Sonsuza Dek
-Merhaba. -Selam.
Bulmaca nasıl gidiyor?
Gayet iyi.
Bilemediğim birkaç alan var.
Tarih, spor ve bilim.
Coğrafya.
Hiçbir nehri bilmiyorum.
Ama dişle ilgili olanları çözdüm.
Bak. Otuz iki, soldan sağa. "Azı."
Evet.
Ama "I" harfi olmuyor.
Evet.
Zincirleme reaksiyon başlatıyorum.
Sol alttaki cevaplar gitti. Tüh.
Peki, sıradakini yapayım.
Pekâlâ.
Yine mi nehir?
Haydi ama.
Tatlım, mola verelim mi?
-Yürüyüşe çıkmak ister misin? -Olur.
Haydi.
İşte bu mükemmel.
Gerçekten...
Çok iyi.
Öyle mi? Hepsi aynı değil mi?
Hayır. Deli misin?
O yaptığın çok eğlenceli gözüküyor.
En sondakinin ciddi bir havası var
ve büyük olan da...
O grubun kötü oğlanı.
Evet, görebiliyorum.
O James Dean'i andıran bir salata kasesi gibi.
Evet.
Yürüyüşe çıkalım mı?
Tamam. Ama bir saniye.
Paris'in içinden geçen nehri biliyor musun?
Seine Nehri.
Emin misin?
O zaman bufalo, sufalo oluyor.
Bir keresinde buraya geldiğimizde kelebekleri görmüştük.
Evet. Çok güzeldi.
Sence nereye gidiyorlardı?
Muhtemelen Büyük Kanyon'a.
Ben uçabilsem oraya giderdim.
Ne kadar önceydi?
Bilmem. Bir yıl mı?
Daha mı fazla?
Zaman kavramı yok olmaya başladı.
Evet.
Biraz çenenizi kapatın.
Ne? Neler oluyor?
Çenenizi kapatın. Mahalleye yeni biri geldi
ve sizin yanınızdaki eve taşınıyor.
Şaka mı yapıyorsun? Gerçekten mi?
Bu önemli bir haber.
Bir kadın.
Sizin gibi yaşlı ama daha karizmatik.
Vay be. Süpermiş.
Bizden karizmatik olduğunu nasıl anladın?
Bilmem. Kapıyı kapatma şeklinden.
Gidip merhaba diyelim.
Mahalleye hoş geldiğini söyleyelim.
Evet, tabii ki.
Muhtemelen pek çok sorusu vardır.
Haydi. Gidelim mi?
Mark, gelmek ister misin?
Hayır. Sizinle beni aynı kefeye koymasını istemiyorum.
Ben sonra tanışırım.
Galiba evde.
Merhaba.
-Selam. -Merhaba.
Kendimizi tanıtmak istedik.
Ben June ve bu da kocam Oscar. Biz yeni komşularınızız.
Tamam. Ben Kase.
İlginç bir isim.
Bir şeyin kısaltması mı?
Kase... Tina?
Bence... Öyle bir isim yok.
Hiçbir şeyin kısaltması değil.
Bu biraz şey olabilir...
Buraya gelince alışmak zor olabilir.
Muhtemelen soruların vardır.
Öncelikle sen ölüsün.
-Evet. Onu anladım. -Tamam.
Harika. Yani...
Burası senin evin.
Disk iteleme kortumuz var ve...
Tatlım, aklıma başka bir şey gelmiyor.
Hayattayken ne yapardın?
Devlet için çalışıyordum.
-Vay be. -Gerçekten mi?
Ne yapıyordun?
Söylememeyi tercih ederim.
Söylesen de olur. Şimdi hepimiz ölüyüz.
Artık hiçbir bilginin gizliliği kalmadı.
-Hangi ayda doğdun? -Ekim.
Tamam.
Mayıs.
Ben de mayıs.
Benim kapatmam lazım.
Sizinle tanıştığıma sevindim.
Evet. Biz de.
Kase'le tanıştığımız iyi oldu. İlginç biri.
-Evet, bence de. -Evet.
Sence devlette ne iş yapıyordu?
Bilmiyorum.
Belki CIA veya FBI'dadır.
Veya Maliye Bakanlığı'dır.
Belki bir yerde elçidir.
Biz öldükten sonra neler olduğunu nasıl bilebiliriz?
Belki de başkan olmuştur.
Bilmem, başkan olamayacak kadar asi biri gibi.
