ก็ได้
เก็บลิปบาล์มไว้ก็ได้
ดื่มสิ เธอหนาวจนตัวสั่นแล้ว
ขอบใจนะ
ไม่เป็นไรหรอก
ไม่อยากให้เบาะเปียกน่ะ
แต่ฉันไม่สบายใจ
เดี๋ยวไปเอาอีกอันมาให้
ไม่ต้องหรอก ฉัน…
โทษที
ดื่มสิ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
เกิดอะไรขึ้นกับรูปพวกนี้
ทำอะไรน่ะ
ใครเป็นคนทำ
ไม่ควรมีใครเขียนยันต์ลงบนหน้าคนแบบนี้
ทำอะไร
มีคนเขียนยันต์เครื่องรางขับไล่สิ่งชั่วร้ายบนรูป แล้วลบทิ้ง
มันคือคาถาไล่ผี
ซึ่งไม่ควรเขียนลงบนหน้าคน
ฉันรู้
จริงเหรอ
จริงสิ
- ฉันถึงลบมันทิ้งหมดเลยไง - ใครบอกนาย
ว่าการลบจะช่วยล้างคำสาปได้
การเขียนบนหน้าคนที่ยังไม่ตาย อาจเหมือนการถ่มน้ำลายใส่หน้าแล้วแช่ง
แต่ถ้าเป็นคนที่ตายไปแล้วยังไม่ถึง 49 วัน มันคนละเรื่องกันเลย
มันคือการขอให้มัจจุราชสาปแช่งคนตาย
เป็นคำสาปร้ายแรง ที่สาปส่งให้คุณย่าของนายไปลงนรก
แค่ลบอย่างเดียวมันไม่พอ
งั้น…
เป้าหมายก็ไม่ใช่ฉัน
แต่เป็นย่าของฉันเหรอ
รูปพวกนี้…
เราต้องเผาทิ้งนะ กยอนอู
เกิดอะไรขึ้น สภาพอย่างกับลูกหมาตกน้ำเชียว
บอกแล้วไงว่าเสียเวลาเปล่า
ไม่รู้จริงๆ เหรอว่ายอมฮวาอาจจะไปอยู่ที่ไหน
ดูอะไรอยู่
อัลบั้มรูป
รูปเก่าๆ ของคุณน่ะ
ซองอาของฉันน่ารักเนอะ
ตาเขเหรอจ๊ะ
การลบหมึกออกไม่ช่วยลบล้างคำสาป
คำอธิษฐานไม่ได้หายไปง่ายๆ แบบนั้น
คำอธิษฐานเพื่อทำร้ายคนอื่น
ยังไงก็ถือเป็นคำอธิษฐานอยู่ดี
ไม่แปลกใจเลย
ฉันคิดอยู่ว่ามันแปลกๆ
คำอธิษฐานของฉันไม่เคยเป็นจริง
ฉันอธิษฐานให้มีชีวิตปกติกับคุณย่า แต่มันไม่เคยเป็นจริงเลย
แต่คำอธิษฐานของคนนั้นเป็นจริงเสมอ
"คนนั้น" เหรอ
นายรู้เหรอว่าใครเป็นคนวาด
เราไปหาเขาตอนนี้เลยได้ไหม
ถ้าเธอไปแล้วยังไง
ฉันจะขอให้เขา…
ถอนคำอธิษฐาน
เราจะทำพิธีปัดเป่า
และพิธีเพื่อสวดภาวนาให้คุณย่าของนายไปสู่สุคติ
เราจะได้ไม่ต้องเผารูปพวกนี้ทิ้ง
ได้สิ
เขาอาจช่วยเธอ
แม้ว่าเขาจะไม่เคยแยแสเลย ต่อให้ฉันคุกเข่าขอร้อง
เธอก็รู้จักคนที่วาดยันต์พวกนี้
หมอผีที่เธอเต้นรำด้วยไง
เขาเป็นคนวาด
เขาบอกว่าเขาคือหนึ่งในหมอผี ที่อาจารย์ใหญ่เรียกมา
โกหกทั้งเพ
นังแม่มดนั่นนำหน้าเราก้าวนึง
นางร่ายคาถาที่เปลี่ยนทุกคน
ที่เข้าไปในบ้านร้าง ให้เป็นเครื่องบูชายัญวิญญาณร้าย
ฉันยังไม่เข้าใจเธออยู่ดี
ทำไมเธอถึงทำดีกับฉันทั้งๆ ที่เธอสนิทกับยอมฮวา
เธอสองคนสนุกมากเหรอที่เห็นฉันเป็นของเล่น
ถ้าเผื่อว่า…
ตอนนี้เธอกำลังเล่นสนุกกับฉันอยู่ละก็…
ปล่อยฉันไปสักครั้งเถอะนะ
รูปของคุณย่าฉัน…
มีความหมายกับฉันมาก
ผมขอร้องละครับ…
แม่หมอสวรรค์และพิภพ
มือฉันเย็นมาก
ขอโทษนะ
ฉันรู้ว่านายคงไม่เชื่อฉันหรอก…
แต่ฉันเพิ่งเคยเจอยอมฮวาเป็นครั้งแรก ที่บ้านร้างหลังนั้น
เขาเป็นคนแปลกหน้าสำหรับฉันจริงๆ
และฉันไม่มี…
แผนหรือเจตนา
ที่จะเล่นสนุกกับนายหรือใครก็ตาม แม้แต่ผีก็ด้วย
ฉันไม่อยากทำให้คนอื่นร้องไห้
อร่อยใช่ไหม
- เลือกได้ดีเนอะ - หลังจากนี้ไปไหนกันดี
กินฉ่ำเชียวนะ
(อิมมานูเอล คานต์คือใคร)
แบบนี้เป็นไง
อะไร
คือ…
ไม่ได้เรื่องเลย
จี๊ดนะพูดงี้
งั้นก็ทำให้ดีขึ้นสิ
คนอย่างเธอน่ะชอบทำแบบนี้
ที่ฉันลงมือทำก็ควรได้รับคำชมแล้ว
- นายภูมิใจกับมันไหมล่ะ - ไม่อายก็แล้วกัน
แต่นายควรอายนะ
เธอละอายแทนฉันใช่ไหม เธอถึงทำตัวใจร้ายกับฉันจัง
ฉันไม่ได้ใจร้ายสักนิด ฉันแค่…
อ้าว แบกยอนอูนี่นา
ว่าไงนะ กยอนอูเหรอ
เดี๋ยวมานะ
อะไรกัน นี่นาย
จะไปไหนน่ะ
ไปจับไปทัชกยอนอู
ไปจับไปทัชเขาเหรอ เพื่ออะไร
แบกยอนอู!
