- Selam bebeğim. - Selam.
Daha 23 saniyem var!
BAŞLAT DURDUR
Bir saniye Simon!
Muhteşem.
- Tamam. - Bir dakika!
Beş dakikan doldu. Hadi.
Dur.
Tamam. Dur.
Tanrım. Peki, harika.
İşte. Hadi... Kirli o.
Çabuk. Acele et.
- Tamam. İşte oldu. - Bu lazım mı?
- Bugün yine o eve bakacağım. - Tamam.
Beş banyosu olan var ya.
Ailenin her üyesine birer tane.
Düşünebiliyor musun?
Bunu bilmiyordum. Şato gibi.
Gerektiğinden çok banyomuz olacak.
Sana ne? İşte sıçıyorsun.
-"Sıçmak" deme. - Doğru, üzgünüm.
Bir şey diyeyim mi? Taşındığımızda krallar gibi evde sıçacağım.
Sıç.
-"Sıç" deme. - Baget nerede?
- Ne? Ne bageti? - Fransızca için
bagetle bere lazım. Neredeler?
Ne? Ben... Gerektiğini bilmiyordum.
- Tanrım. Anne. - Ne? Ben...
Bayan Lauren'dan e-posta gelmedi. Bageti duymuş muydun?
-Üzgünüm. Gitmeliyim. - Bereyi?
- Görüşürüz. -İyi şanslar.
- Kapanmıyor... - Kırık not alacağım!
-Çıkar şunu. - Tamam, dostum.
- Kalacak. Onu istiyorum! - Tamam ama çantanı kapatamazsın.
BECKMANN OKULU
- Will'le gecen nasıl geçti? - Otuz saniye falan eğlenceliydi
ve sonra yine tamamen drama dönüştü.
Gece saat 1.00'de sokağın köşesinde
birbirimize bağırıyorduk.
Tanrım. Bunu duyunca 20 yıldır ilk kez bu kadar yaşadığımı hissettim.
Daha çok bağırmaya başlamalıyım.
- Bağırmak çok ilkel. - Bence de.
Dırdır etmek değil.
Hayır, bu... Yalan yok, harika bir geceydi
ama yapamam... Yani cidden,
hayatımda uydurma sorunlara vakit yok.
Yeterince gerçek sorunum var. Şunun gibi.
Bugün üçüncü kez Encino'daki evi göreceğim
ve yemin ederim, almazsam benimle çalışmayı kesecek.
Emlakçın olarak
- Diane'i tutma dedim. - Biliyorum.
O bir ofis annesi. Bize bir gömlek büyük.
Kahrolası bir blazer giyiyor.
- Anladık. Ofistesin. - Evet.
Bazılarımız hâlâ evden çalışmak zorunda.
Eşofman altı giymemiz işsiz olduğumuzu göstermez.
- Fazla havalı. Biliyorum. - Evet.
Biliyorum. İkimiz de burada veli olmasak
hayatta benimle iş yapmazdı.
- Asla. - Selam!
- Diane! - Yüzünü taklit etme.
- Selam Sylvia. - Selam.
Çok heyecanlı bir gün. Teklifte bulunacağız.
Doğru. Bugün tek amaç para verip o evi almak.
Çünkü bu kadın canıma okudu.
- Suçluyum! - Bu yıl
40'tan fazla eve baktık.
- Hayır. - Ellen'la Portia'ya evlerini
bir günde sattım.
- Ellen hakkında iyi şeyler duydum. - Ben de!
Dedim ona, "Kestirmesi yok.
Hem büyük, hem yepyeni, hem de iyi bir yerdeki bir evi
belli bir fiyattan alamazsın."
Biliyorum. Haklıydın. Haklıydın. Yanılmışım.
Ve tadilat isteyen inanılmaz bir ev buldu.
- Bu... - Bir proje, doğru
ama artık ufaklık anaokulunda olduğu için rüya gibi bir iş.
Sonunda yapacak vaktim var.
Neyse, dinleyin hanımlar. Geç kalıyorum.
Sahildeki bir evi göstermek için Malibu'ya gitmeliyim.
Kime olduğunu söyleyemem ama Schminn Liesel'la kafiyeli
ama sonra seni görmeye Valley'ye geleceğim.
