- Dobra, zaczynamy. - Rodzinny wieczór filmowy.
Co oglądamy?
- Musimy coś uzgodnić. - Ja chcę obejrzeć Emotki.
No weź. Widziałaś to 8000 razy.
Skarbie, raczej nie dam rady znowu obejrzeć Emotek.
- Ale ja chcę to obejrzeć. - A W głowie się nie mieści?
- Słodycz. Nie dla mnie. - Dobra.
- Dla ciebie. - Znowu chcesz to samo.
Zawsze się rozklejasz.
Emotki!
- A może John Wick? - Co?
- Nie obejrzymy Johna Wicka. - Nie.
- Skąd ty... Nie. - Co? Nie.
Może wyszło coś nowego. Sprawdzę.
Dobry pomysł.
Emotki!
Ojej.
Co?
- Will się rozwodzi. - Kto to?
- Will się rozwodzi? - Audrey napisała na Insta.
- Kto to jest Will? - Nie wiedziałaś?
- Nie. Dawno z nim nie gadałam. - Kto to?
To mój stary przyjaciel.
Kiedyś był najlepszym przyjacielem mamy.
- To były? - Nie. Po prostu przyjaciel.
Z bonusem?
- Nie. Fuj. Co? Bez bonusu. - Nie.
Will był nawet świadkiem mamy na naszym ślubie.
Co będziemy dziś oglądać?
- Emotki. - Nie mogę.
Nie mogę znowu tego oglądać.
- Co ci szkodzi? - To film o fontach.
- A Halloween? - Nie.
- Nieważne. - Gadających.
- Emotka kupy! - Nie.
Mamy tak mało wspólnego czasu.
- Emotka kupy! - A Dahmer?
Dahmer?
- Czemu nie? - Obejrzyjmy to.
- Dahmera? - Tak.
Wiem, co zrobimy.
Emotka kupy.
- Zadzwoń do Willa. - Nie chce ze mną gadać.
Przesadzasz. Pewnie bardzo by się ucieszył.
Sama nie wiem. Nie rozmawialiśmy ze sobą od lat.
Zerwaliśmy znajomość. Jego żona mnie nie znosi.
- Chyba ty jej. - To nie takie proste.
Uznałam, że Audrey jest dla niego okropna, a on ją poślubił.
To chyba zmienił zdanie.
Nie było warto tracić przez to przyjaciela.
No to zadzwoń.
- To by było dziwne. - Czemu?
Nie wiem.
Kobiety i mężczyźni w naszym wieku nie kumplują się ze sobą.
- Nieprawda. - Daj spokój.
Nasi przyjaciele to same pary. Ty gadasz z facetami, ja z babkami.
Tak, faktycznie.
Od kiedy dwóm płciom tak trudno się kolegować?
- Od ślubu? Od dzieci? - Znaliście się z Willem wcześniej.
Niby tak. Biedny Will. Pewnie czuje się samotny.
Zadzwoń do niego. Od tego są przyjaciele.
PLATONICZNA PRZYJAŹŃ
- Hej. O Boże. - Hej. No proszę.
- Jak się masz? - Świetnie, a ty?
- Dobrze wyglądasz. - Dobrze się czuję.
- Ładna koszulka. - Dziękuję.
Wyglądasz jak grunge’owy pajac z lat 90.
O rety. Jak tam interes piwny?
Bardzo dobrze.
Jestem teraz piwowarem we własnym barze.
- Co? Gratuluję. - Dziękuję.
- Tak. - Super.
W ten weekend urządzamy w barze imprezę.
Jeśli jesteś dostępna
w ten weekend, to wpadnij.
- Bardzo chętnie. - Wyślę ci szczegóły.
Nadal pracujesz jako prawniczka?
Charlie został partnerem, a ja mu pomagam.
Czyli wciąż pracujesz w kancelarii z Charliem?
Mamy sporo roboty. Jest super.
Jesteście obecnie zatrudnieni w tej samej kancelarii?
Nie pobieram pensji.
Paradoks społeczeństwa.
Obecnie nie pracuję.
Rozumiem. Obecnie jesteś bezrobotna.
Wciąż masz tę swoją rodzinkę?
