Ano'ng…
ginagawa mo rito?
Gyeon-U.
Gyeon-U!
Ililigtas ko siya. Itataboy ko ang malas.
Ipinapangako kong matatanggal ang malas niya sa loob ng tatlong linggo.
Nasa burol ka ba?
Si Ji-ho. Kinuwento niya sa 'kin.
Hindi ako pumunta. Wala ako ro'n.
Loko ka.
Tingin mo ikaw ang pinunta ko rito?
Nandito ako para sa lola mo.
Parang itinakda ang masasamang aksidente.
Lagi nila akong hinihintay.
Parang himala ang mga suwerte.
Hindi 'yon kailanman nangyari sa 'kin.
May babaeng nagsabi sa 'kin na sasamahan niya ako
hanggang sa maglaho ang dilim.
Dahil sa init ng mga kamay niya,
akala ko magiging masaya ako kahit minsan lang.
Pero 'yon pala,
imposibleng pangarap.
Gyeon-U.
Bae Gyeon-U.
Gyeon-U.
Sorry, Gyeon-U.
Wag kang umiyak.
Hindi ka puwedeng magdrama.
Nandito ka pala.
Hindi mo ako pinansin?
Baliw ka ba?
Bukas na natin gawin 'to.
Wag ngayong gabi.
Nasisiraan ka na ba?
Ano 'to?
Ano'ng…
nagawa ko para sapitin 'to?
Hindi ko kayo pinilit na magustuhan ako.
Kamuhian n'yo ako.
Alam n'yong wala akong magagawa kahit sukdulan ang galit n'yo!
Sana
kinamuhian n'yo na lang ako
at kinasuklaman.
Bakit pinaabot n'yo sa ganito? Bakit?
Hanggang…
kailan ako magmamakaawa…
para tantanan n'yo ako?
Gyeon-U.
Sorry.
Lintik.
Lumayo kayo!
Alis!
Alis na!
Hindi ikaw ang kinakausap ko.
Babaylan ka nga talaga.
Halata sa kakapalan mo.
Nag-enjoy ka siguro.
Hindi naman sa gano'n. Sasabihin ko na sana no'ng una.
Pero hindi ko nagawa dahil galit na galit ka.
Kaawaan mo lang ako ngayon
dahil malapit nang maging masaya.
"Hinahabol ka ng malas."
"May sumpa ka."
"Malapit ka nang mamatay."
Masisiyahan ka
sa pang-aasar sa 'kin.
Makikita mong hirap na hirap ako
at magiging sunud-sunuran na parang manikang kinokontrol.
Pagtatawanan mo rin ako.
Nagpapakahirap ka masyado.
Di mo alam na isa kang palaka na niluluto sa kumukulong tubig.
Hindi ako katulad ng ibang babaylan.
Alam kong magmumukhang nagdadahilan ako…
Hindi dahilan 'yon.
Kasinungalingan 'yon.
Sa lahat ng mga sinabi mo sa 'kin,
ilan do'n 'yong totoo?
Sino 'to?
Sino'ng ganito kalupit?
Ginawa ang hangganang 'to para gawing masamang diyos
ang nasa loob.
Palitan ng kapantay.
Sariling buhay ang itinaya ng manggagaway.
Mag-ingat kayo.
Selyuhan n'yo ang labas
para walang makalusot na insekto.
Kung walang makakapasok sa loob, hindi kailangan magsakripisyo.
-Isara ang pinto at selyuhan -Isara ang pinto at selyuhan
Sa taglay kong liwanag, tinutuwid kita Sumisikat ang araw sa silangan
-Isara ang pinto at selyuhan -Isara ang pinto at selyuhan
Taglay ang kapangyarihan ng agimat Palayain mo ang masamang espiritu
-Isara ang pinto at selyuhan -Isara ang pinto at selyuhan
Mula sa araw, sumisiklab ang apoy ng samadhi
-Isara ang pinto at selyuhan -Isara ang pinto at selyuhan
Tinatakpan ang ilaw ng dilim at sinusupil ang mga multo
-Isara ang pinto at selyuhan -Isara ang pinto at selyuhan
Sagradong mandirigma na ipinadala mula sa itaas
-Isara ang pinto at selyuhan -Isara ang pinto at selyuhan
Dinudurog ang lasong nagdudulot ng sakit
-Isara ang pinto at selyuhan -Isara ang pinto at selyuhan
Sa bisa ng diyamante, susupilin natin ang mga multo
-Isara ang pinto at selyuhan -Isara ang pinto at selyuhan
At gagawing patas at puno ng pag-asa ang lahat
Bakit hindi siya sumasagot?
