POSTACI, MIEJSCA I ZDARZENIA SĄ FIKCYJNE
ZADBANO O BEZPIECZEŃSTWO DZIECI I ZWIERZĄT
Co jest?
To ten kretyn.
Jak on mnie wnerwia!
- Ej. - Drań ma niezłe umiejętności.
SPRAWIEDLIWOŚĆ
Ej!
Serio?
Wnerwiasz mnie!
Gdy płomień gaśnie, odchodzimy w zapomnienie.
Ale…
Ale pamiętajcie…
że nasze serca
nadal płoną i krzyczą,
jakby miały eksplodować.
Nadwyrężyłem sobie plecy.
- U mnie okej. - Nie kłam.
- Załóżcie im kajdanki. - Tak jest.
Skujmy ich.
Dong-ju.
Yoon Dong-ju!
Yoon Dong-ju.
Dong-ju.
Dong-ju? Yoon Dong-ju!
Dong-ju!
To Złoty Króliczek, prawda?
SPRAWIEDLIWOŚĆ
ODCINEK 2: SZYBCIEJ, DALEJ, MOCNIEJ
Ruchy.
Szybko, zbierajcie się.
Panie Yoon.
Jest pan taki super.
Jak pan pokonał taką zgraję?
- Młody, ruchy! - Tak jest!
Niech to szlag.
Doping dopingiem, ale nie bez powodu zdobył złoto, co?
O czym ty mówisz?
Rozerwę cię na strzępy, Dong-ju! Ej!
Jak mam napisać z tego raport?
Czego użyłeś?
- No mów. - Pokrywy studzienki.
Co?
- Żyjesz? - Tak.
To cud, że nie zginąłem.
Aresztujcie go. Zostałem ranny.
Jestem sierżant Kim Jong-hyeon z komendy w Insung.
- Muszę jechać na miejsce zdarzenia. - Weź auto.
Wezmę to. Odniosę.
LEE JIN-SU SŁUŻBA CELNA
Han-na! Ji Han…
W porządku?
Spoko. Nie zabiłam go.
Puszczajcie!
Nie dotykać mnie!
- Już mnie skułeś. - Cicho!
Zostałeś ranny, choć nic nie zrobiłeś?
Jak to? Narobiłem się jak nie wiem.
Moje plecy!
Proszę się nie nadwyrężać. Jeśli chodzi o nos…
Grzbiet zrobił się wyższy.
- Co? - Proszę.
Rety, to prawda.
Lepiej mi się oddycha.
- Opuchlizna niedługo zejdzie. - Okej.
- Nie wierzę. - Kiedy oni przyjdą?
- Kiedy będą? - Ile jeszcze?
Przyszli.
Tutaj.
Obezwładniła pani napastników przy użyciu broni?
- Tak. - Sierżancie Kim.
Pana praca od początku robi wrażenie.
Jak zawsze. Jest niesamowity.
Shin Jae-hong? Dyskobol, który zdobył brąz w 2012?
Tak, to ja. Dostałem brązowy medal.
Dong-ju!
Jestem Shin Jae-hong…
- Przepraszam. Posterunkowy Yoon? - Tak.
Sam pan pokonał gang Złotego Króliczka?
Co pana skłoniło do samotnej walki?
Jestem policjantem. Łapanie zbirów to moja praca.
Zapozuje pan do zdjęcia?
Jeden procent najlepszych w Korei to inna bajka.
Nie bez powodu był w reprezentacji.
Myślałem, że to zwykły gówniarz.
Czy na tym gnoju serio rozkwitnie moja kariera?
- Jeszcze raz! - Poboksuje pan?
Starsza posterunkowa Ji, użyłaś broni.
- Do paintballa? - Tak.
Pokrywa studzienki? Coś tak ciężkiego?
Tak, ta okrągła, leżąca na ziemi.
- Wybacz. - Tak?
- Sierżant Kim jest już wolny? - Tak.
Mogę na słówko?
Sierżancie Kim, nie martw się o starszą posterunkową Ji.
Lokalny patrol będzie tam całą dobę.
Te przeklęte Węże to zmora.
Zaatakowali nawet glinę.
Powinieneś być w wydziale ds. brutalnych przestępstw.
Narodowy talent się marnuje.
Pasuje mi obecne stanowisko.
Rozumiem.
Sprawy przybierają dość dziwny obrót, nie sądzisz?
Tak jak powiedział Gnój-ju, to nie był zwykły wypadek.
Lee Jin-su zgłosił przemyt Złotego Króliczka
i zginął w wypadku.
Potem nożownicy zaatakowali policjantkę
i ukradli tylko te papiery.
