Od pięciu lat uczę się do egzaminu państwowego.
- Zdasz. - Naprawdę?
Zapomnij o tym.
Kobieta i mężczyzna przybili sobie piątkę, a ona zamknęła dłoń.
Przybili piątkę, a ona zrobiła tak.
Ale wtedy
mężczyzna zgiął palce tak.
Czy to znaczy, że mężczyzna jest zainteresowany kobietą?
Poświęcałam się, zaharowywałam na śmierć.
Pewnie było ciężko.
Przy okazji, czy mężczyznę interesuje kobieta, której dłoń tak trzyma?
Tak to wyglądało.
Powoli i delikatnie.
Złączcie ręce. Teraz.
Miłe, co? Macie motyle w brzuchu?
Tak.
Wiedziałam.
Miałam rację.
Na nią sól nie pomoże.
- To twoja duchowa córka. - Co za smarkula.
Nie mogę się skupić.
ZMARŁA OH OK-SUN
Witam, pani Oh Ok-sun.
Przecież mówiłaś, że tu zamieszkują złe moce.
Zgadza się.
Więc po co ta lina ze słomy i glina?
To jest potrzebne do przyjęcia potężnego bóstwa.
„Spójrz, drogie bóstwo, przeprowadzimy rytuał”.
Nie za bardzo się płaszczymy?
To rani moją dumę.
Masz rację.
Nie przyszłyśmy prosić ducha o przysługę.
- To po co? - Poprosimy osobę.
Kogo?
Mnie.
„Mogę ich ocalić. Mogę to naprawić”.
Słowa wsparcia.
Z tym duchem będzie ciężko.
Robię to, bo się denerwuję, więc przestań gadać i pomóż.
Mamo.
Jesteś naprawdę niesamowitą szamanką.
Wtedy udałoby mi się za pierwszym razem.
Jeszcze się nie poddałaś. Więc to nadal pierwszy raz.
Tak sobie myślę, gdy próbuję chronić Gyeon-U.
Wszyscy mówią, że umrze za 21 dni,
ale ja się nie poddam.
Tadam!
Dziś już jest 13 dzień.
Zostało jeszcze osiem,
by Gyeon-U uwolnił się od tego pecha.
Nawet w tej poważnej sytuacji
- myślisz tylko o nim? - Tak.
Będę niesamowitą szamanką, której zależy na miłości.
Słuchajcie.
Gonjiam nie umywa się do tego domu.
ZWIEDZANIE OPUSZCZONEGO DOMU
Przygotujcie się.
A kto mi o nim powiedział?
Policja.
Nawet oni boją się tu przyjść.
Przez te osiem dni będę go strzec jeszcze uważniej.
Dobrze. Nigdy się nie poddawaj.
Nie zrobię tego.
Już to widzę.
Pokonasz tego ducha?
Samej będzie mi…
Ty głuptasie…
Nie pozwolę Gyeon-U tu przyjść.
Z dala od złych duchów jest bezpieczny.
Właśnie.
Tego się trzymaj.
Co?
Unikaj walk, których nie możesz wygrać.
Gdy trzeba, powiedz kilka kłamstw i uciekaj.
Zrób wszystko, by nie przegrać.
Pamiętaj.
Tylko ty możesz go ochronić.
Dobrze. Dzięki mnie będzie bezpieczny.
Drzwi się zacięły.
Kurczę.
Co to za jedni?
Nie kłamię. Drzwi nie chcą się otworzyć.
Co robisz?
Ale się przeraziłem.
Chcesz tam wejść?
Nie rób tego. Już nie wyjdziesz.
Jesteś szamanką?
Szaleństwo. To prawdziwe szamanki!
Dawaj to.
- Przestań. Wracajcie do domu. - Sam o tym zdecyduję.
Podobno jest tu zły duch.
Zajęłyście się nim?
Gdybym to zrobiła, wpuściłabym cię.
Byłoby dobrze, gdyby to był zwykły duch.
Ale powstrzymałam cię, bo tam można umrzeć.
Jesteś typowym głupkiem, który robi to, czego mu się zabrania.
Ale cię zatrzymałam,
bo nawet głupcy mają kochających rodziców.
Za bardzo nas straszysz, paniusiu.
Może wejdziemy razem?
Czworo na jednego.
Gwarantuję, że wszystkich nie pokona.
Wejdźmy razem.
Co ty wyprawiasz?
