Co ty…
tu robisz?
Gyeon-U.
Ocalę go. Pozbędę się tego pecha.
Obiecuję, że za trzy tygodnie będziesz od niego wolny.
Byłaś na pogrzebie?
Ji-ho mi powiedział.
Nie mogłam przyjść. Nie było mnie tam.
Ty smarkaczu. Myślisz, że przyszłam dla ciebie?
Jestem tu dla twojej babci.
Złe wydarzenia są jak los.
Zawsze na mnie czekają.
Przebłyski szczęścia są cudem.
Nie zdarzają się.
Pewna dziewczyna obiecała przy mnie być, aż mrok ustąpi światłu.
Ręce miała tak ciepłe,
że myślałem, że choć raz będę szczęśliwy.
Jednak okazało się,
że to złudne marzenie.
Gyeon-U.
Przepraszam.
Nie płacz.
To nic nie pomoże.
Co za spotkanie.
Ignorujesz mnie?
Zgłupiałeś?
Odłóżmy to na jutro.
Dziś odpuśćmy.
Naprawdę oszalałeś?
Co, do diabła?
Co…
zrobiłem, by na to zasłużyć?
Nie musicie mnie lubić.
Możecie mnie nienawidzić.
I tak nic na to nie poradzę!
Możecie dalej
mnie nienawidzić
i mną gardzić.
Czemu jesteście tacy okrutni? No czemu?
Jak bardzo…
żałosny muszę być,
byście przestali?
Gyeon-U.
Przepraszam.
Cholera.
Odejdź!
Spadaj!
No już!
Nie mówiłam do ciebie.
Jednak jesteś szamanką.
Nie masz wstydu.
Pewnie dobrze się bawiłaś.
To nie tak. Chciałam ci powiedzieć.
Ale mnie nienawidziłeś.
Teraz może jest ci mnie żal,
ale wkrótce się zabawisz.
„Prześladuje cię pech”.
„Jesteś przeklęty”.
„Niedługo umrzesz”.
Tego rodzaju drwiny
będą dla ciebie zabawą.
Patrząc, jak się miotam
i robię, co mi karzą, jakbym był marionetką,
też będziesz się ze mnie śmiać.
Tak bardzo się starasz.
Nie masz pojęcia, że jesteś żabą w gotującej się wodzie.
Nie jestem jak inni szamani.
Wiem, że to, co mówię, brzmi jak wymówka…
To nie wymówki.
A kłamstwa.
Wszystko, co mi do tej pory powiedziałaś.
Ile z tego było prawdą?
Kto to?
Kto może być tak nikczemny?
Ta granica została stworzona, by ten w środku
służył złu.
Równa wymiana.
Osoba rzucająca zaklęcie ryzykuje swoje życie.
Bądź dokładna.
Zabezpiecz miejsce od zewnątrz,
by nie wszedł tam nawet robak.
Dzięki temu nic nie zostanie złożone w ofierze.
Zamknij drzwi i je zabezpiecz
Moją energią cię upominam Słońce pokazuje się na wschodzie
Zamknij drzwi i je zabezpiecz
Z amuletami rozkazuję ci Uwolnij złowieszczą energię
Zamknij drzwi i je zabezpiecz
Słońce promieniuje ogniem samadhi
Zamknij drzwi i je zabezpiecz
Przyćmiewa złe światło i poskramia upiory
Zamknij drzwi i je zabezpiecz
Święty wojownik zesłany z góry
Zamknij drzwi i je zabezpiecz
Niszczy wstrętne ślady powodujące choroby
Zamknij drzwi i je zabezpiecz
Diamentami poskromimy upiory
Zamknij drzwi i je zabezpiecz
Nadejdzie sprawiedliwość i nadzieja
Czemu nie odbiera?
Co jest? Martwisz się, że Yeomhwa coś jej zrobiła?
Uważaj.
Mistrzu.
Czemu się wkurzacie? Pewnie też o tym myślicie,
skoro tak do niej wydzwaniasz.
Czekajcie.
- Słyszycie ten dźwięk? - Jaki?
Dzwoni telefon.
DUCHOWA MATKA
Seong-A!
Wróciłyście.
Postanowiłaś mnie dzisiaj torturować.
