என்றென்றும்
செக்யூரிட்டி
அத்துமீறி நுழைய அனுமதி இல்லை
அத்துமீறி நுழைய அனுமதி இல்லை.
என்ன சத்தம் அது?
பதட்டப்படாதே, வெறும் பறவை தான்.
ஹே, தெரியலப்பா. டிரோனாக கூட இருக்கலாம்.
அது பறவைதான். என்னை நம்பு.
என்ன சொல்லுதுனு நினைக்கிற?
எதை பத்தி பேசற?
காரணமில்லாம அதுங்க சத்தம் போடுவதில்லை.
ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பு கொள்ளுது.
அவ்வளவு புத்திசாலியா இருந்தா என்ன பேசுதுனு சொல்லு பார்ப்போம்?
"என்னோடு உறவு கொள், நான் ஒரு பறவை."
"என்னோடு உறவு கொள்."
அதுக்காகத்தான் அதுங்க எந்நேரமும் கத்துது.
அதுக்காக மட்டும் இருக்காது.
இப்படி கூட இருக்கலாம், "ரொம்ப குளுருது தெற்கு பக்கமா போகலாம்."
இல்லை, "என்னிடம் ஒரு புழு இருக்கு!"
பாரு, இதுதான் விஷயம்.
சாமர்த்தியமான பறவையா இருந்தா உணவை பத்தி பேசாது,
அது தனக்கே வெச்சுக்கும்.
இந்த சூழ்நிலையில தன் குழந்தைகளுக்கு சொல்லுமாயிருக்கும்.
வளர்த்து ஆளாக்க.
அப்போ, இது தான் உன் வேலையா?
நாள் முழுக்க கார்ல உட்கார உனக்கு சம்பளம் கொடுக்கறாங்களா?
ஆமாம்.
இந்த மொத்த இடமும் மூடப்பட்டது, பூசண பிரச்சனையோ எதுவோ?
மறந்துபோச்சு.
சும்மா சுத்தி ஓட்டிட்டு வருவேன்,
யாரும் போதை பொருளை திருட்டுத்தனமா உள்ள எடுத்திட்டு வராம பார்த்துப்பேன்.
நல்லது, நல்லது. எனக்கு சிறுநீர் கழிக்கணும். எங்க போகலாம்?
சுத்தி பாரு. ஒருத்தருமில்ல.
எங்க வேண்டுமானாலும் சிறுநீர் போ, மலம் கழி, எனக்கு கவலையில்லை.
அட சக்கை. உன் வேலையை அடிச்சுக்க முடியாது.
நீ இங்க வந்தது அற்புதம்.
இதற்காக கனவு கண்டேன்.
அதாவது, நீ... நீ சாகணும்னு நினைக்கல,
ஆனா உனக்கு புரியுதில்ல நான் சொல்ல வர்றது. சும்மா...
உன் பிரிவை அனுபவிக்கிறேன்.
நானும்தான்.
யார் அந்த ஆள், கண்ணே?
உன் தோழனா?
ஏன் நம் முன்னால் சிறுநீர் கழிக்கிறான்?
அவன் தற்போதையவன்.
உயிரோடிருப்பவர்களை அப்படி தான் சொல்லுவோம்.
நாமெல்லாம் முன்னாளையவர்கள்.
நம்மால் அவர்களை காண முடியும். ஆனால் அவர்களால் முடியாது.
வெல்வேறு உலகங்கள்.
இந்த இடம் அமானுஷ்யமாயிருக்கு.
இங்கிருந்து உடனே கிளம்பலாம்.
வேடிக்கை என்னனா, இரண்டே விஷயத்திற்காக தான் உயிரோடிருப்பவர்கள் இங்க வருவாங்க.
சிறுநீர் கழிக்க அல்லது போதை மருந்துக்கு.
அந்த ஆளுங்க இரண்டும் செய்தாங்க.
அட கடவுளே.
பரவாயில்ல. அவளுக்கு ஒன்னும் ஆகாது.
வா. சுத்தி காமிக்கிறேன்.
ஹாய், ஜிம்.
அங்கிருக்கியா! பிக் ஓ!