Evet. Merkezde asilik pek tutmaz.
Bence bugün iyi anlaştık.
Bizi sevmiş gibiydi. İyi arkadaş olabiliriz.
Gayet iyiydik.
Gerçi o biraz...
Sertti.
Bunu dediğine sevindim. Bence de öyleydi
ama yorgun olabileceğini düşündüm.
Tabii, yorgundu.
Büyük bir geçiş, hazmetmek zor.
Olamaz, bir şey fark ettim.
Hediye götürmeliydik.
Aklımızdan ne geçiyordu?
Demek ki bir şey geçmemiş.
Oprah nereye giderseniz gidin, hediyeyle gidin der.
Bir dahaki gidişimizde mutlaka bir şey götürelim.
Kesinlikle.
Sence ne zaman gideriz?
Ona biraz süre verelim. Birkaç gün gibi.
Evet. Belki yarın.
Yarın güzel olur.
Evet, sabah kalkıp hemen gidelim.
-Harika plan. -Evet.
-Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
-Günaydın. -Merhaba.
Ne istemiştiniz?
Dün çok kaba davrandığımızı fark ettik.
Sana yeni ev hediyesi bile getirmedik,
o yüzden bununla geldik.
Oscar'ın spesiyali ekstra malzemeli peynirli makarna.
Dört çeşit peynirle yapıyorum.
Saat sabahın 8.00'i.
Bence peynirli makarna her saatte yenir.
Ben de kâseyi yaptım.
Bazen çömlekçilikle uğraşıyorum.
Bunu aldığın için şanslısın.
En sevdiklerimizden biri.
Buna James Dean kâsesi diyoruz.
Ne?
Çünkü bu kötü oğlan.
Neden bahsettiğinizi anlamıyorum.
Şaka yapıyor.
Evet, ben böyle ilginç bir tipim.
Peynirli makarna gerçekten lezzetli.
Tamam. Teşekkürler.
Bu neydi?
Hiç.
Her şey yolunda mı?
Evet, sorun yok. Benim girmem lazım.
Tamam. Görüşürüz.
Isıtmak istersen fırını...
Gitti.
Bu sefer o garip davranıyordu, biz değil.
Kesinlikle. Biz çok iyiydik.
Harikaydık.
Gayet iyiydik. Örnek komşulardık.
Başka ne yapabilirdik bilmiyorum.
Hediye götürdük.
Evet. Benim peynirli makarnam.
Bazı insanlar çok kaba.
Veya...
Belki doğası gereği utangaçtır.
Bazı insanlar öyle.
İçe kapanık.
Maliye'deki işi için bu niteliği iyi olmuştur.
Evet. Muhtemelen sayısal zekalıdır.
Evet. Adli muhasebe gibi.
Al Capone'u alt edenler de muhasebecilerdi.
Dur. Bir şey yapıyor.
Elinde peynirli makarna var.
Belki verandada keyfini çıkararak yiyecektir.
Açık hava yemeği gibi.
Döktü.
Ne? İnanamıyorum.
Niye kâseyi atıyor?
Bu da ne böyle!
Bu en iyi kâselerimdendi. O benim James Dean'imdi.
Ne yapıyor bu kadın?
-Bu gürültü ne? -Bilmiyorum.
Tamam. Boş ver. Biz denedik.
Denedik.
Bu onun hatası. Bizim değil.
İnsanlara böyle davranamazsın.
Davranamazsın.
Tamam. Karizmatik ve gizemli biri mi?
Evet.
Ama bu bir bahane değil.
Kesinlikle.
Bir şey söyleyeyim mi? Ondan bahsetmekten çok sıkıldım.
-Öyle değil mi? -Evet.
-Vaktimizi harcamayalım. -Evet. Hak etmiyor.
Peynirli makarnayı kim sevmez? Dünya üzerindeki herkesi mutlu eder.
Herkes sever.
Yeğenim Terence hiçbir şey yemez
ama peynirli makarnaya bayılır.
Yedikçe yiyor.
Terence'ın pek çok sorunu var
ama peynirli makarnayı sevmemek gibi bir sorunu yok.
Kâse meselesi hâlâ kafama takılıyor.
Evet, çok saçma.
Başka birinin yemeğini yememeni anlarım.
Ama benim kâsem çok işlevsel. İçine ne istersen koy.
Evet, ne istersen.
Cips, kraker, şeker, meyve.
Her şey olur.
Anahtar.
Üzüm.
-Bu da ne? -Bilmem.
Orada ne yapıyor?
Tüm tahminlerim saçma. Söylemek istemiyorum.
Özel bir müzik kutusu mu yapıyor?
Dur. Burada bir örüntü var.
Kısa, kısa, uzun, kısa, uzun.
Neyse, yokmuş. Rastgele oluyor.
Galiba bunu bitireceğim.
Tema "yanlış yazılan eyaletler" olabilir.
Hâlâ ses yok.
Onu gördüğümüzden beri bir hafta geçti.
Bence bu hiç normal değil.
Belki evdedir ve yardımımıza ihtiyacı vardır.
Duşta düşmüş falan olabilir.
Ninemin tuvalete sıkıştığı zamanı hatırlıyor musun?
Bence Kase'e öyle bir şey olmamıştır.
Gidip baksak mı?
Hayır.
Sadece gidelim ve kapı zilini çalalım.
Haydi, onu yarın da bitirirsin.
Gelirsem bu mesele bitecek mi?
Evet. Söz veriyorum.
Haydi. Beş dakikamızı alır.
Haydi, çal.
Bir şey görmüyorum.
Bir daha çalsam mı? Belki duymamıştır.
-Hiçbir şey görmüyorum. -Neyse, denedik.
Merhaba?
Eve giriyorum.
Ben komşun June.
Korkma.
Barış görevindeyim.
Hay lanet.
Burada... Burada ne işin var?
Senin ne işin var?
Kimse yokken evlere giriyorum.
Ne? Öyle mi?
-Bizim evimize de girdin mi? -Evet. Çok kez.
Girip de ne yapıyorsun ki?
Boş ver.
Söylemem lazım,
ilk tanıştığımızda senden pek haz almamıştım.
Sıkıcısın, sesini sevmiyorum
ama insanların evlerine girmen şahane.
Evlere girmiyorum. Kase'in iyi olduğunu görmek istedim.
Tamam.
Esrar içer misin?
Ne?
Esrar içer misin? Zor bir soru değil.
Galiba. Eskiden içerdim.
Evet. Arkadaşım Sharon yasal olarak alıyordu.
Yasal olarak mı?
Evet, artık yasal.
Benimle kafa mı buluyorsun?
Hayır. Çok güzel oluyor.
Hay lanet.
Esrarı bir kere denedim, sonra bir daha içemedim.
Artık "ot" diyoruz.
Vay be. Çok karizmatik.
Yanında ot var mı?
Yok. Üzgünüm. Keşke olsaydı.
Tüh.
Artık gider misin? Burada yapacak işlerim var.
Tabii.
Bir de...
Çok önemli değil ama Oscar'a ot meselesinden bahsetmesen olur mu?
Ona hiç bahsetmedim.
Sorun değil.
Sırlar.
-Başka ne saklıyorsun? -Hiçbir şey.
Tamam.
Kase geri geldi.
Ne?
Hatta galiba buraya geliyor.
Öyle mi? Neden?
Bilmem.
Kapıyı açma.
Ne?
Selam.
Merhaba.
Evime mi girdin?
Hayır.
Kesinlikle hayır.
Bu deli saçması. Biz öyle şeyler yapmayız.
Öyle mi? Mark bana June'un evime girdiğini söyledi.
Küçük pislik.
Ne? Onun evine zorla mı girdin?
Zorla girmedim.
Kapısı kilitli değildi
ve sadece iyi olup olmadığına bakmak istedim.
İyi bir komşu olmaya çalışıyordum.
Eşyalarımı karıştırdın mı?
Hayır. Karıştırmadım.
Söylemedi deme, yalan söylediğin hemen anlaşılıyor.
Kapını açık bırakmanı ben söylemedim.
İki taraf da hata yaptı.
Bak, çok üzgünüz.
Yaptığının herhangi bir mazereti olamaz
ve özür diliyoruz.
Tekrar yapmayın.
Yapmayacağız.
Ucubeler.
Aklından ne geçiyordu?
Bilmiyorum.
Oldu işte. Kapısı açıktı ve...
En azından yapacak bir şey çıktı.
Yapacak bir şey mi? Nasıl yani?
Her gün aynı beş teraneyi tutturuyoruz
ve bu en azından yeni bir şeydi.
Evet ama haneye tecavüz aradığın yenilik olamaz.
