wat het is en het is belachelijk.
-Wat is belachelijk? -Dit, jij.
Rustig, Rainey.
Rustig aan maar.
We nemen even pauze.
Toen trok Shrier me er vanaf.
Wat is er toen gebeurd?
Toen? Niks.
De therapeut stuurde ons naar onze kamer en toen mij hierheen.
Wat vind je daarvan?
Waarvan?
Wat er gebeurd is.
Ik schaam me wel.
Waarom?
Omdat ik de controle over mezelf verloren heb.
-Maar hij sloeg je. -Nee.
Ja, echt waar.
Dat staat hier.
'Cruz confronteerde Rainey
-'die Cruz sloeg in...' -Dat weet ik...
Normaal reageer ik niet zo.
Maak je je daar zorgen om?
Eigenlijk wel.
Ik bedoel,
Rainey heeft zijn eigen problemen
en dat liep verkeerd.
Dat gebeurt gewoon. Ook bij mij.
Hoe gebeurt dat bij jou?
Verschillende manieren.
Geef een voorbeeld.
Ik zie flitsen van dingen
die ik mezelf aan kan doen.
Dat zijn spanningen.
Natuurlijk.
Ik geef een voorbeeld.
Ik zou dit niet echt doen, maar...
Ik heb een bureau op mijn kamer.
Het is van hout met scherpe hoeken.
De eerste keer, geen idee waarom,
stelde ik me voor op een stoel,
naar achter leunen,
en dan mij hoofd tegen de hoek van de tafel slaan.
Het hierin rammen.
Maar...
Dat was heel extreem.
Het is niet altijd zo.
Hoe vaak, denk je?
Pardon, er is een vogel.
Hij houdt wel op.
Dat is ongelooflijk.
Nee, daar word ik gek van.
Het is een beschermde soort waar je niks aan mag doen.
Ik kan er wel wat aan doen.
-Zou je dat doen? -Geen probleem.
's Nachts in camouflage.
Hij wordt wakker in de Everglades. Iedereen blij.
Dat zou ik leuk vinden.
Ik zou je wat schuldig zijn.
Zie je?
Weg.
Dood door gedachten.
Dank je.
En slapen?
Heb je daar moeite mee?
Een beetje.
Nachtmerries en zo.
Dat is normaal.
We kunnen kijken of iemand een kamergenoot wil.
Hoe bedoel je?
Sommige nieuwe jongens
als ze een eigen kamer krijgen, weg van hun eenheid,
vinden het te rustig.
We kunnen rondvragen.
Misschien.
Shrier misschien?
Dat zou goed zijn. Mag dat?
Natuurlijk.
We helpen je hier met de overgang.
Wat helpt, doen we.
Ik heb twee minuten.
-Ik waardeer je medewerking. -Kunnen we bij de deur weg?
-Natuurlijk. -Dank je.
En?
Heb je bij Terugkeer gewerkt? In de inrichting in Tampa?
Ja, jaren geleden, zoals gezegd. Waar gaat dit over?
Mijn afdeling handelt klachten af.
Ik onderzoek aantijgingen dat...
-Over mij? -De...
-Nee. -Goed, dan...
Maar je had daar toch de leiding?
Ik was een therapeut.
Therapeut, goed.
Waarom ben je er weg gegaan?
Ik heb ontslag genomen.
Waarom?
Mijn moeder had een ongeluk.
Ik moest voor haar zorgen.
Je nam ontslag, omdat je moeder een ongeluk kreeg.
En nu werk je hier?
Dat kon ik krijgen.
-Ik moest terug naar huis en... -Omdat je moeder een ongeluk kreeg.
En weet je huidige werkgever dat je...
-Wat maakt dat uit? -Ik vraag gewoon...
Je wilde binnen niet praten en...
-Alles in orde? -Ja.
-Echt?
Ik kom zo terug.
-Oké. -Dank je.
Ik schaam me ervoor.
Ik had een carrière en toen moest ik terugkomen.
Nu doe ik dit. Goed?
Welke taken had je?
Ik was therapeut, zoals gezegd.
Wat hield dat in?
Ik werkte met soldaten. Hun geestelijke gezondheid.
Ik herinner me er niet veel over.
Ik was...
Ik was er niet geschikt voor. Zijn we klaar?
Miss Bergman,
ik probeer alleen wat informatie over het programma te krijgen.
-Ik wil je niet boos maken... -Ik ben niet boos.
Waren je cliënten daar
vrijwillig of...
Dat weet ik niet.
Weet je dat niet?
Heb je een penning?
Iets van een identificatie?
Ik heb een visitekaartje.
Ik zei al dat we een klacht ontvangen hebben.
Dat was vier jaar geleden.
Tijdens je tijd daar en specifiek een...
'Een van de soldaten wil weg.
'Hij wil naar huis, maar dat laten ze niet toe.'
Mijn vraag is
of die mannen daar vrijwillig waren...
Ik heb al geantwoord. Ik moet weer terug.
Is er een reden dat je weigert...
Ik weiger niet. Ik herinner het me niet.
Je herinnert je niks over je werk?
Dat heb ik al gezegd.
En de naam Walter Cruz?
Herinner je hem?
Nee. ner je hem?