Tak. Pokazać ci fotkę?
Jasne.
No proszę.
Super.
Wyglądają zdrowo.
Słuchaj, chciałam przeprosić cię za to, jak postąpiłam z twoją żoną.
Zwłaszcza za to, że odradzałam ci małżeństwo z nią.
Żałuję tego.
Cóż...
Co?
Nic.
- Co... Naprawdę? - Nic. Po prostu ci mówię.
Świetnie.
Dobrze. Dziękuję ci za to.
Teraz jest moją byłą żoną, więc...
- O nie! Kiedy to się stało? - Tak.
Parę miesięcy temu.
- O nie. - Tak.
Jak to się stało? Co między wami zaszło?
Nic. To była wspólna decyzja. Rozstaliśmy się polubownie.
- Aha. - Wciąż się przyjaźnimy.
- To bardzo dojrzałe. - I polubowne.
No wiesz, świadome rozstanie i takie tam pierdoły.
Rozwody są trudne.
Przestań.
- Fajnie było. - Miło było cię zobaczyć.
Tak. Świetnie się bawiłem.
No dobrze.
- Jeśli masz wolny weekend, wpadnij. - Pewnie.
- Wyślę szczegóły. - Jasne.
- Super. - Załatwię opiekunkę.
BROWAR
Próbuję to pojąć.
- Jasne. - Nie było jej pięć lat,
- a teraz przychodzi na imprezę? - Tak.
Trochę zjebane.
- Bo? - Nigdy nie lubiła Audrey.
Audrey teraz nie ma, a ona wraca.
Dla mnie to zjebane.
Niechęć do Audrey nie ma nic wspólnego z jej powrotem.
Zapraszając mnie na kawę, nawet nie wiedziała o rozwodzie.
Chwila. Co za laska nienawidzi mojej siostry?
Moja przyjaciółka. Natomiast Audrey jest twoją przybraną siostrą.
Wasi rodzice pobrali się, gdy kończyliście liceum. Wasza bliskość jest dziwna.
I nie musi cię tu być. My prowadzimy bar. Ty jesteś inwestorem.
Możesz zostać w domu i oszukiwać Setha Greena na NFT.
- Widzę, co się dzieje. - Co?
- Nie istnieje przyjaźń z kobietą. - Bzdura.
Film Kiedy Harry poznał Sally dowodzi, że to możliwe.
Zły przykład. Harry poślubia Sally.
- Ruchają się. - Fakt.
Tytuł powinien brzmieć Kiedy Harry ruchał Sally.
Można przyjaźnić się tylko z nieatrakcyjną kobietą.
Nieprawda.
- Nie mówiłem tak. - Zgadzam się z Willem.
Przyjaźnię się z ciotką, a jest śliczna.
- Fajnie. - No właśnie.
Poznałem twoją ciotkę i naprawdę jest seksowna. Fakt.
- To obleśne. - Racja. Tak czy siak,
myślisz, że przyjdzie?
Myślę, że nie. Mieszka w Culver City.
Ma trójkę albo dziewiątkę dzieci.
Nie pamiętam.
Ale logistycznie byłoby jej trudno.
To była kurtuazja.
Nic po niej nie widać.
Nie można poznać, ile ktoś ma dzieci tylko po wyglądzie jego ciała.
Popatrz na taką królową termitów.
W ogóle po niej nie widać, że ma tysiące potomków.
Chyba przeniesiemy cię na tył, Omar.
SZKOŁA
Pa.
Mamo, nie wchodź ze mną.
- Co? - Nie jestem już mała.
Chodzę do przedszkola. Nie musisz wchodzić.
Wiem, ale lubię cię odprowadzać do sali...
Zostań.
Zapomniałem wody.
Tak!
Nie jest gorsza niż sok.
Widziałaś to?
Maeve nie chciała, żebym ją odprowadziła.
Miałaś dobrą passę.
To po prostu strasznie nagłe.
Przez 13 lat byłam etatową mamą,
a teraz nikt nawet nie chce się tu ze mną pokazywać.
Ja chcę.
Myślałam, że mi ulży, kiedy Maeve pójdzie do przedszkola.
Będę mieć dla siebie czas. Na prysznic czy sałatkę.