Czemu nie odbierałaś?
Co to za mina? Co się stało?
- Mamo. - No co?
W porzuconym domu…
Co z nim?
Coś się stało?
No?
W porzuconym domu…
No dalej. Słucham.
Odkryto…
że jestem szamanką.
Gyeon-U wie.
Ten amulet
odpędzi zło.
Mogłaś to zrobić tylko na mojej twarzy.
Gdyby nie przeszła.
Tak długo z tobą była.
To było dla ochrony.
By chronić ciebie.
Bałam się twojej reakcji, gdy się dowiesz.
Przepraszam,
że chciałam się przyjaźnić.
URATUJ GO! OCHROŃ GO!
Tylko pięć dni.
Pozostań moim przyjacielem pięć dni.
Możesz mnie nienawidzić, krzyczeć.
Ale zostań ze mną przez pięć dni.
KSIĘGA TAJEMNIC
Ta granica została stworzona, by ten w środku
służył złu.
W środku nawet najlepsza szamanka
stanie się ofiarą.
Zawładną nią złe moce i umrze.
Przestań. Nie każdy może zostać złym duchem.
Musiałby zabić 100 osób, nie tylko duchy…
Niemożliwe.
Już prawie to osiągnął?
Zostało mu tylko kilka osób?
Pytałaś, czy spotkała Yeomhwę w opuszczonym domu?
- Jeszcze nie. - Czemu to przeciągasz? Po prostu zapytaj.
Dzień dobry.
- Naszym gościem… - Widziałaś ją wczoraj w tamtym domu?
…jest ktoś znany.
Witajcie.
Jestem Yeomhwa, medium. Miło was poznać.
Zanim zaczniemy…
- Widziałam ją. - Tak?
Co tam robiła?
Powiedziała ci coś
albo cię nękała?
Niewiele mówiła. Tylko razem tańczyłyśmy.
Tańczyłyście? Dlaczego?
Chciała zatańczyć Taniec kwiecistej latarni.
To taniec dwóch osób…
O rany. Niezła jesteś.
Tańczyłaś sama z Yeomhwą? To gorsze niż palenie ze starszyzną.
Generale.
Będzie wspaniałą szamanką. O rany.
Zamkniesz się wreszcie?
O co chodzi?
Powiedziała, że jest szamanką, którą wezwała ciocia,
i że dotarła wcześniej.
To wierutne kłamstwo.
- Co? - Nawet nie zaczynaj.
Niewidoma szamanka zebrała wszystkich na darmo.
Ta wiedźma nas ubiegła.
Rzuciła zaklęcie, które każdego gościa zmienia w ofiarę dla złych mocy.
Poświęciła i siebie.
Prawo równej wymiany.
Nie mogliśmy ryzykować, więc zapieczętowaliśmy dom zamiast wejść.
Lekkomyślna dziewucha.
Po co służyć złym mocom, a nie duchowi?
Nie boi się piekła?
Piekło nie jest daleko.
Życie szamanki już jest piekłem.
Widzenie duchów to nie umiejętność.
To przekleństwo.
Karma ją dopadnie.
JEDNA Z TRZECH, TA WYWOŁYWANA ZŁYMI WYPOWIEDZIAMI
Przygotuję się do szkoły.
Przepraszam.
Daj mi pięć dni.
Co z wami?
Co się dzieje?
Nic.
Na pewno?
Widzenie duchów to nie umiejętność.
To przekleństwo.
Macie się pogodzić.
Widać, że się pokłóciliście. Zakończcie to, bo zawalicie projekt.
Nie pokłóciliśmy się.
Macie mnie za głupią? Pokłóciliście się. I to bardzo.
W końcu podoba mi się twoja bezpośredniość, Hye-ri.
Daj spokój.
Jeśli nie chcecie się pogodzić, powiedzcie chociaż, o co poszło.
Cały dzień mnie to męczy.
Sprawa osobista.
To cię nie dotyczy.
No weź. Nie bądź taki.
Szkoda, że na lunch podają fasolę.
Teraz musisz mówić o fasoli?
A kiedy, jak nie teraz?
Powinnam o niej mówić, kiedy jest podawana.
Gdybym mówiła, że jej nie lubię, gdy jej nie podają,
to tak, jakbym ją obgadywała.
