Sonsuza Dek
Oscar?
Ne oldu?
Bayıldın.
Bir süredir baygınsın. Seni okyanus kıyısına getirdim.
Çeşme gibi.
Tanrım.
O kadar yorulmuşum ki.
Hatırlamıyorum bile.
Delinin teki gibi partimize daldın
ve bana bir sürü hakaret ettin.
Ne gibi?
Bana yuva yıkıcı olduğumu söyledin.
Bencil, kötü kalpli ve numaracı
olduğumu da söyledin.
Şey...
Harika. Çünkü öyle düşünüyorum ve iyi ki onları söylemişim.
Ne?
-Sen ciddi misin? -Evet.
Bana yaptığın acımasızca ve korkunçtu.
Başkasıyla kaçıp gittin.
Bu arada o taraflarda neler oluyor?
-Lezbiyen mi oldun artık? -Hayır.
Yani...
Kase ve ben, birbirimizle ilgili çok derin bir anlayışa sahibiz.
Yani onunla yatmıyorsun?
Hayır. Ama ne biliyor musun?
Yatsaydım bile bu beni ille de lezbiyen yapmazdı.
Cinsellik bir spektrumdur.
Kapa çeneni.
Hayır, kapatmayacağım.
Yani bu kolay bir karar değildi.
Gitmek benim için ne kadar zordu, biliyor musun?
Hayır. Bilmiyorum
çünkü bir yetişkin gibi bunu benimle konuşmaya gelmedin.
Seninle ne zaman bunu konuşmaya çalışsam
konuşmaktan kaçtın.
Bu doğru değil.
Hayattayken de hep böyleydi, öldükten sonra daha beter oldu.
-Doğru değil. -Şimdi de kaçıyorsun.
-Katılmıyorum. -Tanrım.
Bu çok anlamsız.
Yani bunca yolu bunun için mi geldin?
Buraya sırf bana kötüsün demek için mi geldin?
Evet.
Ayrıca ablanı da hiç sevmezdim.
Kathy'yi mi, Stephanie'yi mi?
Tabii ki Kathy'yi diyorum!
Stephanie'yi kim sevmez? O müthiş top kek dükkanının sahibi.
Tamam mıyız?
Bütün çocukça kaprislerini aradan çıkardın mı?
Madem konuyu açtın, hayır.
Boşanmak istiyorum.
Ne? Şaka mı yapıyorsun?
Ölüyüz, farkındasın, değil mi?
Ben Oscar Hoffman...
Aman Tanrım!
...terk ve duygusal şiddet gerekçesiyle
June Hoffman'ı boşamaya yemin ederim.
Bu çok aptalca.
Yap işte.
O zaman işimiz bitecek mi? Harika.
Ben June Hoffman, pasif agresif hödüğün teki olması gerekçesiyle
Oscar Hoffman'ı boşamaya yemin ederim.
Tamam, benimki daha meşruydu.
Sanırım tamamız.
Pekâlâ. Resmen.
Harika. Resmen.
Ben Riverside'a geri döneceğim.
Tamam, insanların kibar olduğu yere.
Pekâlâ...
Sonsuza dek elveda.
Elveda.
Tanrı aşkına!
Ne oluyor burada?
Arındırmaya hazırlanıyoruz.
O nedir?
Yılda bir kere, sahip olduğumuz her şeyi kumsala götürür,
dev bir yığın yapar ve onları yakarız.
Siktir!
Niye yapıyorsunuz ki bunu?
Her zaman unutmamız gerektiğini hatırlamak için.
Ne?
Bir zamanlar çok kalıcı olan şeyler artık bizim için faniler.
Biz eskiden kelebek gibiydik ve şimdi onlar öyle.
Ne ironi ama, değil mi?
Artı kumsalda ateş yakmak da muhtemelen çok havalı olur.
June, bazen çok aptalca şeyler söylüyorsun ama yine de hoşuma gidiyorlar.
Bu nasıl bir Tanrı vergisi. Kıymetini bil.
Teşekkürler.
Kıymetini bileceğim.
Hay aksi!
Ben gidiyorum. Siz ikiniz isterseniz takılın.
Aslında boşanabildiğin için seni biraz kıskandım.
-Öyle mi? -Evet.
Peki iyi misin bari?
Aslında iyiyim.
