Ano'ng nangyari?
Nahimatay ka.
Kanina ka pa walang malay kaya dinala kita rito.
Kagaya siya ng bukal.
Grabe.
Pagod na pagod ako.
Wala na akong maalala.
Sinugod mo ako sa handaan nang galit
at kung anu-ano ang sinabi mo.
Tulad ng?
Sinabihan mo akong tagasira ng relasyon.
At makasarili, masama,
at mapagpanggap.
Ganon...
Mabuti naman. Dahil 'yon ang nararamdaman ko at nasabi ko sa 'yo.
Ha?
-Seryoso ka ba? -Oo.
Ang lala ng ginawa mo sa akin.
Ipinagpalit mo ako sa iba.
Ano bang nangyayari?
-Tomboy ka na ngayon? -Hindi.
Parang...
Malalim ang pagkakaunawaan namin ni Kase sa isa't isa.
Kayo na?
Hindi. Pero, alam mo?
Kahit pa kami nga, 'di nangangahulugang tomboy ako.
Malawak ang sekswalidad.
Tumigil ka.
Hindi ako titigil.
Di 'yon naging madali.
Alam mo ba kung gaano kahirap umalis?
Hindi,
dahil 'di ka naman nakipag-usap sa akin.
Tuwing sinusubukan kong makipag-usap,
umiiwas ka.
Di totoo 'yan.
Mula nang nabubuhay tayo, hanggang ngayong patay na tayo.
-Hindi. -'Yan na nga mismo.
-Hindi. -Diyos ko.
Wala 'tong saysay.
Ito lang ba ang ipinunta mo rito?
Para insultuhin ako?
Oo.
At wala akong paki sa kapatid mo.
Kathy o Stephanie?
Syempre, si Kathy!
Wala namang may ayaw kay Stephanie.
Tapos na ba 'to?
Nailabas mo na ba ang lahat ng kababawan mo?
Nabanggit mo na rin naman, hindi pa.
Maghiwalay na tayo.
Ha? Nagbibiro ka ba?
Alam mo namang patay na tayo, 'di ba?
Ako, si Oscar Hoffman...
Ibang klase!
...ay nanunumpang makipaghiwalay kay June Hoffman
dahil sa pang-iiwan at pananakit ng damdamin.
Para kang timang.
Gawin mo na.
Pagkatapos, tapos na? Ayos.
Ako, si June Hoffman, ay nanunumpa ring makipaghiwalay
dahil palagi siyang nagmumukmok.
Mas pormal ang akin.
'Yon na 'yon.
Opisyal na.
Ayos. Sa wakas.
Babalik na akong Riverside.
Kung saan mababait ang mga tao.
Kaya...
Paalam nang tuluyan.
Paalam.
Anak ng pating!
Ano'ng nangyayari?
Para sa Cleansing.
Ano 'yon?
Kada taon, dinadala namin ang mga gamit namin
sa dalampasigan at sinusunog.
Hala!
Para saan?
Pagpapaalalang palaging lumimot.
Ha?
Ng mga bagay na dati ay napakahalaga, mga bagay na 'di kayang mawala.
Para kaming mga paru-paro, sila naman ngayon.
Nakakatawa, 'di ba?
At saka, masaya rin sigurong magsiga.
Alam mo, June, walang saysay ang mga sinasabi mo minsan, pero natutuwa ako.
Isa 'yong talento. Pagyamanin mo.
Salamat.
Gagawin ko.
Ano ba?
Aalis na ako rito. Bahala na kayo sa gagawin n'yo.
Mabuti ka pa, nagawang makipaghiwalay.
-Talaga? -Oo kaya.
Ayos ka naman?
Sobra.
Para akong nabunutan ng malaking tinik.
Ang saya ko.
Ako rin!
Ang saya rito.
Ngayon ko lang yata 'to naranasan.
Talaga?
Ako naman, nakapunta na ako sa
handaan ng pamangkin ko. Ang saya no'n.
Uuwi na ako.
Ha?
Oo, pagod na ako.
Kung nagkaka-hangover lang ang patay, lagot ako.
Ayos lang kung dito muna ako?
Oo naman.
-Paalam. -Paalam.
Mga kasama. Alam kong ang ganda ng mga tugtugin natin ngayong gabi,
pero para sa akin, ito ang pinakamagandang
kanta sa lahat ng panahon.
Isa, dalawa...
Uy, Marisol! Gregory.
Tapusin mo. Galingan mo.
Hoy, nakita na kita! Bumalik ka!
Di ako 'yon!
Ibang tao ako.
Hindi ka makakatakas. Lampa ka.
Bakit nandito ka pa? Akala ko aalis ka na.
Sinubukan ko, pero hindi ako makaalis.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Bakit ba tayo nandito?
Sandali lang.
Kumusta si Kase?
Ayos naman siya.
Naghihiraman kayo ng damit?
May sarili kaming damit.
Wala lang, naisip ko lang. Magkasukat naman kayo.
Ayaw ko ng usap.
-Kumusta? -Hala!
Diyos ko!
Saan kayo pupunta?
Wala naman.
Di 'yon totoo.
Ako, dito lang. Siya, pabalik ng Riverside.
Di yata pwede 'yon.
Nasabi mo nga.
Nasabi na niya kanina.
Ano'ng ibig sabihin?
Hindi ko alam kung ano ang problema n'yo,
pero dati ko siyang asawa,
at gusto na niyang bumalik sa Riverside.
Hindi na pwede.
Walang daan palabas ng Oceanside.
Nagkita na tayo dati.
At nasabi mo na rin 'yan.
Nasabi na sa 'yo?
-Oo yata. -Ayon.
Pakiusap. Hindi ko ito ipagsasabi sa iba.
Makakaasa kayo.
Hindi lang talaga ako pwedeng manatili rito.
-Oo. -Tama.
May lamat na ang ugnayan namin.
Nagkarelasyon siya sa iba.
Tama siya.
Naiintindihan mo naman, 'di ba?
Siguro naman kasal ka?
O diborsiyado?
Walang daan palabas ng Oceanside.
-Oo na. -Sabi ko na sa 'yo.
-Sinabi ko na. -Oo nga.
Pero hindi siya naniniwala.
Totoo.
Naiintindihan mo ba?
Ganyan talaga ang mga asawa.
Kung kasal ka lang naman.
Sa tingin ko, binata ka pa yata, kaya...
Ewan ko.
Sige na.
Ano'ng laman ng dala mo?
Nagtataka lang ako.
-Papeles lang ba? -Tara na nga.
Halika na nga.
-Salamat. -Hindi.
Dito na ako.
Ha?
Dito ka nakatira?
Gano'n talaga.
Ayaw kong pumunta malapit sa 'yo.
Kaya dito ka na lang habambuhay?
Syempre hindi.
May plano ako. Ipapakita ko sa 'yo.
Ayan siya.
Ano 'yan?
Bangka.
Nasaan? Tatlong troso lang 'yan.
Hindi pa siya tapos. Ginagawa ko pa.
Ang sabi niya, walang daan palabas.
'Di niya nabanggit ang dagat.
Marunong ka bang gumawa ng bangka?
Oo. Ganyan mga binubuo ko dati.
Hay naku.
Pareho lang naman ang dapat gawin.
Ewan.
Kaya ko 'to.
Kailangan lang ng materyales.
Gaya ng?
Kutsilyo.
Layag.
Lubid din.
Marami pa siguro dahil tatlong pirasong troso lang ito.
Tumulong ka na lang.
At bakit naman?
Para mawala na ako rito.
Matatagalan ako kung pupuslit lang ako.
Hindi ko alam.
Sige na. Di naman natin kailangang magkita.
May malaking bato sa banda ro'n.
Makikita mo. Doon mo na lang iwan at ako na ang kukuha.
-Oo na, sige. Tutulungan na kita. -Ayos.
Para lang hindi mo na masira ang pagkanta
ko sa harap ng mga kaibigan ko.
Di naman kagandahan.
Ang galing ko kaya.
Kinakapos ka ng hininga.
-Uy. -Magandang umaga.
Pauwi ka pa lang?
Oo, may ginawa lang.
Balikan kita mamaya.
Sige.
Nakikita kita.
Nandito ka pa?
Halata naman siguro.
Tinitingnan ko ang oras.
Gumawa ako ng sun dial.
Nasa pagitan ng 2:00 at 7:00.
11:00 pa lang.
Maulap kasi.
Dinalhan kita ng kobre-kama.
Medyo maliit.
Bitin yata ito kung gagawing layag.
Pasensya na ka po, mahal na hari.
Kumusta na ang bangka?
Ang dami mo na palang nagawa.
Nagulat ka?
Hindi.
Mukha kasing nagulat ka.
Sa pagkakasabi mo.
Ano ba, Oscar? Pinupuri lang kita.
Ang pangit pa rin naman.
'Yon ba ang gusto mong marinig?
Sinasabi ko lang, tama ako, mali ka.
