ผ่านมาห้าปีแล้ว ตั้งแต่ผมเริ่มอ่านหนังสือเพื่อสอบเข้ารับราชการ
- คุณจะสอบผ่าน - จริงเหรอครับ
ลืมเรื่องนั้นไปได้เลย
ผู้หญิงกับผู้ชายไฮไฟฟ์กัน แล้วเธอก็บังเอิญจับมือเขาไว้แน่น
พวกเขาไฮไฟฟ์กัน แล้วเธอทำแบบนี้
แต่แล้ว…
ผู้ชายก็งอนิ้วมากุมมือเธอแบบนี้
มันแปลว่า…
ผู้ชายแอบสนใจผู้หญิงอยู่ใช่ไหม
ฉันเสียสละตัวเองด้วยการทำงานตัวเป็นเกลียว
ลำบากแย่เลยนะคะ
ว่าแต่…
ถ้าผู้ชายจับมือผู้หญิงไว้แบบนี้ แปลว่าเขาสนใจเธอใช่ไหม
มันออกแนวอย่างนี้
ช้าๆ และนุ่มนวล
เกี่ยวมือกัน ทำเดี๋ยวนี้เลย
ดีใช่ไหมล่ะ รู้สึกใจฟูไหม
ใช่เนอะ
ว่าแล้วเชียว
ฉันคิดถูก
คุณสาดเกลือใส่เธอไม่ได้นะคะ
- เธอเป็นลูกศิษย์ของคุณนะ - ยัยเด็กเหลือขอนั่น
ไม่มีสมาธิเลยเรา
(โออ๊กซุนผู้วายชนม์)
หวัดดีค่ะ คุณโออ๊กซุน
คุณแม่บอกว่าที่นี่มีวิญญาณร้าย ที่พลังแรงกล้าอาศัยอยู่ไม่ใช่เหรอคะ
ใช่แล้ว
งั้นทำไมถึงโยงเชือกป่านและโปรยดินแดงล่ะคะ
นี่คือสิ่งที่คุณแม่ทำตอนรับเทพเจ้าที่ทรงพลังนี่นา
"เทพผู้สูงส่ง โปรดมองดูเรา ขณะที่เราทำพิธีด้วยนะคะ"
เราไม่นอบน้อมเกินไปหน่อยเหรอคะ
มันทำให้หนูเสียศักดิ์ศรี
เธอเห็นถูกแล้ว
เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อขอร้องผี
- งั้นอะไรล่ะคะ - เรามาขอร้องคน
คนเหรอ ใครคะ
ฉันเอง
"ฉันช่วยพวกเขาได้ ฉันทำให้ถูกต้องได้"
คำยืนยันสำหรับตัวฉัน
ผีตนนี้จัดการได้ยาก
ฉันทำแบบนี้เพราะฉันรู้สึกเสียขวัญ
เพราะงั้นก็หยุดพูดแล้วให้ความร่วมมือ
คุณแม่คะ
คุณแม่เป็นหมอผีที่โคตรเท่โคตรเจ๋งเลยค่ะ
ถ้าฉันเจ๋งจริง ฉันคงทำสำเร็จตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว
คุณแม่ยังไม่ได้ยอมแพ้ แปลว่านี่ยังเป็นครั้งแรกอยู่ค่ะ
หนูพยายามถือคตินี้ไว้เวลาปกป้องกยอนอู
ต่อให้ทุกคนพูดว่าเขาจะตายใน 21 วันก็ตาม
หนูจะไม่มีวันยอมแพ้ค่ะ
แถ่นแท้น!
วันนี้เป็น…
วันที่ 13 แล้ว
อีกแค่แปดวัน
กยอนอูก็จะเป็นอิสระจากเคราะห์ร้ายค่ะ
ทั้งที่อยู่ในสถานการณ์ร้ายแรงขนาดนี้
- เธอก็ยังคิดถึงแต่เขางั้นเหรอ - ใช่ค่ะ
หนูว่าหนูจะเป็นหมอผีสุดเจ๋งที่เน้นไปที่ความรัก
ทุกคน
กนจีอัมยังเทียบกับบ้านร้างหลังนี้ไม่ได้เลยครับ
(ทัวร์บ้านร้าง ไลฟ์สด)
เตรียมตัวให้ดีล่ะ
รู้ไหมว่าใครบอกผมเรื่องที่นี่
ตำรวจไงล่ะ
ขนาดพวกเขายังกลัวเกินกว่าจะเข้าไป
หนูจะปกป้องเขาให้ถี่ถ้วนยิ่งขึ้น ในช่วงแปดวันที่เหลือ
โอเค อย่ายอมแพ้ซะล่ะ
ไม่ยอมหรอกค่ะ
อย่างกับจะยอมงั้นแหละ
เอาชนะวิญญาณนี้ได้ไหม
ถ้าสู้กันตัวต่อตัวก็คง…
เด็กโง่…
หนูจะไม่ยอมให้กยอนอูมาที่นี่
เขาปลอดภัยดี ตราบใดที่ถูกกันไม่ให้เข้าใกล้วิญญาณร้าย
ถูกแล้ว
นั่นคือสิ่งที่เธอต้องทำ
อะไรคะ
เลี่ยงศึกที่เธอเอาชนะไม่ได้
โกหกนิดหน่อยแล้วก็หนีไปเมื่อจำเป็น
ทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อไม่ให้แพ้
จำไว้ดีๆ ล่ะ
เธอคือคนเดียวที่ปกป้องเขาได้
ได้ค่ะ หนูจะดูแลให้เขาปลอดภัยเอง
เฮ้ย ประตูเปิดไม่ออก
บ้าเอ๊ย
พวกทึ่มนั่นใครกัน
ผมไม่ได้โกหกนะทุกคน ประตูเปิดไม่ออกจริงๆ เดี๋ยวนะ
ทำอะไรน่ะ
ขวัญหนีดีฝ่อหมด
อะไร อยากเข้าไปเหรอ
อย่าเลย เดี๋ยวไม่ได้กลับออกมา
คุณเป็นหมอผีเหรอครับ
ทุกคน บ้าไปแล้ว หมอผีตัวจริงอยู่ที่นี่!