- Sağ ol. Harikasın. - Hoşça kalın.
Emeklerin ve sabrın için sağ ol.
-İyi şanslar. - Delilik ne biliyor musun?
Tanrım.
Estonyalı büyükbabamın adı Schminn Liesel.
- Hayır. - Schminn baba.
Ben Schminn Liesel, von Trapp ailesinin beşinci çocuğu sanıyordum.
- Duydum. Evet. - Schminnie.
Tanrım.
GÖT
Başka? Bugün heyecan verici bir şeyler yapmayı düşünüyor muyuz?
- Tanrım. Büyük bir olay. - Evet. Anlatsana.
Sam'in aşı kayıtlarını almaya gideceğim.
İlk yatılı kampı. Evet, çok heyecanlı.
- Böyle günlere bayılıyorum. - Her güne mi yani?
Öyle.
GÖT SESLİ MESAJ
Selam Sylvia. Benim, Will. Korkunç bir acil durum var.
Ara beni.
Acil durum ne?
Aslında acil durum yok. Şaka yaptım.
Nasılsın?
Tamam. Ne istiyorsun?
Sohbet edelim. Ne yapıyorsun?
Neler oluyor?
Tamam, peki. Ne olduğunu söyleyeyim. Kredi kartını barda bırakmışsın.
- Siktir. - Benimle takılmak istiyorsan
bir şey bırakmana gerek yoktu.
-Öğle yemeğine davet edebilirdin. - Cidden... Buna vaktim yok.
-Öğle yemeği? - Hayır.
- Geç kahvaltı? - Hayır.
Dim sum? Son teklifim Ya dim sum, ya kaybedersin.
Tamam. Hoşça kal Will.
Hadi ama. Dur. Kredi kartını istemiyor musun?
Dün gece yarısı sokak ortasında bana bağırdın.
Üç çocuğum dışında hayatımdaki hiç kimse bana böyle davranamaz.
Sen de bana bağırdın. Bağırdık. İnsanlar bağırır.
Birbirimize mesaj attık. Sorun yok. Her şey yolunda.
Ben bunu aştım. Sen de aş.
Sen aş.
Su yükseliyor ama yeniden sifonu çekmeye korkuyorum.
Bilemedim. Pompalamak düzeltebilir ama kötü de yapabilir.
Öyle mi? Ev tamiratı programı yap bence.
Bu evden ayrılmaya hazırım.
- Sen halledersin. - Tanrım. Taşıyor!
- Ne yaptın? - Hiç. Bakıyordum sadece.
Hayır! Her yere yayıldı. Hayatım neden böyle?
Eve geleyim mi?
- Hoşça kal. - Güle güle. Seni seviyorum.
Tuvalet!
Siktir. Sıçayım. Hayır!
Siktir.
Geldim!
Ne işin var burada?
- Buna "kahraman olmak" deniyor. - Buna vaktim yok.
Ben harika biriyim. Hakkımda şarkılar yazacaklar.
- Ne yapıyorsun? - Yardımın lazım. Gelir misin?
Avokadolardan alabilir miyim?
Tanrım.
Sana söz, sadece su.
-Öyle mi? Tamam. - Durdur şunu.
Nasıl yaparım bilmiyorum ki.
Bu iyi olmadı.
Bunu sen mi yaptın? Senin işin mi?
- Halledebilir misin? - Evet.
İşte oldu.
- Sağ ol. Çok sağ ol. -İşte oldu. Paspasın nerede?
Mutfakta ama yapmaya mecbur değilsin.
Sorun değil. Barcılığın yüzde 60'ı paspas yapmak.
Sağ ol. Buna gerek yok.
Evin çok hoş. Çok sıcak.
Küçük diyorsun.
Hayır, çok yuva gibi yani.
Tanrım. iPad'i burada.
Gizli iPad. Biri porno mu izliyor?
- Sekiz yaşında. - Ve?
Ben sekizken iğrençtim.
- Oraya sıkma. İğrenç. - Neden?
- Neden iğrenç? -Çünkü içine insanlar giriyor.
- Değil. Bu su içilebilir. - Birçok şey yapılabilir.
- Aynen. Susadın mı? - Lütfen...
Liflerini emmek ister misin?
Sonra ne yapmak istersin? Sahile gitmek ister misin?
