-Γεια, μωρό μου. -Γεια.
Έχω άλλα 23 δευτερόλεπτα!
ΕΚΚΙΝΗΣΗ ΠΑΥΣΗ
Μισό λεπτό, Σάιμον.
Τέλειο.
-Εντάξει. -Ένα λεπτό!
Τελείωσαν τα πέντε λεπτά. Πάμε.
Περίμενε.
Ωραία. Περίμενε.
Θεέ μου. Τέλεια.
Εδώ. Είναι βρόμικο αυτό.
Γρήγορα. Βιάσου.
-Εντάξει. Πάμε. -Το θες αυτό;
-Θα ξαναδώ το σπίτι σήμερα. -Ναι.
Με τα πέντε μπάνια; Ένα για κάθε μέλος αυτής της οικογένειας;
Το φαντάζεσαι; Δεν το ήξερα. Είναι σαν κάστρο.
Δεν θα ξέρουμε τι να τα κάνουμε.
Εσύ χέζεις στη δουλειά.
-Δεν λέμε "χέζεις". -Συγγνώμη.
Ξέρεις; Όταν μετακομίσουμε, θα χέζω στο σπίτι σαν βασιλιάς.
Χέζω.
-Μη λες "χέζω". -Πού είναι η μπαγκέτα;
-Ποια μπαγκέτα; -Θέλω μπαγκέτα και μπερέ για τα Γαλλικά.
Τι; Πρώτη ακούω για μπαγκέτα και μπερέ.
-Θεέ μου. Μαμά. -Τι;
Δεν πήρα μέιλ από την κα Λόρεν. Άκουσες για μπαγκέτες;
-Όχι. Πάω. -Ή μπερέ;
-Τα λέμε. -Καλή τύχη.
-Δεν κλείνει, γιατί... -Θα κοπώ!
-Βγάλ' το αυτό. -Έγινε.
-Θα το κρατήσω. Το θέλω! -Καλά, αλλά δεν θα κλείνει η σάκα.
ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΣΧΕΣΗ
ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΠΕΚΜΑΝ
-Πώς τα πέρασες με τον Ουίλ; -Ωραία ήταν, για λίγο.
Και μετά το γύρισε στο δράμα πάλι.
Ουρλιάζαμε ο ένας στον άλλον
στον δρόμο στη 01:00 το πρωί.
Θεέ. Και μόνο που το ακούω, νιώθω πιο ζωντανή από όσο έχω νιώσει 20 χρόνια.
Πρέπει να ουρλιάζω πιο πολύ.
-Το ουρλιαχτό έχει πάθος. -Ναι.
Η γκρίνια, όχι.
Όχι. Δεν θα πω ψέματα, ήταν ωραία βραδιά.
\Αλλά δεν μπορώ... Ειλικρινά,
δεν έχω χρόνο για ψεύτικα προβλήματα στη ζωή μου.
Έχω αρκετά αληθινά προβλήματα. Όπως αυτό.
Υποτίθεται ότι θα δω εκείνο το σπίτι στο Ενσίνο για τρίτη φορά.
Ειλικρινά αν δεν το αγοράσω, θα με διώξει.
Σου είπα να μην πάρεις την Νταϊάν
-για μεσίτρια. -Ξέρω.
Είναι η μαμά του γραφείου. Δεν πιάνεται. Φοράει σακάκι.
-Δουλεύεις σε γραφείο. -Ναι.
Κάποιες από εμάς δουλεύουμε στο σπίτι.
Επειδή φοράω φόρμες δεν σημαίνει ότι δεν έχω δουλειά.
-Είναι πολύ κυριλέ για μένα. -Ναι.
Το ξέρω. Αν δεν ήμασταν και οι δύο γονείς,
δεν υπήρχε περίπτωση να δούλευε μαζί μου εξ αρχής.
-Ποτέ. -Γεια!
-Νταϊάν! -Μην την αντιγράφεις.
-Γεια, Σίλβια. -Γεια.
Τι φανταστική μέρα! Θα κάνουμε την προσφορά.
Σωστά. Η κατάλληλη μέρα για να αγοράσω ένα σπίτι με λεφτά.
Αυτή εδώ με δυσκόλεψε πολύ.
-Ένοχη! -Είδαμε πάνω από 40 σπίτια φέτος.
-Όχι. -Πούλησα στην Έλεν και την Πόρσια
σε μια μέρα.
-Άκουσα καλά λόγια για τη Έλεν. -Κι εγώ!
Της είπα "Δεν υπάρχει σύντομος δρόμος.
Δεν μπορεί να είναι και μεγάλο και καινούριο
και σε καλή θέση και καλή τιμή".
Το ξέρω. Είχες δίκιο. Έκανα λάθος.