ขึ้นทางประตูนั้นไม่ได้นะครับ
ขอโทษครับ
เห็นๆ อยู่ว่าเขามาเจอคนชื่อย่อ ฮ
อยากเห็นหน้าคนนั้นจัง
ถ้านายทำเขาเสียใจ ฉันจะสอยให้ร่วงเลย
ผมว่าทางครอบครัว คงเห็นตรงกันไม่ได้สักเรื่องเลยสินะครับ
ผมเปิดช่องนี้หลายรอบแล้ว
ฉันใช้เวลาไม่นานหรอกค่ะ
คุณย่าคะ หนูต้องขอดูหน่อยนะคะ
เขาไม่หยุดแค่การวาด เครื่องรางขับไล่สิ่งชั่วร้ายแน่ๆ
อย่างน้อยถ้าเป็นหนูก็ไม่หยุดหรอก
นี่มัน…
คิดว่าตัวเองทำอะไรอยู่
สบายดีไหมครับ คุณพ่อ
"คุณพ่อ" เหรอ
ได้รับอนุญาตก่อนมาที่นี่รึเปล่า
- กลับบ้านไปซะ - ผมอยากคุยกับหมอผีครับ
- ว่าไงนะ - ผมมีเรื่องอยากถามเขา
กลับไปได้แล้ว ไว้ฉันจะโทรหาแกทีหลัง
ผมรู้…
ว่าพ่อไม่โทรหาผมหรอก
หมอผีคือคนเดียวที่มีเบอร์ผม
คนอื่นๆ ในบ้านนี้ไม่เซฟเบอร์ผมไว้ เพราะกลัวผมนำความซวยมาให้
ผมติดต่อหมอผีไม่ได้ มันบอกว่าเบอร์ปิดให้บริการไปแล้ว
ผมไม่ได้มาขอร้องเพื่อตัวผมเอง
แต่เป็นเรื่องของคุณย่าครับ
กล้าพูดถึงแม่ฉันด้วยเหรอ
ถ้าพ่อไม่โทรหาเขา ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ผมจะคุยกับหมอผีแล้วก็กลับครับ
ผมจะไม่ติดตามหรือแตะต้องใครอื่น
ถ้ามีคนคุยด้วย ผมก็จะไม่ตอบ
ผมสัญญาครับ
ว่ากันตรงๆ เถอะ รูปนี้แกน่ารักจะตาย
น่ารักกี่โมง
ตรงไหน เหงือกเหรอ
ไอ้นี่…
ยินดีต้อนรับกลับมาจ้ะ แม่หมอคนจ๋วย
หนูเจอเครื่องรางสร้างอสุรกาย เราต้องชำระล้างมันเดี๋ยวนี้ค่ะ
(เครื่องรางที่เปลี่ยนวิญญาณเป็นอสุรกาย)
ของต่ำช้าแบบนี้มาอยู่ในมือเธอได้ไง
หนูรู้จักทั้งหมอผีที่ร่ายคำสาปนี้
กับผู้เสียชีวิตที่ตกเป็นเป้าหมายค่ะ
งั้นเธอก็มีคุณสมบัติเหมาะที่จะเป็นผู้ชำระล้างมัน
ว่าแต่เธอรู้จัก คนที่ทำเครื่องรางสร้างอสุรกายด้วยเหรอ
ทำไมถึงรู้จักคนเลวแบบนั้น
ไปรู้จักกันได้ยังไง
ยอมฮวาน่ะค่ะ
ยอมฮวาคือคน…
ที่ทำเครื่องรางนี้ขึ้นมาค่ะ
นายนี่กล้าใช้ได้เลยนะ
อยากให้ฉันชำระล้างเครื่องรางบนรูปงั้นเหรอ
คือว่า…
คุณย่าผมไม่ได้ทำอะไรผิดนี่ครับ
ไม่ใช่ว่า…
นายเกิดเป็นวิญญาณใหม่ เพราะนายทำอะไรผิดหรอก
นายเองก็บริสุทธิ์เหมือนกัน
แค่…
ผมขอร้องละ
ไม่รู้เหรอว่าฉันทำอะไร
เคราะห์ร้ายจะถาโถมใส่นาย
และหน้าที่ของฉันคือขัดขวางมัน
อย่าให้เคราะห์แทรกซึมเข้ามาในครอบครัว
แล้วไปลงกับตัวนายหมดเลย วิญญาณใหม่
มีเหตุผลที่นายเป็นคนกล้าขึ้นมาสินะ
นายเพิ่งดูดกลืนชีวิตของย่านายไปไม่นาน
แต่ตอนนี้มีพันธมิตรซะแล้วเหรอ
หลังจากเขียนแบบนี้ แบบนี้ แบบนี้…
แล้วก็ตวัดเส้นสุดท้าย
- แบบนี้ใช่ไหมคะ - ใช่จ้า