İstiridye yiyelim mi? Sinemaya gidelim mi?
Yapamam. Meşgulüm. Aslında bir ev için teklif vereceğim.
Evet. Son kez baktıktan sonra.
Güzel. Buranın nesi var?
Sığmıyoruz. Beşimize küçük geliyor.
Tek banyosu var. O da taşıyor.
- Yeni yerden bahset. - Harika!
Ev tadilat istiyor. Biraz toparlamak lazım.
- Gelebilir miyim? Lütfen. - Hayır.
Lütfen. Tadilattan anlarım.
- Ne zamandan beri? - Barın çoğunu yaptım.
Gerçekten mi?
Evet. Aldığımızda tavuk mezbahasıydı.
- Hadi oradan. - Evet.
- Vay canına. - Hâlâ tüy ve gaga çıkıyor.
Bence de. Cidden ama gelebilir miyim? Çok faydam olur, söz.
Tamam. Konuşma ama.
- Konuşmam. - Yapma...
Benimle ya da başkasıyla konuşma.
- Konuşmak yok. Mükemmel. - Hayır.
- Audrey'yi ne sıklıkta görüyorsun? - Bilmem. Birkaç haftada bir.
Evde hâlâ almadığım eşyalarım var.
Yani düzenli olarak bir şeyler almaya gidiyorum.
Ne? Neden?
Bilirsin. Taşınmak uzun sürüyor.
Bir günde yapabilirsin.
Sadece eşyalar değil. Gandalf hâlâ orada.
- Gandalf'ı Audrey mi aldı? - Evet.
Ama önce senindi. O kertenkeleyi seversin.
Hâlâ seviyorum. Sadece... Kendisinde kalmasında ısrar etti
çünkü ona bakacak kadar sorumluluk sahibi olmadığımı düşündü.
Saçmalık bu.
O senin kertenkele formundaki oğlun. Vesayeti sende olmalı.
Ortak vesayetimiz var çünkü onu sürekli görüyorum.
Ne?
- Ne? Söyleyebilirsin. Söyle. - Hiç. Ben sadece... Bilmiyorum.
Hayatlarınız hâlâ birbirine dolanmışken boşanmaya alışmak zor.
Boşanma karmaşık bir şey. Bir gün evliyken
ertesi gün hiç görüşmüyor değilsin.
Eşyalarını orada bırakmanın ve Gandalf'ı onun almasının
sebebinin bu dramı ya da her neyse onu
canlı tutmak için olabileceğini düşündün mü?
Sen söyleyince fark ettim de tartışmalarımız çok heyecanlı
ve genelde sekse yol açıyor.
İşte oldu. Budur işte.
Çok heyecan verici.
Hayır, sağ ol.
- Tahrik edici kavgalardan bahsediyoruz. - Hayır, sağ ol.
- Kesinlikle olmaz. Hayır. -İğrenç mi geldi?
- Sevdiğim şeyi aşağılama. - Sus.
Şu evden bahsetsene. Neden bahsediyoruz?
- Altyapısı çok iyi. - Tamam.
Daha büyük. Havuzu var.
Harika. Tamamen mi yıkılacak?
Yenileme olayı mı?
Aslında yıkım ya da yap sat işi değil.
Orası...
Eski bir bakımevi.
COVID'den sonra kapanmış.
- Bahse varım öyledir. - Siktir. Siktir git.
- Biraz farklı. -İlginç. Görmeye can atıyorum.
- Selam. - Selam.
- Gelebildin. Seni görmek çok güzel. - Selam. Seni görmek de.
Sen de Charlie olmalısın. Nihayet.
- Selam. - Sonunda tanışmak çok güzel oldu.
- Hayır. - Selam. Hayır.
- Bu, Will. İnşaatçım. - Adım Will. Evet. İnşaatçıyım.
- Harika. Gelmen iyi oldu. - Profesyonel inşaatçıyım.
Ayrıca Nickelodeon'da "Takılıyoruz" adlı bir çocuk programı sunuyor.
Tanrım.
Ve reggae kullanarak çocuklara öz güven öğretiyoruz.
Hiç duymadım. Bir bakmam lazım.
Charlie bugün gelemedi. İşleri çok yoğun.
- Yani... Evet. - Ev çok güzelmiş.