Και τελικά πήρε ένα καταπληκτικό σπίτι για ανακαίνιση.
-Είναι... -Είναι κι αυτή μια λύση.
Αλλά τώρα που η μικρή πάει νήπιο, θα είναι τέλεια απασχόληση.
Επιτέλους έχω χρόνο να το κάνω!
Λοιπόν, ακούστε, κυρίες. Θα αργήσω.
Πρέπει να δείξω στο Μαλιμπού ένα παραθαλάσσιο συγκρότημα.
Δεν λέω για ποιον, αλλά κάνει ρίμα με το Σμιν Λίζελ.
Αλλά θα επιστρέψω και θα τα πούμε αργότερα.
-Ευχαριστώ. Είσαι τέλεια. -Αντίο.
Ευχαριστώ για όλα, για την υπομονή σου.
-Καλή τύχη. -Ξέρεις το τρελό;
Θεέ μου.
Σμιν Λίζελ λένε τον προπάππο μου από την Εσθονία.
-Όχι. -Πάπι Σμιν.
Εγώ νόμιζα ότι ο Σμιν Λίζελ ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας φον Τραπ.
-Το έχω ακούσει. Ναι. -Σμίνι.
Έλα τώρα.
ΜΑΛΑΚΑΣ ΚΙΝΗΤΟ
Λοιπόν, τι άλλα; Θα κάνουμε τίποτα καλό σήμερα;
-Κάτι έχουμε σήμερα. -Ναι. Για λέγε.
Θα πάρω τα αρχεία εμβολιασμού του Σαμ.
Πρώτη φορά κατασκήνωση. Είναι συναρπαστικό.
-Μ' αρέσουν τέτοιες μέρες. -Κάθε μέρα, εννοείς;
Ναι.
ΜΑΛΑΚΑΣ ΗΧΗΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ
Γεια, Σίλβια. Ο Ουίλ είμαι. Είναι απίστευτα επείγον.
Πρέπει να με πάρεις.
Τι είναι τόσο επείγον;
Δεν υπάρχει τίποτα επείγον. Πλάκα έκανα.
Τι κάνεις;
Εντάξει. Τι θες;
Ας μιλήσουμε. Τι κάνεις;
Τι συμβαίνει;
Εντάξει, καλά. Θα σου πω τι συμβαίνει. Άφησες την πιστωτική σου στο μπαρ.
-Γαμώτο. -Αν ήθελες να ξαναβγούμε,
δεν χρειαζόταν κάποιο κόλπο.
-Ας έλεγες να πάμε να φάμε. -Δεν έχω χρόνο για τέτοια.
-Άρα μεσημεριανό; -Όχι.
-Δεκατιανό; -Όχι.
Ντιμ σαμ; Τελευταία προσφορά. Ντιμ σαμ και ξερό ψωμί.
Εντάξει. Αντίο.
Έλα. Περίμενε. Δεν θες την πιστωτική σου;
Μου φώναζες στον δρόμο μέσ' στη νύχτα χθες.
Κανείς δεν μου φέρεται έτσι, εκτός από τα τρία παιδιά μου.
Κι εσύ μου φώναζες. Φωνάζαμε. Όλοι φωνάζουν.
Μιλήσαμε με μηνύματα μετά. Μια χαρά. Όλα καλά.
Το ξεπέρασα. Ξεπέρνα το.
Εσύ ξεπέρνα το.
Ανεβαίνει το νερό, αλλά φοβάμαι να το τραβήξω πάλι.
Δοκίμασε με τη βεντούζα, αλλά ίσως γίνει χειρότερο.
Ναι; Κάνε εκπομπή με επισκευές σπιτιών. Είμαι έτοιμη να παρατήσω το σπίτι.
-Το έχεις. -Θεέ μου. Ξεχειλίζει!
-Τι έκανες; -Τίποτα. Απλώς κοιτούσα.
Όχι! Είναι παντού! Τι ζωή είναι αυτή;
Θες να έρθω στο σπίτι;
-Αντίο. -Αντίο. Σ' αγαπάω, μωρό μου.
Λεκάνη!
Γαμώτο! Να πάρει. Όχι!
Γαμώτο.
Έρχομαι!
Τι κάνεις εσύ εδώ;
-Το λένε "ηρωισμό". -Δεν έχω χρόνο για τέτοια.
Είμαι σπουδαίος. Θα γράψουν τραγούδια για μένα.
-Τι κάνεις; -Θέλω τη βοήθειά σου. Έρχεσαι;
Μπορώ να πάρω κανένα αβοκάντο;
Θεέ μου.
Το ορκίζομαι, είναι μόνο νερό.
-Ναι; Εντάξει. -Σταμάτα το.
Δεν ξέρω πώς να το σταματήσω.