ถ้าหนูทำแบบนี้และแบบนี้…
ใช้แบบนี้ไหมคะ
เอามานี่มา ฉันทำเอง
คุณไม่รู้จักหน้าตาของคนตาย
อยู่เฉยๆ เลย ซองอาต้องเป็นคนทำ
ขอโทษค่ะ
หนูเคยทำมาหลายอัน แต่ไม่เคยชำระล้างสักอัน
ไม่ยักรู้แฮะ
ว่าคุณให้ลูกศิษย์ของคุณสาปคนอื่นด้วย
ตั้งแต่ก่อนหนูเจอคุณแม่แล้วค่ะ
ตอนนั้นหนูอยู่กับพ่อแม่บังเกิดเกล้า
มีสมาธิหน่อย
หนูมีสมาธิอยู่ค่ะ
พยายามวิ่งแล้วนะ เผื่อไล่ทัน
ขอให้คำสาปที่มีต่อคุณโออ๊กซุน ที่เกิดปี 1951 ปีเถาะ
จงมลายหายไป ณ บัดนี้
จงหายไปทันที สาธุ
- จงหายไปทันที สาธุ - จงหายไปทันที สาธุ
เก่งมากจ้ะ
เธอนี่เก่งด้านนี้นะเนี่ย
ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่เราเอง
เธอคงเหนื่อยแย่แล้ว
ไปพักผ่อนเถอะ
ใช่ ไปพักเถอะ
ขอบคุณค่ะ
(สายที่ไม่ได้รับ พโยจีโฮ)
การชำระล้างน่ะ
เราทำข้างนอกนี่ได้ไหม
เราต้องทำข้างใน มันอยู่ข้างใน
อะไรอยู่ข้างใน
ของบางอย่างที่ไม่เหมาะกับวิญญาณใหม่
เช่นความหวังที่ไร้จุดหมาย
เอากุญแจมา
ฉันว่ามันไม่ได้อยู่ที่ตัวเขา
มันต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งในนี้แน่ๆ
เจอแล้ว
ทำไมคุณถึงร้ายนักล่ะคะ
- เธอเป็นใคร - คิดว่าไงล่ะ ฉันเป็นเพื่อนของ…
จริงๆ ฉันไม่ใช่เพื่อนเขา
ฉันเป็นหมอผี
เธอเอาไอ้นั่นมาให้เขาสินะ
ไม่ใช่
เก็บไว้ดีๆ นะ
อย่าให้เขาเอาไปจากนาย
ออกไปข้างนอกกัน
เราจะคุยกันข้างนอก
ทำไม
ฉันอยากอยู่ข้างในมากกว่า
ก็ได้ค่ะ
กยอนอู
นายรอข้างนอกได้ไหม
อยากรู้จัง
เธอวางแผนจะพูดว่าอะไร…
ถึงต้องไล่เขาไปข้างนอกก่อน
ก็แค่…
คุยเรื่องหมอผีน่ะค่ะ
ถึงมันจะดูน่าฟังแค่ไหนก็ช่าง
ฉันอยากให้วิญญาณใหม่อยู่ฟังด้วย
เราจะช่วยกันชำระล้าง หรือนายจะเผารูปพวกนั้นคนเดียว
ผมจะอยู่ที่นี่ครับ
เธอพูดได้เลย
ไม่เป็นไร
การทรมานคนอื่นคงเป็นงานถนัดของคุณสินะคะ
ก็ไม่เชิง
ฉันยังไม่ได้ทรมานคนจริงๆ เลย
ฉันควบคุมสิ่งที่ไม่ใช่คนต่างหาก
เยี่ยมเลยค่ะ
ฉันเองก็ถนัดเรื่องควบคุมสิ่งต่างๆ ที่ไม่ใช่คนเหมือนกัน
ตายแล้ว น่ากลัวจัง
ได้สิ ไปคุยกันข้างนอก
ยืนอยู่ตรงนั้นไปตลอดเลยได้ไหม
ไม่ได้
แต่คุณก็ยังไม่กระดิกไปไหนเลยนี่
เสียสติไปแล้วรึไง
ทำไมถึงจับของที่แปดเปื้อนแบบนั้นด้วยมือเปล่า
เป็นไปไม่ได้
ไม่ได้ใช่ไหม
มันเป็นอย่างที่ฉันคิดไม่ได้…
อย่านะ คุณทำแบบนั้นไม่ได้ ไม่…
ฉันเข้าใจที่คุณรังเกียจยอมฮวา
แต่คุณไม่ควรตอบโต้คำสาปด้วยคำสาป
ได้รับอนุญาตจากเทพอุปถัมภ์ของคุณรึยัง
ท่านแม่ทัพอนุญาตคุณรึยัง
ท่านบอกว่าท่านจะลงโทษฉัน
ก็ใช่น่ะสิ!