-İnanılmaz. - Evet.
-"Palandalar." Hepsi. - Evet.
Bu bu detaylar.
Ne... 1926 değil mi?
- 1986. -Öyle diyecektim.
- Yakın. - Elli yıl döngüsü var. Bilirsiniz...
Peki, evin içi...
- 550 metrekare sanırım? - 325 metrekare.
- Bilemedim. - Ama...
- Emin misiniz? - Evet.
Bakalım. Göz kararı ölçerim.
- Arsa o kadar. - Göz kararı bakarız.
Yani 550 metrekare görüntüsü var.
Girip görün. Dördüncü turumuzu yapacağız
ve umarım sonuncusu olacak.
- Hadi! - Jah'a şükür.
-Şuna bak. - Evet.
Satranç tahtaları da var. Bulmak kolay değil. Şimdi bile.
Yargılama, tamamen yeniden dekore edilecek. Evet.
Vay canına.
Evet. Burası antre olabilir ya da...
Evet. Tavanlar yüksek.
Çok yüksek, ferah...
- Zor dokunuyorum. - ...akustiği harika. Evet.
- Evet, harika. - Evet.
Ayrıca okul gibi.
Güvenlik önemliyse bir sürü tırabzan ve ray var.
- Bu çalışıyor mu? - Evet...
Çalışıyor! Çalışıyor.
Başlangıç pozisyonuna getirebilir misiniz lütfen?
Sağ olun. Çok sağ olun.
Bu ne?
Sıhhiyeci.
Tanrım.
Herkes o düğmeye bayılıyor.
Bir şey diyeyim mi? İyi tarafı,
tavandaki elektrik sistemini yenilerken tüm eve...
- Evet. - ...ses sistemi...
-İyi fikir. - Hayır, değil...
Evet.
- Bunları çıkarmak lazım. -Şey, çalışıyor.
- Evet, sanırım. Tanrım... - Yakıştı.
- Ben olsam... - Ona oturmazdım.
- Sakın... - Dikkatli olun. O...
- Hayır. Yapmayın. Ne... -İyiyim. Küçük bir hamak gibi.
- Peki, inşaatçı mısınız? - Aynen.
Evet, 10 yıldan uzun süredir "inşaatlıyorum."
Bunca zamandır hiç karşılaşmamışız.
Bence karşılaştık. Hatırlamıyorsunuz.
- Bence hatırlardım. - Hayır.
Evet.
- Evet, burası en sevdiğim oda. - Vay canına.
Tam bir Doğu Kıyısı havası var.
Evet, bir tür koloni düşkünler evi, Cape Cod morgu havası.
Evet, şu duvarı yıkıp burayı kocaman bir yemek odası yapacağım
- ve konuklar... Evet. - Güzel. Çok hoş.
Sana da bu odada biri ölmüş gibi geliyor mu?
Çünkü bana öyle geliyor.
- Konuyla ilgisi yok. - Bu odada olmadı. Evet.
Tamam. Bu eşyalar fiyata dâhil mi
yoksa sahipleri öbür dünyaya götürmeyi düşünüyor mu?
Keser misin? Kes lütfen. Eğleniyorsun biliyorum ama ben...
- Yeter. - Tamam, üzgünüm.
Haklısın. Abarttım. Haklısın.
- Sağ ol. -Özür dilerim. Ahşap güzelmiş.
- Gerçek ahşap değil. - Harika.
Burası da Simon'ın odası olacak.
Küçük bir mutfak var.
Her oğlanın hayali.
Sağ olun.
- Burası Frances'in. - Bunda tam boy buzdolabı var.
Burada dişler ve kan var
ama bunu hemen inşaatlarım, hiç sorun değil. Kolay.
- Evet, onu halletmek kolay. - Evet.
- Burası da Maeve'in odası olacak. - Küçük bir mutfak daha.
Ne?
- Gördünüz, değil mi? Gördünüz mü? - Rüzgâr. Sadece rüzgâr.
Daha önce olmuş muydu?
Salona bakalım.
Rüzgâr değildi.
Çocuklar buna bayılacak.
Neye?
Neden bahsediyorsun?
Burası da yatak odamız olacak.
Ebeveyn odası.