நல்ல நாள், ஆஸ்கர்.
நல்ல நாள், நகாஜிமா-சன்.
திருமதி நகாஜிமா ஒன்றிரெண்டு ஜப்பானிய வார்தைகைளை கற்று கொடுக்கிறார்.
இப்போ ரொம்ப... அடிக்கடி.
ஜப்பானிய மொழியா?
இங்கு நிறைய நண்பர்களை ஏற்படுத்தியுள்ளேன்.
சுவரயஸ்யமானவர்கள் அதிகம்.
நல்லாயிருக்கயா?
ஆமா. ஜீரணிக்க நிறைய நடந்திருக்கு.
நிச்சயமா.
என்னை விடவே இதை நீ நல்லா எடுத்துக்கிட்டிருக்க.
நான் முதல்ல இங்கு வந்தப்போ
என் முகத்தை தொட்டு பார்த்துகிட்டு, கத்திக்கிட்டேயிருந்தேன்.
நன்றி.
சரி, இப்போ, நாம என்ன பண்ணனும்?
எனக்கு தெரியாது.
யாருக்காவது தெரியுமா?
நிஜமா இல்ல.
யாரும் உட்கார வெச்சு அறிக்கை பிரசுரத்தை கொடுப்பதில்லை.
அதாவது, கொடுத்தா நல்லாயிருக்கும். எனக்கு அவை ரொம்ப பிடிக்கும்.
திடீருன்னு என்னை எங்கோ மூலைல தூக்கி போட்ட மாதிரியிருக்கு
ஒரு நொடி உட்காரலாமா?
நிச்சயமா?
உனக்கு தெரிவதற்கு ஒன்னும் பெரிய விஷயமெல்லாம் இல்லை.
இங்க அப்படியே வாழ வேண்டியதுதான்.
கேட்க முரண்பாடாயிருந்தாலும், ஆனா...
அந்த ஒரு வார்த்தை தான் எனக்கு சரினு படுது.
அப்போ, இவ்வளவு தானா?
நாம சும்மா...
போய்கிட்டிருக்க வேண்டியதுதானா?
எவ்வளவு காலத்துக்கு இப்படி போய்க்கிட்டேயிருக்கும்?
இதுக்கெல்லாம் என்ன அர்த்தம்?
இதுக்கு முன்னால மட்டும் என்ன அர்த்தம் இருந்தது?
ஓ, கடவுளே,
அட பயலே.
அடடா.
இதெல்லாம் உண்மையாவே நடக்குதா?
இல்லை கற்பனை பண்ணறேனா?
விமானத்தில் ஏறும் முன் டைநிலால் பிஎம் மருந்தை எடுத்தேன். ஆனா இது...
இது மிகவும் தீவிரமாக தெரிகிறது.
ஹே. அவற்றுடன் கவனமாய் இருக்கணும்.
இல்லை, அந்த மருந்து வழக்கமாகிவிடும்.
இப்போ கவலைப்பட வேண்டியதில்லை, ஏன்னா...
நீ கண்டிப்பா செத்துட்ட.
கடவுள் இருக்கிறாரா, அன்பே?
எனக்கு தெரியாது.
இங்கு ஷஃபல்போர்டு மைதானம் இருக்கு.
இது ரொம்ப முக்கியமானது, சரியா?
இதை பத்தி சொல்லணும் உன்னிடம்.
என்னது?
நீரூற்று.
அழகாயிருக்கு. ஏதாவது செய்யுமா?
எங்களுக்கு தெரிஞ்சவரை
நீரூற்றுட்டிலிருந்து எவ்வளவு தூரம் தள்ளி போகிறோமோ,
அவ்வளவு வலுவற்று இருப்போம்.
அருகில் இருக்கும் போது அதை உணர மாட்டோம்.
அதிலிருந்து விலகி நடக்கும்போதே உணருவாய்.
எவ்வளவு தூரம் போக முடியும்?
அது, சொல்வது கடினம்.
அதாவது... எதையும் எல்லையை மீறி செய்ய விருப்பமில்லை.
இல்ல! அதை தொடாதே!
ஏன்? என்ன ஆகும் அதை தொட்டால்?
