No dobra.
Zachowam pomadkę.
Wypij. Zmarzłaś.
Dzięki.
Zostaw.
Nie chcę zmoczyć. Jest dobrze.
Nieprawda. Przyniosę ci drugą.
Nie, naprawdę…
Przepraszam.
Wypij. Jeszcze się przeziębisz.
Co się stało ze zdjęciami?
Co robisz?
Kto to zrobił?
Tego amuletu nie rysuje się na twarzy.
Co robisz?
Ktoś wyrysował amulet odstraszający zło i go usunął.
To zaklęcie odpędzające duchy. Nie powinno być na twarzy.
Wiem.
Tak?
Owszem.
- Dlatego to usunąłem. - Kto ci powiedział,
że usunięcie cofnie klątwę?
Rysowanie na twarzy nie jest katastrofą,
ale co innego, gdy osoba nie żyje mniej niż 49 dni.
Król Piekła przeklnie zmarłą.
To zaklęcie skazuje twoją babcię na piekło.
Samo usunięcie nic nie da.
Czyli
celem nie byłem ja,
a moja babcia?
Te zdjęcia…
Musimy je spalić.
Co się stało? Wyglądasz jak zmokła kura.
Mówiłem, że to strata czasu.
Nie wiesz, gdzie może być Yeomhwa?
Co oglądasz?
Album.
Z waszymi zdjęciami.
Seong-A jest urocza, co?
Masz zwidy?
Usunięcie tuszu nie odwróci klątwy.
Nie tak łatwo cofnąć zaklęcie.
Życzenie wyrządzenia krzywdy
to w końcu też życzenie.
No tak.
To było dziwne.
Moje życzenie się nie spełniło.
Chciałem zwykłego życia z babcią, ale nic z tego.
Spełniały się życzenia innej osoby.
„Innej osoby”?
Wiesz, kto to narysował?
Możemy się spotkać?
A jeśli tak?
Poproszę,
by cofnęła życzenie.
Rytuał oczyszczający i modlitwa pomogą twojej babci przejść.
Wtedy zatrzymasz zdjęcia.
Pewnie.
Może tobie pomoże.
Dla mnie nie kiwnęła palcem, choć błagałem.
Znasz osobę, która to zrobiła.
Tańczyłaś z tą szamanką.
Ona je narysowała.
Powiedziała, że jest szamanką, którą wezwała ciocia,
To wierutne kłamstwo.
Ta wiedźma nas ubiegła.
Rzuciła zaklęcie, które każdego gościa zmienia w ofiarę dla złych mocy.
Nie rozumiem cię.
Czemu jesteś dla mnie miła, skoro znasz Yeomhwę?
Wspólnie się mną bawicie?
A może
jeśli teraz się mną bawisz…
możesz mi odpuścić ten jeden raz?
Zdjęcia babci…
wiele dla mnie znaczą.
Błagam…
Wróżko Nieba i Ziemi.
Mam zimne ręce.
Wybacz.
Wiem, że mi nie uwierzysz…
ale spotkałam Yeomhwę po raz pierwszy w tamtym domu.
Nie znam jej.
Nie mam
zamiaru ani chęci
bawić się kimkolwiek. Duchami też nie.
Nie chcę, by inni płakali.
KIM JEST IMMANUEL KANT?
Co powiesz?
Cóż…
Jest do bani.
Zabolało.
Więc się postaraj.
Tak robią tacy jak ty.
Dobrze, że w ogóle to robię.
- Jesteś dumny? - Nie wstydzę się.
A powinieneś.
Wstydzisz się mnie? Dlatego jesteś niemiła?
To nie tak. Po prostu…
Hej, to Gyeon-U.
Co? Gyeon-U?
Zaraz wracam.
Co?
Dokąd idziesz?
Dotknąć Gyeon-U.
Dotknąć? Po co?
Gyeon-U!
Nie możesz tamtędy.
Przepraszam.
Na pewno idzie do H.
Chcę ją poznać.
I przy okazji jej nagadać.
Rodzina w niczym się nie zgadza.
Tyle razy to otwieram.
To nie potrwa długo.
Proszę pani. Muszę sprawdzić.
Nie poprzestałaby na tamtym amulecie.
Ja bym tak nie zrobiła.