Ano'ng problema? Nag-aalala ka ba na baka sinaktan siya ni Yeomhwa?
'Yang bibig mo, a.
Master.
Bakit ang init ng ulo mo?
Halatang 'yon ang iniisip mo
dahil kanina mo pa siya tinatawagan.
Teka.
-Naririnig n'yo ba ang tunog? -Anong tunog?
May nagri-ring na selpon.
DAMBANA NG WOLSEONG
INANG ESPIRITU
Seong-A!
Nakabalik na kayo.
Mukhang naisip mong pahirapan ako ngayon.
Bakit hindi ka sumasagot sa tawag…
Bakit ka nakasimangot? Ano'ng problema?
-Inang. -Ano?
Do'n sa abandonadong bahay…
Ano'ng mayroon?
May nangyari ba?
Ano?
Do'n sa abandonadong bahay…
Sige. Nakikinig ako.
Nalaman…
na babaylan ako.
Alam na ni Gyeon-U.
Agimat 'yan
na nagtataboy ng kasamaan.
Sana mukha ko na lang ang ginuhitan mo.
Kung sakaling hindi siya makakatawid.
Ang tagal mo siyang nakasama.
Ginawa ko 'yon bilang proteksiyon.
Para protektahan ka.
Naisip ko na masasaktan ka pag nalaman mong babaylan ako.
Pasensiya na
kung gusto kitang maging kaibigan.
BAE GYEON-U! ILIGTAS SIYA! PROTEKTAHAN SIYA!
Limang araw lang simula bukas.
Maging kaibigan kita ng limang araw pa.
Kahit kamuhian at sigawan mo pa ako.
Basta limang araw kang didikit sa 'kin.
AKLAT NG MGA LIHIM SA PAGSUGPO NG KASAMAAN
Ginawa ang hangganang 'to para gawing masamang diyos
ang nasa loob.
Pag nasa loob na, maging ang napakagaling na babaylan
ay magiging sakripisyo.
Lalamunin sila ng masamang espiritu at mamamatay.
Ano ka ba. Hindi lahat puwedeng maging masamang diyos.
Kailangan nilang pumatay ng 100 na tao, di lang espiritu, para…
Imposible.
Parating na agad?
Kahit may natitira pa?
Tinanong mo ba siya kung nakita niya si Yeomhwa sa abandonadong bahay?
-Hindi pa. -Ba't pinapatagal mo pa?
Tanungin mo na siya.
Magandang umaga.
-Mga manonood, kaabang-abang… -Nakita mo ba siya sa kubo kahapon?
…ang bisita ngayon.
Hello.
Ako si Yeomhwa, isang medium. Masaya akong makilala kayo.
Bago tayo magsimula…
-Oo, nakita ko siya. -Nakita mo?
Ano'ng ginagawa niya ro'n?
May sinabi ba siya sa 'yo
o baka inabuso ka niya?
Wala siya masyadong sinabi. Sumayaw lang kami.
Sumayaw ka? Bakit?
Pinasayaw niya sa 'kin ang Flower Lantern Dance.
Pangdalawahang sayaw 'yon kaya…
Pambihira. Ibang klase ka talaga.
Nakipagsayaw ka kay Yeomhwa na kinatatakutan?
Mas malala pa 'yon kaysa manigarilyo kasama ng matanda.
General.
Magiging magaling siyang babaylan. Pangako.
Puwede bang tumahimik ka na?
Bakit po?
Isa raw siya sa mga babaylang tinawagan ni Tiyang Lola
at napaaga siya ng dating.
Kasinungalingan 'yon.
-Ano? -Wag mo nang tanungin.
Wala rin na pinagsama-sama ng matandang babaylan ang magagaling na babaylan.
Naunahan tayo ng mangkukulam.
Ginawa niyang alay sa masamang espiritu
ang sinumang papasok sa kubo.
Inalay niya ang buhay niya.
Ang batas ng katumbas na kapalit.
Hindi kami puwedeng malagay sa peligro,
kaya sinelyuhan namin ang kubo sa labas imbes na sa loob.
Padalos-dalos talaga siya.
Bakit siya maglilingkod sa masamang espiritu at hindi sa multo?
Hindi ba siya natatakot sa impiyerno?
