POSTACI, MIEJSCA I ZDARZENIA SĄ FIKCYJNE
ZADBANO O BEZPIECZEŃSTWO DZIECI I ZWIERZĄT
Dobrze pan widzi?
Tak, doskonale.
Ma pan stan podgorączkowy,
zawroty głowy i niskie ciśnienie.
To chyba wyczerpanie cieplne.
Miał pan inne objawy?
Zaskoczyło mnie to, więc świat zawirował.
Słucham?
Co się wydarzyło,
że on jest w takim stanie?
Przygrzało mu, więc gada bzdury.
Jaki sportowiec kadry narodowej tak często mdleje?
Miałeś badania. Co wyszło?
A co miało wyjść? To samo, co zawsze.
Nic poważnego.
Chodzi o Koreańską Służbę Celną.
- Co to? - Co?
Historia połączeń z telefonu Min Ju-yeonga.
Wszystkie numery są związane z pracą.
Nic tu nie ma.
Nic więcej?
Nie miał przy sobie nic dziwnego.
REPUBLIKA KOREI PASZPORT
Jest za czysty.
Żadnych prywatnych telefonów.
- A wiadomości… - Nic w nich nie ma.
Nic też nie skasował.
Wiedział, co planujemy.
I że znaleźliśmy auto.
Ktoś mu doniósł.
Zajmę się tym, bez obaw.
Rozumiem.
ODCINEK 6: KONTRA
Ej, dokąd mnie ciągniesz?
Musimy gdzieś pójść.
Idź sam. Mam robotę.
Jesteśmy partnerami.
- Jak nie pójdziesz… - To co?
Wszystkim powiem.
- Że mnie pocało… - Chodź.
W drodze na lotnisko
dowiedział się, że znaleźliśmy auto, i się tu ukrył.
Mam cię, draniu.
Ktoś na pewno zadzwonił i go powiadomił.
Skoro nie ma śladu tego połączenia,
korzystał z lewego telefonu.
Nie miał go podczas aresztowania.
Pewnie tu wyrzucił.
- Znalazłem! - Serio?
Tak. Zaczekaj.
Mam go!
Brak drugiej części.
Pewnie tu wpadła.
Da się to ruszyć?
Ciekawe, dokąd to prowadzi.
Pewnie spadła na dół.
Yoon Dong-ju. Trzymaj.
Dzięki.
Czemu nie odbierasz?
Ej, Yoon Dong-ju.
Ej.
Siemka.
Tadam.
Co ty robisz? Wstawaj.
Ręka mi utknęła.
Mówię serio.
Moment, skurcz mnie złapał.
- Jakby mysz chodziła mi po ręce. - No i?
Jest coraz gorzej. Co się mówi, by przepędzić mysz?
Pomóż mi!
Miau!
Wiesz co? Zadziałało.
Sorki za wcześniej. Przepraszam.
Każdy raz w życiu traci rozum, prawda?
Naprawdę przepraszam.
Możesz o tym zapomnieć i udawać, że do niczego nie doszło?
Ale gorąco.
Słońce praży. Posmarujesz mnie filtrem?
I przyniesiesz wodę?
Zjadłbym dzisiaj kiełbaskę.
- No wiesz, taką różową. - Ej.
Kto wie, co mogę palnąć, jak znowu zemdleję?
Pomogę ci. Chodź.
- Spróbujmy. - Serio utknąłem.
Raz, dwa…
Naprawdę nie chce wyjść.
Poważnie? Serio utknęła?
Tak. Nie mogę jej wyciągnąć.
Poczekaj.
Dokąd idziesz?
Jak odejdziesz
Rozpuszczę plotki o nas
- Tak, ręka mu utknęła w kratce. - Będą gadać
O tym, co my…
No wiesz.
Taka kiełbaska obtoczona w jajku i lekko podsmażona.
Mam na nią ochotę.
Wtedy ręka by mi się zagoiła raz-dwa.
Jakim cudem codziennie wpadasz w tarapaty?
Żadne tarapaty!
Szukam dowodów. Lewego telefonu Min Ju-yeonga.
- Ej. - Czego?
Między wami do czegoś doszło?
Jak ci powiem, serce ci pęknie.
Powiedzmy po prostu,
że to słodka tajemnica
między mną a Han-ną.
DZIĘKUJĘ CI
Ej.
Korzystaj ze słońca.
Witamina D wzmacnia kości.
