-ஹே, பேபி. -ஹை.
எனக்கு இன்னும் 23 வினாடிகள் இருக்கே!
தொடங்கு தற்காலிக நிறுத்தம்
ஒரு வினாடி, சைமன்!
அற்புதம்.
-சரி. -ஒரு நிமிடம்!
ஐந்து நிமிஷம் ஆயிடுச்சு. வெளியே வா.
இரு. இரு.
சரி. இரு.
அடக் கடவுளே. சரி, நல்லாயிருக்கு.
இந்தா. நாம கொஞ்சம்... கலைச்சு விடலாம்.
சீக்கிரம், சீக்கிரம். சீக்கிரம், கீக்கிரம். சீக்கிரம் கீக்கிரம்.
-சரி. கிளம்பலாம். -உனக்கு இது தேவையா?
-இன்னிக்கு அந்த வீட்டைத் திரும்பி பார்க்கிறேன். -சரி.
அந்த ஐந்து பாத்ரூம் இருக்கிற வீடா?
இந்த குடும்பத்துல இருக்கிற ஒவ்வொருவருக்கும் ஒண்ணு இருக்குமே.
யோசிச்சுப் பாரு? அதாவது,
அது பெரிய விஷயமா நான் நினைக்கல. அது ஒரு கோட்டை மாதிரி இருக்கு.
நம்ம தேவைக்கு அதிகமாவே பாத்ரூம்கள் இருக்கு.
உங்களுக்கு என்ன கவலை? நீங்க தான் வேலையிடத்திலேயே ஷிட் பண்ணி முடிச்சுடுறீங்களே.
-நாம அதை "ஷிட்"னு சொல்றதில்லை. -சரியாச் சொல்றீங்க. மன்னிக்கணும்.
சரி, என்ன தெரியுமா? நாம வீடு மாறிய பின், நான் வீட்டுலேயே ராஜா மாதிரி ஷிட் செய்வேன்.
ஷிட், ஷிட், ஷிட்.
-"ஷிட்"னு சொல்லாதீங்க. -பேகெட் எங்கே?
-என்ன? எந்த பேகெட்? -எனக்கு ஒரு பேகெட்டும்
ஒரு பெரேட்டும் தேவை என் ஃபிரெஞ்ச் வகுப்புக்கு. அதெல்லாம் எங்கே?
என்ன? நான்... இப்போ தான் முதல் முறையா பேகெட்டைப் பத்தியோ, பெரேட்டைப் பத்தியோ கேட்குறேன்.
-அடக் கடவுளே. அம்மா. -என்ன? எனக்கு கிடைக்கல...
திருமதி. லாரென் எனக்கு மெயில் எதுவும் அனுப்பல. உங்களுக்குத் தெரியுமா அந்த பேகேட்டுகளைப் பத்தி?
-மன்னிக்கணும், எனக்கும் வரல. நான் போகணும். -அல்லது பெரேட்டைப் பத்தி?
-சரி. சந்திப்போம். -குட் லக்.
-உன்னால அதை மூட முடியாததுக்குக் காரணம்... -நான் தோத்து விடுவேன்!
-அந்த பொம்மையை எடுத்துடு. -அப்போ சரி, நண்பா.
-நான் அதை வச்சுக்கப் போறேன். எனக்கு வேணும்! -சரி. ஆனால் பையை மூட முடியாது.
பெக்மேன் ஸ்கூல்
-சரி, வில்லுடன் இரவு எப்படி போச்சு? -சற்று நேரம் நல்லாயிருந்தது, 30 வினாடிகளுக்கு.
அதுக்கு அப்புறம், திரும்பவும் ஒரு பெரிய கலாட்டாவா மாறிடுச்சு.
நாங்க விடியற்காலை 1:00 மணிக்கு, ஒரு தெரு ஓரமா நின்னுகிட்டு,
ஒருவர் மீது மற்றவர் அப்படி பலமா கத்திகிட்டு இருந்தோம்.
அடக் கடவுளே. அதை கேட்குறதே நான் 20 வருஷத்துல இவ்வளவு உயிரோட்டத்துடன் உணர்ந்ததே இல்லை.
நான் இன்னும் கத்த ஆரம்பிக்கணும்னு நினைக்கிறேன்.
-கத்துறது ரொம்ப பிடிக்கும். -எனக்குத் தெரியும்.
தொந்தரவு செய்யறது பிடிக்காது.
இல்ல, நான் பொய் சொல்ல போறதில்லை, ரொம்ப நல்ல இரவா இருந்தது.
ஆனால், என்னால... உண்மையா முடியல,
எனக்கு என் வாழ்க்கையில இந்த வேண்டாத பிரச்சினைகளுக்கு நேரம் இல்லை.
உண்மையான பிரச்சினைகளே நிறைய இருக்கு. இதைப் போல.
நான் மூணாவது முறையா அந்த என்சினோவில இருக்குற வீட்டை இன்னிக்குப் போய் பார்க்கணும்.
நான் சத்தியம் செய்யறேன், நான் அதை வாங்கப் போறதில்லை, அவள் எனக்கு இனி வீடு காட்ட மாட்டா.
அப்போவே டையேன்னை
-உன் வீட்டு புரோக்கரா எடுத்துக்காதன்னேன். -தெரியும், எனக்குத் தெரியும்.
அவள் ஒரு அலுவலக அம்மா. நம்ம அணியில சேர்த்தியில்ல.
அவ என்ன பிளேசர் போட்டிருக்கா.
-புரியுது. நீயும் அலுவலகத்துல வேலைப் பார்க்கற. -ஆமாம்.
நாம சிலர் மட்டும், இன்னும் வீட்டு வேலையிலேயே மாட்டிக்கிட்டு இருக்கோம்.
நான் ஸ்வெட்பேன்டுகள் போட்டிருப்பதால, எனக்கு உண்மையான வேலை இல்லன்னு ஆகாது.
-அவள் ரொம்ப அலட்டிக்கிறா. எனக்கு தெரிந்தவரை. -ஆமாம்.
எனக்கு அது தெரியும். நாம இருவரும் பெற்றோர்களா இங்கே இல்லைன்னா,
அவ எனக்கு வீடு காட்டுவான்னு எதிர்பார்க்கவே முடியாது.
-ஒருபோதும் மாட்டா. -ஹை!
-டையேன்! -அவளை காப்பியடிக்காதே அவ முகத்தை, வேண்டாம்.
-ஹை, சில்வியா. -ஹை.
என்ன உற்சாகமான தினம். நாங்க ஒரு வீட்டை காட்டப் போறோம்.
அது தான். இன்றைய தினம் நிச்சயமா ஒரு வீட்டை விலை கொடுத்து வாங்குவதைப் பத்தி தான்.
ஏன்னா, இவ என்னை அவ்வளவு கஷ்டப்படுத்தியிருக்கா, வீட்டை தேர்ந்தெடுக்குறதுக்கு.
-குற்றம் தான்! -நாங்க இந்த வருஷம் மட்டும்
40க்கும் மேல் வீடுகளை பார்த்திருக்கோம்.
-இல்ல. -நான் எலெனுக்கும் போர்ஷியாவுக்கும் அவங்க வீட்டை
ஒரே நாள்ல முடிச்சுக் கொடுத்தேன்.
-நான் எலெனைப் பத்தி நல்லதா கேட்டேனே. -நானும் தான்!
நான் அவளிடம், "இதுக்கு குறுக்கு வழியெல்லாம் இல்லை.