Nie zrobiłabyś sałatki.
Czuję, że wszyscy na mnie patrzą i myślą,
co zrobię z resztą życia.
Nie. Nikt na nas nie patrzy. Jesteśmy niewidzialne.
Kobiety w średnim wieku. Patrz.
Cześć, chłopaki. Jak tam...
- Nie. - Kryzys wieku średniego.
Tak doświadczają go kobiety.
Wiesz, co powinnaś zrobić?
- Nie mów tego, proszę. - Etsy.
- Skończyłam prawo. - Zawsze zapominam.
Pamiętasz, jak ci mówiłam o tym starym przyjacielu?
Zapytał mnie o pracę, a ja pokazałam mu zdjęcie dzieci.
- Masakra. - Nie?
Od razu uciekł. I wcale go nie winię.
On jest hipsterskim piwowarem, modnie się ubiera,
a ja jestem...
Urządza imprezę w swoim barze w Arts District.
Chodźmy tam!
Co? Nie. To nie dla takich jak my.
Może kogoś poznam. Mam strasznie długą posuchę.
Akurat tam kogoś poznasz.
Kogo poznasz w browarze?
- Shię LaBeoufa. - Znowu? Ty dalej z nim?
Przepraszam. Lubię małych, wściekłych narwańców.
I wiesz, że dobrze się pieprzy.
Wiesz, że tak.
No chodź na imprezę. To może być nasza ostatnia przed śmiercią.
- Nie zaprzeczę. - Nie.
Pa.
- O Boże. Pa! - Pa.
Widzimy się po lekcjach.
- Okradnijmy ich, co? Jestem tu. - Chętnie.
- Właśnie. - Nie widzicie mnie?
- Nie widzicie tego? - Jestem tu. Nie widzicie?
Dobrze wyglądam?
Ubrałam się jak kocica. Chociaż to panterka.
- Wyglądam na rozwódkę? - Nie. Wyglądasz super.
Ja pierdzielę! Wszyscy tu są w wieku Frances.
O Boże. Czy on ma koszulkę, a nie ma spodni? To teraz modne?
Mnie nie pytaj. Wiem tyle co ty.
Powiem ci jedno.
Może nie jesteśmy młode,
ale mamy życiowe doświadczenie, którego brakuje tym sukom.
Pewnie. Na przykład jak opatulić noworodka.
- Jasne. - Prawda?
Powiem tyle. Mamy lepszą zdolność kredytową niż oni.
Lepsza zdolność!
Lepsza zdolność
Przepraszam, że żyję.
Czuję, że będzie niezręcznie. Sama nie wiem.
Możemy iść.
- Chodźmy gdzieś na lampkę wina... - Dobra.
- Hej! - Cześć!
O Boże, zobaczył mnie. Cześć!
Nie chcę tu być.
- Hej! - Hej! Przyszłaś.
- Tak. Gratki. - Dobrze cię widzieć.
- Dziękuję bardzo. - Proszę. To jest Katie.
- Cześć. - Katie, Will. Andy.
- Hej. - Katie.
- Sylvia. - Hej. Gratuluję wam.
- To spore osiągnięcie. - Wypasione miejsce.
- Dziękujemy. - Tak.
To dzięki twojemu wsparciu.
- Super. - Pójdę po drinki.
Słuchaj. Nie odmówię, bo to twoja działka.
Chodź do przodu.
- Dzięki. - Spoko.
To niesamowite.
- Naprawdę wam się udało. - Tak. Jest super.
- Mam pomysł na następny interes. - Tak?
Tak. Pub z winem.
Pub z winem? Jasne. Miejsce z winem i jedzeniem?
- Tak. - To restauracja.
- Trochę ich za mało, nie? - Tak tylko mówię.
Mogłabym siedzieć na krześle z winem dokładnie w tym miejscu.
- Racja. - No to...
Wybacz, że przerywam twoją opowieść.
Babka z LA Times jest tam, jeśli chcesz z nią pogadać.
Jasne.
- Zaraz wrócę. - Spoko.
Ale tu super! Wiem, że ciężko pracowaliście i...
Nie wiem, co ci się wydaje, ale rozwód to świeża sprawa, jasne?