To…
Co ty wyprawiasz?
Jak się masz, tato?
„Tato”?
Dostałeś pozwolenie?
- Idź stąd. - Chcę pomówić z szamanką.
- Co? - O coś zapytać.
Wracaj do domu. Zadzwonię.
Wiem,
że tego nie zrobisz.
Tylko szamanka ma mój numer.
Reszta go nie zapisała, by pech wam się nie udzielił.
Nie mogę się do niej dodzwonić. Ma wyłączony telefon.
Nie proszę dla siebie.
Chodzi o babcię.
Jak śmiesz ją wspominać?
Nie ruszę się, póki jej nie sprowadzisz.
Pomówię z nią i odejdę.
Do nikogo się nie zbliżę i nikogo nie dotknę.
Do nikogo się nie odezwę.
Obiecuję.
Bądźmy szczerzy. Jest urocza na tym zdjęciu.
Niby jak?
- Ma urocze dziąsła? - Ty mały…
Witaj z powrotem, urocza wróżko.
Mam amulet tworzenia upiorów. Trzeba to oczyścić.
ZMIENIA DUSZĘ W UPIORA
Jak to trafiło w twoje ręce?
Znam szamankę, która rzuciła zaklęcie,
i zmarłą, która jest celem.
Więc możesz to oczyścić.
Ale po kolei. Znasz szamankę, która stworzyła amulet?
Jak to możliwe?
Skąd?
To Yeomhwa.
To ona
zrobiła ten amulet.
Jesteś odważny.
Mam zdjąć amulet ze zdjęć?
No cóż…
Babcia nie zrobiła nic złego.
Przecież
nie urodziłeś się nowo umarły, bo coś zrobiłeś.
Też jesteś niewinny.
Po prostu…
błagam cię.
Wiesz, co robię.
Pech do ciebie lgnie,
a ja mam to zatrzymać.
Nie pozwól, by pech się tu wkradł.
Zabierz go ze sobą.
Nie bez powodu stałeś się waleczny.
Dopiero zmarła przez ciebie babcia,
a już masz nowego sojusznika?
Gdy to napiszę…
I ostatni szlif.
- Dobrze? - Tak.
Ale linie…
O tak?
Ja to zrobię.
Nie znasz zmarłej.
Siedź. Seong-A musi to zrobić.
Przepraszam.
Sporo ich robiłam, ale żadnego nie oczyszczałam.
Nie wiedziałem,
że twoja córka przeklina innych.
To było przed mamą.
Byłam wtedy z rodzicami.
Skup się.
Jestem skupiona.
Na wszelki wypadek próbowałem biec.
Cofam klątwę rzuconą na Oh Ok-sun, urodzoną w Roku Królika.
Niech się natychmiast odwróci.
Brawo.
Dobra w tym jesteś.
Na razie to zakończmy.
Pewnie jesteś wykończona.
Odpocznij.
Właśnie.
Dziękuję.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIA PYO JI-HO
Oczyszczenie.
Nie możemy tu?
Musimy wejść do środka.
Co tam jest?
Coś, co nie przystoi nowo umarłemu.
Próżna nadzieja.
Daj klucz.
Raczej nie ma tego przy sobie.
To jest gdzieś tutaj.
Znalazłam.
Czemu jesteś tak okrutna?
- Kim jesteś? - Jak myślisz? Jestem…
nie do końca przyjaciółką.
Jestem szamanką.
Więc ty mu to dałaś.
Nie.
Strzeż tego.
Nie może ci tego zabrać.
Wyjdźmy.
Pogadajmy.
Po co?
Wolę zostać tu.
Dobrze.
Gyeon-U.
Poczekasz na zewnątrz?
Ciekawe.
Co chcesz powiedzieć…
by on nie słyszał?
Chodzi
o sprawy szamanek.
Brzmi fascynująco,
ale chcę, by nowo umarły posłuchał.
Oczyścimy razem czy spalisz to sam?
Zostanę.
Możesz mówić.
W porządku.
Lubisz torturować ludzi.
Nie bardzo.
Nie robię tego.
Kontroluję to, co nie jest ludzkie.
Świetnie.
Też jestem w tym dobra.
Już się boję.
Dobrze. Pomówmy tam.
Będziesz tam tak stać?
Nie.
Ale wciąż tam stoisz.
Oszalałaś? Czemu tego dotykasz gołą ręką?
To niemożliwe.
Prawda?
To chyba nie to, co myślę…
Nie możesz tego zrobić.
Rozumiem pogardę dla Yeomhwy, ale nie możesz zwalczać klątwy klątwą.
Masz pozwolenie patrona?
Generał wydał zgodę?
Ukarze mnie.
No właśnie!
Chcesz użyć mocy na coś tak strasznego jak klątwa.
Jasne, że Generał jest zły.
Powiedziałam, że przyjmę karę.
Co?
Japończycy mówili,
że przeklinając kogoś, kopie się dwa groby.
Jeden dla przeklętego, jeden dla siebie.
By wykopać grób Yeomhwie, muszę wykopać go sobie.
Prawda?
„Zabić”?
ZABIĆ
Byłam w kolumbarium.
Zajęłam się amuletem upiora.
Postaram się, by pani Oh przeszła w spokoju.
Więc przestań to robić.
Tylko po to całe zamieszanie?
Nie „tylko”.
Ludzie to nie zwierzęta. Odczuwają emocje.
Jeśli uderzysz matkę, tylko ona będzie cierpieć.
Ale krzywdząc dziecko, uderzasz oboje.
W zasadzie
matka cierpi bardziej.
Ból emocjonalny jest gorszy od fizycznego.
No i?
Zraniłaś Gyeon-U, by cierpiała babcia, a ją, by cierpiał on.
Tak ich torturowałaś.
Pewnie nie oczyścisz tych zdjęć. Spalisz je, prawda?
Czemu tak myślisz?
Jaka szamanka przygotowuje rytuał
bez wody, kadzidła i świec?
Tylko z zapalniczką?
Nie tylko ty jesteś szamanką.
Też nią jestem.
Nieźle.
Czy Seong-A mówi prawdę?
Nie chciałaś
oczyścić tych zdjęć?
A myślisz, że co bym zrobiła?
Skoro tak trzeba, spalę je.
Twoje dłonie ich nie dotkną.
Skoro nalegasz,
nie mam tu nic do roboty.
Pójdę już.
Ale nowo umarły…
Ze wszystkich sojuszników…
wybrałeś dziecięcą szamankę?
Twoje życie…
jest żałosne.
Cały czas nazywasz Gyeon-U nowo umarłym?
Tak się nazywa ducha osoby, która niedawno zmarła.
Gyeon-U żyje. Czemu go tak nazywasz?
Dlaczego?
Klątwa.
Módl się i błagaj.
Oszalałaś?
Nie mnie błagaj.
Swojego patrona.
Myślałaś, że się nie zorientuję, że służysz złu, a nie patronowi?
I tak nie udałoby ci się oczyścić zdjęć.
Zrozumiałam, gdy nazwałaś Gyeon-U nowo umarłym.
Ile złego narobiłaś?
Twoja skorupa duchowa pęka.
I co z tego?
Błagaj swojego patrona.
Proś, by wrócił.
- Szamanka nie może służyć złu. - Zamknij się!
Albo cię rozedrę.
Czyli co?
Szamanka przy Gyeon-U
jest przerażająca, ale ma słabe szamańskie moce?
Zostały dwa dni.
Dlaczego teraz?
Nie martw się. Jestem tu.
Od jutra przytulaj go, gdy pojawi się duch.
Ty widzisz duchy, ja zajmę się dotykiem.
Tak.
Pokażemy, czym jest praca zespołowa.
- Gyeon-U jest cały? - Będzie dobrze.
Pilnuję na zewnątrz.
A twój robot w środku.
Ciężko pracuje.
Przy okazji,
chyba coś jest nie tak.
Mam wrażenie, że o czymś zapomniałem.
O czym? Zastanów się.
ZABIJĘ CIĘ, JI-HO
Nieważne. Znów coś pokręciłem.
Do jutra.
Dwa dni.
Musimy przetrwać dwa dni.
Gdy minie 21 dni,
możesz trzymać się z dala od szamanek.
Będziesz taki jak inni.
I będziesz żyć w spokoju.
URATUJ GO! OCHROŃ GO!
Paląc cenne zdjęcia,
ocaliłeś swoją babcię.
