Oscar?
Wat is er gebeurd?
Je bent flauwgevallen.
Je was lang weg. Ik heb je bij de oceaan gebracht.
Die is net als de fontein.
Mijn god.
Wat was ik moe.
Ik weet het niet eens meer.
Je stormde als een gek op ons feest binnen
en zei gemene dingen tegen mij.
Wat bijvoorbeeld?
Je noemde me een relatievernielster.
En je zei dat ik egoïstisch was, gemeen
en deed alsof.
Nou...
Mooi zo. Want ik denk dat echt en ik ben blij dat ik het gezegd heb.
Wat?
-Meen je dat? -Ja.
Je bent heel wreed tegen me geweest.
Je ging ervandoor met 'n ander.
Wat betekent dat trouwens?
-Ben je nu lesbisch? -Nee.
Ik bedoel...
Kase en ik begrijpen elkaar gewoon heel goed.
Geen seks dus?
Nee. Maar weet je wat?
Zelfs dan zou ik niet per se lesbisch zijn.
Seksualiteit is een breed begrip.
Hou je mond.
Nee, ik hou mijn mond niet.
Ik heb het niet zomaar besloten.
Weet je hoe moeilijk het was weg te gaan?
Nee,
want je hebt er niet met mij over gepraat.
Elke keer als ik met je wilde praten,
ontweek je dat gesprek.
Dat is niet waar.
Het was al zo toen we leefden en het werd erger na onze dood.
-Niet waar. -Je doet het nu ook.
-Echt niet. -O, mijn god.
Dit heeft geen zin.
Ben je daarom helemaal hier gekomen?
Om mij te zeggen dat ik slecht ben?
Ja.
En ik heb je zus ook nooit gemogen.
Kathy of Stephanie?
Ik bedoel Kathy natuurlijk.
Iedereen is dol op Stephanie met haar cupcaketent.
Zijn we uitgepraat?
Heb je al je kinderachtige problemen van je afgezet?
Nu je het zegt, nee.
Ik wil scheiden.
Wat? Meen je dat?
Je weet dat we dood zijn, toch?
Ik, Oscar Hoffman...
O, mijn god.
...zweer plechtig van June Hoffman te scheiden
wegens verlating en emotioneel misbruik.
Wat is dit stom.
Doe het gewoon.
Zijn we er dan klaar mee? Te gek.
Ik, June Hoffman, zweer plechtig van Oscar Hoffman te scheiden,
omdat hij 'n passief-agressieve lul is.
Oké, die van mij was wettiger.
Dat is het dan dus.
Oké. Officieel.
Geweldig. Officieel.
Ik ga terug naar Riverside.
Waar de mensen aardig zijn.
Dus...
Vaarwel.
Jezus.
Wat gebeurt hier?
Dit is voor de Zuivering.
Wat is dat?
Eens per jaar brengen we al onze spullen naar het strand,
leggen die op een hoop en verbranden die.
Verdomme.
Waarom doen jullie dat?
Dan weten we weer dat we het moeten vergeten.
Wat?
Dingen die ooit zo blijvend waren, zijn nu vluchtig voor ons.
Wij waren als vlinders en nu zijn zij dat.
Ironisch, hè?
Daarbij ziet een vuur op het strand er vast cool uit.
June, soms zeg je stomme dingen, maar ik geniet er toch van.
Het is een gave. Koester het.
Dank je.
Ik zal het koesteren.
Shit.
Ik ga hier weg. Blijven jullie hier maar.
Ik ben best jaloers dat je bent gescheiden.
-O, ja? -Ja.
Heb je je ermee verzoend?
Jazeker.
Net of er een zware last van mijn schouders is gevallen.
Ik voel me geweldig.
Ik ook.
Dit feest is fantastisch.
Het beste feest ooit.
Dat weet ik niet.
Ik was eens bij de bar mitswa van mijn neef
met als thema 'restaurants'.
Ik ga naar huis.
Echt?
Ja, ik ben moe.
Als doden katers kunnen krijgen, ben ik pineut.
Vind je het erg als ik blijf?
Nee. Natuurlijk niet.
-Dag. -Dag.
Hallo, allemaal. We hebben vanavond veel goede muziek gehoord,
maar dit is voor mij
het beste lied aller tijden.
Twee, drie...
Hoi, Marisol. Gregory.
Zing jij maar. Verpest het niet.
Hé, ik zie je. Kom terug.
Ik ben het niet.
Ik ben iemand anders.
Je komt toch niet weg. Je hebt slechte voeten.
Wat doe je hier nog? Je zou toch weggaan?
Ik wilde weggaan, maar dat lukte niet.
Hoezo lukte dat niet?
