Noah, gotowa jesteś?
Moja wina
Co czytasz?
DUMA I UPRZEDZENIE
Powiedz. Nie mam okularów.
Czemu się nie odzywasz?
Mnie też nie jest łatwo.
Całe życie próbujesz przejść kolejny poziom,
ale ciągle przegrywasz z tym samym potworem.
A gdy kończą ci się już punkty,
dostajesz, ot tak, dodatkowe życie.
Odpuść metafory o grach. Nie mam dziesięciu lat.
Rozpoczynamy nową książkę, nową opowieść. Lepiej?
No nie! Będziemy teraz głównymi bohaterkami naszego życia.
Moje życie jest 1000 km stąd.
Zostałam sama przez jakąś twoją zachciankę.
-Kochamy się z Willem. -Przestań.
Kochamy się.
Ja też kogoś kocham.
Nie chciałam odsuwać cię od Dana i przyjaciół.
Masz 17 lat.
Znajdziesz nowych znajomych.
Nie mam nastroju.
St. Marie to dobra szkoła.
Mają świetną drużynę siatkarską.
-Wkrótce będziesz kapitanką. -Nie rozumiesz?
Nie chcę chodzić do szkoły, za którą płaci obcy facet.
To nie obcy facet, a mój mąż.
Przyzwyczajaj się.
WILLA PAŃSTWA LEISTERÓW
Cześć, Manuel!
Cześć, kochanie!
Cześć.
Jak podróż?
Potem ci opowiem.
Pomogę.
-Poradzę sobie. -To mój obowiązek.
-Proszę pozwolić. -Nie.
-Dam radę! -Proszę.
Martín ci pomoże.
Pozwól mi wziąć walizkę.
Wygrałeś, Mortimer.
-Dobrze cię widzieć, Noah. -Bez wzajemności.
Chcę, żebyś czuła się tu jak w domu i traktowała mnie jak rodzinę.
Jak będziesz gotowa.
Chcesz zobaczyć dom?
-Dzień dobry. -Witam panią.
Dobrze, proszę pana.
To korytarz, tam jest kuchnia, a sypialnie są na górze.
-Tu jest SPA. -I siłownia.
Nie trzeba manewrować.
Nie masz biblioteki?
Albo pokoju dla gości, w którym mogłabym być sama?
Twoje ulubione kolory.
Dekorator mi pomagał, ale większość wybrałam sama.
Nie wiem, co powiedzieć.
Chciałam dać ci to, czego wcześniej nie mogłam.
Niesamowite.
-Dzięki. -Zasługujesz na to.
Dobrze, mamo.
To nie pokój dla gości.
Przepraszam.
Pokój Nicholasa jest obok.
No tak, Nick. Syneczek tatusia, ideał.
Posłuchaj.
Jest teraz twoim przyrodnim bratem.
Oboje macie prawo być w tym domu.
Ja tak na to nie patrzę.
Będę ci to powtarzać póki nie zobaczysz, że to nasz dom.
Rozpakuj się.
To jakiś żart.
Zabawne.
Miałaś nudny dzwonek.
-Jak to zmienić? -Nie zmieniaj!
Masz mnie znienawidzić.
Czemu?
Nie chcę, żebyś żaliła się, że tęsknisz.
No to szkoda, bo już tęsknię.
Nienawidzę cię. I zazdroszczę. Ta garderoba!
Nie będę nosić tych sukienek.
Oszalałaś? Ciesz się tym!
Nie mogę znieść tego przepychu.
Tu pachnie perfumami dla pudli.
Wyobrażasz sobie, jak przytulam te chodzące pompony w spa?
Mam ci współczuć bogactwa?
Dziś jemy kolację w klubie jachtowym.
Zrzygam się za burtę.
Jego pradziadek był angielskim admirałem.
Kolejny rzyg.
-Wstawiaj dużo zdjęć. -Dobrze.
Umieram z głodu.
Pogadaj z lokajem.
Pewnie nie mają tu kanapek.
Wiedziałam. Żadnych kanapek.
Szlag!
Pewnie jesteś córką nowej żony mojego ojca.
Co powiesz na ragout? Ramen? Strudel z jabłkiem?
Nie wiem, co jecie w Chamowie, ale jeśli się zrzygasz...
-Nicholas? -Zgadza się? A ty...
-Poważnie? -Jesteś tam?
-Noah? -Noah?
To chyba męskie imię.
Nie znasz słowa „unisex”?
Wiesz, jakie jest ulubione słowo Thora?
Zaczyna się na „a”.
Potem jest „ta”.
I kończy na „k”.
-To nie jest śmieszne. -Nie lubi cię.
Pewnie myśli, że się włamałaś.
Ale to nieprawda.
Dość, Nicholas!
Jest jak pudel, tylko mądrzejszy.
Uderzyłeś się w dzieciństwie w głowę?
Thor nie lubi, jak ktoś mnie obraża.
-Spokojnie. -Powiedz coś!
Thor, dość.
-Co robisz? -Zaraz ci przywalę.
Jeśli wyczuje zagrożenie, rzuci się na ciebie.
-Ale i tak oberwiesz. -Thor, siad!
Wariatka z ciebie.
Z daleka nie widziałem, że masz piegi, siostrzyczko.
Nie jestem twoją siostrą.
Widzę, że się poznaliście.
Nick jest bardzo miły. Ale wolę Thora.
Prawda, słodziaku?
Chodź tu, mały.
Nie rozumiem. Pewnie się mnie boi.
To było super!
Betty?
-Wciąż tam jesteś? -Ale masz brata!
To o nim mówiła twoja mama?
Widzisz? Kutas z niego.
A przystojny?
Jesteś zboczoną plotkarą.
Czyli to ciacho.
Nie wiem. Nie przyjrzałam się.
Toleruję spóźnienia, ale ta kolacja to zły moment.
To nie podlega negocjacji.
Pewnie wybiera sukienkę. Zaszaleliśmy na zakupach.
Prawda?
Wyglądasz pięknie, Noah.
Chodźmy.
Może zrób zdjęcie?
Następnym razem ty prowadzisz.
Zmienić muzykę? Może woli coś...
Pasażer z przodu wybiera.
Zadzwoń, jak to odczytasz
-Nie jest ci zimno? -Nie.
Wolisz, jak jest chłodno?
-Ręce na kierownicę. -Nie...
Proszę!
Później. Muszę lecieć. Kocham cię
-To prosta droga. -Pięknie pachniesz.
-7654. Nick. -Jest Nick.
Noah, dostaniesz swoją kartę członkowską.
Na razie używaj mojego nazwiska.
-To będzie mylące. -Dlaczego?