Δεν είναι και τόσο καλό.
Εσύ το έκανες αυτό; Εσύ;
-Θα το φτιάξεις; -Ναι.
Έτοιμο.
-Ευχαριστώ πολύ. -Έτοιμο. Πού είναι η σφουγγαρίστρα;
Στην κουζίνα. Δεν χρειάζεται να το κάνεις εσύ.
Δεν με πειράζει. Το 60% των μπάρμεν σφουγγαρίζουν.
Ευχαριστώ. Δεν χρειάζεται.
Πολύ ωραίο σπίτι. Πολύ ζεστό.
Εννοείς μικρό.
Όχι, θυμίζει σπιτικό.
Θεέ μου. Να το iPad του.
Kρυφό iPad. Κάποιος βλέπει πορνό;
-Είναι οκτώ. -Και;
Εγώ στα οκτώ μου ήμουν σιχαμερός.
-Όχι εκεί. Είναι αηδία! -Γιατί;
-Γιατί είναι αηδία; -Γιατί ξαπλώνουμε εκεί.
-Μπορείς να το πιεις. -Πολλά μπορείς να κάνεις.
-Ναι. Διψάς; -Πάρ' το...
Θες να πιπιλίσεις τις κλωστές;
Τι θες να κάνουμε μετά από αυτό; Πάμε στην παραλία;
Να φάμε κάνα στρείδι; Πάμε σινεμά;
Δεν μπορώ. Έχω δουλειά. Θα κάνω προσφορά για ένα σπίτι, βασικά.
Αφού το δω για άλλη μια φορά.
Ωραία. Τι έχει αυτό το σπίτι;
Δεν μας χωράει. Είναι μικρό για πέντε άτομα.
Έχει ένα μπάνιο. Το οποίο πλημμυρίζει.
-Πες για το νέο σπίτι. -Τέλειο!
Είναι για ανακαίνιση. Θέλει λίγη δουλειά.
-Να έρθω κι εγώ; -Όχι.
Είμαι καλός στις ανακαινίσεις.
-Από πότε; -Ανακαίνισα το μπαρ μόνος.
Αλήθεια;
Ήταν σφαγείο για κοτόπουλα πριν.
-Αποκλείεται. -Ναι.
Ακόμα βρίσκουμε φτερά και ράμφη.
Ξέρω. Σοβαρά, τώρα. Να έρθω; Θα είμαι χρήσιμος, το υπόσχομαι.
Εντάξει. Απλώς να μη μιλάς.
-Εντάξει. -Δεν...
Να μη μιλάς σε κανέναν.
-Δεν θα μιλάω. Τέλεια. -Όχι.
Λοιπόν, πόσο συχνά βλέπεις την Όντρεϊ;
Ανά μερικές βδομάδες.
Έχω ακόμη πράγματα που δεν έχω πάρει από το σπίτι.
Οπότε, ξέρεις, πηγαίνω από κει για να πάρω πράγματα.
Τι; Γιατί;
Ξέρεις. Θέλει χρόνο η μετακόμιση.
Σε μια μέρα γίνεται.
Είναι κι ο Γκάνταλφ εκεί.
-Η Όντρεϊ έχει τον Γκάνταλφ; -Ναι.
Μα ήταν δικός σου. Την αγαπάς αυτήν τη σαύρα.
Ακόμα αγαπάω τον Γκάνταλφ. Επέμενε να τον κρατήσει,
γιατί δεν με θεωρούσε αρκετά υπεύθυνο για να τον φροντίσω.
Αυτό είναι γελοίο.
Είναι σαν γιος σε μορφή σαύρας. Πρέπει να έχεις την επιμέλεια.
Την έχουμε από κοινού, γιατί πάω και τον βλέπω συχνά.
Τι;
-Τι; Πες μου. Λέγε. -Τίποτα. Απλώς... Δεν ξέρω.
Δύσκολα ξεπερνάς ένα διαζύγιο αν οι ζωές σας ακόμα συνδέονται.
Το διαζύγιο είναι χάλια. Τη μια μέρα είστε παντρεμένοι
και την άλλη δεν ξαναβλέπεστε.
Σκέφτηκες ποτέ ότι με το να αφήσεις τα πράγματά σου εκεί
και με το να κρατήσει εκείνη τον Γκάνταλφ, θα μένατε σε επαφή
και κάπως έτσι θα κρατούσατε το δράμα ή ό,τι είναι αυτό ζωντανό;
Τώρα που το λες, οι καβγάδες μας είναι συναρπαστικοί.
Και συχνά οδηγούν στο σεξ.
Αυτός είσαι. Το έπιασες.
Συναρπαστικά πράγματα.
Όχι, ευχαριστώ.
-Κάνουμε διεγερτικούς καβγάδες. -Όχι, ευχαριστώ.
