- ดีค่ะ คุณ - ไง
ยังเหลืออีก 23 วินาที
(เริ่ม - หยุด)
แป๊บเดียว ไซม่อน!
โคตรได้
- โอเค - แป๊บเดียว!
หมดเวลาห้านาทีแล้ว ไปเร็ว
เดี๋ยวนะ นี่ๆ นิ่งๆ
โอเค นิ่งก่อน
ให้ตาย โอเค เยี่ยมจ้า
เอ้า เช็ด... นั่นก็เปื้อน
เร็วๆ เข้า เร็วจี๋ๆ
- โอเค ใส่เลยนะ - ต้องเอาไปมั้ย
- วันนี้ฉันจะไปดูบ้านหลังนั้นอีกรอบนะคุณ - อ้อ
บ้านที่มีห้องน้ําห้าห้องน่ะ
ทุกคนในครอบครัวนี้จะได้มีห้องน้ําส่วนตัว
นึกภาพออกไหม เนี่ย
ไม่เคยรู้ว่ามีอะไรแบบนั้นด้วย อย่างกับคฤหาสน์
จะมีห้องน้ําเยอะจนเลือกเข้าไม่ถูกเลย
คุณจะสนตรงไหน คุณขี้ที่ทํางาน
- ไหนห้ามพูด "ขี้" - จริงด้วย ขอโทษจ้ะ
จะบอกให้นะ ย้ายบ้านเมื่อไหร่ ผมจะขี้ที่บ้านอย่างราชา
ขี้ๆ
- อย่าพูดว่า "ขี้" - บาแกตต์อยู่ไหน
- อะไร บาแกตต์อะไร - ต้องใช้บาแกตต์
กับหมวกเบเรต์ใส่เรียนฝรั่งเศส อยู่ไหนน่ะ
อะไรนะ แม่เพิ่งเคยได้ยิน เรื่องของบาแกตต์หรือเบเรต์เนี่ย
- ให้ตายสิ แม่ - อะไรล่ะ แม่ไม่...
ไม่ได้อีเมลจากครูลอเรนเลย คุณรู้เรื่องบาแกตต์รึเปล่า
- ขอโทษนะ ไม่รู้เรื่อง ต้องไปละ - หรือเบเรต์
- โอเค เจอกัน - โชคดี
- ปิดไม่ได้เพราะ... - สอบตกแน่
- เอาอันนี้ออก - ก็ได้ ลูก
- ผมจะเอาไป... ก็อยากเอา - โอเค แต่จะปิดกระเป๋าไม่ได้
(โรงเรียนเบคแมนน์)
- เมื่อคืนกับวิลเป็นไง - ก็สนุกอยู่ได้สัก 30 วินาที
จากนั้นก็กลายเป็นมีแต่ดราม่าอีกละ
สุดท้ายเราตะโกนด่ากัน
ที่มุมถนนตอนตีหนึ่ง
โอ้โฮ แค่ได้ยินก็ทําให้รู้สึกมีชีวิตชีวา มากกว่าที่เป็นมาตลอด 20 ปี
ฉันก็ต้องหัดตะโกนให้มากกว่านี้
- ตะโกนมันดิบเถื่อน - ใช่มะ
แซะเฉยๆ มันไม่มีเลือดนักสู้
ใช่ มันคือ... ยอมรับก็ได้ เป็นคืนที่ดีมาก
แต่ไม่ได้... คือเอาจริง
ฉันไม่มีเวลาวุ่นวายกับปัญหาชีวิตที่ไม่เกิดขึ้นจริง
เพราะมีปัญหาจริงๆ เยอะแล้ว เช่นเรื่องนี้
วันนี้ฉันควรจะต้องไปดูบ้านที่เอนซิโน เป็นรอบที่สามแล้ว
สาบานเลยว่าถ้าฉันไม่ซื้อ แม่นั่นเลิกเป็นนายหน้าให้ฉันแน่
ฉันบอกแล้วว่าอย่าจ้างไดแอนน์
- เป็นนายหน้าอสังหาฯ - ฉันรู้
นางเป็นมนุษย์แม่มีงานทํา คนละระดับกับพวกเรา
นางแม่งใส่สูทมาเลยนะ
- แบบรู้น่า เธอทํางานในออฟฟิศ - อือ
ส่วนพวกเราบางคนยังติดกับการทํางานที่บ้านอยู่
แค่เพราะฉันใส่กางเกงวอร์มทํางาน ไม่ได้แปลว่าไม่มีงานจริงๆ ทํา
- นางหรูเกินตัวฉันไป รู้เลย - ใช่
ฉันรู้นะ ถ้าลูกเราไม่ได้เรียนที่นี่ด้วยกัน
นางไม่มีทางรับเป็นนายหน้าให้ฉันตั้งแต่ต้น
- ไม่มีทาง - ดีจ้า
- ไดแอนน์! - อย่าเลียนแบบ... ไม่ต้องทําหน้าเหมือนนาง
- หวัดดีจ้ะ ซิลเวีย - หวัดดีจ้ะ
วันนี้น่าตื่นเต้นมาก เราจะยื่นข้อเสนอละ
ใช่แล้ว วันนี้เป็นวันที่จะซื้อบ้านจริงด้วยเงินจริงๆ
เพราะลูกค้าคนนี้ก็เยอะกับฉันไม่ใช่เล่น
- ผิดจริงจ้า! - เราไปดู
บ้านมาเกิน 40 หลังแล้วในปีนี้
- ไม่จริง - ฉันขายบ้านให้เอลเลนกับปอร์เชีย
ได้ในวันเดียว
- เอลเลนก็มีแต่ข่าวดีๆ เนอะ - ใช่มั้ย!