Więc bądź ostrożna.
Jeździłeś po niej tak samo jak ja,
ale to mnie obwiniasz. To nie fair. To seksizm.
Nie odgrywaj sufrażystki,
tylko dlatego, że ubrałaś się jak Hillary Clinton.
Słuchaj. Nie ustalam zasad,
ale je szanuję.
- Nie wiem, o co ci chodzi. To bez sensu... - Wiesz o co.
Wcale nie.
Sorki. Mały taniec.
Sorki. To było dziwne. Gratulacje.
- Dziękuję. - Proszę.
- Hej! - Poznałam przy barze faceta.
Co? Opowiadaj.
Nie słyszałam, co mówił.
- Ani słowa. Okropnie tu głośno. - Racja.
I za dobrze go nie widziałam.
Nie mam okularów.
- Ale fajnie jest w końcu wyjść! - Ale słodko.
Myślę, że powinnyśmy stąd iść.
Nie ciągnij mnie wołami. Jestem zajebiście zmęczona.
To była dopiero porażka.
- A czego się spodziewałaś? - Nie wiem.
To po prostu dziwne, kiedy ktoś bliski nagle staje ci się obcy.
Wasza przyjaźń nie pasuje do tego etapu życia.
Przyjaźnię się z wieloma facetami. No, przyjaźniłam.
- Kiedyś. - Ja też.
Mój najlepszy kumpel ze studiów miał na imię Oren.
- Wciąż macie kontakt? - Tak. Codziennie gadamy.
- No widzisz. - Jasne, że nie! A jak myślisz?
- Co? - Nie gadam z nim codziennie.
No co ty?
Upiliśmy się, poszliśmy do łóżka i kontakt się urwał.
Ta twoja relacja z Willem nie jest warta zachodu.
Należy do przeszłości.
- Jak marmurkowe dżinsy. - Znów są modne.
- Nie. Przestań. - Tak. Frances mi mówiła.
Cholera jasna.
Ja pier... Dopiero co je oddałam.
- Spokojnie. - Jak śmiesz?
Co ty, kurwa, wyprawiasz?
O nie. O Boże. To Audrey, jego była żona.
Przychodzisz na randkę do mojego baru? Na jakim świecie tak się robi?
- To jego była żona? - Tak.
Ale laska.
- O Boże. - Jest po prostu śliczna.
Masz wszystko. Cały świat.
Ja mam jedno miejsce! Właśnie to!
A ty przyprowadzasz do mojego baru nazistę?
- Zabieraj go stąd. - Jestem z Norwegii,
gdzie sojusz socjaldemokratyczny kontroluje parlament od wielu...
Nie udawaj, że lubisz Żydów.
Jak, kurwa, śmiesz?
Wiem, że najeżdżaliście kiedyś cudze terytoria,
ale to mój bar!
To ja dostałem go po rozwodzie!
Nie jest twój, tylko mojego brata.
Przyrodniego brata.
Skąd ta obsesja na punkcie tego detalu?
Bo wasza bliskość jest dziwna.
Tak myślę!
Poza tym on nie jest jedynym właścicielem.
Ja posiadam 24,5% tego baru!
A ty przyprowadzasz tu, kurwa, dyżurnego planu Leni Riefenstahl.
O nie, Will jest stuknięty. To okropne.
To jest super.
- Ma świetne buty. - Boże, i ten top.
Dobra, nie powinnam była go przyprowadzać, ale musisz ochłonąć.
- Nie ochłonę. - Przyhamuj.
Tutaj mogę sobie pozwolić, żeby puściły mi hamulce!
Właśnie to zrobię.
- Tak. Wracaj do bunkra. - Chodź.
Auf Wiedersehen.
To było nieprofesjonalne.
No ba! Myślisz, że się cieszę?
- Całkowicie. - Wiem!
To jest... Nie mogę... Muszę zostać.
Nie zostawaj.
Po prostu wygląda na smutnego.
W sumie mam to gdzieś. Widzimy się jutro rano.
O 8.15.
Jezu, jest 22.15.
Właśnie dlatego idę do domu.
- Hej, stary. - Hej.
Wszystko gra?
Nie. Muszę stąd iść. Chcesz się napić gdzieś indziej?