Może przy okazji przestaniesz się tak szczerzyć.
Ej.
Ej!
ANALIZA ODCISKÓW PALCÓW
Są zgodne. To odciski Min Ju-yeonga.
Tak!
Odzyskamy te dane?
Tak, ale trochę to zajmie.
Jak zdobędziemy historię połączeń, to sprawa zamknięta.
Kontra!
- Ty durny słodziaku! - Co pan robi?
Dobra robota.
MAKARONY GYEONGIL
Co robicie, dzieci?
Musimy to zmyć, bo zostaniemy aresztowani.
Kto tak powiedział?
Taki policjant.
Stać.
Przebiegam 100 metrów w 11 sekund.
Złapię was i dam wam popalić.
Dzieciaki.
Nabazgraliście to i uciekliście. Sam widziałem.
To nie my, tylko Jae-seok.
- Nazwisko. - Kang Seung-wan.
- A twoje? - Lee Won-ho.
Seung-wan i Won-ho.
Słuchajcie uważnie.
Jak następnym razem zobaczę te bazgroły,
to was aresztuję.
Jestem policjantem.
Dobre?
- Tak. - Dobre.
Będziecie tu bazgrać?
- Nie. - Już nie.
- Miejcie oko na tych, co to robią. - Dobrze.
Jestem okropna.
MAMA GYEONG-ILA
Dong-ju.
Jeśli masz czas jutro wieczorem, możesz przyjść do restauracji?
DOBRZE
O rety, posterunkowy Yoon.
Dzień dobry pani. Wszystko dobrze?
Tutaj jesteś.
Miałam do ciebie dzwonić.
Dlaczego?
Podobno zostałeś ranny, ratując Han-nę.
To nic takiego.
Normalka.
Jak możesz tak mówić?
Zawsze się stresuję, że Han-na wykonuje taką pracę.
Dobrze, że ma przy sobie kogoś godnego zaufania.
Dbaj o nią, proszę.
Oczywiście. Nie ma tu nikogo lepszego niż ja.
Nie musi się pani o nią martwić.
Nie ma powodu do obaw… mamo.
Osobowość też masz super.
To prezent za wykupienie polisy.
Prawo pozwala na takie o wartości do 30 000 wonów,
ale byłam tak wdzięczna,
że sama ci to kupiłam.
To nic wielkiego. Oby ci się przydało.
Nie musiała pani.
- Dziękuję. - To ja dziękuję.
Dobrze, że tuż przed wypadkiem wykupiłeś polisę.
- Prawda? - Tak.
Jeśli będę miała jeszcze lepsze produkty,
to ci je zarekomenduję.
Tylko nie mów Han-nie, dobrze?
Wracaj do zdrowia.
- Lecę. - Dziękuję.
Cześć.
Co to? Kupiłeś coś?
Nie, dostałem.
Wyobraź sobie,
że mama Han-ny była taka wdzięczna za ocalenie jej córki,
że mi to przywiozła.
- Co to? - Oczyszczacz powietrza.
- Czad. - Czarny.
Gdzie by go postawić?
Może tu, na środku.
- Podzielisz się? - Jasne.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Postawię go na środku.
Dobra, lepszy twój niż jego.
Gnój-ju, zabierz to.
Cześć, Ji Han-na.
Gdzie jest Yoon Dong-ju?
Umrę z nudów.
- Za drogie. - To niewłaściwa postawa.
Grałeś w golfa?
Tak. Nie udawaj, że się znasz.
- Szefie. - No?
- Czegoś potrzeba? - Nie.
To nie tak.
Kurde.
- Woda. - Okej.
Niech to szlag.
Dam radę pokonać pięciu?
Niemożliwe.
Muszę dorwać drania, który podrabia Cukierki.
Chwila.
Niemożliwe nie istnieje.
Wróciłaś.
Czemu tak patrzysz?
Wcisnęłaś polisę Jong-hyeonowi i Dong-ju?
Co?
Powiedzieli, że im się przyda.
Mówiłam, że nie zmuszam.
Co ty robisz?
Dawno razem nie jadłyśmy, więc poszłam na targ i…
Kazałam ci nie przychodzić.
Ej, mam prawa do tego domu.
Nie bądź taka.
Zresztą przyszłam tu przez ciebie.
O czym ty mówisz?
O jakie dokumenty poprosiłaś ubezpieczyciela ojca?
Dlaczego pytasz?