Yemin ederim, omzumdan bir yük kalkmış gibi hissediyorum.
Harika hissediyorum.
Ben de!
Bu parti muhteşem!
Sanırım hayatımda gittiğim en iyi parti.
Bilmem.
Vakti zamanında yeğenimin bar mitzvasına gitmiştim,
parti teması da restorandı.
Ben eve gidiyorum.
Gerçekten mi?
Evet, yoruldum.
Ölüler de akşamdan kalma olabiliyorsa boku yedim.
Kalsam sakıncası olur mu?
Hayır. Tabii ki olmaz.
-Güle güle. -Hoşça kal.
Selam millet. Bu gece burada bir sürü harika müzik dinledik, biliyorum
ama işte benim için
tüm zamanların en iyi parçası.
İki, üç...
Merhaba Marisol! Gregory.
Al, sen bitir. Sakın içine etme.
Seni görüyorum! Gel buraya!
Ben değilim!
Ben başkasıyım!
Kaçamayacaksın. Ayakların beş para etmez.
Hâlâ ne işin var burada? Gideceğini söylemiştin.
Gitmeye çalıştım ama gidemedim.
Gidemedin de ne demek?
Ben ne arıyorum? Nereye gidiyoruz?
Bekle.
Kase nasıl?
İyi.
Hiç birbirinizin gömleğini giydiniz mi?
Kendi kıyafetlerimiz var.
O kadar acayip bir soru değil. Bedenleriniz neredeyse aynı.
Konuşmak zorunda değiliz.
-Selam. -Aman be!
Tanrım!
Nereye gidiyorsunuz?
Hiçbir yere.
Bu doğru değil.
Ben hiçbir yere gitmiyorum. O, Riverside'a dönüyor.
Bence dönmüyor.
Bu konuyu konuşmuştuk.
Onunla bu konuyu konuştuk.
Nasıl yani?
Bayım, olayınız nedir, bilmiyorum
ama bu benim eski kocam ve hayatımdan
defolup çıkması için Riverside'a geri dönmesi lazım.
Korkarım bu imkânsız.
Bütün yollar Okyanus Kenarı'na çıkar.
Daha önce karşılaşmıştık.
Sanki bana son seferinde de böyle demiştin.
Sana da mı daha önce söyledi?
-Sanırım söyledi, evet. -Evet.
Lütfen efendim. Kimseye Okyanus Kenarı'ndan bahsetmem, tamam mı?
Eğer sorun buysa ağzımı bile açmam.
Ama anlaman lazım. Bu kötü bir durum.
-Evet. -Doğru.
Hâlâ arkadaş kalacağımız türden bir boşanma değil bu.
Duygusal bir ilişki yaşadı.
Yaşadım.
Anlaman lazım, değil mi?
Yani hiç evlendin mi?
Boşandın mı?
Tüm yollar Okyanus Kenarı'na çıkar.
-Evet. -Sana söyledim.
-Ona söyledim. -Söyledi.
Ama bana inanmadığı için bizzat göstermem gerekti.
Doğru.
Doğru olduğunu biliyorsun, değil mi?
Bilirsin işte, değil mi? Eşler.
Yani evlendiysen tabii.
Senden daha çok bekâr elektriği alıyorum, o yüzden...
Bilmiyorum.
Pekâlâ.
Bu arada çantanın içinde ne var?
Merak ettim de.
-Evrak mı sadece? -Gitmemiz lazım.
Evet, sanırım haklısın. Evet.
-Teşekkürler. -Hayır.
Burası benim evim.
Ne?
Yaşadığın yer burası mı?
Başka ne yapabilirim ki?
Senin olduğun hiçbir yere yakın olmak istemiyorum.
Yani? Sonsuza dek burada mı kalacaksın?
Tabii ki hayır.
Bir planım var. Sana bir şey göstereyim.
İşte orada.
Ne orada?
Tekne.
Tekne değil o. Üç parça kütük.
Şimdilik tekne değil. Hâlâ üstünde çalışıyorum.
Tüm yollar Okyanus Kenarı'na çıkar, dedi.
Denizle ilgili bir şey söylemedi.
Hem sen tekne yapmayı bilir misin ki?
Evet. Çocukken bir sürü gemi maketi yapmıştım.
Aman Tanrım.
Prensip aynı, sadece ölçeği biraz büyütmen lazım.