- Jasne. - Dobra.
Myślałam, że rozstaliście się pokojowo.
To nie wyglądało na pokojowe.
Powiesz mi, co się stało? Dlaczego się skończyło i...
Zaczęła po prostu myśleć,
że jestem za mało ambitny i poważny.
I że za dużo piję.
- Ale to twoja praca. - Dosłownie.
Teraz właśnie pracuję. Wyrabiam nadgodziny.
A ona odniosła sukces jako marszandka
i zaczęła we mnie widzieć przegrywa.
Postąpiłem więc odpowiedzialnie i dojrzale
i przeleciałem przypadkową dziewczynę.
- Czyli jesteś bohaterem tej historii. - Wypadłem nieźle, co?
Dopiąłem swego.
- Tak, zarządziłeś. - Tak.
Sporo tu ładnych dziewczyn, nie?
Może musisz być z kimś innym.
Nie tego potrzebuję.
Nie mówię o życiowej partnerce, tylko kimś do zabawy.
Mogę znowu zrobić swoje.
Mogę odkurzyć skrzydła i być twoją skrzydłową.
Nie trzeba. Upiłaś się? Ile wypiłaś?
Dwa piwa, więc tak, upiłam się.
W tym barze nie poznaje się ludzi, tylko przerabia traumy.
Dokąd idziesz?
Cześć, dziewczyny.
Ma dużo tatuaży. Widzę, że ty też, co?
- To prawda. - Co ten oznacza?
To hołd dla mojego zamordowanego chłopaka.
Mogę spytać, co się stało? Nie znam nikogo...
Zadźgano go nożem.
Dobra, dziękuję. Miło było poznać.
- Miło było. - Chodź tu.
Dzięki. Pa.
- Sorki. - Jezu.
Była przemiła, ale chyba sporo przeszła.
Myślisz? Gdybym z nią był, to po śmierci uhonorowałaby mnie duporożem.
Nie mogę się teraz umawiać. To upokarzające. Mam 40 lat.
Na samą myśl o randkach panikuję.
Patrz na tego gościa. Patrz na to ciacho.
Pamiętasz go? Był pożeraczem cipek!
Już się tak nie mówi.
Przepraszam. Był smakoszem cipek.
Koneserem cipek. Prawdziwym znawcą.
- Ale serio... - No weź.
...patrz, jaki jestem młody i krzepki.
Prawie może się wydawać, że moją stylówę tworzy tylko i wyłącznie
ten wspaniały złoty naszyjnik z symbolem chai.
- O Boże. Zaczyna się. - Mój piękny chai.
Najlepsze, co mi się trafiło.
Szczerze mówiąc, całe moje życie się posypało,
kiedy mój naszyjnik chai trafił do kosza.
Nie będę przepraszać, że się go pozbyłam.
Mężczyźni takich nie noszą.
Był brzydki.
- Powiedz to Melowi Gibsonowi. - Właśnie.
Ty musisz mu powiedzieć, bo z Żydami nie gada.
- Dobra, chodź. - Dokąd idziemy?
Kupię ci nowy naszyjnik chai.
- Naszyjnik chai? - Tak.
Nie wiem, czy są w okolicy całodobowe sklepy z judaikami,
- ale jakiś znajdziemy. - Chodź.
Dziękuję. Było miło.
LOMBARD
Jesteśmy.
- Dobry wieczór. - Chcielibyśmy wejść.
- Tak. - Proszę.
- Hej. - Witam.
- Szukacie gitary? - Nie.
Bo ta należała do Micka Jaggera.
Co? Ile kosztuje?
Tysiąc.
To niezła cena jak za gitarę Micka Jaggera.
Możemy ją kupić i sprzedać z zyskiem.
- To nie jego gitara. - Tak tylko mówię.
- Ewentualnie Ricka Jaggera. - Mam zainteresowanego kupca.
Dziękujemy.
Co ty?
Patrz tam. Chcę to mieć.
Psa?
Nie, to „W” zwisające z obroży.
„W” jak Will. Ja jestem Will.
To czyste srebro. Pięćdziesiąt dolców.
- Rany. - Pięć dych.