Dołącz do nas. Pokażę ci, co i jak.
Jesteś poruszona.
Koleżko.
Mam miecz.
Super materiał. Kręć dalej.
Jest prawdziwy.
Psiakrew.
Patrz tylko.
Rany.
Sprawiłaś, że wyglądał jak prawdziwy.
Widziałaś? Ja nie przegrywam.
Odchodzą.
W końcu.
Długo im to zajęło.
Nie krytykujcie mnie, ludziska. To real. Chodźmy.
W końcu otwarte.
Cholera.
Słuchajcie.
Słyszeliście jej słowa.
Wchodząc tutaj, ryzykuję życie.
Lajkujcie, subskrybujcie, włączcie powiadomienia. Będzie mi miło.
Co to?
Pierścień?
Co się stało?
Nie wygłupiaj się.
NIe!
Zamiennik musi mieć oczy, nos, usta oraz zapach ludzkiego amuletu.
Gdy ten nie może być blisko, zamiennik wciąż będzie go chronił.
Szamanki nie mają nic z oczami, nosem i ustami.
Nigdy nie bawiłam się lalkami, bo przyciągały duchy.
Oczy, nos i usta?
A kuku.
Jak mu dać pomadkę?
Powiedzieć, że to symbol przyjaźni?
Nie.
Kto po to daje używaną pomadkę?
To nękanie.
Piękna pogoda.
Pogoda?
Właśnie.
Nie daj się zwieść ładnej pogodzie.
Właśnie wtedy trzeba się nawilżać.
A wiesz, co trzeba nawilżać?
Usta.
Usta?
Dokładnie.
Więc…
jeśli staną się pustynią,
nie będzie na nich życia.
Proszę.
Nawilżaj je.
Co z nią?
Nie wiem.
Dziś zachowuje się wyjątkowo dziwnie.
Tak nie może być.
Mały.
To ty, Gyeon-U.
Myślałam, że to Ji-ho.
Dlaczego?
W głębi serca też jestem dzieckiem.
Dobrze.
Zapamiętam.
Duch dziecka.
Śpiące dziecko jest aniołkiem.
Nawet gdy zostaje duchem.
Dobrze, że amulet życzeniowy zadziałał.
Nie zagrozi Gyeon-U.
O raju.
Przepraszam.
Teraz łapiesz go za krawat?
To nic.
Piękna pogoda.
Zaczekaj.
Pogoda?
Co?
Czuję się zraniony.
Co?
To kiepska strona bycia we troje.
- Czuję się wykluczony. - Co?
Jak zwykle wysunąłem ci krzesło, bo zawsze siadasz obok.
Ale to zignorowałaś i usiadłaś obok Gyeon-U.
To niemiłe.
- Przepraszam… - I tyle?
Chodź tu.
Zadbaj o starego przyjaciela, nie tylko o nowego.
- To dziecinne. Jesteś w podstawówce? - W przedszkolu.
Zrobisz, co mówi?
Inaczej będzie tylko gorzej.
Hej…
To miejsce jest dla…
Jedzmy razem do czasu ukończenia zadania.
Czemu stoisz? Siadaj.
Dobra.
- Idźcie gdzieś indziej. - Ruchy.
Spadajcie.
- Zjedzcie gdzie indziej. - Zbiry.
Każą im się przesiąść, skoro są inne miejsca?
- Liderze. - Tak?
Nasz asystencie.
To nowy sposób nękania?
Nie przejmujcie się. Jin-ung wciąż nęka innych.
Ten lunch jest super.
Zupa jest pyszna.
Niesamowita.
No i?
Mam się przejmować zadaniem?
Nie o to chodzi, ale…
No to mówcie.
Czym są te prawa zwierząt?
Czemu wybraliście taki temat, skoro nie wiecie?
Jest powód, dla którego muszę znać te prawa.
Czyli jaki?
Czemu muszę je znać?
Jaki słodki.
Co? O nie.
Tak nie można.
Co?
Mówiłaś, że lubisz Gyeon-U. Że to miłość.
Tak.
Rozumiem. Jest przystojny. To świetny łucznik.
Jest przystojny.
Powtórzyłeś „przystojny”.
Bo jest bardzo przystojny. Więc cię rozumiem.
Ale Jin-ung…
- Czemu uważasz, że Jin-ung jest słodki? - Co?
Wcześniej powiedziałaś, że jest słodki.
Ja? Kiedy?