பெரிய சதுர அடியும் இருந்து, புத்தம் புதுசாவும் இருந்து
லொக்கேஷனும் அற்புதமா இருந்து, அதுவும் நாம் கேட்குற விலையில கிடைக்காது"னு சொல்லிட்டேன்.
தெரியும். நீ சொன்னது சரிதான். சொன்னது சரிதான். நான்தான் தவறு செய்தேன்.
அவளுக்கு புதுபிக்கக் கூடிய அற்புதமான ஒரு இடம் கிடைச்சது.
-அது... -அது ஒரு புராஜெக்ட் தான், நிச்சயமா.
ஆனால் இப்போ தான் அவளுடையக் குட்டியை கின்டர்கார்டன்ல போட்டாச்சே, இது தான் அடுத்த கனவு.
எனக்கு கடைசியில இப்போ அதைச் செய்ய நேரமும் இருக்கு.
எப்படியானாலும், பெண்களே, பாருங்க. எனக்கு லேட் ஆகுது.
ஒரு கடற்கரை வீட்டைக் காட்ட நான் மாலிபூ போகணும்.
யாருக்குன்னு சொல்ல முடியாது, ஆனால் அவர் பேரு ஷ்கிமின் லைசெல் மாதிரி ஒலிக்கும்.
ஆனால் நான் உன்னைப் சந்திக்க அப்புறமா சான் ஃபெர்னான்டோ வேலி வந்திடுவேன்.
-நன்றி, டையேன். நீ தான் சிறந்தவள். -பை-பை.
உன் கடும் உழைப்புக்கும், பொறுமைக்கும் ரொம்ப நன்றி.
-குட் லக். -இதுல என்ன கிறுக்குத் தனம் தெரியுமா?
அடக் கடவுளே.
எஸ்டோனியாவில் இருந்த என் கொள்ளு தாத்தாவின் பெயர் தான் ஷ்கிமின் லைசெல்.
-இல்ல. இல்ல. -பாபி ஷ்கிமின்.
ஷ்கிமின் லைசெல் தான் வோன் டிராப் குடும்பத்துல ஐந்தாவது குழந்தைன்னு நினைச்சேன்.
-ஓ, நானும் அதை கேட்டிருக்கேன். ஆம். -ஷ்கிமின்னீ. ஷ்கிமின்னீ.
ஓ, அடடா.
முட்டாள் மொபைல்
சரி, வேற என்ன நடக்குது? இன்னிக்கு உற்சாகமா எதுவும் செய்யறோமா?
-அடக் கடவுளே. ஒரு முக்கிய விஷயம். -அப்படியா. என்னிடம் சொல்லு.
சாமுடைய வாக்சினேஷன் ரெக்கார்டுகளை எடுத்துக்கப் போறேன்.
முதல்ல ஒரு குட்டித் தூக்கம். ஆம்மாம், ரொம்ப உற்சாகமான விஷயம் தான். ஆமாம்.
-இது மாதிரி நாட்களை எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். -அட, நீ சராசரி தினத்தை சொல்றயா?
அட, ஆமாம்ப்பா.
முட்டாள் குரல் அஞ்சல்
ஹலோ, சில்வியா. நான் தான் வில். இது ரொம்ப அவரசம்.
நீ என்னைக் கூப்பிடணும்.
அவசரத்துக்கு என்ன நடந்தது?
உண்மையில அவசரம் எல்லாம் எதுவும் இல்ல. நான் வெறுமனே ஜோக் அடிக்கிறேன்.
நீ எப்படி இருக்க?
சரி. என்ன உனக்கு என்ன வேணும்?
நாம சாட் செய்வோம். நீ என்ன செய்திட்டு இருக்க?
என்ன நடக்குது?
சரி, நல்லது. என்ன நடக்குதுன்னு சொல்றேன். நீ, கிரெடிட் கார்டை என் பார்ல விட்டுட்ட.
-அட. ச்சே. -திரும்பவும் என் கூட சுத்த விரும்புற என்கிறதுக்காக
இது மாதிரி இத்யாதிகளை எல்லாம் விட்டுட்டுப் போக வேண்டாம்.
-நீ என்னை மதிய உணவுக்குக் கூப்பிட்டிருக்கலாம். -நிஜமா... எனக்கு இதுக்கெல்லாம் நேரம் கிடையாது.
-ஆகவே மதிய உணவு முடியுமா? -முடியாது.
-பிரன்ச்சு? -முடியாது.
போகுது போயேன்? அது தான் என் இறுதி ஆஃப்பர். உனக்கும் வேண்டாம், எனக்கும் வேண்டாம்.
போ. குட்பை. வில்.
பாரு. இரு. இரு. உன் கிரெடிட் கார்டு திரும்பி வேணுமா வேண்டாமா?
நீ தெருவில வச்சு என்னை நடு ராத்திரியில கத்தியிருக்க.
என் வாழ்க்கையில, யாருமே என்னை அப்படி நடத்தினதே இல்ல, என் மூணு பசங்களைத் தவிற.
நீயும் தான் என்னை கத்தின. நாம எல்லோரும் கத்துறோம். மக்களும் கத்துவாங்க.
அதுக்கு அப்புறம் நான் டெக்ஸ்ட் செய்துகிட்டோமே. அதெல்லாம் பரவாயில்ல, பரவாயில்ல. சரியா போச்சு.
அதெல்லாம் முடிஞ்சிடுச்சு. மறந்துடு.
நீ மறந்துடு.
சரி, தண்ணீர் மேல வருது, எனக்கு அதை மீண்டும் ஃபளஷ் செய்ய பயமா இருக்கு.
தெரியல. அதை இழுத்துவிட்டா சரியாகலாம், இல்ல மோசமாவும் போகலாம்.
ஓ, அப்படியா? நீ ஒரு ஹோம் ரிப்பேர் ஷோ நடத்தலாம்.
நான் இந்த வீட்டை விட்டுப் போக தயாரா இருக்கேன்.
-இதை புரிஞ்சுக்கோ! -அடக் கடவுளே. இப்போ ஓவர்ஃபுளோ ஆகுது.
-நீ என்ன செய்த? -எதுவும் செய்யல. நான் வெறுமனே பார்த்தேன்.
அடடா, அடடா! எல்லா இடத்துலேயும் வந்திடுச்சு. ஓ! வாழ்க்கையே இப்படி ஆகிடுச்சே?
நான் வீட்டுக்கு வரணுமா?
-பை. -பை. உன்னை நேசிக்கிறேன், கண்ணே.
கழிப்பறை!
ச்சே. மோசம், மோசம். இல்ல! இல்ல!
ச்சே.
வரேன்!
நீ இங்கே என்ன செய்யற?
-"ஹீரோவைக் கூப்பிடுவது" என்பார்கள் இதை. -எனக்கு இதுக்கு நேரமில்லை.
நான் பெரிய மனிதன். என்னைப் புகழ்ந்து பாட்டெல்லாம் எழுதுவாங்க.
-நீ என்ன செய்யற? -உன் உதவி தேவை. இங்கே உள்ள வரயா?
இந்த அவகாடோஸை நான் கொஞ்சம் எடுத்துக்கவா?
அடக் கடவுளே. அடக் கடவுளே.
சத்தியமா இது வெறும் தண்ணீர் தான்.
-அட அப்படியா? சரி. -அது வருவதை நிறுத்து.
அதை எப்படி நிறுத்தணும்னு எனக்குத் தெரியல.
