Dzień dobry.
Co tam pichcisz?
Trochę kombinuję.
Jajka na trzy sposoby.
Sadzone, jajecznica
i „pieczone w koszulkach”.
Jak miło.
Przynieść ci coś z domu?
-Nie trzeba. -Dobra.
Co robisz?
Przerzucam sztućce.
Dlaczego?
Ustawiam je ostrzem do góry. Są wtedy czystsze.
Zawsze tak robisz?
Nie zawsze.
Tylko jak ty załadowujesz zmywarkę.
Czyli prawie zawsze.
No.
Czyli ile razy to zrobiłeś?
Nie wiem.
Jakieś... 10 tysięcy?
To nienormalne.
Dlaczego nic nie powiedziałeś?
Bo uznałem, że będzie tak - ja powiem:
„June, czytałem w gazecie, że trzeba ustawiać ostrzem do góry”.
Ty odpowiedziałabyś: „Okej” i robiła to przez tydzień,
a potem zapomniała.
Ja powiedziałbym: „June, pamiętasz o ostrzach?”.
Ty na to: „Tak, wiem”.
A potem znów byś zapomniała.
A ja znów bym ci przypomniał, a ty na to: „Wiem”.
I potem ja wychodzę na zrzędę, a ty się złościsz.
Więc łatwiej jest zrobić to samemu, nie?
Niepokojące, do czego jesteś zdolny, by uniknąć konfrontacji.
Ja tylko przekładam sztućce.
To trwa pięć sekund.
Ale mogę przestać być miły, bo zdaje się, że cię to wkurza.
Cześć. Co porabiasz?
Rozważałem marszczenie freda albo malowanie obrazka.
O, czyli jesteś artystą.
Czego chcesz?
Myślałem, że wyciągnę cię z domu, może na shuffleboard.
To robimy po południu.
Gdzie June?
W domu. Zajmuje się sobą.
Pokłóciliście się? Przyłapałeś ją z kimś?
Nie, skąd ten pomysł?
Nie wiem. Kiedyś przyłapałem mamę w garażu sąsiada.
Mówiła, że ćwiczą grę w golfa, ale nie mieli kijów.
Odechciało mi się tego marszczenia. Chodźmy.
Super.
Wiesz, odechciało mi się grać.
Wracajmy.
Kim są ci ludzie?
Nikim.
-Pójdę się przywitać. -Nie.
Jest tam ktoś, z kim nie chcę się widzieć.
Czemu?
Nie wiem. Bo...
Ona mi się jakby podoba.
-Że jak? -Podoba mi się.
Mark, to wspaniale.
Wal się. Idę stąd.
Nie, zaczekaj.
A czy ten ktoś wie, że ci się podoba?
Nie. Nie znamy się.
Zróbmy coś z tym. Chodźmy tam.
Wykluczone.
Musisz podejmować ryzyko.
„Pudłujesz 100 procent nieoddanych strzałów”.
Wayne Gretzky.
Kto to niby jest?
No tak. W latach 80. był to
najsłynniejszy hokeista na świecie.
Nie lubię sportu, ale lubię cytaty. Ten jest dobry.
Dlaczego się przyjaźnimy?
Bo się nawzajem rozśmieszamy. Chodź.
No błagam!
Kurwa!
O Boże.
Widziałam cię. Wychyl się z powrotem.
Cześć.
Umiesz obsługiwać maszynę do szycia?
Trochę.
To dobrze. Możesz tu podejść?
Nic ci nie zrobię. Potrzebuję pomocy.
Dobra, która to?
Ruda. Fajnie.
Nie, nie ta.
Tamta.
Nazywa się Heather Jacoby.
Jest trochę dojrzalsza, niż sądziłem.
Była o kilka klas wyżej ode mnie.
Muszę to przetrawić.
Była najfajniejszą dziewczyną w szkole.
Grała w zespole Gold Diamond.
Miała skórzaną kurtkę i paliła fajki za szkołą.
Pewnie mnie nie pamięta.
To zły pomysł. Chodźmy stąd.
Nie. Zaczekaj.
Jeśli czujesz, że coś was łączy,
spróbuj z nią pogadać.
Nigdy na mnie nie poleci.
Chodziła z Mikiem Fredellem.