Daj ogień.
Zaskoczyłeś mnie.
Jaki słodki.
No co?
Też chcesz zajarać?
Masz.
Jest słodki?
Jakim cudem?
Nie.
Dobra.
Idź, sikaj.
Ulżyj sobie.
Czemu się gapisz?
Chcesz się bić? No?
Nie łapię.
- Strach cię obleciał? - Co z nim?
O co mu chodzi?
Proszę pana, palą w łazience.
Wyrzuć.
Nie chodziło o Jin-unga.
- No to o kogo? - Uśmiechałam się do psa.
Psa Jin-unga, Bok-i.
- Psa? - Tak.
- Takiego psa? - Tak.
Jin-ung ma psa?
Myślałem, że Jin-ung to pies.
Zawsze za nim chodzi. To pewnie jego stróż.
Mała, ale dzielna. Jest słodka.
Duch-stróż? Myślałem…
Bok-i jest urocza. Nie zrani Gyeon-U.
Ale to trudne.
Zwykłe duchy
chcą nękać Gyeon-U, gdy tylko go zobaczą.
Te zdyscyplinowane za życia
lub po prostu miłe trzymają się z daleka.
Taka jest Bok-i. Zależy jej tylko na właścicielu.
To fascynujące.
Z zewnątrz Jin-ung wygląda groźnie, ale szamance nie sprawia problemów.
Naprawdę niebezpieczna…
jest Do-yeon.
- Ku Do-yeon? - Tak.
Jej duch dziecka stanowi wyzwanie.
Do-yeon jest nawiedzana?
Cicho. To niebezpieczne. Podjęłam środki ostrożności.
Nie poczułeś nic dziwnego?
Przy niej można dostać duszności lub bólu głowy.
Nie mogę oddychać.
Boli mnie głowa.
Niedobrze mi.
Nie zauważyłem, bo nigdy nie była miła.
- Mnie nic nie było. - Wiedziałam.
Zawsze uważałam, że masz silne qi.
- To dobrze? - Bardzo.
Chciałabym, by Gyeon-U miał choć połowę twojego qi.
Nawet ćwierć by wystarczyła.
Znowu Gyeon-U. Zawsze tylko on.
Nic nie poradzę. Zakochałam się.
Ponoć zakochani są ładniejsi. Co myślisz? Jestem ładna?
Jak ty nic nie wiesz.
Nie jestem?
Gyeon-U jest ładniejszy.
Masz rację.
Lubię Gyeon-U.
Tęsknię za nim. Ciekawe, co teraz robi.
Lubię Gyeon-U.
Co robić? Są nieprzytomni. Obaj ledwo zipią.
Trzeba szybko odprawić rytuał.
Ostatnio mówiłaś, że nie zadziała.
Teraz też nie.
Pamiętasz niewidomą szamankę?
Zbiera potężnych szamanów. Na razie wykonam rytuał oczyszczający.
Co?
Chcę zrobić, co mogę,
zanim ci młodzieńcy umrą.
Trudniej będzie się pozbyć ducha, jeśli zabierze więcej żyć.
Jesteś wspaniała.
Puszczaj. Zostaw mnie.
Ostrzegałam ich, ale ci idioci i tak tam weszli.
- Powoli. - Na prawo.
Zbierzmy liście.
Przecież kara się skończyła.
Czemu dalej to robią?
Nie mam pojęcia.
DUCHOWA MATKA
Tak?
Jasne.
Pa.
Przepraszam.
Muszę lecieć do pracy.
Odprowadzę cię.
Lepiej pójdę sama.
- Serio? - Tak.
No tak. Ostatni dotyk ludzkiego amuletu.
Gyeon-U, widzimy się jutro.
Z tobą też.
Na razie.
Przed rytuałem ściągnijmy te dwie dusze.
Dobrze, mamo.
RYTUAŁ ŚCIĄGANIA DUSZ
- Do dzieła. - Dobrze.
Widzimy się jutro.
Witaj, sangmun.
DUSZA NOWO UMARŁEGO
Co tu robisz?
Przyszłam do ciebie.
Jak długo
mam chronić przed tobą rodzinę?
Ten amulet
odpędzi zło.
Znajomy, co?
Mogłaś to zrobić tylko na mojej twarzy.
Czemu zrobiłaś to też na babci?
Gdyby nie przeszła.
Tak długo z tobą była.
Twój ojciec się martwi,
że się zjawisz.