அது நல்லதில்ல.
நீயா இதை செய்த? நீயா?
-உன்னால அதை சரிசெய்ய முடிஞ்சுதா? -ஆமாம்.
இப்போ பாரேன்.
-நன்றி. நன்றி. ரொம்ப நன்றி. -இதோ பாரு. உன் மாப் எங்கே?
அது சமையலறையில இருக்கு. ஆனால் நீ அதெல்லாம் செய்ய வேண்டாம்.
அது பரவாயில்ல. பார்ல என் வேலையில 60 சதவீதம் துடைப்பது தான்.
நன்றி. நீ அதைச் செய்யும் அவசியம் இல்ல.
உன் வீடு ரொம்ப நல்லாயிருக்கே. ரொம்ப களையா இருக்கு.
அதாவது சின்னதுன்னு சொல்ற.
இல்ல, நான் ரொம்ப களையா இருக்குன்னு சொன்னேன்.
அடக் கடவுளே. அவனுடைய ஐபேட்.
சீக்ரெட் ஐபேட். யாரோ பலானது பார்க்கறாங்களா?
-அவனுக்கு எட்டு வயசு தான் ஆகுது. -அதனால?
எனக்கு எட்டு வயசா இருந்தபோது, நான் வெறுக்குற மாதிரி இருந்தேன்.
-அதை அங்கே வைக்காதே. அது நல்லாயில்ல. -ஏன்?
-ஏன் அது நல்லாயில்ல? -ஏன்னா மக்கள் அதுல படுத்துக்குவாங்க.
-ஒண்ணுமில்ல. கழிப்பறையில நீரைக் குடிக்க முடியும். -நீ நிறைய விஷயங்களைச் செய்ய விரும்பலாம்.
-அதே தான். தாகமா இருக்கா? -பிளீஸ் அதோ எடு...
நீ அந்த நீரைக் குடிக்கிறயா?
இதுக்கு அப்புறம் என்ன செய்யப் போற? கடற்கரைக்குப் போகலாமா?
சில ஆயிஸ்டர்களை வாங்கலாம்? படம் பார்க்க விரும்புறயா?
என்னால முடியாது. எனக்கு வேலை இருக்கு. னான் இந்த வீட்டை விற்க போறேன், உண்மையா.
ஆமாம். நான் கடைசி முறையா வீட்டைப் பார்த்துட்டு அப்புறமா.
நல்லது. இந்த இடத்துக்கு என்ன குறை?
நாங்க அதுக்கு மீறி வளர்ந்துட்டோம். நாங்க அஞ்சு பேரையும் கொள்ளுவது கஷ்டமா இருக்கு.
ஒரே ஒரு பாத்ரூம் தான். அதுவும்... தண்ணீர் பொங்கி வழியுது.
-இந்த புது இடத்தைப் பத்தி சொல்லு. -அது சிறப்பானது!
அது, உனக்குத் தெரியுமா, ஒரு நல்லா ஆக்கக்கூடிய இடம். கொஞ்சம் வேலை இருக்கு.
-நானும் உன்னுடன் வீடு பார்க்க வரலாமா? பிளீஸ். -வேண்டாம்.
பிளீஸ். நான் இந்த புதுபித்தல் வேலையை நல்லா செய்வேன்.
-எப்போதிலிருந்து? -பாரை நாதான் பெரும்பாலும் மாத்தி அமைச்சேன்.
நிஜமாவா?
ஆமாம். நாங்க வாங்கினபோது, அது கோழிக்குஞ்சுகளின் கசாப்புக் கடை மாதிரி இருந்தது.
-வெளிய போ. -சரி.
-அடடா. -இன்னும் இறகுகளும், மூக்குகளும் கிடைக்கும்.
தெரியும். சீரியஸா, கேட்குறேன். நானும் வரலாமா? நான் உதவியா இருப்பேன், சத்தியமா.
சரி. ஆனால் பேசாதே.
-மாட்டேன். -வேண்டாம்...
என்னுடனோ, இல்ல வேறு யாருடனோ பேசாதே.
-பேசவே மாட்டேன். பெர்ஃபெக்ட். -கூடாது.
எனவே, நீ அடிக்கடி ஆட்ரியைப் பார்ப்பாயா?
தெரியல. சில வாரங்களுக்கு ஒரு முறை.
நான், அந்த வீட்டிலிருந்து இன்னும் எடுத்துட்டு வர வேண்டிய சில பொருட்கள் இருக்கு.
அதனால, அவ்வப்போது போய் கொஞ்சம் பொருட்களை எடுத்துட்டு வந்துட்டு இருக்கேன்.
என்னது? ஏன்?
வந்து... மாறுவதுக்கு நிறைய நாள் ஆகும்.
ஒரே நாள்ல முடிக்கலாம்.
அது வெறும் பொருட்கள் மாத்திரம் இல்ல, தெரியுமா. கென்டால்ஃபும் அங்கே தான் இருக்கு.
-கென்டால்ஃப் ஆட்ரிகிட்ட இருக்கா? -ஆமாம்.
ஆனால் இதுக்கு முன்னாடி உன்னுடையது தானே அது. உனக்குதான் அந்த ஓணான்னா உயிராச்சே.
எனக்கு இன்னும் கென்டால்ஃப் உயிர் தான். அது வந்து... அதை வச்சக்கணும்னு அவள் அடம் பிடிச்சா
ஏன்னா அதை அக்கறையா பார்த்துக்க, எனக்கு பொறுப்பு பத்தாதுன்னு அவள் நினைக்கிறா.
சரி, அது நல்ல வேடிக்கைதான்.
அது ஓணான் வடிவத்துல இருக்கிற உன் மகன். அதைப் பார்த்துக்கும் பொறுப்பு உனக்கு தான் கிடைக்கணும்.
ஒண்ணா சேர்ந்து பார்த்துக்கும் பொறுப்பு இருக்கு, ஏன்னா நான் அடிக்கடி அதை பார்க்கப் போவேன்.
என்ன?
-என்ன? நீ எங்கிட்ட சொல்லலாம். சொல்லு. -ஒண்ணுமில்ல. நான் வந்து... தெரியலை.
வாழ்க்கை இன்னும் பிணைஞ்சு இருந்தா, விவாகரத்திலிருந்து மீண்டு வருவது கஷ்டம்.
ஆம், விவாகரத்து ஒரு சிக்கலான விவகாரம் தான், ஒரு நாள் கல்யாணம் பண்ணினோமா,
அடுத்த நாள் பிரிஞ்சோமா, இனி முகத்துலயே முழிக்க மாட்டேன் என்கிறது மாதிரி இல்ல.
நீ உன் பொருட்களை அங்கே விட்டுட்டுப் போய், கென்டால்ஃபையும் அவ வச்சுகிட்டா
நீங்க இருவரும் தொடர்புல இருந்து, இந்த நாடகத்தை எல்லாம் அப்படியே
நீட்டிக்கிட்டே போகலாம்னு, நீ எப்போவாவது யோசிச்சு இருக்கியா?
ஆமாம், நீ சொன்னதுக்கு அப்புறம் தான் யோசிக்கிறேன், எங்களுக்குள்ள வாக்குவாதங்கள் சுவாரசியமா இரு்ககும்.
பெரும்பாலும் நாங்க அப்புறம் புணர்வோம்.
பார்த்தயா. அதுக்கு தான் இதெல்லாம்.
ரொம்ப கிளுகிளுப்பான விஷயம்.