Wat moet ik zien? Waar gaan we heen?
Wacht maar.
Hoe gaat 't met Kase?
Goed.
Trekken jullie elkaars shirts aan?
We hebben onze eigen kleren.
Dat is geen rare vraag. Jullie hebben ongeveer dezelfde maat.
We hoeven niet te praten.
-Hallo. -Shit.
Jezus.
Waar gaan jullie heen?
Nergens.
Dat is niet waar.
Ik ga nergens heen. Hij gaat terug naar Riverside.
Dat denk ik niet.
We hebben erover gepraat.
Hij en ik hebben erover gepraat.
Wat bedoel je?
Sir, ik weet niet precies wie u bent,
maar dit is mijn ex-man
en hij moet terug naar Riverside, mijn leven uit.
Ik vrees dat dat niet kan.
Alle wegen leiden naar Oceanside.
Ik heb u al ontmoet.
De vorige keer zei u dat ook al.
Zei hij dat ook tegen jou?
-Ik geloof het wel. -Ja.
Alstublieft. Ik zal niemand over Oceanside vertellen, oké?
Ik zwijg erover als dat het punt is.
Maar dit is een vervelende situatie.
-Ja. -Precies.
We zijn niet als vrienden uit elkaar gegaan.
Zij is emotioneel vreemdgegaan.
Dat klopt.
Dat moet u begrijpen.
Bent u ooit getrouwd geweest?
Gescheiden?
Alle wegen leiden naar Oceanside.
-Juist. -Ik zei het toch?
-Ik had dat al gezegd. -Ja.
Maar ze geloofde me niet, dus laat ik 't zien.
Dat is waar.
U weet toch hoe het is?
Dat weet u toch? Vrouwen.
Als u getrouwd bent dan.
Ik heb het idee dat u een vrijgezel bent, dus...
Ik weet het niet.
Oké.
Wat zit er trouwens in uw koffertje?
Dat vroeg ik me af.
-Alleen papieren? -Laten we gaan.
Ja, je hebt gelijk.
-Dank u wel. -Nee.
Ik ben er.
Wat?
Woon je hier?
Wat moet ik anders?
Ik wil niet bij jou in de buurt wonen.
Blijf je hier dan voorgoed?
Absoluut niet.
Ik heb een plan. Ik zal het je laten zien.
Hier is hij.
Wat is hier?
Het is een boot.
Dat is geen boot. Dat zijn drie stronken.
Het is nog geen boot. Ik ben er nog aan bezig.
Hij zei dat alle wegen naar Oceanside leiden.
Hij zei niets over de zee.
Weet je wel hoe je een boot bouwt?
Ik heb vroeger veel modelboten gebouwd.
O, mijn god.
Het is hetzelfde principe, maar dan wat groter.
Jezus.
Ik kan het wel.
Ik heb gewoon wat spullen nodig.
Wat dan?
Een mes.
Een zeil.
Ook nog wat touw.
Ik kan van alles gebruiken. Nu zijn het maar drie stronken.
Jij kunt me helpen.
Waarom zou ik dat doen?
Wil je dat ik hier wegga?
Het zal lang duren als ik dit stiekem moet doen.
Ik weet het niet.
Kom op. We hoeven elkaar niet eens te zien.
Daarginds ligt een vlakke steen.
Je kunt hem niet missen. Leg het daar neer. Dan haal ik het op.
-Goed dan. Ik help je wel. -Fijn.
Maar alleen omdat ik niet wil dat jij me afleidt
tijdens mijn geweldige concert voor mijn vrienden.
Zo geweldig was het niet.
Hou op. Ik was fantastisch.
Je zat te vaak zonder adem.
-Hé. -Goedemorgen.
Kom je net thuis?
Ja. Ik werd opgehouden.
Ik kom zo.
Oké.
Ik zie je wel.
Ben je er nog?
Het lijkt me duidelijk dat ik nog hier ben, ja.
Ik keek hoe laat het was.
Ik heb 'n zonnewijzer gemaakt.
Het is tussen 2.00 en 7.00 uur.
Het is 11.00 uur.
Het is bewolkt.
Ik heb je een laken gebracht.
Het is een beetje klein.
Misschien goed als topzeil, maar niet als hoofdzeil.
Sorry dat ik u teleurstel, kapitein.
Hoe gaat het met de boot?
Wauw.
Je bent toch erg opgeschoten.
Is dat zo verbazend?
Nee.
Je klonk verbaasd.
Je zei 'toch'.
Jee, Oscar, ik wilde je een compliment geven.
Hij ziet er toch nog waardeloos uit.
Is dat beter? Helpt dat?