To był kozak. Wrzucił dyrektorowi LSD do kawy.
Boże.
No. Trwale uszkodził mu mózg.
Nigdy czegoś takiego nie dokonam.
Dokonasz.
Jesteś najfajniejszym kolesiem w mieście.
No chyba.
Obaj jesteśmy najfajniejsi. Bez dwóch zdań.
Na pewno cię pamięta.
No chodź.
Hej. Jak się macie?
Dzień dobry. Nieźle.
To fajnie.
To jest Mark.
Pewnie go pamiętasz.
Chyba nie.
-Mówiłem, że nie będzie mnie pamiętać. -To nic.
Chodziliście razem do szkoły. Był kilka klas niżej...
Miałem Camaro.
Ach, tak. To ty rozwaliłeś się autem na Canyon Crest?
Dzięki tobie mieliśmy dzień wolny.
Serio? Super.
Wybieraliśmy się na plażę, ale...
Spadł deszcz.
Słabo.
-No. -Tak.
Na pewno macie wspólne zainteresowania, prawda?
Lubicie muzykę disco?
Disco jest do dupy.
Ja wolę rock'n'rolla.
Lubisz Thin Lizzy?
Uwielbiam.
Byłam na ich koncercie i złapałam pałeczkę perkusyjną Briana Downeya.
Zmyślasz.
A potem jeden z technicznych pytał mnie,
czy pójdę za kulisy i zrobię Brianowi loda.
Odmówiłam.
Philowi Lynottowi może bym nie odmówiła.
Sam bym mu nie odmówił.
A lubisz Bad Company?
No. Wiesz, jaka jest moja ulubiona piosenka tego zespołu?
Bad Company z albumu Bad Company.
-Uwielbiam ją. -Kiedyś było jakoś prościej.
Naprawdę się dogadujecie.
Może chcecie gdzieś razem wyskoczyć i pogadać?
Chętnie. Masz jakiś pomysł, Mark?
Nie wiem. Moglibyśmy posłuchać u mnie muzyki.
Mam trochę fajnych nagrań.
Dobra. Brzmi super.
-Wpadniesz koło 17? -Dobra.
-Do zobaczenia. -Pa.
-Stary. -Dobrze poszło!
Zawsze się zacinają.
Co chciałaś zrobić?
Wyjęłam wszystkie staniki,
pocięłam je
i zszywam w jeden wielki biustonosz.
Po co?
Nie chcę ich nosić. Umarłam.
Niepotrzebne mi to gówno.
Teraz powinno działać.
Czyli chcesz mieć dwie wielkie miseczki?
To ma być superstanik.
Niezła jesteś.
Wstyd się przyznać,
ale ZPT były moim ulubionym przedmiotem w siódmej klasie.
Ale Candice Hobbs puściła plotkę, że suszę sobie włosy łonowe,
i przeniosłam się.
A było tak?
-Jak? -Suszyłaś je?
Nie robiłam tego,
zanim usłyszałam tę plotkę,
ale potem postanowiłam spróbować.
Nie do wiary, że Candice mnie przeżyła. Mała zdzira.
No tak.
Miałam w pracy taką babkę, Theresę.
Straszne babsko.
Co robiła?
Zawsze parkowała tuż przy moim aucie.
Poprosiłam ją, by przestała,
więc zaczęła parkować jeszcze bliżej.
Poszłam z tym do kadr i dostałam miejsce obok działu prawnego.
Miałam kurewsko nudne życie.
Okropna historia.
Ojej. Wiem.
Teraz już nie jest nudno, bo zrobiłyśmy to.
Piękna rzecz.
Powinna wisieć w muzeum.
Gdyby było tu muzeum, zaniosłabym go tam.
Jest.
Muzeum staników jest niedaleko stąd. Nie byłaś tam?
Nie. Muszę się wybrać.
Muszę lecieć.
Mogę ci coś pokazać?
A można konkretniej?
Trzeba wyjść za miasto, ale warto.
Nie wiem, czy mogę.
Dlaczego?
Nie wiem.
Po prostu nie mogę.
Oscar wkrótce wróci.
Dobra.
W porządku.
Dziękuję.
Dzięki. Fajnie było.
No.
Czy te plakaty dobrze wiszą?
Nie kupuj cytryn.