Hindi malayo ang impiyerno.
Para na ring impiyerno ang buhay ng mga babaylan.
Di kakayahan o talento ang makakita ng multo.
Sumpa 'yon.
Nag-iipon siya ng karma sa mga sinasabi niya.
ISA SA TATLONG KARMA NA DULOT NG MASAMANG SALITA
Maghahanda na akong pumasok sa iskul.
Gyeon-U, sorry.
Limang araw na lang.
Ano'ng problema n'yong dalawa?
Ano'ng nangyayari?
Wala naman.
Sigurado ka?
Oo.
Di kakayahan o talento ang makakita ng multo.
Sumpa 'yon.
Magbati na kayo.
Alam kong nag-away kayo. Magbati na kayo ngayon.
O maaapektuhan ang assessment.
Hindi kami nag-away.
Tingin mo bobo ako? Nag-away kayo.
Matindi pa.
Sa unang pagkakataon, nagustuhan ko ang pagiging deretso mo, Hye-ri.
Loko-loko.
Kung di kayo magbabati,
sabihin n'yo sa 'min kung bakit kayo nag-away.
Buong araw akong nababahala.
Personal 'yon.
Labas kayo ro'n.
Ano ka ba, wag kang ganiyan.
Sana hindi sila naghahain ng nilagang beans sa tanghalian.
Kailangan mo bang banggitin ang nilagang beans?
Kailan ko babanggitin kung hindi ngayon?
Babanggitin ko kung may hinain na nilagang beans.
Pag sinabi kong ayoko ng nilagang beans kahit hindi nakahain sa tanghalian,
pinaplastik ko sila.
Dobleng galit 'yon sa kanila.
Hindi ko gano'n kaayaw ang nilagang beans.
Pero may ibang naaawa
at di direktang sasabihin na ayaw nila ng nilagang beans.
Ayaw nilang masaktan ang damdamin ng beans.
Baka bumulong sila ng,
"Ayoko ng nilagang beans,"
pero hindi ko iisipin na doble ang pagkaayaw nila ro'n.
Siguro kalahati lang ang pagkaayaw nila
kasi pinipili nilang manahimik para igalang ang beans.
Ano'ng sinasabi niya?
Kung si Seong-A ang nilagang beans ni Gyeon-U…
napakahirap para sa kaniyang ipaliwanag
kung bakit ayaw niya ng nilagang beans.
Ba…
Babaylan ako.
Sinabi kong may part-time job ako, pero babaylan talaga ako.
Ako 'yong babaylan na nakita
ni Ju-seung sa video.
Nagsimula ako nang walong taong gulang, at simula no'n, babaylan na ako.
Hindi ako nag-elementarya at middle school.
May mga panahong hindi ako estudyante, pero lagi akong babaylan.
Gusto kong maging normal na estudyante. Kaya nilihim ko.
Hindi ko 'yon ginawa para manloko ng tao.
Tapos nakilala ko si Gyeon-U na galit sa mga babaylan,
at kinaibigan ko siya.
Kaya…
simula no'n…
Sorry.
Nagsinungaling ako.
Kagabi, nalaman ni Gyeon-U ang katotohanan.
Puwede bang magtanong?
Sige.
Bakit gusto mong maging magkaibigan tayo?
-Dahil… -Puwedeng makipagkaibigan kahit kanino.
Kailangan ba ng rason?
Madalas may rason,
lalo na sa mga babaylan.
Ang laki ng galit niya sa mga babaylan.
Bakit hindi mo sabihin sa kaniya
na dumidikit ka lang para protektahan siya sa loob ng 21 na araw?
Pero tama siya, may dahilan kung bakit ko siya kinaibigan.
Siguro, pero…
"Nakatakda kang mamatay sa loob ng 21 na araw."
'Yong mga gano'n…
sinasabi lang pag nailigtas mo na sila.
Bago 'yon, puro takot at pagbabanta ang ginagawa mo sa kanila.
Siguro nga tama ka, pero…
Ilang araw pa ba?
Limang araw.
Marami pa?
Paano mo hahanapin si Yeomhwa, e di ko nga siya mahanap?
Nawala na ba ang lahat ng kapangyarihan mo?
Bakit ka magsasayang ng oras at lakas kung hindi mo rin siya mahahanap?
Tahimik. Wag mong kontrahin ang desisyon ko.
Nakipag-ugnayan ako sa lahat ng emergency contact ko.