คุณอยากใช้พลังอันยิ่งใหญ่ของท่าน เพื่อสิ่งที่ชั่วช้าอย่างคำสาป
ไม่แปลกใจเลยที่ท่านเทพแม่ทัพจะโกรธ
ฉันเลยบอกไปว่าฉันจะยอมรับโทษ
ว่าไงนะ
คนญี่ปุ่นกล่าวไว้ว่า
ถ้าเราขุดหลุมศพไว้สองหลุม ระหว่างที่สาปใครสักคน
หลุมนึงจะเป็นของผู้ที่ถูกสาป และอีกหลุมนึงจะเป็นของเรา
ถ้าจะขุดหลุมฝังยอมฮวา ฉันก็ต้องขุดหลุมฝังตัวเองด้วย
ถูกต้องไหม
"ฆ่า" เหรอ
(ฆ่า)
ฉันไปที่สถานที่เก็บอัฐิค่ะ
ฉันจัดการเครื่องรางสร้างอสุรกายแล้วด้วย
ฉันวางแผนจะทำให้ดีที่สุดเพื่อให้คุณโอไปสู่สุคติ
ทำไมคุณไม่หยุดทำแบบนี้ซะทีล่ะคะ
ต้องทำเป็นเรื่องใหญ่โตเพื่อพูดแค่นั้นเหรอ
มันไม่ใช่ "แค่นั้น" หรอกค่ะ
มนุษย์ไม่เหมือนสัตว์ พวกเขามีหัวใจค่ะ
ถ้าคุณตีแม่ จะมีแค่แม่ที่ตัวงอเพราะเจ็บปวด
แต่ถ้าคุณตีลูกเธอต่อหน้าเธอ ก็จะเจ็บปวดทั้งสองคน
อันที่จริง
แม่จะเจ็บปวดมากกว่าด้วยซ้ำ
ความเจ็บปวดใจมันแย่กว่าความเจ็บปวดกาย
แล้วยังไง
คุณทำร้ายกยอนอูเพื่อเข้าถึงคุณย่าของเขา แล้วก็ทำร้ายคุณย่าเพื่อเข้าถึงตัวเขา
นี่คือวิธีที่คุณทรมานพวกเขาใช่ไหมล่ะ
พนันได้เลยว่ายังไงคุณก็ไม่ชำระล้างรูปภาพหรอก คุณจะเผามันทิ้ง ถูกไหม
ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ
หมอผีที่ไหนเตรียมทำพิธีชำระล้าง
โดยไม่มีน้ำมนต์ ธูป หรือเทียน…
และเอามาแต่ไฟแช็กล่ะ
มีคุณคนเดียวที่เป็นหมอผีเหรอคะ
ฉันก็เป็นหมอผีเหมือนกันนะคะ
ไม่เลวเลยนี่
ที่ซองอาพูดน่ะจริงไหมครับ
คุณ…
ไม่ได้กะจะชำระล้างรูปอยู่แล้วใช่ไหมครับ
นายคิดว่าฉันจะทำอะไรล่ะ
ถ้าต้องเผามัน แบบนี้ก็คงดีกว่า
ผมไม่อยากให้มือสกปรกของคุณมาแตะต้อง
ถ้านายยืนกรานอย่างนั้น
ฉันก็ไม่มีธุระอะไรที่นี่อีก
ฉันควรกลับได้แล้ว
แต่ว่านะ วิญญาณใหม่
คนที่นายเลือกจับมือเพื่อต่อต้านฉัน…
คือหมอผีเด็กแห่งมีวอลน่ะเหรอ
ชีวิตนายน่ะ…
มันน่าสงสารซะจริงๆ
คุณเรียกกยอนอูว่าวิญญาณใหม่มาตลอดเลยเหรอ
นั่นคือคำที่ใช้เรียกผีของคนที่เพิ่งตายไป
กยอนอูยังอยู่ดีมีสุข ทำไมถึงเรียกเขาว่าวิญญาณใหม่
ทำไมกัน
นั่นมันคำสาป
สวดอ้อนวอนซะ
บ้ารึเปล่า
ไม่ใช่กับฉันหรอก
กับเทพอุปถัมภ์เดิมของคุณต่างหาก
คิดเหรอว่าฉันจะไม่รู้
ว่าคุณรับใช้วิญญาณร้าย ไม่ใช่เทพอุปถัมภ์ของคุณ
คุณไม่ได้จะชำระล้างรูปอยู่แล้ว แต่ต่อให้คุณทำ คุณก็จะทำไม่สำเร็จ
ฉันเห็นตัวตนของคุณ ตอนที่คุณเรียกกยอนอูว่าวิญญาณใหม่
คุณทำเลวมามากแค่ไหนแล้วคะ
กายหยาบของคุณกำลังแตกร้าว
แล้วไง
คุณต้องอ้อนวอนเทพอุปถัมภ์ของคุณ
ขอให้ท่านกลับมาหาคุณ
คุณเป็นหมอผีที่รับใช้วิญญาณร้ายไม่ได้
หุบปาก!
ไม่งั้นฉันจะฉีกปากเธอซะ
แล้วอะไรสำคัญที่สุดล่ะ
หมอผีที่ป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ กยอนอู
เป็นคนที่โคตรน่ากลัว แต่พลังหมอผีอ่อนแรงลงงั้นเหรอ
เหลือแค่สองวันก็จะครบ 21 วันแล้ว
ทำไมต้องมีเรื่องตอนนี้ด้วย
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันอยู่ทั้งคน
เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้ไป กอดเขาทุกครั้งที่มีผีเข้าใกล้นะ
เธอเห็นผี ส่วนฉันต้องเป็นคนสัมผัสตัวเขา
ใช่
เราต้องแสดงฝีมือทีมเวิร์กขั้นเทพซะแล้ว
- แล้วกยอนอูโอเคไหม - เขาจะต้องโอเค
ฉันจัดการเรื่องข้างนอก
เพื่อนหุ่นยนต์ของนายก็คอยปกป้องเขาข้างใน
ไอ้หุ่นยนต์นั่น ทำงานหนักน่าดูเลย
ว่าแต่…
ทำไมฉันรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ
รู้สึกเหมือนฉันลืมอะไรบางอย่างที่สำคัญ
เช่นอะไรเหรอ คิดดูดีๆ ซิ
(ฉันจะฆ่านาย พโยจีโฮ)
ช่างเหอะ ฉันคงหลงๆ ลืมๆ อีกแล้ว
เจอกันพรุ่งนี้นะ
สองวัน
เราแค่ต้องผ่านอีกสองวันนี้ไปให้ได้
พอผ่าน 21 วันแล้ว
นายจะได้ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับหมอผีไปตลอดชีวิต
นายจะได้เป็นเหมือนคนอื่นๆ…
และอยู่อย่างสงบซะที
(แบกยอนอู! ช่วยเขาด้วย! ปกป้องเขา!)