வேண்டாம், நன்றி.
-நாம தீவிர சண்டையைப் பத்திப் பேசறோம். -வேண்டாம், நன்றி.
-கண்டிப்பா வேண்டாம். இல்ல. -அது உனக்கு அவ்வளவு அசிங்கமா இருக்கா?
-நான் ஆஹான்னு சொல்வது உனக்கு, "சீச்சீ"னு இருக்கா! -ஐயோ! போதும்.
எனவே, இந்த வீட்டைப் பத்தி சொல்லு. இது என்ன மாதிரியான வீடு?
-அதுக்கு நல்ல கட்டுமானம் இருக்கு. -சரி.
இன்னும் பெரிய வீடு, அதிக சதுரடி இடம். ஒரு நீச்சல் குளம் இருக்கு.
ரொம்ப நல்லது. அது என்ன, மொத்தமும் இடிச்சு கட்டணுமா?
வந்து, அதாவது, ரெனோவேஷன் செய்தால் போசதுமா, எப்படிப்பட்டது?
இது மொத்தமுன் இடிச்சுக் கட்டவோ, இல்ல மாத்தவோ வேண்டாம்.
இது ஒரு...
இது முன்னாளில் இயலாத முதியோர்களுக்காக இருந்த இடம்.
கோவிடுக்கு அப்புறம் மூடிட்டாங்க.
-நிச்சயமா மூடியிருப்பாங்க. -ச்சே. ச்சே, போ.
ம்ம்-ஹம்ம்.
கார்டன் வேலி அசிஸ்டெட் லிவிங்
-கொஞ்சம் தான் வித்தியாசம். சரியா? ஆம். -சுவாரசியமா இருக்கு. பார்க்க ஆவலா இருக்கேன்.
-ஹை. -ஹை.
-நீ வந்துட்டயா. ரொம்ப சந்தோஷம். -ஹை. உன்னைப் பார்க்க சந்தோஷமா இருக்கு.
நீங்க தான் சார்லியா இருக்கணும். ஒருவழியா.
-ஹை. -கடைசியா உங்கள பார்த்ததுல சந்தோஷம்.
-இல்ல, இல்ல. -ஹை. இல்ல.
-இவர் தான் வில். இவர் என் கான்டிராக்டர். -நான் தான் வில். ஆம் நான் ஒரு கான்டிராக்டர்.
-நல்லது. நீங்க வந்து பார்க்க நினைச்சது நல்லது. -புரொஃபெஷனல் கான்டிராக்டர்.
"வீ பீ ஜாமின்'" என்கிற நிக்கலோடியன் டிவி ஷோவையும் இவர் தான் தொகுத்து வழங்குகிறார்.
-ம்ம்-ஹம்ம். -அட, அப்படியா.
அதோட, ரெக்கியை எப்படி பயமில்லாம உபயோகிக்கலாம்னு நாங்க பசங்களுக்குக் கத்துத்தரோம்.
நான் அதை கேள்விப்பட்டதே இல்லை. அதைப் பார்க்கணும்.
இன்னிக்கு சார்லியால வரமுடியல. இன்னிக்கு அலுவலகத்துல ரொம்ப வேலை.
-ஆகவே... ஆம். -இந்த வீடு ரொம்ப அழகா இருக்கு.
-அற்புதம். -ஆம்.
-அந்த "துணைத் தூண்கள்." அந்த... எல்லாமே. -ஆம்.
இந்த... வேலைபாடுகள்.
இது... என்ன... 1926ல கட்டியதா, தெரியுதே?
- 1986ல. -அதைத் தான் சொல்ல வந்தேன்.
-கிட்டத்தட்ட. நெருக்கம். -அதுக்கு 50-வருட சுழற்சி உண்டு. தெரியுமா...
ஆகவே, இந்த வீட்டின் இன்டீரியர்...
- 6000 சதுர அடிகள், இருக்குமா? -அது 3,500 சதுர அடிகள்.
-எனக்கு, எனக்கு அதைப் பத்தித் தெரியாது. -ஆனால்...
-உறுதியா? -ஓ, ஆமாம்.
நாம ஏன் அதைப் பார்க்கக்கூடாது? எனக்குக் குத்துமதிப்பா தெரியும்.
-ஆம். இது மொத்தம் 6,000. -ஆம், நாம மதிப்பிடுவோம்.
ஆகவே, இதெல்லாம் சேர்த்து 6 ஆயிரம் இருக்கு.
உள்ளே வந்து பாருங்க. நாங்க இதையும் சேர்த்து நாலாவது மறையா
சுத்தி பார்ப்போம், இதுவே கடைசின்னு நம்பறேன்.
-வாங்க! -ஜாவுக்கே புகழ்.
-இதைப் பாரு. -ஆம்.
இங்கே ஏழு செஸ் போர்டுகள் இருக்கு, அதெல்லாம் பார்க்கறதே கஷ்டம். இப்பக் கூட.
ஆகவே, உன் புத்தியைத் தெளிவா வச்சுக்கோ, இது தான் மொத்தமா ரீமாடல் செய்ய வேண்டிய இடம்.
அருமை.
ஆம். ஆம். இது வெராண்டா மாதிரி ஆகலாம், இல்ல...
ஆமாம். நல்ல உயர்ந்த மேற்கூரைகள்.
ரொம்ப உயரம் தான், நிறைய இடம்...
-என்னால தொடதான் முடியுது. - ...நல்ல சவுண்டு கேட்குது.
-ஆமாம், சவுண்டு சிறப்பா கேட்குது. -ஆமாம். ம்ம்-ஹம்ம்.
அதோட, இங்கே ஒரு ஸ்கூல் மாதிரி தான் இங்கே.
நிறைய கைப்பிடிகளும், சாய்ந்த நடைப் பலகைகளும் இருக்கு, பாதுகாப்பிற்காக.
-இதைப் பாரு. இது வேலை செய்யுதா? -ஆமாம், அதோட...
அட, ஆமாம்! வேலை செய்யுதே.
நீங்க, தயவுசெய்து, அதை ஆரம்ப நிலைக்கேத் திருப்பி கொண்டு வர்றீங்களா?
நன்றி. மிக்க நன்றி.
இது என்ன?
மெடிக். மெடிக். மெடிக்...
கடவுளே. ஓஹோ.
எல்லோருக்கும் அந்த பட்டனைப் பிடிக்கும்.
ஆனால், என்ன தெரியுமா? நல்ல விஷயம் என்னன்னா,
இதுக்கு வயரிங் மேல இருப்பதால, நீங்க அதை ஒரு சவுண்டு சிஸ்டத்துடன் பொருத்திடலாம்...
-அட, ஆமாம். - ...மொத்த இடத்துக்கும்...
-அது நல்ல யோசனை. -இல்ல, வேண்டாம்...
ஆம்,
-இந்த பொருளை எல்லாம் அப்புறப்படுத்தணும். -ஆமாம், அது வேலை செய்யுது.
-ஆம் சரிதான். அடக் கடவு... -உனக்கு ரொம்பப் பொருத்தம்.
-நான் இதுல... -நான் அதுல உட்கார மாட்டேன்.
-வேண்டாம்... -ஜாக்கிரதை. பார்த்து...
-ஓ, இல்ல, இல்ல. நான் அதை செய்ய மாட்டேன். என்ன... -நல்லாயிருக்கு. சின்ன ஊஞ்சல் மாதிரி.
-ஆகவே, நீங்க தான் கான்டிராக்டரா? -சரியா சொன்னீங்க.
ஆம், சுமார் பத்து வருஷத்துக்கும் மேலா, நான் "கான்டிராக்டிங்" தொழிலை செய்துட்டு வரேன்.
இருந்தும் இத்தனை காலமா நாம சந்திக்கவே இல்ல.
நாம சந்திச்சிருக்கோம்னு நினைக்கிறேன். உங்களுக்கு என்னை ஞாபகம் இல்ல.
-சந்திச்சிருந்தா எனக்கு ஞாபகம் இருக்கும். -இல்ல.
ஆம். ம்ம்-ஹம்ம்.
-ஆமாம், எனவே, இது தான் எனக்கு பிடிச்ச அறை. -அருமை.
இது நிஜமான ஈஸ்ட் கோஸ்ட் உணர்வைத் தருது.
ஆமாம், ஒரு வித கோலோனிய காப்பகம் மாதிரி, கேப் காட் மார்சுவரியைப் போல.
ஆமாம், நான் அந்த சுவத்தை இடிச்சு, இதை ஒரு பெரிய டைனிங்க அறையா ஆக்கப் போறேன்
-அதுல விருந்தினரை வரவேற்க முடியறது... போல. -நல்லது. ரொம்ப நல்லாயிருக்கு. நல்லாயிருக்கு.
இந்த அறையில யாரோ இறந்தது போல தோணல?
ஏன்னா இங்கே யாரோ இறந்து போனது போல தான் இருக்கு.
-அது ஒரு பொருட்டே இல்ல. -இந்த அறையில இல்ல. என்ன.
சரி தான். இந்த பொருட்கள் எல்லாம் வீட்டோட வருதா,
அல்லது இதோட உரிமையாளர்கள், அவற்றை அடுத்த உலகத்துக்கு அவங்களுடன் எடுத்துட்டுப் போறாங்களா?
போதும், கொஞ்சம் நிறுத்துறயா? பிளீஸ், நிறுத்து. நீ வேடிக்கைக்கு தான் சொல்ற, இருந்தாலும் நான்...
-போதும். -சரி, என்னை மன்னிச்சிடு.
நீ சரியா தான் சொல்ற. ரொம்ப அதிகமாயிடுச்சு. சரிதான்.
-நன்றி. நன்றி. -மன்னிப்பு கேட்கிறேன். அந்த மரம் நல்லாயிருக்கு.
-அது உண்மையான மரம் இல்லை. -சரி, நல்லது.
இது சைமனின் அறையா இருக்கலாம்.
அதுல ஒரு சின்ன சமையல் அறையும் இருக்கு.
ஒவ்வொரு பைனுக்கும் அது தான் கனவு.
நன்றி.
-அது ஃபிரான்ஸிஸுடைய அறை. -இதுல ஒரு முழுஅளவு ஃபிரிட்ஜ் இருக்கு.
இதுக்குள்ள பற்களும், ரத்தமும் இருக்கு.
ஆனால், என்னால அதையெல்லாம் இந்த இடத்திலிருந்து உடனே அப்புறப்படுத்த முடியும்.
-ஆம், அதெல்லாம் சுலபம். -ஆமாம்.
-இது மேவ்வின் அறையா இருக்கலாம். -இன்னொரு குட்டி சமையலறை.
என்ன கண்ராவி?
-நீ அதைப் பார்த்தாயா? நீங்க பார்த்தீங்களா? -காத்து. வெறுமனே காத்து தான்.
அது தான் முன்னாடியும் நடந்ததா?
நாம அந்த பார்லரைப் பார்த்துட்டு வரலாம்.
அது காத்தால நடக்கல்ல.
அதாவது, குழந்தைங்க அதை ரொம்ப விரும்புவாங்க.
எதை விரும்புவார்கள்?
நீ எதைப் பத்தி பேசற?
இது தான் எங்க பெட்ரூமா இருக்கும்.
பெரிய பெட்ரூம்.
ஆம், நிச்சயமா,
கழிப்பறைக்கும் படுக்கை அறைக்கும் நடுவே ஒரு சுவரை எழுப்புவோம்.
நாங்க அந்த கிச்சனெட்டையும் ஐவி ராக்கையும்,
அந்த ரப்பர் திரை, ரப்பர் திரை ராக்கு,
அந்த கைப்பிடிகள், பாதுகாப்பு பார்கள், அப்புறம்...
ஆம், அப்புறம் இந்த இடத்துல சில புதிய ஜன்னல்கள பொருத்தி...
-ஓ, சரி. - ...எப்படியோ, பார்க்கலாம்.
அது சுலபம். பலமா அந்த சுவத்துக்கு நடுவிலே உடைச்சா போதும்.
அது வெளியில இருக்குற சுவர் இல்லை.
இதைப் பாரு.
-மெடிக். மெடிக். -யேசுவே! சாரி. சாரி.
-மெடிக். மெடிக். மெடிக். -ரெண்டு முறை அழுத்தணும்.
-மெடிக். மெடிக். மெ... -ரெண்டு முறை அழுத்தணும். அது...
-அந்த பட்டனிலிருந்து வித்தியாசப் படுகிறது. -ஆம்.
நல்லாயிருக்கு.
ஒரு கழிப்பு நாற்காலியும் இருக்கு.
ஆம்.
-சேர்ந்து வருது. ஆம். -அப்படியா.
-சரிதான். -ஆம், நான் வந்து...
சரி செய்துடுங்க.
-தயவுசெய்து அதுல் உட்காராத. -நிஜமா, எனக்கு உட்காரந்து பார்க்கணும்.
-பிளீஸ். நான் கெஞ்சி கேட்கிறேன். -எனக்கு நிஜமா, நிஜமா உட்கார்ந்து பார்க்கணும்.
அடடா.
சாா்லி இந்த இடத்தைப் பத்தி என்ன நினைக்கிறார்?
-அவருக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். -அப்படியா.
இந்த கட்டத்துல, எங்க வீட்டை விட பெரிசாவும், பட்ஜெட்டுக்குள்ளேயும் வரும் எந்த வீடும் பிடிக்கும்.
அவர் யாராவது விட்டுட்டுப் போன புளாக்பஸ்டருக்குள்ள கூட மாற தயாரா இருக்கார்.
என்ன செய்ய, இப்போதான் அதெல்லாம் ஜிஎன்சி நிறுவனத்துடையது ஆகிடுச்சே.
ஆனால், உண்மையா பேசட்டுமா?
வேண்டாம், பிளீஸ், உன் வழக்கமான இனிமையுடன் பேசினா போதும்.
சரி, இந்த இடம், சுத்தமா நல்லாயில்ல.
அதோட, இதனுடைய பயங்கரமான நிலையில் இருந்து
இதை சுமாரா ஆக்க, ரொம்ப அதிகமா செலவும் செய்தாகணும்.
இன்னும் எல்லாமே ரெடியா இருக்கிறது போல ஒரு இடத்துக்கு ஏன் நீங்க போகக்கூடாது?
சார்லி ஒரு வக்கீல் தானே?
ஆமாம், ஆனால் எங்களுக்கு மூணு குழந்தைங்க, ஒரே வருமானம்.
அதோட நாங்க அமெரிக்காவிலேயே ரெண்டாவது விலை உயர்ந்த நகரத்துல குடியிருக்கோம்.
அதனால தான், அழறதை நிறுத்திட்டு, வேலையைத் தேடிக்கணும்.