Matindi ang ginawang paghahanda ni Yeomhwa.
Binenta niya ang bahay at opisina niya at kinansela ang lahat ng mga booking.
Kinolekta niya ang lahat ng ipon niya, pinutol ang numero,
at biglang nawala.
May kinatatakutan pa rin siguro siya kung bigla siyang nagtago.
Tingin mo?
Tingin ko ayaw niyang maistorbo.
Malinaw na determinado siyang maglingkod sa masamang diyos.
Kaya kailangan natin siyang hanapin.
Kailangan ko siyang hanapin para matauhan siya.
Aalis na ako.
Ugali talaga ng babaylan na maglingkod sa pangkalahatang diyos,
sasabak agad na parang sundalo.
Hindi ako magsasalita kung nag-serve ka. Ako 'yong nag-serve, e.
Di ba't tinanggal ka dahil sa medikal na rason?
May sumapi sa 'kin no'ng nasa army ako.
Sasabihin ko sana ang "tikas" sa malalim na boses…
Tatapusin natin ang paggawa ng slide deck ngayon.
Walang uuwi hangga't di natatapos.
At kayong dalawa…
hindi ako papayag na pumunta kayo sa archery practice o anuman 'yon.
Maliwanag?
-Bakit siya ang pinakamagaling na archer? -Buwisit.
Tara.
Hindi ko ipapahalata sa kaniya
na alam kong babaylan ka.
Pag nalaman niyang kasabwat ako simula pa lang,
-wala talaga siyang malalapitan. -Tama.
Nakokonsensiya ako para sa 'ting dalawa.
Wag ka nang makonsensiya at protektahan mo na lang siya.
Tapos pilitin mo siyang mag-sorry pag tapos na ang 21 na araw.
Okay?
Matatagalan tayong gawin ang deck.
May problema ka ba
sa binti ko?
Hindi, wala. Tara na.
Tulog na tulog pa rin.
Baby ko.
Saan napunta ang baby ko?
Baby ko.
Wala na ang baby.
-Madumi 'yan. -Wala na ang baby.
Wag mong kalkalin ang basura!
Makinig ka. Wala rito ang baby mo.
Hindi puwede ang baby dito. Delikado 'yon.
-Ang dumi ng mga kamay mo. -Nasaan…
Ano'ng problema?
-Bakit? -Teka.
Teka. Susmaryosep.
-Magnanakaw! -Ano ka ba!
-Ano'ng problema? -Ibalik mo ang baby ko!
Ano'ng ginagawa mo? Teka. Bitawan mo siya!
-Do-yeon. -Ano'ng problema?
-Magnanakaw! -Teka.
-Uy. -Huminahon ka.
-Tama na. -Teka.
-Bitawan mo siya. -Magnanakaw!
Huminahon ka. Relax.
Ay, naku.
Hindi, teka.
Ano'ng nangyari sa 'yo?
Tumigil kayong dalawa!
Wag mo siyang tingnan. Wag.
Nagigising ang Sanggol na Multo sa maiingay na tunog.
Hindi gano'n kalala ang Sanggol na Multo.
Ano pa ba'ng magagawa ng sanggol kundi umiyak?
Pag umiyak, lambingin mo.
Pero pag hindi mo nagawa 'yon…
Magkakaroon ng gulo.
Di, wag kang umiyak. Di siya masamang tao.
Hinahabol lang siya ng malas.
Peekaboo.
Salamat.
Bahala na. Ang tagapagligtas na Taong Agimat!
Bakit nabasag?
Hinawakan ko ang kamay niya.
Nasaktan ka ba? Patingin.
Okay lang ako.
-Uy, may dugo. -Ayos lang ako, okay?
Uy. Okay ka lang ba talaga?
Gasgas lang pala.
Kaunting ihip ang sagot.
Okay ka lang?
-Pasensiya na. -Ayos lang.
E, ikaw? Okay ka lang?
Oo, okay lang ako.
Bakit biglang nabasag ang baso?
-Ewan ko. Pero… -Uuwi na ako.
Paano mo nasasabing uuwi ka sa lagay na 'to?
Sabi mo puwede nang umuwi pag tapos na tayo.
Tapos na.
LIFE AND ETHICS PRESENTATION DECK
Ginawa ni Do-yeon ang deck.
Parang may mali.
Kailangan kong itsek.
Gusto mong bisitahin ang bahay ko? Bakit?
Naisip ko
na magandang maging magkaibigan tayo.
Bakit naging maganda?
Mas maiintindihan ko kung hihingi ka ng mga tip sa bihasa sa deck.
'Yon nga. Gusto kong matuto sa 'yo.
Hello.
Walang tao.
Parehong nagtatrabaho ang mga magulang ko.
Kahanga-hanga.
Gusto kong idetalye mo kung ano'ng kahanga-hanga para sa 'yo.
A, ganito kasi…
Ibig kong sabihin…
Di pala nakadikit kay Do-yeon ang multo.
Magaling kang tumingin.
Mas madali na ngayon.
Hindi.
Masyado bang maliit ang 500,000 won?
Kung gano'n…
paano kung isang milyong won?
Anak ko si Patricia.
Tingin mo ibebenta ko siya para sa pera?
Itatrato ko siya na parang anak ko.
Mamahalin at papahalagahan ko siya.
Nahulog ako sa unang tingin.
Puwede bang… Pakiusap?
Nagsisinungaling ka.
Gusto mo siyang kunin gamit ang pera. Di tunay na pagmamahal 'yon.
Alis.
Ako ang nanay niya. Hindi ka pumasa.
Okay, aalis na ako.
Aalis na muna ako.
Kumalma ka.
Limang araw lang simula bukas.
Maging kaibigan kita ng limang araw pa.
Ano'ng binabalak niya?
Gyeon-U.
Uy, Gyeon-U. Apir.
Dahil naaawa ka?
Magkaibigan tayo.
Orasyon ang lahat.
Hindi awa o pagkakaibigan.
Babaylan ka no'ng una pa lang.
Walang gumagana, 'no?
Gusto mo ba ng agimat?
Ang agimat…
Hindi gumana ang Taong Agimat.
Napakalakas siguro ng nakadikit na Sanggol na Multo sa manika.
Kailangan kong kunin ang manika
kung magsasagawa ako ng ritwal at pahihinain ko ang kapangyarihan niya.
Hindi gumana ang kapangyarihan mo
sa lalaking nakaalam na babaylan ka?
-Oo. -Puwes, hindi mo pa alam
kung malakas ang Sanggol na Multo o mahina ka talaga.
Tao man o hindi, pare-pareho lang ang mga agimat.
Kailan tumigil ang mga kapangyarihan mo?
Isipin mong maigi.
Kailan ba tumitigil?
Hindi ko alam.
Laging epektibo ang mga agimat ko.
Ano sa tingin mo?
Gusto mo ba ng bago?
Mag-moisturize tayo.
Ngayon, ang ideolohiyang panlipunan…
Buwisit na sakit ng ulo 'to.
Sir.
Ang sakit ng ulo ko.
Ako rin. Ano'ng nangyayari?
Buksan n'yo ang mga bintana para pumasok ang sariwang hangin.
Sir, puwede ko bang puntahan ang nurse?
Oo, sige. Bilisan mo.
Umayos kayo ng upo at mag-unat nang kaunti.
Do-yeon.
-Napag-isipan mo na ba? -Ang alin?
'Yong tungkol sa manika mo.
Puwede mo bang ibigay sa 'kin?
Hoy, Ku Do-yeon. Bakit mo siya winisikan ng tubig?
-Sociopath ka ba? -Aba, nagsalita.
-Ano? -Uy, wag kayong mag-away.
Ayos lang ako.
Tumahimik ka. Dapat okay sa 'kin kung okay sa 'yo?
-Gawin na natin ang assessment. -Ito na nga.
Nasa library tayo. Hinaan n'yo lang.
Ikaw 'yon. Mas maingay ka.
Itong pangalawang slide. Hindi tama 'to. Ayusin mo.
Kahit gaano ako kaingay, hindi ako kasing-ingay mo.
At…
para sa pangalawang slide,
hindi mo maintindihan dahil baduy ka.
Ano, baduy? "Baduy"?
-Sociopath ka. -Mukhang malapit na siyang umiyak.
-"Baduy" mo mukha mo. -Una,
gumana man o hindi,
ulitin natin ang pagiging Taong Agimat.
Pakiusap.
Kahit isang beses lang.
Ang orasyon.
Ulit.
Di kita masyadong kilala,
pero may alam ako sa mga babaylan.
Ginagamitan mo ako ng mahika, 'no?
Ganito ba 'yon?
Paano mo nalaman?
Sobrang hirap siguro
ng pinagdadaanan mo ngayon.