Panie Leister.
Dobry wieczór. Noah Leister.
Gratulacje. Słyszałem plotki.
Nie, Antonio. Nie jestem taki.
To jest pani Leister.
-Przepraszam. -To nie twoja wina.
Chodź.
Nigdy nie lubiłam lata, ale to morze, zachody słońca, ty...
Miasto jest wspaniałe.
National Geographic nazwał je jednym z najpiękniejszych na świecie.
Postaraliśmy się o to.
Chyba dużo tu pożarów lasów?
Niestety tak.
Tego lata były już dwa.
Jak ludzie mogą wyrzucać niedopałki przez okna?
Miałeś kiedyś punkty karne?
Za to? Niemożliwe.
Nick nie pali.
Jest sportowcem. Mistrzem surfingu.
-Tak. -Surfingu?
Jakiś problem?
Wolę sporty zespołowe i strategiczne.
W których potrzeba inteligencji.
Wybaczcie, muszę iść popracować.
-Do Mikela? -Tak.
-Pierwsza sprawa? -Chciałbym.
Jego tata zlecił nam papierkową robotę.
Studiuje prawo. Ma świetne wyniki.
Ale to dzięki sile woli, nie inteligencji.
Jeśli wylecisz z firmy taty Mikela,
masz firmę swojego taty.
Zawsze będzie jakiś oddział Leister Enterprises do wydojenia.
-Prawda? -Noah, proszę.
W porządku.
Zapowiadał się nudny wieczór.
Teraz będzie się z czego pośmiać.
Na razie, siostrzyczko.
-Też wychodzę. -Nie.
Zaczekaj. Nick.
Odwieziesz ją do domu? To po drodze.
Wcale nie.
-Wezmę taksówkę. -Dość.
Nie będziemy tego tolerować.
-Musicie się dogadać. -Will ma rację.
Jedź z Nickiem. Bez obaw, jeździ ostrożnie.
-Co ty wyprawiasz? -O co ci chodzi?
Nie chcę umrzeć przez jakiegoś wariata.
-Jeździsz lepiej? -Chcesz się założyć?
To mój dom, moje miasto i moje auto, więc się zamknij.
Macie się za bogów, bo jesteście bogaci.
Ale naruszasz moją przestrzeń osobistą i strefę komfortu.
Mama musi cię bardzo kochać, skoro cię znosi.
Co ty możesz wiedzieć o matczynej miłości?
-Co robisz? -Wysiadaj.
-Czemu? Co powiedziałam? -Wysiadaj albo ja cię wysadzę.
Nie zrobisz tego.
Nick!
Co on robi?
Nie ma mowy.
Nicholas!
Puszczaj!
-Co robisz? -Wezwij taksówkę.
-Nie przyjedzie tutaj. -To Ubera.
Nick!
Poważnie? Nie dasz mi nawet kamizelki odblaskowej?
To się nie dzieje naprawdę.
Padła mi bateria. Co za dupek!
Szlag.
Proszę...
Dobra! Pewnie jesteś seryjnym zabójcą.
Lepiej dla mnie.
Cholera.
-W porządku? -Tak.
Jakiś dupek mnie tu zostawił.
Samą, na takim pustkowiu?
Tak, samą, na takim pustkowiu.
-Dobra, pa. -Hej!
Czekaj. Źle to zabrzmiało.
Ale to prawda. Nie mogę zostawić cię tu samej.
To brzmi lepiej.
Masz ładowarkę do iPhone'a?
Co za dzień. Nie wypakowałam nawet ładowarki z walizki.
A więc...
-Dokąd jedziesz? -A ty?
Na imprezę.
Zaprosiłbym cię, ale pomyślałabyś,
że zamierzam cię poćwiartować.
Gość niespodzianka?
-Gdzie mieszkasz? -Znasz Leisterów?
Jasne. Mieszkasz gdzieś obok?
-Nie obok. -Co?
Mieszkasz u Nicholasa?
Gorzej. To mój przyrodni brat.
-I to on mnie tam zostawił. -Nick?
Co za dupek.
Ale rozumiem. Nie miał czasu cię odwieźć.
-Jak to? -Chciał być wcześniej.
-Gdzie? -Na tej imprezie.
Chwila. Nick tam jest?
Bez Nicka nie ma imprezy.
Posłuchaj, Noah.
To spotkanie gangów, więc uważaj.
Są niebezpieczni.
Gość w białym to Ronnie.
Wczoraj wyszedł z więzienia. Żebyś wiedziała, co to za ludzie.
Jak tam, stary?
-Co słychać? -Ronnie.
-Dobrze cię widzieć. -Jak się masz?
Legenda.
Słuchaj. Są fioletowi, zieloni,
niebiescy i nasi.
A to nasz przywódca.
Dawajcie!
Co tam, stary?
Do dna!
Tak!
-Co tu robisz? -Przyszłam pieszo.
-Kto cię przywiózł? -Dupek.
Wracaj do siebie, piegusko.
Zostanę tu, póki mam na to ochotę.
-Nie będę powtarzał. -Nie będziesz mi rozkazywać.
-Nie? -A jak twój tata się dowie?
-Nie zrobisz tego. -Idealny synek.
Wszystkich nabrałeś.
-Pod wieloma względami jestem ideałem. -Co za skromność.
Innym dziewczynom to nie przeszkadza.
Nie jestem taka jak inne.
Nie wydaje mi się.
Przeciętne usta...
Puste spojrzenie...
Szyja...
-Co to? -Węzeł.
Bo jesteś taka pokręcona?
-Bo jestem silna. -Silna.
Ósemka. Najtrudniejszy do rozwiązania.
Mnie się żaden węzeł nie oprze.
Jeden pocałunek i już się dziewczyna rozluźnia.
-Skąd wiesz, że wszystkie cię lubią? -Po szczegółach.
-Na przykład? -Nie kazałaś mi cię puścić.
To oczywiste!
I tak nie lubię dziewczynek w warkoczykach.
-Nie noszę warkoczyków. -Słuchaj.
Nie wiesz, w co się pakujesz.
Nie wchodźmy sobie w drogę. Jasne?
Dupek.
Pomóc ci?
-Przepraszam. To twój jeep? -Nie.
Jakiegoś dziwaka, który się wprosił.
Możesz go zniszczyć.
Jesteś Noah?
Jeśli Nick cię wysłał, to niepotrzebnie.
Nie. Mario powiedział mi, co zrobił Nick.
-Jesteście razem? -Z Mariem? Nie.
Z Nickiem. Każdej lasce wkłada język do gardła.
Znamy się od dawna.
-Współczuję. To kretyn. -Miewa lepsze dni.