นี่ เอากล้องมา
หยุดเล่นบ้าๆ แล้วกลับบ้านซะ
เรื่องนั้นผมตัดสินใจเองได้ครับ
ได้ข่าวว่าที่นี่มีวิญญาณร้ายของจริงอยู่
คุณมาเพื่อจัดการมันใช่ไหม
ฉันคงปล่อยให้นายเข้าไปถ้าจัดการแล้ว
ถ้ามันไม่ใช่ผีธรรมดาทั่วไป ฉันคงไม่ไล่นายกลับหรอก
แต่ฉันห้ามไม่ให้นายเข้าไป เพราะนายจะตายอยู่ในนั้นจริงๆ
ฉันดูออกว่านายเป็นพวกกวนส้นตีน ที่ทำในสิ่งที่คนอื่นบอกว่าอย่าทำ
แต่ฉันห้ามนายไว้
เพราะคนกวนส้นตีนก็มีพ่อแม่ ที่จะเสียน้ำตาถ้าลูกตายไป
คุณป้าทำเรากลัวหน่อยๆ นะเนี่ย
เราเข้าไปด้วยกันดีไหม
ฝั่งเรามีเยอะกว่ามัน
สี่ต่อหนึ่งยังไงก็ชนะ ผมรับรองได้
เข้าไปด้วยกันนะครับ
คิดว่าทำอะไรอยู่น่ะ
มาถ่ายกับเราสิครับ ผมจะให้คุณเข้ากล้องด้วย
คุณดูอึ้งไปเลย
นี่ พี่ๆ
(ทัวร์บ้านร้าง ไลฟ์สด)
ฉันมีดาบ
เด็ดว่ะ ถ่ายต่อไปนะ
นี่ของจริงด้วย
เฮ่ย ให้ตายสิ
โห ดูนั่น
โอ้โฮ
ทำซะดูเหมือนเป็นดาบจริงเลยนะ
เห็นไหม หนูไม่แพ้หรอก
พวกเขากำลังกลับ
ไปได้ซะที
นานเป็นบ้าเลย
อย่าด่าผมเลยนะทุกคน นี่ของจริง
ไปกันเถอะ
ในที่สุดก็เปิดได้
ให้ตายสิ
ทุกคน
ได้ยินที่เธอพูดแล้วใช่ไหม
ผมเสี่ยงชีวิตเพื่อเข้ามาในนี้
ช่วยกดไลก์ กดสับตะไคร้ และเปิดแจ้งเตือน ผมจะรู้สึกขอบคุณทุกคนมากๆ เลย
อะไรเนี่ย
แหวนเหรอ
เป็นอะไร
อย่าแกล้งกันนะเว้ย
ไม่!
ให้ของอะไรบางอย่างที่มีตา จมูก และปาก
พร้อมทั้งกลิ่นของเครื่องรางมนุษย์ บนของพวกนั้นไว้เป็นของแทนตัว
เมื่อเครื่องรางมนุษย์อยู่ใกล้ๆ ไม่ได้
ของแทนตัวจะยังปกป้องได้อยู่
หมอผีไม่มีอะไรที่มีตา จมูก และปาก
ตอนเด็กฉันไม่มีตุ๊กตายัดไส้เล่นด้วยซ้ำ เผื่อว่ามันดึงดูดวิญญาณเข้ามา
ตา จมูก และปากเหรอ
จ๊ะเอ๋
ฉันจะเอาลิปบาล์มไปให้เขายังไงดี
บอกว่ามันคือสัญลักษณ์แทนมิตรภาพเราดีไหมนะ
ไม่อะ
ใครเขาให้ลิปบาล์มใช้แล้ว เป็นสัญลักษณ์แทนมิตรภาพกันล่ะ
บูลลี่กันชัดๆ
วันนี้สดใสดีจัง
สดใสเหรอ
นี่แหละ
นายจะชะล่าใจเพราะมันเป็นวันที่สดใสไม่ได้
นายต้องมั่นใจว่ารู้สึกชุ่มชื้นตลอดเวลา
รู้ไหมว่าควรทำให้อะไรชุ่มชื้นอยู่เสมอ
ปากของนายไง
ปากฉันเหรอ
ใช่ ปากนาย
คือ…
ถ้าปากนายกลายเป็นทะเลทราย
สิ่งมีชีวิตก็จะหายใจไม่ออก
นี่
ทาให้ชุ่มชื้นไว้นะ
เป็นอะไรของเขาน่ะ
ไม่รู้สิ
วันนี้เขาประหลาดเป็นพิเศษแฮะ
ไม่ไหวมั้งแบบนี้
นิ้วก้อย
นายเองเหรอ กยอนอู
ฉันนึกว่าจีโฮ
ทำไมถึงคิดว่าเป็นจีโฮล่ะ
ฉันก็ชอบเล่นแบบเด็กๆ เหมือนกันนะ
โอเค
ฉันจะจำไว้
ผีเด็กนี่นา
เด็กที่หลับอยู่คือเทวดา
ต่อให้กลายเป็นผีก็เถอะ
ดีใจจังที่เครื่องรางสมปรารถนาได้ผล
มันทำร้ายกยอนอูไม่ได้แล้ว
อุ๊ย ตายละ
ขอโทษนะ
เดี๋ยวนี้คว้าคอเสื้อเขาแล้วเหรอ
ไม่เป็นไรหรอก
อากาศสดใสดีจัง
รอด้วยสิ
อากาศเหรอ
ไรฟะ
จี๊ดเลย
- ฮะ - อะไร
นี่แหละข้อเสียของการอยู่ในกลุ่มสามคน
- ฉันรู้สึกเป็นส่วนเกิน - อะไรนะ
ฉันติดนิสัยดึงเก้าอี้ให้เธอ เพราะเธอมักจะนั่งข้างๆ ฉัน
แต่เธอเมินฉันเต็มๆ เพื่อไปนั่งข้างกยอนอู
ไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ
- ขอโทษที่… - แค่เนี้ยเหรอ
มานั่งนี่สิ
อย่ามัวแต่สนใจเพื่อนใหม่ แล้วดูแลเพื่อนเก่าด้วยสิ
ทำเป็นเด็กไปได้ เรียนอยู่ประถมรึไง
อนุบาลต่างหาก
จะทำตามที่เขาขอเหรอ
ต้องทำก่อนที่เขาจะงอแงเป็นเด็กไปมากกว่านี้
นี่เธอ…
ที่นั่งนี้ของ…
มากินข้าวด้วยกัน จนกว่าเราจะทำงานกลุ่มเสร็จเถอะ
- แล้วแต่เลย - มัวยืนทำอะไร นั่งลงสิ
ได้
- ไปนั่งที่อื่นไป - ไปกันเถอะ
รีบไปสิ
- ไปนั่งกินที่อื่น - พวกเขาเป็นนักเลงรึไง
ทำไมต้องไล่ที่คนอื่นในเมื่อที่นั่งว่างตั้งเยอะ
- หัวหน้ากลุ่ม - ว่าไง
รองหัวหน้าของเรา
การบูลลี่แนวใหม่เหรอนั่นน่ะ
ช่างพวกเขาเถอะ
คิมจินอุงบูลลี่คนอื่นตลอดแหละ
มื้อกลางวันวันนี้แซ่บว่ะ
ซุปโคตรเด็ด
อร่อยจริงจัง
กินเยอะๆ
ให้ช่วยไหม
แล้วไง
ฉันไม่ควรสนใจงานกลุ่มงั้นเหรอ
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น แต่…
งั้นบอกหน่อยสิ
สิทธิสัตว์คืออะไรกันแน่
ทำไมเลือกหัวข้อนี้ทั้งๆ ที่ไม่รู้จัก
ฉันมีเหตุผลที่ต้องรู้เรื่องสิทธิสัตว์น่ะสิ
อะไรน่ะ
นายจะอยากรู้ไปทำไม
น่ารักจุง
อะไรกัน เวรกรรม ไม่นะ
ไม่ใช่ละแบบนี้
อะไร
เธอบอกว่าเธอชอบกยอนอู
มันคือรักแรก
ใช่
ฉันเข้าใจนะที่เธอชอบเขา เขาทั้งหล่อ ยิงธนูก็เก่ง
แถมยังหล่ออีกต่างหาก
นายบอกว่าเขาหล่อสองรอบแน่ะ
ก็เขาหล่อขั้นนั้นน่ะสิ ฉันถึงเข้าใจไงที่เธอชอบเขา
แต่คิมจินอุง…
- ไหงเธอถึงคิดว่าคิมจินอุงน่ารักล่ะ - ว่าไงนะ
ก่อนหน้านี้เธอพูดว่าคิมจินอุงน่ารักจุง
ฉันเหรอ ตอนไหน
ขอไฟหน่อย
ตกใจหมด
น่ารักจุง
อะไร
อยากสูบด้วยเหรอ
เอ้านี่
เขาน่ารักเหรอ
น่ารักกี่โมง
ไม่เอา
โอเค
ไปฉี่ไป
ปลดปล่อยหน่อย
จ้องหาอะไรวะ
อยากโดนดีเหรอ จะเอางั้นใช่ไหม
ไม่เข้าใจเลยแฮะ
- กลัวรึไง - อะไรของมัน
มีปัญหาอะไรวะ
ครูครับ พวกเขาสูบบุหรี่ในห้องน้ำ
เอาไปทิ้งเร็ว
นี่ ไม่ได้หมายถึงจินอุง
แล้วอะไรล่ะ
ฉันยิ้มให้หมาต่างหาก
หมาของจินอุง โพกี้น่ะ
- หมาเหรอ - ใช่
- หมาแบบนี้อะนะ - ใช่
คิมจินอุงมีหมาด้วยเหรอ
ฉันนึกว่าคิมจินอุงนั่นแหละชาติหมา
มันอยู่กับเขาตลอดเลย ต้องเป็นเทวดาผู้พิทักษ์ของเขาแน่ๆ
มันตัวเล็กแต่กล้าหาญ น่ารักสุดๆ
อ๋อ เทวดาผู้พิทักษ์เหรอ ฉันนึกว่าเธอ…
โพกี้ใจดีและจะไม่ทำร้ายกยอนอู
แต่จริงๆ มันยากนะนั่น
ผีโดยทั่วไป
รู้สึกอยากแกล้งและรบกวนกยอนอู ทันทีที่พวกมันเห็นเขา
มีแต่พวกที่เคยมีวินัยในชีวิต
หรือมีนิสัยอ่อนโยนโดยธรรมชาติเท่านั้น ที่อยู่ห่างจากเขาได้
โพกี้เป็นแบบนั้นแหละ มันห่วงแต่เจ้าของของมัน
น่าทึ่งแฮะ
จินอุงอาจดูเป็นคนอันตราย
แต่ในสายตาของหมอผี เขาโอเคอยู่
คนที่อันตรายจริงๆ…
คือโทยอนต่างหาก
- กูโทยอนเหรอ - ใช่
ผีเด็กที่ตามติดโทยอนน่ะจัดการได้ยาก
กูโทยอนมีผีตามเหรอ
เบาๆ สิ เขาเป็นเคสที่อันตราย ฉันเลยเตรียมป้องกันไว้แล้ว
นายไม่รู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ บ้างเหรอ
นายอาจรู้สึกหายใจไม่ออก หรือปวดหัวเวลาอยู่ใกล้เขา
หายใจไม่ออกอะ
ปวดหัวจัง
คลื่นไส้ด้วย
ฉันไม่เคยสังเกต เพราะปกติเขาไม่เคยเป็นมิตรอยู่แล้ว
- แต่ฉันรู้สึกปกติดีเวลาอยู่ใกล้ๆ เขา - ว่าแล้ว
ฉันคิดมาตลอดว่านายมีพลังชี่ที่แข็งแกร่งจริงๆ
- มันดีรึเปล่า - ดีมากเลยละ
อยากให้พลังชี่ของกยอนอู แข็งแกร่งได้สักครึ่งของนายจัง
ไม่สิ แค่หนึ่งในสี่ก็ใช้ได้แล้ว
กยอนอูอีกแล้วเหรอ กยอนอูอยู่เรื่อยเลย
ช่วยไม่ได้นี่นา ฉันก็แค่สาวน้อยที่มีความรัก