- Czyste srebro, naprawdę? - Ale okazja. Srebro za pięć dych.
No proszę!
- Sprzedane. - Umowa stoi.
Dziękuję.
Weźcie je sobie.
- Słucham? - Nie zabiorę niczego Wrestlerowi.
No dobrze. Dziękuję panu. Poproszę o zwrot pieniędzy.
BEZ ZWROTÓW
No weź, człowieku. Po prostu zabrałeś mi pieniądze.
- Damy radę. - Nie mogę ukraść...
Jestem mężatką. Mam trójkę dzieci.
Nie może napaść mnie doberman.
- Po co dziś przyszłaś? - Żeby się z tobą spotkać.
Nie. Nie dlatego przyszłaś. Przyszłaś się zabawić.
- To prawda. - To może się zabawimy?
Dawaj. Twoje dzieci zachwyci brak ucha.
Nie, nie. No weź.
Uspokój bestię, a ja się do niej zbliżę.
- Jak? Co mam... - Nie wiem.
Moja Ulijanko, klęknij na kolanko...
Czuję się jak w horrorze.
- Umyj się... - To nie pomaga. Zrób coś innego.
Hej, dziewczynko. Zapłaciłem za to.
Zostań. Dziękuję.
Szybko!
- Idźcie! - Dobra, chodź.
- Tak! Było warto! - O Boże! Tak! Udało się!
- O Boże. - Tak!
- Chcesz żelka z trawką? - Tak! Pewnie.
- Chodźmy. - Dzięki.
- Całkiem niezłe frytki, nie? - Dobre są.
Bardzo dobre.
Zapomniałem, że na haju się taka robisz.
To mały haj.
Mały haj.
Jak to jest mieć zdrowe małżeństwo? Fajnie?
- Dobrze. - Dobrze? Charlie zawsze był idealny.
Jest świetny. Robi się coraz szczęśliwszy.
Coraz szczęśliwszy.
- Koszmar. - Po prostu
- to jego chwila. - Jego chwila.
- Uwielbia być dorosły. - Uwielbia.
Jest świetnym tatą.
Nic z tego nie zrozumiałem.
Po prostu łatwo mu to przychodzi i...
W porównaniu z nim sobie nie radzę.
Ty? W porównaniu z nim sobie nie radzisz?
Ty?
Niemożliwe.
Ludzie ze śliniakami z serwetek zawsze sobie radzą.
Przygotowałaś się.
A jak wasze... stosunki?
Jeśli chodzi o seks, to...
No właśnie.
To co? Dobry seks? Zły seks? Za mało seksu?
Nie. Jest po prostu trochę czasochłonny.
Czasochłonny seks.
- Czyli ile trwa? - Pół godziny.
- Pół godziny? - Tak.
Tyle, co Współczesna rodzinaz reklamami.
Gdybym tyle wytrzymał, to bym fetował.
To za długo.
Za długo. Naprawdę. Właśnie. Kończ już.
- Co my robimy? - Kończ.
Zdradzę ci mały sekret.
Byłem raz z kobietą, uprawialiśmy seks,
byłem bardzo pijany, no i nie mogłem skończyć.
A ona zrobiła pewną rzecz. Uderzyła mnie w plecy,
w okolice nerek.
Nie wiem jak, ale jakby wcisnęła guzik spuszczania.
Od razu doszedłem.
- Co? - Tak.
- Pokaż mi. Gdzie jest ten guzik? - Spuszczania?
Chyba w tej okolicy.
- O tutaj. - Dobra.
Nie chcę, żeby coś się stało.
- Spokojnie. To ohydne. - Mam to gdzieś.
- To lekcja medyczna. - Nie chcę...
Nie pochlebiaj sobie.
Wciśnij guzik.
Dobra, zrobię to.
O tak.
Tyle że trafiłaś w guzik pierdzenia.
- Pierdzenia? - O tak.
Są obok siebie, więc musisz uważać.
Co chcesz robić teraz? Chodź na koreańskiego grilla.
O nie. Jadę do domu.
Co? No weź. Myślałem, że mnie wspierasz.
- Wspieram. Totalnie. - Mam doła. Potrzebuję cię. Nie jedź.
Ale mam jutro sporo spraw i wszystkie zaczynają się wcześnie.