ஒன்னும் ஆகாது. உன்னை பயமுறுத்தினேன்.
உன் முகத்தை பார்த்திருக்கணும், நீ...
இதை பார்.
சே. வந்த மாதிரிதான் இருந்தது.
இன்னொரு முறை முயற்சி செய்.
-சே! -இந்த லூசு பையன் யாரு?
அவன் பெயர் மார்க்! என் சிறந்த நண்பன்.
70களில் இறந்து விட்டான். அதனால் இங்கு ரொம்ப காலமா இருக்கான்.
எங்களோட விளையாட வா, மார்க்.
இல்ல, போடா, ஜோசையா.
எப்போதாவது எங்ககூட விளையாடதான் போற.
அந்த பசங்களை எனக்கு பிடிக்கவே பிடிக்காது.
சின்னதில் இறந்தா நிறைய குழப்பம்.
சிறு வயதில் பிரபலம் ஆவது போல.
சரி. நாம வீட்டுக்கு போய் கொஞ்சம் ஓய்வு எடுக்கலாமா?
நிச்சயமா. உனக்கு இதெல்லாம் அதிகமாயிருக்கும்னு நினைக்கிறன்.
ஆமா. ரொம்ப அதிகமாயிருக்கு.
வீட்டுக்கு போகலாம்.
உன்னை சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி.
சரி!
ஒன்று சேரும் கருமம்.
-ஹாய். -ஹாய்.
சிறு துளி தேனுடன் சீன ஊலாங் தேநீர்.
உனக்கு பிடித்தது.
ஆஹா.
அது இங்க கிடைக்குதா?
நீ வந்த போது இது தென்பட்டது.
உனக்கு இங்க கண்டிப்பா பிடிக்க போகுது. இங்கிருப்பது ஒன்னும் மோசமில்லை.
இன்னும் நல்லாயிருக்கும் நம்மிருவரும் சேர்ந்திருப்பதால்.
நீ இங்கிருப்பது எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி.
எனக்கு கூட.
நான் ரொம்ப ரொம்ப மகிழ்ச்சியாயிருக்கேன்.
ஆமா. இன்னும் செய்ய முடிவது அதிசியம்.
ஆஹா. இந்த வீடு ரொம்ப அழகாயிருக்கு.
ஆமா. ஆனா எனக்கொன்றும் சம்மந்தமில்லை.
நான் வரும்போதே இப்படித்தான் இருந்தது.
உட்கார எத்தனை விதமான ஆசனங்கள்.
ஆமா.
ஹே.
எப்படி உட்காருவது எக்காலத்திலும் சிறந்ததுனு நினைக்கிற?
அது சுலபம்.
கால் மேல் கால் போட்டு, வலதின் மேல் இடது.
சரி.
பாரு, வசதியாயிருக்கு. வேடிக்கையாயிருக்கு.
காபியை இப்படி முட்டியில் வெச்சுக்கலாம்.
பேரினவாதமா இருப்பது போல் தோனலையா?
ஜீன்ஸ் போடும்போது அது பரவாயில்லை,
ஆனால் இறுக்கமான, நீள ஸ்கிர்ட் போட நினைச்சா?
நல்ல காட்சி கிடைச்சிருக்கும் உனக்கு.
கால் மேல் கால் போட நினைத்தால் ஏன் இப்படி முழுசா போட கூடாது?
பாரு.
நிலையா, அடக்கமாயிருக்கு, இல்லயா?
சிறந்தது, எதையும் நான் காமிக்கலை.
சரி, இப்போ நீ பேரினவாதமா இருக்க.
-என்ன? -ஓ, ஆமா.
பாரு, உன்படி, பார்த்தியா?
இது என் உறுப்பை நசுக்குகிறது.
கருவியில் வெச்சு நசுக்குவது போல் உள்ளது.
அதனால்தான் நான் எப்பவும் இப்படி அமர்கிறேன்.
நீ எப்பவும் இப்படித்தான் உட்காருவியா?
மேல இப்படி ஏறுவேன்.
இதை போல.
-இப்படி குதி கால்களை சேர்க்கணும். -சரி.
சரியா, கால்களை விரித்து,
ஷூக்களை எடுத்து சோஃபா மீது வெப்பதா. இப்படியா.
-ஆமா. -சரி.
இது நல்லாயிருக்கு.
பின், உள்ளங்கைகளை விரித்து மேல்நோக்கி வெக்கணும்.
உள்ளங்கைகளை இப்படி வெக்கணுமா?
சரி, ஒரு பார்ட்டிக்கோ எதுக்கோ போனா,
"எனக்கு குடிக்க டிர்ங்க் கிடைக்குமா?"
"இது மேல வைங்க, பரவாயில்லை."
"எனக்கும் குடிக்க கிடைக்குமா, பின் என் நண்பருக்கும் ஒன்று."
இன்னும் நல்லா கையை நீட்டணும்...
ஆமா.
இது சிறப்பு. இறக்கைகளை விரித்த பட்டாம்பூச்சியை போல.
நாம கண்டுபிடிச்சிட்டோம்னு நினைக்கிறன்.
இந்நிலையில் எப்பவும் உட்கார முடியும்னு தோனுது.
ஆமா, என்னாலும் தான்.
சிறப்பு.
ரொம்ப வலிக்குதா?
தாங்கமுடியாத வலியிலிருக்கிறேன், ஆமா.
இறப்புக்குப்பின் வளையும்தன்மை அதிகமாகும்னு நினைச்சேன்.
ஹே, உனக்கு ஒன்று காமிக்கணும்.
-இப்போதேவா? -ஆமா.
இங்கிருந்து நடக்கணும்,
ஆனாலும் அது தகும்னு உறுதியளிக்கிறேன்.
சரி, போகலாம்.
பாரு, இங்கேயிருக்கு.
நம் ஏரிக்கரை வீடு.
நீரூற்றுக்கு பக்கத்தில இருக்கு. எப்போ வேண்டுமானாலும் வரலாம்.
அற்புதம்.
நான் கண்டுபிடித்தது, ஆச்சரியம்.
என் ஞாபகத்தில் இருப்பது போலவேயிருக்கு.
அந்த காலத்தை போலவே.
ஆமா.
அந்த சோஃபாவில் சந்தோஷமான நேரங்களை கழித்திருக்கோம்.
பாலியலை தொடர்புபடுத்துவது போல் இருந்தாலும்,
நாம விளையாடிய யூனோவை பத்தி சொல்லறேன்.
நாம, இங்கிருகும்போது, என்ன செய்யணும்?
எரிக்கரையோரம் நடக்கலாமா?
இல்லை பின்னால் தாழ்வாரத்தில உட்காரலாம்.
குட்டி தூக்கம் போடலாம்...
மீன்பிடித்தல் உங்களுக்கு வேடிக்கையா இருந்ததா?
ஆமா, இருந்தது அப்பா!
-நன்றி. -யாரு இவங்கெல்லாம்?
-நிஜமா வேடிக்கையா இருந்தது, அப்பா. -நன்றி.
-என்ன நடக்குது இங்க? -நன்றி.
ஆஸ்கர், உன்னிடம் உண்மையை சொல்லணும்.
சில மாதங்களுக்கு முன் இந்த வீட்டை வித்துட்டேன்.
நான் உபயோகிப்பேனானு தெரியல.
ஈர பூட்டுகளை தரையில் வெச்சான்.
என்னை மன்னிச்சிரு.
அது கடினமான முடிவாயிருந்தது.
என்ன தெரியுமா?
பிரச்சனை இருக்காது.
அவர்களுக்கு நாம இங்கிருப்பது தெரியாது. அவர்களால் பார்க்க முடியாது.
இன்னும் கூட நமக்கு வேண்டியதை செய்யலாம்.
ஆமா.
சரி.
நான் இதை மிகவும் இழந்தேன்.
நானும் தான்.
அது கனடா வாத்தா?
ஆமா. அப்படித்தான் நினைக்கிறன்.
-அது என்னோடது! -இல்லை!
என் பிரேஸ்லட்டை கொடு!
-இல்லை, நான் போட்டுக்கணும்! -என்னை அடிக்கிறாள்!
விலகுங்க... இல்லை உங்க போன்களை பிடுங்கிருவேன்.
-அவள்தான் ஆரம்பித்தாள். -நீ உள்ள போ.
-ஆனா... -இல்லை.
-முட்டாள். -மரமண்டை.
ஹே, அப்படி... இது... இங்க நாம சந்தோஷமா இருக்கிறோம்.
இப்படி வேலைக்காகாது.
-ஒருவேளை நாம் போகணுமோ. -இல்லை.
இல்லை. இது நம் ஏரிக்கரை வீடு. நாம இங்க சந்தோசமா இருந்தோம்!
எனக்கு தெரியும், ஆனா...
இங்க எவ்வளவு வீடுகள் இருக்கு.
இவர்கள் வேறொன்றை பார்க்கட்டும்.
அவங்க இதை விடுவதற்கான காரணம் எதுவும் எனக்கு தெரியல.
என்ன சொல்லறீங்க, நிஜமாவா?
நீங்க நல்லவர்களா இருப்பீங்கனு நினைச்சேன்.
என்ன சொல்லற?
நீங்க எங்க வர்றீங்கனு புரிஞ்சுது.
சரி, நான் என்ன சொல்ல வர்றேன்னு நினைச்ச?
உனக்கு நாம...
அவங்கள "பயமுறுத்தணும்."
அந்த மாதிரி சொன்னா முட்டாள்தனமா தான் தெரியுது.
நம்மால் அது மாதிரி செய்ய முடியுமா?
முடியும் ஆனா நாம அப்படி செய்வதில்லை.
ஆனா நம் முன்னாளைய சமூகம் அப்படி செய்வதில்லை.
ஏன் செய்யக்கூடாது?
முதலாவதா, செய்வது மிக கடினம்.
பின்ன, அவங்க நம்ம பத்தி நினைக்கிற மாதிரியே ஆயிடும்.
கலாச்சாரப்படி அதை தாண்டி வந்துட்டோம்.
ஆனா, இப்போ என்ன...
நாங்க சொல்வதை செய்ய வற்புறுத்தறோம்
ஏன்னா நீ சின்ன பையன், நாங்க பெரியவங்க,
நாங்க சொல்றபடி செய்யணும்.
விளையாடறாளா என்னிடம்?
எங்களை மன்னிச்சுக்கோ. அவளை மன்னிச்சுக்கோ.
எனக்கு 58 ஆனது பெண்ணே. உன்னை விட பெரியவன். மரியாதை இருக்கட்டும்.
மன்னிச்சிரு. உன்னை பார்த்தால் இன்னும் வயதுக்கு வராதவன் போல் தெரிகிறது.
தயவு செய்து, இந்த... இந்த ஒருமுறை மட்டும்.
இது எங்களுக்கு ரொம்ப முக்கியம்.
அது எங்களுக்கு ஒரு சிறப்பு இடம்.
அது உங்க சிறப்பு இடமா? சகிக்கலை.
ஏன்? ஏன் அது சகிக்கலை?
ஏன் என்று உனக்கே தெரியும்.
ஹே.
உன் நண்பனா கேட்கிறேன்.
இது எப்படி? உனக்கு உதவினால்,
எனக்கு ஒரு மாதத்துக்கு நீ இரவு உணவு தயாரிக்கணும்.
விளையாடறியா?
அதை விருப்பத்துடன் செய்வேன்.
நிச்சயமா. இத்தாலி உணவிலிருந்து உலகம் முழுக்க பல சுவைகளில் செய்வோம்.
பரவாயில்லை. ஒருவாரம் போதும்.
சிறப்பு. நாளை ஆரம்பிக்கலாம்.
இல்லை. எப்போதாவது ஒருசமயம் சான்ட்விச் செய்தால் போதும்.
-விருப்பமுடன் செய்வேன். -இல்லை. அதை மறந்துடு.
எதுவாக இருப்பினும். இப்போ போகலாம்.
அற்புதம். நீ நல்ல நண்பன்.
இல்லை, நான் இல்லை.
உண்மையில், கண்ணே அவன் நல்ல நண்பன்னு நான் நினைக்கல.
இல்லை. நல்ல நண்பனே. அவனுக்கு ஒரு வாய்ப்பு கொடுக்கணும்.
-அந்த மனப்பான்மை... -கடவுளே. உருளைவறுவல் ருசியாயிருக்கு.
-நன்றி, மெலனி. நிஜமா. -நன்றி.
-தக்காளி வேணுமா? -சரி.
நண்பர்களே, இந்த அம்மாக்காரி இவ்வளவு அழகாயிருப்பானு சொல்லியிருந்தா,
உடனே வந்திருப்பனே.
அவள் உனக்கு கொஞ்சம் இளையவளா தோணலையா, தாத்தா?
என்ன பேசற? எனக்கு 17 தான் ஆச்சு.
58னு சொன்னயே?
இரண்டும்.
ஏன் இந்த கிழக்கத்தியவர்களை அப்புறப்படுத்த விரும்பற?
அட. நீ "கிழக்கத்தியவர்கள்"னு சொல்லமுடியாது.
"ஆசியா-அமெரிக்கர்கள்"னு சொல்லணும்.
நான் 70களை சார்ந்தவன்.
அப்போவெல்லாம் இனவெறி என்று எதையும் சொல்லலை. நல்லவர்களாயிருந்தனர்.
அது உண்மையில்லை.
அதிருக்கட்டும், நீ யாரு?
சரி, இப்போ என்ன செய்வோம்?
சில ஷீட்டுகள் எடுக்கலாமா,
-சில சங்கிலிகள், இல்லை வேறேதாவது? -ஜீசஸ்.
என் பின்னால் வாங்க. இருட்டாகும்வரை காத்திருக்கணும்.
நம்மால் செய்ய முடிஞ்சுது ரொம்ப கம்மிதான்.
சரி. நமக்கு என்ன வாய்ப்புகளிருக்கு?
லைட் ஸ்விட்சை முயற்சிப்போம். அது உன்னதமானது.
சரி.
முதல,
உன் உடலில் இருக்கும் ஆற்றல், உணர்ச்சி, எதுவானாலும்
உன் விரல்ல ஓடறதா கற்பனை செய்யணும்,
கடினமா கவனம் செலுத்தினால் ஒரு விதமாய் கிர்ருனு உணருவே.
அப்போ தான் உன்னால் ஸ்விட்சை போட முடியும்.
சரி. புரிஞ்சுது.
நீ முயற்சி செய்யறீயா, கண்ணே?
சோதிச்சு பாரு!
-செய், கண்ணே. -செய்துட்டுதான் இருக்கேன்.
அப்படித்தானே. சும்மா போடு.
அவ்வளவு தான்.
இப்படி மேல போ. போடு.
உன்னால முடியும். பண்ணு.
மேல போ.
ரொம்ப கஷ்டமாயிருக்கு.
அந்த கிர்ருனு உணர்ச்சியிருக்கா, கண்ணே?
சரி.
இல்ல. பண்ணல. பக்கத்தில கூட இல்ல.
ஆசிரியர் மேல தப்பிருக்கலாம். அந்த அறிவுறுத்தல்கள் மிகவும் தெளிவற்றவை.
அறிவுறுத்தல் தெளிவாத்தான் இருந்தது. உன் நச்சரிப்பு திசைதிருப்பியிருக்கும்.
கவலைப்படாதீர்கள். சரி, பண்ணிடுவேன்.
சிலசமயம் கோவம் உதவி செய்யும்.
அதை உன் விரலுக்கு நெறிப்படுத்தலாம்.
ஒரு சுவரை குத்துவது போல.
பண்ணு, கண்ணே. உனக்கு வந்திருச்சு.
அப்படித்தான்!
அவ்வளவுதான்! அதேதான்.
வா! அழுத்து!
-என்னால முடியல. மன்னிச்சிரு. -பரவாயில்லை, முயற்சி செஞ்ச.
-விரல் வலிக்குது. -பரவாயில்ல.
சரி, பார்த்து கத்துக்கோ.
வோ!
-அற்புதம்! -அட, கடவுளே!