என் குழந்தைகளை வளர்த்துட்டு இருக்கேன், வேலையிலிருந்து விலகி 13 வருஷமாகுது.
"வேலையை தேடிக்கொள்வது" எல்லாம் முடியாது.
உன் பெயரை ஜிப்ரெக்ரூட்டர்ல சேர்க்கிறேன், என்ன?
பூமியில சில மூளையே இல்லாதவங்களுக்கு எல்லாம் வேலை கிடைக்குது. உனக்கு நிச்சயமா கிடைக்கும்.
பாரு, எங்களுக்கு இன்னும் பெரிய வீடு வேணும்னா, இதை தான் எங்களால வாங்க முடியும்.
அதனால, நான் இதுக்கு வேண்டியதை செய்து காரியத்தை முடிக்கப் போறேன்.
ஒரு சில வருஷங்கள் ஆகும், அப்புறம் எல்லாம் பழகிப் போகும்.
ஆமாம், சில வருடங்கள், சில சிலுவைகளும்.
பாரு, நாம ரொம்ப வித்தியாசமான உலகத்துல வாழறோம், வில். அது தான் உண்மை, சரியா?
நீ என்ன வேணும்னாலும் செய்யலாம், உன் பைத்தியக்கார தொப்பியையும் போட்டுகிட்டு
எங்கே வேணும்னாலும் போகலாம்.
ஒரு தாயா இருக்கணும்னா, நமக்குப் பிடிக்காத பல வேலைகளை செய்து தான் ஆகணும்.
நீ ஒரு ரோபோட் மாதிரி பேசற, சரியா?
அதெல்லாம் எழுதப்பட்ட விதிகள் இல்ல. இந்த திருடன் கிட்ட வேண்டாம்னு சொல்லிடு.
-என்ன? -ஆமாம்.
சார்லி வீட்டை மாத்த தயாரா இருக்கார்.
குழந்தைங்களுக்கு இன்னும் வயசாயிகிட்டே போகுது, அவங்களுக்கு இன்னும் இடம் தேவை.
உனக்கு இங்கே வாழ பிடிச்சிருக்கா?
கண்டிப்பா எனக்கு இந்த கண்ராவி இடத்துல வாழப் பிடிக்கல. நீ என்ன பேசற நீ?
-இல்ல. -எனக்குப் பிடிக்கல. இந்த... ஒரு பூத் பங்களா.
சரி, அப்போ நாம ஏன் இங்கிருந்து வெளியேறி, ஞான ஸ்நானம் செய்துக்கக்கூடாது,
அதோட சார்லியிடமும், நீங்க இங்கே குடி வரப் போறதில்லைன்னு சொல்லலாமே?
நான் சார்லிகிட்ட அப்படி சொல்றேன், ஆனால் நீ ஆட்ரியுடைய வீட்டிலேர்ந்து உன் பொருட்களை
எல்லாம் எடுத்துட்டு வந்து, மொத்தமா உறவை முறிச்சிடணும்.
இது எமோஷனல் பிளாக்மெயில்.
நான் உன் மேல அக்கறை வச்சிருக்கேன், அதுக்காக எனக்கு விருப்பமில்லாத விஷயத்தை செய்ய
-நீ என்னை கட்டாயப்படுத்துவயா? -எனக்கு உன் மேல இன்னும் அதிக அக்கறை இருக்கு.
-அதைப் பத்தி எனக்குத் தெரியலை. -நீ அந்த உறவை முறிச்சிட்டு
-வந்துடணும். -எனக்கு அதைப் பத்தித் தெரியாது.
-நீ அந்த பெண்ணுடைய வீட்டிலிருந்து வெளியேறணும். -என்ன தெரியுமா?
நீ எங்கிட்ட சவால் விடற. என்னை நீ உசுப்பிப் பார்க்கிற.
-நிஜமாவா? ஓஹோ. -நான் செய்துடுவேன். ஆமாம், பார்த்துக்கோ.
-இப்போவே, போய் வேண்டாம்னு சொல்லு. -நிஜமாவா?
அந்த பயங்கர பொம்பளைகிட்ட உனக்கு இந்த இடம் விருப்பம் இல்லன்னு சொல்லு.
-ஆக நான் இப்போ அதை செய்யணுமா? -ஆமாம், செய்யணும், உடனே. வாங்க வர்றாங்க பாரு.
-நாம ஒத்துக்கிட்டோம். டீல் போட்டோம். -நான் எப்படி அவங்ககிட்ட...
-போ. போய் சொல்லு. சும்மா போ. -எனக்கு பயமா இருக்கு.
-சொல்லு. -நீ சொல்றயா?
சரிதான் மக்களே.
இப்போ ஆவணங்களைப் பார்க்கும் நேரம்.
தெரியும், தெரியும், யாருக்கும் பிடிக்காத வேலை. ஆனால் அதை சுருக்கமா, சுவாரசியமா முடிக்கிறேன்.
உன் பெயரை மட்டும் இதுல சரியா போடணும்...
மன்னிக்கணும், நான் வந்து... எனக்கு இது பிடிக்கல.
-நீ விளையாடறயா. -நான் வந்து... நான்...
எனக்கு இனி வீடு காட்ட மாட்ட, நிச்சயமா மாட்ட. எனக்குத் தெரியும்.
உண்மையா பேசுவோம். இந்த இடம் ரொம்ப மோசம், சரியா?
அதாவது, இது நிஜமாவே ரொம்ப மோசமான இடம்.
இது எங்க அப்பாவுடைய இடம்.
ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு.
அடக் கடவுளே! ஊஊ!
அப்பாடி, இப்ப எவ்வளவோ நல்லாயிருக்கு.
நான் என் சவாலை செய்ய முடியாது. அதைச் செய்ய வேண்டாம். எனக்குச் செய்ய வேண்டாம்.
-அதுக்கு பதிலா ஐஸ் கிரீம் சாப்பிடலாம், சரியா? -இல்ல.
-நான் உனக்கு ஐஸ் கிரீம் வாங்கித் தரேன். -நாம உன் விஷயத்தை செய்யத் தான் போறோம்.
-எனக்குச் செய்ய விருப்பமில்லை. வேண்டாம். -இல்ல. முடியவே முடியாது.
-பாரு, பிளீஸ். பிளீஸ். -முடியவே முடியாது.
-நாம போறோம். நாம இப்ப போறோம். -இது தான் கடைசி.
ஒரு தடவை நான் எல்லாத்தையும் எடுத்துட்டா, நான் இனிமே அவ வீட்டுல காலே வக்க முடியாது,
-ஆனால் அந்த நினைப்பையே நான் வெறுக்கிறேன். -வில், நாம போறோம்.
நாம செய்யறோம். நீ குஷியா உணர்வே.
-அடச் சே. -அது நல்லா இருக்கப் போகுது. ஊஊ!
அவ வீட்டுல இல்ல. பார்த்தா இப்படி நடக்கணும்னு விதிக்கப் படல போலும். நாம போகலாம்.
நாம சைடுல போய் பார்க்கலாம். வா.
ஹலோ?
அடக் கடவுளே.
அதோ கென்டால்ஃப்.
-அவனைப் பாரு. -அவனைப் பார்த்தா பாவமா இருக்கு.
-ரொம்ப சோகமா இருக்கான். துக்கமா இருக்கான். -ஆம். உன்னை பார்க்கிறான்.
-ஹை. -பார்க்கிறான். பாரு. ஹை.