Evet ve elbette
tuvaletle yatak odası arasına duvar koyacak,
mutfağı, serum rafını, plastik perdeyi,
plastik perde rafını, tırabzanları
ve güvenlik demirlerini kaldıracağız ve...
Evet ve sonra buraya birkaç pencere koyarız...
- Evet. - ...bir şekilde.
O kolay. Sadece şu duvarı delersiniz.
O, dış duvar değil.
Bakın.
- Sıhhiyeci. - Tanrım. Üzgünüm.
- Sıhhiyeci. -İki kez basın.
- Sıhhiyeci. -İki kes basın. Ona...
- Diğer düğmeye benzemiyor. - Evet.
Harika.
Kaka sandalyesi var.
Evet.
- Fiyata dâhil. - Evet.
- Tamam. - Evet, ben...
Tamir ederiz.
- Lütfen ona oturma. -Çok istiyorum.
- Lütfen. Yalvarırım. -Çok istiyorum.
Aman ya.
Charlie burası hakkında ne düşünüyor?
- Bayıldı... - Evet.
...ama bu noktada daha büyük ve paramızın yettiği her yere bayılır.
Metruk bir Blockbuster'a bile taşınır.
Ne yazık ki hepsi GNC oldu
ama dürüst davranabilir miyim?
Hayır, her zamanki gibi nazik ve çekici ol.
Tamam, burası kâbus gibi
ve korkunç olmayan bir yere dönüştürmek
çok büyük paraya mal olacak.
Hazır bir yere taşınsanıza, anlarsın ya?
Charlie avukat değil mi?
Evet ama üç çocuğumuz ve tek gelirimiz var
ve Amerika'nın en pahalı ikinci şehrindeyiz.
Beleşçiliği bırakıp çalış o zaman.
On üç yıldır çocuk yetiştirirken iş gücü dışındaydım.
Hemen "iş bulamam."
Seni bir iş bulma sitesine üye yaparım.
Dünyanın en salak orospu çocuklarının işi var. İş bulabilirsin.
Bak, daha büyük bir ev isteyince paramız buna yetiyor.
O yüzden kollarımı sıvayıp burayı toparlayacağım.
Birkaç yıl sürecek, sonra taşınacağız.
Evet, birkaç yıl, birkaç haç.
Bak, hayatlarımız çok farklı Will. Gerçek bu, tamam mı?
Sen çılgın şapkalarınla falan istediğini yapıp
istediğin yere gidebilirsin.
Anne olunca bir sürü istemediğin şey yapıyorsun.
Robotlar gibi konuşuyorsun, tamam mı?
Bunlar yazılı kural değil. Alma bu boktan yeri.
- Ne? - Evet.
Charlie taşınmak istiyor,
çocuklar da büyüyor, onlara daha çok alan lazım.
Burayı mı istiyorsun?
Elbette istemiyorum. Ne diyorsun sen?
- Hayır. -İstemiyorum. Ben... Burası bir kâbus.
O zaman gidip kutsal suyla yıkanalım
ve Charlie'ye buraya taşınmayacağınızı söyle.
Sen Audrey'nin evine gidip eşyalarını alır ve bu işi bitirirsen
ben de Charlie'ye söylerim.
Duygusal şantaj bu.
Sana değer verdiğim için beni istemediğim bir şeye mi
- zorlayacaksın? - Sana değer veriyorum.
- Emin değilim. - O ilişkiden
-çıkman lazım. - Emin değilim.
- O kızın evinden çıkmalısın. - Bir şey diyeyim mi?
Varım. Blöfünü görüyorum.
- Ciddi misin? - Yapacağım.
-Şimdi, haber ver. Evet. - Cidden mi?
Korkutucu kadına evi istemiyorum de.
-Şimdi mi yapmalıyım? -Öyle. Hemen. Geliyorlar.
-İddiaya girdik. Anlaştık. - Nasıl...
- Git. Söyle. Hadi. - Korkuyorum.
- Söyle. - Sen söyler misin?
Tamam, millet.
Belge vakti.
Bilirim, belge işinden herkes nefret eder ama eğlenceli ve kısa tutacağım.
Sadece adını şuraya...
Üzgünüm, ben... Yapamam.
- Dalga geçiyorsun. - Ben...
Benimle çalışmayacaksın. Kesin çalışmayacaksın. Biliyorum.
Dürüst olalım. Berbat bir yer.
Yani cidden boktan bir yer.
Babamındı.
Üzgünüm.
Tanrım!
Çok daha iyiyim.
Benimkini yapmayacağım. Yapmayalım. İstemiyorum.
- Dondurma alalım mı? - Hayır.
- Ben alırım. - Seninkini de yapacağız.
-İstemiyorum. - Hayır.
- Hadi, lütfen. - Kesinlikle hayır.
- Gidiyoruz. - Kesinlikle.
Eşyalarımı alınca o eve bir daha gitmeyeceğim
- ve bunu düşünmekten nefret ediyorum. - Will, gidiyoruz.
Yapacağız. Sana iyi gelecek.
- Siktir. -İyi olacak.
Evde yok. Kaderde yokmuş. Gidelim.
Arkaya geçelim. Hadi.
Merhaba?
Tanrım.
Gandalf bu.
- Bak. - Sefil görünüyor.
- Keyifsiz. Yazık. - Evet. Seni gördü.
- Selam. - Gördü. Bak. Selam.
- Selam. - Yüzü güldü.
-Çok... - Tüm tavrı değişti.
- Selam. - Yüzü aydınlandı.
- Selam ufaklık. - Evde yok.
Arayıp eşyalarını alacak zaman ayarla.
- Gidelim. - Hayır. Şimdi yapmalıyız.
Cesaretimi kaybederim. Desteğin lazım.
- Hemen yapalım, olur mu? - Tamam, nasıl?
Şu köpek kapısından geçmelisin.
- Ne? Hayır. - Yapmalısın.
- Tek yolu bu. - Sen yap.
- Sığmam, denedim. İnan. - Hadi.
Çok, çok ince, formda ve esnek olmalısın.
Küçük, uzun gövdeli, uzun bacaklı.
- Ne yaptığını biliyorum. -Çok dar.
- Sevdim. Tamam. - Güzel. Köpek kapısından gir.
Tamam. Yapabilirim.
Çabuk.
Büyülenmek istemiyorsan kıçıma bakma.
Alınma ama bakmam.
Gir hadi. Hadi.
-Çok zarif. Güzel. - Evet.
-Şuna bak. - Başardın. Evet. Güzel.
Güzel. Kapıyı aç.
- Güzel. Bravo. Hadi. - Evet. Hadi.
- Bu taraftan. - Evet.
Will, ne yapıyorsun?
Audrey, evdesin.
Will, burası evim demiştin. Ne yapıyorsun?
- Ne yapıyorsun? - Sylvi...
- Hayır, demedim. Ne... - Sylvia, aptalı oynama.
Kameradan köpek kapısından girdiğini gördüm.
Güvenlik kameranız olduğunu söylememiştin.
Bilsen yapmazdın.
Bak, sadece gelip eşyalarını almaya ve konuyu kapatmaya
-çalışıyor. Hepsi bu. - Eşyalarını alamazsın.
-İstiyorum. - Alamazsın.
çünkü eski bir saç fırçası ve telefon şarjını
gelip beni takip etmek için acınası bir özür olarak kullanmak yerine
- başka bir yerde bulabilirsin. - Takip mi ediyor oldum şimdi?
Rüyanda görürsün.
Ne oluyor Sylvia? Sen neden geldin?
Ailen yok mu senin?
Var. Sen... Evet, hatırladın. Var, evet.
Will'e değer versen
onu yıllar öncesinden kalma berbat dinamiğinizin
- içine çekmezdin. - Tamam.
Aptal lakaplarınız, laflarınız ve size özel esprilerinizle
ergen kızlar gibisiniz.
Sürekli 4.00'e kadar telefondaydınız.
Midesi ağrıyan bebeğim yüzünden ayaktaydım. Kimle konuşacaktım?
- Kocanla. - Uyuyordu. Bir sistemimiz var.
Tamam, ben geceleri hallediyordum, o da gündüzleri.
Böylece meme verip...
Umurumda değil.
Tüm ilişkiniz garip ve yıkıcıydı.
Randevu gecelerimize seni çağırıyordu.
Senin seçtiğin giysileri giyiyordu.
Ne yapacaktım? Sınır koymayacak mıydım?
Ona iyi gelmiyordu.