-Με τίποτα. -Σου φαίνεται αηδιαστικό;
-Μην αηδιάζεις με κάτι που μ' αρέσει. -Σταμάτα.
Λοιπόν, πες μου για το σπίτι. Για τι πράγμα μιλάμε;
-Έχει γερό σκελετό. -Ωραία.
Είναι μεγαλύτερο σε έκταση. Έχει πισίνα.
Τέλεια. Θέλει φτιάξιμο από την αρχή;
Μερική ανακαίνιση;
Δεν είναι και για γκρέμισμα ή μεταπώληση.
Είναι...
Είναι πρώην γηροκομείο.
Έκλεισε μετά τον COVID.
-Είμαι βέβαιος. -Άντε πηδήξου.
ΓΚΑΡΝΤΕΝ ΒΑΛΕΪ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ
-Διαφορετικό. Εντάξει; -Ενδιαφέρον. Ανυπομονώ.
-Γεια. -Γεια.
-Τα κατάφερες. Χαίρομαι που σε βλέπω. -Γεια. Κι εγώ χαίρομαι.
Θα είσαι ο Τσάρλι. Επιτέλους.
-Γεια! -Επιτέλους σε γνωρίζω.
-Όχι. -Γεια. Όχι.
-Είναι ο Ουίλ. Ο εργολάβος μου. -Ουίλ. Εργολάβος.
-Χαίρομαι που ήρθες να το δεις. -Εργολάβος.
Και παρουσιάζει την εκπομπή We Be Jammin στο Nickelodeon.
Θεέ μου.
Μαθαίνουμε στα παιδιά την αυτοπεποίθηση μέσω της ρέγκε.
Δεν την είχα ακουστά. Θα τη δω.
Ο Τσάρλι δεν μπορούσε να έρθει. Είχε πολλή δουλειά.
-Οπότε... Ναι. -Το σπίτι είναι φανταστικό.
-Απίστευτο. -Ναι.
-Οι "αντερίδες". Τα... Όλα αυτά. -Ναι.
Οι λεπτομέρειες.
Του 1926, προφανώς;
-Του 1986. -Αυτό θα έλεγα.
-Κοντά. -Μέσα στον 50ετή κύκλο.
Λοιπόν, το εσωτερικό είναι...
-Περίπου 550 τ.μ.; -Είναι 325 τ.μ.
-Δεν είμαι σίγουρος. -Αλλά...
-Είσαι σίγουρη; -Ναι.
Να τσεκάρουμε; Θα καταλάβω.
-Το οικόπεδο είναι 550 τ.μ. -Οπότε, παρουσιάζεται σαν 550 τ.μ.
Περάστε. Θα κάνουμε την τέταρτη, και ελπίζω τελευταία, παρουσίαση.
-Ελάτε. -Δόξα στον Γιαχ.
-Για δες. -Ναι.
Θα έχεις κι επτά σκακιέρες. Δεν τις βρίσκεις εύκολα πλέον.
Λοιπόν, κράτα στο μυαλό σου ότι θα ανακαινιστεί πλήρως.
Ναι. Αυτό μπορεί να γίνει το φουαγιέ ή...
Ναι. Ωραία ψηλά ταβάνια.
Ψηλά ταβάνια, ευρύχωρο.
-Με δυσκολία φτάνω. -Ωραία ακουστική.
-Ναι, ωραία ακουστική. -Ναι.
Είναι σε περιοχή με σχολεία.
Πολλά κάγκελα και ράμπες αν σε απασχολεί η ασφάλεια.
-Κοίτα! Δουλεύει; -Ναι...
Και βέβαια! Δουλεύει.
Θα μπορούσες να το επιστρέψεις στη θέση του, παρακαλώ;
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ.
Τι είναι αυτό;
Γιατρός.
Γιατρός. Γιατρ...
Χριστέ μου.
Όλοι λατρεύουν αυτό το κουμπί.
Αλλά ξέρετε κάτι; Έχει ένα καλό.
Με τα καλώδια στο ταβάνι, μπορείς να συνδέσεις το ηχοσύστημα.
-Ναι. -Μέσα από...
-Καλή ιδέα. -Όχι, δεν...
-Ναι, πρέπει να τα πετάξουμε αυτά. -Δουλεύει.
-Ναι... Μάλλον. Θεέ μου... -Σου πάει.
-Θα μπορούσα... -Δεν θα καθόμουν εκεί.
-Ούτε καν... -Πρόσεχε.
-Όχι. Δεν θα το έκανα. -Καλά είμαι. Είναι σαν αιώρα.
-Λοιπόν, είσαι ο εργολάβος; -Έλα.
Ναι. Εργολαβώ για πάνω από μια δεκαετία.