Zamknij oczy.
Nawilżaj je.
Ma ciężką pracę?
Na to wygląda.
Egzystencjalistów można podzielić na dwie grupy.
Jedna to…
Seong-A, jesteś z nami?
- Oczywiście. - Pewnie.
Niektórzy egzystencjaliści wierzą w bogów,
a inni negują ich istnienie.
Ważne, że…
Jin-ung zmusza nas, byśmy codziennie jedli ramyeon.
- Chcę coś normalnego. - Ja też.
U-TUBER ZNALEZIONY NIEPRZYTOMNY
Czy to nie nasza okolica?
Co to?
„Wczoraj znaleziono ich nieprzytomnych w opuszczonym domu w Bongsu-dong.
Pewnie już nie żyją. Niech spoczywają w pokoju”.
To nasza okolica.
Obejrzyjmy. Nieźle wygląda.
- Nie chcę. - Obejrzymy razem.
- No dawaj. - Nie chcę!
Hej!
To nie o duchach wody. Obejrzyjmy.
Nie!
Tchórz.
Słuchajcie. Gonjiam nie umywa się
- do tego domu. - Pomińmy nudny wstęp.
Szaleństwo.
To prawdziwe szamanki! Dawaj to.
- Szamanki? - Przestań. Wracajcie do domu.
Sam o tym zdecyduję.
Podobno jest tu zły duch.
Zajęłyście się nim?
Koleżko.
Mam miecz.
Jest prawdziwy.
Seong-A, pokażę ci coś odjazdowego.
Obudź się. Nie pożałujesz.
No już. Szybko!
O co chodzi?
- To jest… - Jest prawdziwy.
Ty…
jesteś szamanką?
Coś taki poważny?
Co? To nic takiego.
Nieprawda.
Trzeba było ją obudzić na lunch.
Co?
Seong-A. Dziś było japchae.
Powiedz to raz.
Nie mogę.
Takie to trudne?
„Mam miecz.
Jest prawdziwy”.
To takie skomplikowane?
Cóż…
Nie jest trudne, ale…
Ze wszystkiego próbujesz wykręcić się śmiechem.
Jeszcze trochę,
a uznam, że jesteś tą szamanką.
Wyglądasz jak ona.
Mylę się?
- Nie są podobne? - Prawda.
Spójrzcie na filmik ósmy. Wygląda jak ona.
Co robisz?
Też chcecie to zobaczyć?
Chodźcie.
Ta szamanka nie wygląda jak Seong-A?
U-Tuberzy mieli wypadek w opuszczonym domu
i nagrali tam dwie szamanki.
Jedna z nich wygląda zupełnie
jak nasza Seong-A.
Ta osoba?
Ledwo widać jej twarz.
To naprawdę ona.
Dajcie spokój. Nie jestem szamanką.
No to potwierdźmy,
czy to ty.
Masz. Weź ten nożyk.
Powtarzaj za mną.
„Mam miecz”.
Ja…
- mam… - Nie rób tego.
Co? Dlaczego nie?
Seong-A. Jesteś szamanką?
Co?
Nie.
To czemu robisz to, co mówi?
- Ju-seung. Wiesz, kim jest szamanka? - Co?
Wiesz, o czym gadasz?
- Przestań. - Odpowiedz.
- Co jest? - Milej byłoby zapytać, czy kogoś zabiła.
Mordercy
są przynajmniej karani.
Co z nim?
Czemu tak się wściekł?
Nic ci nie jest?
Co go tak nakręciło?
Zaczekaj.
Pogadajmy.
Nie możesz tak się wyżywać. Mogłeś być milszy.
Milszy?
Gdy ofiara stoi obok i się uśmiecha?
Przepraszam. Następnym razem sama się obronię.
Przeproś siebie, nie mnie.
Uśmiechasz się, gdy nazywają cię kokietką i szamanką.
Jako pierwsza przepraszasz. Nie jest ci żal samej siebie?
A może
naprawdę jesteś szamanką.
Nie.
Czemu miałaby nią być?
A i tak się uśmiechasz?
Czemu robisz, co mówią, jakby coś na ciebie mieli?
To dlatego…
Jestem szamanką!
- Naprawdę. - Co?
Pracuję za dziesięciu,
by utrzymać cię przy życiu przez 21 dni.
Powstrzymałam duchy wody i ognia.
Zrobiłam z siebie amulet i uśpiłam ducha Do-yeon.