Of ya.
Yapabilirim.
Sadece biraz daha malzeme lazım.
Evet, ne gibi?
Bıçak.
Yelken.
Belki biraz halat.
Yani bir sürü şey kullanabilirim. Bu alt tarafı üç tane kütük.
Belki bana yardım edebilirsin.
Neden edeyim ki?
Gitmemi istiyor musun, istemiyor musun?
Böyle sinsice dolaşmaya devam edersem buradan gitmem asırlar sürer.
Bilmiyorum.
Hadi ama. Birbirimizi görmemize gerek bile yok.
Tamam, şuradaki dönemecin orada düz bir kaya var.
Görmemen imkânsız. Sen oraya bırak, ben alırım.
-Evet, tabii. Olur, tamam. Yardım ederim. -Harika.
Ama sırf arkadaşlarıma harika bir konser vermeme
engel olmanı istemediğim için.
O kadar da harika değildi.
Kapa çeneni. Muhteşemdim.
Sürekli nefesin kesildi.
-Selam. -Günaydın.
Daha yeni mi eve geliyorsun?
Evet. İşim çıktı.
Birazdan yanına gelirim.
Tamam.
Seni görebiliyorum.
Hâlâ burada mısın?
Bence gayet aşikâr, evet, hâlâ buradayım.
Sadece saate bakıyordum.
Şuraya bir güneş saati yaptım.
Saat 2.00'yle 7.00 arası.
Saat 11.00.
Bulutlu.
Çarşafını getirdim.
Biraz küçük.
Belki ancak gabya yelkeni olur ama ana yelken olmaz.
Sizi hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm Usta Kumandan.
Tekne nasıl gidiyor?
Vay canına!
Gayet makul bir gelişme kaydetmişsin gerçekten.
O kadar mı şaşırtıcı?
Hayır.
Şaşırmış gibi geldin de.
"Gerçekten" dedin.
Tanrım, Oscar, sana iltifat etmeye çalışıyordum.
Yani hâlâ epey boktan görünüyor, tamam mı?
Böyle daha mı iyi? Yararı oldu mu?
Sadece ben haklıydım, sen de yanıldın, diyorum.
Sana tekne yapabileceğimi söylemiştim.
Sadece biraz daha teferatlı çalışmam gerekti, ben de öyle yaptım.
Tamam. Harika.
Bir şey söyleyeyim.
Madem bir daha birbirimizi görmeyeceğiz,
ona "teferat" değil,
"teferruat" denir.
Ne?
Her zaman "teferat" dersin.
Doğrusu "teferruat." Bir şeyi düzgün yapmak için teferruatına inersin.
"Teferat"ın anlamı yok. Öyle deyince aptalca konuşuyorsun.
Ben o hâlini de duydum.
Evet. Sen öyle diyorsun.
Dünyadaki diğer herkes doğru şeklini söylüyor.
Teferruat, teferruat, teferruat.
Teferruat, teferruat, teferruatına inmek.
Teferruatına indim, halk tasarıyı teferruatlandırdı.
Tamam, ne dediğini anladım.
Harika. Süper.
Halloldu o zaman.
Çabuk hazırlanmaya çalış.
Arındırma denen şu şeyi yapıyoruz,
herkes onunla meşgul olacak.
Görünmeden gitmen için iyi bir zaman.
Arındırma ne ya?
Şu...
Etnik arındırma mı?
Hayır. Değil. Bu...
Kumsalda bir sürü ateş yakacaklar, dans falan da olur herhâlde.
Soykırım değil yani.
Çok şükür.
Tamam, ben hazırlanırım.
Sonra da tüm bunlar sona erer.
Evet.
-Harika. -Müthiş.
Peki.
İşte etin.
Bunu ne için istedin, emin değilim. Teknede mi yiyeceksin?
Ne? Ben "çekiç" yazmıştım.
ET
Olamaz.
Martılar yazıyı silmiş.
Kahretsin Oscar. O et de çok ağırdı.
Sonuçta burada. En iyisi yiyeyim bari.
Keyfine bak.
İster misin?
Sanırım. O kadar taşıdım.
Çatal bıçağım yok, o yüzden ellerini kullanman gerekecek.
Sorun değil.
Fena değilmiş.
Senin parça ne kadar kumlu şu anda?
-Epey. -Benimki de.