การเผารูปที่มีค่า
นายได้ช่วยคุณย่าที่มีค่าของนายไว้
ไม่ต้องสนคำพูดเขา นายไม่ได้อ่อนแอ
นายแข็งแกร่งมากพอ
เกลียดฉันเถอะ
ถ้าฉันเป็นนาย
ฉันก็คงเกลียดหมอผีเหมือนกัน
ขอโทษนะ
การบอกให้ใครเกลียดเรา…
มันเจ็บ ต่อให้ไม่ได้หมายความตามนั้น
เธอต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายเกลียดฉัน
ยัยโง่
แค่นี้เหรอ
คิดว่า…
มันจะหยุดฉันได้รึไง
อีกแค่คนเดียว
ถ้าคุณกลืนกินอีกแค่คนเดียว
คุณจะได้ยกระดับเป็นเทพแห่งความชั่วร้ายค่ะ
อีกแค่คนเดียว
ถ้ากลืนกิน…
อีกแค่คนเดียว…
แบบนี้เป็นไงคะ
มันจะช่วยเร่ง…
ให้กระบวนการเร็วขึ้นไหมคะ
รีบยกระดับไวๆ นะคะ
ได้โปรดมาหาฉัน…
และเป็นเทพอุปถัมภ์ของฉัน
นี่
นายล้างมือฆ่าเชื้อแล้วใช่ไหม
ปล่อยให้มันติดเชื้อไม่ได้นะ
ให้ตายสิ
ฉันดูแลตัวเองได้
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
นายด้วย
ใช่ นายนั่นแหละ
ลืมงานนำเสนอไปแล้วรึไง
มีแค่นายสองคนที่ไม่ได้ทำอะไรเลย
ฉันจะทำเดี๋ยวนี้แหละ ฉันสัญญา
เดี๋ยวจัดการให้เลย
ขอโทษนะ
สำหรับวันนี้
และเมื่อวาน
ถ้าฉันไม่พูดอะไร พรุ่งนี้นายก็จะทำอีก
ขอถามหน่อย แล้วซองอาล่ะ เขาก็ไม่ได้ทำเหมือนกัน
เขาทำแล้ว
แถมทำได้ดีมากๆ ด้วย
ขอบใจนะ ได้ข่าวว่าเธอทำงานกลุ่มส่วนของฉัน
เธอไม่ควรเสียเวลาอันมีค่า ไปกับเรื่องงี่เง่าพวกนั้น
ว่าแต่รูปไหนมีผีอยู่บ้าง
รูปนี้
กับรูปนี้
ว่าแล้วว่าต้องเป็นผีจริงๆ
ไม่
ไม่ใช่ตรงนั้น
นี่ ผียืนอยู่ตรงนี้
ตรงนี้เหรอ
เธอนี่เป็นสปีชีส์ที่ลึกลับจริงๆ นะเนี่ย
อย่างเจ๋งเลย
มีเวลาไม่มากแล้ว น่าปวดหัวชะมัด
ไอ้คนทรยศ
ถอยหน่อย ขวางทางอยู่ได้
- ช่วยหน่อยสิ - อะไรเหรอ
ฉันอยากถ่ายรูปผี
รูปผีเหรอ
ตรงนี้
ฉันถ่ายรูปอะไรก็ติดผีไปซะหมด
ผีอะไรยืนอยู่ติดพื้นขนาดนี้
มันเป็นหมาน่ะ
ผีหมานี่เอง
อะไร
ไฟท์ติ้ง!
รู้ใช่ไหมว่าเราอยู่คนละทีมกัน
- ฉันว่าง - ทางนี้!
- เร็วเข้า ทางนี้ - ส่งบอลมาให้ฉัน
เฮ้ย อะไรเนี่ย…
ตอนนี้แหละ
ตอนนี้
ครูครับ!
เขาทำผิดกฎ ครูครับ!
แม่หมอ
- อ้อ ใช่ มีอยู่หนึ่ง - เฮ้!
- นี่! - รูปนี้ด้วยไหม
- ทางนี้! - ไม่มี
ส่งได้สวย!