Dzwonił do mnie likwidator szkód.
Mogą ponownie zbadać sprawę śmierci twojego ojca.
Jeśli okaże się, że nie zginął na służbie,
mogą nie wypłacić odszkodowania.
Nie rób problemów.
Potrzebuję pieniędzy na spłatę długu.
Co to za likwidator?
- Daj numer. - Ej.
Zajmę się tym. Ty nic nie rób.
Co w ciebie wstąpiło?
To do ciebie niepodobne.
Nie jesteś ciekawa? Nie chcesz wiedzieć, jak zginął tata?
Ciekawa? Po takim czasie?
Minęło ponad dziesięć lat.
Dla ciebie był dobry, ale dla mnie nie.
Wiesz, ile przez niego przeszłam?
Czemu mnie denerwujesz, smarkulo?
Gulasz jest gotowy! Najpierw zjedz!
Han-na!
SUPERMARKET INSUNG
Chodź tu.
KIEŁBASA
No co?
Chcesz kiełbaskę?
Jaki pies tak bardzo lubi kiełbasę?
Wcześniej Kim jedną jadł, a ten ją chłapnął i zeżarł.
Skąd ja to znam.
Jak się wabi?
Nie ma imienia. To bezpański kundel.
Nazwij go jakoś.
Cześć, Gnój-ju.
Han-na.
Widziałaś się z mamą?
Przepraszam,
że ci nie powiedziałem.
Jesteś w kontakcie z moją mamą?
Tak.
Nie podoba mi się to.
Zakończ to.
Zerwaliśmy, ale nie mogę ignorować jej telefonów.
Rób to.
Zachowuje się tak, bo jej na to pozwalasz.
Wiesz, jaka jest.
Zjadłbym dzisiaj kiełbaskę.
No wiesz, taką różową.
Co to? Kiełbasa?
Okej.
- Tae-sik i młody zostają. Reszta idzie. - Tak jest.
- Dobra. - Powodzenia.
Jasne.
Kim, zadzwoń do Shina. Jedźcie do portu Bukgu.
- A my? Co się dzieje? - Polujemy na Dragmona.
Gdzie jest ten drugi, co produkuje Cukierki?
Jak ci powiem, darujesz mi życie?
Jasne.
W porcie Bukgu.
W każdy piątek w nocy.
Czyli to jest Dragmon?
Ma ksywkę Meta-pil.
Przeniósł się do Insung z Seulu, by rozszerzyć działalność.
Mówiła prawdę.
Już pamiętam.
Mówił coś o porcie Bukgu
i produkowaniu cukierków.
Meta-pil nielegalnie produkuje dragi na statku roboczym na morzu.
Pracują całą noc,
a o świcie wracają do portu z towarem, który rozprowadzają.
Trzeba jeszcze trochę zaczekać.
Zabezpieczymy tyły. Wy ogarnijcie sytuację tutaj.
Już mnie to zmęczyło.
Tak?
- Proszę. - Co to?
- Co to jest? - Weźcie sobie.
Proszę, po jednym.
Od razu się rozbudziłem.
Przed nami nocna zmiana.
To ja się już zmywam.
- Powodzenia. - Nie rzucaj się w oczy.
Od kiedy nosi pan broń?
Jakbyś oberwał nożem, a potem kluczem,
też byś ją nosił dla spokoju ducha.
Myślicie, że możemy ufać tej kobiecie?
Nie sądzicie, że to dziwne?
Nie pamięta, jak się nazywa,
a przypomniała sobie takie szczegóły?
Nie, raczej nie kłamała.
Dae-yong sprawdził. Mówiła prawdę.
Złapmy Dragmona
i zrzućmy winę na Min Ju-yeonga, żeby zgnił w więzieniu.
Niech się tylko zjawi.
To tamto auto?
To Meta-pil.
To on.
Gdzie? Łapmy Dragmona.
Szlag. Znowu się nawalił i nadal śpi?
Dlaczego on wiecznie się spóźnia?
Gdzie zacumowali statek?
Szlag.
W nogi! Biegiem!
Nogi ci już wysiadły?
Mięczak z ciebie.
Skup się na celu.
Skup się na Dragmonie! Łap go!
Patrzcie, tam!
Kim Jong-hyeon!
- Gnój-ju! - Gnój-ju!
Odsuńcie się!
Uwielbiam go!
Jest naprawdę świetny!
Zgarnij młodego!
ZWIĄZEK RYBAKÓW PORTU BUKGU
Żyjesz!
- Fajne ciuszki. - Masz coś?
Zaczekaj.
- Do twarzy ci. - O co ci chodzi?
„Skup się na Dragmonie”?
Aresztowanie kogoś jest ważniejsze niż ratowanie życia?
- To było usiłowanie zabójstwa. - Szef mi kazał. Ocaliłem ci życie.
Trzeba było się nauczyć pływać.
Celowałeś w głowę, prawda?
O co ci chodzi? Przecież wylądowało na szyi.
No właśnie! To zemsta za to, że zeżarłem ci roślinki!
Mogłem celować w gębę, ale się poślizgnąłem.
Wiedziałem. Uderzyłeś mnie celowo.
CI
Co jest?
Papierek wygląda inaczej. Zobacz.
Nie znajdziemy tu śladów Dragmona.
Wytwórcy też powiedzieli, że nigdy go nie spotkali.
Dziwne, co?
Czy Meta-pil
to naprawdę Dragmon?
- Sypie jak najęty. - Okej.
Nie zna Dragmona ani Min Ju-yeonga.
Myślę, że nie kłamie.
Łże w żywe oczy.
Całą resztę wyśpiewał.
Chyba nie zna…
- Ja po próbkę włosów. - Witam.
Ja to zrobię.
Ej, wiesz jak?
Uczyłem się w szkole policyjnej.
Pobiorę próbkę włosów.
W tę stronę. Powoli.
Tutaj!
Powoli!
- Ładnie! - Super!
Elegancko.
„Spółka TAE.
Rosyjski… mintaj”.
Rosyjski mintaj.
Zobaczmy.
Mintaj. Zamrożony na kość.
Ostrożnie.
- Ożeż. - Proszę podejść.
To efedryna.
Używana do produkcji leków przeciwbólowych oraz narkotyków.
Rany, całkiem sporo.
Ile można by z tego wyprodukować?
Tam jest jeszcze 50 pudeł.
Nie wiem, ale ta ilość…
Tyle chyba jeszcze nie przejęto.
Niezły wyczyn.
Widzisz? Dobrze rozstawiłem SJŚ. Moja strategia zadziałała.
Strategia?
- Sportowcy są naj! - Strategia, akurat.
- Serio nie jesteś Dragmonem? - W życiu go nie widziałem.
Więc nie znasz Min Ju-yeonga?
Ile razy mam to powtarzać?
Nigdy nie widziałem ani nie poznałem żadnego Mina.
No bez jaj.
Weź próbkę włosów.
Okej.
Widzisz to?
Przez ciebie znikło „dziękuję”.
No i?
Jeśli okaże się, że łżesz,
to znikniesz z tego świata, jasne?
Znikniesz.
Znikniesz!
Co za koleś.
Pobraliśmy kilka próbek.
Dobrze, dziękuję.
Rany, nie rób scen.
Poszłam się tam przespać.
Nie mam z nimi nic wspólnego.
Proszę mnie puścić.
Byliśmy tylko w tym samym motelu.
Chodzisz jeszcze do szkoły. Jaka uczennica sypia w motelu?
Mówiłam już, że mam powód.
Dopiero przyleciałam do Korei.
W porządku. Ale bez rodziców stąd nie wyjdziesz.
Podaj ich numer telefonu.
Meta-pil
- Meta-pil - Meta-pil
Ostrożnie.
WYDZIAŁ NIELETNICH
- Co robisz? - Wracaj tu.
Puść mnie!
Chwileczkę.
A ty dokąd?
W porządku?
Nie do wiary.
Młoda, czemu uciekałaś?
Co ty robisz?
Ej, czemu się go tak trzymasz?
- Odsuń się od niego. - Puść mnie.
„Puść mnie”? To ty puść jego.
- Kto to jest? - Stać!
Szefie, ta młoda wybiegła z przesłuchania.
Go Jeong-a.
Co ty tu robisz?
Kiedy wróciłaś z Filipin? Gdzie mama?
Przyleciałaś sama?
Coś ty taka czerwona?
A ty co robisz?
Córka uciekła z domu, a żona ci nie powiedziała.
Puść go.
- Chodź ze mną. - Puścisz mnie?
Co ty robisz?
Puść mnie!
Daj spokój.
- No chodźże tu! - Puszczaj!
Co tu robi nasze dziecko?