Nie słuchaj jej. Nie jesteś słaby. Masz dużo siły.
Możesz mnie nienawidzić.
Na twoim miejscu
też bym nienawidziła szamanek.
Przykro mi.
Słowa nienawiści…
bolą, nawet gdy nie mówisz poważnie.
To ty powinnaś mnie nienawidzić,
głuptasie.
To tyle?
Myśleliście,
że to mnie zatrzyma?
Jeszcze jedna.
Jeśli zabijesz jedną osobę,
możesz stać się złym bóstwem.
Jeszcze jedna.
Jeśli zabijesz
jeszcze jedną…
I jak?
Czy to pomoże
przyspieszyć proces?
Pospiesz się i wstąp.
Przyjdź do mnie…
i bądź moim patronem.
Hej.
Zdezynfekowałeś dłoń? Nie można dopuścić do zakażenia.
Rany.
Potrafię o siebie zadbać.
Mogę na słowo?
Ciebie też.
Co z prezentacją?
Tylko wy nic nie zrobiliście.
Zrobię to teraz. Obiecuję.
Już się zabieram.
Przepraszam.
Za dzisiaj
i za wczoraj.
Gdybym nic nie powiedziała, jutro byłoby to samo.
Mam pytanie. A co z Seong-A? Też tego nie zrobiła.
Zrobiła.
Dobrze jej poszło.
Dzięki, że zrobiłaś moją część zadania.
Nie powinnaś marnować czasu na takie głupoty.
Na którym zdjęciu są duchy?
Na tym.
I na tym.
Wiedziałam, że to duch.
Nie.
Nie tutaj.
Duch stoi tu.
Tutaj?
Zagadkowe z was istoty.
Jesteś super.
Zostało mało czasu. To frustrujące.
Zdrajczyni.
Z drogi. Blokujesz.
Pomóż mi. Chcę zrobić zdjęcia duchom.
Duchom?
Tutaj.
Tu.
Na każdym zdjęciu jest duch.
Jaki duch trzyma się tak blisko ziemi?
To pies.
Duch-pies.
No co?
Powodzenia.
Wiesz, że nie gramy razem?
- Jestem wolny. - Tutaj!
- Dawaj. - Podaj.
Co, do diabła…?
Teraz.
I teraz.
Proszę pana!
Łamie zasady.
Wróżko.
A tak. Tu jest.
Tu nie ma.
Niezłe podanie!
Jedno zwierzę.
- Podaj! - Dwa. Człowiek i zwierzę.
Co z tobą?
Wybacz. Moja wina.
Słodka Bok-i. Jaka urocza.
Ej, wróżko.
Co się stało?
Duchy bez twarzy?
ZNANE TEŻ JAKO „JAJA”, BEZ RYSÓW TWARZY
- Hej. - On wciąż fauluje.
- Co robisz? - Przewodnicząco.
Źle się czuję. Idę do domu.
- To policzą ci jako wagary. - Co z Seong-A?
Co się z nią stało?
Nie wyglądała na chorą.
Dobrze też nie wyglądała.
Masz. Dzwoni Seong-A.
Seong-A?
Cześć, to ja.
Słuchaj, Ji-ho. Wciąż go dotykaj.
- Zostań z nim. - Co? Czemu?
Pewnie.
Nie martw się i odpoczywaj. Pa.
Wiedziałam. Bardzo potrzebuje mojej pomocy?
Nie.
To nie tak. Ona tylko…
Wam się chyba nudzi.
Macie za dużo czasu wolnego?
Kazała mi ciężko pracować i nie wkurzać Hye-ri.
Ale ona zawsze jest w kiepskim humorze.
Seong-A tylko strzępi język.
Cicho bądź.
Skończycie dziś swoje części?
Dzisiaj?
Wieczorem mamy trening łuczniczy.
Doprawdy?
To macie czas do rana.
Zarwijcie nockę.
Serio?
- Sami? - Tak.
Jesteś geniuszką.
Obiecuję, że tak zrobimy.
Zarwiemy nockę.
Co z tobą?
Jest spocony. Ohyda.
Zarumieniłaś się.
Jesteś jeszcze brzydsza.
Co to było?
O rany. To…
Wszędzie są duchy bez twarzy.
Okropne.
Te duchy…
Duchy bez twarzy zwykle są niegroźne.
Ale nie w przypadku całej grupy.
To znaczy, że czekają na pana, który da im nowe twarze.
Pierwsi będą świętować narodziny złego bóstwa.
Wiadomo, kto nim będzie.
Duch z opuszczonego domu.
Pierwsi tam chodźmy.
Dobra.
Naprawdę nie chcę iść.
Yeomhwa.
Naprawdę postradałaś rozum.
Teraz
zróbmy, co się da.
Jak śmiecie się wychylać?
Wy małe…
Przyjdę po was!
Aleś ty przerażający.
Co teraz?
Znajdźmy głowę marionetki.
Jeśli nie odwrócimy zaklęcia, duchy będą się schodzić.
Ona rozgłasza, że nadchodzi zło.
Ma rację. Trzeba znaleźć głowę.
Dobra. Więc to zróbmy.
Przy okazji,
Wróżka Nieba i Ziemi chyba wie o tym więcej niż ty, generale.
O amulecie upiora też.
Chyba ci już lepiej,
sądząc po twojej paplaninie.
Jestem ciekaw. Mam pełno pytań.
Przecież mówię.
Znajdźmy tę głowę.
Gyeon-U.
Co?
Jest źle wyważony.
Spójrz.
Pokaż.
Stań tutaj.
Co jest nie tak?
Nie wiem.
- Środek jest niewyważony? - Trochę.
Czy to nie dziwne?
Spróbuj naciągnąć.
- Jest dobrze. - Naprawdę?
Niemożliwe, by tak było.
Łucznictwo to taki emocjonalny sport?
- Dziwny jesteś. - Chodzi o łuk.
Proszę pana?
Motor!
Rower!
Ej.
Wózek!
Puść.
- Puszczaj. - Ale jesteś silny.
Uważaj!
Żyjemy w niebezpiecznym świecie.
Prawda?
Poważnie…
Gyeon-U!
- Pomogę panu. - Ja też.
Raz, dwa.
- Hej. - Co?
Nieważne.
Chodzi o Seong-A.
Co? Jak to?
Co z nią? Czemu nagle o nią pytasz?
To nic.
To jest to?
O rany! Tak!
Obrzydlistwo! Fuj.
Przynieś ją. Spalimy to.
To nic nie da.
Plotkę trzeba zwalczać plotką.
Najszybciej będzie sprawić, by duchy uznały, że zło nie przyjdzie.
Rozumiem, ale czy to nie boli?
Tak po prostu się pocięłaś.
Nie można się wahać. Robiłam to, gdy byłam dzieckiem.
Dobry koleżka. Wytrzymaj jeszcze.
Wróć do życia,
Gyeon-U Gyeon-U.
Wypad.
Spadaj!
Dobra, idę.
Dobranoc.
Mam pytanie.
Pytaj.
Znasz szamankę, z którą tańczyłaś?
Jesteście blisko?
To dziecięca szamanka.
Pierwszy raz spotkałam ją osobiście.
Będzie mieć dobre, długie życie.
Ale kiedy umrze, trafi do piekła. Jak ja.
DZIECIĘCA SZAMANKA Z MIWOL-DONG
Ośmioletnia szamanka.
Seong-A rozpoczyna dzień
nieco wcześniej niż dzieci w jej wieku.
Kwitną róże.
Tutaj.
Zgadza się. Córka ma tatuaż róży.
Jest w ciąży.
Co?
Ale ma tylko 20 lat.
Jednak nigdy nie zdradzi, kim jest ojciec.
Jesteś w ciąży?
Skąd o tym wiesz, mamo?
Słyszałeś o dziecięcej szamance?
Dziesięć lat temu kręcono o niej dokument. Była sławna.
To byłam ja.
Niewiele zarobicie na bzdurach.
Nie umiesz zrobić amuletu upiora?
Nie płacz.
Nie powinnaś.
To uszczęśliwi rodziców.
Nie będzie duchów.
Będę grzeczna.
Nie zostawiajcie mnie.
Proszę.
Mała.
Prosisz się o karę z nieba.
Czemu o tym mówisz?
Jeśli to nic wielkiego, trzeba o tym mówić lekko.
Do szkoły poszłam jako nastolatka.
Ci, którzy wycierpieli przez szamankę. Wygrywa sprawiedliwość.
- Szybko. - Myślałaś, że to koniec?
NIENAWIDZIMY CIĘ, SEONG-A
Nawet nie przypuszczałem.
SZAMANKA DOSTAJE ZA SWOJE
Chyba mi się należało.
Koniec.
Zrobione.
Przestań udawać twardzielkę i chodź tu.
Co wy wyprawiacie?
Gdy dzieci nie płaczą, a powinny,
dorosłym łamie to serce.
Mam złamane serce.
Nie dramatyzuj.
To miłe.
Hej.
Kiedy zbliżyliście się z Seong-A?
Nie jesteśmy blisko.
W zeszłym roku. Byliśmy w 10. klasie.
Więc nie wiesz, co wcześniej robiła?
Słyszałeś ją.
Nie chodziła do szkół.
Jak bardzo okrutny dla niej byłem?
Macie mnie za głupka?
Spotkałem wielu szamanów.
Robisz to, bo Seong-A ci kazała.
Ona też to robiła.
Masz rację. Zrozumiałeś, co powiedziałem. Inaczej byłbyś idiotą.
Uwierzysz, że Seong-A próbuje cię chronić?
Tak.
Gyeon-U.
Poczekaj, aż skończy się jutrzejszy dzień.
Niewdzięczny gówniarzu.
Co będzie jutro?
Ale wiedz, że byłeś strasznym palantem.
Do jutra, Gyeon-U Gyeon-U.
Nie nazywaj się ojcem!
Jak śmiesz, smarkaczu!
Ty gnojku.
Śmieciu.
Jin-ung?
Oszalałeś.
Bok-i.
Ty idioto.
Ugryź go.
- Dasz radę. Ugryź. - Ty mały…
Ugryź go w rękę.
No już!
Co to było?
- Hej. - Brawo.
Seong-A.
Nic nie zrobiłam.
Naprawdę.
Co? Tylko…
Kontynuujmy pracę zespołową.
Rany. Choć raz się obudziłaś, Seong-A.
Nie ma Jin-unga?
Nie.
No tak. Ostatnio za dużo pracuje.
Ustawcie biurka.
Zmień numer i się przenieś.
Nie dzwoń do nikogo, mamo.
Zwłaszcza do mnie.
Sukinsyn wyszedł z paki!
Jeśli cię tym razem znajdzie…
umrzesz.
Mówiłem, że cię znam.
Ej, ty!
Nie uderzę cię. Stój!
Jin-ung!
Hej!
Jesteś tam, synu?
Jak cię złapię, będziesz martwy!
Synu!
Wyjdź i pogadajmy.
Jin-ung!
Co to?
Pierścień?
Podsumujmy ostatni raz.
Omawiamy pogląd antropocentryczny Kanta. Jaka jest główna idea?
Ludzie są na pierwszym miejscu.
Ludzie, nie maszyny.
Nie chodzi o pieniądze, a o ludzi.
Ludzie są ważni, więc nie powinni być traktowani jak środek do celu.
- Czemu? - Co?
Jak to „Czemu?”.
Czego w tym nie rozumiesz?
Proszę pana.
Pójdę po Jin-unga.
- Dokąd…? - Hej.
Jin-ung tam jest?
Pomocy!
- Nie mogę wejść. - Ratunku!
Bok-i, nie mogę tam wejść.
Pomocy!
O rany.
Pomocy!
Nie powinnam tego robić.
Wróżka poszła do opuszczonego domu.
Pomocy…
Oddychaj.
Jin-ung!
Uwolnij go!
Przestań!
Witaj, szamanko.
Nie przywitasz się?
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA GWAG JA-HYEONG
Trzeba było pozwolić mi umrzeć.
Gyeon-U!
Nie powinno się tego robić innej osobie.
Sama wybrałam ostatnią ofiarę.
Powiedzieć ci, czemu twoje życie to piekło?
Chodź ze mną.
Czemu znowu Gyeon-U?
Jest łatwą ofiarą.
Ile zła dokonałeś, że wszystko jest tak mroczne?
Zabiję was wszystkich!
Byłam człowiekiem?
Znalazłam cię.
Napisy: Karolina Gruszczyńska tko jest tak mroczne?