Ik zeg alleen dat ik gelijk had en jij ongelijk.
Ik zei dat ik er één kon maken.
Ik moet gewoon nog wat details impermenteren.
Oké. Goed.
Nee, weet je wat?
Aangezien we elkaar toch nooit meer zien,
het is niet 'impermenteren',
maar 'implementeren'.
Wat?
Jij zegt altijd 'impermenteren'.
Het is 'implementeren'. Daarmee maak je iets voller.
'Impermenteren' slaat nergens op. Je komt dom over.
Ik heb beide gehoord.
Ja. Jouw manier
en de juiste manier waarop iedereen het zegt.
Implementeren, geïmplementeerd.
Het voorstel is geïmplementeerd.
Ik snap wat je bedoelt.
Fijn.
Dat is dan geregeld.
Probeer hem snel af te maken.
We houden een zogenaamde Zuivering
en iedereen is bezig.
Dan kun je mooi wegglippen.
Wat is de Zuivering?
Is dat...
Etnische zuivering?
Nee. Het is...
We maken vuur op het strand en we dansen en zo.
Geen volkerenmoord.
Godzijdank.
Oké, dan ben ik wel klaar.
En dan is dit allemaal voorbij.
Ja.
-Fijn. -Te gek.
Oké.
Hier is je ham.
Ik weet niet waarom je die wilde. Eet je die op de boot?
Wat? Ik had 'hamer' opgeschreven.
O, nee.
De meeuwen hebben 'er' uitgeveegd.
Verdomme, Oscar. Die ham was nog zwaar ook.
Nu hij er toch is, eet ik hem maar op.
Ga je gang.
Wil jij ook wat?
Graag. Ik heb hem hierheen gesjouwd.
Ik heb geen bestek, dus je moet met je handen eten.
Dat is niet erg.
Niet slecht.
Hoe zanderig is jouw stuk?
-Heel erg. -Dat van mij ook.
Maar op 't strand eten is lastig.
Het is een vreemde plaats om te eten.
Het is een hele klus.
Ja. Want
als je je eten met je hand eet, komt er zand op.
Maar als je bestek nodig hebt,
moet je een zak met vorken en messen meeslepen.
Ik vraag me af
wat het beste strandvoedsel aller tijden is.
Wat vind je van ijs?
Op 't strand is 't heet en ijs smelt.
Zodra je eraan begint, moet je opschieten.
Je likt eromheen om het smelten te voorkomen.
Je geeft me geen snack, maar een tijdbom.
Goed punt. Oké.
Churro's dan?
Makkelijk mee te nemen, heel lekker, veel koolhydraten
voor energie om te zwemmen.
Ben je gek?
Churro's zijn bedekt met spul dat op zand lijkt.
Wat is zand? Wat is kaneelsuiker?
Dan eet ik het allebei maar.
Oké, genie, wat is jouw briljante idee?
Ik wil je niet helpen. Ik wil gewoon je ideeën afwijzen.
Oké.
Wacht.
Het perfecte strandvoedsel is...
Kippenvleugeltjes.
Heel sauzerig, plakkerig, gekruid voor het hete strandweer
en als je klaar bent,
voel je je vreselijk en heb je een enorme berg botten.
En je krijgt vast diarree.
Goed nieuws. Dan doe je dat op het strand.
Weet je wat?
Ik zou best wat vleugeltjes lusten.
Ja, ik ook.
Sorry, ham, maar ik heb liever vleugeltjes.
Sorry, knul.
Wacht. Hoe heb je me genoemd?
Sla niet zulke taal uit.
Hij heeft je rotzak genoemd.
Wat ben je eigenlijk?
Welk deel van het lichaam, ham?
Ja, ham.
Een spronggewricht?
Nu ben je stil.
-Niks meer te zeggen. -Ja, nu ben je stil.
-Nu ben je stil. -Oké.
Goed. Terecht.
Wat doe je hier?
Hé. Ik hoorde je niet aankomen.
Hoi.
Je was toch weg? Wat doe je hier?
Ik kon niet weg.
De vent met het koffertje liet me niet gaan.
Waarom zitten jullie hier dan te kletsen?
Dit was de eerste keer dat we wat kletsten
en het ging nergens over.
Daar leek het niet op.
Weet je wat? We zijn te dood voor deze onzin.
Doe maar wat jullie willen.
Hij en ik zijn uit elkaar.
Echt. We zijn uit elkaar. Kom op.
Moet je dat zien.
Ongelofelijk dat we hier zijn.
Het is waanzinnig.
Ik heb een hamer voor je.
Even kijken of dit beter werkt dan mijn steen.
Ja.
Veel beter.
Het was geen stom verzoek.
Oké. Dat is het.