Myślisz, że dzwoniłbym do ciebie, gdybym znał powód?
- Han-na. - Z ust mi to wyjęłaś.
- Sprawdź ten numer. - Kto to?
Bogini. Ładna, co?
- Wcale nie. - Co ty wygadujesz?
A ten detektyw?
- On? Podstępny głupek. - Co takiego?
A co ma do tego trzyletnie przedłużenie?
Zawsze się rozłącza.
Chodźże tu.
A ty natychmiast zmień spodnie.
- Chodź tu. - Jesteśmy na policji. To znęcanie się.
Zgłoś mnie. Śmiało.
Posiedzimy sobie razem w celi.
Będzie super. Naprawdę cudownie.
- Puść mnie! Dokąd idziemy? - Młody, chodź tu.
Jestem trochę zajęty.
Załóż jej kajdanki, jak będzie chciała gdzieś pójść.
Idź z tym przystojniakiem, okej?
Przebierz się.
Mam tyle roboty.
Sierżancie Kim, masz piankę do włosów?
Piankę do włosów?
Kto to jest?
Córka szefa.
Kazał jej pilnować i nie wypuszczać.
W razie czego można ją skuć. Dlatego ją przyprowadziłem.
Proszę usiąść.
Wezmę tę zmianę.
Do widzenia.
- Jadłeś już? - Jeszcze nie.
Co pan taki wystrojony?
Cicho bądź, durniu.
Wróciłem.
No, no, szefie. Fajny look.
- Gdzie komendant? - Nadal ćwiczy w pobliżu.
Powinien to zobaczyć.
- A reporterzy? - Czekają w sali odpraw.
Okej.
„Oto informacje na temat śledztwa
w sprawie narkotyków przejętych w porcie Bukgu.
Dziś rano SJŚ dostała informację o tak zwanych Cukierkach.
Podczas obserwacji w porcie Bukgu”…
Wyglądasz super!
Ej.
Próba mikrofonu.
Oto informacje na temat śledztwa
w sprawie narkotyków przejętych w porcie Bukgu.
Dziś rano SJŚ dostała informację
o tak zwanych Cukierkach.
Dwunastu notowanych podejrzanych…
Przepraszam.
Łącznie z Parkiem
zatrzymaliśmy 28 członków narkotykowego gangu.
SPÓŁKA TAE DOWODY
Wartość przejętych towarów to…
O rany.
To 12 miliardów wonów.
Proszę wstać.
Uwaga na głowę.
- Sierżancie Seo. - Co znowu?
Poznałeś poszkodowaną?
Tak.
Gdzie są jej zeznania?
Patrz na mnie.
Tylko ona zna Park Bong-pila.
Jej zeznania są…
Spójrz na mnie, sierżancie Seo.
Przecież patrzę.
Spisz zeznania poszkodowanej.
Liczę na ciebie.
- Podoba mu się. - Jak się pan czuje po tym sukcesie?
Nie mogę odpowiedzieć, ponieważ to nieoficjalne pytanie.
- To wasz rekord. - Szefie.
Proszę się wypowiedzieć.
Później.
Oto zyski Transportu Cheongil.
W 2006 roku – 210 miliardów, a w 2007 – 225 miliardów.
Z kolei w 2008 – 238 miliardów. To oznacza stały wzrost.
Walczyli wtedy o trzecie lub czwarte miejsce na krajowym rynku.
W kolejnym roku nie spłacili weksla
i ogłosili upadłość.
No i co z tego?
To był weksel na jedyne 400 milionów wonów.
Transport Cheongil celowo zbankrutował.
Prezesa oskarżono o oszustwo upadłościowe,
defraudację i nadużycie zaufania. Uniewinniono go.
Jakie to ma znaczenie?
Transport Cheongil za bezcen wykupiła
Spółka TAE.
Ta firma od mintaja, którego znaleźliśmy dziś rano?
Tak. Wtedy był to start-up, ale po wykupieniu Cheongil
wskoczyli na drugie miejsce w branży.
A firma odpowiedzialna za logistykę Spółki TAE
należy do Oh Jong-gu.
Ochrona J9.
Więc tak są powiązani.
Czyli Spółka TAE przemycała składniki narkotyków,
ukrywając je w pudłach z zamrożonym mintajem.
Potem Ochrona J9 należąca do Oh Jong-gu przekazywała je Dragmonowi.
A raczej Meta-pilowi.
ZATWIERDZIŁ: MIN JU-YEONG
Ten drań, Min Ju-yeong, ich krył.
Wszystko wiemy. Aresztujmy ich.
To nie takie proste.
Prezesem Spółki TAE jest…
STEVE ROH, PREZES SPÓŁKI TAE
…Steve Roh. Roh Seong-tae.
Jego ojciec ma pewnie większe wpływy,
bo ma władzę.
Kto jest jego ojcem?
Ojciec Roh Seong-tae?
Kto to jest?
Wiem.
Przebieraj nogami!
Burmistrz Insung, Roh Deok-gyu.
On i nasz komendant coś po cichu kręcą.
Ten bekhend to dzieło sztuki, burmistrzu!
Wszystko dzięki rakiecie, którą mi kupiłeś!
Jeszcze jeden secik?
- Oczywiście! - Super!
Rozpiera go energia, bo drań jest jeszcze młody.
Powinien pan odebrać.
Dobrze.
Halo?
Co takiego?
To dlatego Min Ju-yeongowi wszystko uchodzi na sucho.
Burmistrz go chroni.
Reporterzy niedługo się skapną. Co robimy?
Ale wdepnęliśmy.
Czemu?
Przy okazji pozbądźmy się komendanta.
Tak, nie bójcie się.
Jeśli doszło do przestępstwa, musimy przeprowadzić śledztwo.
Chwila.
Czyżby RZŚ się zorientował,
że zamieszany jest burmistrz, i mieliśmy beknąć za śledztwo?
Ty przedstaw informacje na temat śledztwa.
A czemu nie razem?
Po co dzielić się chwałą?
Włożyłeś w to wiele wysiłku.
An Dae-yong, ty draniu!
KOMENDA W INSUNG
An Dae-yong!
- Kiedy się dowiedziałeś? - Przed konferencją!
Trzeba było ją odwołać!
- Szlag. - Szefie!
- Źle mówię? - Spokojnie.
- Rozdzielić ich! - Powstrzymajcie ich!
Szefie!
- Ej! - Komendant idzie!
Komendant!
Kto to zrobił?
Słucham?
Kto objął śledztwem
Spółkę TAE?
Ja.
Przepraszam.
Man-sik!
Min.
Ty kontrolowałeś tę firmę, tak?
Tak.
Burmistrz liczył na profesjonalizm, aby uniknąć takich problemów.
Tylko dlatego dopilnował,
żebyś tak długo tutaj był.
Jak śmiesz nas w to wciągać?
Przepraszam.
Przeproszę i rozwiążę tę sprawę.
URZĄD MIASTA INSUNG
Co to jest?
Pomyślałem, że nie wypada przyjść z pustymi rękami.
Proszę wejść.
BURMISTRZ ROH DEOK-GYU
Proszę spojrzeć.
I się przyjrzeć.
Burmistrzu Roh.
Burmistrzu!
Zapomniał pan już,
kto załatwił panu to stanowisko?
Nie.
- O przysługach się nie zapomina, prawda? - Tak.
Dlaczego?
Czemu?
Czemu zabrał pan mój towar i spowodował takie zamieszanie?
Przepraszam.
Burmistrzu Roh.
Daję panu
wszystko na tacy i karmię łyżką.
Pewien polityk powiedział:
„Jeśli łyżka jest zbyt duża,
to rozerwie usta”.
A w ogóle,
czeka mnie batalia sądowa.
Proszę się tym zająć.
Zrozumiano?
Jak się potwierdza zrozumienie?
Rozumiem.
Nie lubię tego robić.
Niełatwo zarobić na życie, prawda?
Zgadza się.
Trenowałeś Yoon Dong-ju, kiedy byłeś bokserem, prawda?
Tak. Praktycznie go wychowałem.
Był tak samo wkurzający?
Szkoda słów.
Jest uparty jak osioł i potrafi zajść za skórę.
Rozumiem.
A ty co o tym sądzisz?
Wyglądam na drania?
Słucham?
Posterunkowy Yoon ciągle mnie tak nazywa.
Zrobiłem aż tyle złych rzeczy?
Sam nie wiem.
Jak sądzisz?
Jestem aż taki zły?
Ależ skąd.
Więc czemu tak twierdzi?
Nie mam wyboru.
Muszę pożyczyć kilku chłopaków.
Dyskretnych.
W jakim celu?
Pokażę mu to, co chce zobaczyć.
Jakim jestem draniem.
Tyle dziś przeszedłem, że padam.
Zdrajcy. Zwaliliście wszystko na szefa?
Nie było potrzeby, żeby każdy za to beknął.
Od tego ma się szefa.
Dziękuję, że uważasz mnie za szefa.
„Pozbyć się go”?
Miałam na myśli, że jeśli nas pan poprowadzi,
będziemy tuż za panem, kibicując.
Że co?
Pozwolę sobie przypomnieć, że śledztwo wymaga małych poświęceń.
Ja nic nie mówiłem.
- Pierwszy zwiałeś. - I najmocniej za to przepraszam.
Mogłem nie słuchać.
Takie wielkie uszy wszystko słyszą.
Jako szef jednostki…
Co wy robicie?
Co to?
Jakie pyszne mięso.
Pycha!
Jak zjemy, musimy wrócić i pracować dalej,
więc pijmy dziś tylko wodę.
Wznieśmy toast za małe poświęcenia dla wielkiej sprawy.
- Za małe poświęcenia… - Dla wielkiej sprawy!
Jedzcie. Dobre, co?
Wcinaj.
Dokąd to?
Do toalety.
Zbliża się ulga.
Chwila.
MŁODY Z RZŚ
No dalej. Wytrzymaj.
- Zamknięte. - Komisarzu Go.
Co?
Co tak długo mu schodzi?
Dobre pytanie.
- Sprawdzimy? - Chodźmy.
- Zaraz wrócimy. - Dobra.
Rany, co z panem?
Przecież pan nie pił.
Proszę wstać. Nie można spać na ulicy.
Szefie.
Szefie, jest zimno. Wstajemy.
- Szefie! - Co jest?
Co się dzieje?
- Proszę się ocknąć! - Szefie! Co jest?
Ma rozwaloną głowę.
Co się stało?
Leżał na ziemi.
- Wezwij karetkę. - Nie.
Nie wzywaj. Najpierw zadzwońcie na komendę.
- Ci dranie zabrali moją broń. - Broń?
OBIECUJEMY BEZPIECZNĄ BUDOWĘ GOLDENGATE
Godzinę temu padły strzały z niezidentyfikowanego miejsca,
co stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa obywateli.
W strefie przebudowy rozbite zostały
przednia szyba auta i okno domu.
Mieszkańców ogarnął strach.
Jeden z czterech nabojów był ślepy.
To pociski kalibru 6 mm wydane policji…
To chyba pana broń.
Był w niej jeden nabój ślepy i cztery ostre.
Czyli został jeszcze jeden.
Rozstawiono blokady na drogach do Yeonseo-gu.
Wkrótce złapią winnego.
Nie. Nie możemy bezczynnie czekać.
Nie w tym stanie!
ANALIZA DNA KRAJOWE LABORATORIUM KRYMINALISTYCZNE
Pamiętasz tę kobietę, która widziała Dragmona?
Znalazłem ślady krwi tego ćpuna
na jej ubraniu.
Może to przypadek.
Była bardzo blisko niego.
Krew była w okolicy szyi, na bluzce i marynarce.
Tak jak jego komórki nabłonkowe.
Oznacza to, że chwycił ją za kołnierz
zakrwawionymi rękami.
RAPORT Z ANALIZY PLAM KRWI
Sprawdził pan jej odciski palców?
Władze odkryły, że produkowano Cukierki, syntetyczne narkotyki.
Rozprowadzała je Spółka TAE.
Pozbyłam się podrabiacza,
a teraz to?
…wszyscy są w szoku.
Min musi być wkurzony.
No i co teraz?
Co my tu mamy?
Wiem! Już pamiętam.
Proszę? Co pamiętasz?
Wiem, gdzie cię widziałam.
Mnie?
Kojarzysz mnie?
Tak. Z samolotu.
- Nie płacz. - Mamusiu.
Pośpisz w domu.
Mamusiu.
REPUBLIKA KOREI PASZPORT
YEON-HA KIM
Kim Yeon-ha.
Wiem nawet, jak się nazywasz.
Przepraszam.
NAZWISKO: KIM IMIĘ: YEON-HA
Ale wyglądasz
całkiem inaczej niż wtedy.
Ledwo cię poznałam.
Taka historia.
Czyli tam mnie widziałaś.
Czemu pan przegina?
Właśnie dlatego ciągle pan mdleje.
Brak mi słów.
Han-na, masz wyniki?
Wszystko spłonęło.
W porządku?
- Oto powód. - Dziękuję.
Szefie, proszę.
To mojej córki.
Gdzie ona jest?
Zniknęła, gdy byłem w toalecie.
Ta kobieta tak samo.
- Przepraszam… - Ty idioto!
Szefie.
KARETKA
Chodź ze mną.
Dokąd idziemy?
Zobaczyć coś ładnego.
Chodź.
Jeong-a!
Szefie!
- Proszę wstać. - Jeong-a…
Ja sprawdzę w domu.
Wy nadal ich szukajcie.
Jeong-a!
- Chodźmy. - Dobra.
Jeong-a!
Jaka ładna.
Kopę lat, panie Min.
Od kiedy się tak ubierasz?
Wiem, że wyglądam trochę dziecinnie.
Czemu tak długo tam byłaś? Bacznie cię obserwowali?
Nie o to chodzi.
Było miło i przyjemnie.
Co to?
Widzę, że znalazłeś sobie dziwne hobby.
Nawet mi się spodobało. Wsiadaj.
Mam koleżankę.
To córka szefa SJŚ.
Co robimy?
Został jeszcze jeden nabój.
- Proszę pana. - Tak?
Widział pan tę dziewczynkę?
Jeśli ją pan zobaczy…
- Dobry wieczór. - Witam.
Jestem z policji.
Szukam kogoś. Mogę zobaczyć nagranie z kamery?
Widzieli ją państwo?
Nie.
Przepraszam.
Mówi sierżant Kim.
Gdzie?
Zaginęła!
Co? Namierzyłeś telefon?
Jest zepsuty, nie da się go namierzyć.
Dlatego kazałam ją odesłać!
Po prostu wyślij mi wszystko, co może pomóc!
Dobrze.
Zadzwonili do mnie, bo nie mogła zapłacić za lody.
Podała moje nazwisko lokalnej policji.
Ty smarkulo!
Nie płacz.
Gdzie Kim Yeon-ha?
Yeon-ha?
Muszę już iść.
Dokąd?
Mam do zrobienia coś ciekawszego.
Narka.
Coś ciekawszego?
Posterunkowy Yoon Dong-ju?
To ja.
To pan, tak?
Chwileczkę.
Kto to przysłał?
Nie wiem. Ja tylko dowożę.
Dobranoc!
Pokaż.
POSTERUNKOWY YOON DONG-JU
Moja broń.
MAMA GYEONG-ILA
Słucham panią.
Halo?
Na ringu
nie spuszczaj przeciwnika z oczu.
DONG-JU
Proszę pani?
Gdy myślisz, że masz go w garści…
Gdy tylko poczujesz się pewnie…
właśnie wtedy dostajesz kontrę.
KARETKA, POLICJA
Dong-ju! Yoon Dong-ju!
To policjant! Wpuścić go!
- Ej! - Gdzie ona jest?
Co my tu mamy?
NIEBO, WIATR, GWIAZDY I WIERSZE
„Gwiazdka dla wspomnień.
Gwiazdka dla miłości.
Gwiazdka dla samotności.
Gwiazdka dla tęsknoty.
Gwiazdka dla poezji
i gwiazdka dla matki.
Dla matki.
Dla matki”.
ZMARŁA CHOI SEONG-HUI
YOON DONG-JU
„LICZĄC GWIAZDY NOCĄ”
Wstawaj!
Wstawaj, suko!
Ej! Tylko nie to!
Kazałem ci wstawać!
Nie bij chorej żony!
Jakim prawem wchodzisz do mojego domu?
„Tak jak pisał w swych wierszach
poeta Yoon Dong-ju…
JESTEM KRÓLEM
…mam nadzieję, synu, że będziesz człowiekiem,
który patrzy w niebo bez cienia wstydu.
Mama”.
Oszalałam.
Co ja zrobiłam?
EPILOG
Tak. Na chwilę straciłam rozum.
Wszystko przez ten upał.
To się zdarza. Normalka.
WYSTĘP GOŚCINNY: KWON DONG-HO
Normalka, Bułeczko.
Wcale nie.
Przebierz się.
Bułeczko.
PANA WYNIKI WYMAGAJĄ DALSZEJ DIAGNOSTYKI
Więc to koniec?
Tego chcesz?
Zamierzasz się teraz poddać?
Napisy: Joanna Kuboń poddać?