-ஹை. -அவன் முகத்துல ஒளி வந்துடுச்சு.
-அவன் எவ்வளவு... -அவனுடைய உடல் தோற்றமே மாறிடுச்சு.
-ஹை. -விளக்கு மாதிரி ஒளி வீசறான்.
-ஹை, குட்டி நண்பா. -அவ வீட்டுல இல்ல.
அவளைக் கூப்பிட்டு உன் பொருட்களை எடுத்துக்க ஒரு நேரத்தை குறிச்சிடு.
-சரியா? போகலாம். -இல்ல, இல்ல. நாம இப்பவே அதை செய்யணும்.
எனக்கு தைரியம் இருக்காது. ஆதரவு தர நீ கூட இருக்கணும்.
-இப்பவே செய்திடலாம், சரியா? -சரிதான், எப்படி?
நீ முட்டிப் போட்டு, நாய் கதவு வழியா உள்ளே போ.
-என்ன? மாட்டேன். -நீ போகணும்.
-அது தான் ஒரே வழி. -நீ பண்ணு.
-நான் உள்ள நுழைய முடியாது. நம்பு. -பாரு.
நீ ரொம்ப ரொம்ப மெல்லிசா இருந்து திடமாவும், வளையும் தன்மையுடன் இருக்கணும்.
மொத்தத்துல, சின்ன நீண்ட உருவம், நீள கால்கள்.
-நீ என்ன செய்யணும்னு தெரியும். -ரொம்ப குறுகலா இருக்கு.
-அட, எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு. சரி. -நல்லது. அந்த நாய் கதவு வழியா உள்ளே போ.
சரி தான். என்னால இதை செய்ய முடியும்.
சீக்கிரம். சீக்கிரம்.
நீ மயங்கி விழணும்னா மட்டும் என் பின் பாகத்தைப் பாரு.
மரியாதையுடன் சொல்றேன், நான் பார்க்கல.
உள்ளே போ. ஆகட்டும்.
-ரொம்ப நளினம். நல்லாயிருக்கு. -ஆமாம்.
-அட, அங்கப் பாரு. ஊஊ! -பண்ணிட்ட. சரி. நல்லது. நல்லது.
நல்லது, இப்போ கதவைத் திற. கதவுக்கு வா. கதவைத் திற.
-நல்லது. நல்ல வேலை செய்த. இதோ. -ஆமாம். வா.
-இந்த வழியா. -ஆமாம்.
வில், என்ன செய்யற?
ஆட்ரி, நீ வீட்டுலயா இருக்க.
வில், நீ சொன்ன இது உன் வீடுன்னு. நீ என்ன செய்யற?
-என்ன செய்யற? -சில்வி...
-இல்ல, நான் சொல்லலை. என்... -சில்வியா, எதுவும் தெரியாத மாதிரி நடிக்காதே.
நீ அந்த நாய் கதவு வழியா உள்ள தவழ்ந்து வர்றதை நான் செக்யூரிட்டி கேமரா வழியா பார்த்தேன்.
ஒரு செக்யூரிட்டி கேமரா இருக்குன்னே நீ எனக்குச் சொல்லலையே.
எங்க கிட்ட இருக்குன்னு தெரிஞ்சிருந்தா நீ அதை செய்திருக்கவே மாட்ட.
நான்... பாரு, அவன் வாதம் என்னன்னா, அவன் வந்து அவனுடைய பொருட்களை எடுக்க வந்தான்
-உன்னுடன் உறவை முறிக்க நினைச்சான். அது தான். -உன் பொருட்கள் எல்லாம் உனக்கு கிடைக்காது.
-என் பொருட்கள் வேணும். -உனக்கு அவை கிடைக்காது
ஏன்னா, நிச்சயமா உனக்கு ஒரு பழைய சீப்பும்
ஒரு செல் ஃபோன் சார்ஜரும் எங்கேயும் கிடைக்கும், அந்த கேவலமான சாக்கை வச்சுகிட்டு
-இங்கே வந்து என்னை வேவு பார்க்க வேண்டாம். -அட, நான் உன்னை வேவு பார்க்கிறேனா?
என்னவோ.
என்ன எழவு, சில்வியா? நீ இங்கே எதுக்காக வந்த?
உனக்கு குழந்தைங்க, குடும்பம் எல்லாம் இல்லையா?
இருக்கு. உனக்கு... அட, உனக்கு நினைப்பு இருக்கா. எனக்கு குடும்பம் இருக்கு, சரி.
சரி, நிஜமாவே உனக்கு வில்லைப் பத்தி அக்கறை இருந்தால்,
நீ உங்க கடந்த கால கண்ராவியை வச்சுட்டு திரும்பி அவனை
-இதுல இழுத்து விட பார்க்க மாட்ட. -சரி.
நீ குறுக்குத்தனமான அந்த பதின்ம வயசு பெண்கள் வச்சுக்குறது போல கிறுக்குத் தனமான பேர்களையும்
அடைமொழிகலையும், ரகசிய ஜோக்குகளையும் வச்சுட்டு இருக்கீங்க.
விடியற்காலை நாலு மணி வரை எப்போதும் ஃபோன்ல பேசிகிட்டு இருக்க வேண்டியது.
நான் ஒரு வயத்து வலி இருக்குற குழந்தையுடன் இருப்பேன். வேற யாருடன் நான் பேச முடியும்?
-உன் கணவன். -அவர் தூங்கிடுவார். ஒரு சிஸ்டம் இருந்தது.
சரி, எனவே நான் இரவுகள் பார்த்துப்பேன் அவர் காலையில பார்த்துப்பார்.
எனவே நான், தாய்ப்பால் கொடுத்துட்டு...
எனக்கு அதைப் பத்தியெல்லாம் கவலையில்லை.
உங்க விஷயம் எல்லாமே விசித்திரமாவும் நாசம் செய்வதாகவும் இருக்கு.
எங்க டேட் இரவுகளுக்கு எல்லாம் இவன் உன்னையும் கூப்பிடுவான்.
நீ அவனுக்கு எடுத்துக் கொடுத்த ஆடைகளை போட்டுக்கொள்வான்.
நான் என்ன செய்யணும்? ஒரு வரையறை வேண்டாமா எல்லாத்துக்கும்?
அது அவனுக்கு நல்லதில்ல.
என்ன தெரியுமா? இப்போ எங்களுக்குள்ள உறவு உடைஞ்சிடுச்சு இல்ல,
உன்னுடைய கண்ராவி உபதேச பேச்சுக்களை எல்லாம் நான் இனி கேட்க வேண்டிய அவசியமில்ல, சரியா?
உண்மையில, நீ கேட்டு தான் ஆகணும்
ஏன்னா நீ என் டைனிங் அறையில நிற்கிற
அதுவும், கேவலமா, ஒரு நாயைப் போல அந்த நாய் கதவு வழியா தவழ்ந்து வேற உள்ள வந்திருக்க.
-நாம புணரலாமா? -ஒழிஞ்சு போறயா இல்லயா!
வெளியே போ!
நான் உன் கழிப்பறையை உபயோகப் படுத்தலாமா?
-கேட்கறதுக்கு மன்னிக்கணும். -சரி, வெளியே போ.
நன்றி.
அட, அவ என்னை பைத்தியமாக்குறா.
-நீ நல்லா செய்த. -அப்படியா?
ஆமாம், அவகூட புணர அவகிட்ட கெஞ்சியது மட்டும் நல்லாயில்ல, மற்றது பரவாயில்ல.
ஆமாம், அது யோசிச்சுப் பார்த்தா, அது கொஞ்சம் பரிதாபம் தான்.
-ஆம். -நான் மட்டும்...
அவ ஒரு மாதிரி அப்படியும் இப்படியும் சிக்னல் கொடுத்தாள், இல்ல?
-எனக்கு அப்படி தெரியலையே. -நிஜமாவா?
-இல்ல. -நாம ஒரே அறையில இருக்கலையோ?
உன்னை குஷிப்படுத்த ஒண்ணு கொண்டு வந்திருக்கேன்.
-இது கென்டால்ஃபா. -ஆமாம்.
ஹே.
-பாரு, நீ தான் அவனைக் காப்பாத்திட்ட. -ஆம்.
-ஏற்கனவே அவன் சந்தோஷமாகிட்டான். தெரியுது. -பூரிச்சு போயிட்டான்.
இன்னும் பத்து வருஷம் இளையவனாகிட்டான்.
நன்றி. ஹலோ, பேபி.
-ஆம். -ரொம்ப இனிமையானவன்.
வேண்டாம். வேண்டாம். இல்ல... வேண்டாம்.
பின்னாடி போ! எனக்குப் பிடிக்கல.
-பாரு அவனை. -நாம இங்கிருந்து வெளியே போகணும்.
நாம நாச வேலை செய்யறோம்னு சொன்னாளே, உன்னால நம்ப முடியுதா?
இல்ல. நாம நேர் எதிர்.
-நாம ஆக்கப்பூர்வமா இருக்கோம். உருவாக்குறோம். -நாம உருவாக்குறோம்.
என்ன ஆச்சு?
-நல்லது! ஆமாம்! அப்படிதான்! -அடப் பாவமே.
மன்னிச்சிடு, ஆட்ரி.
கென்டால்ஃப் இந்த சூழல்ல உற்சாகமா இருக்கான்.
ஓ. இனிய மாலை.
சரி.
சரி தான். வந்தாச்சு. இது தான் சரி.
-ஆகவே இங்கே தான் நீ இருக்கயா, ஹாம்? -இங்கே தான் இருக்கேன்.
-இது தான் சுத்துவட்டாரம். நல்லது. -இது தான், ஆமாம்.
பகலில் நல்லா இருக்கும். இரவுல கொஞ்சம் விசித்திரமா இருக்கும்.
நிறைய நாய்கள் குரைக்கும், மனிதர்கள் அலறுவாங்க.
அவ்வப்போது பலமான மோதல்கள்
ஆனால் அதைப் பத்தியெல்லாம் நாம அதிகமா கேள்வி கேட்கக்கூடாது.
-நான் சொல்றது உனக்குப் புரியுதா? -சரி...
-ஆம், ஆனால் எனக்கு பிடிச்சிருக்கு. -அது சுவாரசியமா இருக்கு.
-அப்படியா. -ஆம்.
சரி, இன்னிக்கு வந்ததுக்கு நன்றி.
உன் கருத்தை மட்டும் கேட்கலைன்னா, அந்த குப்பையை வேண்டாம்னு சொல்ல
எனக்கு தைரியம் வந்திருக்காது. அதனால, அதுக்காக நன்றி.
சரி, நன்றி, வந்து, ஒருவழியா ஆட்ரியுடன் என் உறவை முறிச்சதுக்கும்,
அதன் வலி தெரியறதுக்கு முன்னாடி அதை முடிச்சதுக்கும், நன்றி.
நிச்சயமா நான் இனிமேல் அவளைப் பார்க்கவே போறதில்லை, நன்றி.
அதோட...
-அதோட? -அதோட...
-அந்த மோசமான சூழ்நிலையிலிருந்து... -ஆம், வரவேற்கிறேன்.
- ...கென்டால்ஃபை காப்பாத்தியதுக்கு நன்றி. -இருக்கட்டும்.
அவனும் உனக்கு நன்றி சொல்றான்.
அவன் எவ்வளவு குஷியா இருக்கான் பாரு.
ஆம். அங்கே பாரு.
-நிஜமா மதிக்கிறேன். -பரவாயில்லை, இருக்கட்டும்.
என்ன விஷயம்னா, நான் உண்மையா சொல்றேன்,
என்னால கென்டால்ஃபை பார்த்துக்க முடியாது.
உன்னால ஒரு ஓணானைப் பார்த்துக்க முடியாதா?
உண்மையில என்னால எதையுமே பார்த்துக்க முடியாது, என்னையும் சேர்த்து தான்.
நானும் ஆட்ரியும் விவாகரத்து செய்துகிட்டதுக்கு முக்கிய காரணமே அதுதான்.
-நீ அவனை பார்த்துக்குறயா? பிளீஸ், அவனை வச்சுக்கோ. -முடியவே முடியாது. நிச்சயமா முடியாது.
உனக்கு அவனைக் காப்பாத்துற துடிப்பு இருக்கு. அதை உங்கிட்ட பார்த்தேன்.
எந்த சூழ்நிலையிலும் நான் அந்த ஓணானை எடுத்துட்டுப் போக மாட்டேன்.
ஆகவே, நீ வீட்டுக்கு டிரைவ் செய்து திரும்பி வந்திட்டு இருந்த,
அப்போ உனக்கு இந்த தாடியுள்ள ஓணான் நம்ம குடும்பத்துக்கு வேணும்னு தோணுச்சா?
ஆமாம், அது இந்த ஓணானை தத்து எடுத்துக்குற
நிகழ்ச்சி ஏதோ ரோடு பக்கம் நடந்துட்டு இருந்தது.
அப்போ என்... மனசே உடைஞ்சு போச்சு.
நிஜமாவா? ஏன்னா, இதுக்கு முன்னாடி நீ பெட்டே வேண்டாம் என்பாயே.
இது குழந்தைங்களுக்காக.
-பெரும்பாலும் நாய்களை வளர்ப்பாங்க. -நாய்கள்னா வேலை அதிகம்.
அப்போ உனக்கு உறுதியா அந்த வீடு வேண்டாமா?
நீ இன்னொரு முறை போய், கடைசியா பார்த்துட்டு வர விரும்பலயா?
வேண்டாம், அந்த வீடு ரொம்ப பிரச்சினை. அதோட வில்லும் ஒத்துக்கிட்டான். அவனும் பார்த்தான்.
அட, வில் அங்கே வந்திருந்தானா?
ஆம், அவன் சும்மா கூட வந்தான். புதுசா ஒருத்தர் பார்த்துச் சொல்ல.
நீ அதை எப்படி அழைக்கப் போற? நான் யோசிச்சேன்...
-கென்டால்ஃப். -வேண்டாம், எனக்கு அது பிடிக்கல.
-அது விசித்திரமா இருக்கு. -அப்படியா?
ஜெஸிப்பா எப்படி இருக்கு?
அதாவது ஜெஸிக்காவா?
இல்ல, ஜெஸிப்பா.
-அவள்... -உனக்கு ஓணான்களைப் பிடிக்குமா, என்ன?
அட, ஆமாம், ரொம்ப பிடிக்கும்.
ரொம்ப பிடிக்கும்.
அவள் முகத்தைப் பாருங்க.
-இங்கே அவளுக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. -ஆமாம்.
எனக்கு ஜெஸிப்பாவை பிடிச்சிருக்கு.
தமிழாக்கம் அகிலா குமார்