Ve...
Her gün yaptığımız beş teraneyi seviyorum.
Ben de seviyorum.
Harika. O zaman artık Kase'i rahatsız etmeyelim.
Bu sefer ciddiyim.
Evet. Katılıyorum.
Tamam, ben yemeği hazırlayayım.
Bugün seviçe yiyeceğiz.
Merhaba.
Biraz gelsene.
Ne?
Yardımın gerekiyor.
Bu ucundan tut.
Sadece...
Ne yapıyoruz?
Kaldır işte.
Hazır ol.
Kaldır.
Dışarı çıkarıyoruz.
-Şuna bak. -Arka kapı.
-O tarafa mı? -Evet.
Tamam, iki basamak var.
-Sıkıca tutamadım sanki. -Basamak.
Sadece...
Tamam, döndür. Burası...
Güzel.
Tamam. Bırak.
Pekâlâ.
Ne yapıyorsun?
Yakacağım.
Ne? Neden?
Çünkü nefret ediyorum.
Önce kaldırıma çıkarmaya çalıştım. İşe yaramadı.
Sonra elektrikli testereyle kestim.
O da işe yaramadı.
"İşe yaramadı" derken?
Gördün mü? İşte orada.
Yok artık.
Bu nasıl...
Hep geri mi geliyor?
Evet.
Teşekkürler.
Tabii.
O zaman...
Buraya girmenin esas nedenini şimdi söyleyecek misin?
Gerçekten seni kontrol etmek için geldim.
Çok özür dilerim.
Telafi etmek isterim.
Belki bir gün yemeğe gelmek istersin veya...
-Ne? -Hayır, sadece...
Ne? Komik olan ne?
Sensin. Sen komiksin.
Benim neyim komik?
Sen ölüsün.
Ben ölüyüm.
Bunların hiçbirinin önemi yok.
İnsanların birbirine karşı kaba olmasını mı kafaya takıyorsun?
Özür dilemeyi düşünüyorsun.
Geçen gün çimlerini biçen bir adam gördüm.
Neden? Kimin umurunda?
Bu adam haftalarca hiç aksatmadan
çimlerini mi budayacak?
Sonsuza kadar? Planı bu mu?
Bilmiyorum.
Başka yapacak ne var?
Kim bilir? Biz...
Farklı bir şey denemeliyiz.
Sınırları zorlamalıyız.
Keşfedelim, seks partileri yapalım...
Cevabı bu mu bilmiyorum.
Üniversitedeki eski pislik erkek arkadaşım üçlü sekse beni ikna etti.
Pek şahane değil.
Sandığından çok daha fazla beklemek zorundasın.
Tabii ki, diğer kızdan daha çok hoşlandığı için.
Hay lanet.
Buraya gelmeden önceki hayatını tekrar yaşamak mı istiyorsun?
Bu yüzden mi buradayız?
Öncesinde mutlu muydun?
Evet. Ben... Mutluydum.
Çoğunlukla. Yani...
Oscar vardı. Arkadaşlarım vardı.
Yaşadığımız yerde hiç yağmur yağmazdı. Ben...
Hayatın benimkine çok benziyormuş.
Sıkıcı ve berbat.
Sıkıcı, berbat bir kasabada yaşıyordum.
Sıkıcı, berbat bir işim vardı.
Devlet için sağlık sigortası evraklarını kaydediyordum.
Yola bakıp kocaman bir kamyonun üstüme geldiğini gördüğümde
bir nebze rahatlamıştım.
Artık buradayım,
burası her neyse, yine uyurgezer hâlde gezmeyeceğim.
Ne istersem onu yapacağım.
Bu şimdi yaptıklarından daha mantıklı değil mi?
Yani...
Tabii, ben...
Ben de çılgınca yaşamak isterim.
Sarhoş olmak, beyzbol sopasıyla bir şeyleri parçalamak ama...
O zaman neden yapmıyorsun? Neden?
Neden mi? Çünkü...
İnsanlar öyle yapmaz.
Ben şöyle düşünüyorum.
Bence mutlu ve hayatından memnun olan bir insan,
ki sen öyle olduğunu iddia ediyorsun,
sadece bir şeyler hissedebilmek için
insanların evine zorla girmez.
Ben gerçekten sana bakmaya geldim.
Yalancısın.
Benim gitmem lazım.
Bira için teşekkürler.
Sonsuza Dek eşekkürler.