ฉันบอกนางว่า "ไม่มีทางลัด
ไม่มีทางได้พื้นที่เยอะๆ พร้อมกับบ้านใหม่เอี่ยม
ในทําเลดีๆ และมีเพดานราคาอีกต่างหาก"
ใช่ๆ คุณพูดถูกๆ ฉันผิดเอง
ที่ได้จริงๆ คือบ้านที่ต้องไปซ่อมต่อแล้วสวยเลย
- ก็... - แน่นอนว่าต้องเป็นงานช้าง
แต่เมื่อตอนนี้คนเล็กก็เข้าอนุบาลแล้ว นี่จะเป็นงานใหม่ในฝัน
ในที่สุดฉันก็มีเวลาทําจริงเสียที
แต่นั่นแหละ ฟังนะคะ สาวๆ เดี๋ยวนี่จะสาย
ต้องไปพาคนดูคฤหาสน์ริมหาดที่มาลิบู
บอกไม่ได้ว่าพาใครดู แต่คล้องจองกับชมิน ลีเซล
แต่เดี๋ยวจะกลับมาที่ย่านวัลเลย์มาเจอคุณเนอะ
- ขอบคุณนะ ไดแอนน์ คุณเยี่ยมสุด - บายๆ
ขอบคุณที่พยายามและมีความอดทนกับฉัน
- โชคดีนะ - รู้ไหมว่าอะไรที่บ้าบอ
ให้ตาย
จริงๆ แล้วชมิน ลีเซล คือชื่อคุณทวดฉันที่มาจากเอสโตเนีย
- ไม่จริง - ปู่ชมิน
นึกว่าชมิน ลีเซลคือชื่อ ลูกครอบครัววอนแทรปป์คนที่ห้า
- อันนั้นก็เคยได้ยิน - ชมินนี่
ตายจริง
(ไอ้ตูดหมึก) (มือถือ)
เฮ้อ มีอะไรอีก วันนี้เราจะไปทําอะไรสนุกๆ กันมั้ย
- ตายๆ เรื่องใหญ่ - ไหน บอกมาสิ
จะไปเอาประวัติฉีดวัคซีนให้แซม
เข้าค่ายค้างนอกบ้านครั้งแรก น่าตื่นเต้นมากเลยนะ
- รักวันแบบนี้จัง - หมายถึงรักทุกวัน
รักมาก
(ไอ้ตูดหมึก) (ฝากข้อความ)
หวัดดีซิลเวีย นี่วิล เรื่องนี้ด่วนมาก
ต้องโทรกลับหาฉัน
มีเรื่องด่วนอะไร
ที่จริงไม่ได้มีเรื่องด่วนอะไร ล้อเล่นเฉยๆ
เป็นไงบ้าง
โอเค ต้องการอะไร
มาคุยกัน วันนี้ทําอะไร
เกิดอะไรขึ้น
โอเค ก็ได้ จะบอกให้ว่าเกิดอะไรขึ้น แกลืมบัตรเครดิตไว้ที่บาร์ฉัน
- เวร - ถ้าอยากจะมาเจอกันอีก
ไม่จําเป็นต้องฝากของไว้ต่างหน้าก็ได้
- ชวนไปกินมื้อเที่ยงดีๆ ก็ได้ - ไม่ได้... ไม่มีเวลาเล่นนะ
- งั้น มื้อเที่ยงนะ - ไม่
- มื้อสายอ่ะ - ไม่
ติ่มซํา ข้อเสนอสุดท้ายแล้วนะ ติ่มซําไม่ถามซ้ํา
โอเค ลาก่อน วิล
ไม่เอาน่ะ เดี๋ยวสิเดี๋ยว ไม่เอาบัตรเครดิตคืนเหรอ
แกตะโกนด่าฉันข้างถนนกลางดึกเมื่อคืน
ไม่เคยมีใครทํากับฉันแบบนั้นเลยในชีวิต นอกจากลูกสามคน
แกก็ตะโกนด่าฉันเหมือนกัน เราตะโกน คนตะโกนกัน
หลังจากนั้นก็แชทกัน ไม่มีอะไรแล้ว ดีกันแล้ว
ฉันลืมไปแล้ว แกก็ลืมบ้างดิ
ลืมไปคนเดียวละกัน
น้ําเอ่อขึ้นมาเรื่อยๆ แต่ฉันกลัวจะกดชักโครกอีก
ไม่รู้สิ ลองปั๊มดูอาจจะได้ผล แต่ก็อาจจะยิ่งทําให้แย่
จริงดิ ไปออกรายการรับซ่อมบ้านเลยมั้ย
โคตรอยากไปจากบ้านหลังนี้
- คุณทําได้ - โอ๊ยเวร มันล้นออกมาแล้ว
- ไปทําอะไรเข้า - เปล่าเลย แค่มองเฉยๆ
ไม่นะ ทะลักท่วมไปหมดแล้ว โอ๊ย ทําไมชีวิตต้องเป็นงี้
ต้องให้ผมกลับไปบ้านมั้ย
- บาย - บาย รักนะที่รัก
ส้วม!
แม่งเอ๊ย เชี่ยๆ ไม่เอา!
แม่ง
มาแล้วค่า!
