Ano 'yon?
Kalma ka lang, ibon lang.
Parang hindi, e. Drone yata.
Ibon. Maniwala ka sa'kin.
Ano kaya ang sinasabi nila?
Ano'ng ibig mong sabihin?
May ibig sabihin ang ingay nila.
Nakikipag-usap sila.
Sige, kung matalino ka, hulaan mo.
"Halikayo, isa akong ibon."
"Kaakit-akit ako."
'Yon naman palagi ang sinasabi nila.
Hindi siguro.
Baka, "masyadong malamig, lipat tayo,"
o kaya, "may bulate ako rito!"
Kita mo.
Kung matalino ka, hindi mo na
ipagsasabi 'yon.
Pero, sinasabi mo 'yon sa mga inakay mo.
Para naman lumaki sila.
Ito na 'yong trabaho mo?
Binabayaran ka para tumanga?
Oo.
Ipinasara yata ito dahil nagkalat ang amag.
Nakalimutan ko na.
Nag-iikot lang ako,
sinisiguradong walang pumupuslit ng droga.
Ayos. Teka, naiihi ako. Saan ba pwede?
Wala namang katao-tao rito.
Umihi ka kung saan mo gusto. Wala akong paki.
Ang saya ng trabaho mo, 'tol.
Mabuti't nandito ka.
Ang tagal ko 'tong hinintay.
Hindi naman sa gusto kitang mamatay,
pero... alam mo 'yon?
Nangungulila ako sa'yo.
Ako rin.
Sino 'yon?
Kaibigan mo?
Bakit siya umiihi sa harapan natin?
Sila ang Kasalukuyan.
'Yon ang tawag namin sa mga buhay.
Tayo ang Nagdaan.
Tayo lang nakakakita sa kanila.
Magkaibang mundo.
Nakakakilabot naman dito.
Alis na tayo.
Dalawa lang ang ipinupunta nila rito.
Ang umihi o magdroga.
Sila, pareho.
Hala.
Relaks. Ayos lang siya.
Tara, ipapasyal kita.
Uy, Jim.
Kumusta, O?
Tinuturuan ako ni Gng. Nakajima na magsalita ng Hapon.
Madalas niya ako turuan.
Ng Hapon?
Oo. Marami akong naging kaibigan.
Ang babait nila.
Ayos ka lang?
Pinoproseso pa ng utak ko.
Syempre naman.
Mas malala nga ako noon, e.
Pagdating ko rito,
panay hawak ko sa mukha ko at sigaw nang sigaw.
Salamat.
Ano'ng gagawin natin dito?
Hindi ko alam.
May nakakaalam ba?
Wala rin.
Wala namang nagpaliwanag ng lahat ng ito, o kung ano ang gagawi.
Ayos sana kung may gano'n.
Para akong hinitsa rito.
Pwede maupo muna tayo?
Oo naman.
Wala namang masyadong kailangang alamin.
Mabubuhay lang tayo.
Medyo, kabaligtaran ng totoo, pero...
Wala na akong ibang maitawag.
Ito na 'yon?
Ganito...
lang tayo?
At gaano naman ito katagal?
Ano'ng saysay ng lahat ng ito?
Ano bang saysay ng nauna?
Diyos ko.
Naku po.
Totoo ba ito?
Isa ba 'tong ilusyon?
Uminom ako ng Tylenol PM bago ang flight, pero...
Sobra naman yata ito.
Ingat ka sa pag-inom non.
Masasanay ka.
Ayos lang, dahil...
Totoo, dahil patay ka na.
May Diyos ba, mahal?
Hindi ko alam.
May shuffleboard court dito.
Mahalaga ito.
Kailangan mong malaman.
Ano 'yon?
'Yong bukal.
Ang ganda. Para saan naman 'yan?
Isang bagay lang na alam namin,
habang papalayo ka sa bukal,
nanghihina ka.
Hindi mo masasabi.
Mararamdaman mo na lang kung papalayo ka.
Gaano kalayo ang pwede?
Hindi ko masabi.
Ayaw ko lang din subukan. Mahirap na.
Huwag mong hahawakan!
Bakit? Ano'ng mangyayari?
Wala. Niloloko lang kita.
Kung nakita mo lang ang mukha mo...
Tingnan n'yo 'to.
Bwisit. Malapit na.