Co to za dokumenty? Ji nie wie?
Nie czytała ich, ale widziała jakieś logo.
Myślę, że wszystko przez te papiery.
O co tu chodzi?
Zdaje się, że nic nie wiedzą.
Dowiemy się, jak złapiemy tych, co zwiali.
Chwila. Zaczynam coś przeczuwać.
Jak dobrze pójdzie,
polecę pierwszą klasą, a nie biznesową.
Zaczekaj.
Nadal za mną idziesz?
Tu jest niebezpiecznie.
Pomogę ci ogarnąć dom.
Bardziej boję się ciebie.
Czemu? Nie jestem groźny. Przy mnie jesteś bezpieczna.
Nie ściemniaj.
„Nie ściemniaj”?
To z troski.
Daruj sobie tę troskę.
Pogrzeb ją głęboko, albo ja pogrzebię ciebie.
Bułeczko.
Co znowu?
Co za pacan robi zamieszanie w naszej okolicy?
Czemu dręczysz naszą policjantkę?
- Coś ty za jeden? - Policjant.
Więc czemu nękasz naszą kobietkę?
Idź już. Właśnie siekałam kimchi, wiesz?
Ojej, ja…
Do jutra.
W razie czego dzwoń.
Mam ten sam numer. Pa!
ŚRODKI Z KONTA OSZCZĘDNOŚCIOWEGO SĄ GOTOWE DO WYPŁATY
Czemu chodzi za tobą jak bezpański kundelek?
- Kto to? - Kolega z pracy.
Naprawdę? O co tu chodzi?
Wszystko w porządku?
Tak.
Dziękuję i dobranoc.
Hej, Gyeong-il.
Wszystko gra?
Zanieść cię?
Nie jestem dzieckiem.
Co jest?
Wstydzisz się?
Nikogo tu nie ma.
Wskakuj. Szybko.
Spadaj.
No weź.
Zaczekaj.
Co słychać?
W tej fabryce ciemnej jak noc
nagle wszędzie była farba,
a ja zadałem cios i wysłałem Złotego Króliczka na Księżyc.
Wyczyn godny podziwu.
Ale musisz być ostrożny.
Nie daj sobie zrobić krzywdy.
To nic takiego. Zadraśnięcie.
Rany, zrobiłam zupę i zapomniałam przynieść.
Nie szkodzi.
WYROBY MEDYCZNE
Czemu nie używasz tego, co ci kupiłem?
Do rehabilitacji.
Nie kupuj mi takich rzeczy. Nie wyleczą mnie.
To serio działa. Nawet nie spróbowałeś, co?
Musisz dać temu szansę.
To krajowy produkt. Made in Korea.
- Zrelaksuj się, a twoje mięśnie… - Przestań.
Co to było, łobuzie? Powinieneś być wdzięczny.
Szybko to podnieś.
Jestem w trakcie jedzenia…
To dlatego.
Spróbuję po kolacji.
Po kolacji?
Okej. Po kolacji.
- Czemu to zrzuciłeś? - Bo tego nie chcę.
- Kupiłem ci to. - Omlet jest pycha.
- Nawet nie otworzyłeś pudełka. - Pora jeść.
- To z myślą o tobie… - Wystarczy!
- Naprawdę świetne. - To prawda.
Żartujesz, tak?
- Nie. - Jest super.
Podoba się pani?
MAKARONY GYEONGIL
Śpi pani?
PIN: 0223 KSIĄŻECZKA OSZCZĘDNOŚCIOWA
Gyeong-il.
Śpisz?
Śpisz już?
- Nie słyszysz mnie? - Daruj sobie.
Co robisz dla Jong-gu?
Ej.
Trzymaj się od niego z daleka i bądź dobry dla mamy.
Trochę czytałem.
Ponoć operacja może ci pomóc.
Nie przysparzaj mamie zmartwień.
Pomagaj jej do czasu operacji…
Przestań udawać miłego.
Prosiłem o operację?
Zajmij się swoimi sprawami, dobra?
Operacja ci pomoże, a mama poczuje się lepiej.
A ja? Ty na pewno poczujesz się lepiej.
Urodziłeś się dobry, więc bądź dobrym synem.
Dla mnie za późno.
Nikt nie rodzi się dobry.
Ja po prostu staram się taki być…
żeby nie żałować.
Wisi mi to, więc staraj się gdzie indziej.
Dla Nagrody Dobrego Chłopca.
Chcę z tobą pogadać, a ty się nawet nie odwrócisz.
Przestań, mam łaskotki! Puść mnie.
- Cicho. Twoja mama śpi. - Więc daj mi spokój.