มาทําอะไรที่นี่
- แถวบ้านเรียก "ทําตัวเป็นพระเอก" - ไม่มีเวลาเล่นด้วยจริงๆ
ฉันเป็นคนดีมาก คนต้องแต่งเพลงสรรเสริญ
- ทําอะไรอยู่ - มีเรื่องให้ช่วย เข้ามาในนี้หน่อย
ขอกินอะโวคาโดตรงนี้ได้มะ
ให้ตายๆ
บอกเลยว่ามีแต่น้ํา
- จริงดิ โอเค - ทําให้มันหยุดที
ฉันไม่รู้จะทําไงให้หยุดล้นออกมา
ดูแล้วไม่สวย
นี่ทําเองป่ะ ทําเองใช่มะ
- ซ่อมได้รึเปล่า - ได้
เอ้านี่
- ขอบคุณ ขอบคุณมาก - เรียบร้อย ไม้ม๊อบอยู่ไหน
อยู่ในครัว แต่เอาจริงแกไม่ต้องทําก็ได้
ไม่เป็นไร งานบาร์เทนเดอร์ 60% คือการถูพื้น
ขอบใจ ที่จริงไม่จําเป็นต้องช่วยก็ได้นะ
บ้านน่ารักนะ อบอุ่นมาก
แปลว่าเล็ก
เปล่า แปลว่าเหมือนบ้านคนจริงๆ
ให้ตาย นี่ไอแพดลูก
ไอแพดลับ เอาไว้ดูหนังโป๊ล่ะสิ
- เพิ่งแปดขวบ - แล้วไง
ตอนฉันแปดขวบ ฉันทุเรศจะตาย
- อย่าเอาไปซักในนั้น อี๋ - ทําไม
- ทําไมมันถึงจะอี๋ - เพราะคนต้องไปนอนในนั้น
- ไม่อี๋ซะหน่อย น้ําในส้วมเราดื่มยังได้ - เราทําอะไรได้หลายอย่าง
- ใช่เลย หิวน้ํามั้ย - ช่วยเอาไปห่างๆ...
ดูดเส้นหมี่เลยมั้ย
จากตรงนี้ไปทําอะไรกันดี ไปทะเลกันมั้ย
กินหอยนางรม หรือไปดูหนัง
ไปไม่ได้ ฉันยุ่ง กําลังจะยื่นข้อเสนอซื้อบ้านน่ะ ที่จริง
หลังจากไปดูบ้านรอบสุดท้าย
เยี่ยม บ้านนี้มันมีอะไรไม่ดี
เราแค่โตเกินบ้านละ บ้านเล็กไปสําหรับเราห้าคน
มีห้องน้ําห้องเดียว มัน... แล้วก็ส้วมพังอีก
- เล่าเรื่องบ้านใหม่ให้ฟังหน่อย - มันเริ่ดมาก
มัน เอ่อ ก็บ้านเก่าต้องซ่อมต่อนะ ซื้อมาแล้วต้องตกแต่งใหม่
- ขอไปดูบ้านด้วยได้มั้ย ขอนะ - ไม่ได้
ขอนะ ฉันซ่อมบ้านใหม่เก่งมาก
- ตั้งแต่เมื่อไหร่ - ฉันตกแต่งบาร์ส่วนใหญ่เอง
จริงดิ
จริง ก่อนนี้ตอนซื้อมาเป็นโรงเชือดไก่
- โกหก - เปล่า
- ว้าว - หาไปก็ยังเจอขนเจอจะงอย
แต่ถามจริงๆ ไปด้วยได้มั้ย ฉันจะทําตัวมีประโยชน์นะ สัญญา
โอเค แค่ไม่ต้องพูดอะไร
- ไม่พูด - อย่า...
ไม่ต้องพูดทั้งกับฉันหรือกับใครทั้งนั้น
- ห้ามพูด เยี่ยม - ห้าม
ว่าแต่ได้เจอออเดรย์บ่อยแค่ไหน
ไม่รู้สิ สองสามอาทิตย์เจอที
ฉันยังมีของที่ไม่ได้ขนออกมาจากบ้าน
เพราะงั้นเลยต้องแวะกลับไปเอาของมาเรื่อยๆ
อะไรนะ ทําไม
ก็... แบบว่า จะย้ายบ้านทีใช้เวลาตั้งนาน
ทําเสร็จทั้งหมดได้ในวันเดียว
มันไม่ใช่แค่ของไง แกนดาล์ฟก็ยังอยู่ที่นั่น
- ออเดรย์ได้แกนดาล์ฟไปเหรอ - ใช่
แต่น้องเป็นของแกมาก่อน แกรักน้องกิ้งก่าตัวนั้นจะตาย
ตอนนี้ก็ยังรักแกนดาล์ฟ แต่แค่... นางยืนยันจะเลี้ยงเอง
เพราะไม่คิดว่าฉันมีความรับผิดชอบ พอที่จะดูแลได้
อันนั้นก็ไม่ใช่ละ
น้องเหมือนลูกแกในร่างกิ้งก่า แกควรได้สิทธิ์เลี้ยงดู
ตอนนี้มีสิทธิ์เลี้ยงดูร่วมกัน เพราะฉันก็ไปหามันตลอดเวลา
อะไรล่ะ
- อะไร พูดได้นะ บอกมา - เปล่าๆ ไม่รู้สิ
หย่าแล้วจะทําใจยากนะ ถ้าชีวิตยังพัวพันกันอยู่แบบนี้
การหย่าเป็นเรื่องวุ่นวาย ไม่ใช่ว่าวันหนึ่งยังแต่งงานกันอยู่
แล้ววันต่อมาจะไม่ต้องเจอกันอีกเลย
เคยคิดรึเปล่าว่าการทิ้งของไว้ที่นั่น
และให้นางเลี้ยงแกนดาล์ฟไว้ ทําให้ยังมีเยื่อใยกัน
เลี้ยงดราม่าหรืออะไรที่มีระหว่างกันไม่ให้ดับไป
พอพูดอย่างนั้น เวลาเถียงกันก็ตื่นเต้นดีแหละ
แล้วก็มักจะจบลงบนเตียง
นั่นไง ใช่มั้ยล่ะ
เรื่องน่าตื่นเต้นมาก
ไม่เอา ขอบใจ
- พูดถึงการทะเลาะกันอย่างสุดใจ - ไม่ฟัง ขอบคุณ
- ไม่เอาแน่นอน ไม่ - ฟังแล้วอี๋เหรอ
- อย่ามาอี๋ของที่ฉันเอา - อี๋! หยุดเลย
งั้นเล่าเรื่องบ้านหลังนี้ซิ มันมีอะไรดี
- โครงบ้านดีมาก - โอเค
ใหญ่กว่า ในแง่ของพื้นที่ มีสระว่ายน้ํา
เยี่ยม ต้องพังแล้วสร้างใหม่เลยมั้ย
หรือว่าแค่ต้องบูรณะแล้วตกแต่งเฉยๆ
ไม่ใช่ทั้งพังสร้างใหม่หรือตกแต่งแล้วขาย
เป็น...
เป็นอดีตบ้านพักคนชรา
ต้องปิดไปเพราะโควิด
- แหงสินะ - ไปตาย ไปเลย
อ่าฮะ
(การ์เด้นวัลเลย์ - บ้านพักคนชรา)
- ก็ไม่ธรรมดาหน่อย โอเคนะ - น่าสนใจ อยากดูไม่ไหวละ
- หวัดดี - ดีค่ะ
- มาแล้ว ดีใจมากที่เจอ - หวัดดีค่ะ ดีใจที่เจอ
คุณคงเป็นชาร์ลีสินะ ได้เจอเสียที
- สวัสดีครับ - ดีใจที่ได้เจอคุณเสียที
- ไม่ๆ ไม่ใช่ - หวัดดี ไม่ใช่
- นี่วิลค่ะ ผู้รับเหมาของฉัน - ผมวิล ใช่ เป็นผู้รับเหมาของคุณเขา
- เยี่ยมเลย ดีที่คุณมาดูด้วย - ผู้รับเหมามืออาชีพ
แล้วเขาก็เป็นพิธีกรรายการช่องนิคเคโลเดียน ชื่อ "วีบีแจมมิ่ง"
- อ่าฮะ - โห สุดยอด
เราสอนให้เด็กๆ มั่นใจโดยใช้เพลงเร็กเก้
ไม่เคยได้ยินเลยค่ะ ต้องหาดูบ้าง
วันนี้ชาร์ลีมาไม่ได้ค่ะ งานยุ่งเกินไป
- นั่นแหละ - บ้านนี้สวยมาก
- ไม่อยากจะเชื่อ - ใช่
- ตัว "รางแนว" เนี่ยนะ ทุกอย่างเลย - ฮื่อ
พวก... รายละเอียด
นี่สร้างปี 1926 รึเปล่าใช่มั้ย
- ปี 1986 - ผมก็ว่าจะพูดงั้น
- ใกล้เคียงอยู่ - มันวนมาทุก 50 ปีน่ะนะ
พื้นที่ด้านในของบ้านคือ...
- ผมว่าน่าจะเกือบ 600 ตารางเมตร - ประมาณ 325 ตารางเมตร
- ผมว่าไม่ใช่นะ - แต่...
- แน่ใจเหรอ - แน่สิ
เข้าไปดูดีกว่า ผมจะได้ประเมินเอง
- ได้ พื้นที่ด้านนอกน่ะถึง 600 ตร.ม. - ได้ๆ เราประเมินเอง
ประกาศขายไว้ว่าเป็น 600 นะ
เข้ามาดูเองเลย เราจะดูเป็นรอบที่สี่
และหวังว่าจะเดินดูเป็นรอบสุดท้าย
- มาเลย - สาทุบุน
- ดูนี่สิ - ใช่
แถมมีตารางหมากรุกเจ็ดตัว ซึ่งไม่ได้หาง่ายๆ แม้แต่ตอนนี้
เปิดใจไว้ก่อนว่านี่จะต้องตกแต่งใหม่ทั้งหมดนะ
ว้าว
ใช่ๆ ตรงนี้อาจจะกลายเป็นโถงต้อนรับหรือ...
อ้อ เพดานสูงลิ่ว
สูงมาก กว้างมาก...
- แทบแตะไม่ถึง - เสียงก้องดีมาก
- ใช่ เสียงก้องดีมาก - ใช่ อ่าฮะ
ตรงนี้เป็นระบบโรงเรียนครบวงจรเลย
มีราวจับทางลาดเยอะมาก ถ้าใส่ใจความปลอดภัย
- ดูนี่สิ ใช้ได้จริงมั้ย - ได้ และ...
ติดด้วย ใช้ได้จริง
รบกวนช่วยเอาลงมาไว้ในที่เดิมได้มั้ย
ขอบคุณ ขอบคุณมาก
นี่อะไร
พยาบาล พยาบ...
ให้ตาย
ทุกคนชอบกดปุ่มนั้นกันหมด
แต่จะบอกให้นะ ข้อดีก็คือ
เพราะเขาเดินสายไว้ในเพดานอยู่แล้ว คุณสามารถติดระบบเสียง
- อ๋อ ใช่ - ไปทั่วทั้ง...
- นั่นไอเดียดีมาก - ไม่ ไม่ดี...
ดี
- นึกว่าเอาออกไปหมดแล้ว - อันนี้ก็ใช้ได้
- ใช่... คิดว่านะ ตายจริง... - เข้ากับตัวดี
- แต่ฉันจะ... - อย่านั่งตรงนั้น
- อย่าได้คิด อย่า... - ระวังนะคะ อย่า...
- อย่าๆ อย่าทําอย่างนั้น อะไร... - โห เหมือนเปลญวน
- งั้นคุณเป็นผู้รับเหมาจริงสิ - ใช่
ใช่ ผม "รับเหมา" มานานกว่าสิบปีแล้ว
และตลอดช่วงนั้น เราไม่เคยบังเอิญเจอกันเลย
ผมว่าน่าจะเคยเจอ คุณก็แค่จําผมไม่ได้
- ถ้าเจอฉันน่าจะจําได้นะ - ไม่หรอก
เหรอ เฮอะ
- ตรงนี้คือห้องโปรดของฉัน - ว้าว
ให้อารมณ์อีสต์โคสต์มากเลย
เหมือนพวกบ้านคนชรายุคโคโลเนียล ห้องดับจิตแถวเคปค้อด
แต่ฉันจะทะลุผนังฝั่งนั้นทําให้เป็นห้องอาหารใหญ่ๆ
- จะได้รับแขกและ... นั่นแหละ - ดี เจ๋งมากๆ
รู้สึกเหมือนกันรึเปล่าว่ามีคนตายที่นี่
เพราะผมรู้สึกนะว่ามีคนตายที่นี่
- มันไม่เกี่ยว - ห้องนี้ไม่มีหรอก ฮื่อ
ก็ได้ แล้วของจะมากับบ้านด้วยมั้ย
หรือเจ้าของเก่าคิดจะมาเอาไปโลกหน้า
พอได้ยัง พอเลย ขอ รู้ว่าแกกําลังสนุก แต่ฉัน...
- พอแล้ว - โอเค ขอโทษ
มันก็จริง เล่นใหญ่ไป จริงด้วย
- ขอบคุณๆ - ขอโทษ ไม้ตรงนี้ดี
- ไม่ใช่ไม้จริง - อ้าว เยี่ยม
นี่จะเป็นห้องของไซม่อน
มีครัวน้อยๆ ด้วย
ฝันของเด็กผู้ชายทุกคน
ขอบคุณ
- นี่ห้องฟรานเซส - มีตู้เย็นใหญ่เต็มรูปแบบ
มีฟันกับเลือดในนี้ด้วยแฮะ
แต่ผมจะรับเหมาเอาออกไปเลย ไม่มีปัญหา ง่ายๆ
- ใช่ อันนี้จัดการง่าย - ใช่
- แล้วนี่จะเป็นต้องของเมฟ - มีครัวเล็กอีกแล้ว
อะไรวะนั่น
- เห็นเหมือนกันใช่มั้ย เห็นทุกคน - ลม แค่ลมพัด
เคยเกิดแบบนั้นมาก่อนมั้ย
ไปดูห้องนั่งเล่นดีกว่า
มีลมที่ไหนล่ะ
เด็กๆ ต้องชอบแน่
ชอบอะไร
พูดเรื่องอะไรน่ะ
แล้วนี่จะเป็นห้องนอนของเรา
ห้องหลัก
ใช่ และเห็นๆ อยู่ว่า คือ
ต้องทําผนังกั้นห้องน้ํากับห้องนอนใหม่
แล้วก็จะย้ายครัวย่อยกับสายน้ําเกลือ
กับม่านยางและรางม่านยางด้วย
ราวจับกับที่กันกระแทกก็เอาออก...
แล้วเราก็จะทะลุทําหน้าต่างตรงนี้
- อ๋อ ได้ - ยังไงสักทาง
ง่ายๆ แค่เจาะผนังตรงนั้นก็ได้แล้ว
นั่นไม่ใช่ผนังด้านนอก
ดูนี่
- พยาบาล - ให้ตาย ขอโทษๆ
- พยาบาล - ต้องกดสองครั้ง
- พยาบาล พยา... - ต้องกดสองครั้ง มัน...
- มันไม่เหมือนปุ่มห้องอื่นนี่นา - ใช่
เจ๋งแจ๋ว
มีเก้าอี้นั่งอึด้วย
ใช่
- ไปกับบ้าน ใช่ - อ้อ
- โอเค - ฮื่อ คือฉันจะ...
ซ่อมใหม่
- อย่าได้คิดไปนั่งเชียว - อยากนั่งจริงๆ
- ขอร้อง อย่าได้ลอง - อยากลองนั่งจริงๆ
ให้ตาย
แล้วชาร์ลีคิดยังไงกับที่นี่
- เขาชอบมาก - อ้อ
แต่ ณ จุดนี้เขาจะชอบทุกอย่างที่ใหญ่กว่าบ้านเดิม และราคาจับต้องได้
เขายอมย้ายไปอยู่ร้านบล็อกบัสเตอร์ร้างด้วยซ้ํา
กลายเป็นร้านขายยาจีเอ็นซีหมดแล้ว เสียใจด้วย
แต่ขอพูดตรงๆ ได้มั้ย
อย่าสิ ทําตัวน่ารักอ้อมค้อมเหมือนเดิมเหอะ
โอเค ที่นี่มันฝันร้ายชัดๆ
แล้วก็ต้องเสียเงินมหาศาลบานตะไท
กว่าจะซ่อมสร้างให้เป็นอะไรที่มันไม่เฮงซวย
ทําไมถึงไม่หาบ้านที่พร้อมเข้าอยู่กว่านี้หน่อยล่ะ
คือชาร์ลีเป็นทนายไม่ใช่เหรอ
ใช่ แต่เรามีลูกสามคนและเขาหาเงินคนเดียว
เราอยู่ในเมืองที่บ้านแพงสุด เป็นอันดับสองของอเมริกา
งั้นก็เลิกบ่นและหางานทําสิ
ฉันไม่ได้ทํางานประจํามา 13 ปีเพราะเลี้ยงลูก
จู่ๆ จะ "หางานทํา" ไม่ได้
เดี๋ยวจะสมัครเว็บหางานให้นะ
คนเหี้ยห่าหน้าโง่ที่สุดในโลกบางคนยังมีงานทํา อย่างแกก็ต้องหางานได้
คืองี้ ถ้าเราอยากได้บ้านใหญ่กว่าเดิม เราจ่ายได้แค่ตรงนี้
เพราะงั้น ฉันก็พร้อมจะลงแรงและซ่อมบ้านหลังนี้
อาจต้องใช้เวลาสองสามปี เราถึงจะย้ายเข้ามาอยู่ได้
เออ สองสามปี ไล่ผีสองสามครั้ง
ฟังนะ ชีวิตพวกเราต่างกันมาก วิล นั่นคือความจริง โอเคมะ
แกอยากทําอะไรก็ทํา อยากไปไหนก็ได้ตามใจ
ใส่หมวกบ้าบออะไรก็ตามใจ
การเป็นแม่คนคือต้องทําอะไรหลายอย่าง ที่เราไม่อยากทํา
พูดจาเหมือนหุ่นยนต์เลยว่ะแม่
นั่นมันไม่ใช่กฎที่ใครกําหนด เทไอ้บ้านผีสิงนี่เหอะ
- อะไรนะ - เออ
ชาร์ลีอยากย้ายบ้าน
ลูกๆ ก็โตขึ้นทุกวัน อยากได้พื้นที่
แกอยากอยู่ที่นี่จริงดิ
ใครมันจะอยากอยู่วะ ถามได้ไงเนี่ย
- ไม่อยาก - ไม่อยาก ฝันร้ายวิญญาณหลอนจะตาย
งั้นเราควรจะไสหัวออกไปจากตรงนี้ เอาน้ํามนต์มาพรมให้ชุ่ม
แล้วไปบอกชาร์ลีว่าจะไม่ย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้
ฉันจะบอกชาร์ลี ถ้าแกไปเอาของจากบ้านออเดรย์
และเลิกกันให้ขาดเสียที
นี่แบล็กเมล์กันทางอารมณ์นี่หว่า
แค่เพราะฉันแคร์เพื่อน เพื่อนเลยจะบีบให้ฉันทําเรื่อง
- ที่ไม่อยากทํา - ฉันห่วงแกมากกว่าอีก
- ไม่คิดงั้นนะ - แกต้อง
- ออกจากความสัมพันธ์นั้นซะ - ไม่คิดงั้นนะ
- แกต้องย้ายออกจากบ้านเมียเก่าได้ละ - จะบอกให้นะ
กล้าท้าก็กล้าทํา รับคําท้า
- จริงดิ - ทําแน่ เออ
- ตอนนี้เลย สดๆ - จริงดิ
ไปบอกคุณนายวิญญาณหลอนว่าไม่อยากอยู่บ้านนี้
- ตอนนี้ฉันเลยต้องทํา - ต้องทํา เดี๋ยวนี้ เขามานั่นแล้ว
- ท้าแล้ว ทําแล้ว ตกลงกันแล้ว - แล้วฉันจะทํา...
- ไป พูดออกไป แค่นั้น - ฉันกลัว
- พูดไป - พูดแทนหน่อยได้มั้ย
เอาละค่ะ ทุกคน
ได้เวลาเซ็นเอกสาร
ฉันเข้าใจ ทุกคนไม่ชอบงานเอกสาร แต่ฉันจะทําให้สนุกรวดเร็ว
เราจะใส่ชื่อคุณเข้าไปใน...
ขอโทษค่ะ ฉันแค่... ทําไม่ได้
- ล้อเล่นรึเปล่า - คือว่า... ขอโทษ...
คุณไม่รับเป็นนายหน้าแล้ว โดนไล่แน่ รู้ตัว
ยอมรับตรงๆ ดีกว่า ที่นี่มันห่วยมากนะ
คือมันเป็นแดนสนธยาคุณไม่ปลื้มจริง
บ้านเก่าของพ่อผม
เสียใจด้วยนะ
โอ๊ยตาย ฟิ้ว!
ฉันรู้สึกดีขึ้นมากเลย
ไม่ทําส่วนของนี่ละ อย่าทําเลย ไม่อยากทํา
- ไปกินไอติมกันแทน โอเคนะ - ไม่ได้
- ยอมเลี้ยงไอติมเลย - เราต้องไปทําส่วนของแก
- ไม่อยากทํา ไม่ - ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด
- ขอร้อง ไม่เอาน่ะ ขอ - ไม่ได้เด็ดขาด
- เราต้องไปๆ - มันเด็ดขาดมาก
ถ้าขนของออกจากบ้าน ฉันจะไม่ได้ไปเหยียบบ้านนั้นอีก
- และไม่อยากคิดถึงตอนนั้น - วิล เราจะไป
ยังไงก็ต้องทํา แล้วแกจะรู้สึกดี
- โอ๊ย แม่ง - งานนี้ดีแน่ โว้ว!
เขาไม่อยู่ ชะตากําหนดไม่ให้ทํา กลับดีกว่า
อ้อมไปดูอีกด้านก่อน มาเร็ว
สวัสดีค่ะ
ให้ตาย
นั่นแกนดาล์ฟ
- ดูน้องสิ - ดูทุกข์มากเลย
- เขาดูหดหู่มาก เศร้าสุดๆ - ใช่ น้องเห็นแกอ่ะ
- ไง ไงจ้ะ แหม - จริงด้วย ไงลูก
- ไง - สดใสขึ้นทันที
- อุ๊ย น้อง... - กิริยาเปลี่ยนไปเลย
- ไงจ๊ะ - ร่าเริงแจ่มใสขึ้นมาเชียว
- ไง เจ้าตัวเล็ก - เขาไม่อยู่บ้าน
โทรไปถามนัดเวลามาเอาของสิ
- โอเคนะ กลับกัน - ไม่ๆ ต้องทําเดี๋ยวนี้
ไม่งั้นเดี๋ยวถอดใจ แกต้องอยู่เป็นกําลังใจด้วย
- จัดตอนนี้เลย โอเคนะ - ก็ได้... ทํายังไง
ต้องคลานสี่ขาเข้าไปทางช่องหมาลอด
- อะไรนะ ไม่ - ต้องทํา
- เป็นทางเดียว - คลานเองสิ
- เข้าไม่ได้ เคยลองแล้ว เชื่อเถอะ - ไม่เอาน่ะ
ต้องผอมมากๆ ถึงจะเข้าได้ แข็งแรงและยืดหยุ่นด้วย
โดยรวมต้องแขนขาเล็กๆ ยาวๆ
- รู้นะว่าพยายามยออยู่ - ผอมมาก
- อุ๊ย พี่ชอบๆ โอเค - ดี คลานเข้าช่องหมาลอดไป
โอเค ฉันทําได้
เร็วๆ เข้า
ห้ามดูตูดฉันเลย นอกจากอยากโดนสะกด
ด้วยความเคารพ ไม่อยาก
ไปเถอะ เร็วสิ
- สวยสง่ามาก เยี่ยม - เยส
- ดูเข้าสิ โห - เก่งมาก เยี่ยมๆ ดีมาก
ดี เปิดประตูๆ
- เจ๋ง เก่งมาก นี่ - เออ มาเร็ว
- ทางนี้ - ได้
วิล ทําอะไรน่ะ
ออเดรย์ คุณอยู่บ้าน
วิล ไหนบอกว่านี่บ้านแก ทําอะไรน่ะ
- ทําอะไรวะ - ซิลเวีย...
- ไม่ได้บอก อะไร... - ซิลเวีย อย่ามาแกล้งโง่
ฉันเห็นคุณคลานเข้ามาทางช่องหมา ในกล้องวงจรปิด
แล้วทําไมไม่บอกว่าติดกล้องวงจรปิด
ถ้าบอกก็คงไม่ยอมทําใช่มั้ยล่ะ
ฉัน... คืองี้ ถ้าจะให้แก้ตัวแทน เขาแค่พยายามมาเอาของ
- และจะได้เลิกกันสนิท แค่นั้น - คุณไม่มีสิทธิ์เอาของ
- ผมต้องการของของผม - คุณไม่มีทางได้ของ
เพราะฉันค่อนข้างแน่ใจว่า คุณสามารถหาแปรงผมเก่าๆ
หรือที่ชาร์จมือถือได้จากที่อื่น แทนที่จะใช้เป็นข้ออ้างน่าสมเพช
- ที่จะคอยมาส่องดูฉัน - โห หาว่าส่องคุณแล้วเหรอ
อย่างกับจะทํา
อะไรวะเนี่ย ซิลเวีย คุณมาที่นี่ทําไม
ไม่ได้มีลูกมีผัวแล้วเหรอ
มีสิ นี่คุณ... อ้อ จําได้ด้วย มีสิ ใช่
ถ้าคุณเป็นห่วงวิลจริงๆ
คุณคงไม่ดึงเขาเข้าไปอยู่ใน ความสัมพันธ์พังๆ ประหลาดๆ
- ที่มีกันมาตั้งแต่หลายปีก่อน - โอเค
คุณสองคนเหมือนเพื่อนสาววัยรุ่น ตั้งชื่อเล่นโง่ๆ ให้กัน
คอยตบคําคมเล่นมุกเข้าใจกันเองไปเรื่อย
พวกคุณจะคุยมือถือกันจนตีสี่ตลอดเวลา
ก็ตอนนั้นฉันมีลูกอ่อนนอนพุงป่อง จะให้ไปคุยกับใครล่ะ
- ผัวตัวเองมั้ย - เขาหลับแล้ว เรามีระบบของเรา
โอเคนะ ฉันดูลูกตอนกลางคืน เขาจะดูลูกตอนเช้า
เพื่อที่ฉันจะได้ให้นมลูก
ฉันไม่สนโว้ย
พวกคุณมันโคตรพิลึกและพากันลงเหว
เขาชวนคุณมาคืนเดทของเรา
เขาจะใส่เสื้อผ้าที่คุณเลือกให้
แล้วจะให้ฉันทํายังไง ไม่ขอเว้นระยะห่างเหรอ
มันไม่ดีต่อเขา
จะบอกให้นะ ตอนนี้เมื่อเราเลิกกันแล้ว
ผมก็ไม่ต้องฟังสุนทรพจน์งี่เง่าเอาแต่ใจของคุณละ
ที่จริงยังต้องฟัง
เพราะดันมายืนอยู่ในห้องกินข้าวบ้านฉัน
หลังจากคลานเข้ามาในช่องหมาลอดเหมือนหมา
- ซั่มกันมั้ย - ไสหัวออกไปเลย!
ออกไป!
ขอเข้าห้องน้ําก่อนจะถือมั้ย
- ขอโทษจริงๆ ที่ต้องขอ - เออสิ ไปเร็ว
ขอบคุณ
นางทําฉันโคตรเดือด
- แกทําดีมาก - ดีเหรอ
ใช่ เว้นแค่ส่วนที่ขอให้เขามีอะไรด้วย
นั่น... คิดไปแล้วก็น่าสมเพชนิดนึง
- เออ - ถ้าแค่...
เขาส่งสัญญาณไม่ชัดออกมาน่ะ
- ไม่เห็นรู้สึก - จริงดิ
- ไม่ - ไม่ได้ยืนอยู่ในห้องเดียวกันเหรอ
ฉันมีอะไรที่จะทําให้ใจชื้นขึ้น
- แกนดาล์ฟ - ใช่
ไงจ๊ะ
- แกกู้ชีวิตน้องมา - ใช่
- แค่นี้เขาก็มีความสุขขึ้นแล้ว ดูออก - แจ่มใสสุดๆ
ดูเด็กขึ้นตั้งสิบปี
ขอบคุณมาก ว่าไง ลูก
- ฮื่อ - น่ารักมาก
อย่านะ อย่า อย่าเชียว
ถอยไป! ถอย ฉันไม่ชอบ
- ดูหน้าสิ - เราต้องรีบไปจากตรงนี้
เชื่อเขาเลยมั้ยที่บอกว่าเราสองคนพากันลงเหว
ไม่ใช่ เราเป็นตรงข้ามเลย
- พวกเราสร้างสรรค์ เป็นผู้สร้าง - พวกเราสร้างสรรค์
เกิดอะไรขึ้น โอ๊ะ
- ดี! เยส! - เสียดาย
ขอโทษนะ ออเดรย์
แกนดาล์ฟโคตรตื่นเต้นกับเรื่องแบบนี้
งุ้ย เจ้าก้อนดาล์ฟ
โอเค
โอเค เอาละ เพอร์เฟกต์เลย
- บ้านอยู่นี่เหรอ - ตรงนี้แหละ
- ย่านนี้สินะ ดี - ใช่แล้ว ฮื่อ
ช่วงกลางวันก็ดูดีมาก กลางคืนจะพิลึกหน่อย
มีหมาเห่าและคนกรี๊ดกร๊าดกันเยอะ
บางทีก็มีเสียงปึงปังดังๆ
แบบที่ได้ยินแล้วไม่อยากถามว่าเสียงอะไร
- นึกออกมะ - คือ...
- เออ แต่ฉันชอบ - ก็น่าสนใจดี
- ฮื่อ - ฮื่อ
ขอบคุณสําหรับวันนี้
ฉันคงไม่มีทางกล้าพอที่จะปฏิเสธบ้านห่วยๆ นั่น
ถ้าไม่ได้มีความเห็นแก ขอบคุณเรื่องนั้น
ก็ ขอบคุณเรื่อง นั่นแหละ ในที่สุดทําให้ฉันตัดสัมพันธ์กับออเดรย์
แล้วกระชากผ้าปิดแผลเลย
เห็นๆ อยู่ว่าฉันไม่ควรเจอเขาอีกแล้ว งั้นก็... ขอบคุณนะ
และ...
- และอะไร - และ...
- ขอบคุณที่กู้ชีวิตแกนดาล์ฟมา - ได้ ยินดี
- จากสิ่งแวดล้อมแย่ๆ ตรงนั้น - ยินดี
น้องก็บอกว่าขอบคุณ
ดูสิว่าเขาร่าเริงแค่ไหน
ฮื่อ ดูหน้าเข้า
- ขอบคุณมากจริงๆ - ยินดี
ประเด็นคือ ถ้าให้พูดตรงๆ
ฉันก็ไม่เหมาะที่จะดูแลแกนดาล์ฟจริงๆ
แกไม่เหมาะที่จะดูแลกิ้งก่าตัวเดียวเนี่ยนะ
ฉันไม่เหมาะที่จะดูแลอะไรทั้งนั้น รวมถึงตัวเองด้วย
นั่นคือเหตุผลหลักที่ฉันหย่ากับออเดรย์
- รับเขาไปได้มั้ย ขอร้อง รับไปหน่อย - ไม่ได้แน่ๆ
แกมีสัญชาตญาณที่จะปกป้องเขา ฉันดูออก
ฉันไม่มีทางรับไอ้กิ้งก่าตัวนั้นไปแน่ๆ
คุณกําลังขับรถกลับบ้าน
แล้วเลยคิดว่า เราควรต้องเลี้ยงมังกรมีเคราเนี่ยนะ
ใช่ กับไอ้โครงการรับกิ้งก่าไปเลี้ยง
ที่ตั้งซุ้มข้างถนน
และฉัน... ใจสลายน่ะ
จริงดิ เพราะไม่เคยอยากได้สัตว์เลี้ยงมาก่อน
รับมาเพื่อลูกๆ
- คนส่วนใหญ่รับหมามาเลี้ยง - หมาต้องดูแลเยอะ
เรื่องบ้านคือแน่ใจเหรอ
ไม่คิดว่าจะกลับไปดูอีกรอบเหรอ
ไม่ บ้านนั้นต้องทําอีกเยอะมาก แล้ววิลก็เห็นด้วย เขาไปดูมาเหมือนกัน
อ้าว วิลไปด้วยเหรอ
อือฮึ เขาแค่มาช่วยดูอีกตานึง
เรียกเขาว่าอะไรดี แม่คิดไว้ว่า...
- แกนดาล์ฟ - ไม่เอา ไม่ชอบ
- ชื่อพิลึก - เหรอ
เรียกเจสสิป้ามั้ย
ชื่อเจสสิก้าเหรอ
ไม่ใช่ เจสสิป้า
- มัน... - คุณชอบกิ้งก่าด้วยเหรอ
ชอบสิ รักเลยล่ะ
รักมาก
ดูหน้าน้องสิ
- ผมก็ดูออกว่าน้องชอบที่นี่ - ใช่
หนูรักเจสสิป้า
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์