To podwójna dawka niechęci.
A nie nienawidzę fasoli aż tak.
Niektórym może być głupio
i nie powiedzą wprost, że jej nie lubią.
Nie chcą zranić uczuć fasoli.
Mogą szeptać:
„Nie lubię fasoli”.
Ale nie zakładałabym podwójnej niechęci.
Pewnie jest w połowie zwykłego poziomu,
bo nic nie mówią, by zachować godność fasoli.
O czym ona bredzi?
Jeśli Seong-A jest fasolą Gyeon-U…
żądanie, by wytłumaczył, czemu jej nie lubi,
jest okrutne.
Jestem…
szamanką.
Powiedziałam, że pracuję, ale tak naprawdę jestem szamanką.
Ta na filmie, który pokazał Ju-seung, to faktycznie ja.
Przeszłam inicjację w wieku ośmiu lat.
Nie chodziłam do podstawówki ani gimnazjum.
Były czasy, gdy nie byłam uczennicą, ale zawsze byłam szamanką.
Chciałam być zwykłą osobą. Dlatego to ukrywałam.
Nie chciałam nikogo oszukać.
Poznałam ciebie i chciałam się zaprzyjaźnić,
ale nie znosisz szamanek.
Więc…
od tamtej pory…
Przepraszam.
Że skłamałam.
Wczoraj Gyeon-U poznał prawdę.
Mogę o coś zapytać?
Pewnie.
Czemu chciałaś się przyjaźnić?
- Bo… - Możemy się przyjaźnić, z kim chcemy.
Musimy mieć powód?
Zwykle jakiś jest.
Zwłaszcza dla szamanek.
Naprawdę nienawidzi szamanek.
Czemu mu nie powiesz, że robisz to, by go chronić przez 21 dni?
Ma rację, że miałam powód, by się zaprzyjaźnić.
W sumie tak…
„Miałeś umrzeć za 21 dni”.
Takie słowa…
ktoś powinien usłyszeć, gdy zostanie ocalony.
Wcześniej się wystraszy lub uzna to za groźbę.
Chyba masz rację, ale…
Ile dni zostało?
Pięć.
Aż tyle?
Jak znajdziesz Yeomhwę, skoro nawet mi się to nie udało?
Straciłaś wszystkie moce?
Po co tracić czas i energię, skoro to na nic?
Cicho bądź. Sama się na to zdecydowałam.
Wykorzystałem wszystkie kontakty awaryjne.
Yeomhwa nieźle się przygotowała.
Sprzedała dom, biuro i odwołała wszystkie sesje.
Zebrała oszczędności, wyłączyła telefon i się gdzieś zaszyła.
Skoro tak, to jednak czegoś się boi.
Naprawdę tak sądzisz? Raczej nie chce, by jej przeszkadzano.
Jest zdeterminowana, by służyć złym mocom.
Tym bardziej trzeba ją znaleźć.
Muszę ją odszukać i przemówić jej do rozsądku.
Idę.
Typowe zachowanie szamanki służącej bogowi generała.
Skaczesz jak dobry żołnierz.
Gdybyś chociaż służyła. A to ja byłem w wojsku.
- Nie zwolnili cię z powodów zdrowotnych? - Zostałem opętany.
Miałem powiedzieć „Baczność!” męskim głosem i wtedy…
Dziś skończymy robić prezentację. Do tego czasu nikt nie wraca do domu.
Wy dwaj.
Nie wymknięcie się na żaden trening.
Jasne?
- Czemu jest najlepszym łucznikiem? - Kurczę.
Chodź.
Nie dam poznać,
że o tobie wiedziałem.
Jeśli to odkryje,
- nie będzie miał już nikogo. - Racja.
Będę miała wyrzuty za dwoje.
Przestań i dobrze go chroń.
A po 21 dniach spraw, by cię przeprosił. Jasne?
Ta prezentacja zajmie wieki.
Coś ci nie pasuje
w moich nogach?
To nic takiego. Chodźmy.
Wciąż mocno śpi.
Moje dziecko.
Gdzie się podziało?
Moje dziecko.
Zniknęło.
- To brudne. - Moje dziecko zniknęło.
Przestań grzebać w śmieciach.
Kochana. Twojego dziecka tu nie ma.
Dzieci nie mogą tu przebywać. To niebezpieczne.
- Masz brudne ręce. - Gdzie…?
Co się stało?
- Co jest? - Czekaj.
Zaczekaj. O Boże.
- Złodziejka! - Co, do diabła?
- Co się stało? - Oddaj mi dziecko!
Co ty wyprawiasz? Puść ją!
- Do-yeon. - Co jest?
- Złodziejka! - Czekaj.
Uspokój się.
- Przestań. - Czekaj.
- Puść ją. - Złodziejka!
Uspokójcie się.
O rany.
Zaczekaj.
Co w ciebie wstąpiło?
Obie przestańcie!
Nie patrz na nie.
Głośne dźwięki budzą duchy dzieci.
Duch dziecka wcale nie jest taki zły.
Przecież dzieci tylko płaczą.
Wtedy trzeba je pocieszyć.
Jeśli ci się nie uda…
dojdzie do katastrofy.
Nie płacz. Nie jest złą osobą.
Tylko prześladuje go pech.
A kuku.
Dziękuję.
Dobra. Ludzki amulet na ratunek!
Czemu się rozbiło?
Trzymałam jego dłoń.
Jesteś ranny? Pokaż.
To nic.
- Krwawisz. - Nic mi nie jest.
Na pewno jesteś cały?
To draśnięcie.
Podmucham i się zagoi.
W porządku?
- Przepraszam. - Już dobrze.
- A ty? Coś ci się stało? - Nic.
Czemu kubek nagle pękł?
- Nie wiem. Ale… - Wracam do domu.
Jak możesz iść w takiej sytuacji?
Mieliśmy to skończyć.
Skończone.
ŻYCIE I ETYKA PREZENTACJA
Do-yeon zajęła się prezentacją.
Coś jest nie tak.
Muszę to sprawdzić.
Chcesz mnie odwiedzić? Ale dlaczego?
Pomyślałam,
że będzie miło się zaprzyjaźnić.
Dlaczego?
Zrozumiałabym, gdybyś chciała porad na temat prezentacji.
Właśnie. Naucz mnie.
Dzień dobry.
Nikogo nie ma.
Rodzice są w pracy.
Imponujące.
Możesz powiedzieć dokładnie, o czym mówisz?
No cóż…
Chodzi o…
Czyli duch nie przyczepił się do Do-yeon.
Masz świetne oko.
Sprawa jest łatwiejsza.
Nie.
Pół miliona to za mało?
No to…
może pełen milion?
Patricia to moje dziecko.
Myślisz, że ją sprzedam?
Potraktuję ją jak własne dziecko.
Będę o nią dbać.
Od razu się zakochałam.
Możesz…? Proszę.
Kłamiesz.
Chciałaś ją kupić. To nie może być prawdziwa miłość.
Odejdź. Ja jestem jej mamą. Ty się nie nadajesz.
Dobrze. Pójdę.
Na razie.
Spokojnie.
Tylko pięć dni.
Pozostań moim przyjacielem pięć dni.
Co ona kombinuje?
Gyeon-U.
Gyeon-U! Przybij piątkę.
To litość?
To przyjaźń.
To były zaklęcia.
Żadna litość czy przyjaźń.
Od początku byłaś szamanką.
Zakładam, że nie idzie dobrze.
Chcesz amulet?
Amulet…
Ludzki amulet nie zadziałał.
Duch dziecka z lalki jest potężny.
Żeby przeprowadzić rytuał i go osłabić, muszę zdobyć lalkę.
Twoja moc nie zadziałała
na chłopaka, który o tobie wie?
- Nie. - Więc jeszcze nie wiesz,
czy duch jest silny, czy ty jesteś słaba.
Ludzki czy nie – amulety są takie same.
Kiedy twoje moce przestały działać?
Zastanów się.
Kiedy przestały działać?
Skąd ja mam wiedzieć?
Moje amulety zawsze działają.
No więc?
Chcesz nowy?
Nawilżaj je.
Ideologia społeczna…
Ten ból głowy jest nieznośny.
Proszę pana.
Boli mnie głowa.
Mnie też. Co się dzieje?
Otwórzmy okna i wpuśćmy świeże powietrze.
Mogę pójść do pielęgniarki?
Tak, idź. Tylko szybko.
Wstańcie i porozciągajcie się.
Do-yeon.
- Przemyślałaś to? - Co takiego?
Kwestię lalki.
Dasz mi ją?
Hej, Do-yeon. Czemu oblałaś ją wodą?
- Jesteś socjopatką? - I kto to mówi.
- Co? - Nie kłóćcie się.
Nic mi nie jest.
Bądź cicho. Mam się na to godzić tak jak ty?
- Pracujmy nad zadaniem. - Właśnie to robię.
Jesteśmy w bibliotece. Cicho bądź.
Ty bądź cicho. Jesteś głośniej.
Ten drugi slajd jest zły. Napraw to.
Jesteś głośniejsza ode mnie.
I…
drugi slajd.
Masz kiepski gust.
Co takiego?
- Socjopatka. - Niedługo się rozpłacze.
Po pierwsze,
nieważne, czy to zadziała.
Spróbuję być ludzkim amuletem.
Proszę.
Jeszcze tylko raz.
Zaklęcie.
Ponownie.
Nie znam cię dobrze,
ale znam szamanów.
Rzucałaś na mnie zaklęcia, prawda?
Tak to działa?
Skąd wiedziałeś?
Pewnie przechodzisz teraz
przez piekło.
Moc ludzkiego amuletu
zupełnie zniknęła.
Już nie mogę…
dłużej chronić Gyeon-U.
SZPITAL
Ludzki czy nie – amulety są takie same.
Zastanów się.
Kiedy twoje moce przestały działać?
Czemu nie jesteś w łóżku?
Nie zostałam ranna.
A co z twoim sercem?
Sama to na siebie sprowadziłam.
Naciągana teoria.
Oprzesz się na moim ramieniu?
Nie, dzięki.
O rety, Gyeon-U.
Tylko patrzcie.
Och, Gyeon-U.
Moje moce amuletu zniknęły.
Nawet dotyk nie pomaga.
Czyli przewracające się półki…
Tak. To kwestia jego pecha.
Czemu moc zniknęła akurat teraz?
Bo Gyeon-U mnie nie lubi.
Nieważne, jak ktoś jest dla ciebie miły.
To nic nie zmienia.
Tu jest tak samo.
Czemu tak dramatyzujesz?
Mogłam przestać, gdy to odkrył.
I znaleźć inny sposób.
Byłam zbyt zachłanna.
„Wszystko dla dobra Gyeon-U.
Więc nie mam wyboru”.
To była wymówka.
Nie mogę być jedynym rozwiązaniem.
Nie ma tylko jednego sposobu na ocalenie kogoś.
Chciałam być jego amuletem.
Choć przez chwilę…
chciałam być ważna dla Gyeon-U.
A więc?
Jaki teraz masz plan?
Jak najszybciej coś wymyślę.
Na razie
na wszelki wypadek mam to.
Teraz to jedyny środek zaradczy.
No dobra.
Włożę mu to w ciuchy.
Już się pozbierałam.
Byłam tak chciwa, że prawie straciłam Gyeon-U.
Nie będzie głupot o przyjaźni.
Jako Wróżka Nieba i Ziemi
skupię się tylko na Gyeon-U.
Może wrócić do domu, gdy miną zawroty głowy.
- Dziękuję. - Nie ma problemu.
Dziękujemy.
Chodź. Zabiorę cię do domu.
Świetnie. Dbaj o niego, dobrze zbudowany dzieciaku.
Ureguluję rachunek.
Nie musi pan…
Cicho. Chcę to dla ciebie zrobić.
Zabiję cię, jeśli odmówisz.
Po prostu podziękuj.
Dorośli są bogaci.
W sumie 498 tysięcy.
- Co takiego? - Razem 498 tysięcy wonów.
W porządku.
Jest dobrze. Chodźmy.
Czterysta…
Amulety są w przygotowaniu.
Chcę 100. I to jak najszybciej.
Problem stanowi duch dziecka.
Chodź ze mną.
Wróżko, pozbądź się dla mnie ducha.
O rany.
Nie możesz tego tu wciągać.
To moje. Zostaw!
Poroniła w ostatnim miesiącu ciąży.
Biedactwo. Od tamtego czasu nie jest sobą.
Całymi dniami tylko chodzi z tym wózkiem.
Ostatnio gdzieś znalazła lalkę.
Wszędzie ją nosiła jak dziecko.
Chyba wtedy coś ją opętało.
Któregoś dnia wyrzuciła lalkę
i teraz szuka jej w śmieciach po całej okolicy.
Spójrz na ten uśmiech.
Zupełnie jej odbiło.
Nie jest opętana. Zabierz ją do lekarza.
- Nawet się jej nie przyjrzałaś. - Jestem szamanką.
Umiem odróżnić,
czy ktoś oszalał, czy jest opętany.
Może oszalała i do tego jest opętana.
Nie. Duchy nie mogą opętać szaleńców.
Dlaczego nie?
Co duch ma przejąć, skoro tam nic nie ma?
Nie ma umysłu do kontroli.
Wtedy duch się denerwuje.
„Co z tą osobą?”
„Dlaczego się mnie nie boi?”
Oddaj mi dziecko!
Czemu to robisz?
Proszę pani.
Halo.
Jak wygląda twoje dziecko?
Moje dziecko?
- Jest piękna. - Nosi błękitną sukienkę i białą koszulkę?
Jest…
tak duża i nieco umorusana?
Sukienka się mieni.
I ma za dużo dziur.
Trzymałam ją blisko, żeby nie zmarzła.
To ta lalka.
Dam radę. Pozbędę się tego ducha.
Czekaj.
Wróżko.
- Kto tam? - Dzień dobry.
Jestem przyjaciółką Do-yeon.
Nie mam przyjaciół.
To ja, Seong-A.
To jakaś gra?
Jestem szamanką.
BAE GYEON-U
Cholera. Odebrałem.
Halo. Tu telefon Gyeon-U.
Hej.
Co robisz z moim telefonem?
Nie chciałem odebrać. Po prostu…
To chyba cudzoziemiec.
Ma angielskie imię, „H”.
To ważny telefon?
Przepraszam.
Patricia jest nawiedzona?
Masz duszności, słabo ci i boli cię głowa, prawda?
Lalki uczepił się duch dziecka.
Nie wierzę.
Pewnie masz koszmary o płaczącym noworodku.
Trzeba było mi ją sprzedać, gdy oferowałam milion.
Mówisz jak czarny charakter.
Czemu nagle się ujawniłaś?
Trudno odesłać ducha dziecka, bo nie ma z nim dyskusji.
Najlepiej go uśpić, by nie płakał.
A ja znalazłam kogoś, kto jest w tym świetny.
Kogo?
Mamę.
DRUŻYNA ŁUCZNICZA
Hui-na.
Będę bardziej nieszczęśliwy, niż tego chcesz.
Nie martw się.
Dobre rzeczy nigdy się nie zdarzały.
Nie płacz.
Weź się w garść.
Przepraszam za…
Jeszcze raz…
O co jej chodzi?
Nie podsłuchiwałem.
Ale coś usłyszałem.
Czemu zadzwoniła, płacząc?
By cię zdołować?
Czemu odbierasz takie telefony?
O co tu chodzi?
To przyjaciółka.
CHOI HUI-NA
Była miłą osobą,
ale przeze mnie się zmieniła.
Więc wy też się odsuńcie.
Nie będę zły.
Trzymajcie się z daleka.
Co?
Ji-ho.
Naprawdę możecie.
Nie będę miał wam za złe.
On naprawdę oszalał?
A jak odmówię?
Mój strój nic ci nie mówi?
Zabiorę ją siłą.
Inaczej wciąż będziesz cierpiała.
Będą ci dokuczać bóle głowy i bezsenność.
To nie zabije ciebie, ale kogoś innego może.
Ktoś umrze.
Ciebie przyprawia o ból głowy, ale powoduje wypadki innych.
Masz mnóstwo lalek.
Oddaj tę dla przyjaciela.
- Nie mam przyjaciół. - Możesz mieć.
Bądź moją przyjaciółką.
Jesteś dziwnie bezpośrednia.
Już rozumiem historię o drwalu i wróżce. Stajesz się
za silna.
Dzięki za komplement.
Czyli w szkole…
wszystko udajesz?
Może.
Kupiłam Patricię z drugiej ręki.
Mama wyrzuciła ją, bo strasznie wyglądała. Pewnie ta kobieta ją znalazła.
Ponownie znalazłam ją przypadkiem
i zabrałam do domu.
Tak bardzo cierpiałaś.
Czemu pozostałaś po tej stronie?
W końcu wróciłaś.
Co się dzieje?
Co tu robisz? Czekałeś na mnie?
Tak.
Dlaczego? Coś się stało Gyeon-U?
Powiedziałbym,
że coś się stanie.
Ja to zrobię.
Jako ludzki amulet.
Sporo zrobiłaś dla Gyeon-U
i w sumie tego nie rozumiałem.
Będę bardziej nieszczęśliwy, niż tego chcesz.
Ale teraz już rozumiem.
Też chcę mu pomóc.
Gdyby tak umarł, do końca życia bym się dręczył.
Ludzki amulet czy cokolwiek.
Też mogę nim być?
Cóż…
Nie mogę?
Możesz.
Jeśli tego chcesz.
Dla biednego, wkurzającego gnojka,
który nie ma nikogo…
Będziesz szamanką…
a ja będę jego amuletem.
Na razie tym jesteśmy.
Coś, co ma oczy, nos i usta.
- Oczy, nos i usta. - Daj mu coś, czego często dotykasz,
co ma oczy, nos i usta.
Gdy nie będziesz przy nim,
to będzie go chronić za ciebie.
Oczy, nos i usta…
Hej.
Czemu masz oczy, nos i usta?
Dbaj o niego. Jest ważny.
Nie potrzebuję go.
Trzymaj, gnojku.
Nie zrobiłem zadania.
- Popracujmy dziś nad nim. - Jestem zajęty.
Czym? Zróbmy to razem.
Mam zacząć krzyczeć?
Zadzwoń, gdy skończysz. Będę czekał.
Weź to ze sobą.
Pamiętaj, dbaj o niego. Jest ważny.
Czemu jest taką przylepą?
Chodźmy.
Zabiorę cię do mamy.
Widziała pani kobietę w kwiecistej sukience pchającą wózek?
To nie ona.
O rany.
Gdzie ona jest?
Moje dziecko zniknęło.
Nie ma mojego dziecka.
Jest nieznajomy.
Jest sam i płacze.
Nawet jeśli,
chcę by mój ukochany
pocieszył tę osobę.
Stałbym tam,
aż przestanie płakać.
Nawet wtedy mogę po prostu przy niej być.
Skończyłaś?
Nie powinnaś tego dotykać.
To jest fuj.
Fuj.
Chodźmy.
Dzień dobry.
Masz ładny wózek.
To dla mojego dziecka.
- Prawda, że ładny? - Tak.
Co tam jest?
- Co? - Co to?
O raju.
Dziecko też jest bardzo ładne.
Moje dziecko zniknęło.
Moje dziecko.
Gdzie ty byłaś?
Mamusia cię szukała.
Moja słodka.
Rozumiem, czemu nie odeszłaś.
Szukałaś swojej mamy.
To takie dziwne.
Wszystko w nich jest nieprawdziwe,
ale sama miłość jest prawdziwa.
Do widzenia.
ŚMIECI, MIASTO JANGAN
Gyeon-U.
Nawet jeśli nie byłam przyjaciółką…
Jeśli to było kłamstwo…
Jeśli to była ułuda…
Moje serce tak boli.
Czy to nie znaczy, że moje uczucia są prawdziwe?
Bardzo boli.
Naprawdę…
czuję, jakbym miała umrzeć.
Nie bez powodu stałeś się waleczny.
Nie rozumiem cię.
Czemu jesteś dla mnie miła?
Przestań to robić.
Będzie mieć dobre, długie życie.
Umrze i trafi do piekła.
Chyba coś jest nie tak.
Macie mnie za głupka?
Robisz to, bo Seong-A ci kazała.
Słabeusze
w końcu przegrywają.
To niemożliwe.
Nie możesz tego zrobić.
Czy Seong-A mówi prawdę?
Możesz mnie nienawidzić.
Napisy: Karolina Gruszczyńska a.