Fałszywa kumpela.
- Fałszywa? - Tak.
Od razu zadzwoniłam.
Chwila, co?
Od razu, kiedy usłyszałam o tobie i Audrey.
- Nie jestem fałszywa. - Dlatego się odezwałaś?
Odezwałam się, żeby cię przeprosić, co też zrobiłam.
Zadzwoniłaś z litości? Wiedziałaś, że się rozwiedliśmy?
Nawet jeśli, to co w tym złego?
Jesteś moim przyjacielem. Odezwałam się, bo się o ciebie martwiłam.
Przyjrzyjmy się temu bliżej, dobrze?
Odrzuciłaś naszą przyjaźń, bo nie lubiłaś mojej przyszłej żony.
Potem usłyszałaś o rozwodzie
i wróciłaś, żeby, kurwa, zatriumfować.
Nie zmieniłam zdania.
Była dla ciebie okropna i patrz, co się stało.
Byłem zakochany i chciałem, żebyś mnie wspierała. Tylko tyle.
Byłam szczera, bo cię kocham. Nie chciałeś tego słuchać i mnie olałeś.
Olałem cię, bo trudno się przyjaźnić z kimś,
kto nienawidzi twojej żony.
Nie oczekujesz od przyjaciół szczerości?
- Nie, jeśli jest zła. - Andy nie lubił Audrey,
ale nie miałeś mu tego za złe. Dlaczego?
Z mężczyznami jest inaczej niż z kobietami.
- Mężczyźni są... - Spierdalaj.
- Są łagodniejsi. - Bzdura.
To idiotyczne. Gówno prawda. W dodatku obraźliwe.
Czasem prawda obraża. Tacy są.
- To bez sensu. - I tyle.
Jasne. Wiesz, kto zaczyna wojny? Mężczyźni.
Myślisz, że Bush był, kurwa, łagodny, kiedy najechał Irak?
A słyszałaś o Marii I Stuart?
Proszę, powiedz mi coś o Marii I Stuart.
Krwawa Mary. Tak ją nazywają. Na pewno nie była łagodna.
Margaret Thatcher była jędzą.
Ta cała Cara Delevingne wydaje się zdrowo jebnięta.
- Wiesz? - Dobra, to pa.
- Pa. Miłego wieczoru. - Jasne.
- Trzymaj się. - Dobra.
Ten gest jest sprzed 20 lat.
To też.
To było dobre.
- Pa. Pierdol się. - Ty też się pierdol.
Dobry wieczór panu. Dziękuję bardzo.
Co mam teraz robić?
- Cześć. - Cześć, kochanie.
Jak było?
Te same bzdury. Same dramaty.
Pachniesz frytkami.
Tak, poszliśmy do Denny’ego.
Tęskniłem za tobą.
Ja za tobą też.
O tak.
Nie śpieszmy się dzisiaj.
Co to było?
Przepraszam. To był tylko skurcz ramienia. Wybacz.
Jezu, walnęłaś mnie naprawdę mocno.
Sorki.
Wszystko dobrze?
Nie... chyba straciłem nastrój.
No tak. Rozumiem.
- Wybacz. - Nie szkodzi.
- Wrócimy do tego. - Dobrze.
Dobranoc.
Cios w plecy nie działa, dupku.
- Serio próbowałaś? - Pewnie.
Zmyśliłem to.
- Kłamca. - Tak.
Zapłacisz za to. I to słono.
No to dawaj.
Co teraz robisz?
- Licytuję karty na eBayu. - Złapałeś coś dobrego?
- Adama Heada nówka sztuka. - Żartuję. Mam to gdzieś.
A ty co robisz? Kupujesz piątą parę dżinsów z wysokim stanem?
Spierdalaj. Tak. Skąd wiedziałeś?
- Spotkamy się znowu? - Jasne. Może za pięć lat?
Spoko. Ale nie we wtorek, bo wtedy przychodzi twoja mama.
Dzięki, że piszesz jej imię dużą literą.
Pracuje jako domina, więc wymaga szacunku.
Akurat. Chodzi tylko do parku i kościoła.
To musi być miłe.
Jest.
Napisy: Marzena Falkowska