สัตว์ตัวนึง
- ส่งบอลมา! - มีอยู่สอง คนหนึ่ง สัตว์หนึ่ง
เป็นบ้าอะไรของนายเนี่ย
ขอโทษๆ
เจ้าหนูโพกี น่ารักจัง
นี่ แม่หมอ
มีอะไรเหรอ
ผีไร้หน้าเหรอ
(เรียกอีกอย่างว่า "ผีไข่" เป็นผีที่ไม่มีตา จมูก และปาก)
- เฮ้ย - ครูครับ เขาฟาวล์ไม่หยุดเลย
- ทำอะไรน่ะ - หัวหน้าห้อง
ฉันป่วย ฉันจะกลับบ้านนะ
- อะไร ถือว่าขาดเรียนนะ - พัคซองอาเป็นอะไรไป
เป็นอะไรของเขา
เขาไม่ได้ดูป่วยนี่นา
เขาไม่ได้ดูปกติเหมือนกัน
เอาไป ซองอามีเรื่องจะบอก
ซองอาเหรอ
ไง ฉันเอง
นี่ พโยจีโฮ คอยแตะตัวเขาทุกครั้งที่ทำได้นะ
- อยู่กับเขาตลอดเวลา - ว่าไงนะ ทำไม
ได้สิ
ไม่ต้องห่วง พักผ่อนนะ บาย
ว่าแล้วเชียว เขาอยากให้ฉันช่วยมากๆ เลยใช่ไหม
ไม่หรอก
ไม่ใช่แบบนั้น เขาแค่…
นายดูสบายใจเฉิบเลยนะ
มีเวลาเอ้อระเหยรึไง
เขาบอกให้ฉันตั้งใจทำงานนำเสนอ และอย่าทำให้หัวหน้ากลุ่มปรี๊ดแตก
แต่เขาหัวเสียทั้งวันทุกวันอยู่แล้วนี่
ซองอาเสียเวลาห่วงเปล่าๆ
เธอน่ะเงียบเลย
วันนี้พวกนายทำส่วนของตัวเองให้เสร็จได้ไหม
ภายในวันนี้เหรอ
ตอนเย็นฉันมีซ้อมยิงธนู
อ๋อ เหรอจ๊ะ
งั้นนายมีเวลาถึงพรุ่งนี้เช้า
โต้รุ่งมันนี่แหละ
โต้รุ่งเลยเหรอ
- เราสองคนเนี่ยนะ - ใช่
เธอมันอัจฉริยะชัดๆ ฮเยรี
ฉันสัญญาว่าจะโต้รุ่งยาวไป
มาอยู่ถึงเช้ากันเถอะเพื่อน
เป็นอะไรของนายเนี่ย
เขาเหงื่อซ่กไปหมด แหวะ
เธอหน้าแดงนะ
หน้าตาอุบาทว์เข้าไปใหญ่
เมื่อกี๊มันอะไรกัน
ตายแล้วแม่จ๋า นี่มัน…
มีผีไข่อยู่เต็มไปหมด
น่ารังเกียจชะมัด
ผีไข่…
หนูหมายถึงว่าผีไร้หน้ามักจะไม่ทำอันตราย
แต่ไม่ใช่เวลาที่พวกมันอยู่กันเป็นกลุ่ม
แปลว่าพวกมันกำลังรอให้เจ้านายมาหา แล้วมอบใบหน้าใหม่ให้เร็วๆ นี้
พวกมันจะเป็นกลุ่มแรก ที่ได้ฉลองการเกิดของเทพแห่งความชั่วร้าย
และเห็นๆ อยู่ ว่าใครจะได้เป็นเทพแห่งความชั่วร้าย
ต้องเป็นคนที่ถูกขังอยู่ในบ้านร้าง
เราไปที่นั่นกันก่อนเถอะ
ได้ค่ะ
โธ่เอ๊ย ไม่อยากไปเลยอะ
ยอมฮวา
หล่อนนี่กู่ไม่กลับแล้วจริงๆ
ก่อนอื่น…
เราทำสิ่งที่ทำได้ตอนนี้เถอะค่ะ
กล้าดียังไงถึงมาอวดเก่งยะ ไอ้พวกอ่อนหัด
เดี๋ยวปั๊ด…
เดี๋ยวแม่สอยร่วงหมดเลยนี่!
โห กลัวแล้วจ้า
ทำไงกันต่อดีจ๊ะ
เราควรหาหัวของหุ่นเชิดให้เจอค่ะ
ถ้าเราไม่ถอนคาถา พวกผีก็จะมากันเรื่อยๆ
หัวคอยส่งข่าวว่าเทพแห่งความชั่วร้ายกำลังมา
ใช่แล้ว เราต้องหาหัวให้เจอก่อน
ได้ งั้นหาหัวกันนะ
ว่าแต่…
ดูเหมือนว่าแม่หมอสวรรค์และพิภพ
จะรู้เรื่องนี้ดีกว่าคุณซะอีกนะ ท่านแม่ทัพที่รัก
เรื่องเครื่องรางสร้างอสุรกายด้วย
ฉันว่าคุณคงรู้สึกดีขึ้นแล้วละมั้ง
กลับมาปากแซ่บได้อีกครั้งแล้วนี่
ฉันแค่สงสัยน่ะ เลยถามไปเรื่อย
อย่างที่บอก ฉันอยากถาม
ไปหาหัวกันเถอะค่ะ
กยอนอู
ว่าไง
น้ำหนักธนูฉันแปลกไปจากเดิม
ช่วยดูให้หน่อยสิ
ไหนดูซิ
ยืนตรงนี้
ตรงไหนที่รู้สึกแปลกๆ
บอกไม่ถูก
จุดศูนย์กลางมันเบี้ยวไหม
นิดหน่อย
รู้สึกแปลกๆ ไหม
ลองดึงดูซิ
- ก็รู้สึกปกตินี่ - ปกติเหรอ จริงอะ
แต่มันปกติไม่ได้หรอก
- ยิงธนูเป็นกีฬาแตะเนื้อต้องตัวด้วยเหรอ - มันไม่แปลกแน่นะ
- นายนี่แปลกๆ เป็นอะไร - ไม่ ธนูต่างหาก
- ว่าไง - อะไรครับ
มอเตอร์ไซค์มา!