Sabi ko sa 'yo, kaya ko.
Kailangan ko lang magpuro-sige.
Oo na.
Alam mo?
Tutal hindi na rin naman tayo magkikita,
hindi "puro-sige",
"pursige" 'yon.
Ha?
Palaging mali ang bigkas mo.
"Pursige" ang tama. "Magpursige."
Wala salitang "puro-sige". Mukha kang tanga.
Gano'n ang dinig ko.
Ikaw lang ang nagsasabi no'n
sa buong mundo. Wala nang iba.
Pursige. Pur... sige.
Magpursige.
Kailangang magpursige.
Ayon, kuha ko na.
Mabuti naman.
Tapos na tayo rito.
Bilisan mo riyan.
May gagawin kaming Cleansing,
kaya abala ang lahat.
Pwede ka nang pumuslit.
Ano 'yon?
Para bang...
Ginagawa sa tribo?
Hindi...
Magsusunog lang sa dalampasigan at magsasayawan. Parang gano'n.
Walang patayan.
Mabuti naman.
Sige, maghahanda na ako.
At matatapos na rin ito.
Tama.
-Ayos. -Mabuti.
Sige.
Ito na ang ham.
'Di ko alam kung ba't mo kailangan nito. Babaunin mo ba?
Ha? Ang sabi ko, "hammer".
Ano ba 'yan?
Nabura ng mga ibon 'yong "mer".
Ano ba naman, Oscar? Ang bigat kaya.
Nandito na rin 'to, kainin ko na lang.
Pakabusog ka.
Gusto mo?
Pwede. Para 'di sayang pagbuhat ko.
Wala akong kubyertos dito kaya magkakamay ka.
Ayos lang.
Pwede na rin.
Mabuhangin ba?
-Sobra. -'Yong akin din.
Ang hirap kumain sa beach.
'Di rin kasi ito magandang lugar para kainan.
Kailangan mo ng plano.
Parang,
kung kakamayin mo ang pagkain, magkakabuhangin.
Kung hindi naman,
palagi kang may dala-dalang kubyertos.
Naisip ko lang,
ano kaya ang pinakasaktong pagkain sa tabing-dagat?
Ice cream?
Mainit sa beach, malulusaw 'yon.
Kapag dinilaan mo na, kailangan mo nang madaliin.
Dahil tutulo 'yon sa lahat ng parte. Malagkit.
Para mo akong pinagmadali sa kinakain ko.
May punto ka.
Churros kaya?
Madaling bitbitin, masarap, maraming carb,
na magagamit sa paglangoy.
Ayos ka lang?
Hindi mo na matutukoy kung alin ang buhangin.
Dahil kamukha sa inilalagay na asukal.
Bahala na, kainin mo na lang.
O sige, ikaw, ano sa palagay mo?
Wala. Gusto ko lang barahin lahat ng sasabihin mo.
Sige.
Teka lang.
Ang pinakaangkop ay...
Masarsa, malagkit, napakaanghang. Sa sobrang init sa beach,
lalo kang pagpapawisan
at ang dami mo pang dalang buto.
Pwede ka pang magtae.
Maganda 'yang naisip mo.
Alam mo, parang gusto ko
tuloy kumain ng pakpak ngayon.
Ako rin.
Pasensya na, ham, 'wag kang masasaktan.
Patawad.
Ha? May sinabi ka ba?
'Wag ka namang ganyan.
Tinawag ka niyang walanghiya.
Ikaw ba, ham?
Ano'ng bahagi ka ba ng katawan?
Oo nga.
Buko ka ng daliri?
Ngayon, natameme ka.
-Wala ka nang masabi. -Tapos ka na?
-Ayan, ganyan. -Sige.
Buti nga sa 'yo.
Ano'ng mayroon?
Uy, di kita namalayan.
Kumusta?
Nandito ka pa pala.
Hindi ako makaalis.
'Di ako pinapayagan ng mama.
Ano namang ginagawa n'yo rito?
Ngayon lang kami naupo at nag-usap,
hindi naman mahalaga.
Mukhang ang saya n'yo.
Pero, patay naman na tayong lahat.
Gawin n'yo ang gusto n'yo.
Tapos na kami.
Totoo. Tara na.
Tingnan mo.
Hindi ako makapaniwala.
Ako rin.
Uy.
Heto na ang martilyo.
Ayos.
Mas maganda 'tong gamitin kaysa sa bato.
Sakto.
Tamang-tama.
Mabuti't humingi ako.
'Yon na 'yon.
Pwede na 'to.
Tutuloy ka talaga?
Oo.
Sa bukang-liwayway, aalis na ako.
Alam mo naman sigurong malawak ang karagatan, 'no?
Tingnan mo naman.
Alam ko.
Kaya ko 'yan.
Nakagawa nga ako ng bangka mula sa wala.
Nakarating ako rito nang hindi humahawak ng Umiiral.
Alam mo, mukhang sa tagal nating magkakilala,
lagi kitang minamaliit.
Mukhang totoo 'yon.
Dahil siguro palagi kitang ginagamit na dahilan sa tuwing may nangyayari.
Ano 'yon?
Minsan sinisisi kita dahil sagabal ka
sa mga gusto kong gawin
sa sarili ko.
Kahit alam kong malabo naman talaga.
Naaalala mo 'yong tungkol sa bagong trabaho ko pagkamatay mo?
Oo.
Ang totoo...
Nang pumunta ako para sa panayam, ninerbyos ako at umalis.
Nakuha ko lang ang posisyon
dahil naaresto ang halos lahat sa opisina,
at ako lang ang natira.
Sabi ko na may kakaiba doon.
Hindi ikaw ang problema.
Ako.
Mas madali lang para sa akin ang isisi sa 'yo.
Kaya, patawarin mo ako.
Natutuwa akong marinig 'yon, pero...
Tama lang din na sisihin mo ako.
Di kita tinulungan.
May mga pagkakataong alam kong hindi ka masaya,
at hindi rin ako masaya,
pero natakot akong kausapin ka tungkol doon.
Bakit?
Di ko alam.
Siguro, sa loob-loob ko,
natatakot akong baka 'pag nabanggit ang problema,
mapapagtanto mong hindi ako bagay sa 'yo.
Talaga? Sa tagal ng pagsasama natin?
Alam kong nakakatawa. Pero totoo.
Hanggang sa lumala lang ang lahat, at pinili mong lumayo.
At, heto na tayo.
Patawarin mo rin ako.
Salamat.
Walang anuman.
Ayos.
Bale...
Paalam.
Uy.
Mukhang ngayon lang tayo nakapag-usap nang tapat.
Sayang, hindi natin nagawa dati.
Oo nga.
-Uy. -Uy.
Saan ka galing?
May ibinigay lang ako kay Oscar.
Aalis na siya bukas.
Magtipon-tipon ang lahat.
Dumating na ang oras.
Magsisimula na ang Cleansing!
Uy. Nandito ka pala.
Magpapahinga lang ako.
Inilagay ang mukha ko sa apoy.
-Ha? -Totoo.
-Pwede 'yon? -Oo.
Ano'ng pakiramdam?
Ayos lang. Para kang kumain ng pagkaing Thai.
Di ako mahilig doon.
Palaging salad
lang ang nakakain ko, pero maanghang pa rin.
Oo nga.
Nakakalimutan mo na ba ang mga bagay?
Unti-unti.
Ako rin.
Di ako makapaniwala,
pero hindi ko na maalala kung ano ang trabaho ko no'ng buhay pa ako.
Nasabi mo na sa 'kin 'yon,
pero sobrang nakakabagot, nakalimutan ko na.
Ayos.
Para saan pa, 'di ba?
Masaya talaga ako rito.
Kase, gusto kong mailagay sa apoy,
pero 'yon sanang taong pinagkakatiwalaan ko.
Ako ang bahala.
-Babalik ako. -Sige.
Ang saya maging patay.
Saging!
Ha?
Saging.
Saging ang tamang sagot.
Pwede silang bitbitin.
Matamis, pero masustansya.
Nakakabusog, di sobra.
At ang pinakamahalaga,
may sarili silang balat kaya hindi sila mabubuhanginan.
At nabubulok din kaya pwede mong itapon kahit saan.
Kaya nga.
Tama ka nga.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Di dapat kita iniwan.
Ayos lang. Ang mahalaga, nandito ka na.
Ano nang gagawin natin?
Babalik ba tayo sa Oceanside?
Ayaw ko nang bumalik do'n.
Pwede siguro ulit tayo sa Riverside. Baka magawa natin.
-Hindi dapat tayo paurong. -Sige.
Mag-isip tayo ng iba.
May bangka tayo.
Hala!
Ano ba 'yan?
Hindi.
Pinaghirapan ko pa naman 'yon.
Ayos lang.
Pero, ang galing ng pagkakagawa.
Salamat.
Ano na?
May naisip ako.
May tiwala ka ba sa akin?
Oo naman.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce EMN