Και δεν έχουμε συναντηθεί τόσο καιρό.
Βασικά, έχουμε, αλλά δεν με θυμάσαι.
-Θα σε θυμόμουν. -Όχι.
Ναι.
Ναι, αυτό είναι το αγαπημένο μου δωμάτιο.
Έχει την αίσθηση αληθινής Ανατολικής Ακτής.
Ναι, θυμίζει αποικιακό άσυλο ανιάτων. Νεκροτομείο του Κέιπ Κοντ.
Θα γκρεμίσω τον τοίχο και θα φτιάξω μια μεγάλη τραπεζαρία
-όπου θα φιλοξενούμε... -Καλό. Πολύ ωραίο.
Δεν νιώθεις σαν να έχει πεθάνει κάποιος εδώ;
Νιώθω ότι κάποιος πέθανε εδώ.
-Άσχετο. -Όχι σ' αυτό το δωμάτιο. Ναι.
Εντάξει. Όλα αυτά πάνε με το σπίτι
ή οι ιδιοκτήτες σκοπεύουν να τα πάρουν μαζί τους στο επόμενο βασίλειο;
Σταματάς; Σταμάτα, σε παρακαλώ. Ξέρω ότι περνάς ωραία, αλλά εγώ...
-Αρκετά. -Συγγνώμη.
Έχεις δίκιο. Υπερβολή. Έχεις δίκιο.
-Ευχαριστώ. -Συγγνώμη. Το ξύλο είναι ωραίο.
-Δεν είναι αληθινό ξύλο. -Ωραία.
Και αυτό θα γίνει το δωμάτιο του Σάιμον.
Έχει και μια μικρή κουζίνα.
Το όνειρο κάθε αγοριού.
Ευχαριστώ.
-Αυτό είναι της Φράνσις. -Αυτό έχει κανονικό ψυγείο.
Έχει δόντια και αίμα εδώ μέσα.
Αλλά θα τα απομακρύνω εργολαβικά, κανένα πρόβλημα. Εύκολο.
-Ναι, αντιμετωπίζεται εύκολα. -Ναι.
-Κι αυτό θα γίνει της Μέιβ. -Κι άλλη μικρή κουζίνα.
Τι διάολο;
-Το είδατε, έτσι; Το είδατε; -Αεράκι. Ένα αεράκι ήταν.
-Έχει ξαναγίνει; -Ας δούμε την αίθουσα υποδοχής.
Δεν ήταν αεράκι.
Τα παιδιά θα το λατρέψουν.
Ποιο;
Για ποιο πράγμα μιλάς;
Και αυτή θα είναι η κρεβατοκάμαρα.
Η κύρια.
Ναι, προφανώς, ξέρεις, θα τη χωρίσουμε από την τουαλέτα.
Θα μετακινήσουμε το κουζινάκι και τη βάση του ορού,
την πλαστική κουρτίνα και τη ράγα της
και τις κουπαστές και τις μπάρες και...
Και θα βάλουμε μερικά παράθυρα...
-Ναι. -Κάπως.
Είναι εύκολο. Απλώς ρίχνεις τον τοίχο.
Δεν είναι εξωτερικός τοίχος.
Δείτε.
-Γιατρός. -Συγγνώμη!
-Γιατρός. -Πάτα το δύο φορές. Είναι...
-Ήταν διαφορετικό απ' το άλλο κουμπί. -Ναι.
Καλό.
-Έχει και καρέκλα τουαλέτας. -Ναι.
-Συμπεριλαμβάνεται. -Ναι.
-Εντάξει. -Ναι, απλώς...
Θα το φτιάξω.
-Μην καθίσεις. -Το θέλω πολύ.
-Σε παρακαλώ. Σε ικετεύω. -Το θέλω.
Δικέ μου.
Τι λέει ο Τσάρλι για το σπίτι;
-Του αρέσει. -Ναι.
Θα ήθελε οτιδήποτε είναι μεγάλο και το αντέχουμε οικονομικά.
-Θα μετακόμιζε και σε άδειο Blockbuster. -Έχουν γίνει όλα GNC.
Αλλά μπορώ να είμαι ειλικρινής μαζί σου;
Όχι, κράτα το συνηθισμένο τακτ και γοητεία.
Εντάξει, αυτό το μέρος είναι ένας εφιάλτης.
Και θα χαλάσετε πάρα πολλά λεφτά
για να κάνετε αυτό το μέρος κάτι άλλο από φρικτό.
Γιατί δεν πάτε σε κάποιο έτοιμο; Δεν είναι δικηγόρος ο Τσάρλι;
Ναι, αλλά έχουμε τρία παιδιά και ένα εισόδημα.
Ζούμε στη δεύτερη πιο ακριβή πόλη της Αμερικής.