Nie chcę cię zwodzić.
Czego od ciebie chcę? Tylko miłości.
Czemu jesteś wredny, skoro nic nie wiesz?
Ej, Gyeon-U.
Powiedz coś,
a zamknę ci usta
swoimi ustami.
Nie mogę tego powiedzieć.
Zapomnij. Zostawmy to.
Ale
nienawidzi szamanki, nie mnie. Prawda?
Jesteś popychadłem. Nie nienawidzisz go?
Nie.
Zupełnie nie.
A ja trochę tak.
Gyeon-U.
Pogadajmy.
O czym?
Nie wiem. Najpierw zacznijmy.
- Idziesz postrzelać? - Nie.
Dobra.
Tak, idziemy.
- Co? - Postrzelajmy sobie.
- Słuchaj… - Naprawdę?
Wygląda na lżejszy.
Opuść łuk i stań w rozkroku na szerokość ramion.
To pozycja kwadratowa.
- O tak? - Tak.
Pozycja jest najważniejsza.
Zanim spojrzysz na cel, sprawdź położenie.
Czy wiatr jest silny.
Czy to dobre miejsce.
Spojrzenie nie wystarczy. Musisz przyjąć postawę.
Dobra. Czuję to.
Kiepskie miejsce. Zamieńmy się.
Łuk jest uszkodzony?
- Chciałeś pogadać. - Poczekaj, aż skończę.
Seong-A się tak uśmiecha, bo ja ją tego nauczyłem.
Minął tydzień od rozpoczęcia szkoły.
Zobaczyłem dziewczynę, która nie miała miejsca, by zjeść.
Uśmiechnij się.
Słucham?
Jestem w tej samej klasie.
Uśmiech pomaga na nerwy.
Wtedy wyglądasz na rozluźnioną. Jak ja.
Dobra.
Nie podziękujesz mi? To świetna rada.
Dzięki.
To co z tym uśmiechem?
Poradziłem, by się rozluźniła.
Że udając pewność siebie, w końcu ją zyska.
Więc nie bądź dla niej taki surowy.
W zasadzie to moja wina.
To chciałeś mi powiedzieć?
Podkochuję się w Seong-A. Z czasem mogę grać nieczysto.
Nie będę ci mówił takich rzeczy.
Wiesz,
będę się troszczyć o to, co cenne.
Widzisz? Mówiłem, że masz to coś.
- Daleko. - Ale udało mu się.
To nic.
To pierwsza próba. Daj spokój, Gyeong-min.
SOJI: BIAŁY PAPIER PALONY, BY OCZYŚCIĆ PRZESTRZEŃ
Wiesz, kim jest szamanka?
Milej byłoby zapytać, czy kogoś zabiła.
Mordercy
są karani.
Naprawdę jesteś szamanką?
A i tak się uśmiechasz? Jakby coś na ciebie mieli.
- Gorące. - Ojej.
Powinnyśmy oczyszczać, a tylko palimy papier.
Wiem.
Oparzyłyśmy się, ale zanieczyszczenia pozostały.
To nie działa. Kończmy na dziś.
Dobrze, mamo.
Coś cię martwi?
A ciebie?
To co zwykle.
Martwisz się o swoją miłość.
Tak.
Wiem, mamo.
Zazdroszczę Spider-Manowi.
Przynajmniej MJ nie nienawidzi pająków.
Gyeon-U…
nienawidzi szamanek.
Nie jest jedyny.
Wielu ludzi nie lubi szamanek.
Nie zazdroszczą nam widzenia duchów. To kara boska i nasze przeznaczenie.
To nic.
Jest dobrze, póki nikt cię takiej nie zobaczy.
A Spider-Man?
Jest pająkiem tylko w spandeksie.
Na co dzień jest uczniem liceum.
A jeśli…
I to jest duże „jeśli”.
- A jeśli mnie przyłapią? - Cóż.
Pomartwimy się, gdy tak się stanie.
Mam kupić papier hanji?
- Jutro odprawimy nowe soji. - Tak.
- Kupmy go jutro. - Dlaczego?
Gyeon-U jest za nami.
Owszem. Idźmy dalej.
Przepraszam.
- Co robimy? - Halo.
- Nic nie mów. - Czekajcie.
Wy jesteście szamankami z filmu?
Poczekajcie.
Czemu mnie ignorujecie?
Ty, z maską.
Możesz ją na chwilę zdjąć?
Za kogo ty się masz?
Myślisz, że możesz rozkazywać mojej córce?
Przepraszam.
Koleżanka miała dzisiaj problemy, bo ludzie sądzili, że jest tobą.
Mogę zrobić ci zdjęcie? Chcę, by przestano ją podejrzewać.
Proszę.
Dobrze.
- Dziękuję. - „Dobrze”?
Zdejmiesz to przy nim?
Nie jest dobrze.
Nie mogę tego zrobić.
Słyszałeś.
Nie może pokazać twarzy.
Ale się zgodziła.
Przejęzyczyła się.
A moja córka nie ma nic wspólnego z kłopotami twojej koleżanki.
To jej problem.
Skoro masz czas, zajmij się koleżanką.
Jak śmiesz prosić o zdjęcie?
Czy to twoja koleżanka?
Ma pani rację.
Ale ona nie miała kłopotów,
bo zrobiła coś złego.
To moja wina.
Pójdę ją przeprosić.
Przepraszam.
Seong-A, wybacz późnego SMS-a.
Możemy się spotkać?
Chcę ci coś powiedzieć. Nie. Chcę przeprosić.
Co się gapisz?
Oczy w dół!
Powinnam…
O nie.
Nie chciałam, by się dowiedział, więc…
Odpisałaś mu?
Jak mogłam?
Powiedziałam: „Oczy w dół”.
Seong-A.
Spójrz na to.
Ładne?
Tak.
Ładne.
Czemu nagle kupujemy ciuchy?
Pomyśl.
Gość jest Spider-Manem tylko w spandeksie.
Mylę się?
Idź. Biegnij do niego.
Kocham cię, mamo.
Na razie.
Gdzie jesteś, Gyeon-U?
W parku Yuwol.
A ty?
Zaraz tam będę.
Znalazłem cię.
Gyeon-U.
Seong-A.
Przepraszam. Byłem wredny.
To ja przepraszam. Za późno odpisałam.
W porządku.
To nic.
No tak.
Jesteśmy tu, więc jest dobrze.
Nic innego się nie liczy.
Nie ma prądu.
Jest ciemno.
Tak.
Daleko miałaś?
Tak.
Dobrze, że jest dość rześko.
Nie za ciepło, nie za zimno.
Tak.
Ale od czasu do czasu
awaria prądu ma swoje zalety.
Jest miło i cicho.
A może jest strasznie?
Ciemność to yin.
Ta energia przyciąga duchy.
Jako dziecko bałam się, gdy wyłączali prąd.
Dlaczego? Bo było ciemno?
Tak.
Nie znosiłam ciemności.
Zawsze spałam przy włączonym świetle.
Wiesz, że cieplejsze dłonie sprawiają, że jest się spokojniejszym?
Gdy poznałam moją mamę,
trzymała tak moją dłoń i powiedziała…
Może nie jestem w stanie przywołać dnia,
ale mogę z tobą zostać do tego czasu.
Wciąż się boisz?
Wtedy zrozumiałam,
jak potężne jest ludzkie ciepło.
A więc?
Nie jest strasznie.
Szczerze mówiąc,
nie lubię, gdy wymuszasz uśmiech.
Przypominasz mi mnie samego.
Wiem, co ci siedzi w głowie,
gdy tak się uśmiechasz.
Źli ludzie
będą cię gorzej traktować.
Doprowadzą do płaczu.
Ale jesteśmy różnymi osobami.
Przelałem moje uczucia na ciebie
i się wkurzyłem.
Przepraszam cię.
Nie myśl już o przeszłości.
Od teraz
nic złego się nie wydarzy.
Ochronię cię.
Jestem bardzo ciepła.
Dzień dobry.
Pojedźmy do szkoły na rowerach.
Nie mam roweru.
Ja mam mnóstwo.
Tadam!
Cześć!
- Chodźmy. - Dobra.
Szybko.
O rany.
Czym się zajmuje zamiast trenować?
Miłość wisi w powietrzu.
Co za szalony sen.
To nie sen.
Nie?
MISTRZ KWIATÓW SŁUŻY SMOCZEMU KRÓLOWI
Więc nie chodzi o Wróżkę Nieba i Ziemi?
Każdy szaman wie, co kombinuje Yeomhwa.
Nie musiałaś przyjeżdżać do Yangyang.
Mogłaś zapytać dowolną osobę.
A więc co kombinuje?
No wiesz, jak zwykle nic dobrego.
To znaczy?
Dla pieniędzy zrobi wszystko.
Mam ją zapytać o szczegóły?
To nie będzie konieczne.
Halo? Yeomhwa?
Cześć.
Powiedz, że to nie jej interes.
Jestem zajęta.
ZABLOKOWAĆ
Od teraz wracajmy na rowerach.
Powrót jest nieco…
Dwa razy dziennie to za dużo.
Masz rację.
To nie tak. Późno kończę trening.
Łuczniczy?
Postanowiłeś wrócić?
Pogadajmy po szkole.
Przyjdź do szopy.
Do zobaczenia.
Na razie.
Też chcesz zajarać?
- Strach cię obleciał? - Co z nim?
Proszę pana, palą w łazience.
O co chodziło?
Długa historia.
Powiem naszemu wychowawcy.
Nie trzeba.
Będzie dobrze?
Tak.
Bo nie przyjdę.
Zabijemy go?
Zostanie?
Czemu wciąż przychodzi?
- Nawet ma szafkę. - Cicho.
Wciąż jest w trakcie zrywania.
Casanova z ciebie.
Widujesz się z inną, zanim zerwiesz z tą?
Jesteś tak nielojalny?
Nie żal ci łucznictwa?
Nie.
Buc z ciebie.
Bo nie odejdę.
Od łucznictwa.
Dlaczego mama jest tak zajęta,
kiedy zbliża się tak ważny rytuał?
Sama mam się wszystkim zająć?
Idziemy.
Jeszcze kawałek.
Duchy z koszmarów.
Przerażające duchy morderców.
Okropne i dziwaczne duchy.
Przeklęte duchy pochowanych w sekrecie.
Duchy szamanów i szamanek.
Duchy podążające za żałobnikami.
Duchy odbierające majątek…
Jestem wykończona.
Co się stało?
Cześć.
Witaj.
Kim jesteś?
Ukończyłaś oczyszczanie?
Jeszcze nie, ale już prawie koniec. Ale nie wiem, kim jesteś.
Szamanką, którą wezwała ciocia?
Rozumiem.
Jesteś tu sama? Mama powiedziała, że będzie grupa.
Dotarłam wcześniej.
Rozumiem.
Co?
Byłaś w środku.
Przekonałaś ducha?
Też chcę zobaczyć.
Jeszcze nie możesz.
Może…
pokaż, jak dobrze jesteś przygotowana.
Zmieniłeś zdanie?
Nic nie mówiłeś.
Ponieważ…
lubię to.
Ty głupcze…
Poważnie?
Dobry jesteś w to ciepło-zimno.
Jesteś urodzonym łucznikiem.
Dzieciaki. Otrzęsiny.
- Dobrze. - Słucham?
Nasza drużyna robi otrzęsiny
- dla każdego nowego. - Nie walcz.
Kojarzysz ten opuszczony, nawiedzony dom? Idź tam i wróć w ciągu godziny.
Jak się spóźnisz, zrobisz 50 okrążeń.
Gotowy?
- Ale… - Gotowy, do biegu,
start.
Masz godzinę. Cztery, pięć.
Biegiem!
Chciałam cię zobaczyć.
Jasne.
Oddaj.
Jeśli zatańczysz.
To taniec dla dwóch osób.
Wiem o tym.
Złe wydarzenia są jak los.
Zawsze na mnie czekają.
Babciu.
Przebłyski szczęścia są cudem.
Nie zdarzają się.
Pewna dziewczyna obiecała przy mnie być,
aż mrok ustąpi światłu.
Ręce miała tak ciepłe,
że myślałem, że choć raz będę szczęśliwy.
Jednak okazało się,
że to złudne marzenie.
Tańczyłaś sama z Yeomhwą? To gorsze niż palenie ze starszyzną.
Jednak jesteś szamanką.
- Jak śmiesz? - Pozostań moim przyjacielem pięć dni.
Wszystko, co mi do tej pory powiedziałaś.
Ile z tego było prawdą?
Będę bardziej nieszczęśliwy, niż tego chcesz.
Widzenie duchów to nie umiejętność. To przekleństwo.
Nie znam cię dobrze, ale znam szamanów.
Ten raz nie możesz mi odpuścić?
Moc ludzkiego amuletu
zupełnie zniknęła.
Napisy: Karolina Gruszczyńska ć?