Kto to? Jong-gu?
To Jong-gu, prawda?
Dokąd idziesz?
Nie twoja sprawa. Luz.
Ej.
Niech to szlag.
Dokąd on poszedł?
Abonent jest niedostępny. Zostaniesz połączony z pocztą głosową.
Po sygnale naliczane będą…
POWRÓT BOHATERÓW REPREZENTANCI ROZBIJAJĄ GANG
Komendancie.
Może mi pan przydzielić byłych reprezentantów kraju?
A po co?
Uwolnię pana od stresu, który pan w sobie dusi.
- Niby jak? - Jak?
Już mówię.
Reprezentanci kraju…
- Fajne to. - Szybciej.
Dalej.
Mocniej.
I koniec.
Coś takiego.
Taki jest pomysł.
Powrót bohaterów. Avengers.
Coś takiego?
Dokładnie.
Ja jestem Iron Man.
W naszym mieście szerzą się brutalne zbrodnie.
- Puszczaj! - Ej!
Stawianie oporu. Zakłócanie spokoju.
Obrażanie policjantów. Napady.
- Zabójstwa. - Wiesz, kim jestem?
Nie będziemy tolerować czynów, które drwią z prawa
i podważają autorytet służb porządkowych.
Ja, Cho Pan-yeol,
zapewnię mieszkańcom bezpieczeństwo.
Szybciej!
Dalej!
Mocniej!
W odpowiedzi na wzrost brutalnych przestępstw
komendant policji w Insung, Cho Pan-yeol,
powołał tymczasową specjalną jednostkę śledczą
i ogłosił nową broń do tłumienia…
SPECJALNA JEDNOSTKA ŚLEDCZA
No dobrze.
Ogarnijmy się i chodźmy na kolację!
Chwileczkę.
Co ja tu mam?
O rety.
Nadinspektor dał nam firmową kartę.
Dobra, ruszajmy.
STARSZA POSTERUNKOWA JI
O rany.
Dae-yong, chcecie do nas dołączyć?
Idziemy na koreańską wołowinę!
Życzę smacznego. My mamy robotę.
Do pracy.
- Tak jest. - O jak mi przykro.
Zjemy najlepszą wołowinkę!
Z górnej półeczki!
Topeczko, nie opuszczaj mnie
- Ile porcji, Jae-hong? - Nie jem mięsa.
To zjem za ciebie!
Co tam? Nie rozpakowujesz się?
Już skończyłem. Pomóc ci?
STOŁÓWKA: JADŁOSPIS
Nie trzeba.
- Kto będzie tutaj siedział? - Co?
Przepraszam.
Musisz być w tej jednostce.
- Bez ciebie… - Sam poinformuję komendanta.
I nadal będę pomagał przy sprawie Złotego Króliczka.
Usuńmy to, będzie luźniej.
Tylko zajmuje miejsce.
Hola, hola. Odłóż to.
Przygotuj się do przesłuchania Złotego Króliczka.
Wyszedł ze szpitala.
No tak.
- Szefie, a ja? - Co?
Racja. Starsza posterunkowa Ji.
Zajmij się sprawą wypadku.
- Przeanalizuj dowody! - Tak jest.
Starszy posterunkowy Shin, poproś urząd celny o współpracę!
- Tak jest. - Ruchy, Dong-ju!
DOWODY RZECZOWE
Dzień dobry.
- Jesteś w dobrej formie. - Tak?
Bez munduru wyglądasz lepiej. Jak detektyw.
LEE JIN-SU SŁUŻBA CELNA
Czy mogę osobiście zwrócić rzeczy pana Lee Jin-su?
Jasne.
W końcu prowadzisz tę sprawę.
- Zgaga się. - Że co?
Aha, „zgadza się”.
Panie Lee Sang-gon.
Pamięta pan,
komu sprzedał pan to auto?
Nie kiwaj głową jak jakiś dzieciak.
Starasz się być uroczy?
Skąd masz ten zegarek?
Od tego drania, tak?
O co chodzi?
Sprawca wypadku miał taki sam.
Mam sokole oko. Wiem, co widziałem.
Skąd to masz?
Nabiłem.
Co?
No nabiłem.
Co ty gadasz, przeklęty króliku?
Mogłem cię wysłać na Księżyc.
Nabyłem za własne pieniądze.
- Aha. - Kupiłeś?
- Tak. - Sam za własne?
- Tak. - Gdzie?
- Przepraszam. - Dzień dobry.
- Zabieramy go. - Dokąd?
No dokąd?
- Co jest? - Zabieramy go.
To mój królik!
Czy on się właśnie uśmiechnął?
Ej!
Weźcie wszystko, czego potrzebujemy.
- Wszelkie raporty ze śledztwa! - Tak jest.
Co ty robisz? Nie możesz nam zabrać dokumentów.
To rozkaz komendanta.
Ma dla tej wspaniałej jednostki specjalnej niezwykłe zadanie,
więc zlecił nam dokończenie…
Dokończenie tej sprawy.
Tak powiedział?
Tak.
Jakie specjalne zadanie?
Nowa, wysokiej klasy kamizelka,
która jest nie tylko nożoodporna, ale także kuloodporna.
To, co dziś zobaczycie…
Jesteście z SJŚ?
Oto plan pokazu. Zapoznajcie się. Ekipa zaraz przyjdzie.
Pokazu? Mamy robić coś takiego?
Ależ tu dużo ludzi.
POKAZ NOWEGO SPRZĘTU
Wreszcie jesteście.
Przybyły nasze gwiazdy.
- Zawołaj reżysera. - Już.
Panno Han-no, liczę na ciebie.
- Będziecie po niej. - „Panno Han-no”?
Rozgrzejcie się tam.
Panno Han-no, są tu reporterzy,
więc żadnych błędów.
Nie może być tak jak ostatnio.
Pokażę ci, co i jak, panno Han-no. Obserwuj i naśladuj.
- Dajcie broń. - „Panno Han-no”?
Patrz uważnie.
Serio mam robić coś takiego?
Od tego jest SJŚ? Nie na to się pisałam.
Może specjalna jednostka śledcza?
Łapmy przestępców.
Nie kiś się w zakurzonym kącie.
Dostanę broń?
Oczywiście. Ogromną!
Powiedział, że da ci broń.
Zobacz, ogromna.
Robimy za zespół PR.
Już wiem, czemu sierżant Kim nie dołączył.
Wolę pracę za biurkiem.
Rozumiem, milutko tu.
Możesz się uczyć do egzaminu, by awansować.
A co jest ważniejsze niż wynik testu?
Opinia bezpośredniego przełożonego.
- Kim jestem? - Moim przełożonym.
Zamknij książkę.
Co z tobą?
Co ty na to?
SJŚ?
Odpada.
Han-na dołączy.
Serio?
- Raz, dwa, trzy, cztery. - Mówi pan poważnie?
To nie miała być SJŚ,
tylko zespół PR.
Co to ma być? Co jest grane?
Nie tak się umawialiśmy.
Nie złość się na mnie. Nie wiedziałeś?
O czym?
Nie żartuj. Komendant miałby powierzyć wam SJŚ?
Wizerunek policji podupadł.
Rada miasta jest przeciwna nowej broni.
Chce ich wykorzystać dla poprawy wizerunku.
Jakie słowo stoi przed SJŚ? „Tymczasowa”.
To tylko pokaz.
Szopka przed wyborami na burmistrza.
Widziałaś to, panno Han-no? Zrób to samo.
- Ej. - Tak?
Pokaż jej, jak się posługiwać bronią.
- Reżyserze! Ruchy. - Mają być rekwizytami.
Czemu nic nie powiedziałeś?
A kto na to nalegał bez konsultacji ze mną?
Tak, ty.
Dlatego mnie wysłuchał.
Do tej strzelby można włożyć sześć nabojów.
- Wkładasz je tutaj… - Wiem.
- Miejmy to z głowy. - Okej.
Ona jest super.
Jest świetna.
Co ona robi?
Panno Han-no. Nie tutaj.
Musisz celować tutaj!
Pokaz musi powalić.
Ratownicy medyczni!
Komendancie!
Nic mu nie będzie. Ma nową kamizelkę.
Proszę zrobić przejście.
Dziękujemy za cierpliwość.
Proszę zrobić głęboki wdech.
Przestań, kurde.
Chyba ma złamane żebro.
Musi zostać zbadany w szpitalu.
Kosztowała fortunę.
Niby nożoodporna, a tak szybko można ją przeciąć?
Obejmij specjalnym śledztwem firmę, która ją wyprodukowała.
- I przydzielone osoby. - Dobrze.
A jutro zwolnij Ji Han-nę.
Byłem dla niej za miły.
Czemu nie odpowiadasz?
Komendancie.
Ukaranie jej teraz źle się odbije na opinii publicznej.
Wykorzystajmy to na naszą korzyść.
Reporterzy nadal tu są.
To było planowane ćwiczenie,
aby przetestować nożoodporną kamizelkę.
Komendant Cho osobiście założył nową kamizelkę
i przyjął na siebie gumowy pocisk.
Dokąd ona poszła? Czemu nie odbiera?
Nawet rezygnację składa superowo.
ZAKAZ WSTĘPU ODSTRASZAMY PTAKI
SUPERMARKET INSUNG
Serio jest policjantem?
Czeka tu od kilku godzin.
Może to stalker.
To nie przejdzie.
Halo? Dziękuję za państwa ciężką pracę.
Skąd wiedziałeś?
Dowiedziałem się, że odebrałaś broń.
Domyśliłem się, że możesz być tutaj.
Jesteś spokojna jak na niedoszłą zabójczynię.
No więc? Przyjechałeś mnie aresztować?
Decyzję wstrzymano.
Ale będziesz objęta postępowaniem dyscyplinarnym.
Niech robią, co chcą. To już bez znaczenia.
Nie za szybko się poddajesz?
Marzyłaś o tym.
Nie zdecydowałam pochopnie.
Han-na.
Nie złapaliśmy tych włamywaczy.
Może ci coś grozić. Jako policjantka jesteś bezpieczniejsza.
Poczekaj do zakończenia sprawy.
Dzięki za troskę.
Ale potrafię o siebie zadbać.
Han-na!
Gdzie byłaś?
Nie odbierałaś. Pojechałaś postrzelać?
Jadłaś coś?
Idź sobie. Nie jestem w nastroju do gadki.
Jeśli nie jadłaś, to zjedzmy coś.
Naprawdę odejdziesz?
Nie, prawda?
Nie zrobiłaś nic złego. Z jakiej paki masz odejść?
- Ej. - Co?
To nie twoja sprawa, czy odejdę, czy nie.
Jak to nie moja?
- To nie fair, patrząc na naszą relację. - Jaką relację?
Kazałam ci się odkochać.
Nie da się zmienić uczuć na zawołanie.
Kto wie?
Może ulegniesz mojemu urokowi i też się zakochasz.
- Kpisz sobie? - Nie, podobasz mi się.
Coś ci powiem.
Nigdy się w tobie nie zakocham.
Mówisz to, jakby nie było nadziei.
Łamiesz mi serce.
Mam powtórzyć?
Nie podobasz mi się.
Ani trochę.
Znowu ten bezpański kundelek!
Czyj to pies?
Nie wiem. Kręci się tu od kilku dni.
Może ktoś go porzucił.
Jaki z niego słodziak.
Nie mam szans?
Nie podobam ci się?
Okrutna.
Ale ładna.
Cicho!
- Przeszukaj je. - Tak jest.
Oto przedmioty skonfiskowane po rozbiciu gangu Złotego Króliczka.
Można już zadawać pytania.
Telefon dzwoni.
Rejonowy zespół śledczy komendy w Insung…
Halo?
Gdzie?
Dobra.
Ogarniemy to. Nie dzwoń już nigdzie.
Co?
Nazywam się An Dae-yong, szef rejonowego zespołu śledczego.
Chcieli nielegalnie zwiać do Chin, więc ich ścigano.
Kilku z nich to ci, którzy włamali się do domu Ji.
Złapmy ich przed RZŚ.
Pokażmy, co potrafi SJŚ, żeby przestali nas lekceważyć.
Damy sobie radę we trzech?
- Czeka na nas wsparcie. - Kto?
Han-na?
- Nie mam siły. - Han-na?
Dzień dobry. Jest tam ktoś?
Kim pani jest?
Dzień dobry pani.
Jestem z komendy w Insung. Mam coś dostarczyć.
Pewnie chodzi o syna staruszki.
Nikogo tu nie ma.
Staruszka rano pojechała znaleźć miejsce na pochówek.
Rozumiem. Dziękuję.
Jeszcze nie było pogrzebu.
Żal mi ich.
PORTFEL I DOWÓD LEE JIN-SU
Chwila. To Kim Jong-hyeon?
Cześć.
Co audytor robi na miejscu zdarzenia?
Masz dużo czasu.
Pomaga nam. Trochę szacunku!
Podobno osiem osób ukrywa się w budynku z tyłu.
Są w budynku z tyłu.
Patrol będzie blokował metalową bramę.
Shin i ja pójdziemy w lewo. Szefie, może pan wziąć Yoona i…
Jakim prawem dyktujesz strategię?
Ty tu dowodzisz?
Nasz szef…
Niech patrol zajmie się resztą.
- My złapmy tych z Chin. - Okej.
- Którędy mamy iść? - Tędy.
Co pan robi? Wszyscy są na górze.
Gdzie ja jestem?
Rozumiem.
Dong-ju!
Jedźmy na Czedżu, żeby zobaczyć, jak kwitnie rzepak.
Rzepak…
- Szefie, żyje pan? - Mama mówiła, że rzepak…
Proszę się opanować. Co jest?
Trza iść pod bramę.
Szefie?
Zakończyliście analizę dowodów?
To nie jest cukierek.
To halucynogen.
Ulepszona wersja nowego narkotyku.
Niech się pan ocknie.
Mój zespół…
- Bibimbap. - Niech pan się weźmie w garść!
No dalej.
Szefie.
Wszystko w porządku?
Man-sik.
Nie wierzę.
Słyszeliście to? Ktoś tu jest?
- Szlag. - Zwijajmy się.
Shin.
Mam was.
Poszli tamtędy!
Spokojnie! Nie ruszać się!
Do środka!
Chwileczkę!
W porządku.
Mówię, że jest okej!
A-site!
No skacz! Skacz, gnojku!
B-site!
Uwaga, leci granat!
Szefie!
Żyje pan? Niech się pan trzyma!
Suń się!
Szefie, jeszcze chwilka.
Na dół!
Gdzie jesteś?
Mamy dokumenty. Pomóż nam.
Dobra.
Zaraz tam będę.
Yang Chun-bae, jesteś aresztowany za wtargnięcie i rozbój.
Cholera!
Przestań mnie ścigać, gnoju! Nie mam nic do stracenia.
Jak chcesz zginąć, to chodź!
Co jest?
Aua.
- Szefie! - Szefie!
Kurde.
Nic panu nie będzie.
Nie stój tak. Dzwoń po karetkę!
Szefie, żyje pan?
Ijo-ijo.
- Ijo-ijo. - Kim, ogarnij się!
Czemu nie jedziemy?
Na moście był poważny wypadek.
Będziemy z godzinę stać.
- Co z nim? - Dowiemy się w szpitalu.
Udzieliliśmy pierwszej pomocy.
Nadal krwawi. Jeśli narządy są uszkodzone,
może być groźnie.
Nie.
Pacjent w stanie krytycznym. Proszę zrobić przejście.
- Obudził się pan? - Tak.
Nie było krwotoku wewnętrznego. Założono szwy.
Martwi mnie jednak pana szczęka.
- Musiał pan mocno oberwać. - Tak.
Jak się tu znalazłem?
Niewiele brakowało, a mógłby się pan wykrwawić.
Ocalił panu życie.
Pchał pana w wózku na zakupy przez ponad 30 minut.
Halo!
Przepraszam! Proszę się odsunąć!
Z drogi, bo jadę!
Słuchaj, Jong…
Znaczy…
- Szef z tego wyjdzie. - Co za ulga.
Nie powinni cię opatrzyć?
To tylko draśnięcie.
Na razie.
Nie znaleźliśmy dokumentów. Mam tylko to.
To moja wina.
Przepraszam, że dopiero teraz.
Dziękuję, że przyniosła pani chociaż to.
Proszę pani, jest pani policjantką?
Niech pani znajdzie
i ukarze tego, kto zrobił to mojemu tacie.
Prezesie Oh, zrobiłeś się słaby.
Nie umiesz załatwić prostej sprawy.
Nie byłeś taki, gdy uczyłeś mnie fachu.
Mięczak z ciebie.
- Przynieś wodę. - Już.
Proszę.
Masz.
Zagryź.
Zagryź to.
Nie myśl za dużo.
To proste.
Śmiertelne potrącenie i ucieczka to minimum pięć lat więzienia.
Jeśli pójdziesz na ugodę,
dostaniesz zawiasy na maksymalnie trzy lata.
Jestem pewny, że prezes Oh
wszystko ci wyjaśnił przez adwokata.
Matka ofiary zgodziła się na ugodę.
Lee Gyeong-il.
Kojarzysz ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii?
Masz już kartotekę.
Jak zastosują cięższą karę,
czeka się co najmniej dziesięć lat za kratkami.
To proste, prawda?
Trzy lata
czy dziesięć?
Dziesięć…
czy trzy?
Jeśli rozumiesz,
skiń głową.
Upewnij się, że rozumie, i do jutra go odeślij.
- Każę chłopakom… - Nie.
Ty to zrób, prezesie Oh.
- Żadnych śladów. - Tak jest.
Żadnych śladów.
POWRÓT BOHATERÓW
Panie Min, to ja, Baek.
Złapałem ich. Co mam z nimi zrobić?
Odzyskaliście nasze rzeczy?
Poczekajcie.
- Co tak długo? - Tak, mamy dokumenty.
- Wracajmy do domu. - Tak jest.
Przygotujcie się. Łódź zaraz będzie.
Tak jest.
Dobra.
Wy dwaj. Skąd jesteście?
- Yanbian. - Harbin.
Yanbian?
Łódź będzie kosztowała podwójnie.
To nie przejdzie.
- Co robisz? - Nie ruszaj się.
Szefie?
- Szefie! - Wykonaliśmy rozkaz.
Daruj nam życie!
Nie rób tego swoim rodakom!
Nie zabijaj mnie.
Nie ruszaj się.
SUPERMARKET INSUNG
Nareszcie nie będzie ciemno.
Mówili, że zajmie im to miesiąc.
Chyba spanikowali, bo naprawili to w nocy.
Pamiętasz tego bezpańskiego kundelka?
Dong-ju czy tam Gnój-ju.
Dręczył urzędników z biura okręgowego, aż przybiegli w podskokach.
Moje zgłoszenie po prostu olali.
Musiał być bardzo wytrwały.
Kazał też naprawić wszystkie kamery monitoringu w okolicy.
Jest ciemno, a latarnia uliczna nie działa.
Jestem przed Supermarketem Insung.
Monitoring też nie działa.
Wygląda na stary i lampka się nie świeci.
Dobranoc.
Na ulicy Dziewiątej światła też nie działają.
Ludzie mają chodzić w ciemnościach?
Tak. Przy numerze 13. i 15. też jest ciemno.
Przy numerze 16. nie działają żadne światła.
Z przodu jest kompletnie ciemno.
Proszę to naprawić.
Siostro.
Proszę mu podać wlew witaminowy.
Dobrze.
Czemu mnie pan nie obudził?
Moje szwy, ty durniu!
Nie za mała ta nagroda za ocalenie panu życia?
Zdejmij je. Oddawaj.
Prezentów się nie odbiera.
- Gnój-ju! - Cześć.
- Szefie, jak pan…? - Łobuz.
Uważaj!
Co z wami?
Już pana wypisali?
Podobno pana dźgnął.
To nic takiego.
Zdarza się, że w trakcie akcji oberwiesz nożem.
- Chcesz zobaczyć? - Tak.
W ciągu jednego dnia się naćpałeś i zostałeś dźgnięty.
- Gratuluję. - To był cukierek.
Szanujmy się i nie odbierajmy cudzych telefonów.
Nie było cię przy biurku i tylko dlatego odebrałem!
Panie Yoon, prosił pan o to.
Racja, dziękuję.
- Pożyczyłem od brata. - Dzięki.
Po co ci garnitur?
Czyżby randka? Masz inną?
Dziś jest pogrzeb Lee Jin-su.
Widział pan sprawcę? Zgłosił się.
Sprawca?
Jaki sprawca?
Zbiegły z miejsca wypadku.
Złożył zeznania. Zabierają go do prokuratury.
Co ty tu robisz?
- Co to? - Nie mów mojej mamie.
- Zajmę się tym. - O czym ty mówisz?
Zabieramy go. Pogadacie później.
Chwileczkę.
Dlaczego pan go zabiera?
Bo się przyznał.
Utrudniasz. Kim jesteś?
Jak to się przyznał? Nie zrobił nic złego.
Ej, coś ty im powiedział?
Kto cię tak pobił?
Proszę go zostawić.
Jego opiekun udzieli więcej informacji.
- Opiekun? - Idziemy.
TRENER OH JEST ROBOTA.
To Jong-gu, prawda?
Dokąd idziesz?
Nie twoja sprawa. Luz.
Prawie skończyliśmy.
Proszę podpisać i to będzie wszystko.
POKÓJ PRZESŁUCHAŃ
Oh Jong-gu ci kazał?
Miałeś trzymać się od niego z daleka.
Czemu to robisz?
Jesteś niewinny.
Co się dzieje?
Jong-gu ci to zrobił?
Mów.
- Lee Gyeong-il! - Nie wtrącaj się!
To moja sprawa.
Chodźmy już.
POKÓJ PRZESŁUCHAŃ
Dziękuję za przekonanie go, by się zgłosił.
Ugoda załatwiona, więc wszystko pójdzie gładko.
Załatwił mu pan nawet adwokata.
Muszę. To mój pracownik i były uczeń.
No tak.
Co ty robisz?
Co z tobą?
Co ty wyprawiasz z Gyeong-ilem?
Ostrzegałem.
Miałeś dać mu spokój.
O czym ty mówisz?
Narozrabiał, więc po nim sprzątam.
Przestań bredzić.
Przyłożysz mi?
Ty niewdzięczny draniu.
Włożyłem w ciebie tyle pracy. Uderzysz mentora?
Mentora?
A czego ty mnie mogłeś nauczyć?
Jesteś nikim.
Co prawda, jesteśmy na policji, ale możemy stoczyć rundę.
- Wiele ci jeszcze brakuje. - Wchodzę w to.
Tylko nie wyj z bólu.
Arogancki dureń.
Dong-ju!
Przestań!
Chodź tu, gnojku.
- Wystarczy. - Co wy wyprawiacie?
Ty… Niech to szlag.
Przepraszam. To dobry dzieciak, ale rano ma odpały.
Czemu mnie pan powstrzymał? Wykończyłbym go!
Myślisz, że inaczej nadal byś tu stał?
Coś ty sobie myślał? Waga średnia nie da rady wadze ciężkiej.
Myślisz, że masz pięści z żelaza?
Zmarnowałeś wlew witaminowy na coś takiego.
Wychodzę.
Nic panu nie jest?
Władze planują sprawdzić,
czy można postawić zarzuty karne autorowi tego postu.
Policja rozpocznie formalne dochodzenie,
jeśli sprawa ma charakter karny.
Lee Hwan-hui dla JTBN.
W związku z niedawnym wypadkiem,
w którym zginął pan Lee, podejrzany A został…
Przestraszyłeś mnie.
- Zrobię ci jedzenie. - Nie trzeba.
To po co przyszedłeś? Nie jesteś na służbie?
Wstąpiłem po drodze.
Głuptas z ciebie.
To może przy okazji zadzwonisz do Gyeong-ila?
Nie odbiera telefonu.
Musi być zły, że go zganiłam.
Powiedz, żeby wrócił wcześniej. Robię zupę na kościach.
Ty też przyjdź.
Na co czekasz?
Zadzwoń do niego.
Nie mówił pani?
Pojechał na jakiś czas do Seulu.
- W delegację. - Do Seulu?
Tak, do Seulu.
Bez obaw. Tylko na kilka dni.
Czemu nic mi nie powiedział?
Więc nie ma pośpiechu z zupą.
ROBOT TRANSFORMUJĄCY
- To dla chłopca. - Dobrze.
ZMARŁY LEE JIN-SU
To wszyscy, którzy przyszli oddać hołd zmarłemu?
Tak. Pewnie współpracownicy
ze służby celnej.
- Służba celna? - Tak.
„Urząd Celny w Insung”.
Pożyczę to sobie.
- Co? Ale… - Zaraz oddam!
URZĄD CELNY W INSUNG
- Pan Lee Myeong-sik? - Tak. Kim pan jest?
Dzień dobry. Jestem z policji.
Przepraszam na chwilę.
Proszę siąść bokiem i lekko obrócić głowę.
- Dobrze. - Okej.
Niech pan udaje, że trzyma kierownicę.
Bardzo dobrze. Jeszcze chwila.
To nie pan.
Właśnie tak.
Dziękuję. To nie pan.
Może pan udawać, że trzyma kierownicę?
- Wzrok do przodu. - Dość!
Jeszcze tylko chwila.
Już wychodzę.
Jest tu jakiś inny wydział?
URZĄD CELNY W INSUNG
Proszę pana!
Miał pan wyjść. Co pan tu robi?
- Żegnam. - Tylko coś sprawdzę.
Nie, musi pan wyjść. Pracownicy się skarżą.
Chwileczkę.
To ty.
- Kim pan jest? - Dobrze wiesz.
Mówiłem, że jestem policjantem.
Yoon Dong-ju, komenda w Insung.
Już zapomniałeś?
Ja ciebie pamiętam
doskonale.
Yoon Dong-ju, komenda w Insung.
Ty przeklęty uciekinierze.
Mówię wam, że to ten sam koleś.
Gówniarz znowu zabrał moje auto. Gdzież on ciągle jeździ?
Zerknijmy. Tylko raz.
Czemu pytasz o sprawę ojca?
Skąd to masz?
Z komendy wyciekają informacje. Jeśli tego nie…
Nie wierzę w teorię Dong-ju, ale coś w tym jest.
Możesz to sprawdzić?
Muszę zabrać Lee Gyeong-ila.
Powiedz, że go nie zabiłeś.
Aż tak bardzo mnie nie znosisz?
Start.
Ji Han-na z Korei.
Walcz. Ostatni strzał.
- Głowa musi być chłodna. - A serce gorące.
A serce gorące.
Ufam ci.
Nie rozczaruj mnie.
Może nie wychowałam go najlepiej, ale nie jest mordercą.
Napisy: Joanna Kuboń go najlepiej, ale nie jest mordercą.