Biliyor musun? Artık boşandık,
yani artık doğrucu, palavra konuşmalarını dinlemeye mecbur değilim, tamam mı?
Aslında mecbursun
çünkü bir köpek gibi
köpek kapısından girdiniz ve yemek odamdasınız.
- Sikişelim mi? - Siktir git!
Dışarı!
Tuvalete girebilir miyim?
- Sorduğum için üzgünüm. - Evet, defol.
Sağ ol.
Beni deli ediyor.
-Çok iyiydin. -Öyle mi?
Evet, seninle yatması için yalvarman dışında.
Evet, düşününce, biraz zavallıca oldu.
- Evet. - Keşke...
Karışık işaretler yolluyordu.
- Ben görmedim. - Cidden mi?
- Hayır. - Aynı odada değil miydik?
Seni neşelendirecek bir şey var.
- Gandalf. - Evet.
Selam.
- Bak, onu kurtardın. - Evet.
-Şimdiden mutlu. Belli. -Çok memnun.
On yıl gençleşti.
Sağ ol. Merhaba bebeğim.
- Evet. -Çok tatlı.
Yapma. Olmaz... Hayır.
Bas geri! Onu sevmiyorum.
- Baksana ona. - Gitmeliyiz.
Yıkıcı dedi, inanabiliyor musun?
Hayır. Tam tersiyiz.
- Yapıcıyız. Yaratıyoruz. - Yapıcıyız.
Ne oldu?
- Güzel! Evet! - Yazık.
Üzgünüm Audrey.
Gandalf çok heyecanlandı.
G, adamım.
Tamam.
Tamam. İşte oldu. Mükemmel.
- Buradasın demek. - Buradayım.
- Mahalle bu. Güzel. - Bu, evet.
Gündüzleri çok güzel. Geceleri biraz garip.
Bir sürü köpek havlaması, insan çığlıkları
ve arada pek soru sormak istemeyeceğin gürültülü çarpma sesleri oluyor.
- Anlarsın ya? -Şey...
- Evet ama seviyorum. -İlginçmiş.
- Evet. - Evet.
Bugün için sağ ol.
Senin fikrin olmasa o çöplüğe hayır demeye
cesaret edemezdim herhâlde. O yüzden sağ ol.
Sen de şey için sağ ol, sonunda bana Audrey'yle bağımı kopartıp
konuyu kapattırdığın için.
Belli ki onu bir daha hiç görmemeliyim, yani sağ ol.
Ve...
- Ve? - Ve...
- Gandalf'ı o berbat ortamdan... - Bir şey değil.
- ...kurtardığın için. - Bir şey değil.
O da sağ ol diyor.
Bak, ne mutlu.
Evet. Şuna bak.
- Cidden sağ ol. - Bir şey değil.
Açıkçası, dürüst olacaksam
ben cidden Gandalf'a bakamam.
Bir kertenkeleye mi?
Kendim dâhil hiçbir şeye bakamam aslında.
Boşanmamızın asıl nedenlerinden biri bu.
- Ona sen bakar mısın? Al lütfen. - Kesinlikle olmaz.
Sende onu koruma içgüdüsü var. Gördüm.
Hiçbir şart altında o kertenkeleyi almam.
Yani eve geliyordun
ve bir sakallı ejder gerektiğine mi karar verdin?
Evet, yol kenarında kertenkele sahiplenme şeylerinden vardı
ve ben... İçim acıdı.
Cidden mi? Daha önce hiç hayvan istemezdin.
Çocuklar için.
-Çoğu insan köpek alır. - Onlara bakmak zor.
Ev konusunda emin misin?
Gidip son kez bakmak istemiyor musun?
Hayır, o evin işi çok. Will de aynı fikirde. Evi gördü.
Will de mi geldi?
Evet, uğradı. İkinci bir fikir.
Ona ne isim takalım? Bence...
- Gandalf olsun. - Hayır, beğenmedim.
- Garip olur. -Öyle mi?
Jessipa nasıl?
Jessica yani?
Hayır, Jessipa.
- O... - Kertenkeleleri sever misin?
Evet, bayılırım.
Bayılırım.
Yüzüne bakın.
- Burayı sevdiği belli. - Evet.
Jessipa'yı sevdim.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü