(ตัวละคร สถานที่ องค์กร เหตุการณ์ และกลุ่มคนเป็นเหตุการณ์สมมติ)
(การถ่ายทำนักแสดงเด็กและสัตว์ อยู่ภายใต้เงื่อนไขความปลอดภัย)
ลมหายใจ
ความสั่นสะท้าน
สายลม
ถึงจะคำนวณทุกอย่างเอาไว้แล้ว
แต่ว่าบางครั้งกระสุนก็ยังออกนอกวิถี
เคยมีวันคืนเหล่านั้น…
ที่รู้สึกเหมือนกระสุนลูกหลง
เหมือนกับวันนี้
แค่นั้นเหรอ
นายอยากทำแบบนั้นเหรอ
นายจะยอมแพ้ตรงนี้เหรอ
ไม่
ฉันจะไม่ยอมแพ้
ทำไมฉันต้องยอมแพ้ด้วยล่ะ
ทำแล้วจะได้อะไรขึ้นมา
ฉันคงเสียสติไปจริงๆ สินะ
เธอเข้าบ้านเถอะ
ฉันจะไปแล้ว
นายจะไปไหน
ไหนว่าไม่มีที่ไปไง
อยู่นี่แหละ
แค่สักระยะน่ะ
(ตอนที่ 8 กระสุนไร้จุดหมาย)
ยุนดงจู
ฉันไปก่อนนะ
(สำนักงานตำรวจนครบาลอินซอง วันสานสัมพันธ์กับตำรวจ)
(ลองยิงปืน)
เอาละครับ ทุกคน
ซีพีอาร์มีช่วงเวลาทองสี่นาที
วันนี้ผมจะสอนเรื่องการทำซีพีอาร์นะครับ
ตรวจสอบตำแหน่งของคนไข้ และรีบเข้าไปอยู่ข้างๆ เขา
จากนั้นก็ประสานนิ้วไว้แบบนี้
ต้องให้มั่นใจว่าไม่มีอากาศรั่วไหล
แล้วก็อ้าปากให้กว้าง
ทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ อย่าทำเป็นเล่นสิ
นี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน อย่าทำเป็นเล่น
ทุกคน ห้ามทำแบบนั้น… หยุด!
เตรียมตัว
ระวัง
ไป
ไม่เป็นไรนะ
ให้เด็กชนะไม่ได้เหรอคะ
ขอโทษด้วยครับ
ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องร้อง
- หมาละ! - ไปกันเถอะ
ทีมของฉันต้องทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไรเนี่ย
ก็คงจนกว่าผู้บัญชาการจะหายเคืองนั่นแหละ
ให้ตายสิ ทุกคนยังเก่งเหมือนเดิม สมกับเป็นนักกีฬาทีมชาติ
- เอาอีก! - เอาอีก!
- ดูนั่นสิ - เอาอีก!
- เอาอีก!
แล้วดงจูล่ะ เจ้านั่นจะเป็นยังไง
ฉันคงแก่แล้วสินะ
ไปร่วมงานแค่งานเดียว แต่ปวดเมื่อยไปทั้งตัวเลย
ดื่มนี่สิครับ
นี่มันดีต่อข้อต่อของฉันใช่ไหม
ใช่ครับ
โอ้โฮ ดีแฮะ!
รู้สึกดีจริงๆ
นายหาเลี้ยงตัวเองด้วยการนวดได้เลยนะ
มีใบรับรองหรือเปล่า
มีครับ ใบรับรองการนวดสปอร์ตระดับหนึ่ง
งั้นนายก็น่าจะไปเอาดีทางนวด
ทำไมต้องมาเป็นตำรวจ และเที่ยวก่อเรื่องไปทั่วด้วย
ผมขอโทษครับ
อดีตนักกีฬาน่าจะรู้ดีกว่าใครสิ ว่าไม่ควรเที่ยวเหวี่ยงหมัดไปทั่ว
นายต้องรู้ว่าควรใช้หมัดตอนไหน
หมัดถึงจะมีความหมายอย่างแท้จริง
อดีตนักกีฬาไม่ควรหุนหันพลันแล่นเด็ดขาด
นายคือมืออาชีพนะ
ฉันพูดถูกหรือเปล่า
ถูกต้องครับ
ยังไงก็เถอะ ครั้งนี้ฉันจะปล่อยไปสักครั้ง
เพราะงั้นทำให้ดีกว่าเดิมนะ เข้าใจไหม
ครับ ผมจะทำให้ดีครับ
ดี แบบนั้นแหละ
ตรงนั้นเลย อา
กล้ามเนื้อตรงนี้ตึงมากเลยละครับ
ผมจะคลายให้เอง
ให้ตายสิ ท่านนายกเทศมนตรีโน
ขอโทษครับ ท่านนายกเทศมนตรีโน
เรากำลังทำอะไรกันแน่
เหมือนกำลังขี่ช้างจับตั๊กแตนเลย
แต่ก็ต้องขอบคุณขี้หมาดงจู ที่ทำให้เรายังไม่ถูกไล่ออก
ทุกอย่างมีคุณค่าในตัวของมันสินะ
- ฉันภูมิใจในตัวนายนะ มานี่เลย - อะไรครับ
ทำอะไรน่ะครับ ผมขนลุก ปล่อยผมนะ มันร้อน
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ ขอโทษที่เข้าใจผิดด้วย
ทุกคนเป็นอะไรไปครับเนี่ย ออกไปห่างๆ ผมเลย
ผู้บัญชาการว่ายังไง
ถ้าฉันไม่ก่อเรื่อง ก็ถูกพักงานแค่เดือนเดียว
โดนแค่นั้นก็บุญแล้ว
โล่งอกไปทีนะ
พยายามเข้า จะทนได้สักที่น้ำก็ไม่รู้
แล้วทีนี้เราจะทำยังไงต่อคะ
เราต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าเรามีดี
การสืบสวนเส้นสายของนายกเทศมนตรีทันที
ตอนนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องง่ายครับ
และมันคงยากที่จะหาหลักฐาน เกี่ยวกับมินจูยองภายในรวดเดียว
เราต้องทำไปทีละขั้นแท้ๆ
ตอนนี้ที่เราเริ่มลงมือได้คือเรื่องยาบ้าครับ
เราอาจจะเจออะไรบางอย่าง ถ้าเราลองสืบ
เส้นทางการขนส่งสารตั้งต้นของปงพิล
ความคิดของจ่าคิมสุดยอดเหมือนเคยเลย
โอเค เอาตามนั้น
ส่วนนายไม่ต้องลงมือเอง แล้วก็ช่วยสนับสนุนพวกเราให้ดี
เข้าใจแล้วครับ
เดี๋ยวก่อนนะ
ตอนนี้นายน่าจะหมดแรงได้แล้วนี่ แต่ทำไมถึงสีหน้าดูดีขนาดนั้นล่ะ
หน้าใสวิ้งไปหมด เมื่อวานนายไปทำอะไรมาใช่ไหม
ผมทำบางอย่างที่หัวหน้าทีมไม่รู้
ถึงแม้ว่าหมอนี่จะไม่รู้เหมือนกันก็เถอะ
คือ…
พวกเรามาแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว ออกจากกันเถอะ
อย่าแสดงออกให้ชัดนัก
ฉันเปล่านะ
นายแสดงออกชัดเลยต่างหาก
เธอก็เหมือนกันแหละ
หมายความว่าไง
เห็นไหม เธอเลิ่กลั่กแล้ว
ฉันทำตัวปกติแท้ๆ
ฉันเลิ่กลั่กตอนไหน
ตอนนี้แหละ
เข้าใจแล้ว ฉันจะไม่แสดงออก
เจอกันที่บ้านตอนกลางคืนนะ
เธอบอกว่าถ้าฉันไม่มีที่ไป ก็ให้อยู่ด้วยกันได้นี่นา
ฉันจะขนของไปนะ
โดยไม่แสดงออก
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า…
หนังสือบทกวีของฉัน
มันหายไปไหนนะ
(ท้องฟ้า สายลม ดวงดาว และบทกวี)
เธออ่านอะไร
บทกวี
น่ารักจริงๆ ทำไมจู่ๆ ถึงมาอ่านบทกวีล่ะ
ไม่มีเหตุผลหรอก ฉันแค่เกิดสนใจขึ้นมาน่ะ
เขาชอบอะไรแบบนี้เองสินะ
พ่อคนอารมณ์อ่อนไหว ทำเอาใจสั่นไปหมด
ไม่เคยเจอคนที่ทำให้ใจสั่นจริงๆ สินะ
"กลับบ้านอย่างมีเกียรติ"
- เป็นยังไงล่ะ - ห่วยแตกมาก
"น่ารังเกียจ กระอักกระอ่วน อุบาทว์ น่าคลื่นไส้"
ใช้ในเวลาแบบนี้เองสินะ
- ถูกต้องเลย - เฮอะ
ขอโทษที่มาช้าด้วยนะครับ
สารตั้งต้นแคนดี้ของฉันจะเข้ามาตอนไหน
ช้าน่าดูเลยนะ
แถมข้างนอกยังมีแคนดี้ปลอมเต็มไปหมดอีก
มันต่างจากที่คุณสัญญากับฉันไว้นี่นา
แบบนี้ไม่ใช่ผิดสัญญาเหรอ
เรือจะออกในอีกหนึ่งสัปดาห์
ฉันต้องขนสินค้าลงเรือก่อน
ไอ้พวกญี่ปุ่นรอได้ไม่นานหรอกนะ
ผมจะมอบอย่างอื่นให้ก่อนที่ของจะเข้ามาครับ
อาหารเรียกน้ำย่อยเว่อร์ๆ ที่พวกนั้นชอบ
ประธานมิน นายต้องขนย้ายสินค้า พวกเราจะได้ทำธุรกิจกัน
ตู้คอนเทนเนอร์ผ่านพิธีการศุลกากร เรียบร้อยแล้วครับ
ปัญหาอยู่ที่การขนส่ง
ดังนั้นขอโทษด้วยที่เกิดความล่าช้า
เราจัดเตรียมยานพาหนะหมดแล้ว
แต่มีคนขับรถบรรทุกไม่พอ
พวกเราจะรีบหาคนครับ
หมาที่ไม่ทำงานก็ไม่ควรได้นั่งกินอาหารหรู อย่างสบายใจ
เฮ้ย ไม่เอาน่า
ไม่เป็นไรครับ นั่งเถอะ
ว่าแต่ประธานมิน
ทำไมถึงปล่อยไอ้ตำรวจ ที่เหมือนหมาข้างถนนไว้ล่ะ
ทำไมไม่ฝังมันไปซะ
ตอนที่เขาพยายามจะสู้กลับ มันดูน่ารักดี
แล้วมันก็สนุกที่ได้เล่นกับเขาด้วย
จะเริ่มหาเส้นทางสารตั้งต้นยาของมินจูยอง จากตรงไหนดีนะ
ไม่มีอะไรง่ายเลยสักอย่าง
เราน่าจะต้องหาตัวแทนจำหน่าย ที่จัดหาเอฟีดรีนให้พัคบงพิลก่อน
การตามรอยก็ไม่ง่ายด้วย เพราะพวกมันใช้โทรศัพท์ใช้แล้วทิ้ง
ยุ่งยากจริงๆ
หัวหน้าทีม
ตายจริง!
ไม่เจอกันนานเลยนะครับ
เข้าใจแล้ว พอเถอะ
มาทำอะไร
ทำอะไรอยู่ครับ
จะทำอะไรได้ล่ะ
- เที่ยงนี้นายจะกินอะไร - ไก่ตุ๋นโสม
นายพักงานอยู่นี่นา ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ
- น่าจะพักผ่อนอยู่บ้านไป - ผมมากินข้าวครับ มีปัญหาเหรอ
ทำไมล่ะ นายต้องการอะไร
เหตุยิงกันที่คลังสินค้าทัณฑ์บน
ถูกมอบหมายให้ทีมของผม
นี่คือผลวิเคราะห์เลือดที่เจอในที่เกิดเหตุครับ
(รายงานวิเคราะห์เลือด สถาบันนิติวิทยาศาสตร์แห่งชาติ)
ไอ้คนที่อยู่ตรงนั้น เป็นคนที่รุ่นพี่รู้จักใช่ไหมล่ะครับ
(ประวัติอาชญากรรม ชื่อ: อีกวางเซ)
- หมายเลขที่ท่านเรียก… - แม่งเอ๊ย โทรศัพท์ไอ้หมอนั่นปิดอยู่
หัวหน้าทีม
ดูเหมือนเขาจะถูกลักพาตัวไป ที่หน้าร้านทำผมนะครับ
โทรศัพท์ของเขามีสัญญาณครั้งสุดท้ายที่นั่น
- มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเขาหรือเปล่าครับ - ไม่อยู่แล้ว
อาร์ไอยูกำลังหาตัวเขา เพราะงั้นรอก่อนเถอะ
- หัวหน้าทีม - จ่าคิม เจออะไรหรือเปล่า
ดูเหมือนว่ามีเอฟีดรีนที่ผ่านเข้ามา ทางท่าเรืออินซองมากกว่านี้นะครับ
มีสารตั้งต้นของยาอีกงั้นเหรอ
ใช่ครับ ถ้าดูตามคำให้การของพัคบงพิล
เขาบอกว่าต้องได้รับสินค้า จากคนลักลอบขนของอีกครับ
สารตั้งต้นที่เหลืออยู่ไหน
เขาได้ยินแค่ว่ามันเกิดการล่าช้า เนื่องจากพิธีการศุลกากรครับ
ถ้ายังไม่ผ่านพิธีการศุลกากร…
งั้นก็หมายความว่ายังอยู่ที่ท่าเรืออินซอง
พวกสินค้าที่ผมพูดถึง
ช่วยแยกออกมาจัดการด้วยนะครับ
นายมาที่นี่ได้ยังไง
แต่ว่าเรื่องนั้น…
เข้าใจแล้วๆ
(ศุลกากรอินซอง)
ซีอีโอโอ
วันนี้ผมจะย้ายของทั้งหมด เพราะงั้นช่วยเตรียมรถให้ด้วยนะครับ
แต่ถ้าไม่มีคำอนุญาตของกรมศุลกากรเกาหลี
ต่อให้มันอยู่ที่นั่นจริง เราก็น่าจะยึดมันได้ยาก
ถ้าไม่มีหลักฐานแน่นหนา ศุลกากรไม่น่าจะให้ความร่วมมือนะครับ
ถ้ายืดเยื้อต่อไป มินจูยองได้ขนของออกไปหมดแน่
เราต้องหาหลักฐานที่บอกว่ามันอยู่ที่นั่น
แต่ต้องทำยังไงล่ะคะ
ทำไมถึงเอาแต่เกาอยู่ได้ล่ะครับ ทำเอาผมคันไปด้วยเลย
อาบน้ำบ่อยๆ สิครับ
ฉันอาบน้ำวันละสองครั้ง!
แล้วเป็นอะไรล่ะครับ ไหนขอผมดูหน่อย
นี่มันอะไรเนี่ย
ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะครับ
ฉันถูกมดหรืออะไรสักอย่างกัด
- แต่ทำไมมันแย่ลงเรื่อยๆ เลยล่ะ - มดเหรอคะ
เหมือนฉันถูกมดกัด ตอนที่เราไปยึดยาของปงพิล
เยี่ยม!
มันคือปลาพอลล็อคใช่ไหม
- บ้าเอ๊ย - เป็นอะไรไปครับ
ไม่ทราบว่าเป็นมดแดงหรือเปล่าคะ
ที่ปลายหางเป็นสีน้ำตาล
พูดเรื่องอะไรน่ะ
มันไม่ใช่มดแดง แต่เป็นมดดำวาวต่างหาก
เดี๋ยวก่อนนะครับ
ฉันไม่เป็นไรหรอก
ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
ดูนี่สิครับ
เราเจอนี่ตอนสืบสวนตู้คอนเทนเนอร์ที่ท่าเรือครับ
พวกเขาพบมดคันไฟที่ท่าเรืออินซองเมื่อปีที่แล้ว
จึงมีปฏิบัติการกำจัดสัตว์รบกวนครั้งใหญ่ ดูเหล็กในตรงนี้สิครับ
ใหญ่ชะมัดเลย นายบอกว่ามดคันไฟเหรอ
มันยังถูกเรียกว่ามดนักฆ่าด้วยค่ะ เพราะเหล็กในของมันมีพิษ
อย่ามาตลกหน่อยเลย
มดนักฆ่าเหรอ
มันบอกว่าถ้าถูกกัด อาจจะตายได้ด้วยละครับ
หยุดพูดเรื่องตายได้แล้ว
มดคันไฟเข้ามากับสินค้าที่ผ่านรัสเซียครับ
มันเข้ามาผ่านเส้นทางเดียวกัน กับสารตั้งต้นของยาที่ถูกยึดเลยครับ
มีอาการอย่างอาเจียนหรือหายใจลำบากไหมคะ
ฉันอาหารไม่ย่อยนิดหน่อย แต่เป็นเพราะฉันกระเพาะอักเสบเรื้อรัง
เขาบอกว่า "อาจจะหมดสติเพราะเป็นอัมพาต หรือความดันเลือดต่ำฉับพลัน" ด้วยนะครับ
ผมว่าไปโรงพยาบาลเผื่อไว้ดีกว่าครับ
- ไม่ต้อง ฉันไม่เป็นไร - อาจจะช็อกเพราะแพ้รุนแรงก็ได้นะคะ
ดูสิครับ มันบอกว่าอาจจะตายก็ได้นะ!
ไอ้เวรนี่!
ฟังดูเหมือนนายอยากให้ฉันตายเลย
ไม่มีใครตายทั้งนั้นแหละ ใครเขาจะตายเพราะถูกมดกันกันเล่า
ก็แค่คันเท่านั้นแหละ
หยุดพูดและกลับไปทำงานเถอะ เลิกอู้ได้แล้ว
แล้วก็นาย ดงจู
นายไม่ควรล้อเล่น…
- หัวหน้าทีม! - หัวหน้าทีม!
ให้เขาพักสักสองสามชั่วโมง และคอยติดตามดูอาการก่อนเถอะครับ
ทำไมเขาถึงหมดสติไปล่ะครับ
มันเป็นเพราะมดคันไฟจริงเหรอคะ
ใช่ครับ มีรอยถูกกัด
และดูจากลมพิษแล้ว เหมือนจะเป็นแบบนั้นครับ
แต่ว่า…
คนไข้ดูจะอาหารไม่ย่อยด้วย
และท้องผูกรุนแรงด้วยครับ
เขามีปัญหาโดยรวม
มิน่าถึงกินเยอะขนาดนั้น
ทำเราตกใจโดยใช่เหตุซะงั้น
คุณหมอ ผมจะตายหรือเปล่าครับ
ครับ พักผ่อนนะครับ
เขาบอกว่าใช่ด้วย
ขอบคุณครับ
จ่าคิม…
- จ่าคิม… - ถ้ามีพวกมดคันไฟ…
นี่เป็นโอกาสของเรา
ทีนี้เราจะทำยังไงดีล่ะ
จะทำอะไรได้ล่ะ
เราต้องเล่นงานไอ้เวรมินจูยองแบบทีเผลอน่ะสิ
(กำลังปฏิบัติหน้าที่ เคดีซีเอ)
กรมศุลกากรเกาหลีกับการท่าเรืออินซอง
ประกาศว่าพวกเขาจะจัดตั้งทีมตอบสนองฉุกเฉิน
เพื่อแก้ไขปัญหาการบุกรุกของมดคันไฟ ที่ท่าเทียบเรือที่หนึ่งของท่าเรืออินซอง
โดยทำงานร่วมกับเคคีซีเอ
เจ้าหน้าที่บังคับใช้การกำจัดการเข้าถึง…
แล้วขั้นต่อไปล่ะ
ขั้นต่อไปเหรอ
ให้ฉันจัดการเอง
ตอนนี้ยังไม่ควรลุกขึ้นมานะครับ
- หัวหน้าทีม! - ให้ตายสิ
(เจไนน์ซีเคียวริตี)
ตอนนี้อยู่ในช่วงตรวจสอบและกักกัน
ฉันเลยทำอะไรไม่ได้เพราะมีคนจับจ้องเยอะ
ความจริงฉันลองทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว
แต่ครั้งนี้ฉันน่าจะช่วยได้ยาก
อย่างนั้นเหรอ
มันยากเกินไปนี่เอง
ใช่ ครั้งนี้มันมากเกินไปนิด
นั่นสินะ
ใช่ไหมล่ะครับ
ใช่
ลูกสาวของท่านอยู่โรงเรียนเป็นยังไงบ้างครับ
อ๋อ จริงสิ
ปกติพวกเขาไม่รับนักเรียนใหม่ช่วงกลางเทอม
แต่ต้องขอบคุณนายที่ช่วยคุยให้เป็นอย่างดี
ที่นั่นเลยรับแกเข้าเรียน
ฉันขอบใจจริงๆ
ขอบคุณอะไรกันครับ
เราก็แค่ช่วยเหลือกันและกัน
แต่ประเทศนั้น…
ไม่อันตรายไปหน่อยเหรอครับ
ความสงบเรียบร้อยของประเทศ ไม่ดีเท่าไรน่ะครับ
นักเรียนเกาหลีที่ไปเรียนที่นั่น
มักจะถูกลักพาตัวไปเรียกค่าไถ่
ถ้าเป็นผู้หญิง
เห็นว่าจะถูกนำไปขายที่ย่านเริงรมย์ด้วย
เพื่อที่ครอบครัวของเด็กจะได้หาไม่เจอ
แถมยังโดนฉีดสารแปลกๆ เข้าร่างกายด้วย
ไม่นะ เจ้าหน้าที่มิน อย่าทำแบบนี้สิ
อย่ายุ่งกับลูกสาวฉัน!
ผมไม่ได้บอกว่าจะทำแบบนั้นกับลูกสาวท่าน
แต่แค่พูดออกมาเพราะเป็นห่วงน่ะครับ
ให้เธอระวังตัวไว้
- ไม่ เดี๋ยวก่อน - มันเป็นสถานที่ที่อันตราย
เดี๋ยว! รอก่อน ขอร้องละ เจ้าหน้าที่มิน
ให้ฉันทำเรื่องอื่นเถอะ ฉันจะทำ แต่สถานการณ์ที่ท่าเรือตอนนี้…
ฉันทำอะไรกับเรื่องเคลียร์สินค้าไม่ได้จริงๆ
ขอร้องละ…
ดูเหมือนนิ้วที่หักจะหายแล้วสินะครับ
กลับมาติดกันดีเลยแฮะ
ติดต่อพวกแขกและบอกให้มาเจอเราครับ
แล้วก็พาเขาไปโรงพยาบาลด้วย
ครับ
(ควบคุมสัตว์รบกวน อินซอง)
- ขอละครับ พี่มันชิก! - ฉันจะชดใช้ให้เอง
- ไม่ได้จริงๆ ครับ พี่ - ก็ทำให้มันได้สิ ได้ไหม
ให้ตายสิ
มันเป็นของแพงเพราะงั้นสวมระวังๆ ด้วยนะครับ
ผมทำเพราะพี่เลยนะ พี่มันชิก
ถ้าผิดพลาดขึ้นมา…
เข้าใจแล้วน่า ไอ้หมอนี่
ทุกคน แค่เข้าไปตรวจสอบว่า อยู่ตู้คอนเทนเนอร์ไหนก็พอ เข้าใจไหม
- ครับ - ค่ะ
ว่าแต่ไปมีเส้นสายแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรน่ะครับ
นายคิดว่าฉันเอาแต่กินนอนไปวันๆ งั้นเหรอ
ให้ตายสิ มันแพงนะ
ผมคิดว่าไซซ์มันเล็กกว่าที่ควรจะเป็นน่ะครับ
ไปเถอะ
พวกเราจะเฝ้าด้านนอกให้
- เป็นยังไงบ้างครับ - ผมขอตรวจสอบแป๊บหนึ่งนะครับ
- มากันกี่คนครับ - สี่คนครับ
(ควบคุมสัตว์รบกวน อินซอง)
ในนั้นอย่างกับเขาวงกต
ถ้าหลงขึ้นมาก็จะหาคนอื่นไม่เจอครับ
ตรวจสอบดูและบอกผมว่าตู้ไหน แล้วผมจะเปิดให้เองครับ
เข้าไปข้างในและเริ่มฆ่าเชื้อได้เลย!
- ครับ! - ครับ!
- ตู้นี้ค่ะ - ครับ
เหมือนจะเป็นอันนี้เลย
ผู้จัดการ
ครับ อยู่ไหนครับ
ช่วยเปิดตู้นี้ทีได้ไหมครับ
จะให้ผมเปิดประตูตู้ให้เหรอครับ
ผู้จัดการ
อะไรเนี่ย
ผู้จัดการ ช่วย…
นี่ ซาลาเปา
ฮันนา เธอเจออะไรงั้นเหรอ
ผู้จัดการอยู่ไหน ฉันว่าเราควรเปิดตู้นั้นนะ
นี่ ทำไมเธอไม่ตอบฉันล่ะ จะไปไหน
ไอ้เจ้าเล่ห์นั่นไปไหนแล้วล่ะ
ให้ตายสิ ไม่เห็นอะไรเลย
ทำไมถึงเดินเร็วแบบนั้นล่ะ
ซาลาเปา
เดินช้าๆ หน่อยสิ
ฉันมีเรื่องจะบอก…
มันไม่เหมาะที่จะบอกตอนนี้ แต่ฉันเก็บของแล้วนะ
ไว้กลับบ้านพร้อมกันนะ โอเคไหม
นี่ ยุนดงจู
ผู้จัดการอยู่ไหน
ทำไมเธอถึงออกมาจากตรงนั้นล่ะ
นี่ใครน่ะ
ใครน่ะ
เธอเป็นใคร
ไฮ กู๊ดบอย
จับตัวเธอ!
เยี่ยม
แม่งเอ๊ย
หวัดดี
ไม่เจอกันนานเลยนะ
ไม่อยากเชื่อเลย
ขอโทษนะคะ แต่ช่วยถอดมันออกให้ทีได้ไหม
มันเจ็บมากเลย
ดูจากที่คุณปรากฏตัวที่นี่แล้ว คงมีบางอย่างที่พวกคุณทิ้งไว้สินะคะ
ข้อมือของฉันเจ็บมากเลย
ช่วยถอดให้หน่อยไม่ได้เหรอคะ
ไม่ได้ครับ
คุณถูกจับข้อหาละเมิดกฎหมายควบคุมยาเสพติด
มินจูยองสั่งให้ทำเหรอ
ใจร้ายจริงๆ
ดูตรงนี้ให้หน่อยได้ไหมคะ
เหมือนฉันจะถูกอะไรบางอย่างกัดเลย
- มันใช่รอยกัดมดคันไฟหรือเปล่าคะ - เหมือนคุณหยิกตัวเองมากกว่านะ
ฉันน่ะเหรอคะ
ถ้าอาการหนักขึ้น เราจะรักษาให้ครับ
เพราะงั้นช่วยอยู่เฉยๆ จนกว่าจะถึงตอนนั้นด้วย
กลับไปสำนักงานเมื่อไร คุณถูกซักยาวแน่นอน
เริ่มจากชื่อของคุณก่อนเลย
คำถามพวกนั้นน่าเบื่อจะตาย
ถามเรื่องอื่นดีไหมคะ
ว่าไงนะ
ตัวอย่างเช่น ทำไมพวกเขาสองคน ถึงมีกลิ่นแชมพูกลิ่นเดียวกัน
ลาเวนเดอร์ใช่ไหมคะ
หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว
ตลกสิ้นดี
เอาจริงเหรอ
คิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรน่ะครับ รีบลุกขึ้นมาเลย
ลุกขึ้นและตั้งสติได้แล้ว
รีบลุกขึ้นมาเร็วๆ ครับ
ให้ตายสิ เธอกำลังเล่นละครจริงๆ ใช่ไหมนั่น
ดูทำเข้าสิ
เป็นนักแสดงได้เลยนะเนี่ย
คุณครับ
นี่
เธอไม่ได้หลอกเหรอ
เหมือนจะเป็นอาการชักนะ
นี่ ลุกขึ้นมาสิครับ เร็วเข้า!
นี่!
เราต้องเรียกรถพยาบาล
เธอหายใจหรือเปล่า
แต้งกิ้ว กู๊ดบอย
ไอ้พวกสารเลวนี่!
นี่
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - อือ
นี่ ซาลาเปา
เหมือนฉันจะรู้นะ
ว่าเอฟีดรีนที่เหลืออยู่ไหน
เจอไหม ยังไม่เจอเหรอ
- ไล่ดูตู้คอนเทนเนอร์เงียบๆ อย่าให้โดนจับได้ - แป๊บนะ
ถ้าถูกรปภ. จับได้จะแย่เอา
ฮัลโหล ทำไมไม่ตอบล่ะ
จ่าคิม!
(บัตรเจ้าหน้าที่รัฐ คิมจงฮยอน)
ไง
แกะรอยได้ไหมว่าผียาบ้าไปไหน
- ฉันทำเธอหลุดมือ - ให้ตายสิ
ไม่เป็นไร ตั้งตาดูตุ๊กตาหมีพวกนี้เถอะ
ตรงนี้มียาด้วย
- เป็นอะไรไป - อะไรเหรอ
ฉันแค่…
นายถูกกัดเหรอ
ใช่ไหม
แย่แล้ว คุณหมอครับ!
คุณหมอ!
(เขตกักกันมดคันไฟท่าเรืออินซอง)
ดูเหมือนคุณจะแพ้พิษนะครับ
ถูกกัดนานแค่ไหนแล้วครับ
ไม่รู้สิครับ น่าจะ 20 นาทีก่อน
อีกสักพักหัวใจจะเริ่มเต้นแรง และหายใจลำบากครับ
แต่ไม่ต้องกังวลมากนัก
สีหน้าคุณดูไม่ดีเลย แถมยังมีไข้อีก
คุณต้องฉีดยาเข้าต้นขา
- รอแป๊บนะ - ฉีดยาเหรอครับ
- ที่ต้นขาเหรอ - ฉีดยาที่ต้นขา
ผมว่าแค่สั่งจ่ายยาก็พอครับ
การฉีดยาในตอนนี้จะมีประสิทธิภาพ
- กว่าสั่งจ่ายยาครับ - หมอพูดถูก
เป็นอะไรหรือเปล่า จ่าคิม
เขาก็ต้องเป็นอยู่แล้ว
ดูเขาเหงื่อออกสิ
ฉีดให้ไวครับ คุณหมอ
หมอครับ ผม…
ผมไม่เป็นไร ไม่ต้องฉีดก็ได้
พูดอะไรน่ะครับ แต่ผมเป็นนี่ครับ
อย่าขยับแขนสิ
ทำไมต้องกลัวการฉีดยาด้วยล่ะ ไม่ใช่เด็กสักหน่อย
หมอครับ เดี๋ยวก่อน
- ผมไม่เป็นไรจริงๆ แค่พักนิดหน่อยก็พอ - จ่าคิม
นายเป็นชัดๆ หน้าซีดเหมือนผีเลย
คุณอาจจะช็อกเพราะแพ้อย่างรุนแรงก็ได้ครับ
ฉีดอิพิเนฟรินเข็มเดียวก็หายแล้วครับ จับแน่นๆ นะ
- นี่ไม่ใช่เวลามาดื้อนะ - เดี๋ยวก่อนครับ
เดี๋ยวครับ! ผม…
- เดี๋ยว ผม… - แบบนี้ผมฉีดยาไม่ได้หรอกนะครับ
- ทีนี้ก็ได้แล้วใช่ไหมครับ - ใช่
ให้ตายสิ
(119 หน่วยฉุกเฉิน รถพยาบาล)
เราจะเอายังไงกับเจ้านั่นดีล่ะ
ขอบคุณครับ
ไปกันเลย!
อะไรน่ะ
อย่าทำเป็นช็อกหน่อยเลย
ใช่ไอ้นั่นจริงเหรอ
ฉันซื้อมาระหว่างทางน่ะ
ครั้งนี้เจ้ามันชิกเอาอะไรกลับมาอีกแล้วเนี่ย
- ชน! - ชน!
คืนนี้ดื่มน้ำอัดลมไปก่อนนะ
เพราะตั้งแต่พรุ่งนี้เราคงจะยุ่งกันน่าดู
วันนี้กินของตรงหน้านี้ให้หมด กินให้อร่อยเลยนะ
ผู้บัญชาการเป็นคนเลี้ยง
นี่ อาร์ไอยู ไปกันเถอะ
จะไปไหนล่ะ กินด้วยกันก่อนสิ
กินให้เต็มที่เถอะครับ เราไม่ได้อิจฉานะ เราแค่อิ่ม
แต่พวกเรากินโดยไม่มีนายไม่ได้
ช่างเถอะ กินกันดีกว่า!
กินกันเถอะ!
ฮันนา
ลองกินแบบนี้ดูสิ อร่อยนะ
อร่อยใช่ไหมล่ะ
จริงด้วย อร่อยแฮะ
อร่อยจริงๆ
- ทำไมยังรู้สึกท้องโล่งอยู่เลยล่ะ - นายกินเยอะแล้ว
- ขอบคุณสำหรับมื้อเย็นครับ - เจอกันพรุ่งนี้นะ
- กลับดีๆ นะคะ - บาย ผู้หมู่จี
จะไปไหนขี้หมาดงจู
- ครับ - ฉันถามว่านายจะไปไหน
นายไม่มีที่นอนนี่นา บ้านฉันไปทางนี้ มานี่สิ
ผมต้องมีที่นอนอยู่แล้วสิครับ
ไม่ต้องห่วงหรอก กลับเถอะครับ ผมดูแลตัวเองได้
มีอะไร
- ฉันจะให้นายไปอยู่บ้านฉันเอง - ทำไมล่ะ
นายมีพระคุณที่ช่วยชีวิตฉันไว้ แค่นี้ฉันทำให้ได้อยู่แล้ว
- ขอบคุณสำหรับอาหารนะครับ - ราตรีสวัสดิ์นะ
ประตูกำลังเปิด
ประตูกำลังล็อก
นายมีบ้านกี่หลังกันแน่
เอ้า
ใช้ห้องนี้ก็แล้วกัน
ห้องเหรอ
ไม่ใช่ห้องเก็บของใช่ไหม
ฉันไม่มีห้องว่าง แล้วฉันก็ไม่อยากให้ห้องนั่งเล่นรกด้วย
หรือว่านายจะนอนกับฉัน
ไม่เอา
ฉันก็เหมือนกัน
ครั้งหน้าฉันจะย้ายกล่องออกไปให้ ถึงจะไม่รู้ว่าเมื่อไรก็เถอะ
แอบออกไปบ้านฮันนาไม่ได้ด้วย
เขาจับได้งั้นเหรอ
ช่างเถอะ
ระวังด้วยนะ กล่องมันอาจจะตกลงมาได้
ทำไมไม่รอให้ฉันตายก่อนค่อยบอกล่ะ
ฮันนานี่นา
นี่มันอะไรกันเนี่ย
น่ารักชะมัด
ว่าแต่ทำไมยังมีของแบบนี้อยู่อีกล่ะ
ในเมื่อเลิกกันแล้ว ก็ต้องมูฟออนแบบตัดให้ขาดสิ
เขายังติดอยู่ในอดีตอีกเหรอ
ดูมินิฮาร์ตนี่สิ
มีอีกหรือเปล่านะ
นี่ ฉันจะเก็บของที่ตกลงมานะ
(คิมจงฮยอน นักกีฬาฟันดาบเหรียญเงิน อำลาวงการจากอาการบาดเจ็บ)
"คิมจงฮยอน นักกีฬาฟันดาบเหรียญเงิน"
เท่แฮะ
(นักดาบที่ค้อมหัวยังเป็นฮีโร่สำหรับพวกเรา)
"ยังเป็นฮีโร่สำหรับพวกเรา"
ก็ได้ ฉันยอมรับ นายเท่สุดๆ เลย
(อาการบาดเจ็บที่ตาซ้าย ดับหวังลุ้นเหรียญทองของคิมจงฮยอน)
(คิม เจ.เอช. เกาหลี)
เตรียมตัว
ระวัง
ไป
คะแนนโต้กลับ
หนึ่งนาที
อะไรเนี่ย กำลังแพ้แฮะ
ทำเป็นอวดเก่ง
มานี่ นั่งลงก่อน
ดื่มน้ำสิ
ข้อเท้าผมเจ็บครับ
แต่เมื่อวานยังไม่เป็นไรอยู่เลยนี่นา
นักกีฬาโรเจอร์โจมตี
นักกีฬาคิมจงฮยอนปัดป้องและเข้าโจมตีครับ
เขาต้องเข้าไปครับ
เขาถูกปัดป้องแต่ก็ยังตามไป
คิมจงฮยอนทำสำเร็จแล้วครับ!
คิมจงฮยอนได้คะแนน!
ทำอะไรน่ะ ลุกขึ้นมาสิ
เตรียมตัว
ระวัง
ไป
ฉันต่อยข้างซ้ายไปซะด้วย
น่าจะต่อยข้างขวาของเขา
เดี๋ยวฉันมานะ
ยิมที่ดงจูเคยไปอยู่ที่ไหนเหรอคะ
(จีโฮชอล)
(ฮันนา เจอดงจูไหม)
(ขี้หมาดงจู)
มีอะไรให้ช่วยไหม
(ซูเปอร์มาร์เก็ตอินซอง)
หมาตัวนี้ชื่อขี้หมาดงจูเหรอครับ
ใช่แล้วละ ขี้หมาดงจู
ตำรวจหญิงเรียกมันแบบนั้นน่ะ
ขอตัวนะครับ
มานี่เร็ว ขี้หมาดงจู
ขี้หมาดงจู!
ได้เวลากินข้าวแล้ว ขี้หมาดงจู
ทำอะไรของนายน่ะ
โธ่เอ๊ย เหมือนจะเป็นแผลเป็นด้วยแฮะ
อ้าปากกว้างๆ
ข้างในเป็นรอยเต็มไปหมดเลย
โดนหมัดฉันไป ไม่มีทางที่นายจะสบายดี
นายคิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรเนี่ย
ฉันไปซื้อยามา เดี๋ยวฉันทาให้
ไม่ต้องเลย ฉันไม่เจ็บ
ฉันบอกว่าจะทายาให้ไง มานี่เลย
ฉันบอกอยู่นี่ไงว่าไม่เจ็บไง
ต่อให้ไม่เจ็บก็ต้องทายาเอาไว้ จะได้ไม่เป็นแผลเป็น
- มานี่ - เป็นอะไรของนายเนี่ย ไสหัวไปเลย!
ไสหัวอะไรของนาย มานี่
ให้ตายสิ หยุดเลยนะ
ไปไกลๆ เลย ยุนดงจู
- นายเป็นอะไรของนายเนี่ย - มานี่
นี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
- พาร์แตร์ไร้เทียมทาน! - เดี๋ยว!
- อยู่นิ่งๆ สิ - เดี๋ยว!
("เอฟีดรีน" ถูกซ่อนในของเล่น)
เวรเอ๊ย
เราน่าจะไม่ได้ของของเราแล้วสินะ
ในนั้นมีของที่ต้องส่งให้พวกญี่ปุ่นด้วยใช่ไหม
ถ้าอะไรๆ ผิดพลาดตั้งแต่เริ่ม มันจะไม่ดีต่อเราทั้งคู่
ขอพระเจ้าคุ้มครองเราก็แล้วกัน
ผียาบ้า
จะให้ตัวเองป่วยไม่ได้สิ
แม่แมวดำของฉัน
เมี้ยว
นี่ เธอมีไข้เหรอ
อยากตายเหรอ
หน็อย ปากแจ๋วนักนะ
- เมี้ยว - เมี้ยว
ประธานมิน เราจะทำยังไงต่อครับ
ถ้าพรุ่งนี้พวกเขาย้ายมันไปที่คลังเก็บหลักฐาน
เราคงไม่ได้ของคืนไปตลอดกาลเลยหรือเปล่า
ประธานมิน
เราจะเอามันคืนมาครับ
มันเป็นของเรานี่นา
ยังไงล่ะ
ถ้าเรารู้เส้นทาง
และเวลาออกเดินทาง…
คำตอบก็ชัดเจนอยู่แล้วครับ
นั่นอะไรน่ะ
ขอโทษนะครับ แต่ผมขอเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหม
แกเป็นใคร
ชื่อของผมคืออีกวางเซครับ
(หม่าม๊า)
เงียบ!
หม่าม๊า
ผมบอกแล้วไงว่าอย่าโทรมาตอนทำงาน
ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
ผมไม่ได้ฆ่าคน สาบานเลย
ไว้เสร็จแล้วผมจะโทรหานะครับ เข้าใจแล้วครับ
รักหม่าม๊านะครับ
แกได้รับพรจากหม่าม๊าของฉัน
ขอบคุณครับ หม่าม๊า
คือ… เขาเป็นคนที่ได้รับพรจากหม่าม๊า
พรบ้าบออะไร
ไอ้เวรนี่เป็นคนที่ตำรวจ กำลังตามหาตัวไม่ใช่เหรอ
มันอาจจะได้ยินทุกอย่างก็ได้
จะปล่อยให้มันมีชีวิตรอดไม่ได้
คุณได้ยินถึงไหนครับ
การได้ยินของผมไม่ดี ผมเลยไม่ได้ยินอะไรเลยครับ
ค่อยยังชั่วหน่อย
ทำไมต้องทำให้ฉันโมโหด้วย
เอาแต่โกหกและหาข้ออ้าง
เพราะแบบนี้…
ฉันเลยต้องเป็นบ้ายังไงล่ะ
ผมขอโทษครับ
ไอ้เวรนี่
เฮ้ย!
เขาเอาติดตอนไหนเนี่ย
ครับ ท่านนายกเทศมนตรีโน
(ตำรวจอินซองที่พึ่งพาได้และน่าภูมิใจ)
(ผมขอรับรองความปลอดภัยของเมืองอินซอง)
ครับ
ผมจะทำตามนั้นครับ
ตรงไปที่คลังเก็บหลักฐานเลย
ชุดเคลื่อนที่เร็วจะคุมการจราจรให้
- ครับ - ค่ะ
- แล้วก็อีกเรื่อง - มองอะไร ไอ้เวร
แฟกซ์เอกสารไปที่คลังเก็บหลักฐานด้วย ผู้หมู่ชิน
เข้าใจแล้วครับ
ระวังและกลับมาอย่างปลอดภัยนะ
วันนี้อากาศดีจริงๆ
ขับขี่ปลอดภัยนะ!
สวัสดีค่ะ
ฮัลโหล
ให้ตายสิ!
นายมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
ผมมากินข้าวครับ
นายโดนพักงานอยู่เพราะงั้นไม่มีสิทธิ์กินข้าว
ที่นี่ไม่ใช่หอพักนะ
ไปกันก่อนเถอะ
จะออกไปกินข้างนอกเหรอครับ จริงเหรอ
เราจะไปไกลเหรอครับ เรากินร้านเนื้อย่างแถวนี้ก็ได้นะ
เนื้อย่างอะไร เราไม่ได้จะไปกินข้าว
รีบขึ้นไปได้แล้ว
งั้นเราจะไปไหนล่ะครับ
เราจะไปไหนครับ
เราเจอกวางเซแล้ว
- พักผ่อนนะ - ขอบคุณครับ คุณหมอ
ว่าไงนะ
ผมบอกว่าขอบคุณครับ!
ขอบ… โอ๊ย ช่างเถอะ
ว่าไงนะ
ผมบอกแล้วไงครับว่าผมอยากอยู่เงียบๆ แต่พวกคุณก็ลากผมเข้าไปวุ่นวายด้วย
ดูผมตอนนี้สิครับ!
ผมแค่อยากอยู่เงียบๆ แท้ๆ!
แต่กลับต้องถูกยิงและถูกแทง
เคยถูกยิงในเกาหลีไหมครับ รู้ไหมว่ามันเจ็บมากแค่ไหน
ผมถูกยิงคนเดียวเลย ไม่ยุติธรรมสักนิด!
ผมจะเอาความอยุติธรรมนี้ไปฟ้องใครได้
สั่งน้ำมูกออกมา
ฉันขอโทษ โอเคไหม ใจเย็นๆ
เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังที มันเกิดอะไรขึ้น
คิดว่าเกิดอะไรล่ะครับ
ผมเกือบตายตั้งสองครั้ง
ประธานมิน เราจะทำยังไงต่อครับ
- เราจะเอามันคืนมาครับ - "เราจะเอามันคืนมาครับ"
มันเป็นของเรานี่นา
ถ้าเรารู้เส้นทางและเวลาออกเดินทาง
คำตอบก็ชัดเจนอยู่แล้วครับ
หมายความว่าไอ้เวรมินจูยอง กำลังจะขโมยของที่ถูกยึดไว้งั้นเหรอ
เขารู้ทั้งวันที่ เวลา และเส้นทางอยู่แล้ว
เขามีคนในที่เชื่อถือได้อยู่ในสำนักงานสินะ
คงไม่ได้โกหกใช่ไหม
คุณถามผมแบบนั้นได้ยังไงครับ
ผมโดนแทงขามาซะขนาดนี้ แล้วจะโกหกทำไมล่ะ
ผมกำลังเสี่ยงชีวิต
บอกเรื่องนี้กับพวกคุณอยู่นะ
แมวเหรอ
เสือต่างหากล่ะครับ!
ตรวจสอบดูหรือยัง
พอดีว่ามีการประท้วงในศาลากลาง
ชุดเคลื่อนที่เร็วเลยส่งคน ไปที่จ่าคิมและผู้หมู่จีแค่ไม่กี่คน
ส่วนที่เหลือไปประจำอยู่ที่ศาลากลางครับ
ใครเป็นคนสั่ง
ผู้บัญชาการครับ
ผู้บัญชาการสั่งเองเลยเหรอ
(ตำรวจ)
เราจะต้องออกไปทางประตูหลังครับ
- เชิญทางนี้เลย - ได้
โอ้โฮ พวกนี้มากันเร็วจังแฮะ ไปกันเถอะ
ฮันนา ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม ตอนนี้เธออยู่ไหนแล้ว
พวกเรากำลังจะเข้าอุโมงค์จุงดง
จ่าคิม ไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม
หลังผ่าอุโมงค์จุงดงแล้วไปเส้นทางอื่นแทนนะ
เหมือนจะมีข่าวรั่วไหลภายในสำนักงาน
- เข้าใจแล้วครับ - พวกเราก็กำลังไปทางนั้นเหมือนกัน
- ระวังตัวด้วยนะ - อือ
(กำลังเข้าสู่อุโมงค์ที่ยาวที่สุดในอินซอง)
แดยง เจอกวางเซหรือยัง
แกล้งผมหรือเปล่าครับ นี่มันอะไรกันเนี่ย
ผมมาแล้ว แต่เขาไม่อยู่
ไว้เจอกันที่สำนักงานนะ
จะหนีเหรอ
เอาสิ ฉันจะปล่อยแกไป
ขอโทษครับ
แล้วก็ไปบอกไอ้พวกเวรนั่น
ทุกเรื่องที่แกได้ยิน
บอกให้หมด อย่าให้ตกหล่นแม้แต่คำเดียว
ถ้าไม่อย่างนั้น ฉันจะทำให้แก ใช้ขาอีกข้างไม่ได้ด้วย
ไอ้กวางเซ แกวิ่งได้ แต่หนีจากฉันไม่พ้นหรอก
หมายเลขที่ท่านเรียก…
โทรไม่ติดแล้วครับ
- นี่ แจฮง - ครับ หัวหน้าทีม
ผมกำลังจะออกไปกับอาร์ไอยูถ้า ถึงแล้วผมจะติดต่อไปนะครับ
เข้าใจแล้ว โทรหาที่ทำการสายตรวจจุงดง และรวบรวมคนให้ได้มากที่สุดนะ
ครับผม
อีกไกลแค่ไหนเหรอครับ
เดี๋ยวก็ถึงแล้ว
พร้อมกันหมดแล้วใช่ไหม
โอเค
หมอนี่คงจะโทรหาหม่าม๊าตัวเองไม่ได้ซะแล้ว
เหยียบเลย
มาเริ่มกันเถอะครับ
เดี๋ยวก่อนนะคะ
อะไรน่ะ
ทำไมพวกนั้นถึงมาขวางไว้ล่ะ
- ไอ้พวกนี้เป็นใคร - แม่งเอ๊ย
ไอ้พวกเวรนั่น จริงๆ เลย
ไปกันเถอะ
พวกแกเป็นใคร
จะไปถามทำไมล่ะครับ พวกมันก็ต้องเป็นคนเลวอยู่แล้ว
ผมขอยืมแป๊บหนึ่งนะครับ
ทำอะไรของนายน่ะ
หัวหน้าทีมจัดการได้กี่คนครับ
ไหนดูซิ
สามมั้ง
แค่นั้นก็พอแล้วครับ
ไม่ใช่ ฉันหมายถึงสองคน!
เวรเอ๊ย
เฮ้ย!
ไอ้เวรนี่!
หัวหน้าทีม!
เฮ้ย!
จะเข้าไปโดยไม่รู้สถานการณ์ได้ยังไง! รอจนกว่าแจฮงจะมาถึงเถอะ
ผมเลยต้องไปยังไงล่ะครับ เพราะไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นยังไง
อย่าไปนะ!
เฮ้ย!
ฉันบอกว่าอย่าไป!
พวกมันกำลังลุกขึ้นมาแล้ว
ฉันบอกว่าจัดการได้แค่สองคนไง!
ไง พวก!
อยู่เกาหลีก็พูดเกาหลีสิครับ!
นี่ อาร์ไอยู
อาร์ไอยู…
จะไปไหน
ตกใจเหรอ
มองอะไรวะ
เฮ้ย ไอ้สารเลว!
ไอ้เวร
เคยมีวันคืนเหล่านั้น
ลมหายใจ
ความสั่นสะท้าน
สายลม
ถึงจะคำนวณทุกอย่างเอาไว้แล้ว
แต่ว่าบางครั้งกระสุนก็ยังออกนอกวิถี
ไอ้ชิงหมาเกิด
ฉันต้องไปแล้ว ไอ้เวร
เคยมีวันคืนเหล่านั้น…
ที่รู้สึกเหมือน…
กระสุนลูกหลงเฮงซวย
เหมือนกับวันนี้
พวกเราก็ก้าวขึ้นสังเวียน และเสี่ยงชีวิตของตัวเองเหมือนกัน
วันนี้จะเป็นวันที่น่าจดจำสุดๆ เลยละ
เราต้องหาต่อไปครับ
ฮันนาต้องอยู่ที่นั่นแน่
สงบแบบนี้ไม่เหมือนนายเลย ฉันคิดว่านายจะสติหลุดไปแล้วซะอีก
ผมกำลังอดทนอยู่ครับ
ไว้ผมค่อยสติหลุด…
ฮันนา
ตอนที่หาเธอเจอก็ได้