Hij is klaar.
Je gaat dit echt doen, hè?
Ja.
Ik vertrek morgenochtend als het tij keert.
Je weet toch dat de oceaan heel groot is, hè?
Kijk nou eens.
Ja, ik weet het.
Maar ik kan het wel.
Ik heb deze boot van takken en vuilnis gebouwd.
Ik ben hier helemaal gekomen zonder een Huidige aan te raken.
Al die tijd dat ik je gekend heb,
heb ik je een beetje onderschat.
Ja, dat denk ik ook.
Waarschijnlijk omdat ik je vaak als excuus gebruikte.
Wat bedoel je?
Soms verweet ik jou dat je me weerhield
van een mogelijk fantastische,
nieuwe versie van mezelf.
Maar ik zou die persoon toch nooit worden.
Weet je nog, die fantastische baan die ik kreeg na jouw dood?
Ja.
Eerlijk gezegd...
Toen ik ging solliciteren, raakte ik in paniek en ging ik weg.
Ik kreeg de baan alleen
omdat iedereen die bij de firma werkte, gearresteerd werd
en ik als enige over was.
Ik wist dat het wat dubieus was.
Jij was het probleem niet.
Ik was het.
Het was gewoon makkelijker jou de schuld te geven.
En dat spijt me.
Het is lief dat je dat allemaal zegt, maar...
Je had gelijk dat je mij de schuld gaf.
Ik maakte het je niet makkelijk.
Er waren tijden waarin ik wist dat jij niet gelukkig was
en er waren tijden waarin ik het niet was,
maar ik durfde er nooit met je over te praten.
Waarom niet?
Dat weet ik niet.
In mijn achterhoofd
was ik vast bang dat, als we wel over onze problemen spraken,
je zou beseffen dat je te goed voor me was.
Echt? Na al die tijd?
Ja. Ik weet dat het stom klinkt.
Ik maakte zo alles erger en dreef jou juist weg.
En nu zijn we hier.
Het spijt mij dus ook.
Dank je.
Geen dank.
Oké, dan...
Vaarwel.
Dag.
Dit was ons allereerste eerlijke gesprek.
Helaas niet tijdens ons leven.
Ja.
-Hallo. -Hallo.
-Hé. -Hé.
Waar zat je?
Ik moest Oscar nog één ding geven.
Hij vertrekt morgen.
Kom allemaal hier.
Het moment is aangebroken.
De Zuivering is begonnen.
Hé. Daar ben je.
Ik heb even rust nodig.
Gregory stak mijn gezicht in brand.
-Wat? -Ja.
-Kan dat zomaar? -Ja.
Wauw. Hoe voelde het?
Het was niet erg. Alsof je Thais eet.
Ik wist nooit wat ik daar moest bestellen.
Als ik een salade bestelde,
kreeg ik toch altijd gekruid vlees.
Ja.
Hé, begin jij dingen te vergeten?
Ja. Een beetje.
Ja, ik ook.
Dit is idioot,
maar ik weet niet eens meer goed wat voor werk ik deed toen ik leefde.
Je hebt het me wel verteld,
maar het was zo saai dat ik het ook ben vergeten.
Mooi zo.
Wat kan het ons schelen, toch?
Ik ben heel blij dat we hier zijn.
Hallo.
-Hoi. -Hoi.
Kase, iemand moet me in brand steken
en ik wil dat het iemand is die ik vertrouw en liefheb.
Ik kan helpen.
-Ik ben zo terug. -Oké.
Wat heerlijk om dood te zijn.
Bananen.
Wat?
Bananen.
Bananen zijn het ideale strandvoedsel.
Je eet die uit de hand.
Zoet, maar niet slecht voor je.
Vullend, maar niet zwaar.
En het beste is
dat ze hun eigen verpakking hebben die hen tegen zand beschermt.
Biologisch afbreekbaar, dus je kunt hem overal weggooien.
Precies.
Bananen. Die winnen.
Ik hou van je.
Ik ook van jou.
Ik had nooit weg moeten gaan.
Het is goed. Je bent er nu. Daar gaat het om.
Wat doen we nu?
Zullen we teruggaan naar Oceanside?
Nee, ik wil niet terug naar Oceanside.
Misschien kunnen we proberen terug te gaan naar Riverside.
-Nee. We moeten niet teruggaan. -Oké.
Laten we een andere manier vinden.
We hebben een boot.
O, nee.
Verdomme.
Nee.
Ik heb er zo hard aan gewerkt.
Het is niet erg.
Hij was wel indrukwekkend.
Bedankt.
Wat nu?
Ik heb een idee.
Vertrouw je me?
Natuurlijk. me?