Co tam? Zdrowie!
Co słychać?
Przepraszam za kłopot,
ale gdybym wziął sportowe auto, nie dojechałbym.
Wezmę to z napędem na cztery koła.
-Szlag. -Co jest?
Nie widzę stories mojego chłopaka i przyjaciółki.
Potrzebujesz nowego chłopaka i przyjaciółki.
-Jenna. -Miło poznać.
-Pewnie coś nacisnęłam. -Spójrz na mnie.
Zapomnij o tym. Ściągnij stanik, upij się
i przeliż z jakimś ciachem. W tej kolejności.
Nie interesuje mnie to w żadnej kolejności.
Co to za laska obok Jenny?
Laska? Chyba żartujesz.
Spadaj.
Załóż to, gang Ronniego nie będzie cię męczyć.
Co założyć, by nie męczył mnie Nick?
Cześć, drogie panie.
-Cześć. -Hej.
Hej, wy!
To Lion, mój chłopak.
-Jeden z naszych. -Witaj w klubie.
Dobra.
Cześć.
Więc jesteś siostrą Nicka.
Wieści szybko się rozchodzą.
Tak.
Co tam?
Cola czy mojito?
-Cola. -Dobra.
-Z rumem. -Odrobinką.
-Nie, dzięki. -Pij, jest dobra.
-Nie, dziękuję. -Nie wygłupiaj się.
-Co to było? -Ostatni raz się wprosiłeś.
Zabieraj jeepa i zjeżdżaj, zanim cię zabiję.
Czemu rozwiązujecie wszystko przemocą?
Wciąż czuję twój cios.
Mieliśmy nie wchodzić sobie w drogę.
Co ty robisz?
Dupek dosypuje laskom prochów do drinków.
Co? Cholera.
-Jedziemy do domu. -Nie. Jadę z Mariem.
Mario?
Nic mi nie jest. Tylko mi gorąco.
Zostaw mnie. Zimno mi.
Tylko nie to. Ja będę prowadzić.
-Zawsze chciałam takim jechać. -Moim skarbem? Nigdy.
-Jesteś naćpana i nie masz prawka. -To tylko zawroty głowy.
Ale ty piłeś.
Jednego szota.
Z czyichś cycków.
Słona tequila zmieszana z potem. Pycha.
Co powiedziałby o tym Freud?
Jakby co, Freud to nie piosenkarz.
Powiedziałby, że to jak wylewanie łez lub czegoś gorszego
na piersi matki. I co ty na to?
Zostaw moją matkę.
Kochanie, gdzie są kieliszki?
Co jest?
Mama cię nie nauczyła, że płyny pije się ze szklanek?
Darcy, przyjacielu! To twój prawnuk.
Nie jest angielskim dandysem jak ty.
Mimo że ma damę w ramionach.
O rany!
O co chodzi?
Sterydy pewnie pijesz ze szklanki.
Wiesz, że szkło to ciecz?
Ciecz, w której są inne płyny. Fajnie, co?
Gdybyś miał jakieś emocje, doceniłbyś to.
Szkło płynie tak wolno, że wydaje się stałe.
Dlatego jest delikatne.
Twarde, ale delikatne.
Nie wyłączaj!
Nie dotykaj mnie.
Dupek.
Noah.
Kochanie, obudź się.
-Kochanie. -Rafaela!
Spokojnie.
Chodź.
Schowaj się.
-Już. -Co się dzieje?
Otwórz te pieprzone drzwi!
Nie wychodź.
Otwórz albo je rozwalę!
-Pracowałeś u Mikela? -Tak.
-Ibuprofen? -Dzięki, Martín.
-Kawy? -Dzięki, Mortimer, sama naleję.
-Co się wczoraj wydarzyło? -Nie pamiętasz?
-Będzie zabawa. -Gdy przyjdzie twój tata,
-zobaczymy, kto będzie się śmiał. -Powiedz.
Położyłem cię do łóżka i dużo się wydarzyło.
Nie tknąłeś mnie.
Tylko psychopata by tak zrobił. Ty jesteś bardziej cwany.
-Serio? -Coś zrobiłeś.
-Nagrałeś mnie? -Nie.
A szkoda. Byłaś zabawna.
Dzień dobry.
-Dzień dobry. -Cześć.
-Jak było w nocy?
W nocy?
-Wiesz, gdzie byłam? -Tak. U Jenny.
Napisałaś, że oglądacie La La Land.
-Tak? -Jenna jest z bogatej rodziny.
To nieważne. Jej chłopak jest mechanikiem.
Dogadacie się.
Na pewno.
Dzięki, że przedstawiłeś ją znajomym.
Służę pomocą.
Jesteś kochany.
Dobrze, że się dogadaliście.
Myliłam się co do Nicka, mamo. Jest wspaniały
Byli tam jacyś chłopcy?
Nie szukam znajomych.
Rozdzieliłaś mnie z Danem, ale o nim nie zapomnę.
-Kochanie... -Jest lepszy niż te snoby.
Dan?
Jej chłopak. Tęskni za nim. Pewnie miała kiepską noc.
Chcecie państwo dokładkę?
Nie, dzięki.
-Tu będzie dobrze. -Spali mnie.
NIEZNANY NUMER
Halo?
Tak?
-Uważaj, Lion. -Ale fajnie.
Bym cię uderzył.
Cześć, siostrzyczko.
Nigdy nie dotykaj mojego telefonu.
A ty nie psuj mi imprez.
-La La Land? -Pasuje do ciebie.
Nienawidzę romansów.
Wolisz porno? Z taką twarzą...
Zostaw ją.
-Olej ich. -Umiem sama się obronić.
Ominęła cię najlepsza część imprezy.
Wiem. Byłem zmęczony.
Czytałem do późna.
Wiedziałeś, że szkło to ciecz?
Szaleństwo.
-Jaja sobie robisz? -Poważnie.
Przysięgam. Te szyby, które wymieniasz w warsztacie?
To czysta ciecz.
-Co ty palisz, stary? -Kryształy.
Dziś musimy zająć się tymi papierami, Mikel.
-O której? -O dziewiątej?
Zgoda.
-Zamówimy pizzę. -Spoko.
Pomóż mi.
Ma fajny tyłek.
Jak muchy do miodu...
-Nick. -Co?
-Nie zaprosiłeś nas na imprezę. -Byłaś tam.
Możemy przyjść dziś na wyścig?
Nie wiem, o czym mówisz.
Ładna pogoda.
Nick!
Powodzenia, skarbie.
Uważaj na szóstym zakręcie.
-Dobra? -Bez obaw.
Tak trzymaj. Dawaj, Nick!
Co jest?