Μην είσαι παράσιτο, βρες δουλειά.
Δεν δουλεύω 13 χρόνια, γιατί μεγαλώνω τα παιδιά μου.
Δεν μπορώ να "βρω δουλειά".
Γράψου στο ZipRecruiter, εντάξει;
Και οι πιο χαζοί στον πλανήτη έχουν δουλειά. Θα βρεις κι εσύ.
Αν θέλουμε μεγαλύτερο σπίτι, αυτό αντέχει η τσέπη μας.
Οπότε, θα σηκώσω τα μανίκια και θα φτιάξουμε αυτό εδώ.
Θα πάρει μερικά χρόνια και μετά θα μετακομίσουμε.
Μερικά χρόνια και μερικούς σταυρούς.
Ζούμε διαφορετικά. Είναι γεγονός, εντάξει;
Μπορείς να κάνεις ό,τι θες και να πας όπου θες
με το καπελάκι σου και ό,τι άλλο.
Το να είσαι μαμά σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις πράγματα που δεν θες.
Ακούγεσαι σαν ρομπότ, εντάξει;
Δεν είναι κανόνες. Μην αγοράσεις αυτό το αχούρι.
-Τι; -Ναι.
Ο Τσάρλι θέλει να μετακομίσουμε. Τα παιδιά μεγαλώνουν και θέλουν χώρο.
Θες να ζήσεις εδώ;
Φυσικά και δεν θέλω να ζήσω εδώ. Τι λες τώρα;
-Όχι. -Όχι. Είναι ένας στοιχειωμένος εφιάλτης.
Τότε, τι λες να φύγουμε από δω, να ρίξουμε πάνω μας λίγο αγιασμό
και να πεις στον Τσάρλι ότι δεν θα μετακομίσετε;
Θα το πω στον Τσάρλι μόνο αν πας στο σπίτι της Όντρεϊ, μαζέψεις τα πράγματα
και δώσεις ένα τέλος.
Αυτό είναι συναισθηματικός εκβιασμός.
Επειδή σε νοιάζομαι, με αναγκάζεις να κάνω κάτι
-που δεν θέλω; -Σε νοιάζομαι πιο πολύ.
-Δεν νομίζω. -Πρέπει να τελειώνεις μ' αυτήν τη σχέση.
-Πρέπει να φύγεις απ' το σπίτι της. -Ξέρεις;
Είμαι μέσα. Λέω ότι μπλοφάρεις.
-Αλήθεια; -Θα το κάνω. Ναι.
-Τώρα, ακύρωσέ το. Ναι. -Αλήθεια;
Ακύρωσέ το στην τρομακτική κυρία.
-Πρέπει να το κάνω; -Ναι. Τώρα. Έρχονται.
-Κάναμε μια συμφωνία. -Πώς μπορώ να...
-Άντε. Πες το. -Φοβάμαι.
-Πες το. -Θα το πεις εσύ;
Εντάξει, λοιπόν.
Η ώρα της χαρτούρας!
Ξέρω, όλοι μισούν τη χαρτούρα. Αλλά θα την κάνω ευχάριστη και γρήγορη.
Απλώς θα γράψουμε το όνομά σου...
Λυπάμαι, δεν μπορώ να το κάνω.
-Πλάκα μου κάνεις. -Απλώς... Είμαι...
Θα με διώξεις. Είναι βέβαιο. Το ξέρω.
Ειλικρινά. Το μέρος είναι φρικτό.
Βασικά, είναι ένα χρέπι.
Ήταν του πατέρα μου.
Λυπάμαι πολύ.
Θεέ μου!
Νιώθω πολύ καλύτερα.
Δεν κάνω το δικό μου. Μην το κάνουμε. Δεν θέλω.
-Πάμε για παγωτό. -Όχι.
-Θα σε κεράσω παγωτό. -Θα το κάνουμε.
-Δεν θέλω. -Αποκλείεται.
-Σε παρακαλώ. -Αποκλείεται.
-Πάμε. -Είναι τόσο οριστικό!
Αν πάρω τα πράγματα, δεν θα ξαναπατήσω στο σπίτι.
-Δεν μπορώ ούτε να το σκέφτομαι. -Θα πάμε. Θα το κάνουμε. Θα νιώσεις καλά.
-Να πάρει. -Όλα θα πάνε καλά.
Λείπει. Δεν ήταν γραφτό. Πάμε.
Ας δούμε από την άλλη. Έλα.
Είναι κανείς εδώ;
Θεέ μου.
Ο Γκάνταλφ.
-Δες. -Δείχνει θλιμμένος.
-Απελπισμένος. Λυπημένος. -Ναι. Σε είδε.
-Γεια. -Ναι. Κοίτα. Γεια.