Ama kumsalda yemek zor iş.
Yani yemek yemek için tuhaf bir yer.
Deveye hendek atlatmak gibi.
Evet. Yani
yemeğini elle yiyeceksen kum olacak.
Ama alet kullanman lazımsa
yanında bir de çatal bıçak taşıman gerekir.
Acaba
gelmiş geçmiş en iyi kumsal yemeği nedir?
Dondurma nasıl?
Kumsal sıcak olur ve dondurma erir.
Yani külahı yemeye başladığın an zamanla yarışıyorsun demektir.
Kaçınılmazı engellemek için sürekli kenarları yalarsın.
Yani bana tatlı değil, resmen saatli bomba veriyorsun.
Haklısın. Peki.
Domuz sosisi nasıl?
Taşınabilir, lezzetli, karbonhidratı fazla,
yüzmen için sana enerji verir.
Deli misin sen?
Domuz sosis de aynı kuma benzer bir maddeyle kaplı.
Kum nedir? Tarçınlı şeker nedir?
Bilmem. Sanırım ben ikisini de yiyorum.
Pekâlâ dâhi, muhteşem fikrin nedir?
Ben buraya yardıma gelmedim. Senin fikirlerini çürütmeye geldim.
Peki.
Bekle.
En mükemmel kumsal yemeği...
Tavuk kanadıdır.
Bol soslu, yapış yapış, sıcak kumsal havası için fazla baharatlı,
bitirince de
kendini berbat hissedersin, elinde bir yığın iğrenç kemik kalır.
Artı bir de muhtemelen ishal olursun.
Harika haber. Kumsalda çok iyi iş çıkarıyorsun.
Aslında dürüst olmak gerekirse
şu anda kanat istiyorum.
Evet, bu kulağa harika geliyor.
Alınma et ama keşke kanat olsaydın.
Üzgünüm dostum.
Dur. Sen bana demin ne dedin?
Benimle o şekilde konuşmana gerek yok.
Sana kahrolası göt dedi.
Sen nesin ki?
Vücudun hangi bölümüsün sen et?
Evet et.
Baldır parçası mı?
Şimdi sustun bakıyorum.
-Söyleyecek bir şeyin yok. -Tamam, şimdi sustun.
-Şimdi sustun. -Peki.
İyi. Bu mantıklı oldu.
Ne yapıyorsunuz?
Seni gelirken duymadım.
Merhaba.
Gittin sanıyordum. Niye hâlâ buradasın?
Gidemedim.
Evrak çantalı adam bana izin vermedi.
O zaman ikiniz neden burada oturmuş çene çalıyorsunuz?
İlk defa oturup konuştuk
ve konumuz hiçbir şey değildi.
Hiçbir şeymiş gibi durmuyordu.
Bu saçmalık için hepimiz fazlasıyla ölüyüz.
Siz ikiniz istediğinizi yapın.
Onunla ilişkimiz bitti.
Gerçekten. Bitti. Hadi.
Şu şeye bak.
Burada olduğumuza inanabiliyor musun?
Çok çılgınca.
Selam.
Sana çekiç getirdim.
Tamam.
Bu taş sistemimden daha mı iyi olacak, bakayım.
Evet.
Kesinlikle daha iyi.
Bunu istemekte haklıymışım.
Pekâlâ. Tamamdır.
Yola çıkmaya hazır.
Bunu gerçekten yapacaksın, öyle mi?
Evet.
Yarın şafak vakti gelgit bitince yola çıkarım.
Okyanus çok büyük bir yer, biliyorsun, değil mi?
Yani şu halta baksana.
Evet, biliyorum.
Yani bunu yapabilirim.
Bu tekneyi bile çalı çırpıdan yaptım.
Şimdikiler'den bir tanesine bile dokunmadan buraya kadar yürüdüm.
Aslında seni tanıdığım bütün o süre boyunca
seni azıcık hafife almışım.
Evet, bence de bu doğru olabilir.
Açıkçası bu, herhâlde seni çoğu zaman bahane olarak gösterdiğim içindir.
Nasıl yani?
Hayalimdeki şu muhteşem versiyonuma
dönüşmeme engel oluyorsun diye
bazen seni suçlardım.
Ama ben zaten asla o insan olmayacaktım.
Sen öldükten sonra girdiğimi söylediğim o muhteşem yeni işi hatırlıyor musun?
Evet.
Aslında...
İş için mülakata gittim, heyecandan delirdim ve kaçtım.
Ve işe girebilmemin tek sebebi de
şirketimde çalışan herkesin tutuklanmış
ve geriye bir tek benim kalmış olmamdı.
O şirketin üçkâğıtçı olduğunu biliyordum.
Sorun sen değildin.
Bendim.
Sadece seni suçlamak daha kolaydı.
Ve bunun için üzgünüm.
Yani bunları söylemen çok hoş tabii ama...
Beni suçlamakta o kadar da haksız değildin.
Ben de işini asla kolaylaştırmadım.
Mutsuz olduğunu bildiğim zamanlar oldu,
ve benim mutsuz olduğum zamanlar da
ama seninle bunu konuşmaya hep korktum.
Niye?
Bilmem.
Sanırım aklımın bir köşesinde
sorunlarımızı gerçekten konuştuğumuz takdirde
beni aştığını fark etmenden korkuyordum.
Gerçekten mi? Bunca zamandan sonra bile mi?
Evet. Kulağa aptalca geldiğini biliyorum.
Ve sonunda her şeyi daha da beter ettim, seni kendimden uzaklaştırdım.
Tanrım. Ve işte buradayız.
O yüzden ben de üzgünüm.
Teşekkür ederim.
Rica ederim.
Pekâlâ.
Pekâlâ, evet...
Elveda.
Güle güle.
Baksana.
Sanırım az önce hayatımızın ilk dürüst konuşmasını yaptık.
Keşke hayattayken yapmış olsaydık.
Evet.
-Merhaba. -Merhaba.
-Selam. -Selam.
Neredeydin?
Oscar'a vermem gereken bir şey daha vardı.
Sabaha gitmiş olur.
Herkes toplansın.
Vakit geldi.
Arındırma başladı!
İşte buradasın.
Bana bir mola lazım.
Gregory ateşle yüzümü yaktı.
-Ne? -Evet.
-Bunu yapabilir miyiz? -Evet.
Nasıl bir histi?
İyiydi. Tay yemeği yemek gibiydi.
Tay restoranlarında ne sipariş edeceğimi asla bilemezdim.
Ne zaman salata istesem
bir şekilde önüme bol baharatlı et yemeği gelirdi.
Evet.
Bir şeyleri unutmaya başladın mı?
Evet. Biraz.
Ben de.
Bu biraz delice
ama hayattayken ne iş yaptığımı hatırlamakta zorlanıyorum.
Bana söylediğine eminim
ama sanırım o kadar sıkıcıydı ki ben de unuttum.
İyi.
Hepsinin canı cehenneme, değil mi?
İyi ki gelmişiz.
Merhaba.
-Selam. -Selam.
Kase, birinin beni ateşle yakmasına ihtiyacım var
ve bunu gerçekten güvendiğim ve sevdiğim biri yapsın istiyorum.
Ben yardım edebilirim.
-Hemen dönerim. -Tamam.
Ölü olmaya bayılıyorum.
Muz!
Ne?
Muz.
Muz en ideal kumsal yiyeceğidir.
Elle tutarsın.
Tatlıdır ama sağlığa zarar vermez.
Doyurur ama ağır değildir.
Ve en iyisi de
onları kumdan koruyan kendi kabukları vardır.
Ki doğada yok olabildiği için onu istediğin yere atabilirsin.
Aynen.
Muz. Galip onlar.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Seni hiç terk etmemeliydim.
Sorun değil. Artık buradasın. Gerisi mühim değil.
Peki şimdi ne yapacağız?
Okyanus Kenarı'na geri mi dönsek?
Hayır. Okyanus Kenarı'na geri dönmek istemiyorum.
Belki tekrar Riverside'a gitmeyi denemeliyiz. Mutlaka bir yolu olmalı.
-Hayır. Geri dönmemeliyiz. -Peki.
Başka bir yol bulalım.
Teknemiz var.
Olamaz!
Kahretsin!
Hayır.
Bunun için gerçekten çok çalışmıştım.
Sorun değil.
En azından gerçekten çok etkileyiciydi.
Sağ ol.
Şimdi ne olacak?
Bir fikrim var.
Bana güveniyor musun?
Elbette.
Sonsuza Dek yor musun?