ஆனா, இது வேலை செய்யலையே. இன்னும் தூங்கிட்டுதான் இருக்கா.
சே.
திரும்ப என்னால பண்ண முடியாது. நமக்கு அதிர்ஷ்டம் அவ்வளவு தான்.
நான் முயற்சி பண்ணட்டுமா?
-அட கடவுளே. -ஆஹா!
அட கடவுளே, பாருங்க!
என்னால பண்ண முடியுது.
பார்த்தியா?
-அற்புதம், கண்ணே! -ஓ, கடவுளே!
ரொம்ப நல்லா செய்த.
என்ன நினைச்சுட்டு... எது மேல இவ்வளவு கோவமாயிருக்க?
ஒன்னுமில்ல.
சரி.
பாரு கண்ணே, இப்போ அது மாதிரி ஆகல.
நான் பார்த்தேன். உறுதியா சொல்லறேன்.
லைட் பயங்கரமா எரிஞ்சு அணைஞ்சுது. ரொம்ப பயமாயிருந்தது.
பியூஸில் ஏதாவது பிரச்சனையிருக்கலாம்.
காலையில் சோதிச்சு பார்க்கறேன்.
-அதுவரை... -இல்ல, இல்ல!
...கொஞ்சம் தூங்கு, சரியா?
-ரொம்ப நேரமாயிடுச்சு. -ஆமா, கண்ணே, அப்படித்தான்!
-கண்ணே, உறுதியளிக்கிறேன். -தள்ளு. நான் தள்ளறேன் பாரு.
இந்த வீட்டில் உள்ள அமைப்புகள், மின் அமைப்புகள் மிகவும் பழையவை.
நாளை முக்கியமான நாள். ப்ளீஸ்.
அட கடவுளே. பார்த்தீங்களா! அந்த குதிரை தானாக விழுந்தது.
அது விசித்திரம்தான்.
இன்று இரவு இங்கு தூங்க மாட்டேன்.
ஆமா. நீ இங்கிருக்க வேண்டியதில்லை.
சரி! தொலைஞ்சு போங்க! நல்ல குடும்பம்!
குடும்ப முகாம் ஹாலில்!
சரி!
இல்ல, இல்ல, என்ன பண்ணறாங்க?
-யாருக்கு மார்ஷ்மெல்லோஸ் வேணும்? -எனக்கு!
நம்ம பாழாப்போன படுக்கையறையில் தூங்குவதை விட நல்லாயிருக்கு, இல்லையா?
-ஆமா. -ஆமா.
வெறுப்பாயிருக்கு.
எப்போதாவது ஒருநாள் சிரிக்க போறோம்
ஆலிசன் ஏரிக்கரை வீட்டில் பேயை பார்த்த கதையை நினைச்சு!
முட்டாள்கள்!
கண்ணே, அது...
ஒரு அலை உன் கைகளிலிருந்து அந்த பொருளுக்கு போவதை போல உணரு.
ஆமா. ஒருத்தர் அறிவுரையும் உதவல.
ஒரு பாட்டு பாடலாமா?
-சரி! -இல்ல!
இந்த பாடல் எப்படி, அவள் மலையை சுற்றி வருவாளா?
சரி...
இப்போ என்ன?
கடைசியா ஒரு யோசனையிருக்கு.
அது முடியுமா தெரியல,
ஹோவர்ட் என்னும் முன்னாளையவன் இதை செய்ததா ஒரு கிசுகிசு.
என்னது?
அதன் பேர் புரட்டல்.
கடினமா கவனம் செலுத்துனா,
அடிப்படையில் உடலை உள்ளிருந்து வெளிய திருப்பணும்,
தற்போதையவர்களால் கண பொழுது நம்மை பார்க்க கூடும்.
அட கடவுளே.
கேட்கவே பயமாயிருக்கு. முயற்சி பண்ணி பார்க்கணும்.
திரும்ப சொல்லறேன், அது முடியுமானு கூட தெரியாது.
நான் உன்னை நம்பறேன்.
யாராவது அதை செய்ய முடியும்னா, கண்டிப்பா அது நீதான்.
நீ சொல்வது சரிதான்.
நான் உள்ள போய், அதற்கு தயாராகிறேன்.
முயற்சி பண்ணி பயமுறுத்து...
"ஆசிய-அமெரிக்கர்களை."
உனக்கு தெரியுமா, கண்ணே,
இங்கு அழைத்து வந்ததுக்கு நன்றி.
இதை பத்தி சிந்திச்சேன்,
நாம இதை கைவிடணும்னு நினைக்கிறன்,
என்ன சொல்லற?
பாரு, எனக்கு...
இங்கு சிறப்பான நேரங்களை கழித்திருக்கிறோம்னு தோனுது,
இது நமக்கு எப்பவும் சிறப்பாதான் இருக்கும்.
இது வெறும் ஒரு சாதாரண வீடுதான்.
தெரியுமா?
நம்மிருவரும், புது விசித்திரமான சூழ்நிலையில் இருக்கோம்,
அது நல்லாத்தான் இருக்கு.
நாம இந்த சூழ்நிலையை ஏத்துக்கணும்.
முக்கியமா நாம இப்ப சேர்ந்து இருக்கோம், சரியா?
கடவுளே, நீ சொல்வது ரொம்ப சரி.
அப்படியா?
பழைய வாழ்க்கையில் சிக்கப் பார்த்தேன்,
ஆனா அதை செய்ய வேண்டியதில்லை.
நமக்கு செய்ய எத்தனையோ நிறைய இருக்கு.
அதேதான். சரி. நல்லது.
சரி.
-இங்கிருந்து கிளம்பலாம். -இங்கிருந்து கிளம்பலாம்.
நல்லது.
என்ன ஆச்சு?
புரட்டப்பார்த்தேன். என்னால முடியல.
அட கடவுளே. எவ்வளவு இருக்கு.
சரி. நல்ல செய்தி.
அவர்கள் இருக்கட்டும்னு முடிவு பண்ணிட்டோம்.
இனி அவர்களை பயமுறுத்த தேவையில்லை.
என்ன? முட்டாளுங்களா!
ஹே! அதை சொல்ல அவசியமில்லை.
உன் மொழியில் இனிமை இல்லை.
அதன் மேல் நீ கவனம் செலுத்தணும்.
இப்போ நான் எதுவும் சொல்லல. பரவாயில்லையா?
ஆமா, பரவாயில்ல.
மரியாதையில்லாதவன்.
அனைவரும், கொஞ்சம் இளைப்பாருங்க.
நாமெல்லாம் ஒரே அணியினர்.
இல்லை, கிடையாது.
நாமெல்லாம் ஒரே அணியினர். இப்போ வீட்டுக்கு போகலாம்.
நான் இங்கயே இருக்கேன்.
அம்மாக்காரி குளிக்கும்போது பார்க்கமுடியுமானு பார்க்கிறேன்.
இல்ல, முடியாது. குட்டி பிசாசே.
ஆஹா. அற்புதமாயிருக்க.
எனக்கு இது போல நல்ல துணி கிடைக்கலையே.
உன் துணி உனக்கு நல்லாயிருக்குனு நினைக்கிறன்.
நீ நல்லாயிருக்கேன்னு நினைக்கிறன்.
சரி. உனக்கு இன்னொரு ஆச்சரியம் காத்துக்கிட்டிருக்கு.
-அப்படியா? -தயாரா?
-சரி. -சரி, அப்போ...
ஆஹா.
-ஆமா. இங்க உட்காரு. -நன்றி.
-வசதியாயிருக்கா? -ஆமா.
சரி. நாம் ஏரிக்கரை வீட்டை இழந்துட்டோம்,
அதுக்காக நம் வழக்கங்களை இழக்க அவசியமில்லை.
இதை போல...
என் சிறப்பு பலகாரம், பாதாமுடன் டிரௌட் மீன்.
இதோ உனக்கு, பின்...
இதோ!
நன்றி.
நீ முகர்ந்து பார்த்து ஆச்சரியம் பாழாயிருமோனு பயந்தேன்.
அங்கே சமையலறையிலேயே மறைக்க பார்த்தேன்,
வெந்தயம் போட்டு.
ஆனா மோசமில்லை.