-Γεια! -Χάρηκε.
-Είναι τόσο... -Άλλαξε η μορφή του.
-Γεια. -Φωτίστηκε το πρόσωπό του.
-Γεια, φιλαράκο. -Λείπει.
Πάρ' την και ρώτα τι ώρα να περάσεις.
-Πάμε. -Όχι. Θα γίνει τώρα.
Θα χάσω το θάρρος μου. Σε θέλω δίπλα μου.
-Ας το κάνουμε τώρα, εντάξει; -Καλά, πώς;
Σκύψε και πέρνα από τη σκυλόπορτα.
-Τι; Όχι. -Πρέπει.
-Είναι η μόνη λύση. -Κάν' το εσύ.
-Δεν χωράω, έχω προσπαθήσει. -Έλα.
Πρέπει να είσαι πολύ λεπτός, γυμνασμένος κι ευλύγιστος.
Μικρόσωμος, με μακρύ κορμό και πόδια.
-Ξέρω τι κάνεις. -Πολύ στενός.
-Μ' αρέσει. Εντάξει. -Ωραία. Μπες από τη σκυλόπορτα.
Εντάξει. Θα το κάνω.
Γρήγορα.
Μην κοιτάς τον κώλο μου, εκτός αν θες να υπνωτιστείς.
Με όλον το σεβασμό, όχι.
Απλώς πήγαινε. Άντε.
-Όλο χάρη. Τέλεια. -Ναι.
-Κοίτα. -Τα κατάφερες. Ναι. Τέλεια.
Ωραία. Άνοιξε την πόρτα.
-Τέλεια. Μπράβο. Έλα. -Ναι. Πάμε.
-Από δω. -Ναι.
Ουίλ, τι κάνεις εδώ;
Όντρεϊ, είσαι εδώ.
Ουίλ, μου είπες ότι αυτό είναι το σπίτι σου. Τι κάνεις;
-Εσύ τι κάνεις; -Σίλβ...
-Δεν το είπα. -Σίλβια, μην το παίζεις χαζή.
Σε είδα από την κάμερα να σέρνεσαι.
Δεν είπες ότι έχεις κάμερα ασφαλείας.
Δεν θα το έκανες αν το ήξερες.
Άκου, ήθελε να έρθει και να πάρει τα πράγματά του
-και να τελειώνει. Αυτό. -Δεν θα τα πάρεις.
-Τα θέλω. -Δεν θα τα πάρεις.
Μπορείς να βρεις μια παλιά βούρτσα
κι έναν φορτιστή αλλού, αντί να τα χρησιμοποιείς ως δικαιολογία
-για να με παρακολουθείς. -Σε παρακολουθώ τώρα;
Σιγά!
Τι διάολο, Σίλβια; Τι θες εσύ εδώ;
Δεν έχεις παιδιά και οικογένεια;
Έχω. Το θυμάσαι. Ναι, έχω.
Αν νοιαζόσουν για τον Ουίλ, δεν θα τον τραβούσες σ' αυτήν τη δυναμική
-που έχετε μεταξύ σας. -Εντάξει.
Είστε σαν έφηβες με τα γελοία ψευδώνυμά σας,
τα συνθηματικά και τα αστεία σας.
Μιλούσατε στο τηλέφωνο ως τις 04:00.
Ήμουν ξύπνια γιατί το μωρό είχε κολικούς. Με ποιον να μιλούσα;
-Με τον άντρα σου. -Κοιμόταν. Είχαμε σύστημα.
Εγώ είχα βραδινή βάρδια κι εκείνος πρωινή.
Οπότε, θήλαζα...
Δεν δίνω δεκάρα.
Η σχέση σας ήταν παράξενη και καταστροφική.
Σε καλούσε στα ραντεβού μας.
Φορούσε ρούχα που του είχες διαλέξει. Τι να έκανα; Να μην έβαζα όρια;
-Δεν του έκανε καλό. -Ξέρεις; Τώρα που χωρίσαμε,
δεν χρειάζεται να ακούω πια τους μαλακισμένους λόγους σου, εντάξει;
Βασικά, χρειάζεται, γιατί βρίσκεστε στην τραπεζαρία μου
αφού συρθήκατε από τη σκυλόπορτα σαν σκυλί.
-Θες να πηδηχτούμε; -Πάρε δρόμο!
Φύγετε!
Να πάω τουαλέτα;
-Λυπάμαι που το ζητάω. -Ναι, πήγαινε.
Ευχαριστώ.
Με νευριάζει τόσο πολύ.
-Τα πήγες καλά. -Ναι;
Ναι, εκτός από εκεί που την παρακάλεσες να κάνετε σεξ.
Ναι, εκ των υστέρων, ένιωσα λίγο αξιοθρήνητος.