ว่ากันว่าความรักทำให้เราสวยขึ้น นายคิดว่าไง
ฉันสวยมะ
ว่าไง
เธอนี่ไม่รู้เรื่องเอาซะเลย
ฉันไม่สวยเหรอ
กยอนอูหน้าตาดีกว่า โอเคนะ
ถูกของนาย
ฉันชอบกยอนอู
คิดถึงเขาละเนี่ย อยากรู้จังว่าเขาทำอะไรอยู่
ฉันชอบกยอนอู
ทำไงกันดีคะ พวกเขาหมดสติ
พวกเขาจะตายแหล่ไม่ตายแหล่แล้ว
เราต้องรีบทำพิธีให้เร็วที่สุด
คราวก่อนคุณบอกว่ามันไม่ได้ผลนี่คะ
แล้วคิดเหรอว่าคราวนี้จะได้ผล
จำหมอผีตาบอดได้ไหม
เธอให้เหล่าหมอผีที่แกร่งกล้ามารวมตัวกัน
ฉันจะทำพิธีปัดเป่าจนกว่าพวกเขาจะมาถึงที่นี่
ว่าไงนะคะ
ฉันแค่พยายามทำทุกอย่างที่ทำได้
ก่อนหนุ่มๆ พวกนั้นจะตาย
ยิ่งวิญญาณเอาชีวิตคนไปได้เยอะ เราก็ยิ่งจัดการมันได้ยาก
โอ้โฮ คุณนี่สุดยอดไปเลย
ปล่อยนะ อย่ามาเกาะแกะ
ฉันเตือนพวกเขาแล้ว แต่ไอ้พวกโง่ก็ยังเข้าไปข้างใน
(อยู่ระหว่างสืบสวน แนวกั้นของตำรวจ ห้ามเข้า)
- ช้าๆ สิ - ไปทางขวา
กวาดใบไม้กันเถอะ
นึกว่าถูกทำโทษครบแล้วซะอีก
ทำไมยังมากวาดอยู่ล่ะ
ไม่รู้สิ
(อาจารย์แม่)
ค่ะ หวัดดีค่ะ
โอเค ได้ค่ะ
บายค่ะ
ขอโทษนะ
ฉันต้องรีบไปทำงานพาร์ตไทม์
- เดี๋ยวฉันเดินไปส่ง - เดี๋ยวฉันเดินไปส่ง
ไม่ต้องหรอก ฉันไปเองได้
- แน่นะ - อือ
จริงสิ สัมผัสครั้งสุดท้าย ในฐานะเครื่องรางมนุษย์
กยอนอู ไว้เจอกันพรุ่งนี้
นายก็ด้วย
ไปนะ
นำวิญญาณทั้งสองตนเข้ามาก่อนทำพิธีปัดเป่า
ได้ค่ะ คุณแม่
(พิธีเรียกวิญญาณเร่ร่อน)
- เริ่มละนะ - ค่ะ
กยอนอู ไว้เจอกันพรุ่งนี้
หวัดดี วิญญาณใหม่
(วิญญาณใหม่: วิญญาณที่เพิ่งเสียชีวิต)
มาทำอะไรที่นี่
มาหานายไง
ฉันต้องปกป้อง
ครอบครัวนายจากตัวนายอีกนานแค่ไหน
มันคือเครื่องราง
ที่ขับไล่ปีศาจร้าย
คุ้นๆ ใช่ไหมล่ะ
คุณน่าจะวาดบนหน้าผมคนเดียว
วาดบนหน้าคุณย่าด้วยทำไม
เผื่อท่านไม่ไปปรโลกไง
ท่านอยู่กับนายมานานมาก
พ่อนายกังวลมากนะ
ว่านายจะโผล่ไป
หลับตาสิ
นี่ ทาให้ชุ่มชื้นไว้นะ
งานพาร์ตไทม์ของเขาหนักขนาดนั้นเลยเหรอ
ดูเหมือนเป็นงั้นนะ
นักอัตถิภาวนิยมสามารถแบ่งได้เป็นสองกลุ่ม
หนึ่งคือ…
พัคซองอา ม่องเท่งไปละเหรอ
ค่ะ ใช่
เข้าใจละ
นักอัตถิภาวนิยมบางคนเชื่อในพระเจ้า
ในขณะที่คนอื่นเชื่อว่าพระเจ้าไม่มีจริง
สิ่งสำคัญก็คือ…
จินอุงบีบให้เราต้องมาแอบกินรามยอนทุกวันเลย
ฉันอยากกินข้าวจริงจังบ้าง
ฉันก็อยากกินข้าวจริงจังเหมือนกัน
(พบอูทูบเบอร์หมดสติ)
นั่นละแวกที่เราอยู่ไม่ใช่เหรอ
มีเรื่องอะไร
"คนพวกนี้ถูกพบหมดสติ
ที่บ้านร้างในแขวงบงซูเมื่อวานนี้ และกลายเป็นข่าว"
"ป่านนี้คงตายไปแล้วมั้ง ขอให้ไปสู่สุคตินะ"
ฉันว่ามันอยู่ในละแวกบ้านเรา
ดูด้วยกันนะ น่าสนุกดี
- ฉันไม่อยากดู - ดูด้วยกันเถอะน่า
- ดูเหอะ มันน่าดูจริงๆ… - บอกว่าไม่อยากดูไงเล่า!
เฮ้ย!
ไม่ใช่เรื่องพรายน้ำซะหน่อย มาดูเถอะ
ไม่ดู!
ป๊อดนี่หว่า
ทุกคน กนจีอัมยังเทียบ
- กับบ้านร้างหลังนี้ไม่ได้เลยครับ - ข้ามอินโทรน่าเบื่อไปดิ๊
ทุกคน บ้าไปแล้ว
หมอผีตัวจริงอยู่ที่นี่!! นี่ เอากล้องมา
- ทำไมมีหมอผีล่ะ - หยุดเล่นบ้าๆ แล้วกลับบ้านซะ
เรื่องนั้นผมตัดสินใจเองได้ครับ
ได้ข่าวว่าที่นี่มีวิญญาณร้ายของจริงอยู่
คุณมาเพื่อจัดการมันใช่ไหม
นี่ พี่ๆ
ฉันมีดาบ
นี่ของจริงด้วย
พัคซองอา มีอะไรเจ๋งๆ ด้วยละ
ตื่นสิ ไม่ดูแล้วจะเสียใจนะ
ตื่นๆ เร็วเข้า!
มีอะไร
- เป็นเรื่องของ… - นี่ของจริงด้วย
เธอ…
เธอเป็นหมอผีเหรอ
ทำไมทำหน้าเคร่งเครียดงั้นล่ะ
ว่าไงนะ ไม่มีอะไรหรอก
ไม่มีอะไรได้ไง
เราน่าจะปลุกเขามากินมื้อกลางวัน
อะไรนะ
ซองอาไง วันนี้ในเมนูมีจับแชด้วย
พูดแค่ครั้งเดียวเอง
ไม่ได้
มันพูดยากนักรึไง
"ฉันมีดาบ"
"นี่ของจริงด้วย"
ยากตรงไหน
คือว่ามัน…
มันไม่ได้พูดยากหรอก แต่มัน…
เธอพยายามขำกลบเกลื่อนนี่นา
ขืนยังทำแบบนี้ต่อ
ฉันก็ไม่มีทางเลือก นอกจากสงสัยว่าเธอคือหมอผีในวิดีโอ
เธอดูเหมือนเขาเปี๊ยบ
ฉันพูดผิดไหม ดูสิ
- หน้าเหมือนกันไหม - เหมือนอยู่นะ
เฮ้ย ดูวิดีโอติดเทรนด์อันดับแปดสิ หน้าตาเหมือนเขาเลย
ทำอะไรกัน
นี่ นายอยากดูด้วยไหม
มานี่เลย
หมอผีคนนี้ดูเหมือนพัคซองอาไหม
อูทูบเบอร์เกิดเรื่องที่บ้านร้างใกล้ๆ นี้
และหมอผีสองคนที่อยู่ที่นั่นก็ได้เข้ากล้อง
หนึ่งในนั้นหน้าตาโคตรเหมือน…
พัคซองอาคนนี้เลย
คนนี้เหรอ
หน้ายังแทบมองไม่เห็น
เป็นเขาจริงๆ นะ
ไม่เอาน่า ฉันไม่ใช่หมอผีคนนั้นหรอก
งั้นมายืนยันกัน
ว่าเธอใช่เขาไหม
นี่ เอาคัตเตอร์นี่ไป
พูดตามฉันนะ
"ฉันมีดาบ"
ฉัน…
- มี… - ไม่ต้องพูด
อะไร ทำไมเล่า
พัคซองอา เธอเป็นหมอผีเหรอ
ว่าไงนะ
เปล่า
แล้วทำไมต้องทำตามที่เขาบอกด้วย
แมงจูซึง รู้ไหมว่าหมอผีคืออะไร
อะไรล่ะ
รู้ไหมว่าพล่ามอะไรออกมา
- เฮ้ย พอได้แล้ว - ตอบมาสิ
- อะไรเนี่ย - เฮ้ย
ถามเขาว่าเคยฆ่าใครไหมยังจะดีซะกว่า
อย่างน้อย…
พวกฆาตกรก็ถูกลงโทษ
เป็นอะไรของเขา
โกรธอะไรขนาดนั้น
นายโอเคนะ
ทำไมต้องปรี๊ดแตกด้วย
เฮ้ย รอเดี๋ยว
คุยกันก่อนสิ
นายระบายอารมณ์โกรธแบบนั้นไม่ได้ นายน่าจะพูดกันดีๆ
"ดีๆ" งั้นเหรอ
ฉันจะพูดดีได้ไง ในเมื่อเหยื่อยืนยิ้มแห้งอยู่นั่น
ขอโทษนะ
คราวหน้าฉันจะกล้ายืนหยัดเพื่อตัวเอง
ขอโทษตัวเองเถอะ ไม่ต้องมาขอโทษฉัน
เธอแค่ยิ้มตอบ เวลาคนอื่นพูดว่าเธอเสนอหน้าหรือเป็นหมอผี
เธอขอโทษก่อนทั้งๆ ที่ไม่ได้ทำอะไรผิด
ไม่รู้สึกแย่กับตัวเองบ้างรึไง
หรือว่าเธอ…
เป็นหมอผีจริงๆ
เปล่านะ
นี่ เขาจะเป็นหมอผีไปทำไม
งั้นเอาแต่ยิ้มเพื่ออะไรล่ะ
ทำไมถึงทำทุกอย่างตามที่พวกเขาบอก
เหมือนพวกเขารู้อะไรเรื่องเธอ
ก็เพราะว่า…
ฉันเป็นหมอผี!
- ฉันเป็นหมอผีจริงๆ - ว่าไงนะ
ฉันทำงานหนักกว่าของสิบคนรวมกัน
เพื่อช่วยให้นายรอดชีวิตได้พ้น 21 วัน
ฉันไล่พรายน้ำและผีเพลิง
เปลี่ยนตัวเองเป็นเครื่องรางมนุษย์ แล้วกล่อมผีเด็กของโทยอนให้หลับ
ฉันไม่ได้อยากหลอกนายเหมือนกัน
ฉันจะอยากยุ่งกับนายไปทำไม ไม่ใช่อะไรเลยนอกจากความรัก
ทำไมถึงใจร้ายกับฉันนัก ทั้งๆ ที่นายไม่รู้เรื่องอะไรเลย
นี่ แบกยอนอู
ขืนพูดอีกคำ
ฉันจะอุดปากนายซะ
ด้วยปากฉันนี่แหละ
ไม่กล้าพูดแบบนั้นอะ
ช่างเหอะ เลิกพูดกันได้แล้ว
ยังไงก็เถอะ
เขาเกลียดหมอผี แต่ไม่ได้เกลียดฉันใช่ไหม
เธอนี่หัวอ่อนจริงๆ ไม่เกลียดเขารึไง
ไม่อะ
ฉันไม่ได้เกลียดเขา
แต่ฉันแอบเกลียดเขาหน่อยๆ
แบกยอนอู
มาคุยกันหน่อย
เรื่องอะไร
ไม่รู้สิ ต้องเริ่มคุยก่อนถึงจะรู้
- มายิงธนูใช่เปล่า - ไม่ครับ
ก็ได้
ใช่แล้วครับ
- ว่าไงนะ - ไปยิงธนูกัน
- นี่ นาย… - ไปจริงดิ
มันหนักกว่าที่เห็นนะเนี่ย
ลดธนูลงแล้วยืนกางขาให้กว้างเท่าช่วงไหล่
เป็นการตั้งท่าให้เสมอกัน
- แบบนี้เหรอ - ใช่
การจัดท่ายืนต้องมาก่อนเสมอ
ก่อนจะมองเป้า ให้ตรวจดูตำแหน่งปัจจุบันของนาย
ดูว่าลมแรงหรือเบา
อยู่ในตำแหน่งที่ดีหรือไม่ดี
แค่ดูเฉยๆ บอกไม่ได้หรอก นายต้องยืนถึงจะรู้
โอเค ฉันจะรับรู้ด้วยร่างกายของฉัน
ตำแหน่งนี้ไม่ได้เรื่อง สลับที่กันเถอะ
คันธนูมีตำหนิตรงไหนไหมเนี่ย
นายอยากคุย
ค่อยคุยกันตอนที่ฉันยิงเสร็จ
ซองอายิ้มแบบนั้นเพราะฉันสอนเขาเอง
ประมาณหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่โรงเรียนเปิดเทอม
ฉันเห็นเด็กผู้หญิงคนนี้ที่ไม่ได้กินข้าว
เพราะหาที่นั่งไม่ได้
ยิ้มหน่อยสิ
ว่าไงนะ
ฉันเป็นเด็กเกรดสิบเหมือนเธอ
การยิ้มช่วยได้เวลาที่รู้สึกเสียกำลังใจ
การยิ้มทำให้เธอดูผ่อนคลาย เหมือนฉันไง
โอเค
ไม่ขอบใจฉันหน่อยเหรอ ฉันเพิ่งบอกเคล็ดลับเด็ดเชียวนะ
ขอบใจนะ
ไหนล่ะรอยยิ้ม
ฉันบอกว่าเขาแค่ต้องนิ่งเข้าไว้
ว่าถ้าเขาแกล้งมีความมั่นใจ สักวันเขาก็จะมีความมั่นใจได้จริงๆ
เพราะงั้นก็อย่าใจร้ายกับเขานัก
ถ้านายลองคิดดูดีๆ มันคือความผิดฉันเอง
เนี่ยเหรอที่นายอยากบอกฉัน
ฉันแอบชอบซองอา
ถ้าฉันชอบเธอมากกว่านี้ ฉันอาจเล่นสกปรก
ถึงวันนั้นฉันจะไม่บอกเรื่องแบบนี้ให้นายรู้
คืองี้นะ
ฉันตั้งใจจะทะนุถนอมสิ่งที่ล้ำค่าสำหรับฉัน
เห็นไหม บอกว่าแล้วนายมีดี
- ไกลด้วยนะนั่น - แต่เขาก็ทำได้
แค่นั้นยังน้อย
นี่ครั้งแรกที่เขาได้ลองเล่นนะ สุดๆ เลย กยองมิน
(โซจี: การเผากระดาษขาว เพื่อชำระล้างสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์)
รู้ไหมว่าหมอผีคืออะไร
ถามเขาว่าเคยฆ่าใครไหมยังจะดีซะกว่า
อย่างน้อย…
พวกฆาตกรก็ถูกลงโทษ
เธอเป็นหมอผีจริงๆ เหรอ
งั้นเอาแต่ยิ้มเพื่ออะไรล่ะ
เหมือนพวกเขารู้อะไรเรื่องเธอ
- อูย ร้อนจัง - อ๊ะ ร้อน
เราควรชำระล้างสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ แต่เรากลับได้แค่เผากระดาษ
นั่นสิคะ
ไฟลวกมือเรา แต่สิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ยังคงอยู่
ไม่ได้ผล คืนนี้พอแค่นี้เถอะ
ค่ะ คุณแม่
มีอะไรทำให้คุณแม่ไม่สบายใจเหรอคะ
แล้วเธอล่ะ
หนูก็เหมือนเดิมค่ะ
เธอกังวลเรื่องความรักสินะ
ใช่ค่ะ
รู้ไหมคะ คุณแม่
หนูละอิจฉาสไปเดอร์แมนมาก
อย่างน้อยเอ็มเจก็ไม่ได้เกลียดแมงมุม
กยอนอูน่ะ…
เกลียดหมอผีค่ะ
ไม่ใช่แค่เขาหรอก
ไม่ค่อยมีคนชอบพวกหมอผีเท่าไร
การเห็นผีได้ไม่ใช่พรสวรรค์ที่น่าอิจฉา
มันคือการลงโทษจากเบื้องสูงและเป็นชะตาเรา
ไม่เป็นไรหรอก
ตราบใดที่ไม่มีใครเห็นเธอในชุดนี้
สไปเดอร์แมนเหรอ
เขาเป็นแมงมุมแค่ตอนที่เขาสวมชุดผ้ายืด
ปกติเขาก็เป็นนักเรียนม.ปลายธรรมดานี่แหละ
ถ้าเกิด…
ถ้าตัวโตๆ เลยนะคะ
ถ้าหนูถูกจับได้ล่ะ
งั้น…
ค่อยกังวลตอนมันเกิดขึ้นแล้วสิ
คุณแม่ หนูควรไปซื้อกระดาษฮันจิไหมคะ
- เอาไว้เผาโซจีพรุ่งนี้อีก - ซื้อสิ
- ไว้ซื้อพรุ่งนี้นะคะ - ทำไมล่ะ
กยอนอู เขาอยู่ข้างหลังเรา
จริงด้วย เดินต่อกันเถอะ
ขอโทษครับ
- ทำไงดีคะ - ขอโทษครับ
- อย่าพูด วิ่งเลย - เดี๋ยว
- วิ่งสิ - คุณคือหมอผีในวิดีโอใช่ไหม
รอก่อนสิ เดี๋ยวก่อน
ทำไมทำเมินในเมื่อได้ยินผมแล้ว
คุณครับ หน้ากากที่คุณสวมอยู่น่ะ
ถอดออกแป๊บนึงได้ไหม
นายเป็นใครกัน
คิดว่าตัวเองมาจู้จี้ลูกศิษย์ฉันได้งั้นเหรอ
ขอโทษครับ
วันนี้เพื่อนผมตกที่นั่งลำบากที่โรงเรียน
เพราะคนอื่นคิดว่าเขาคือคุณ
ขอโทษครับ แต่ผมขอถ่ายรูปหน้าคุณได้ไหม ผมอยากให้พวกเขาเลิกสงสัยเขาน่ะ
ขอละครับ
ได้จ้ะ
- ขอบคุณครับ - "ได้จ้ะ" อะไรเล่า
จะถอดหน้ากากต่อหน้าเขาเหรอ
ไม่ได้หรอก
ฉันทำให้ไม่ได้
ได้ยินแล้วนี่
เขาเผยใบหน้าไม่ได้ กลับไปซะ
แต่เขาบอกว่า "ได้" นี่ครับ
หลุดพูดไปงั้นเองแหละน่า
อีกอย่าง
ปัญหาของเพื่อนนายไม่เกี่ยวอะไรกับลูกศิษย์ฉัน
นั่นมันปัญหาของเขา
เอาเวลาที่มาทำแบบนี้ไปดูแลเพื่อนนายเถอะ
กล้าดียังไงมาขอถ่ายรูป
เขาเป็นเพื่อนนายรึไง
จริงของคุณครับ
แต่ปัญหาของเพื่อนผม
ไม่ใช่เพราะสิ่งที่เขาทำหรอก
ทั้งหมดเป็นเพราะผมเอง
งั้นผมจะไปขอโทษเพื่อนผมครับ
ขอโทษด้วยนะครับ
ซองอา ขอโทษที่ส่งข้อความมาดึก
มาเจอกันหน่อยได้ไหม
ฉันมีอะไรจะพูด
ไม่สิ ฉันอยากขอโทษ
มองอะไรเล่า
ตามองพื้นโน่น!
เดี๋ยวปั๊ด…
โอย ไม่นะ
ไม่จริง
หนูกลัวเขารู้ความจริง หนูเลยเผลอ…
ตอบข้อความเขารึยัง
จะตอบได้ไงล่ะคะ
หนูดุเขาว่า "ตามองพื้นโน่น"
ซองอา
ไอ้นั่นเป็นไง
สวยไหม
ค่ะ
สวยค่ะ
สวยดีนี่
ทำไมจู่ๆ เราถึงซื้อเสื้อผ้าเหรอคะ
ลองคิดดูสิ
สไปเดอร์แมนเป็นได้เมื่อเขาสวมชุดผ้ายืด
ฉันพูดผิดไหม
ไปสิ รีบวิ่งไปหาเขา
หนูรักคุณแม่จังค่ะ
ไว้เจอกันนะคะ
กยอนอู นายอยู่ไหน
ที่สวนสาธารณะยูวอล
เธอล่ะอยู่ไหน
เดี๋ยวฉันไปหาที่นั่น
เจอตัวแล้ว
กยอนอู
ซองอา
ขอโทษนะ ก่อนหน้านี้ฉันพูดจาร้ายไปหน่อย
ไม่หรอก ฉันขอโทษที่ตอบข้อความช้า
ไม่เป็นไร
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
นั่นสิ
เราอยู่ที่นี่แล้ว งั้นก็ไม่เป็นไรแล้วเนอะ
ตอนนี้ไม่มีอะไรอื่นที่สำคัญแล้วใช่ไหม
ไฟดับน่ะ
มืดจัง
อือ
วิ่งมาที่นี่เหนื่อยแย่เลย
อือ
โชคดีนะที่วันนี้อากาศเย็น
ไม่ร้อนไป ไม่หนาวไป
อือ
แต่ไฟดับ…
นานๆ ทีก็ไม่แย่นักหรอกเนอะ
มันเงียบสงบดี
ไม่สิ มันหลอนๆ ไหมเนี่ย
ความมืดเป็นเขตของพลังหยิน
พลังหยินดึงดูดพวกผี
ตอนเด็กๆ ฉันกลัวไฟดับ
ทำไมล่ะ เพราะมันมืดเหรอ
ใช่
ฉันเกลียดความมืด
ตกดึกฉันกลัวมากจนต้องเปิดไฟนอน
นายรู้ไหม
ว่าเรารู้สึกใจเย็นขึ้นเมื่อมือของเราอุ่น
ตอนที่ฉันได้เจอคุณแม่เป็นครั้งแรก
ท่านจับมือฉันไว้แบบนี้และพูดว่า…
ฉันอาจไม่สามารถเรียกฟ้าให้สว่าง
แต่ฉันอยู่กับเธอแบบนี้จนถึงตอนนั้นได้
ยังกลัวอยู่ไหม เด็กน้อย
นั่นคือตอนที่ฉันเข้าใจ
ว่าความอบอุ่นของคนคนนึงทรงพลังขนาดไหน
ว่าไง
มันไม่หลอนเท่าไรหรอกเนอะ
บอกตามตรง
ฉันไม่ชอบเวลาเธอฝืนยิ้ม
มันย้ำเตือนถึงตัวตนของฉันเมื่อก่อน
ฉันพอรู้ว่าในใจเธอคิดอะไรบ้าง
เวลาที่เธอยิ้มแบบนั้น
พวกคนเลว
ปฏิบัติกับเราแย่กว่าเดิมถ้าเรายิ้ม
จะทำจนกว่าเราร้องไห้
แต่ฉันก็เป็นฉัน และเธอก็เป็นเธอ
ฉันเอาความรู้สึกตัวเองไปลงกับเธอ
แล้วก็โกรธเอง
ขอโทษด้วยจริงๆ
ไม่ต้องคิดถึงเรื่องในอดีตแล้ว
จากนี้ไป…
จะไม่มีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นอีก
เพราะฉันจะไล่มันไปให้หมด
ฉันอบอุ่นจริงๆ นะ
ไง อรุณสวัสดิ์จ้ะ
วันนี้ปั่นจักรยานไปโรงเรียนกันเถอะ
ฉันไม่มีจักรยาน
ฉันมีเพียบ
แถ่นแท้น!
หวัดดีครับ!
หวัดดีจ้ะ
- ไปกันเถอะ - โอเค
เร็วเข้า กยอนอู
ให้ตายสิ
เขามัวทำอะไรทำไมไม่ไปยิงธนู
กุ๊กกิ๊กกันใหญ่เชียวนะ
ฝันประหลาดอะไรอย่างนี้
มันไม่ใช่ความฝัน
ไม่ใช่ความฝันเหรอ
(อาจารย์บุปผา รับใช้พญามังกรแห่งทะเลตะวันออก)
นี่ไม่ใช่เรื่องของแม่หมอสวรรค์และพิภพสินะ
หมอผีทุกคนรู้ดีว่ายอมฮวาจะทำอะไร
คุณไม่เห็นต้องถ่อมาไกลถึงยางยางเลย
คุณถามหมอผีคนไหนดูก็ได้
แล้วเธอจะทำอะไรล่ะ
นางทำเรื่องไม่ดีหลายอย่าง
เรื่องไม่ดีแบบไหน
ดูเหมือนว่านางยอมทำทุกอย่างเพื่อเงิน
ทำไม จะให้ฉันถามลงรายละเอียดไหม
ไม่ละ ไม่จำเป็น
ฮัลโหล ยอมฮวาเหรอจ๊ะ
นี่ ยอมฮวา
บอกเธอว่านี่ไม่ใช่ธุระกงการของเธอ
วางได้แล้ว ฉันยุ่งอยู่
(สะกดไว้)
จากนี้ไปเราขี่จักรยานกลับบ้านกันดีไหม
การขี่จักรยานกลับบ้านมัน…
นั่นสิ วันละสองครั้งมันเยอะไป
จริงของนาย
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก ฉันซ้อมยิงธนูเสร็จก็มืดแล้ว
ยิงธนูเหรอ
นายตัดสินใจกลับไปยิงธนูแล้วเหรอ
หลังเลิกเรียนมาคุยกันหน่อย
ไปที่ห้องเก็บของ
เจอกัน
อยากสูบด้วยเหรอ
- กลัวรึไง - อะไรของมัน
ครูครับ พวกเขาสูบบุหรี่ในห้องน้ำ
มีอะไรกันเหรอ
เรื่องมันยาวน่ะ
ฉันจะไปบอกครูโฮมรูมของเรา
ไม่ต้อง ไม่เป็นไร
แน่ใจนะว่านายจะไม่เป็นไร
อือ
เพราะฉันจะไม่ไปที่นั่น
เราเด็ดหัวมันเลยดีไหม
เขาจะอยู่ต่อไหม
ทำไมเขาแวะมาเรื่อยเลย
- เขามีล็อกเกอร์ตัวเอง… - เงียบๆ
เขายังอยู่ระหว่างเลิกคบกับธนูอยู่
พ่อคาสโนวา
นายคบผู้หญิงอีกคนก่อนเลิกคบกับเจ้านี่เหรอ
ไม่มีความซื่อสัตย์เลยรึไง
ไม่รู้สึกแย่แทนธนูบ้างเหรอ
ไม่ครับ
ไอ้เด็กบ้านี่
เพราะผมจะคบต่อครับ
ผมหมายถึงยิงธนู
ทำไมคุณแม่ถึงงานยุ่ง
ตอนที่เรามีพิธีสำคัญต้องทำด้วยนะ
จะให้ฉันจัดวางทุกอย่างด้วยตัวเองคนเดียวเหรอ
สู้เขาสิวะอิหญิง
ไปต่อ
ผีที่ปรากฏกายในฝันร้าย
ผีฆาตกรที่น่ากลัวมากซะจนวิญญาณยังต้องหนี
ผีที่น่าเกลียดน่ากลัวและวิตถาร
ผีที่ถูกสาปของคนที่ถูกฝังร่างไว้อย่างลับๆ
ผีของหมอผีทั้งชายและหญิง
ผีที่ติดตามแขกที่ไปงานศพ
ผีที่ขโมยความมั่งคั่งของคนอื่น…
โอ๊ย จะเป็นลม
นี่อะไร
หวัดดีจ้ะ
หวัดดีค่ะ
คุณเป็นใครคะ
ทำพิธีปัดเป่าเสร็จไปรึยัง
ยังค่ะ แต่ใกล้เสร็จแล้ว
คุณเป็นใครนะคะ
คุณคือหมอผี ที่อาจารย์ใหญ่ของฉันเรียกมาใช่ไหมคะ
งี้นี่เอง
มาคนเดียวเหรอคะ คุณแม่ฉันบอกว่าจะมาเป็นกลุ่มนี่นา
ฉันมาถึงเร็วหน่อยน่ะจ้ะ
อ๋อ ค่ะ
อะไรเหรอ
คุณเข้าไปข้างในแล้ว
ได้คุยกับวิญญาณด้วยเหตุผลรึยังคะ
ฉันก็อยากเห็นเหมือนกัน
เธอยังทำไม่ได้หรอก
ยังไงก็เถอะ
ขอดูหน่อยสิว่าเธอเตรียมพร้อมมาดีแค่ไหน
ทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะ
นายไม่ได้ขออนุญาตฉันด้วยซ้ำ
เพราะว่า…
ผมชอบมันครับ
เด็กโง่…
พูดจริงปะเนี่ย
อือ นายนี่ยึกยักเก่งชะมัด
ถ้านายไม่ได้เกิดมาเป็นนักยิงธนู ฉันก็ไม่รู้ว่าใครจะเป็นได้
เด็กๆ ธรรมเนียมรับน้องล่ะ ทำสิ
- ได้ครับ/ค่ะ - ทำอะไรครับ
ทีมเรามีธรรมเนียมรับน้อง
- ที่สมาชิกใหม่ทุกคนต้องเจอ - ไม่ต้องฝืนนะ
รู้จักบ้านร้างที่ว่ากันว่ามีผีสิงใช่ไหม
ไปที่นั่นและกลับมาในหนึ่งชั่วโมง
ถ้ามาสาย นายต้องวิ่ง 50 รอบ
พร้อมไหม เด็กใหม่
- แต่ผม… - เตรียมพร้อม ระวัง
ไป
นายมีเวลาหนึ่งชั่วโมง สี่ ห้า
วิ่งเลย!
สงสัยจังว่าเธอสวยขนาดไหน
ค่ะ
ขอคืนด้วยนะคะ
ถ้าเธอเต้นรำได้ดีน่ะนะ
นี่เป็นการเต้นรำของสองคน
ฉันไม่ได้บอกว่าไม่ใช่นี่
อุบัติเหตุที่เลวร้ายเปรียบเหมือนโชคชะตา
มันรอคอยผมอยู่เสมอ
คุณย่า
(โรงเรียนมัธยมปลายจุงฮยอน)
ชั่วครู่ที่โชคดีเปรียบเหมือนปาฏิหาริย์
มันไม่เคยเกิดขึ้นกับผม
เด็กผู้หญิงคนนึงบอกว่าจะอยู่เคียงข้างผม
จนความมืดหลีกทางให้แสงสว่าง
มือของเธออุ่นมาก
จนผมคิดว่าผมคงจะมีความสุขได้สักครั้ง
แต่มันกลับกลายเป็น…
ความฝันที่เป็นไปไม่ได้
เธอกล้าเต้นรำ
กับยอมฮวาที่ชื่อเสียงกระฉ่อนเหรอ มันแย่กว่าการสูบบุหรี่กับผู้ใหญ่ซะอีก
ยังไงเธอก็เป็นหมอผีอยู่ดี
- กล้าดียังไง - ขอแค่ห้าวันนับจากวันพรุ่งนี้
เป็นเพื่อนกับฉันอีกแค่ห้าวันพอ
ทุกอย่างที่เธอเคยบอกฉันจนถึงตอนนี้
มีเรื่องโกหกกี่เรื่อง
ฉันจะอมทุกข์มากกว่าที่เธออยากให้ฉันเป็น
การเห็นผีได้
ไม่ใช่ทักษะหรือพรสวรรค์ แต่มันเป็นคำสาป
ฉันไม่ได้รู้จักเธอดี แต่ฉันรู้ว่าหมอผีเป็นยังไง
ปล่อยฉันไปสักครั้งเถอะนะ
พลังของเครื่องรางมนุษย์
หายไปจนหมดสิ้น