Motor ma tam zostać?
Może przewieszę tę laskę nad motor, że niby na nim jedzie?
Chyba tak jest dobrze. Nie przejmuj się.
Po prostu je zdejmę.
Teraz jest dziwnie.
Mamy czas, żeby to zamalować?
Chyba za dużo kombinujesz.
Byłeś kiedyś na randce?
Groziła mi pała z matmy,
nauczyciel kazał jednej kujonce mi pomóc,
przyszła w obcisłej bluzce. Stanął mi.
Czy to się liczy?
Właściwie tak.
Może odwołam to spotkanie.
Ona jest z innego świata.
Nie byłem frajerem, ale ona to zupełnie inna liga.
Lunch jadała poza kampusem.
Rozumiem cię.
Gdy poznałem June, była strasznie odjechana.
Miała przekłutą małżowinę uszną.
Tak wysoko?
Szaleństwo. Jak ją poderwałeś?
Spotykała się z różnymi przystojniakami,
ale to byli straszni palanci.
Byłem pierwszym, który dobrze ją traktował.
Słuchałem jej, zbliżyliśmy się do siebie,
aż w końcu w jednej knajpie powiedziałem,
że podoba mi się jej śmiech.
A ona mnie pocałowała.
Od tego czasu jesteśmy razem.
Taka jest twoja rada?
Być miłym? I tyle?
Podejdź do tego w ten sposób.
W każdym związku potrzebny jest rozjemca.
W naszym małżeństwie jestem nim ja.
Po paru latach w związku stwierdzisz,
że im rzadziej łódź się chwieje,
tym łatwiej wam się płynie przez życie.
Spokojne wody.
Co ty pieprzysz? Zawiesić ten motor czy nie?
Tak. Po prawej.
Dzięki. Jezu.
Co chciałaś mi pokazać?
Jak się czujesz?
Niezbyt dobrze.
Też jestem zmęczona.
Oddaliłyśmy się od fontanny.
Jesteśmy prawie na miejscu.
U JUSTINE
-Czego szukamy? -Patrz na tego gościa.
Miłego dnia.
Uśmiech cię nie zabije.
Chciałam ci pokazać, jaki jest.
I dlaczego nie mam wyrzutów sumienia z jego powodu.
Co mu zrobiłaś?
Wyssałam z niego energię.
Czy coś w tym stylu.
To znaczy?
Jeśli odpowiednio dotknie się Obecnego,
można mu zabrać trochę energii.
-Pamiętasz, jaka byłam zmęczona? -No.
Teraz czuję się dobrze.
Fakt, naprawdę zabieram mu tę energię.
Ale jeśli ktoś jest takim gnojem, to chyba nic złego.
Spróbuj.
To nie w porządku.
Nie stanie mu się trwała krzywda.
Chyba.
Spróbuj wyczuć puls.
Okej.
Wykorzystaj go,
spróbuj wyczuć jego rytm.
Zamknij oczy.
Jest obleśny. Lepki.
Dobra, może to pomoże.
Co robisz?
Rozluźnij się.
Wyobraź sobie,
że wchłaniasz go poprzez swoją dłoń.
Chwila. Coś czuję.
Nie przestawaj.
Mówiłem, żebyś nie dzwoniła. Dziś nie moja kolej.
To daj mu nuggetsy, szmato jedna.
Jasny gwint!
Co zrobiłaś?
Rozzłościł mnie!
Nigdy przeze mnie nie zemdlał.
Nic mu nie będzie?
Nie. Wciąż oddycha.
Boże. Czujesz to?
No pewnie.
Ale ładna pogoda.
Ładnie tu.
Patrz.
-Gotowa? -Tak.
Wygląda, jakbym go całowała?
Wiesz, co mnie bawi? Że on nie wie, co się dzieje.
O, tak, maleńki.
Co to? Tańsza bezołowiowa?
To lubię.
A ty dokąd?
Kupisz mi twizzlersy? Kocham cię.
Już cię nie lubi.
Boże! To takie przyjemne.
Zauważasz, że przedmioty mają twarze?
To znaczy?
-Widzisz ten miernik? -Tak.
Te dwie tarcze to oczy, a rura to usta.
Faktycznie.
Uroczy.
Fajna zabawa.
No.
Tam jest następna.
-Gdzie? -Ten mop.
Jak wnerwiona babka
-z szopą na głowie. -No.
Fajne.
Niezła jesteś.
To było fajne. Dużo lepsze od tamtego.
Zgadzam się.
Wszystko ci wychodzi,
jak próbujesz tego pierwszy raz?
Nikt mi tego nigdy nie powiedział.
-Niemożliwe! -Przysięgam.
A przecież wszystko ci wychodzi.
Umiesz szyć,
wyssałaś energię z tamtego dupka.
-Prawda. -Tak.
Myślisz, że nam za życia ktoś wysysał energię?
Nie wiem. Może.
Około 15 zawsze czułam się zmęczona.
Może przez to, że się objadałam burritos.
Przyniosłem trochę Reggie Barów.
Przestali je produkować lata temu.
Po prostu pojawiają się u mnie w kuchni.
U mnie są brokuły.
Nie przepadam za nimi. Mam po nich gazy.
Jak wam szło z Gold Diamond?
Byliście świetni.
Nic.
Było parę koncertów,
a potem Jenny chciała się przespać ze Steve'em,
Steve przespał się z Joshem i zespół się rozpadł.
Wujek pomógł mi znaleźć pracę w rafinerii.
Pracowałam tam 35 lat.
Super.
Byłaś ode mnie starsza,
ale znaliśmy tych samych ludzi.
Kojarzysz braci Colito?
Tak, znałam Rocky'ego.
A ja Ricky'ego.
Kto ich tak głupio nazwał?
No właśnie. Mieli też siostrę, Riki. R-I-K-I.
To chore.
Co się z nimi stało?
Rocky zaciążył jakąś pannę, rzucił szkołę, handlował autami.
-Znałaś Ginę Levesque? -Tak.
-Co się z nią stało? -Zaciążyła, rzuciła szkołę.
-Carrie Sowalski? -To samo.
-Lisę Fargus? -Zaciążyła, ale skończyła szkołę.
Zaczęła rodzić podczas przerwy.
Nie lubiłem Lisy Fargus.
Ona i jej kumple zarysowali mi auto.
Naprawdę o nie dbałem, zanim... No wiesz.
Mogę zapytać, co się stało?
Historia jest nieciekawa.
Mama wysłała mnie po zakupy,
schyliłem się, żeby zmienić stację radiową,
a gdy się podniosłem...
Było po wszystkim.
A ty jak umarłaś?
Rak płuc. Też nuda.
Papierosy mnie wykończyły.
Może i tak, ale dzięki nim wyglądałaś kozacko.
Wszyscy się w tobie podkochiwali.
Nieprawda.
Byłaś marzeniem każdego pierwszaka.
-Daj spokój. -Rysowałem twoje portrety.
Oczywiście nie nagie.
Nie powinienem był tego mówić.
W porządku.
-No. -Byliśmy dziećmi.
Chcesz posłuchać muzyki?
Pewnie.
Uwielbiam tę piosenkę.
Super.
Może to dziwnie zabrzmi...
Ale może zatańczymy?
Jasne.
Spójrz tylko na siebie.
Rozkminiłyście to.
Czy on do nas mówi?
Widzisz nas?
Dokąd idziecie?
Do domu.
To chyba nie w tę stronę.
Riverside jest w tę stronę.
Owszem, jest.
Mówię tylko, że idziecie w złym kierunku.
O co ci chodzi?
Jest inne miejsce. Zaciekawi was.
Gdzie? Jakie miejsce?
Kawałek dalej.
Jeśli szukacie odpowiedzi, chodźcie ze mną.
No nie wiem.
Daj spokój. Nie jesteś ciekawa?
Trzeba to sprawdzić.
Mówi, że jest inne miejsce. To ważne.
Nawet nie wiemy, kim on jest.
Kim pan jest? Jak się pan nazywa?
Wciąż idziecie złym tropem.
Dobra. Ja nie chcę.
Oscar jest w domu. Nie będę łazić za jakimś dziwakiem.
To może być nasza jedyna szansa na uzyskanie odpowiedzi.
Może pójdę po Oscara, wrócimy tu i pogadamy?
To nie jest miejsce dla niego.
Tylko dla was.
No, June.