-Ναι. -Αν είχα... Μου έστελνε μηνύματα, σωστά;
-Δεν το είδα. -Σοβαρά;
-Όχι. -Δεν ήμασταν στο ίδιο δωμάτιο;
Έχω κάτι για να χαρείς.
-Ο Γκάνταλφ! -Ναι.
Γεια.
-Τον έσωσες. -Ναι.
-Δείχνει ήδη χαρούμενος. -Πανευτυχής.
Δέκα χρόνια νεότερος.
Ευχαριστώ. Γεια, μωράκι.
-Ναι. -Είναι γλυκός.
Μη. Όχι.
Πίσω! Δεν μ' αρέσει.
-Κοίτα τον. -Ας φύγουμε.
-Μα να μας πει καταστροφικούς; -Όχι. Είμαστε το ακριβώς αντίθετο.
-Εποικοδομητικοί. Δημιουργούμε. -Εποικοδομητικοί.
Τι έγινε;
-Ωραία! Ναι! -Τι κρίμα.
Συγγνώμη, Όντρεϊ.
Ο Γκάνταλφ έχει ξετρελαθεί μ' όλο αυτό.
Γκανταλφάκος.
Εντάξει.
Ωραία. Εδώ είμαστε. Τέλεια.
-Εδώ μένεις; -Εδώ.
-Ωραία γειτονιά. -Ναι.
Είναι ωραία τη μέρα. Τη νύχτα είναι λίγο περίεργα.
Έχει πολλά σκυλιά που γαβγίζουν και ανθρώπους που φωνάζουν.
Και ενίοτε κάποιους κρότους
για τους οποίους δεν θες να ρωτήσεις πολλά.
-Κατάλαβες; -Λοιπόν...
-Αλλά μ' αρέσει. -Ενδιαφέρον.
-Ναι. -Ναι.
Λοιπόν, ευχαριστώ για σήμερα.
Δεν θα είχα το θάρρος να πω όχι στο αχούρι
αν δεν έλεγες τη γνώμη σου. Οπότε, σ' ευχαριστώ.
Λοιπόν, ευχαριστώ, που επιτέλους με έκανες να ξεκόψω από την Όντρεϊ
και να τραβήξω το τσιρότο.
Δεν πρέπει να την ξαναδώ, οπότε ευχαριστώ.
Και...
-Και; -Και...
-Ευχαριστώ που έσωσες τον Γκάνταλφ... -Παρακαλώ.
-από εκείνο το απαίσιο περιβάλλον. -Παρακαλώ.
Ευχαριστεί κι αυτός.
Κοιτά πόσο χαίρεται.
Ναι. Κοίτα τον.
-Πραγματικά το εκτιμώ. -Παρακαλώ.
Το θέμα είναι, για να είμαι ειλικρινής,
δεν είμαι ο κατάλληλος για να φροντίζω τον Γκάνταλφ.
Δεν μπορείς να φροντίζεις μια σαύρα;
Δεν είμαι κατάλληλος για να φροντίζω το οτιδήποτε, ούτε εμένα.
Βασικός λόγος που χώρισα με την Όντρεϊ.
-Θα τον πάρεις; Σε παρακαλώ, πάρ' τον. -Όχι.
Έχεις προστατευτικό ένστικτο. Το έχω δει.
Δεν πρόκειται να πάρω τη σαύρα.
Δηλαδή, απλώς ερχόσουν σπίτι
και σκέφτηκες ότι θέλουμε γενειοφόρο δράκο;
Δίνονταν σαύρες για υιοθεσία στην άκρη του δρόμου.
Και ράγισε η καρδιά μου.
-Αλήθεια; Γιατί δεν ήθελες κατοικίδια. -Είναι για τα παιδιά.
-Συνήθως παίρνουν σκυλιά. -Θέλουν δουλειά.
Σίγουρη για το σπίτι;
Δεν θες να ρίξεις άλλη μια ματιά;
Όχι, εκείνο το σπίτι είναι σκέτος μπελάς. Συμφώνησε κι ο Ουίλ. Το είδε.
Ήταν εκεί ο Ουίλ;
Ναι, πέρασε. Για μια φρέσκια ματιά.
Πώς θα τον ονομάσουμε; Σκεφτόμουν...
-Γκάνταλφ. -Όχι, δεν μ' αρέσει.
-Αλλόκοτο. -Ναι;
Τι λέτε για το Τζέσιπα;
Τζέσικα εννοείς;
Όχι, Τζέσιπα.
-Είναι... -Σ' αρέσουν οι σαύρες;
Ναι, τις λατρεύω.
Τις λατρεύω.
Δες το πρόσωπό της.
-Της αρέσει εδώ. -Ναι.
Αγαπάω την Τζέσιπα.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια