Twoja wina
- Dziękuję, że przyszliście. - Cześć.
Kieliszki zostają. Dziękuję.
To chyba nie jest afrodyzjak, co?
W sypialni przekonasz się, że nie.
- Hej, Noah. - Hej.
Nie widziałam Nicka.
Nie mógł przyjść.
Jest na stażu w kancelarii w San Francisco.
A ja powtarzam jego ojcu, żeby nie dawał mu tyle pracy.
Kieliszki.
- Jaka szkoda. - No to...
- Pa, María. - Miłego.
Drinki twojej matki są ohydne.
Jak rozpuszczone cukierki.
Chodź ze mną.
Zaczynamy imprezę.
- Proszę. - Ale tylko jeden.
Jutro muszę pomóc Mortiemu i Petrze w sprzątaniu.
Niech sami się tym zajmą. Nie komplikuj nam życia.
Poza tym jutro mamy święto. Koniec liceum.
Nie wiem, czy pójdę. Nie mam ochoty.
Hej.
Co się stało?
Niedługo minie rok od śmierci taty.
Spójrz na mnie.
Nie chcę, żebyś płakała.
Zasłużył sobie.
Wiem.
Musisz raz na zawsze się z nim pożegnać.
Kiedyś. Obiecuję.
Gówniany rok, co?
Nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
Ale i tak ci nie wystarczam?
Przez ostatnie miesiące rzadko widywałam Nicka.
Nawet nie wiem, po co je biorę.
Bo kiedy już się spotykacie, to tylko na seks.
Nie marnujecie czasu.
Wykorzystujemy go na maksa.
Jego też wykorzystujesz na maksa, co?
Wyciskasz z niego wszystkie soki.
Wypijmy za dorosłość.
Kiedy już możesz robić, co chcesz,
ale robisz to, czego chcą inni.
Właśnie wymyśliłaś kryzys osiemnastolatków.
Magiczna pigułka.
Wiedziałam, że będziesz.
Brakowało mi ciebie.
No nie wiem.
Nie?
Smakujesz cukierkami.
- Przygotowałam koktajl. - Tak?
Nazywa się Noah. Spróbujesz?
Myślałem, że lepiej nie będzie.
Dużo ćwiczyłam. W głowie.
Myślę, że będziesz bardzo szczęśliwą 18-latką.
Prezent dla ciebie.
Co to jest?
Nick, jest piękny.
Proszę.
Zawsze będę go nosić.
Zawsze.
Oddałem ci serce, Piegusko.
Nie złam go, proszę.
Nigdy.
Hej!
Twoja, Noah!
Noah!
Impreza już się zaczęła!
Żegnaj, szkoło!
Chodźcie, dziewczyny! Ściągamy mundurki.
Co tak sam siedzisz?
Kiedyś paliliśmy książki.
Ci goście są mądrzejsi.
Zrobią wszystko, żeby się rozebrały.
Minęło pięć lat. I to widać.
Tak sądzisz?
Zapytałem ostatnio Jennę, co by chciała na urodziny.
Wiesz, co powiedziała?
Że to nieważne.
Byle była ładna pogoda, to nagra moment rozpakowywania.
Od kiedy opakowanie jest lepsze od prezentu?
Starzejemy się, chłopie.
One rozpakowują swoje życie, a my jesteśmy jak ten pognieciony papier.
Nie gadaj bzdur.
Idą na studia.
My pracujemy, a one będą myślały tylko o zabawie.
Nikt nie bawi się lepiej niż my.
Będą w akademiku z ludźmi w swoim wieku.
Nie martw się. Te płotki są gówno warte.
Odległość, stary.
Noah tu zostaje, ty robisz staż za oceanem.
Jenna idzie do szkoły medycznej, a ja nie mogę opuścić warsztatu.
Każdy sobie, Nick.
Odległość wszystko zniszczy.
Thomas Green.
Noah Morán.
Jenna Tavish.
Jak się masz, bracie?
Doskonale.
Widziałeś się z ubezpieczycielem?
Nic z tego. Nie wyślą więcej samochodów.
Sukinkoty.
Jestem do niczego, Luca. Nie dam rady.
- Nawet tak nie mów. - Pytają tylko o ciebie.
Ciebie nie ma, auta pojadą gdzie indziej.
Trzymaj się, bracie. Wyjdę za rok.
Staram się, ale...
Warsztat raczej tak długo nie przetrwa.
Nawet nie wiem, czy przetrwa miesiąc.
Nawet nie miesiąc?
Czynsz znów poszedł w górę.
Spieprzyłem sprawę.
Słuchaj, dupku.
To ja spieprzyłem sprawę, nie ty.
Musimy wysyłać kasę, bo mama będzie się martwić.
A przeniesienie własności...
Nie zamkniemy warsztatu. Słyszysz?
Nigdy.
Nie rozumiem, jak można dawać wypasione auta 18-latkom.
Ci rodzice oszaleli.
Zepsuci gówniarze.
Chyba zepsułaś niespodziankę.
- Nie. - Tak.
O Boże!
Nie wierzę!
Gratulacje, kujonko.
Jest piękny. To szaleństwo! Ale...
Nie, nie powinnam. Nie ma mowy.
Rany, 18-calowe felgi aluminiowe.
Światła ledowe! Cudo!
Jest piękny.
O rety.
Chcę ci coś powiedzieć.
Mów.
Myślę o tym od jakiegoś czasu.
Kurwa, nie tak szybko.
Nie bądź cipą.
Ukrywamy się od prawie roku.
Mam dość skrywania się w holu i robienia tego w ogrodzie.
I jeszcze twoja mama wynajęła Martína, żeby nas śledził.
- To był twój tata. - Nie.
To ona cały dzień nas pilnuje.
Twój tata prosił. Morti mi powiedział.
Dobra.
- Na jedno wychodzi. - Wcale nie.
Zatrzymaj się. Zabijesz nas.
Stałeś się nudziarzem za kółkiem.
Chcę ci coś pokazać.
I co powiesz?
Niesamowite.
Czynsz jest pewnie z księżyca?
Nie wiem. To prezent od dziadka.
- Nie możesz go przyjąć. - Tak jak ty auta.
Wiem.
Kiepsko się żyje ze sprzecznościami, co?
Zwłaszcza bogatym.
Nie wracam do San Francisco.
Moją mamę to dobije.
Wolałbym zostać tu na stażu.
Nie chcę być daleko od ciebie.
Spójrz na to światło.
Idealne dla nas.
Dla nas?
Tak.
I blisko uniwersytetu.
Trochę tu pusto.
No cóż, brakuje kilku rzeczy. Drążka do ćwiczeń, sejfu...
Jest tylko jedno łóżko.
Więcej nie potrzebujemy.
Tylko pocałunek.
Niżej.
Idealny pocałunek... w naszym idealnym mieszkaniu.
Powoli je urządzimy.
Choć trochę to ryzykowne. Nie wiem, czy mama się zgodzi.
- Nie musi się dowiedzieć. - Ale jak?
Skoro nie ma kampusie, to gdzie mieszkam?
Mieszkasz?
Nie o to ci chodziło.
Co za żenada. Ale się wygłupiłam.
Mam raptem 18 lat. Co ja sobie myślałam?
Nie wiem, co sobie myślałam. Nie patrz na mnie.
Nie wiem, czego chciałam.
Przyjęłam już samochód. Dość sprzeczności na jeden dzień.
Palant ze mnie, stary.
Wystraszyłeś mnie tym „każdy sobie”
i chciałem mieć ją blisko.
Ale czy jestem gotów, by razem mieszkać?
Byłam taka szczęśliwa. Poniosło mnie.
Daję słowo, romantyczna miłość to pułapka.
Mówię ci.
Spójrz, jak mój książę wlewa w siebie drinki.
Zero skruchy, że mnie wystawił w dniu zakończenia szkoły.
Naprawdę chcę z nią mieszkać.
Ale denerwuję się tym jak cholera.
Pogadamy o stresie?
Sprzeczności są popieprzone.
Ile kosztuje jej strój?
Sukienka, buty, dodatki...
Trzy tysiące euro?
Jak możesz o tym myśleć, kiedy ona obściskuje się z inną?
Wystawiłeś mnie.
Co ja sobie myślałam?
Mama zawsze mnie uczyła niezależności od facetów.
A moja mama od pewnego typu facetów.
Czyli podobnie.
Nie zaoferuję jej przyszłości na takim poziomie.
- Kasa jest nieważna. - Dopóki ją masz.
Ale co ty tam wiesz.
- Nie mam nastroju na twój syf. - A ja na twój.
Dupek.
Mój tata kupił odrzutowiec,
a ten nie pozwoli zabrać się na kolację.
Przy nim czuję się, jakbym popisywała się kasą.
Może zamiast zabierać go do drogiej restauracji,
przynieś mu kolację do warsztatu.
Jaja sobie robisz?
Dorastałaś z Nickiem. Jesteś jak jego siostra.
Tylko że ja go szanuję.
Pomóż mi go zrozumieć.
Wczoraj widziałam strach w jego oczach.
Wszystko sprowadza się do matki, która go porzuciła.
Tak po prostu.
Szaleje za tobą.
Ale trudno mu będzie się związać, bo boi się odrzucenia.
To było głębokie.
Dzięki.
Czyli Jenna jest teraz bi.
To przez drinki. Jutro nie będzie pamiętać.
A co w nich jest?
Tego nikt nie wie.
Nikt nie zdołał zapamiętać składników.
No to...
za niepamięć.
Za niepamięć.
Każda z was ma pokój do pracy.
- Tu i tu. - Świetnie.
I spójrz na sypialnię. Jaka duża.
Co myślisz?
Za tę kwotę mogłabym mieszkać sama.
W twoim wieku lepiej mieć współlokatorkę.
Ale luksusy. Co myślisz?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Myślałam, że lato się nie skończy.
Ja też.
- Z jakiej szkoły? - Saint Marie.
- My też. - Naprawdę?
Tak. No, ona.
Znacie się?
Co? Nie sądzę.
Przyjechałyśmy rok temu.
My akurat miałyśmy rok przerwy.
Dwa lata.
Tak, dwa.
Nie lubiła zajęć z języka, a poszła na filologię.
Jest doskonale. Bierzemy?
Mnie się podoba.
Jestem Noah. Miło mi.
Briar. Jestem Briar.
Chciałeś mnie widzieć?
Wejdź, proszę. Nick, spójrz.
To jest Sofía Zabala.
Pomoże ci ze stażem.
To nasz nowy nabytek. Prosto z Harvardu.
Zabala. Córka ministra?
Jestem tu, bo na to zasłużyłam. A ty?
Jak byłeś mały, byłeś na jej urodzinach.
Pewnie jej nie pamiętasz.
Pamiętam jej siostrę. Miała takie oczy...
Zezowate?
Tak. I oldskulowy aparat na zęby.
- Tak. - Ja nie mam siostry.
To byłaś ty.
Dwa ciosy naraz.
Uważaj na nią, będzie świetną prawniczką.
Nie będziesz mi tego wypominać, Sof?
Po pierwsze, Sofía, nie Sof.
Po drugie, znam twoją reputację, więc nie gap się na mój tyłek.
Jaka nadęta.
CZEŚĆ, PIEGUSKO.
Nick wreszcie ma mieszkanie?
Tak słyszałam.
Ładne?
Nie wiem, nie byłam tam.
Posłuchaj.
Ten rok był dla ciebie trudny.
- Tata zrobił straszną rzecz. - Spalę się.
Za dwa tygodnie jedziesz na studia. Czas, żebyśmy porozmawiały.
- Nie chcę o tym mówić. - A ja tak.
Dobrze wiesz, jak trudno mi było dopasować się do tej rodziny.
I te komentarze po tym, jak poślubiłam Willa.
- Jasne, mamo. - Że to dla pieniędzy.
A teraz robisz to.
Śledzisz mnie?
Nie ja. Paparazzi. Na szczęście Will to przerwał.
Widzisz te nagłówki?
„Najpierw matka, a teraz córka chce kasy Leisterów”.
Od tego spadłyby akcje ich holdingu?
Będę bardziej uważała, ale mam 18 lat. Jasne?
Ja też byłam dorosła, kiedy poznałam twojego ojca
i uznałam, że jest dla mnie odpowiedni.
Nick nie jest jak tata.
Tak, wiem.
Ale też może cię skrzywdzić.
Naprawdę zrezygnował z nielegalnych walk i wyścigów?
Ufam mu.
Bo wiem, że mnie kocha.
Tak? Jesteś pewna?
A ja kocham jego.
Nie pod moim dachem.
- Cześć. - To koniec.
Tata już wie, że nie wracam do San Francisco.
- Co on na to? - Chyba się spodziewał.
Jesteś pewien?
Nie rezygnuj z kariery dla mnie.
Ależ skąd.
Gorzej, że muszę dzielić biuro z inną stażystką.
Jest miła?
No więc...
I ładna?
A skąd. Ma zeza i śmierdzą jej stopy.
Zobaczymy się później?
Później?
Później jestem zajęty. Muszę...
Raczej nie będę mógł.
Muszę... pracować.
Trzeba rozdzielić pracę.
Przełączę się.
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Siostra.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Jesteśmy bardzo zżyci.
Noah.
Wynoście się! Koniec imprezy!
Jazda! Wszyscy wychodzą!
Ja to wezmę.
Zostawcie kieliszki!
Wychodzić! Już!
Bardzo przepraszam.
Nie miałam się jak z tobą skontaktować.
- Nie ma sprawy. - Wybacz.
Wynocha! Idźcie się pieprzyć u siebie!
Jazda! Wyłazić!
Wszystko pozbieram.
To żadne wytłumaczenie, ale mówili, że przyjedziesz za tydzień.
Wiem. Po prostu...
wszystko się pozmieniało.
Nic się nie stało.
Proszę. Tequila.
Nie chcę, byś cierpiała.
Życie jest zbyt piękne, by marnować je na smutki.
Nie zawsze tak myślałam.
Czasem trafiasz na dupka, przez którego robisz coś głupiego.
Ale to było dawno temu. Było, minęło.
Przepraszam.
Szukałem kurtki.
- Tej? - Tak.
Dziękuję.
Nic ci nie jest?
Olej go. To sąsiad. Studiuje psychologię.
Udam, że tego nie widziałem.
Michael.
Noah. Miło mi.
Robi staż w naszym college'u.
Jako psycholog. Więc gdybyś potrzebowała...
Jest bardzo miły.
- Cześć. - Cześć.
I bardzo przystojny.
Trzymaj. Zdrówko.
Przepraszam. Znowu dzwoniła pańska była żona.
Piąty raz w tym tygodniu.
Dziś pytała o Nicka.
Masz jej nie łączyć. Wiesz o tym.
- Proszę. - Dobrze.
Przemyślałem to. Pomogę przy sprawie Ortegi.
No to zostaje mi Templeton.
Cześć, piegusko.
Jak wieczór ze stażystką?
Twardy z niej orzech do zgryzienia.
Naprawdę śmierdzą jej nogi?
I oddech.
Chyba miałaś rację.
Jest między nimi chemia.
Miałaś dobry pomysł.
- Mów, Luca. - Słuchaj uważnie.
Może uda się uratować warsztat.
Biegnij! Podaj! Wspaniale! A teraz...
Dasz radę!
Zablokujesz mnie?
W prawo, a potem w lewo, dobrze?
Gotowa.
- Kanapka z sióstr! - Tak!
Łaskotki!
- Pa, kochanie. - Pa.
Pa, skarbie.
Idź, skarbie.
Cześć, synku.
Chodźmy.
Muszę z tobą pomówić.
Wykorzystujesz do tego Maggie?
Nie odbierasz telefonów. Nie miałam wyjścia.
- Nie mamy o czym rozmawiać. - Minutkę.
„Minutkę”.
To o 60 sekund więcej, niż ty mi kiedykolwiek dałaś.
To nie tak. Wysłuchaj mnie, proszę.
Uspokój się.
Nie widziałem jej od lat.
Jak matka może tak zniknąć?
Może o czymś nie wiemy.
Tak łatwo zapomnieć o kimś, kogo się kochało?
Kochanie.
Dokąd idziesz?
Wciąż jestem ci winny pocałunek.
To znaczy...
Co tu się dzieje?
To nie ja miałam się zająć tobą?
Potem może być twoja kolej.
Żadnej presji.
Muszę jeszcze zdać pisemny.
Nie wiedziałam, że męski punkt G to punkt H.
- Wiesz, czemu nazywa się „G”? - Od „głupka”? Szlag!
Nicholas, wiesz, że nie lubię malinek.
Masz malinkę? Gdzie?
To nie jest zabawne. Nie lubię być znakowana jak krowa.
Nie?
To pewnie gatunek z rancza Leisterów.
Nie przesadzasz trochę?
Tak uważasz?
A ty chciałbyś być oznakowany?
- Zaraz się wkurzysz. - Nie...
Nie...
Nie ruszaj się.
TAK, PIEGUSKO
To marker permanentny.
JESTEŚ MÓJ
Tadam!
To twoja posiadłość?
A co, nie podoba się, milordzie?
Słuchaj, Lion. Musisz przyjść to zobaczyć.
Nie śmierdzi drogimi perfumami.
Raczej starymi skarpetami. Zaraz się porzygam.
Całą podróż nic nie jadłem.
Te studentki pewnie nie mają nawet kanapki.
Jak mówiłem. Nawet jednej cholernej kanapki.
Cześć.
To moja współlokatorka, Briar.
Rick, tak?
- Nick. - Właśnie. Nick.
Późno już, więc...
- Wychodzisz? - Tak.
Jutro pierwszy dzień zajęć. Musisz się wyspać.
Zamówić ci taksówkę?
Esteban mnie odbierze. Już tu jedzie.
Coś pana niepokoi?
Pamiętasz Briar?
Briar? Oczywiście.
Biedaczka. To nie było w porządku.
Co się z nią stało?
Wiem, Jenna, ale nie będę się tłumaczyć mamie.
Zadzwonię później.
To Lion, proszę pana.
- Szlag, mój telefon. - Proszę.
Wydzwaniam od godziny. Gdzie jesteś, bracie?
Co się stało?
Spieprzyłem sprawę.
EKSPERYMENTALNY DŹWIĘK
Dziękuję. Jedź do domu.
- Ty krwawisz! - To nic takiego.
Skaleczyłem się, otwierając paczkę.
Co to?
Brat mówił, żeby jej nie otwierać i przywieźć tutaj.
Ale ją otworzyłeś.
Chciałem mieć pewność, że to co innego.
Nie wiem. Telefony, kawior...
Kawior? Jak możesz być taki głupi?
Daj mi to.
Nie! Nie ruszaj!
Luz. Nikt się nie dowie.
Kokaina.
Cholera. Wiedziałem!
Palant z ciebie!
Było mówić, że potrzebujesz kasy.
Nie chcę twojej łaski. Już mówiłem.
Nie mam wyjścia.
Muszę to dostarczyć.
To prawdziwi gangsterzy.
Mogę nie wrócić.
Obiecałem Noah, że będę unikał kłopotów.
Jasne.
Na razie, bracie.
Cześć, przystojniaku. Postawisz mi?
Przykro mi.
Hej! Co ty robisz?
Jeśli moja dziewczyna chce się napić, to stawiasz.
Dobra. Nie szukam zaczepki.
Proszę. Zamów, co chcesz.
Idę do toalety.
Mówi, że jest z nim.
Cześć, bracie.
Kolejny członek rodziny czy...
Przepraszam.
Nie mogłem cię znaleźć.
Kogo my tu mamy!
Sam Nicholas Leister i jego mała dziwka.
Ronnie?
Wybacz, myślałem, że jesteś tym dupkiem...
- To jego brat. - Co za przypadek.
Powiem Ronniemu, ucieszy się.
Tak, też lubię go wspominać.
Bo zalicza odsiadkę, tak?
Może wkrótce się spotkacie.
Skrócili mu wyrok.
Ktoś biedaka zakneblował.
Kolejna ofiara twojego ojca.
Jak ty.
Jeśli w ciągu roku nie postawią go przed sądem,
będą musieli go puścić.
Będę czekać.
A na razie – interesy.
Otwarta.
Serio?
Nie mówili, żebyś nie otwierał?
Gość nie był rozmowny.
Brakuje 100 gramów.
To normalne. Jeśli każdy chce spróbować...
Sto gramów to tylko pretekst, nie?
Mówisz, że cię okradamy?
To zależy od ceny.
Sto gramów... 10 000 euro.
- To koks, nie pluton. - Czyściutki, słońce.
Co jest grane? Nie zapłacicie mi?
- Nie wyjdę bez kasy. - Wyluzuj.
- Dostaniesz, na co zasłużyłeś. - Uspokójmy się.
- Z bankomatu dostanę tylko 3000. - Nie chcę ich.
Ale ja tak.
Trzy od ciebie...
i trzy od niej.
Jazda, panienki.
Kto się nimi zajmie za 6000 euro?
Za taką kasę sam to zrobię.
Idź.
Gdzie byłeś, przystojniaku? Wzięłam ci gin z tonikiem.
Moja dziewczyna jest OK.
Bez ogórka.
To dla mnie, a ja chcę z ogórkiem.
Ona chce z ogórkiem.
Nie skrzywdzisz mojego chłopaka.
I nie nazywaj mnie dziwką.
Nie, Sof. Nie możemy się zgodzić.
Nie znaleźli narkotyków. Siedź cicho, to i oni będą cicho.
- Chcieli nas zabić. - Odpuść.
Jeśli to tylko bójka, po południu cię wyciągnę. Słowo.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, szefie.
Tylko nie mów ojcu, proszę.
Wisisz mi.
Dzięki, Sof. Serio.
- Idziesz? - Tak.
Tak?
Policjanci byli mili. Odprowadzili nas do auta.
Juan Luis i Paula, tak?
Daj spokój.
Gang Nicka przeciw gangowi Ronniego. Serio?
Mówiłem, że to Luca.
To stąd masz kasę na wyścigi.
Nie jestem głupi, nie potrzebuję kasy.
Nie, robisz to dla zabawy.
- To było poniżej pasa. - Bo jestem wkurzona.
Opuściłam pierwszy dzień zajęć.
Ale wiesz, że to ty zaczęłaś bójkę?
- Miałeś lepszy plan? - Nie, ale jestem zaskoczony.
Kolekcjonuję sprzeczności.
Myślisz, że mnie to nie rusza? Mogli cię zabić, Nick.
Tak łatwo nas nie rozdzielą.
Miłość do ciebie to najtrudniejsza rzecz.
Miłość do ciebie to najpiękniejsza rzecz.
Lizus.
Po co mnie tu przywiozłaś?
Teraz twoja kolej uratować komuś życie.
SCHRONISKO DLA ZWIERZĄT
To naprawdę dobry pomysł? Wolę psy.
- Nie mów tego przy N. - N?
Tak. N jak Noah, N jak Nick.
- Ale kicz. - Trudno.
- Hej, Michael. - Noah.
To kolega Briar.
Czy Briar wie o kocie?
Tak, uwielbia zwierzęta.
- Nie wygląda. - Co masz do niej?
- Nic. Coś mi się w niej nie podoba. - Jasne.
Pierwsza, która się do ciebie nie ślini, i nie możesz tego znieść?
Nie o to chodzi. Nie znamy jej i...
Coś powiedziała?
Że miała wypadek ze swoim chłopakiem
w nielegalnym wyścigu, więc może go znasz.
Nie. To musiało być, kiedy mieszkałem w Meksyku.
On prowadził.
Dwa miesiące spędziła w szpitalu,
a kiedy wyszła, miał już inną.
Wyobrażasz sobie? Co za palant.
Kiedy o tym mówisz, coś sobie przypominam.
Ona zwariowała i zaczęła go śledzić.
Tego mi nie mówiła.
Wiem, że on nagle znikł, jakby zapadł się pod ziemię.
Ja nie wchodzę.
Nie ma jej, poszła na pilates.
Czyli mamy dla siebie godzinę.
Nie chcę się pieprzyć.
Sporo przeklinasz, wiesz?
- Jestem byłym więźniem. - Serio?
Tak.
A kiedy ostatnio dotykałeś kobietę?
Nie, nie.
Byłam we Francji, wiesz?
A wiesz, czego się tam nauczyłam?
Panie Nicku Leister, kocham pana.
Ja ciebie też.
Pokaż mi swą bagietkę.
Tak. Tak.
Nie przerywajcie sobie.
Kupiłam koszulę i chciałam odciąć metkę.
Przestraszyła mnie.
- Czy ona na nadgarstku miała... - Tak.
Ten gość musiał zrobić coś więcej, niż tylko ją rzucić.
- Kurwa! - Ostrożnie, do cholery.
Chodź, mały.
Posłuchaj.
Pomożesz mi umeblować mieszkanie?
Możesz przyjechać z N i zostać, ile zechcesz.
Ile zechcę?
No dobra, możesz zostać na cały rok szkolny.
Nie mam nic przeciw.
I dzięki Bogu.
Jeszcze nie zdobyłam się na odwagę, żeby pojechać po rzeczy do domu.
Chciałam to zrobić w tym tygodniu, więc nie psuj mi planów.
Jesteś niebywała.
Nick.
Kot.
Proszę.
Okropny jest.
Najpierw zranił cię w łapkę, a potem o tobie zapomniał.
Dobrze, że mamy razem lingwistykę.
Nie cierpię tego profesora!
No nie wiem, ja go lubię.
Jaki kierunek wybierzesz?
Jeszcze nie wiem. Waham się.
Michael jest zajęty,
ale znajdzie dla ciebie chwilę.
Przemyśl to i daj mi znać.
- Masz szansę. - Widzimy się za tydzień.
Cześć. W czym mogę pomóc?
- Nie. - Tylko jej.
Zobaczymy się w domu.
Wejdź.
Jenna?
Myślałam, że mnie nie poznasz.
Noah pożyczyła mi ciuchy.
- Co tu robisz? - Podoba ci się mój nowy look?
Nie mam nic pod spodem.
Nie masz bielizny?
Mam, ale pod nią nic nie mam.
Chciałam to powiedzieć.
Ostatnio w ogóle nie wychodzisz z warsztatu.
Jenna, przepraszam...
Wiem.
Ale obiecaj, że więcej nie narobisz głupot dla pieniędzy.
- Dobrze. - Proszę.
- I żadnych wyścigów. - OK.
Nie chcę cię stracić, Lion.
Czekaj. Zróbmy to później.
Przyniosłam romantyczną kolację.
Kawior na przystawki.
A na koniec ostrygi.
I Olivier, najlepszy francuski szampan.
Twoja matka ma siostrę bardzo do niej podobną.
Cześć, Noah!
Masz gościa? Nie będę przeszkadzać.
Przyszła do ciebie.
- Anabel, było mi bardzo miło. - Mnie również.
Jak coś, masz mój numer.
Cześć.
Jaki ten świat mały. Znam jej rodziców, a teraz...
Co tu robisz?
Maggie dużo mi o tobie opowiadała.
Jeśli chodzi o Nicka, to gadaj z nim.
Wszystkiego próbowałam. Tylko ty mi pozostałaś.
Zróbmy jedno.
Na znak dobrej woli pozwolę Maggie spędzić cały tydzień z Nickiem.
To szantaż.
Lepiej się módl,
byś nie widziała, jak kogoś szantażuję.
Teraz to groźba.
Jesteś mądra, Noah. Przemyśl to.
Nick potrzebuje pomocy.
Na pewno nie chcesz znać prawdy?
Zależy mi na prawdzie Nicka.
Bo Leisterowie nie kłamią?
A przy okazji. Wiesz, jak długo twoja mama zna się z Willem?
Zadzwoń, jak będziesz gotowa.
Morti, bardzo jesteś elegancki jak na wtorek.
- Pomożesz mi z pudłami? - Przykro mi, teraz nie mogę.
Noah.
Cześć, Noah! Wejdź.
To jest Alejo Zabala, jego żona Maite i ich córka Sofía.
Koleżanka Nicka z biura.
Miło cię poznać.
Czyli to ty masz śmierdzące stopy.
I oddech.
I spocone dłonie.
Miło mi.
Przepraszam. Wyciągnęła nas.
Musiałem się odwdzięczyć.
Nie zostaniesz na kolację, prawda?
A potem Nick wybrał sprawę Ortegi,
bo myślał, że chodzi o Ortegów z A Coruña.
Poważnie?
Sofía miała przewagę, prawda?
Sofía, opowiedz o tym podpalaczu.
Postanowiliśmy zbudować mały model detonatora.
Sofía wymyśliła, że to nie my mamy udowadniać,
że sprzęt działa, tylko oni, że nie działa.
To się nazywa „przeniesienie ciężaru dowodu”.
Właśnie.
Sofía szepcze: „Przenieś ciężar”. I co ja zrobiłem?
Zmienił zaciski baterii i wybuchło.
Przeniósł ciężar!
Stres. To była nasza pierwsza sprawa.
Jak już kiedyś wezmą poważną sprawę,
nic ich nie powstrzyma.
Wspólna praca czy co tam.
Przepraszam.
Will, wyobrażasz to sobie?
- Bylibyśmy teściami. - Tak.
- Teściowie! - Właśnie.
Ale nie ma pośpiechu.
Nie naciskajmy. Niech to zrobią w swoim czasie.
A ty, Noah? Jak szkoła?
Uniwersytet. Studiuję.
A jak się pracuje w radzie miasta?
Teraz jest ministrem sprawiedliwości.
Gratuluję.
Pamiętasz akademiki?
Stare dobre czasy.
Nie, wtedy...
Daj spokój!
Mam mieszkanie w akademiku,
ale Nick chce, żebym zamieszkała z nim.
Co ty na to, mamo?
Co jest nie tak z twoją córką?
To rocznica porwania.
Wybaczcie jej. Mija rok od śmierci jej taty.
O cholera.
Od tego czasu ciągle ma koszmary.
Koszmary?
Nie zauważyłem.
Sypiasz z nią?
Ta rodzina jest bardzo zżyta.
Ależ jestem głupi.
Zapomniałem.
Nie ma sprawy.
Miałeś co innego na głowie.
Noah, to nie tak.
Rodzice próbują nas swatać.
Uważasz, że to normalne?
Sofía to wstrętna karierowiczka.
Widziałam, jak cię skubie w ucho.
Mówiła, jak dobra z nas para.
- Jasne. - Dlaczego mi nie ufasz?
Ufam ci.
I nie wątpię, że mając 12 lat była zezowata i krzywa.
To żebyś nie była zazdrosna.
Wielkie dzięki.
Sprawiasz, że przy niej wydaję się małym dzieckiem.
Ale to nieważne. Oni mają rację. Świetna z was para.
Nic nas nie łączy.
Mówię poważnie.
Kolejne kłamstwo i będzie koniec.
Więc jeśli chcesz mi coś wyznać, zrób to teraz.
Nie ma nic więcej.
Wiesz co?
Z każdym kłamstwem udowadniasz, że to ty mi nie ufasz.
Jakbyś zawsze potrzebował wymówki, by trzymać mnie na dystans.
Wcale nie chcesz, żebym z tobą mieszkała.
- Wiesz, że cię kocham. - Tak.
Tata też mnie kiedyś kochał.
TWOJA NIEOBECNOŚĆ BĘDZIE MNIE NAWIEDZAĆ WE ŚNIE
Ten tatuaż z węzłem to przez niego?
Dlaczego?
Próbował cię zabić.
Ty zrobiłeś to dla matki.
Przecież cię porzuciła.
Wiesz co?
Kiedy przywiążesz ludzi zbyt mocno,
albo się poranią, próbując się uwolnić, albo już zawsze będą w potrzasku.
Co my zrobimy, Nick?
Pozostaniemy uwiązani
czy zmierzymy się z prawdą, nawet jeśli to może nas zranić?
Dość mam tego, że inni o mnie decydują.
Koniec z tym.
Będę dzielna i dowiem się, co się z nami dzieje.
- Spokojnie, nikogo tu nie ma. - Ile dzieł sztuki.
Thor! Skarbie, tęskniłeś za mną?
Kazali ci się zajmować muzeum?
Lepiej już pójdę.
Nie martw się, zaczekam tu.
Środkowa szuflada ma drugie dno.
Jest tam pozew, w którym proszę o opiekę nad Nickiem.
ANABEL GRASON CHCE PRAWA DO OPIEKI NAD NICHOLASEM LEISTEREM
I odwołanie, które podpisałam po ich szantażu.
Nie znasz dziadka Andrew i legionu jego prawników.
Nienawidzi Willa, bo nie jest taki jak on,
ale wnuk to inna bajka.
Dziedziczy po nim.
Nigdy by mi nie pozwolił go zabrać.
Owszem, zdradzałam Willa i nowego męża.
Dziadek się dowiedział i wykorzystał to, żeby zabrać mi Nicka.
To nie fair...
bo wtedy Will miał już romans z twoją matką.
Szkoda, że nie wiedziałam wcześniej.
„Przeciwzmarszczkowy”. Jakie to tanie.
Różowa szczoteczka. Biała.
ZDJĘCIE
Gotowa?
Znalazłaś coś?
Prawda zawsze boli.
Ze wszystkich sił walczyłam o opiekę nad Nickiem.
Chcę tylko, żebyś dała mu ten list. Tam wszystko wyjaśniłam.
Nie wiem, co gorsze.
Jego nienawiść do ciebie czy rodziny.
Sam musi zdecydować.
Jeśli się dowie, że ci pomogłam, nigdy mi nie wybaczy.
Nie musisz mu tego dawać.
Po prostu niech to znajdzie i przeczyta.
Jakie chcesz lody?
Jej rodzice. Wiesz, że się rozwodzą?
Co?
Roca jest jego adwokatem.
Powiedział mi.
Zniszczą Anabel.
Uważaj, ona na pewno coś knuje.
Sofía! To twój szczęśliwy dzień.
- Jenkins ma zapalenie otrzewnej. - Biedak.
Sprawa Rogersów jest przegrana, ale sporo się nauczysz.
Czarną proszę.
- Kiedy rozprawa? - Pojutrze.
Masz 48 godzin.
- Ale to w Londynie? - Tak.
Wasza pierwsza duża sprawa. Co ty na to?
Możesz na mnie liczyć.
Cześć.
Cześć, piegusko.
Jak się masz? Co tu robisz?
Przed wyjazdem chciałam się zobaczyć z Maggie.
Poszła na lody z Estebanem. Dasz mi pięć minut?
Co to?
Pismo mojej matki.
Kto to przyniósł?
Dostałam go od posłańca.
Zostawiłam na stole. Musiał spaść.
Mam przeczytać?
To na pewno coś ważnego.
Zrób coś dla mnie.
Wyrzuć go.
Ładnie wyglądasz.
Nigdy nie widziałam niebieskich róż.
- To nie było konieczne. - Było.
Po tej zasadzce z ministrem
byłem ci winien kolację.
Oby tylko z nieba nie leciało confetti.
Jest niespodzianka, ale nie taka.
A jaka?
JESTEŚ MÓJ
- Nie. - Tak.
Nie chrzań.
Nie podoba ci się?
Myślałeś, że mi się spodoba?
Nie chciałem, żeby znikł list miłosny.
Poza tym to był niezmywalny flamaster.
Tatuaż jest na całe życie.
To szaleństwo.
- Będziesz żałował. - To nic nowego.
Już dawno miałem cię wytatuowaną na skórze.
Chcę być z tobą szczery.
Jedziemy na kilka dni do Londynu.
„My”?
Sofía i ja.
Każdy myśli, że sprawa jest przegrana, ale jeśli wygramy,
to nam otworzy wiele drzwi.
Bardzo się cieszę.
Myślałam o tym i... może szczerość jest przereklamowana.
Niektóre prawdy są zbyt trudne.
Zgadzam się.
Myślisz, że jako dorosły robisz, co chcesz,
ale tak naprawdę po prostu wiesz, co musisz zrobić.
Obiecaj, że zostaniesz tu, aż wrócę.
Odnoszę dziwne wrażenie,
że to jest pożegnanie.
Jadę tylko na kilka dni.
Tak.
Dlaczego porwałeś list?
Bo nie chcę o niczym wiedzieć.
Myślałam, że będziesz mi towarzyszył w rozwiązywaniu węzłów.
To moja decyzja. Musisz ją uszanować.
Tak chyba będzie najlepiej.
Cześć, mamo.
Więc to jest to mieszkanie.
Will zawsze mówi, że Leisterowi wystarczy sejf i drążek do podciągania.
Zostanę tylko kilka dni.
Na kolacji z ministrem przesadziłaś. Nie będę tego tolerować.
Trudno panować nad emocjami,
kiedy trzeba je ukrywać.
Wiesz coś o tym?
Nie wtrącałam się w twój związek z Nickiem...
Gówno prawda!
Wysłałaś go do San Francisco, żeby nas rozdzielić.
Nieprawda. To był przypadek.
I przypadkiem jeździliśmy po Europie,
kiedy Nick na parę dni przyjechał do domu?
Nawet wysłałaś go z Sofíą do Londynu. Nieźle.
Może tym razem się uda.
Nie pozwolę ci z kimś zamieszkać, gdy masz 18 lat.
To moje życie, mamo.
Pozwól mi popełniać własne błędy.
Dobrze. Ale wtedy zapomnij o studiach.
Teraz zarządzasz pieniędzmi Williama.
Poświęcisz swoją przyszłość? On też by to dla ciebie zrobił?
Nie wiem.
Noah, zawsze w ciebie wierzyłam, od kiedy byłaś dzieckiem,
od kiedy objęłam cię w szpitalu,
gdy się wykrwawiałaś.
Widziałam w tobie siłę.
Ta wola życia mówiła mi, że osiągniesz to, co zechcesz.
Musiałam tylko dać ci szansę.
Powiedz, gdzie zawiodłam. Co zrobiłam źle?
- Wyjaśnisz mi to? - A ty wyjaśnisz, gdzie byłaś...
tego wieczoru, kiedy tata dźgał mnie nożem?
Z kim spałaś w luksusowym hotelu?
Wiem, jak cierpiałaś z tatą.
Dlatego nie chciałam cię zranić.
Ale teraz, kiedy to wiem, czuję, że mam prawo kochać, kogo chcę.
Bezwarunkowo.
Paparazzi zrobili wam zdjęcia?
Tak, dziadku. Do bani.
Noah unika miejsc publicznych.
Przez to rzadziej się widujemy.
Lubię, kiedy mi się zwierzasz.
Ta kobieta jest idealna.
I nie musiałbyś się ukrywać.
Dziadku, chciałem z tobą porozmawiać.
Pamiętasz Briar?
Zająłem się nią, żeby dała ci spokój.
- Zapomnij o niej. - Zaszło coś jeszcze?
Czemu kazałeś mi zniknąć na jakiś czas?
Nick, kiedy już będziesz zarządzał korporacją,
będziesz musiał radzić sobie z problemami.
Ale do tego czasu ja się nimi będę zajmował.
Jeśli jest coś jeszcze, powiedz.
Briar odizolowano na dwa lata.
Już wcześniej było z nią źle, więc nie rób sobie wyrzutów.
To nie miało z tobą nic wspólnego.
CIĄGLE JESTEŚ
CIĄGLE JESTEŚ W MIESZKANIU?
TAK
ZAJMIJ SIĘ N
Noah, gotuję potrawkę. Chcesz trochę?
Nie, dzięki. Już jadłam.
- Odłożę resztę do pudełka. - Dobra.
Zdaje się, że Nick owinął ją sobie wokół palca.
Prawda, mały?
Taki już jest.
Jedno jego słowo i jesteś w siódmym niebie...
albo pięć metrów pod ziemią.
Ale my nie pozwolimy mu wygrać. Prawda, Briar?
To my powinniśmy go zakopać pięć metrów pod ziemią.
Nie, proszę. Tylko nie kolejna kolacja z rodzicami.
- Biedna Noah. - Ale była zazdrosna.
Serio zaproponowałeś, by się wprowadziła, chociaż ma tylko 18 lat?
Może to ty jesteś zazdrosny.
Sof, nie jestem typem kontrolującego chłopaka.
Ty jako mój chłopak to ostatnia rzecz na mojej liście.
Bo jesteś zimna jak lód, ślicznotko.
Kochasz tylko swoją pracę.
Kretyn z ciebie.
- Wybacz, nabijam się. - Nie.
Wiem, że nie jesteś taka.
Kochasz Noah?
Do szaleństwa.
To coś ci poradzę.
Przynajmniej z Noah nie rób nic bez zastanowienia.
Z doświadczenia wiem, że jeśli wiele osób
chce zniszczyć twój związek, nie kończy się to dobrze.
Wyrok.
- Nie. - Tak!
- Tak? - Tak!
Gdzie szampan?
Noah!
No dalej!
- Trzy! - Chłopcy wygrali.
No to chłopcy piją.
- Nie on. - Nie?
Jest nieletni.
Właśnie.
- Posłuchaj. - Ale on chce.
O Boże, wszystko wiruje. Idę do łóżka.
- Nie. - Nie wierzę.
Jestem wykończona.
N trzyma się lepiej niż ty.
- Trafisz? - Przymknij się.
- Nie zgub się. - Spadaj.
Nie trafi. Jest bardzo pijana.
Znajdzie drogę.
O Boże.
Też mi się kręci w głowie.
Zamykam oczy i świat wiruje.
Zostawmy to na inny dzień.
- Jasne. - Dzięki.
Było fajnie.
Dobraliście się z Briar.
Uśmiałam się. Potrzebowałam tego.
To dobrze.
To do wtorku.
Jasne.
Ty jesteś Nick?
Michael. Miło mi.
Przepraszam.
Co to była za chwila?
- Jaka chwila? - Ta chwila.
Nie było chwili.
Widzicie się we wtorek?
To doradca szkolny. Pomaga mi znaleźć praktyki.
Chcę odejść z restauracji.
I co robiliście? Uzupełnialiście CV?
Ciszej. Briar śpi.
Obiecałaś zostać w mieszkaniu.
Pokłóciłam się z mamą i było mi źle.
I znajduję cię z nim.
Pokłóciłam się z mamą! Rozumiesz?
Wygraliśmy sprawę. Rozumiesz?
- Z ojcem też się kłócę. - O interesy.
Ale to na mnie naciskają.
Ciebie traktują jak boga i podają ci Sofíę na srebrnym półmisku.
„Na srebrnym półmisku”.
Sof się uśmieje.
Sporo się razem śmiejecie, co? Ty i Sof.
Nick, przemyślałam to i uważam, że powinniśmy zrobić sobie przerwę.
Czy ja dobrze rozumiem?
Ten moment sprzed chwili zmienił się w zerwanie?
Cały czas się okłamujemy. Nie ufasz mi, a ja tobie.
I już się nie bawimy.
Piłaś. Prześpij się.
No tak, lepiej zignorować moje słowa.
Mam ci to spisać czy mój list też porwiesz?
Nick, mówię poważnie.
To nie działa. Oddalamy się od siebie.
Dostałem propozycję pracy w Londynie.
W Londynie. Gratuluję.
Mam tydzień na odpowiedź.
Czyli masz tydzień na decyzję.
Ultimatum.
Świetnie.
Za tydzień jest doroczna gala w firmie,
więc jeśli przyjedziesz, będziemy mogli porozmawiać.
Tam porozmawiamy.
Co ty masz na sobie?
A co? Nigdy mnie nie widziałeś w stroju roboczym?
Mój strój roboczy wygląda tak.
Co cię sprowadza?
Ostatnio kiepsko sypiam.
- Problemy bogatych dzieciaków? - Jestem tu.
Dziękuję, że zaszczycasz mnie swoją obecnością.
Wplątałeś w to mnie i Noah.
To dlatego panicz nie odbiera telefonów?
Nie układa nam się teraz z Noah i nie chcę problemów.
Mam na ciebie zły wpływ?
To wracaj do swojej bańki. Nie chcę, żebyś się pobrudził.
To włoski garnitur! Co z tobą?
Co ze mną? Warsztat upada. Nie mam pieniędzy.
A muszę dotrzymać kroku bogatej dziewczynie.
Mam już dość!
Pomogłeś mi w Meksyku, kiedy nie miałem grosza.
- Czemu ja nie mogę pomóc tobie? - Nie.
Pomogłem ci stanąć na nogi. Ty zrobiłeś resztę.
Teraz ja chcę zrobić to samo.
Hej.
- Bracie? - Tylko nie kolejny wyścig.
Ten będzie ostatni. Daję słowo.
- Jenna cię zabije. - Nie. Wszystko obmyśliłem.
Wyścig będzie tego wieczoru, co gala.
Noah i Jenna będą się szykować, stroić i malować,
a my wyskoczymy pod jakimś pretekstem.
Ścigamy się i wracamy przed sesją zdjęciową. Mucha nie siada.
My?
Ja i mój przyjaciel.
Wykluczone. Poza tym nie mam auta.
- Niech Mikel ci pożyczy. - Pass.
Podobno Ronnie też się ściga.
Wychodzi tego samego dnia.
Nie widziałeś tego skurwiela, od kiedy porwał Noah.
Powiedz, że nie chcesz posłać go za kratki.
Plan rozstawienia stołów. Nie zapomnij.
Pomożesz mi, proszę?
- Chodź. - Proszę pani.
Tego zagniecenia nie da się rozprasować.
To żaden problem.
Zmarszczki to co innego.
Cześć.
O rety. Smoking?
Pożyczyłem od Nicka.
Od niego prezenty przyjmujesz?
Ładnie wyglądasz.
Ty też.
Wyskoczymy na chwilę. Musimy wpaść do mieszkania Nicka.
Zapomniałem portfela. Widzimy się na gali?
Pa.
Brakowało cię na bilardzie.
- Kiepsko to wyszło. - Co teraz?
Smokingi?
Za mało zarabia w warsztacie, żeby móc ściągnąć matkę z Meksyku.
A twój biznes idzie świetnie.
Gdzie kasa, którą obiecał ci ojciec Noah,
jeśli pomożesz mu ją porwać?
Nick, mogę się ścigać w twoim starym aucie?
Śmiało.
To może być twój ostatni raz.
Wyluzujcie. Przyjechaliśmy się ścigać.
Jak już wszyscy będą, ustalimy zasady.
Już są. Im szybciej to skończymy, tym lepiej.
Brakuje jednego zawodnika.
O kur...
Patrz tylko. Dupek numer jeden i dupek numer dwa.
Znacie trasę.
- Wiecie, jak to działa. - Cześć.
Zwycięzca dostaje 15 000 euro plus zakłady.
Obstawiasz coś, Ronnie?
Z tobą – zawsze.
Musicie zrobić pełne okrążenie i wrócić na linię mety.
To niebezpieczne.
A ty uwielbiasz niebezpieczeństwo. Zawsze igrasz z ogniem.
Jesteśmy gotowi zamknąć ulice,
ale jeśli zjawi się policja, będziecie zdani na siebie.
Pieniądze dostajecie tylko za ukończony wyścig.
Niech wygra najlepszy.
Cześć, słodziaku.
Jak się dowiedziałaś o wyścigu?
Mój goły tyłek był na tej masce. Myślałeś, że się nie zorientuję?
Wiesz, ile miesięcy muszę przepracować,
żeby zarobić tyle co tu?
Wybacz, dupku numer dwa.
Jeśli ktoś wygra ten wyścig, to my.
Odłóż je.
- Jak tam? - Dobrze. Zaraz zaczynają.
O cholera.
Przyspiesz!
Dobrze, dziewczyny.
Dziewczyny! Żart wam się udał, ale już dość.
Myślisz, że jesteśmy tu dla was?
Proszę, nie spieprzcie tego. Lion musi wygrać.
Przykro mi. Lubię rywalizację.
A ja, jako pilotka kapitalistka,
nie chcę stracić 1000 euro wpisowego.
Podobno nie widzisz różnicy między koksem a kawiorem.
Zostawię was, chłopcy.
Policja? Jacyś wariaci urządzają nielegalne wyścigi.
- Kurwa. Ktoś na nas doniósł. - Szlag.
Policja. Odblokować drogi.
Czyli 15 000 plus zakłady? Tyle wart jest nasz związek?
- Zadufany dupek! - Nie mogę się skupić!
To też?
Co ty wyprawiasz?
Cholera!
Ulice miały być puste.
Zjedź, zanim dojdzie do wypadku.
Czy to byłby twój pierwszy wypadek?
PIEGUSKA
On i ruda parę lat temu mieli wypadek.
Kiedyś ci opowiem.
Dobra.
Wóz jeden i cztery, odetnijcie ulice.
Masz wszystko pod kontrolą?
Wisisz mi masaż stóp.
Kurde, dziewczyno. O cholera.
Jedź!
Kurwa!
Jedziemy.
Jadę po ciebie, blondyno.
- W porządku? - Tak.
Na pewno?
Policja! Zatrzymać się!
- Nie jesteś na mnie zła, co? - Skąd. Zła, dlaczego?
Przesuniesz się? Muszę wyprzedzić.
- Mowy nie ma. - Zwariował.
Stać! Zatrzymać samochód!
- Nic. Nie słuchają. - Odpalam nitro.
Panienki, proszę, zatrzymajcie się.
Odpuście, proszę.
Kurwa. Nitro.
Jedziemy!
DZWONI PIEGUSKA
Dupku numer jeden, wiesz, dlaczego tu jesteśmy?
Taka okazja więcej się nie trafi.
No to ją wykorzystajmy, siostrzyczko.
Kanapka z sióstr!
Hej! Co robicie?
Co oni robią?
Odwal się, fiucie!
Kurwa, mój wóz.
Nie!
Zwolnij!
Znikajmy, nim pojawi się więcej policji.
- Zawijamy się! Ruchy! - Jazda!
Nieźle, bracie.
Wyłaź! Już!
Wstawaj!
Lepiej niech go odholują.
- Witaj, Greg. - Dziękuję.
- Witamy. - Dziękuję.
Panie Tavish.
Witaj, Lion. Przemyślałeś moją ofertę?
Chodźmy, tato.
Dziękuję za zaproszenie.
Uśmiech do zdjęć.
Pewien drań będzie bardzo cierpiał, jeśli cię zobaczy.
Na to liczę.
50. ROCZNICA
Nick, tutaj!
Sofía, tu.
Proszę o uśmiech.
- Jenna, posłuchaj. - Zostaw mnie. Byłam głupia.
Przy tobie zawsze czułam się winna, że mam pieniądze.
- Ty i twoje kompleksy. - Masz rację.
Ale na tym wyścigu stało się coś dziwnego.
Wygrałem i nic nie czułem.
Wiesz, co ja czuję?
Nie kochasz mnie takiej, jaka jestem.
Nie oddzielasz pieniędzy od osoby.
Jenna, nie słuchasz.
Wygrałem 15 000 i nic nie poczułem.
Ja też nic nie czuję.
To koniec, Lion.
Koniec z nami.
Takie są skutki.
- Cześć. - Cześć.
Nie podziękowałam ci za list w biurze.
W ogóle o tym zapomniałam.
- Gratuluję sprawy Rogersów. - Dziękuję.
Wciąż nie mogę w to uwierzyć.
Wyjeżdżasz do Londynu?
Tak.
Baw się dobrze.
Co ty tu, kurwa, robisz?
Zawsze chciałam, żebyś zabrał mnie na galę, skarbie.
Jak się masz, Nick?
Nie zrobiłeś tego.
Byliśmy razem tylko kilka miesięcy.
Nie śledź mnie teraz.
Aleś ty uroczy.
To będzie przyjemność.
Mam nadzieję.
Czułam, że będziesz z nią.
Nie mogłem odmówić. Jej ojciec mnie prosił.
Nie sądziłem, że przyjdziesz z Briar.
Też nie mogłam odmówić.
Tydzień już minął.
- Dzień się kończy o północy. - Tak.
Jedziesz do Londynu z Sofíą?
Czas na decyzję mam do północy.
Masz też czas pogadać z Briar.
Dlatego ją zabrałam.
Znacie się od dawna, prawda?
Opowiedziała mi, co się stało z tamtym chłopakiem.
Koszmarna sprawa.
Rezerwuję taniec z tobą o północy.
Zostawię warsztat bratu.
Ojciec Jenny da mi pracę w koncernie paliwowym.
Będę musiał zacząć od zera.
Witaj w Klubie Sprzeczności.
Jeśli muszę pływać w basenie z kasą, żeby być z Jenną...
to się poświęcę.
Dobry wieczór.
Witamy na tegorocznej gali.
Kto by pomyślał?
Pięć lat temu dziadek Andrew założył swoją pierwszą kancelarię w Londynie,
potem była firma ubezpieczeniowa, konsultingowa, a reszta jest historią.
Możemy zatem usiąść,
a ja radzę nie ruszać się z miejsc,
bo czeka nas dziś wieczór pełen niespodzianek.
Czy to nie Briar?
Co ona tu robi?
Zostaw. Sam sobie poradzę.
Moja ulubiona wnuczka.
Przepraszam, czy ty...
Na prawo. To zawsze są drzwi na prawo.
Gdzie twoja koleżanka?
Niespodzianka!
Wezwij ochronę.
Zostawię was samych.
Nie chciałeś słuchać po dobroci.
Wyjdź.
Nick, uspokój się.
Uspokój się.
Cokolwiek musisz powiedzieć, zrób to przez naszych prawników.
Znam wasze zagrywki i nie pozwolę wam spiskować,
ukryć wszystkiego przed Nickiem.
Chodźmy do ogrodu. Ty i ja.
Albo wszyscy, albo nikt.
Nawet o tym nie myśl.
No to pomówmy tutaj.
Nick, wiedz, że nie zostawiłam twojego ojca.
Już wtedy była inna kobieta. Prawda, Rafaello?
Znaliście się już?
Nick!
Chciałam, żebyś był ze mną, ale dziadek to uniemożliwił.
- Nie słuchaj jej! - Dość.
Czego chcesz?
Co to jest?
Test na ojcostwo.
Co to jest, Will?
Maggie.
O co chodzi?
To moja córka.
Tak. Moja córka jest z Leisterów.
To kłamstwo. Prawda, tato?
Zawsze miałam wątpliwości.
Mówisz to teraz, kiedy mąż cię pogonił.
Nie robię tego dla siebie. Ta świnia poprosiła o test.
Nie zostawię córki bezbronnej.
Czy to możliwe?
Może. Na Bahamach.
Przed rozwodem.
To były cudne wakacje.
Wynoście się stąd! Jazda!
Skąd miałaś moje DNA?
Różowa szczoteczka.
Biała szczoteczka.
Wślizgnęłaś się do domu?
To byłam ja.
Co takiego?
Ja ją wpuściłam.
Jak mogłaś?
List mówił prawdę, Nick. Ona cię nie porzuciła.
Ty przyniosłaś list?
Myślałam, że prawda ci pomoże.
W czym?
Odkryciu, że dziadek jest potworem?
Że ojciec przez całe życie mnie okłamuje?
Że mama wciąż mnie nie kocha,
a tylko chce zabezpieczyć przyszłość córki?
Uwierzyłam jej! Myślałam, że chce cię odzyskać.
Pomogłaś jej, Noah.
Wiesz, co narobiłaś?
Zniszczyłaś nasze życie!
Naszej rodziny.
Nas.
Nie, nie nas.
To wszystko twoja wina.
Zaczekaj, proszę.
Wiedziałeś, co powiem na gali. O Briar i o wyścigach.
Ale to nic. Chciałam, żebyśmy byli silni.
To twoja szansa być silnym.
Ale to bez znaczenia.
Kocham cię nad życie i nigdy nie mogłabym cię porzucić.
To gorsze niż porzucenie.
Zadałaś mi cios w plecy.
Nick!
Nick.
Wszystko w porządku? Mogę panience pomóc?
To już koniec.
Wszystko skończone.
Nick, nie masz pojęcia, jak bardzo nawaliłeś.
Możliwe.
Ale to mój syf.
Nick!
Zaczekaj, bracie.
Wiedziałam, że się dowiesz.
Nie chciałam ci mówić, ale... kręcą ze sobą od jakiegoś czasu.
Mylisz się, nie rusza mnie to.
Palant! Czemu pocałowałeś Sofíę?
Noah nawaliła z moją matką. Zasłużyła.
Zawsze chodzi o twoją matkę. Ty naprawdę masz problem, stary.
- Dorośnij. - Nie pouczaj mnie. A ty?
Ja? Nie potrafię złościć się na Jennę nawet przez pół godziny.
Wolałem przełknąć dumę.
I dobrze. Żyjcie długo i szczęśliwie.
Pamiętasz, jak mówiłem, że to dzieciaki i odlecą?
Odleciały.
Pokazały nam, że są bardziej dojrzałe od nas.
Wiesz co?
Kiedy Jenna powiedziała, że to koniec,
poczułem...
jakby pochłonęła mnie wielka fala.
Powiedz, że nie tak się czułeś, zrywając z Noah.
Czemu to robisz?
Nie trać łez, skarbie.
Masz dużo czasu na tęsknotę.
Gdzie Noah?
Spóźniłeś się, Romeo.
- Co jej powiedziałaś? - Jak myślisz?
Jaki jesteś cudowny.
Bardzo mi przykro z powodu wypadku.
Nawet nie poczekałeś, aż wyjdę ze szpitala.
Zostawiłeś mnie tam z ponad 20 złamaniami.
Wiedziałeś o moim stanie.
To znaczy?
Byłam w ciąży.
Nie miałem pojęcia.
Nie zgrywaj idioty.
Mówili, że poroniłam w wypadku.
Ale to przez was.
Przez waszą rodzinę. To był wasz szpital!
To, co mówisz, nie ma sensu.
Ale jeśli to prawda, bardzo mi przykro.
Poczucie winy sprawia, że czujesz się lepiej.
Ale ja nie.
Zapłacisz mi za to.
Mów, gdzie jest Noah.
Pewnie w drodze do mieszkania.
Żeby podciąć sobie żyły, mam nadzieję.
Cholera.
Noah!
Proszę. Wytrzyj się.
Daj torebkę.
Zgubiłam klucze.
Spokojnie.
Nie mogłem spać.
WYBACZ MI. WIEM, ŻE CHCIAŁAŚ MI POMÓC.
KOCHAM CIĘ.
PRZESUŃ, ŻEBY WYŁĄCZYĆ
W porządku?
Coś się stało?
Jesteś lodowata.
Nie mogę mówić. Po prostu mnie obejmij.
Nie, dziękuję.
Ciągle mokra.
Włóż to.
Pa.
Co myśmy zrobili, Will?
Wszystko zniszczyliśmy.
Wiesz o tym, prawda?
To, co z nimi dalej będzie, to nasza wina.
TWOJA NIEOBECNOŚĆ BĘDZIE MNIE NAWIEDZAĆ WE ŚNIE
Żegnaj, tato.
ZAWSZE
NOAH, ZAWSZE BĘDĘ TWOIM
NOAH, ZAWSZE BĘDĘ TWOIM ŚWIATŁEM W CIEMNOŚCI – NICK
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska NICK