Wiemy, co zastaniesz w domu.
A ten gość mówi fajne rzeczy.
No chodź.
Nie mogę.
Nudzisz się w Riverside. Ja też.
Jak sądzisz, dlaczego?
Nie wiem.
Może jest jakiś powód.
Może to nie miejsce dla nas.
Chodź.
Chodźmy.
Proszę.
Nie mogę.
Przykro mi.
Oscar by mi tego nie zrobił.
Jeśli chcesz iść,
zrozumiem.
Nie. Chcę zostać z tobą.
Odprowadzę cię.
Jeśli zmienicie zdanie, wróćcie tu.
Wszystkie drogi prowadzą do Oceanside.
No i jak poszło? Denerwowałem się.
Gadaliśmy o szkole.
Nasi znajomi nieciekawie skończyli. Nawet się cieszę, że umarłem.
Czyli poszło dobrze.
Potem słuchaliśmy muzyki i tańczyliśmy.
Wspaniale.
A potem zaczęła opowiadać o mężu.
Rayu.
Byli razem 40 lat.
Ona ma nadzieję, że po śmierci Ray się tu znajdzie. Jak June.
Więc chyba będziemy przyjaciółmi.
Przykro mi, stary.
To nic.
Szkoda, bo dobrze się bawiliśmy.
Jest fajna.
Czasem myślę, że nie znajdę już tak fajnej dziewczyny.
To nieprawda.
To przez pieprzonych Bee Geesów.
Grali ich w radiu, zanim zginąłem.
Byli beznadziejni, chciałem zmienić stację.
Wiem, że ty i June macie sporo problemów.
Bez przesady.
Ale jesteście razem.
Nikt inny tak nie ma.
Wszyscy są samotni.
Dlaczego wy możecie być razem?
Nie wiem.
Miałeś rację co do tego plakatu.
Zostawię go tak, jak jest.
Super.
Może zrobię ci deser czekoladowy?
Dobrze ci zrobi.
Boże, nie. Spadam stąd.
-Może kiedy indziej? -Nie.
Gdzie byłaś?
Na spacerze.
Straciłam poczucie czasu.
Chciałem ci coś pokazać.
Nie chcę się z tobą kłócić.
Więc znalazłem rozwiązanie.
„Łapki w górę”.
ŁAPKI W GÓRĘ!
I widelczyk wskazujący budzik.
No wiesz, wskazówki.
Są jak ramiona.
Taki żart.
Kumam.
Teraz gdy będziemy wkładać sztućce,
i ty, i ja,
będziemy pamiętać, jak należy je układać.
Doceniam to,
ale wiesz, że chodziło mi nie tylko o widelce, prawda?
Wiem. Ale mnie chodziło o widelce.
Co się dzieje?
Chyba nie rozumiesz, co ja czuję.
To mi powiedz.
Czuję się uwięziona.
To znaczy?
Oboje jesteśmy tu uwięzieni.
Nie możemy się oddalać od fontanny.
Tak to działa, przykro mi.
A może jest coś jeszcze?
-Co to znaczy? Co takiego? -Nie wiem. Cokolwiek.
Nie słyszałem o niczym innym.
Tu jest bezpiecznie i miło.
Czyli nawet gdybyś wiedział, że jest inne miejsce,
nie wybrałbyś się tam?
Nie wiem.
Tu mi się podoba.
Nie jest źle. Zobacz, jaki mamy dom.
Wygodne przejście z kuchni do salonu.
Uwielbiam ten dom.
Jest świetnie urządzony.
Łazienka jest dużo lepsza od tej, którą mieliśmy.
Nie chodzi o dom.
Codziennie robimy to samo.
Nic się nie zmienia, nigdy.
To mnie niepokoi.
-Jesteś egoistką. -Słucham?
Wszyscy pozostali są samotni.
-Boże. -Pomyśl tylko.
Tylko my jesteśmy razem.
Powinniśmy się cieszyć.
Mówię ci tylko, jak się czuję.
No cóż, nie powinnaś się tak czuć.
Jak śmiesz mówić coś takiego?
Nie rozumiem, czemu nie możesz być szczęśliwa.
Co mam zrobić?
Nie wiem.
Ja też nie.
Napisy: Aleksandra Stodolna
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger une.