Boisz się, że nie przejdziesz do finału?
Spokojnie. Pokonam cię jak co roku.
Jasne.
Gotowy?
Dawaj, Nick!
Dobrze! Dawaj!
Noah!
-Cześć! -Ale niespodzianka!
Dawaj!
Szybciej!
Coś jest nie tak. Jest rozkojarzony.
Szybko!
Dajesz, Nick!
Szósty zakręt jest trudny.
Musi pojechać szeroko i hamować.
Skąd wiesz?
Nie!
Jazda!
Tak! Nieźle, skurczybyku!
Głośno!
Nick! Nick!
Znowu ona. To jego dziewczyna?
Ana? Jego dziewczyna to ta maszyna.
Tak!
Jebać to.
Wspaniale!
ODEBRANO ZDJĘCIE
Co to ma być?
Nie do wiary.
-To twój chłopak? -I moja przyjaciółka!
Przyssała mu się do twarzy.
Pieprzona pijawka! Niech to szlag!
-Nie wierzę. -Chodź tu.
-Wypłacz się. -Nie ma mowy.
„Upij się i przeliż z jakimś facetem”? Czy na odwrót?
Zależy, czy jest przystojny.
Sukinsyn.
Dajesz!
WYŚCIG ELIMINACYJNY
Dawaj!
ODEBRANO ZDJĘCIE
WYŚCIG FINAŁOWY
Tak nie.
Spójrz w kamerę. I mnie pocałuj.
Leonardo Daniel Ponce de la Rosa. Siedzisz na moim aucie.
-Wybacz. -Spadaj.
Przestań odstraszać ode mnie ludzi.
A ty przestań pić wszystko, co ci dają.
I co?
Nie odwiozę cię do domu. Zwłaszcza w ciąży.
-Chciałam zrobić zdjęcie. -Co?
-Jak kogoś całuję. -Jasne. Żeby Dan był zazdrosny?
-Co się stało? -Nie twoja sprawa.
Więc to robiłaś całą noc.
Nie jestem tak skomplikowana jak ty. Ścigasz się, by pokazać, kto ma większego.
Jak załatwię ci zdjęcie,
wrócisz do domu?
Może.
Może?
Z języczkiem?
Dobra.
Masz swoje zdjęcie.
Chodź.
Zaczekaj tu. Jenna cię odwiezie.
Wracam na imprezę.
Gdzie byłeś? Nie widziałam cię całą noc.
Co robisz? Zdążymy przed finałem?
Szybki numerek.
W pół godziny znalazłam kogoś ciekawszego od ciebie. To koniec.
Gotowe.
Ale czad.
Cześć. Widzę, że znasz się na autach.
Trochę się ścigałam.
-To nie twój pierwszy raz? -Chciałabym. Ale to przeszłość.
To co robisz na linii startu?
Serio? Już?
To nie ja się ścigam, tylko Nick.
To czemu go tu nie ma?
Cholera.
Co robisz, słońce?
Bez przeciwnika wygramy.
Widzę, że tego chcesz.
Jesteś kobietą, więc dam ci pięć sekund przewagi.
-Co ty na to? -Pięć sekund?
Siema, Nick.
-Co ty tu robisz? -Gotowy?
-Nie dostałaś SMS-a? -Jakiego?
Gotowy?
Ale skoro ty tu jesteś...
Bez jaj.
Co jest? Czemu nie jadą?
Co robisz? Dałem ci pięć sekund przewagi.
Wiem. Korzystam z nich.
Chcę, żeby wiedzieli, że pokonała cię kobieta.
Co jest grane?
Hej!
Co ty robisz?
Co to ma być?
Lubię ją.
Dawaj!
Szósty zakręt.
Nie hamuje. Wyleci z toru.
I co ty na to?
Szlag!
Co on wyprawia?
Co on robi? To wariat!
Tak!
-Oszalałaś? -Wygrałam.
-Nie wiesz, co narobiłaś. -Oszuści!
Co się stało?
Finał miał być między mną a tobą.
Nie trzymasz się zasad.
-Więc wygrywamy. -To absurd.
Nie jest w gangu. Powtórzmy wyścig.
Jest. Ma bandanę.
To ty oszukiwałeś, wjeżdżając we mnie.
A i tak przegrałeś. Z kobietą.
Z kobietą.
-Zamknij się. -Wybacz, Nick.
Takie zasady. Płać.
Przeleję ci 15 000.
-To chore. -Nie mogłaś się powstrzymać. Odsuń się.
Oddam ci kasę, choćbym miała zbierać latami.
A reszta?
Wiem, że trudno rozstać się z tą ślicznotką,
ale nie masz wyjścia.
Nie możesz dać mu auta. Oszalałeś?
Bez obaw. Zabiorę cię na przejażdżkę.
Nie będziesz się nim cieszyć. Wiesz czemu?
-Nie. -Bo cię pokonałam.
A auto będzie wszystkim o tym przypominać.
Nick.
Zrób coś dla mnie.
Nie wypuszczaj tej suki z domu.
Co oni robią?
Rafaela!
Dawaj!
Co jest? Chodźmy.
Wsiadaj.
Chodź, bracie!
Z drogi!
Jedź!
Ty.
-Jadą za nami? -Nie sądzę.
W porządku, Jenna?
OSWÓJ PRZESZŁOŚĆ
-Odpowiedz. -Przestań. Jestem w szoku.
Martwię się.
-Bo mnie kochasz? -Przestań.
-Ani trochę? -Daj mi spokój.
-Ale z ciebie frajer. -Z ciebie.
-Wstawaj! Dość spania. -Źle się czuję.
Will ma dziś firmową galę. Potrzebuję cię.
NIEZNANY: Trzeba było siedzieć cicho, suko.
To Dan?
Nie wiedziałam, że jesteś z nim i z Betty tak blisko.
-To już nieważne. -Ważne.
Nie chcę, żebyś była smutna.
Zmienisz się w mumię w tej egipskiej bawełnie.
Oto plan: śniadanie przy plaży, a potem fryzjer.
Która? Will i Nick będą w smokingach.
Nick tu jest?
Nie ma go od czterech dni,
ale wie, że gala jest ważna. Przyjdzie.
Znów ten hejter?
To na pewno Ronnie. Zablokuj go.
Ledwo przyjechałam, a wszyscy już mnie nienawidzą.
Którą ty założysz?
Will! Która?
Obie są piękne.
Przekażę projektantom, ale którą mam założyć?
Spóźnimy się na próbę.
Nie wiem. Czarną.
Będą tam ważni ludzie. Sędziowie, prawnicy...
-Musimy się postarać. -Spokojnie. Będziesz piękna.