Nawala na nang tuluyan
ang kapangyarihan ng Taong Agimat.
Hindi ko na…
mapoprotektahan si Gyeon-U.
JEIL GENERAL HOSPITAL
Tao man o hindi, pare-pareho lang ang mga agimat.
Isipin mong maigi.
Kailan tumigil ang mga kapangyarihan mo?
Bakit nandito ka at wala sa kama?
Okay lang ako. Hindi ako nasaktan.
Hindi ba nasasaktan ang puso mo?
Kasalanan ko naman, e.
Sobra ka naman.
Gusto mo bang sumandal sa malapad kong balikat?
Hindi na, salamat.
Ay, naku, Gyeon-U.
Ayan tuloy.
Gyeon-U.
Nawala ang kapangyarihan ko bilang Taong Agimat.
Hindi nakakatulong kahit hawakan ko siya.
Puwes, 'yong mga nahulog na estante…
Oo. Minalas siya.
Bakit ngayon pa nawala?
Dahil ayaw sa 'kin ni Gyeon-U.
Kahit gaano kabuti sa 'yo ang tao, kamumuhian mo pa rin sila.
Parang balewala lang.
Pareho lang 'yon.
Bakit ka nagdadrama?
Dapat tumigil na ako no'ng nalaman niya.
Sana naghanap ako ng ibang paraan.
Siguro masyado akong naging sakim.
"Para sa kapakanan ni Gyeon-U."
"Kaya wala akong magawa."
Dahilan lang 'yon.
Imposibleng ako lang ang solusyon.
Walang iisang paraan para maligtas ang isang tao.
Gusto ko lang maging agimat niya.
Kahit sandali lang…
gusto kong maging mahalagang tao para kay Gyeon-U.
E, ano na?
Ano na'ng plano mo?
Hahanap ako agad ng ibang paraan.
Sa ngayon,
hinanda ko 'to kung sakaling kailanganin.
Ngayon, ito lang ang tanging solusyon.
Okay.
Ilalagay ko 'to sa underwear niya para sa 'yo.
Naka-recover na ako.
Muntik nang mawala si Gyeon-U dahil sa kasakiman ko.
Wag mo na siyang piliting maging kaibigan.
Bilang Diwata ng Langit at Lupa,
magfo-focus lang ako sa pagliligtas kay Gyeon-U.
Okay, puwede na siyang umuwi pag di na siya nahihilo.
-Maraming salamat. -Walang anuman.
-Salamat. -Salamat.
Tara na. Iuuwi na kita.
Mabuti pa nga. Bantayan mo siya, batang maganda ang pangangatawan.
Ako'ng bahala sa bayarin sa ospital
Sir, di mo kailangan…
Tahimik. Gusto kong gawin 'to para sa 'yo.
Papatayin kita pag tumanggi ka.
Magpasalamat ka na lang.
Mayaman ang matatanda.
Ang total ay 498,000 won.
-Ano? -Bale 498,000 won.
Ayos lang.
Okay lang. Tara na.
Apat na raan…
Hinahanda na ang mga agimat.
Kailangan ko ng 100 agad-agad.
'Yong Sanggol na Multo ang tunay na problema.
Halika na.
Binibining Diwata, may ipatatanggal akong multo sa 'yo.
Hay naku.
Iha, hindi mo puwedeng dalhin 'to rito.
Hindi, akin 'yan. Wag n'yong galawin!
Nakunan siya no'ng huling buwan ng pagbubuntis niya.
Kawawa naman.
Nawala siya sa tamang pag-iisip.
Buong araw siyang naglalakad kasama ang stroller na 'yan.
May napulot siyang manika kamakailan
at binibitbit niya at tinatawag na baby.
Do'n yata siya sinapian.
Isang araw, tinapon niya ang manika,
at ngayon, kinakalkal niya ang lahat ng basura sa buong barangay.
Hay. Tingnan mo ang ngiti niya.
Nasiraan na talaga siya.
Hindi siya sinapian.
Dalhin n'yo siya sa doktor.
Di mo man lang siya
-tiningnan. -Babaylan ako.
Sa isang tingin,
alam ko na kung wala sa tamang pag-iisip o sinapian.
Baka bukod sa sinapian, baliw din siya.
Imposible. Hindi sumasapi ang mga multo sa mga baliw na tao.
Bakit hindi?
Paano papasok ang multo kung wala siya sa tamang pag-iisip?
Walang utak na kokontrolin.
Natataranta ang multo.
"Ano'ng problema ng taong 'to?"
"Bakit hindi sila natatakot sa 'kin?"
Ibalik mo sa 'kin ang baby ko!
Bakit mo ginagawa 'to?
Miss.
Uy, miss!
Ano'ng itsura ng baby mo?
Ang baby ko?
-Maganda siya. -Nagsusuot ba siya ng asul na bestida
at puting blusang pang-ilalim?
Mga…
ganito kalaki at medyo madumi.
Kumikinang ang asul na bestida.
Maraming butas ang bestida niya.
Niyakap ko ang baby kasi baka nilalamig siya.
'Yon 'yong manika.
Kaya ko 'to. Kaya kong paalisin ang Sanggol na Multo.
Teka.
Binibining Diwata.
-Sino ka? -Hello?
Kaibigan ako ni Do-yeon.
Wala akong kaibigan.
Si Park Seong-A 'to.
Nagko-cosplay ka ba?
Isa akong babaylan.
BAE GYEON-U
Naku. Nasagot ko ang tawag.
Hello? Selpon 'to ni Gyeon-U.
Hoy.
Ano'ng ginagawa mo sa selpon ko?
Hindi ko sinasadyang sagutin. Nagkataong…
Dayuhan siguro.
Ingles ang pangalan. "H."
Importanteng tawag ba 'yon?
Pasensiya na.
May sumapi kay Patricia?
Nahihirapan kang huminga at nasusuka, at sumasakit ang ulo mo, di ba?
Dahil 'yon sa Sanggol na Multo na nakadikit sa manika.
Hindi ako naniniwala.
Siguro puro iyak ng sanggol ang nasa bangungot mo.
Sana binenta mo sa 'kin no'ng inalok kita ng isang milyong won.
Para kang kontrabida kung magsalita.
Bakit bigla mong pinapakita ang tunay mong pagkatao?
Mahirap makatawid ang mga Sanggol na Multo dahil di sila nakikinig.
Dapat pakalmahin sila hanggang sa makatulog at hindi umiyak.
At may nahanap akong magaling sa gano'n.
Sino?
'Yong nanay.
ARCHERY TEAM
Hui-na.
Mas lalo akong magiging malungkot kaysa sa inaasahan mo.
Wag kang mag-alala.
Alam mong walang nangyayaring maganda sa 'kin.
Wag kang umiyak.
Huminahon ka lang.
Pasensiya na kung…
Ito na naman ako…
Ano'ng problema niya?
Hindi ako nakikinig, ha.
Nadinig ko lang.
Bakit siya tumawag nang umiiyak?
Para gawin kang malungkot?
Bakit mo sinasagot ang mga gano'ng tawag?
Para saan 'yon?
Kaibigan ko siya.
CHOI HUI-NA
Mabuti siyang tao,
pero nagbago siya dahil sa 'kin.
Kaya tumigil na rin kayong dalawa.
Okay lang naman.
Lumayo ka sa katulad ko.
Ano?
Uy, Ji-ho.
Puwede mong gawin 'yon.
Hindi sasama ang loob ko sa inyo.
Baliw ba talaga siya?
Paano kung ayoko?
Hindi ba halata sa suot ko?
Sapilitan kong kukunin.
Kung hindi, patuloy kang maghihirap.
Di mawawala ang insomnia mo at matinding sakit ng ulo.
Hindi mo ikamamatay, pero baka sa iba, hindi gano'n.
Mamamatay sila.
Sakit lang ng ulo 'yong sa 'yo, pero siya, puwedeng mapahamak.
Marami ka namang manika.
Ibigay mo na 'yong isa sa kaibigan mo.
-Wala akong kaibigan. -Kaibigan mo na ako simula ngayon.
Maging magkaibigan tayo.
Ang prangka mo ngayon.
Kaya pala tinago ng tagaputol ng kahoy ang mga damit ng diwata.
Masyado kang
naging malakas.
Salamat sa papuri.
Kung ano ka sa iskul…
peke ba ang lahat ng 'yon?
Siguro?
Binili ko si Patricia na second-hand.
Patago siyang tinapon ni mama dahil nakakatakot daw.
Nakita siguro siya no'ng babae.
Nagkataong nakita ko si Patricia
at inuwi ko siya.
Ang bigat ng dinanas mo.
Bakit ka nanatili rito?
Nakabalik ka na.
Ano'ng mayroon?
Bakit ka nandito? Hinintay mo ba ako?
Oo.
Bakit? May nangyari ba kay Gyeon-U?
Masasabi kong
may mangyayari pa lang.
Gagawin ko.
Maging Taong Agimat.
Ang dami mong sinakripisyo para kay Gyeon-U,
at sa totoo lang, hindi ko naintindihan.
Mas lalo akong magiging malungkot kaysa sa inaasahan mo.
Pero naintindihan ko na pagkatapos ko siyang makasama.
Gusto ko ring gawin para sa kaniya.
Kung mamamatay siya nang gano'n, hindi ako matatahimik habang-buhay.
Taong Agimat o kung anuman.
Puwede naman, di ba?
Bale…
Hindi puwede?
Puwede.
Kung 'yon ang gusto mo.
Para sa makulit at kawawang ungas
na walang masandalan…
Ikaw ang babaylan…
at ako ang Taong Agimat niya.
Sa ngayon, ganito lang tayo.
Dapat may mata, ilong, at labi.
-Mata, ilong, at labi. -Ibigay mo kay Gyeon-U
ang anumang lagi mong hinahawakan na may mata, ilong, at labi.
Pag wala ka sa tabi ni Gyeon-U,
'yan ang kapalit na proteksiyon.
Mata, ilong, at labi…
Uy.
Bakit mayroon kang mata, ilong, at labi?
Alagaan mo. Mahalaga 'yan sa 'kin.
Hindi ko kailangan 'yan.
Sa 'yo na, ungas.
Hindi ko nagawa ang parte ko sa assessment.
-Magtulungan tayo buong araw. -Busy ako ngayon.
Busy saan? Isama mo ako.
Sisigaw ba ako?
Tumawag ka pag tapos ka na. Maghihintay ako.
Hoy, dalhin mo 'to.
Gaya ng sinabi ko, alagaan mo. Mahalaga 'yan sa 'kin.
Bakit ang clingy niya?
Tara na.
Dadalhin kita sa nanay mo.
May nakita ba kayong babae
na may mga bulaklak sa bestida at nagtutulak ng stroller?
Hindi siya 'yon.
Ay, naku.
Nasaan siya?
Wala na ang baby ko.
Wala rito ang baby ko.
Kunwari may estranghero
na umiiyak nang mag-isa sa daan.
Wala na ang baby ko.
Kahit gano'n,
gusto kong ang crush ko ang lalapit
at tutulong sa kaniya.
Tatayo lang ako
hanggang sa tumahan siya.
Puwede ko silang tabihan kahit di ko alam kung bakit sila umiiyak.
Tapos ka na bang umiyak?
Wag mong hawakan 'yan.
Kadiri 'yan.
Kadiri.
Tara na.
Hello.
Ang ganda ng stroller mo.
Kariton 'yan ng baby ko.
-Maganda, di ba? -Oo.
Ano 'yong nando'n?
-Ano? -Ano 'yon?
Aba.
Ang ganda rin ng baby mo.
Wala na ang baby ko.
Ang baby ko.
Saan ka nanggaling?
Hinahanap ka ni mama.
Ang lambing-lambing.
Kaya pala hindi ka umalis.
Hinahanap mo ang totoo mong nanay.
Nakapagtataka.
Peke ang lahat sa kanilang dalawa,
pero totoo at tunay ang pagmamahalan nila.
Paalam.
WASTE BAG, JANGAN CITY
Gyeon-U.
Kahit hindi ako totoong kaibigan…
Kahit kasinungalingan ang lahat…
At kahit peke…
Sobrang sakit ng puso ko.
Di ba't ibig sabihin totoo ang nararamdaman ko para sa 'yo?
Sobrang sakit.
Tingin ko…
mamamatay na ako.
May rason kung bakit ka tumapang.
Hindi pa kita maintindihan.
Bakit ang bait mo sa 'kin?
Bakit hindi mo itigil 'to?
Dapat mabuhay siya nang matagal.
Pag namatay siya, pupunta siya sa impiyerno.
Bakit parang may mali?
Tingin n'yo tanga ako?
Ginagawa mo 'to dahil sinabihan ka ni Seong-A.
Matatalo rin
ang mahihina sa huli.
Imposible.
Hindi mo puwedeng gawin 'yan. Hindi…
Totoo ba ang sinabi ni Seong-A?
Kamuhian mo na lang ako.
Nagsalin ng subtitle: Kristine Gutierrez ng-A.