Isa pa.
-Lintik! -Sino ba 'tong batang 'to?
Si Mark. Matalik kong kaibigan.
Namatay siya noong '70s, kaya matagal na siya rito.
Laro tayo, Mark.
Manigas ka, Josiah.
Magsisisi ka.
Ayaw ko sa mga 'yon.
Ang sama talagang mamatay nang maaga.
Para kang maagang sumikat.
Pwede bang umuwi na lang tayo at magpahinga na muna?
Oo naman. Tiyak na napagod ka.
Kakaproseso nito.
Uwi na tayo.
Masaya akong makilala ka.
Oo ba!
Labing-labing na kayo.
-Uy. -Uy.
Tsaa, na hinaluan ng kaunting honey.
Ang paborito mo.
Uy.
Mayroon niyan dito?
Nagkaroon pagdating mo.
Sa tingin ko, magugustuhan mo rito. Maganda naman.
At mas maganda, dahil magkasama na tayo.
Masaya talaga ako.
Ako rin.
Mabuti na lang, nandito ka na.
Pwede pa pala dito 'yon.
Ang ganda talaga ng bahay na 'to.
Kaya nga, wala akong ginawa.
Ganyan na 'yan pagdating ko.
Kahit saan, pwedeng maupo.
Oo.
Uy.
Ano sa tingin mo ang pinakamasarap na pwesto ng upo?
Sisiw.
Dumekwatro ka nang ganito.
Sige.
Kumportable. At masaya.
Pwede mong ipatong ang kape mo.
Pero medyo sexist ka yata?
Kasi, pwede 'yan kung nakapantalon ako,
pero paano kung nakapalda ako?
E 'di nabosohan mo na ako.
Kung dedekwatro ka lang din, bakit hindi mo pa idiretso?
Kita mo?
Ganyan ka lang.
At, hindi pa ako nabobosohan.
Ikaw naman ang sexist ngayon.
-Ha? -Oo kaya.
Kapag ginawa ko 'yan,
maiipit ang itlog ko.
Masakit 'yon.
Kaya ganito ang upo ko palagi.
Talaga ba?
Gaganito a lang.
Ayan.
-Pagdikitin mo. -Ganyan.
Ibuka mo pa nang ganyan.
Hindi na maghuhubad ng sapatos.
-Oo. -Sige.
Pwede nga.
Tapos, lumahad ka.
Lalahad?
Oo, para kung nasa handaan ka,
"Pahingi naman."
"Pakipatong na lang."
"Pahingi naman kami ng inumin."
Kung susubukan mo pang yumukod...
Ganyan.
Maganda ito. Bukakang-bukaka.
Mukhang gano'n na nga.
Ganito na lang ako palagi.
Ako rin.
Ayos.
Ang sakit ba?
Sobra.
Akala ko mas malambot na ang katawan 'pag patay na.
May ipapakita ako sa'yo.
-Ngayon na? -Oo.
Maglalakad pa tayo,
pero tiyak na matutuwa ka.
Sige, tara.
Nandito na tayo.
Ang lake house.
Malapit ito sa bukal, kaya pwedeng pwede.
Ang galing.
Nahanap ko siya.
Parang walang nagbago.
Gaya pa rin ng dati.
Oo nga.
Ang daming nangyari dyan.
Hindi naman kabastusan,
madalas tuwing naglalaro tayo ng Uno.
Ano'ng gagawin natin habang nandito?
Pasyal tayo sa lawa?
Pwede tayong maupo sa likod.
O kaya, umidlip...
Nasiyahan ba kayo?
Sobrang saya, Pa!
-Salamat. -Sino 'tong mga 'to?
-Ang saya talaga, Pa. -Ayos.
-Ano 'to? -Salamat.
Aamin na ako, Oscar.
Ibinenta ko ito ilang buwan na.
Hindi ko kasi alam kung magagamit ko pa.
Ipinasok niya ang basang sapatos.
Pasensya ka na talaga.
Nahirapan din ako sa desisyon.
Alam mo?
Ayos lang siguro.
Hindi naman nila alam na nandito tayo.
Pwede pa rin nating gawin ang gusto natin.
Oo.
Sige.
Na-miss ko 'to.
Ako rin.
Canada goose ba 'yon?
Mukha nga.
-Akin 'yan! -Hindi!
Ibalik mo sa akin 'yan!
-Ayaw ko! -Nananakit siya!
Tama na... Kukunin ko ang phone n'yo!
-Siya ang nauna. -Pasok na.
-Pero... -Hindi.
-Tanga. -Bobo.
Tigil na... Nandito tayo para magsaya!
Ayaw ko nito.
-Alis na siguro tayo. -Hindi.
Atin 'to. Naging masaya tayo rito!
Alam ko, pero...
Marami pang cabin dito.
Makakalipat pa sila.
Bakit naman sila aalis?
Seryoso ba kayo?
Ano ba naman kayo?
Bakit?
Alam ko na 'yan.
Ang alin ba?
Gusto n'yong...
"Takutin" natin sila.
'Wag mo kasing sabihin nang ganyan.
At saka, kaya ba nating gawin 'yon?
Kaya, pero hindi ginagawa.
Hindi sa komunidad na ito.
Bakit hindi?
Una sa lahat, mahirap gawin.
At sasama lang ang imahe natin.
Laos na 'yonng mga gano'n.
Sige, pero paano kung...
Uutusan ka namin
dahil mas matanda kami sa'yo,
at kailangan mo kaming sundin.
Nagpapatawa ba siya?
Pasensya ka na sa kanya.
58 anyos na ako. Mas matanda ako sa inyo. Respeto naman.
Paumanhin naman. Mukha ka kasing totoy.
Pakiusap... ngayon lang.
Mahalaga ito sa amin.
Espesyal 'yon sa amin.
Talaga? Nakakalungkot.
Bakit naman nakakalungkot?
Alam mo na.
Sige na.
Bilang magkaibigan.
May kapalit.
Isang buwan n'yo akong ipagluluto.
Seryoso ka ba?
Walang problema.
Sige lang. Ako ang bahala sa'yo. Kahit ano'ng gusto mo.
Isang linggo na lang pala.
Ayos. Bukas na.
'Di bale na. Tinapay lang, pwede na.
-O, sige. -Alam mo, 'wag na lang.
Tara na nga.
Ang bait mo talaga.
Hindi.
Hindi siya mabait na kaibigan.
Mabait siya, kung makikilala mo lang.
-Yabang... -Ang sarap nito.
-Salamat. -Salamat.
-Kamtis? -Sige.
Kung sinabi n'yong maganda ang nanay,
kanina pa tayo nandito.
Ang bata niya sa'yo, Lolo.
Ha? 17 taong gulang lang ako.
Ang sabi mo, 58.
Pareho.
Bakit n'yo papaalisin ang mga singkit?
Ano ka ba? 'Wag mo silang tawaging gano'n.
"Asian-American" sila.
Galing akong '70s.
Hindi 'yon pagiging racist noon.
Hindi totoo 'yan.
Ano ka ba?
Sige, ano nang gagawin natin?
Kumot ba,
-o mga kadena? -Ano ka ba?
Tara. Hintayin nating magdilim.
Kaunti lang ang magagamit natin dito.
Ano bang pwede?
Subukan natin sa ilaw. Classic.
Sige.
Tandaan n'yo,
kailangan n'yong isipin na ang lahat ng emosyon sa katawan n'yo
ay papunta sa dulo ng daliri n'yo.
Kung magpopokus kayo, mararamdaman n'yo.
Saka n'yo pipindutin ang switch.
Kuha ko.
Susubukan mo?
Manood kayo!
-Bilis. -Ginagawa ko na.
Sige, pindutin mo lang.
Ganyan.
Pindot lang.
Kaya mo 'yan.
Pindot.
Medyo mahirap.
Nararamdaman mo ba sa daliri?
Oo.
Mali siya. Kulang pa.
Baka kasi hindi magaling ang nagtuturo.
Baka kasi ang ingay mo, kaya naguguluhan siya.
'Wag kayong mag-alala, kaya ko 'to.
Subukan mong magalit.
Makakatulong din.
Parang kapag sumusuntok.
Kaya mo 'yan, mahal.
Bilis!
Ganyan nga!
Pindutin mo!
-'Di ko kaya. -Ayos lang.
Ang sakit.
Ganito, manood kayo.
Uy!
-Ang galing. -Hala!
Kaso hindi gumana. Tulog pa rin.
Ano ba 'yan?
Hindi ko na magagawa ulit, pasensya na.
Pwede kong subukan?
-Diyos ko. -Ang galing!
Tingnan n'yo!
Nagagawa ko.
Hala, lintik!
-Ang galing! -Hala!
Ang galing no'n.
Galit na galit ka ba?
Hindi naman.
Sige.
Kita mo? Wala na.
Nakita kanina.
Nagpapatay-bukas ang ilaw kanina. Nakakatakot.
Baka pundido lang.
Titingnan ko bukas.
-Sa ngayon... -Hindi!
...matulog ka na muna.
-Gabi na. -Sige, mahal!
-Pangako. -Sige lang.
Medyo luma na ang kuryente ng bahay na ito.
Bukas na lang.
Tingnan n'yo! Nahulog mag-isa.
Wirdo nga.
Ayaw ko matulog dito.
Huwag ka na nga matulog dito.
'Yan ang bagay sa inyo!
Sa sala na lang tayo!
Yehey!
Hindi! Ano'ng ginagawa nila?
-Sino may gustong marshmallow? -Ako!
Mas masaya 'to kaysa matulog sa pangit na kwarto, 'di ba?
-Oo. -Oo.
Nakakainis naman.
Matatawa na lang tayo
kapag naalala natin ang nakakatakot na kwento ni Allison!
Mga bwisit!
Mahal...
Isipin mo 'yong enerhiya papunta sa kamay mo.
Walang nakakatulong.
Kanta na lang tayo?
-Sige! -Huwag!
Kung She'll Be Coming Round the Mountain?
Bale...
Ano na?
May isa na lang akong naiisip.
Hindi ko sigurado,
pero may usap-usapang may nagdaan daw na nakagawa.
Ano 'yon?
Pagbaligtad ang tawag.
Kailangan mong magpokus
para bumaligtad ang katawan mo,
at makikita ka ng Umiiral.
Hala.
Parang nakakatakot. Subukan natin.
Hindi ko alam kung posible.
May tiwala ako sa'yo.
Kung may magagawa man, ikaw 'yon.
Tama ka.
Papasok lang ako para maghanda.
Susubukan kong takutin...
ang "Asian-American."
Alam mo, mahal,
masaya akong dinala mo ako rito.
Pero naisip ko lang,
siguro dapat na natin itong itigil.
Ha?
Ganito...
Marami tayong alaala rito,
at habambuhay na itong espesyal sa atin,
pero bahay lang ito.
Alam mo 'yon?
Saka, kakaiba man ang sitwasyon natin ngayon,
nakakatuwa naman.
Tanggapin na lang natin.
Ang mahalaga naman, magkasama tayo, 'di ba?
Alam mo, tama ka.
'Di ba?
Nakulong ako sa nakaraan,
pero tapos na 'yon.
Marami pa tayong ibang magagawa.
Kaya nga.
Ayos.
-Alis na tayo. -Tara.
Ayos.
Ano'ng nangyari?
Sinubuka kong bumaligtad. 'Di kaya.
Sobra naman 'yan.
Magandang balita.
Hahayaan na namin sila.
Tapusin na natin ito.
Ano? Mga siraulo!
Hoy! Para saan naman 'yon?
'Di maganda tabas ng dila mo.
Ayusin mo 'yan.
Hindi na ako magsasalita. Ayos ba?
Mas maayos 'yan.
Bwisit.
Kalma lang kayong dalawa.
Magkakakampi tayo rito.
Hindi kaya.
Totoo. Umuwi na tayo,
Dito lang ako.
Hihintayin kong maligo ang nanay.
Hindi. Manyak ka.
Ang ganda mo.
Wala akong ganyan kagarang damit.
Bagay naman sa'yo ang mga damit mo.
Ang gwapo mong tingnan.
Ayos. May isa pa akong surpresa sa'yo.
-Talaga? -Heto na.
-Sige. -Ayos...
Uy.
-Upo ka rito. -Salamat.
-Kumportable? -Oo.
Alam kong natalo tayo sa lake house,
pero hindi naman ibig sabihin, 'di na natin magagawa ang nakasanayan.
Gaya ng...
Espesyal na luto ko.
Heto. At...
Salamat.
Akala ko maaamoy mo at mabubuko mo ako,
pero itinago ko na lang din doon,
para masurpresa ka.
Ayos naman.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce EMN