Nie o to chodzi.
A o co?
O co się martwisz? Że nie jesteś dość dobra?
O to chodzi?
Spójrz na mnie.
Przeszłaś w życiu ważniejsze sprawdziany niż ten.
To będzie bułka z masłem.
Nie wiem, co we mnie dostrzegłeś.
Pamiętam, jak szłaś przez katedrę
i opisywałaś jej ołtarz i kopułę z taką pasją,
jakbyś sama ją zbudowała.
Muszę ci znowu ją pokazać, bo na nią nie patrzyłeś.
Dziś będzie tak samo.
Będę patrzył tylko na ciebie.
Posłuchaj.
Pomyśl o tej rodzinie i jej firmach jak o wielkiej katedrze.
Będziesz świetną przewodniczką.
-Kocham cię. -Ja ciebie też.
Pospiesz się.
Chyba wybiorę różową.
Wiesz, że Rodrigo chce być moim chłopakiem?
Ten blondyn? Co ty na to?
-Nie. -Dobrze!
Złamie ci tylko serce.
Zrób jak ja, siostrzyczko. Wiej.
Mam już dwóch chłopaków. Po co mi trzeci?
Mój cukier.
Chodź.
Jak mama znów wyjedzie, przyjedziesz do mnie?
Nie wiem.
-Kiedy wróci? -Nie mówiła.
A jeśli nie wróci?
Jak to?
Co, jeśli weźmie rozwód z tatą i nas porzuci?
-To się nie stanie. -Z tobą tak zrobiła.
To było co innego.
Byłem okropnym synem. Nieznośnym, małym diabłem.
Ty jesteś aniołkiem. Rosną ci skrzydła.
Maggie...
Muszę dziś wcześniej wyjechać.
Dlaczego? Proszę, nie!
Proszę pani.
Proszę pana.
Wszystko poszło świetnie.
Nie teraz.
STATUSY
Thor.
Te skręty są niemożliwe.
Do zrobienia.
Trzeba zaciągnąć ręczny
i obrócić kierownicę o 20 stopni w prawo i o 60 w lewo.
Dwadzieścia, sześćdziesiąt. Jak kod.
Zgadza się.
Wystawiłeś Anę na gali.
Gdzie byłeś?
Z kimś, kto mnie potrzebował.
Nie jestem twoją jedyną siostrą?
-Przepraszam za... -Nieważne.
Ważne.
-To auto musi być warte... -Nieważne.
Nie możemy.
-Masz rację. -Nie.
Jesteś moją przyrodnią siostrą. Masz 17 lat.
Całuj mnie, póki nie skończę 18.
Nie pozwalaj mi na to.
Ty się do mnie zbliżasz, a ja mam temu zapobiegać?
Nie wiem, co się ze mną dzieje.
To ty, Nick?
Nie masz sobie nic do zarzucenia?
To nie była zwykła gala. Pokazywaliśmy się jako rodzina.
Nie możemy tak wypadać.
Twój tata jest na górze. Pogadaj z nim.
Już idę.
A ty? Nie odezwałaś się ani słowem.
Co mam z tobą zrobić?
-Ścigasz się, myjesz auta. -A jutro będę kelnerką.
-Chcesz? -Nie zabijaj resztek swojego mózgu.
Przestań.
Miałeś się nie zbliżać. Pamiętasz?
Ale możesz patrzeć.
Tequili?
-Cześć, kochanie. -Cześć.
Czemu myjesz tego grata?
Mam niespodziankę.
-Auto? -Nie. Jest moje.
Cześć, Noah.
Dan.
Co ty tu robisz?
Możecie się pocałować.
Dobrze cię widzieć.
Muszę skończyć myć auto...
Dobrze.
-Pokażę ci sypialnię. -Zgoda. Do zobaczenia.
Nie! Proszę.
Nie!
Nick! Mamy problem.
-Teraz to ty się zbliżasz. -Nie...
-Mój chłopak... Mój były tu jest. -Więc ty masz problem.
-Wysłałam mu nasze zdjęcie. -No tak.
I co?
-Jeśli cię rozpozna, powie mojej mamie. -Noah?
Noah.
Przepraszam.
Noah.
Jak mogłeś tu przyjechać?
Chciałem przeprosić.
-Przeprosić? -Przepraszam.
Betty nic nie znaczyła. Po prostu mi o tobie przypominała.
Ty przypominasz małpę, a jakoś żadnej nie całowałam.
Wiem, że byłem dupkiem.
Zasłużyłem na to.
Wybacz.
-Spakuj się i wyjedź. Dzisiaj. -Dobra.
-Ale dziś już nie ma lotów. -Niech to szlag!
Stary.
Jesteś przemoczony. Chodź ze mną.
-Głupi jesteś? -To było zabawne.
Nie.
Pomogę ci się osuszyć.
Pokaż się.
Dupek!
Co ty robisz?
Dan nas zobaczy.
Jeśli rodzice nas przyłapią, to będzie koniec.
Tego chcesz?
Nie. A ty?
Nie.
Już prawie.
Boże.
Pomogę ci się osuszyć...
-Co to za koleś z Noah? -Jej sąsiad, Cayetano.
Nicholas!
Idę!
Właśnie, Nicholas.
To był ten koleś ze zdjęcia?
-Niespodzianka! -Mamo.
Patrz, co mam.
Pachną przebaczeniem.
Dzięki.
-Coś się stało? -Nie.
Nie spodziewałam się, że Dan przyjedzie.
Mam jakiś emocjonalny jet lag. Będzie dobrze.
Poznałaś kogoś innego?
Skąd. Niby kogo?
Jasne.
Pamietaj, że jest na tym samym piętrze.
Kto?
Dan. Mam nadzieję, że będziecie się zachowywać.
-Dobra. Idź sobie. -Okej...
ZAPŁACISZ ZA TO, CO ZROBIŁAŚ
Co jest?
Czemu to robisz?
-To nie ode mnie. -Proszę.
Jestem zawzięty, ale nie brutalny.
To od Betty? Wie, że tu jesteś?
Zapomnij o niej.
Twoja mama nic nie podejrzewa?
-Nie rozumiem. -Jasne.
Możemy pogadać przy drinku?
Kto wysyła malwy w prezencie?
Znalazłem ci tani hotel w okolicy.
Skopałeś tyłek Leisterowi, co?
Spokojnie. Odbiorę mu nie tylko auto.
Na co czekasz? Jedź po nią.
Nie chcesz być świadkiem?
Zadzwoń po kolegów. Zaczynamy imprezę.
-Pa, Nick. Twoja strata. -Innym razem.
Nick!
Co tu robisz? Zepsuło ci się auto?
Jeśli trzeba cię podwieźć...
Przekaż coś swojej siostrze.
Noah?
Nick!
-W porządku? -Tego mi było trzeba.
Wybacz. Myślałam, że to Dan.
Chociaż i tak bym ci przywaliła.
-Ja ci to zrobiłam? -Nie, ale mogłabyś, gdybyś chciała.
Krwawi ci nos. Nie odchylaj głowy.
Potrzebny ci zimny okład. Masz coś na ból?
Na pobiciach znasz się jak na autach?
Jestem idealna na wiele sposobów.
-Kto to zrobił? -Nieważne.
Od teraz nie będę już się bił.
-To Ronnie, prawda? -To wariat.
Uwziął się na ciebie. Nie możesz wychodzić sama.
-Ty też. -Mówię poważnie.
-Ja też. -Więc przestańmy wychodzić sami.
Oboje.
Wystarczyło powiedzieć, że chcesz spędzić ze mną więcej czasu.
Chcesz spędzić ze mną więcej czasu?
Nie mogę. Dan wciąż tu jest.
Czujesz coś do niego?
Boli?
Bardzo.
A tutaj?
Albo tutaj?
Co robisz?
Sprawdzam, czy nie masz uszkodzonych nerwów.
Ciepłe dłonie źle wpływają na opuchliznę.
Faktycznie jest większa.
-Znów źle się zachowujemy, piegusie. -Mam przestać?
Dasz radę się oprzeć?
Czemu dziewczyny tak lubią niegrzecznych chłopców?
Jesteście aroganccy,
kłamiecie,
stosujecie przemoc.
Mylisz się. Nie jestem taki.
Noah?
W porządku? Usłyszałem huk...
Ja też. Tuż przy twarzy.
Nic mi nie jest.
Chciałeś wybaczenia.
Jeśli możesz zachować to dla siebie...
zrób to dla mnie.
-No już, Petra. -Cicho!
-Wyżej. -Dzień dobry.
Wyczyściłem basen z liści.
-Przykro mi, że się poślizgnąłeś. -To nic, Morti.
Martín.
Dan jest już w samolocie.
-List ze szkoły. -Dzięki.
Chyba nic nie powiedział.
Tak.
BĘDZIESZ CIERPIEĆ
Nie ma już miejsc w drużynie siatkarskiej?
O co chodzi?
O nic.
-Przesiądę się. -Nie ma czasu.
Cześć, Ana.
Gotowi?
Noah, tamten wyścig był świetny.
-Gdzie uczyłaś się jeździć? -Nie rozmawiajmy o tym.
Jej tata był kierowcą rajdowym. Ma zdjęcie na Insta.
Był dobry? Wciąż się ściga?
Zmarł.
Miał zbyt ciężką nogę.
-Przykro mi. -A ty, Nick?
Jak znalazłeś się w gangu?
-Nie chcę o tym rozmawiać. -Dorastał bez matki
i uciekał. Buntował się.
-Dość. -Tata odciął go od kasy.
W Meksyku poznał Liona, który pokazał mu, jak żyć na krawędzi.
A potem wyrwał jego kumpelkę.
Ty nie masz mrocznej przeszłości?
Nie. Moje życie jest nudne. Może gdybym poznała cię wcześniej...
-Dręczyła dzieciaki w szkole. -Wal się.
Pisałaś anonimowe liściki do innych dziewczyn?
Wydłubywała im oczy.
Muszę cię lepiej poznać.
-To było dawno temu. -Czekaj.
Mam coś dla ciebie.
Wiszę ci auto.
Idealne. Nie wślizgniesz się do niego.
Ale widok ciebie w tym stroju był najlepszym prezentem.
Chciałam kupić ci tomik poezji, ale widzę, że to nie w twoim stylu.
Nie! Nie chcę, żeby Ana wydłubała mi oczy.
Nigdy tak nie miałem z Aną ani nikim innym.
Nie umiem się powstrzymać.
Mario na mnie czeka.
Czego od ciebie chce?
Uśmiecha się, gdy mnie widzi.
To ci wystarczy?
Aż rozbolą nas policzki.
Gość nie ma w sobie ognia. Nie da ci tego, czego potrzebujesz.
Czyli czego?
Nie potrzebujesz pocałunków, tylko eksplozji w ustach.
Nie potrzebujesz głaskania,
tylko zaciskających się na skórze palców.
Szeptów przyprawiających o zawroty głowy.
Nie potrzebujesz przyjemności, tylko dreszczy.
Nic nie widzieliśmy.
Czy to było dość poetyckie?
Mamy auto na wyścigi.
Dodaliśmy 100 koni do auta Jenny.
Możesz je pożyczyć.
Oszalałeś? To twoja przyrodnia siostra.
-I co? -To chyba kazirodztwo?
Po pobiciu i po tym, co z nim robiłaś,
nie będzie miał sił na walkę.
Walkę?
Nie możecie pójść na kawę albo do kina?
Przywal mu, Bruno!
Nick!
-Nie rób tego. -Spokojnie. Nie tknie mnie.
To jakiś absurd.
-Nie ekscytuje cię to? -Twoja krzywda?
-Ból mi nie przeszkadza. -A przeciwnikowi?
Lubisz krzywdzić innych?
Lubię się bić.
Nie rozumiem tego.
-Daję tak ujście napięciu. -Jakiemu?
Jaką masz traumę, która cię do tego zmusza?
Zostaw go.
Mam cię dość!
Jaki ta idiotka ma problem?
Przez nią zamieniasz się w mięczaka.
Dalej, Nick!
Nick walczy!
Co to ma być? Wiedziałeś o tym?
-Tak jakby. -Okropna forma rozrywki.
A jak jutro dla zabawy pobiją bezdomnego?
Zapomnij o tym. Nie warto.
-Pokaż mu! -Masz go!
Dobrze!
Nick! Nick!
Dziękuję, że mnie dziś zaprosiłaś.
Bardzo mnie to ucieszyło.
Wybacz, że na ostatnią chwilę...
Ten drań ma się do ciebie nie zbliżać!
Za kogo ty się masz?
-Przepraszam, Mario. -W porządku.
Wiedziałem, że coś tu nie gra.
Nie możesz wracać pieszo.
Co ty wyprawiasz?
Nie wiem.
Nigdy nie byłem tak zazdrosny.
Szaleję za tobą.
Tyle możesz mi zaoferować?
To nie może się powtórzyć.
-Nie zrobię tak więcej. -Nie. Nic nie może między nami być.
Nigdy.
Dlaczego? O co chodzi?
-To boli. -Nie mieszaj mi w głowie.
-Co jest z tobą? -Nie widzisz?
-Boję się. -Czego?
Poza ciemnością, jak mała dziewczynka.
Ciebie.
Nie mogę znów mieć w życiu kolejnego przemocowca.
W porządku, Noah?
Podwieźć cię do domu?
Mario! Jenna nas zawiezie.
Zgarniecie mnie po drodze!
Nauczyłem ją podstaw.
Hamulec, gaz, zmiana biegów...
JESTEM BLISKO. CZUJESZ BÓL MOJEJ OBECNOŚCI?
Musisz coś wiedzieć o Noah.
Ojciec próbował ją zabić.
-Co? -Nożem.
Wcześniej obrywała tylko Rafaela.
-Bił Rafaelę? -Zgadza się.
Istnieją tacy ludzie.
Przemoc pomaga im dać ujście napięciu.
Czemu mi o tym mówisz?
Rafaela boi się, że wróci i spróbuje skrzywdzić Noah.
-Wróci z zaświatów? -Jak to?
Trafił do więzienia.
-Nie umarł? -Niestety nie.
Skrócono mu wyrok. Wyszedł dwa tygodnie temu.
Esteban będzie towarzyszył Noah.
Ale znasz ją. Noah z kierowcą...
Może mógłbyś pomóc?
Czemu miałby ją skrzywdzić?
To przez zeznania Noah został skazany.
Wszystko tu jest. Spójrz.
To niebezpieczny facet.
-Wie, że wyszedł? -Nie.
-Rafaela nie chce jej martwić. -Czemu?
Boi się ojca.
Pij.
Gotowa?
Potrafi tylko szczekać.
Gdzie podziali się romantyczni faceci?
ODRZUĆ
-Nie istnieją. -Fakt.
Lubię cię.
Czemu nie mówią „kocham cię”?
Mówią, zanim pójdziecie do łóżka,
-ale mają na myśli „pragnę cię”. -Dokładnie tak!
Potem dochodzą i znikają. Błąd!
Trzeba mówić to później.
Wtedy to coś znaczy.
To bardzo głębokie.
Dzięki.
Ani jedna?
Trzeba rozkręcić tę imprezę.
Robi się. Co tam? Ale stypa.
Bawmy się, jakby jutra miało nie być!
-Co tam? -Noah jest z tobą?
Co? Zaczekaj. Ścisz trochę muzykę.
Lion!
Nie...
Kurwa!
Przyjeżdżacie zajebistymi autami, a impreza jest w środku?
Absurd.
Nicka nie ma, więc nie ma zabawy.
Zmywamy się?
Jakie ładne kwiaty.
Widzisz? Nie możesz prowadzić.
ZADZWOŃ DO NICKA
Cześć, Nick. Przyjedziesz do Mikela po auto Noah?
Weźmiemy taksówkę.
Tak, upiła się.
Nie może prowadzić.
Dobra.
Kiedyś mnie wykończysz!
Nie zakradaj się tak. Przestraszyłeś mnie.
Ciebie też?
-W porządku, piegusko? -Mogę prowadzić.
Nie potrzebuję prawa jazdy.
Robi to przez ciebie.
Gdzie klamka?
Zapomniałam kurtki.
-Zaraz wracam. -Od dwóch tygodni jej odbija.
Chyba czas przeprosić.
-Dobra z ciebie przyjaciółka. -To kapuś!
-Czego szukasz? -Kurtki.
Jest w szafie.
Ana!
Nie! Otwórz drzwi!
Szukasz światła?
Proszę! To nie jest zabawne.
Drzwi się zacięły.
Ana! Pomocy!
Otwórz drzwi, proszę!
Nikt cię nie wypuści.
Co jest? Widziałaś potwora?
Gdzie twoja mama?
Gdzie jest twoja mama?
Ana! Otwórz!
-Co się stało? -On tu jest.
-Nikogo tu nie ma. -Wredna suka!
Chodźmy.
To był tylko żart.
Czemu powiedziałaś, że twój tata nie żyje?
Dla mnie nie żyje. Oby zgnił w więzieniu.
Nie idź, proszę.
Tak trudno jest cię nienawidzić.
Zrobiłbym dla ciebie wszystko. Wiesz o tym.
Ale do niczego nie dojdzie, póki nie przestaniesz się bać.
To urocze. Bardzo.
Co do twojego taty...
Dzień dobry, piegusko. W porządku?
Myślałam, że nie możesz się przy mnie kontrolować.
Pójdę, zanim wszyscy się obudzą.
Dobrze.
Noah, widziałaś...
Tata...
Posłuchaj... Nie mogła...
Maggie jest w szpitalu.
Co się stało?
Musisz jechać.
Maggie!
Nick!
-Jak się masz? -Dużo lepiej.
-Wystraszyłaś nas. -Chciałam wystraszyć pielęgniarkę.
Ukryłam się za kotarą i wyłączyłam powiadomienia.
Są okropne, co?
Nie rób tak więcej.
Dobrze. Gdzie mama?
Niedługo przyjedzie.
To Noah? Nie wygląda na wredną.
Nie jest wredna. Jest niesamowita, wystarczy ją bliżej poznać.
Dzień dobry.
To najlepszy brat na świecie.
To prawda.
Wystarczy go bliżej poznać.
Ale zawsze będziesz jego ulubienicą.
Sytuacja była poważna, ale jej stan jest stabilny.
Dzięki Bogu. Dziękuję.
Dobrze, że pielęgniarka była w domu.
Nie potrzebuje pielęgniarki, tylko matki.
Na razie musi odpoczywać.
Niedługo będziemy.
Co robisz?
Znów mnie wyrzucisz?
To wszystko moja wina.
Zamiast cię porzucać, powinienem był cię pocałować.
Gdybym wiedział, że twój tata...
Boli mnie, że się mnie boisz.
Ale nigdy bym cię nie skrzywdził. Wiesz o tym.
Wiedzą o nas. Nie ma czasu na przeprosiny.
Jeśli miłość jest grzechem, to jesteśmy winni.
Najbardziej winni na świecie. Ale twoja mama musi zrozumieć.
Nie. Nie chcę jej zranić.
Jej związek z twoim tatą jest niezwykły.
Zasługuje na niego. Nie możemy go zepsuć.
To nie mogą być nasze ostatnie pocałunki.
Zapamiętamy je na zawsze.
Jeśli to ostatni raz,
niech będzie też pierwszym.
Czekaj.
Nie jesteś pewna?
-Jestem. -Tak?
Obiecaj, że tego nie zapomnimy.
Jak możesz w to wątpić?
Nie!
-Nie miał zębów? -Mieliśmy osiem lat.
A twój pierwszy pocałunek?