จักรยานมา!
เฮ้ย
รถเข็นมา!
ปล่อยนะ
- ปล่อย - ทำไมนายแรงเยอะจัง
อันตราย!
โลกนี้ช่างอันตรายจริงๆ เลยน้า
ว่าไหม กยอนอู
เอาจริงดิ…
กยอนอู!
- คุณตาครับ ผมช่วยเอง - ผมด้วย
- หนึ่ง สอง - หนึ่ง สอง
- เฮ้ย - อะไร ทำไมเหรอ
ช่างเหอะ
เรื่องซองอาน่ะ
อะไร ซองอาเหรอ
เขาทำไมเหรอ
ทำไมจู่ๆ ก็ถามถึงเขา
ไม่มีอะไร
ใช่นี่ไหม
ตายแล้ว! อยู่นี่!
น่าขยะแขยง! อี๋!
เอามานี่ เราจะได้เผามันซะ
การเผาไม่ช่วยอะไรหรอกค่ะ
ข่าวลือต้องถูกตอบโต้ด้วยข่าวลือ
วิธีทำให้พวกผีหนีไปให้เร็วที่สุดคือแพร่ข่าว
ว่าวิญญาณร้ายนี้จะไม่เป็นเทพแห่งความชั่วร้าย
ฉันเข้าใจ แต่มันไม่เจ็บเหรอ
เธอกรีดมือตัวเองรวดเดียวเลย
ถ้าลังเลจะเจ็บกว่าค่ะ
หนูเคยทำตอนเป็นเด็ก
เก่งมากเจ้าหนู อดทนอีกนิดนะ
กลับมามีชีวิตให้ได้นะ
กยอนอูๆ
ออกไป
ออกไปสิ!
โอเคจ้า ไปแล้ว
ฝันดีนะ
ผมมีเรื่องอยากถาม
ถามมาเลย
คุณรู้จักหมอผีที่คุณเต้นรำด้วยไหมครับ
สนิทกันไหม
เขาคือหมอผีเด็กแห่งมีวอล
แต่นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้เจอเขาตัวเป็นๆ
เขาควรมีชีวิตดีๆ และยืนยาวด้วย
เมื่อเขาตาย เขาจะลงนรก
(หมอผีเด็กแห่งมีวอล)
หมอผีเด็กวัยแปดขวบ
ซองอาเริ่มต้นวันของเธอ
เร็วกว่าเด็กคนอื่นในวัยเดียวกันหน่อย
(ซีรีส์สารคดีสามวัน)
ดอกกุหลาบบานแล้ว
ตรงนี้
ใช่ค่ะ ลูกสาวฉันมีรอยสักรูปดอกกุหลาบตรงนั้น
เธอมีเด็กอยู่ในท้อง
ว่าไงนะ
แต่เธออายุแค่ 20 ปีเองนะคะ
พ่อของเด็กเป็นใครนั้น
เธอจะไม่มีวันบอก
ลูกท้องรึเปล่า
คุณแม่รู้ได้ไงคะ
เคยได้ยินชื่อหมอผีเด็กแห่งมีวอลไหมคะ
เธอเคยออกสารคดีเมื่อสิบปีก่อน เธอค่อนข้างดังทีเดียว
เธอคือหนูเองค่ะ
ทำงานขี้ปะติ๋วแค่นี้ไม่รวยหรอก
แกทำเครื่องรางสร้างอสุรกายดีๆ ก็ไม่เป็น
อย่าร้องไห้นะ
หนูไม่ควรร้องไห้
นี่คือสิ่งที่ทำให้คุณพ่อคุณแม่มีความสุข
หนูจะไม่เห็นผี
หนูจะเป็นเด็กดี
อย่าทิ้งหนูนะ
อย่าทิ้งหนูไปเลย
เจ้าหนู
อยากโดนสวรรค์ลงโทษจนตายรึไง
ทำไมต้องขุดเรื่องนี้มาพูด
หนูเล่าได้แบบหน้าตาเฉย เพราะมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรค่ะ
หนูเริ่มเข้าโรงเรียนครั้งแรก ในฐานะนักเรียนม.ต้นค่ะ
คนที่เคยทุกข์เพราะหมอผีเด็กแห่งมีวอล
ความยุติธรรมมีอยู่จริง และมันเกิดขึ้นแล้วค่ะ
- ทำเร็วๆ - คิดว่าจบแล้วเหรอ
(เราเกลียดแก หมอผีเด็กแห่งมีวอล พัคซองอา)
ไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลย จริงๆ นะ
(สอนบทเรียนให้หมอผีเด็กแห่งมีวอล)
หนูสมควรโดนแบบนั้นแล้วละมั้ง
จบซะที
เสร็จเรียบร้อย
หยุดแสร้งทำเป็นเข้มแข็งแล้วมานี่มา
ทั้งสองคนทำอะไรคะ
เวลาที่เด็กต้องกลั้นน้ำตาไว้ ทั้งที่ควรร้องไห้ออกมา
มันทำให้หัวใจผู้ใหญ่อย่างเราสลาย
ตอนนี้ใจฉันแตกสลายไปหมด
อย่าดราม่าน่า
รู้สึกดีจัง
นี่
นายกับซองอาเริ่มสนิทกันตอนไหน
เราไม่ได้สนิทกัน
ปีที่แล้ว ตอนเราอยู่เกรดสิบ
งั้นนายก็ไม่รู้สินะว่าก่อนหน้านั้นเขาทำอะไร
นายก็อยู่ตอนที่เขาอธิบายแล้วนี่
เธอสอบเทียบวุฒิประถมกับมัธยมต้นเอา
ฉันทำตัวแย่กับเขามากขนาดไหนเนี่ย
ทั้งสองคนคิดว่าฉันโง่รึไง
ฉันเจอหมอผีมาเยอะแยะ
นายแตะตัวฉันเพราะซองอาบอกให้ทำ
มันคือสิ่งที่เขาเคยทำ
ถูกแล้ว นายได้ยินฉันพูดว่า "กลับมามีชีวิตให้ได้นะ กยอนอูๆ"
นายคงบื้อมากถ้าไม่รู้เรื่องซะที
ตอนนี้เชื่อรึยังว่าซองอาพยายามปกป้องนายอยู่
อือ
แบกยอนอู
รอให้พ้นพรุ่งนี้ไปก่อนเถอะ
ไอ้เด็กเวรไม่สำนึกบุญคุณ
พรุ่งนี้มีอะไรพิเศษงั้นเหรอ
นายแค่ต้องรู้ไว้ว่าที่ผ่านมานายทำตัวทุเรศมาก
เจอกันพรุ่งนี้นะ กยอนอูๆ
แกไม่มีสิทธิเรียกตัวเองว่าพ่อ!
กล้าดียังไง ไอ้เด็กสารเลว!
ไอ้เศษสวะ
ไอ้เด็กเหลือขอ
จินอุงเหรอ
แกมันบ้าไปแล้ว ไอ้สันดาน
โพกี
ไอ้ควายเอ๊ย
กัดเขาเลย
- แกทำได้ โพกี กัดเขาสิ - ไอ้…
กัดผู้ชายคนนั้นแรงๆ เลย
กัดเลย!
อะไรวะ
- เฮ้ย - เก่งมาก
ซองอา
ฉันไม่ได้ทำอะไรนะ กยอนอู
ไม่ได้ทำจริงๆ
อะไร ฉันแค่…
วันนี้มาทำงานกลุ่มกันต่อนะ
เหลือเชื่อ วันนี้ซองอาไม่แอบหลับ
จินอุงไม่มาเหรอ
- ใช่ครับ - ใช่ครับ
อ๋อ พักนี้เขาคงเรียนหนักไปสินะใช่ไหม
มาจัดโต๊ะเข้าหากัน
เปลี่ยนเบอร์แล้วย้ายที่อยู่สิ
แม่ อย่าโทรหาใคร โอเคไหม
โดยเฉพาะผม เข้าใจไหม
ไอ้ห่านั่นออกมาจากคุกแล้ว!
ถ้าคราวนี้มันเจอแม่…
มันเอาแม่ตายแน่
ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่ารู้จักแกดี
เฮ้ย แกน่ะ!
ฉันไม่ทำร้ายแกหรอกน่า หยุดอยู่ตรงนั้น!
คิมจินอุง!
เฮ้ย!
อยู่นี่ไหม ไอ้ลูกชาย
ถ้าฉันจับแกได้ แกตายแน่
เฮ้ย ไอ้ลูกชาย!
ออกมาคุยกันหน่อย
คิมจินอุง!
อะไรเนี่ย
แหวนเหรอ
มาสรุปกันอีกที
เราจะทำเรื่องปรัชญา ที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลางของคานต์
แนวคิดหลักคืออะไรนะ
มันเป็นเรื่องของการให้ความสำคัญแก่มนุษย์ก่อน
มนุษย์จะต้องเป็นศูนย์กลาง ไม่ใช่เครื่องจักร
ไม่ใช่เรื่องเงิน แต่เป็นเรื่องผู้คน
คนคือสิ่งมีชีวิตที่ล้ำค่า
พวกเขาจึงไม่ควรถูกปฏิบัติ เหมือนเป็นเครื่องมือที่นำไปสู่ผลลัพธ์
- ทำไม - อะไรเหรอ
หมายความว่าไง "ทำไม"
ไม่เข้าใจตรงไหนเรื่องการไม่ปฏิบัติกับมนุษย์ เหมือนเป็นเครื่องมือเหรอ
ครูคะ
หนูจะไปรับจินอุงค่ะ
- ที่ไหน… - นี่
จินอุงอยู่ในนี้เหรอ
ช่วยด้วย!
- ฉันเข้าไปไม่ได้ - ช่วยด้วย!
โพกี ฉันเข้าไปในนั้นไม่ได้
ช่วยด้วย!
บ้าเอ๊ย
ช่วยด้วย!
ฉันไม่ควรทำแบบนี้เลยจริงๆ
แม่หมอเข้าไปในบ้านร้างค่ะ
ช่วย…
จินอุง หายใจเข้าไว้
จินอุง!
ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้!
หยุดนะ!
หวัดดี คุณหมอผี
ไม่ทักทายกลับหน่อยเหรอ
(ขอขอบคุณควักจาฮยองเป็นอย่างยิ่ง)
นายน่าจะปล่อยให้ฉันตายอยู่ที่นั่น
กยอนอู!
คนเราไม่ควรทำแบบนี้กับใคร
ฉันเลือกเครื่องบูชายัญชิ้นสุดท้าย ด้วยตัวเองเลยนะคะ
ต้องให้บอกไหมว่าทำไมชีวิตเธอถึงเหมือนตกนรก
มากับฉันซะ ไอ้บ้า
ทำไมถึงเป็นกยอนอูอีกแล้ว
เพราะเขาคือเหยื่อที่หลอกง่าย
แกทำชั่วช้ามากขนาดไหน ทุกอย่างถึงดูมืดมนขนาดนี้
ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด!
ฉันเคยเป็นมนุษย์ใช่ไหมคะ
เจอตัวแล้ว