WATAK, TEMPAT, ORGANISASI, KEJADIAN DAN KUMPULAN HANYA REKAAN
PENGGAMBARAN DALAM KEADAAN SELAMAT
Shin Jae-hong dari Bandar Insung kini bersedia buat cubaan kelima.
Hujan lebat hari ini pasti menyukarkan para atlet di sana.
Ya, tentu sekali.
Shin Jae-hong tenang bersedia untuk cubaan kelima.
INSUNG
Ya!
Faul!
-Satu lagi faul. -Kenapa?
-Saya tak melepasi garisan! -Tak nampak macam faul dalam skrin.
Keputusan yang pelik.
Shin Jae-hong kembali tenang dalam persediaan cubaan keenam.
Faul!
EPISOD 12: FAUL
Masukkan.
Awak dah sampai.
Syabas untuk hari ini.
Terus memalsukan lejar penting macam biasa.
Saya sangat senang hati ada orang boleh diharap macam awak
bekerja dalam Perkhidmatan Kastam Korea.
Kenapa tak pakai jam tangan pemberian saya?
Sebab ia terlalu bernilai tinggi.
Ini jam tangan palsu.
Tak mungkin.
Boleh periksa sekali lagi?
Saya boleh periksa sepuluh kali, jawapannya tetap sama.
Warna zirkonia kubus ini nampak pelik.
Kalau awak tak percaya, buat penilaian di tempat lain.
Kalau asli,
sekilas pandang pun dah tahu.
Betul kata awak.
Sekilas pandang dah tahu.
Saya hanya fikir untuk penuhi kontena.
Saya tak sangka akan nampak ia kosong.
Maaf kerana meremehkan kemampuan awak.
Saya nak minta maaf.
Tak apa. Saya yang patut minta maaf.
Saya ambil semua wang yang awak simpan hasil jenayah awak.
Tapi awak memang berani.
Bagaimana awak boleh teruskan hidup dengan sorokkan duit?
Kerja keras saja selama beberapa tahun.
Awak boleh penuhkannya
dengan barang awak sendiri.
Pada awalnya saya takut.
Namun sebenarnya,
selepas kita jadi kaya-raya, semua ketakutan lenyap.
Mampu buat apa-apa saja.
Walaupun begitu, akhirnya tetap membosankan.
Kemudian awak muncul dan buat saya teruja.
Tengok awak bergelut macam anjing kecil buat hati saya tersentuh.
Ketabahan itu buat saya teringat diri saya dulu.
Awak fikir kita serupa?
Wah, saya tersinggung.
Hei.
Pasti awak terkejut besar kerana cakap mengarut.
Tidak.
Saya rasa…
sangat bagus.
Rasa macam saya kembali ke masa semuanya bermula.
Saya tak boleh tunggu beberapa tahun.
Sebab saya nak barang yang asli
pada saat ini.
Terima kasih.
Awak rasa bagus?
Baguslah.
Pastikan awak makan elok-elok.
Perut kena kenyang untuk terus bertarung.
Makan timun.
Saya akan buat awak
lebih terdesak daripada sekarang.
Baiklah. Saya tak sabar tunggu.
Polis merampas wang tunai yang disorokkan di tapak kontena.
Jumlah wang tunai yang banyak itu memenuhi kontena 12 meter…
Wang kertas 50,000 won disusun padat,
semuanya seberat 26 tan.
Lebih mengejutkan, ini bukan satu-satunya kontena.
Jumlah rampasan ini yang terbesar dalam sejarah negara ini.
Banyak rompakan mensasarkan kontena.
Selepas khabar tersebar tentang wang tunai tersembunyi ini,
cubaan rompakan sama berlaku tanpa henti…
Siasatan dijalankan susulan polis mengesyaki wang itu
merupakan keuntungan jenayah perjudian dan pengedaran dadah.
Pesuruhjaya.
Simpan telefon itu…
Saya suruh awak alihkan semua panggilan.
Tuan perlu jawab panggilan ini.
Pejabat presiden.
PEJABAT PESURUHJAYA AGENSI POLIS METROPOLITAN INSUNG
-Helo? -Di mana awak?
Kenapa tak jawab telefon?
Pesuruhjaya cari awak.
Bawa pasukan awak ke agensi sekarang.
Maaf, saya mohon cuti semalam.
Pasukan saya juga sama. Beritahu dia saya cuti seminggu.
Apa awak merepek? Tahu tak apa awak dah buat?
Pejabat presiden baru telefon!
Aduhai. Nampaknya pesuruhjaya akan jadi bintang popular satu negara.
Maaf, saya kena tempah tiket pesawat sekarang.
Kenapa dengan telefon saya?
Helo? Helo… Selamat tinggal!
Gilalah! Ambil masa sepanjang hari untuk mengira duit itu.
Arnab Emas setuju beri keterangan dalam semua kes melibatkan Min Ju-yeong.
Dia akan dipindahkan ke SPO untuk disoal siasat.
Bagus.
Dia selamat selepas berada di luar Insung.
Pesuruhjaya dan datuk bandar sedang takut,
Min Ju-yeong pun tak boleh bertindak.
RESTORAN GOPCHANG
Puan, beri kami gopchang paling segar.
-Makan sampai kenyang. -Selamat kembali.
Kenapa cuma empat orang?
Mana si badan besar?
Kamu selalu datang bersama.
-Jadi, empat set hidangan istimewa? -Ya.
-Empat set hidangan istimewa! -Okey.
Bagusnya kalau Jae-hong boleh sertai kita.
Mungkin dia sibuk. Dia tak jawab.
Awak dah cakap dengan dia?
Ya.
Tapi dia nampak sibuk. Dia boleh makan dengan kita lain kali.
Sayang sekali.
Bukannya kita takkan jumpa dia lagi.
Jangan bermuram. Mari minum hari ini.
-Boleh beri soju? -Ya.
BERHENTI DI GARISAN INI ZON SEKOLAH
Beraninya awak.
Saya tak tahu awak sorok banyak duit.
Berapa banyak lagi yang awak sorok?
Tak pasti. Saya tak pernah kira.
Rasanya saya ada banyak duit.
Kita patut cabut semua gigi Arnab Emas.
Macam mana dengan hutang yang belum dibayar kepada kita?
Awak suruh kami percaya, kami akur.
Apa kami patut percaya sekarang?
Jangan risau.
Awak akan terima bayaran seperti yang dijanjikan.
Bagaimana kami nak percaya?
Polis buat carian di merata tempat.
Duit itu pasti dah tiada lagi.
Awak tak sama macam dulu.
Saya tak tahu diri awak yang dulu,
tapi saya kecewa.
Hei, awak nak ke mana?
Saya tak nak kecewa lagi. Sampai sini saja.
Saya tarik diri.
Saya nak lanjutkan…
kontrak kita.
Apa maksud awak?
Awak dah ada cukup Candy.
Kami terima lebih pesanan.
Itu bukan urusan saya.
Cari penyelesaian sendiri.
Kalau awak pergi sekarang,
keselamatan wanita yang awak cari tak dijamin.
Jangan kacau dia.
Ingat cakap saya.
Perempuan itu milik saya.
Hei, cukup.
Kalau awak tak lepaskan dia, perjanjian kita tamat di sini.
Kalau awak gerakkan jari, saya bunuh awak sekarang.
Awak dah hilang akal?
Belum lagi.
Tapi saya hampir gila.
Macam masa dulu.
Awak patut buat dari awal.
Sayang.
Sayang, saya dah balik…
Selamat kembali, Pegawai Kanan Shin.
Makanlah dulu.
Mereka tunggu di luar semasa saya pulang dari kerja.
Tak perlu buat apa-apa. Saya uruskan semuanya.
Seganlah saya kalau begini.
Hei.
Saya beli mainan yang anak-anak awak mungkin suka.
Harap awak tak kisah.
Saya tak kisah, tapi kenapa kamu semua ke sini?
Dong-ju nak datang ke sini.
-Mari berehat dan makan snek. -Lekas. Mari makan.
Pasti awak penat.
Terima kasih.
Segarnya.
POLIS SIASAT WANG DI TAPAK KONTENA
Apa kata awak berhenti buat kerja sambilan?
Pasti susah kalau orang atasan tahu dan kenakan tindakan disiplin.
Awak nampak saya?
Tentulah.
Badan awak sebesar gunung. Takkanlah saya tak nampak.
Maaf saya tak dapat sertai awak.
Tak perlu minta maaf. Kami tahu situasi awak.
Jadi, jangan cakap begitu.
Keadaan semakin susah bagi awak kalau sertai kami sekarang.
Kalau kita gagal, hukumannya bukan sekadar tindakan disiplin.
Mereka berdua tak peduli tentang kenaikan pangkat.
Dia pula kaya. Dia boleh teruskan hidup.
Saya pula dah tiada harapan.
Sertai kami nanti selepas keadaan semakin bagus.
Saya mohon dipindahkan ke Wilayah Gangwon.
Mereka tawarkan rumah juga.
-Tuan. -Ya?
Ke mana saya nak pergi?
Wilayah Gangwon jauh sangat.
Ke mana saya nak…
Jumpa lagi.
Dong-ju.
Terima kasih.
Untuk apa?
Sebab tak tanya saya.
TERSINGKIR: SHIN JAE-HONG
Terima kasih kerana temani saya tanpa cakap apa-apa.
Saya memang prihatin sejak dulu.
Saya telefon awak nanti.
Terima kasih. Pulang dengan selamat.
Saya telefon nanti. Pergilah dulu.
Apa?
Saya nak cakap dengan Jong-hyeon.
Tentang hal apa?
Saya telefon nanti. Pergilah.
Okey.
Jangan lupa telefon saya.
Jumpa lagi.
Jong-hyeon.
Saya belum beritahu awak lagi.
-Saya… -Han-na.
Saya agak letih sekarang.
Boleh kita cakap lain kali?
Saya datanglah. Aduhai.
Kenapa menggesa saya?
Kenapa lambat sangat?
Apa?
Selepas semua duit saya dirampas,
awak fikir saya dah tak berguna lagi,
ketua pendakwa raya jabatan termuda?
Pejabat Pendakwa Raya Agung ambil alih.
Saya tak pernah terfikir begitu.
Betul?
Tentulah.
Tak mungkin saya lupa budi awak.
Awak hampir buat saya tersinggung.
Ketua pendakwa raya jabatan yang bijak.
Jangan lupa…
bukan duit saja…
yang saya boleh jadikan senjata.
Baik.
-Ada tetamu istimewa malam ini. -Taklah.
Maaf kerana menegangkan suasana.
-Silakan duduk. -Hei.
Awak nak ke mana? Mari duduk. Tak apa.
Apa lagi saya perlukan?
Aduhai. Jadi lagi.
Tak guna.
PAU KUKUS
Tolonglah!
Awak dah sedia serahkan tugas?
Pelan-pelan. Awak masih ada beberapa hari.
Mari makan sepasukan sebelum awak pergi.
Awak kena datang kali ini.
Baiklah.
BANTUAN PINJAMAN ATLET
PINJAMAN ANDA TELAH DILULUSKAN JAWATANKUASA SUKAN KOREA
Tuan?
Boleh saya ambil baki cuti bergaji?
Empat komputer riba, tiga kerusi, satu meja persidangan,
satu penapis air, satu papan Go, satu papan Janggi.
Kopi, minuman dan tisu tandas percuma.
Dengan bil Internet dan bil elektrik…
Baiklah. Ini jumlah yang awak perlu bayar.
Awak sangat berkira.
Kos makanan?
Saya tiada duit.
Saya menumpang di sini kerana tiada duit!
Saya tahu awak ada duit.
Awak ambil dana operasi RIU.
Saya ada maklumat.
Jaga mulut awak.
Saya polis yang jujur dan berprinsip.
Saya beri diskaun. Bayar sebelum saya halau awak dari sini.
Kenapa dia periksa semuanya?
Apa awak buat?
Hei, apa awak buat?
Itu pun awak.
Kenapa tak jawab telefon?
Saya tertidur sambil tunggu panggilan awak.
Kenapa kamu berdua cakap lama sangat?
Awak masih akan tinggal di sana?
Apa?
Saya suruh tinggal bersama saya, tapi awak masih belum datang.
Salin baju. Ada kekotoran.
Kimchi tertumpah tadi.
Yoon Dong-ju.
Ya?
Apa lagi kali ini?
Awak pasti doktor kata awak tak apa-apa?
Tentulah.
Kalau awak tak datang kali ini, saya tak benarkan ke rumah saya lagi.
Baiklah. Saya akan kemas barang. Jom.
KEDAI PAJAK GADAI INSUNG
-Pasangan tak secocok… -Datang bersama?
-Tengoklah ini. -Kamu dah sampai.
Han-na, di sana. Dong-ju, di sana.
Bila awak aturkannya?
Jong-hyeon belum sampai?
Dia ada urusan. Dia tak ke sini buat sementara waktu.
Dalam masa itu, kita fokus dapatkan bukti
dan testimoni membuktikan jenayah Min Ju-yeong.
Fail kes RIU dan Balai Seobu?
Ada orang akan bawa.
Aduhai. Baru sebut, dah sampai.
Apa ini?
Jae-hong!
Saya ada masa lapang.
Saya bantu sebanyak mungkin sebelum berpindah.
Bagus. Kami perlukan banyak bantuan.
-Selesaikan sebelum cuti kita tamat. -Tempat ini sempit.
Bayaran tambahan untuk seorang lagi.
Di sini atau di sana.
Awak yang makan, tapi saya yang bayar?
Hei, Dae-yong.
Apa?
Di mana?
DILARANG MASUK, GARISAN POLIS
Benarkan mereka masuk.
Apa ini? Apa yang berlaku?
Tuan.
Kurang sepuluh minit, dia terlebih dos.
Dadah ini lebih kuat.
Kami tangkap pengguna dadah di Kompleks Beli-Belah Myeongjin hari ini.
Ia diedar ke seluruh Insung.
Mungkin ini angkara Min Ju-yeong.
Si bangsat itu.
Kenapa? Dia perlukan duit? Kenapa jual dadah kepada budak?
Di mana dia dapat dadah itu?
Serahan diatur guna aplikasi.
Mereka cari dadah lagi di dalam.
Berapa umurnya? Dia nampak muda.
Umurnya 16 tahun.
Sebaya Jeong-a.
Jumpa apa-apa?
Cik.
Hei. Awak orangnya, bukan?
Hei!
Awak jual dadah kepada budak sekarang?
Bukankah itu keterlaluan?
Betul kata awak.
Memang keterlaluan, bukan?
-Saya takkan terpedaya lagi. Bangun. -Saya nak.
Cukuplah berlakon. Bangun.
Tolong beri saya.
Tolonglah.
SUNTIKAN GLUKAGON UNTUK KECEMASAN GULA DARAH RENDAH
Hei, bangun.
Mana picagari?
Awak mahir uruskan pesakit.
Maaf.
Awak patut minta maaf
kepada mangsa dadah angkara kumpulan awak.
Minta maaf kepada mangsa.
Gari dia.
Akhirnya kita berkas Ibdah.
-Mari. -Baik.
Jalan.
-Saya akan siasat dan hubungi awak. -Okey.
PERKHIDMATAN PENDAKWA RAYA
Ya, kapten.
Saya baru jumpa ketua Jabatan Jenayah.
Arnab Emas akan dipindahkan ke SPO di Seoul esok.
-Ibdah? -Betul.
Saya jelaskan lepas awak balik.
Syabas. Kembali dengan selamat.
Kita selesaikan di sini. Bawa dia ke balai dengan selamat.
-Baik. -Selamat jalan.
Bukankah itu Ibdah?
Dong-ju berkas penjahat besar.
Bagaimana awak perasan dia?
Kamu berdua ke Kompleks Beli-Belah Myeongjin.
Nampaknya Min Ju-yeong mengedar dadah ini.
Ada yang nampak orang yang buat serahan.
-Siasat. -Baik.
Oh, ya. Balai Seobu telefon pagi tadi.
Penyeludup Seongnae-dong yang dikaitkan dengan Min Ju-yeong serah diri.
Inspektor Kanan Kang soal siasat dia.
Konco Min Ju-yeong mula mengkhianati dia.
Saya akan ke Balai Seobu.
Kami telefon nanti.
Mari pergi.
Nombor ini gagal dihubungi. Anda akan…
Mereka tak jawab panggilan awak.
Menyedihkan.
Nampaknya geng Seongnae-dong membelot.
Awak nak berpeluk tubuh saja?
Tak.
Mereka akan fikir saya boleh diinjak.
Apa si Dong-ju buat sekarang?
Helo. Pernah nampak benda ini?
Tak.
-Pernah nampak gula-gula macam ini… -Saya tak tahu apa-apa.
Ia mungkin disimpan di sini.
Kenapa pula di sana?
Tak jumpa hari ini.
Proses pemindahan lancar?
-Ya. Maaf, saya tak dapat bantu lagi. -Tak apa.
-Mari ke sini. -Okey.
Helo.
Pernah nampak bungkusan gula-gula macam ini?
PINJAMAN YANG DILULUSKAN PAGI INI DITOLAK KERANA ISU LUAR JANGKAAN
Helo, pernah nampak bungkusan gula-gula macam ini?
Tak pernah.
-Apa? Ada masalah? -Tiada apa-apa.
Dong-ju, boleh saya pergi sebentar selama 30 minit?
Ya. Saya cuma perlu periksa kawasan ini.
Terima kasih. Maaf.
Tak apa.
-Saya akan kembali. -Okey.
Hentikan kereta ini kalau nak hidup.
Saya tak pasti sebabnya.
Permohonan ini telah diluluskan,
tapi seorang anggota jawatankuasa kata syarat tambahan perlu dipenuhi.
Siapa anggota jawatankuasa penilaian?
Dia ahli lembaga pengarah.
Namanya En. Oh Jong-gu.
Okey.
EN. OH JONG-GU
PELAJAR MATI KERANA CANDY
-Apa ini? -"Apa ini?"
Saya yang patut tanya awak.
Kenapa Candy diedarkan tanpa kebenaran saya?
Awak cakap akan jual hanya kepada orang Jepun.
Ada syarat untuk jual dadah saya.
Awak dah lupa?
Jangan jual kepada wanita dan budak.
Saya akan siasat. Jangan terlalu beremosi.
Awak nak ke mana?
Saya belum selesai cakap.
Kenapa kecoh kerana budak mati?
Hei, mari tonton video.
Tonton apa?
Hari ini boknal, hari terpanas musim panas.
Sesuai sembelih anjing.
Tak guna!
Lepaskan dia.
Cukup. Syabas.
Hei, Dong-ju.
Berhenti lari.
Kepala awak berdarah.
Awak cuba larikan diri lagi?
Lepasi saya dulu.
Awak fikir boleh kalahkan saya dalam keadaan itu?
Saya boleh tumpaskan awak.
-Berlagaknya. -Bedebah.
Tak guna.
Kenapa semua bedebah ini fikir
saya lemah?
Ini cara buat tumbukan sauk kanan.
Mengejutkan, bukan?
Hei, jaga tekanan darah awak.
Kalau awak teruskan,
saraf optik awak akan rosak
dan awak boleh buta.
Apa awak merepek?
Apa?
Awak fikir saya tak tahu?
Awak buat tumbukan dalam keadaan mamai.
Bodoh.
Dulu saya jurulatih awak, ingat tak?
Tentulah, saya perasan.
Saya dah tahu sejak 2018.
Awak nak memenangi pingat emas dan dapatkan pencen
untuk bayar pembedahan Gyeong-il.
Awak makan ubat tahan sakit dan masuk gelanggang.
Jaga dia saja tak cukup untuk awak.
Sekarang awak jaga ibunya juga.
Saya nak menangis tengok awak menjaga dia.
Itu satu kisah yang menyentuh hati
kalau Gyeong-il tahu sebelum dia mati.
Betul, tak?
Bangsat!
Bukankah saya dah beritahu, bukan itu cara buat tumbukan sauk kanan.
Awak patut beri perhatian
semasa saya ajar awak, bedebah.
Tak guna.
JAE-HONG, DONG-JU
Dong-ju!
Yoon Dong-ju!
Dong-ju!
Mana Dong-ju?
Pegawai Kanan Shin.
Shin Jae-hong!
Apa yang berlaku?
Dung-ju hilang…
semasa saya pergi.
PAU KUKUS
Muka awak cedera parah.
Awak fikir semuanya akan berakhir
lepas kiraan pengadil dan pusingan ke-12?
Saya dah cakap.
Awak dalam gelanggang saya.
Kami tak perlukan peraturan
kerana sayalah pengadil di sini.
Mari sini.
Khabarnya awak sakit.
Awak sukar mengecam orang. Kaki dan tangan awak tak boleh digerakkan
kalau keadaan awak memburuk.
Awak patut dapatkan rawatan daripada buru saya.
Saya mula mengasihani awak.
Memandangkan saya masih kenal si bangsat yang saya perlu belasah,
saya masih okey.
Kata-kata yang garang.
Tiada masa untuk awak ke hospital.
Jadi, saya akan merawat awak sendiri.
Mari sini.
-Lepaskan saya. -Hei.
Jangan gerak.
Dadah ini hebat.
Pesakit dah sedia, Dr. Min.
-Jangan. -Jangan gerak.
Dadah ini berkualiti. Jangan risau.
Awak akan rasa pedih sedikit.
Jadi?
Awak rasa lega selepas lihat si anjing kecil ini?
Ya.
Awak suntik semuanya?
Dos itu terlalu tinggi.
Yakah?
Alamak.
Rasanya saya buat silap.
Saya rasa ada sesuatu yang tak kena.
Saya terfikir nak isi bahan apa di dalam kontena ini.
Ia sesuai untuk awak.
Saya baik hati, bukan?
Saya kawan yang baik kerana beri awak keranda besar dan kukuh.
Awak akan okey selepas seketika.
Saya seronok selama ini.
Berkhayallah dalam kembara awak…
ke neraka.
Iringi dia dengan selamat ke pelabuhan.
Jangan lawan. Kesakitan itu semakin teruk.
Bertahan sepuluh minit.
Saya tak sangka awak kuat.
Macam mana awak tangkap dia?
Berlagaknya.
Jangan tercegat saja! Kunci kontena!
Kapten.
Apa yang berlaku?
Maafkan saya, Pegawai Kanan Ji.
TEMBAK
AN DAE-YONG
Hei.
Ibdah terlepas.
-Maafkan saya. -Bodoh!
Kenapa tak boleh laksanakan tugas?
Sudah. Saya letak telefon!
Apa masalah kamera satu dan lima?
Kenapa video hilang? Berapa mereka rasuah awak?
Pandang saya!
Saya kata pandang saya!
Bertahan sepuluh minit.
Sepuluh minit,
saya boleh bertahan.
Apa ini?
Hei, apa dia buat?
Anjing gila!
Hei!
Anjing kecil itu tak boleh larikan diri pada hari boknal!
Biarkan dia. Dia takkan terlepas.
Maaf.
Tolong saya.
Tolong selamatkan saya.
Telefon polis.
Seorang suspek yang mencederakan orang awam melarikan diri.
Suspek dalam pelarian ini ialah Pegawai Yoon dari Agensi Polis Insung
yang dalam siasatan tatatertib.
Dadah yang digunakan Pegawai Yoon ialah jenis dadah baru
yang teramat menagihkan dan membawa maut…
Teksi!
Pintu Taman Myungjin.
Jejak suspek ditemukan di pintu masuk Taman Myungjin.
Menurut saksi, suspek ditikam.
Suspek berkemungkinan khayal dadah
dan mungkin bersenjata.
Semua unit, waspada.
Suspek dalam pelarian ini ialah Pegawai Yoon dari Agensi Polis Insung.
Saya ulang, Pegawai Yoon Dong-ju.
Suspek dilihat melarikan diri ke Eungcheon-dong.
Minta sokongan unit peronda.
Banyak kenderaan berlanggar semasa pemandu cuba mengelak Yoon…
POLIS
POLIS MEMBURU PEGAWAI YOON
GIM KEMENANGAN
Boleh tengok di simpang ini?
Di mana awak, Dung-ju?
KAPTEN GO MAN-SIK
Ya, kapten.
Sarjan Kim, awak dah tahu semuanya?
Saya baca artikel akhbar. Apa dah jadi?
Kita kena jumpa Dong-ju dulu.
Dia menuju ke Eungcheon-dong dari Myungjin-dong. Saya akan periksa.
Saya akan ke sana juga.
Dia patut mati senyap-senyap, tapi dia buat kecoh.
Kalau ini yang dia nak…
saya akan gemparkannya lagi.
Nampak lelaki ini?
Tak.
Apa yang berlaku? Awak jumpa Dong-ju?
Belum lagi.
Insung sedang huru-hara.
Saya dah tahu!
Awak tak tahu. Min Ju-yeong tawarkan ganjaran untuk bunuh Dong-ju.
-Sini, bos. -Sekejap.
-Maklumat dia tepat? -Ya, bos.
Kita kena jumpa dia dulu.
Jangan bimbang, bos.
Kita tak boleh hidup begini selamanya. Ambil peluang ini.
Semua geng, malah samseng jalanan di Insung
memburu Dong-ju sekarang.
-Ya! -Ayuh!
Habuan 100 juta won!
-Bunuh dia, dapat 100 juta won! -Wah, kacaknya dia.
YOON DONG-JU/32
Dah dapat maklumat dia.
Hei, dah dapat!
Mari dapatkan 100 juta won!
Saya kumpul konco kita!
Samseng tak guna.
Saya tak pasti
saya boleh terima hadiah semewah ini.
Kenapa? Awak fikir ia palsu?
Bukan begitu.
Ia ada kuasa pelik.
Nampak biasa, tapi selepas saya memakainya,
rasa macam saya jadi orang yang penting.
Saya lebih yakin.
Saya nak tanya.
Awak nak saya buat apa?
Jangan buat apa-apa.
Itu saja saya minta.
Jangan buat apa-apa pun.
MYUNGJIN-RO
Dari Buk-dong ke Myungjin-dong,
kemudian Eungcheon-dong…
Pintu dibuka.
Pintu dikunci.
Yoon Dong-ju.
Yoon Dong-ju!
Yoon Dong-ju.
Hei, Yoon Dong-ju. Bangun!
Yoon Dong-ju, bangun.
Mari bangun. Mari.
Bangun.
Apa awak buat?
Lepaskan. Kalau tak dia mati.
Dong-ju.
Awak okey?
Hai, budak baik.
Yoon Dong-ju, awak okey?
Hantar ke hospital. Buang toksin.
Dia takkan bertahan kalau alami kejutan lagi.
Mari pergi.
SARJAN KIM
Awak jumpa dia? Bagaimana keadaan dia?
Tak bagus. Dia perlu dihantar ke hospital segera.
Jangan ke Hospital Insung. Ramai cari dia.
-Jumpa di Bandar Seongjin. -Kami sampai 20 minit.
Yoon Dong-ju, awak okey? Yoon Dong-ju!
Awak sibuk?
Serahkan si anjing kecil itu!
Lepaskan, bedebah!
Hei, apa awak buat?
Kembali!
Dah sampai.
Makanan kita dah sampai. Ambil.
Lekas.
Jjamppong sedap dimakan masa hujan.
Hei.
Apa?
Helo.
Apa yang berlaku? Kenapa tak sampai lagi?
Kapten, kami tak boleh keluar dari Insung.
Kami baru diserang.
Keadaan Dong-ju teruk.
Apa kita nak buat?
KACA HANO
KIM JONG-HYEON
Tak guna.
Apa?
Jadi? Awak dah buat keputusan?
Saya suruh awak hantar melalui Setiausaha Kim.
Kenapa datang ganggu saya?
Kenapa dengan kereta awak?
Bukankah dia…
Kenapa bawa bedebah ini ke sini?
Apa awak cuba buat?
Tolong kami.
Kami perlukan tempat dan doktor.
Tak guna.
Peluru itu menjejaskan otak awak juga?
Ini Pejabat Pendakwa Raya. Saya pendakwa raya.
Awak minta saya bantu penjenayah larikan diri?
Saya sain dokumen
yang awak beri di hospital.
Saya akan serahkan semua saham.
PERJANJIAN PENEPIAN SAHAM KORPORAT
PENERIMA: KIM SEOK-HYEON
Masih buat masalah?
Awak memang begini.
HAK PEGANGAN SEDANG DIGUNAKAN
Kecederaan dalamannya sangat parah.
Bukankah dia perlukan pemeriksaan menyeluruh?
Mungkin ada kecederaan yang saya terlepas pandang.
Pantau dia dengan teliti.
Baik.
Pendarahan dihentikan.
Tapi pemulihan sukar sehingga semua dadah dikeluarkan.
Hantar dia ke hospital secepat mungkin.
Keadaan dia kritikal.
Baiklah.
Terima kasih. Selamat malam.
Terima kasih.
Abang awak pernah halang siasatan kita.
-Kita boleh percaya dia? -Boleh.
Dia tak pernah buat perjanjian yang merugikan.
Awak ada masa tiga hari. Itu saja saya mampu bantu.
Berbaloikah lepaskan semuanya semata-mata kerana dia?
Dong-ju.
Saya di sini.
Pandanglah saya.
Dong-ju.
Pandang saya.
Yoon Dong-ju.
Awak akan selamat.
Bertahanlah.
Awak akan selamat.
Awak akan bertahan.
Tak…
Tak apa.
Maafkan saya.
Semua ini salah saya.
Saya patut bersama dia, tapi saya pergi uruskan pinjaman.
Ini bukan salah awak. Jangan salahkan diri.
Kenapa Dong-ju perlu jadi pelarian?
Dia bersungguh-sungguh nak bunuh Dong-ju.
Dia takkan berhenti.
Semua ini akan berakhir kalau kita tangkap Min Ju-yeong.
TAPAK PEMBINAAN PUSAT BANDAR GOLDENGATE BANDAR INSUNG
Hei, berhenti!
Dae-yong, tolong kami.
Ke mana kamu semua pergi?
Kami perlukan bantuan!
Apakah siasatan Han-na yang terkini?
Kenapa awak beritahu dia?
Perjanjian selesai. Jadi, saya kena tunaikan janji.
Apa yang berlaku?
Jawab telefon, Kedai Pajak Gadai!
Larilah sampai ke akhirnya.
Kalau berhenti, awak mati.
Awak boleh uruskan?
Selepas mulakan pertarungan, selesaikannya.
Tiga puluh saat.
Masukkan peluru.
Mula.
Masa untuk tarik picu
dan pecahkan kesunyian.
Terjemahan sari kata oleh Mira Edora annya.