Był dużo później. Miałem dziewięć lat.
Bawiłem się z Jenną.
Pocałowałem kogoś, kto pocałował ją, a ona mnie.
Kto to był?
-Jej chomik. -Nie...
-Tak... -Okropne.
Tak.
Było niesamowicie.
Cudownie.
Za niecałą godzinę wzejdzie słońce.
Ucieknijmy razem.
To się nie uda.
Spójrz na Montekich i Kapuletów.
-A Casanova? -Nie uciekł dla miłości.
Tylko przed więzieniem.
A Krwawe gody?
-Co robisz? -Wykorzystuję nasz czas.
Jesteś taka niedobra.
-Dlaczego? -Nie mam już kondomów.
PREZERWATYWY
To będzie 10,50.
Jak szybko. Właśnie do ciebie pisałam.
-Jestem najszybszy. -Nick!
Nick!
NOAH: Wciąż płonę
-Odmowa. -Jak to?
Proszę spróbować tę.
Szybko. Ona czeka.
Nick!
Dupek!
Dam ci się przejechać moim autem.
-Dziękuję. -Nie ma za co.
Noah!
Kurwa!
POLICJA
Nie da się ich rozpoznać.
To Ronnie.
Rozpoznałbym tego dupka w ciemności.
Na pewno?
Dobrze. Wniesiemy o nakaz.
-Dziękuję. -Dziękujemy.
Nie ma za co.
-Mogłem ci powiedzieć... -Zostaw mnie.
Nicholas.
Jeśli Noah z tego wyjdzie, nigdy już jej nie tkniesz.
Bójki, wyścigi...
Powinienem był się domyślić, gdy olałeś galę.
Mówiłeś, że z tym skończyłeś.
Jesteś moim synem? Bo cię nie poznaję.
Znajdą ją.
Szlag.
Ronnie! Ty zboczony sukinsynu!
Masz pięć sekund, żeby stąd uciec!
To dlatego, że cię prześcignęłam? Zwariowałeś!
Pokonałaś go w wyścigu?
-Tata. -Co za drań.
Nie powiedział mi.
Dobra robota.
Moja krew.
I jak było?
Nieważne.
Dobrze, że cię czegoś nauczyłem.
Jednak nie byłem takim złym ojcem.
Podobały ci się moje listy?
Wcześniej do ciebie nie pisałem.
Byłem ci to dłużny.
Znaleźliśmy w jej pokoju listy. Chyba są anonimowe.
-Nieznany numer. -Proszę odebrać.
Halo?
-Mamo! -Noah.
Mamo!
Jestem rozczarowany, Rafaela.
Jonás, nie waż się jej nic robić.
Nie odwiedziłaś mnie ani razu.
Ani razu.
Rafaela...
W więzieniu wszyscy marzą, żeby dać dupy za kasę jak ty.
Nie mów tak do mojej żony!
„Mojej żony”.
-Czego chcesz? -Nie wiem.
Widzę, że pieniądze dają wam dużo szczęścia, i myślę sobie,
że też należę do tej rodziny.
-Ile? -Milion.
-Na jakie konto? -Na Bizum.
Gotówka w czarnej, wodoodpornej torbie.
Przy pomniku na promenadzie o 16.
Tylko wy dwoje. Żadnej policji.
Noah! Jesteś cała?
Nick!
Braterska miłość...
Mamy coś.
Pani były mąż i Ronnie byli razem w więzieniu.
W jednej celi.
Jeśli nie zadzwonię, to coś jest nie tak.
Jesteś pewny? To twoja córka.
Pokonała cię w wyścigu?
-Oszukiwała. -Jasne.
Chcesz się odegrać?
-Nie myślę o tym. -W porządku.
Czemu go nie ma?
Nie do wiary!
Myślisz, że to jeden z twoich wyścigów?
Nie mogę siedzieć bezczynnie.
Spokojnie, kochanie. Będzie dobrze.
Nie przyjdzie.
Czemu tak mówisz?
Ma gdzieś pieniądze. Po prostu chce, żebyśmy cierpiały.
Spokojnie.
Nie podoba mi się to.
Przegrałeś taki w zakładzie?
Nie miałem zamiaru przegrywać.
Ronnie oszukiwał. Wkurza mnie, że się nim wozi.
Zwłaszcza że wciąż płacę za ubezpieczenie.
Właśnie!
Ubezpieczenie! Mogę go zlokalizować.
Uwaga wszystkie jednostki!
Znaleźli ich.
To tutaj.
WARSZTAT LÓPEZA
Dobrze.
Noah.
Ucieka czerwonym sportowym samochodem.
Jednostka druga!
Na rondo.
Nie! Przestań!
Puszczaj.
-Jesteś cały? -A ty?
Po prostu weź pieniądze.
Za wcześnie puszczasz sprzęgło.
Szybciej!
Dobrze.
Dobra robota.
Czemu to zrobiłeś?
Nie mogłeś być taki, jak podczas naszych przejażdżek?
Jak teraz?
-Byłam wtedy szczęśliwa. -Ja też.
To był świetny rok.
Zabrakło dwóch wyścigów, bym został mistrzem świata.
Dwa łatwe wyścigi, a wy to zniszczyłyście.
Mistrzem świata, Noah.
Ale pieprzyć mistrzostwa i moją karierę.
Wiesz, jak się czułem przez te wszystkie lata,
nie mogąc dotknąć kierownicy?
Bez auta, mojej ulubionej rzeczy na świecie?
Jakbym nie żył!
Powinnyście umrzeć razem ze mną!
Zabiłeś nas wtedy.
Coś mi się nie wydaje. Nieźle wam się żyje.
Kryj się!
Nie!
Szlag.
Koniec wyścigu.
Co robisz?
Chcesz nas zabić?
Czy to ważne? I tak już jesteśmy martwi.
Noah.
Dziękuję.
Mamo!
Noah!
Kochanie!
W porządku?
Zrobił ci coś?
Dziękuję.
Proszę pani.
Wejdź, Petra.
Dzięki, że przyszedłeś. Nie mogę być sama.
Nikt cię już nie skrzywdzi.
Nigdy.
Kocham cię.
Co powiedziałeś?
Że cię kocham.
-Nie wierzę. Jenna ci powiedziała? -Co?
-O tym, kiedy to powiedzieć. -Nie.
No dobra, Lion.
-Ale i tak bym to powiedział. -Wątpię.
Uwierz.
Bo to prawda.
Jak długo musimy się teraz tulić?
Mam nadzieję, że długo.
Bo to początek naszej historii.
Musimy coś zrobić.
Trzeba to zakończyć.
Napisy: Kinga Stańdo
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska