(โออ๊กซุนผู้วายชนม์ เจ้าภาพ: หลานชาย แบกยอนอู)
(ห้องมาตรฐาน)
อย่าคิดไปยุ่งกับเขาเชียวนะ
เขาเป็นของฉัน
ฉันไม่กลัวพวกแกหรอก
ทำไมน่ะเหรอ
เพราะคนที่น่ากลัวจริงๆ
นั่งอยู่ข้างฉันนี่ไง
กยอนอู
มองแรงเหมือนจะกินหัวฉันแล้ว
ขอโทษครับ
เจ้าภาพ ขอเวลาสักครู่ครับ
อ้อ ได้ครับ
เขาทำฉันตัวเกร็งไปหมด
ถ้าฉันทำอะไรเลวร้ายจริงๆ ฉันจะไม่ว่าเลยถ้ามาจ้องกินหัวฉัน
แต่ฉันปกป้องเขาอยู่นะเนี่ย
เขานี่ไม่รู้เรื่องรู้ราวเลย
คุณย่าคะ หลานชายคุณแอบเนรคุณนะคะเนี่ย
รอฉันปัดเป่าเคราะห์ให้เสร็จก่อนเถอะ
ฉันจะทำให้นายชดเชยทุกอย่างด้วยความรัก
เธอคงเป็นคนไม่ดีแน่ๆ
- ไม่มีแขกมางานเลย - ใช่ไหมล่ะ
คุณต้องสั่งอาหารอย่างน้อย 30 ที่ครับ
ถ้าอย่างนั้น…
(รายชื่อผู้ติดต่อ 19 คน)
สิบเก้าคนนี่น้อยไปไหมครับ
ไม่ว่าคุณจะมีแขกน้อยแค่ไหน คุณก็ต้องสั่งอาหาร 30 ที่
โอเคครับ
ทานให้อร่อยนะคะ
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมางานศพ
ต้องทำยังไงบ้างนะ
(อาจารย์แม่)
(ลูกศิษย์แสนรักของฉัน)
(ปิดเครื่อง)
หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้
กรุณาฝากข้อความเสียง
ทำไมตัดสายกันแบบนี้ล่ะ
ฉันโทรหาใครได้บ้างนอกจากคุณแม่
(พัคซองอา)
สถานที่จัดพิธีศพเจอิล ห้องมาตรฐาน โออ๊กซุน
ถ้ามีเวลาก็แวะมานะ
คุณย่าของกยอนอูเสียแล้ว
แน่นอนว่ามันคือพลังงานชั่วร้าย
แต่ยังไม่ร้ายพอที่จะทำให้วิญญาณโกรธ
(การลงทัณฑ์เพราะทำสิ่งต้องห้าม)
คุณอาจกังวลเกินไปเองค่ะ ผู้ใหญ่บ้าน
มีคนตายนะคะ
บ้านหลังนี้ตายไปสามศพแล้ว
บ้านในหมู่บ้านอื่นขายได้หลายร้อยล้านวอน
คุณคิดว่าทำไมราคาบ้านที่นี่ถึงไม่กระดิกล่ะคะ
คุณคือความหวังเดียวของเราค่ะ แม่ทัพทงชอน
ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ฉันถนัด
พี่สาว พร้อมไหม
ลุยเลย
- เอาไฟไปวาง เริ่มทำพิธีได้ - ได้ค่ะ
คุณแม่คะ
คุณแม่…
โถ คุณแม่
เป็นแบบนี้ไปได้ไงกัน คุณแม่
แม่ขายทรัพย์สินทุกอย่างที่มี
แล้วกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว
นี่มันอะไรกัน คุณแม่
อย่างน้อยนายก็น่าจะจัดดอกไม้ รอบกรอบรูปท่านหน่อย
ปลอกแขนล่ะ
ถ้าไปที่สำนักงานตรงทางเข้าหลัก…
- ผมจะไปเอามาให้ครับ - เอาของแกมา
ทำไม อยากรับบทเป็นเจ้าภาพด้วยรึไง
พี่นี่ไร้สาระสิ้นดี
มันเปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว
ถ้าพี่อยากไล่เขาออกจากบ้านจริงๆ
พี่คงทำไปนานแล้ว
ตอนที่ฉันบอกว่า
เราควรส่งเขาไปอยู่เมืองนอกหรือที่ไหนสักแห่ง
ก่อนที่แม่จะใช้เงินเก็บที่เหลือไปกับเขาหมด!
จำไม่ได้เหรอว่าแม่เกลียดความคิดนี้แค่ไหน
จำได้สิ! แต่ยังไงพี่ก็ควรโน้มน้าวท่านให้ได้
พี่เป็นลูกชายคนโตไม่ใช่รึไงเล่า
ที่รัก พี่ก็ด้วย พอเถอะ
ใจเย็นๆ กันก่อนได้ไหม
เร็วเข้า เอามานี่!
อย่าแตะต้องเขานะ เดี๋ยวติดเชื้อตัวซวย!
ขอโทษครับ คุณลุง แต่ช่วย…
ปล่อยให้ผมอยู่ที่นี่ได้ไหมครับ
แกเป็นใครมาเรียกฉันว่า "ลุง" ทำไมแกถึง…
ทำอะไรกัน ขนาดอยู่ต่อหน้าคนตายนะ
อะไร
ไล่เขาทำไม ในเมื่อเขาอยู่เฝ้าท่านจนถึงตอนนี้
อยากให้โลกรู้เหรอว่าครอบครัวคุณพังแค่ไหน
คิดว่าเสียงดังแล้วจะแปลว่าคุณพูดถูกรึไง
เธอเป็นหมอผีเหรอ
ใช่
- ตายจริง - ว่าไงนะ
- แล้วไง - หมอผีเหรอ
หมอผีในงานศพเนี่ยนะ ไม่รู้เหรอว่าหมอผีมาที่นี่ไม่ได้
กล้าดียังไงทำเหมือนท่านเป็นผีไปแล้ว
แกเรียกไอ้นักต้มตุ๋นนี่มาใช่ไหม
- ไม่นะ มันไม่ใช่… - เธออย่ามายุ่ง
ต้องว่าร้ายท่าน แม้แต่ตอนที่ท่านเดินทางครั้งสุดท้ายด้วยรึไง
- ก็ได้ ถึงเวลาซะที - ฉันรับมือกับผียังดีซะกว่า
คนน่ะรับมือยากกว่ากันเยอะ
- มากับฉัน - อย่าทำแบบนั้นนะ
พี่สาว
มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ
ทงชอน!
"กวี" หมายถึง "ผี"
มันคือผีร้าย! รีบออกไปจากที่นี่ซะ!
(การลงทัณฑ์เพราะทำให้วิญญาณโกรธ)
ออกไปเดี๋ยวนี้!
(ผี)
ยังไม่ออกไปอีกเหรอ
(สะกดไว้)
(โออ๊กซุนผู้วายชนม์ในห้องมาตรฐาน ได้ถูกย้ายไปยังห้องพิเศษ 2)
(ห้องมาตรฐาน)
หวัดดีค่ะ ขอบคุณที่มานะคะ
เกิดอะไรขึ้น
แค่ขอบใจก็พอ
เวลานี้เหมาะจะพูดที่สุดแล้ว
ขอบใจนะ
นายรู้ได้ไงว่าต้องมาที่นี่
ซองอาบอกน่ะ
ซองอาเหรอ
พัคซองอาน่ะเหรอ
อ๋อ คืองี้
เธอทำงานพาร์ตไทม์แถวๆ นี้น่ะ
เธอเห็นนาย เลยบอกให้ฉันมาที่นี่
อีกเดี๋ยวก็คงเลิกงานแล้วละ
เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมาหาเรา ทำเหมือนเธอเพิ่งมาถึง
(เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมาหาเรา ทำเหมือนเธอเพิ่งมาถึง)
ฉันไม่มีชุดอื่นแล้ว
นี่ กยอนอู
พ่อแม่นายน่ะ…
เดี๋ยวพวกเขาจะมาที่นี่
เดี๋ยวผมกลับครับ ไม่ต้องห่วง
จริงเหรอ
ขอบใจนะ
- นายจะกลับจริงอะ ถามจริง - อือ
ไว้เจอกัน
บาย พักผ่อนด้วยล่ะ
สารรูปนายดูไม่ได้เลย
(ขอแสดงความเสียใจ)
เธอไม่ห้ามเขา ฉันนึกว่าเธอจะห้ามซะอีก
ได้ยินที่ผู้ชายคนนั้นพูดแล้วนี่
"ขอบใจนะ"
จากคำพูดทั้งหลายที่คนพูดกับกยอนอูวันนี้
นั่นเป็นคำเดียวที่พูดดีด้วย
งั้นเธอก็ห้ามเขาไม่ได้
เรื่องก่อนหน้านี้น่ะ
ฉันคงไม่ถูกปฏิบัติแย่ๆ แบบนั้น ถ้าฉันไม่ได้เป็นหมอผีใช่ไหม
ยังไงก็โดนอยู่ดี
เพราะเราเป็นแค่เด็กไม่ประสีประสา
นี่ คุณหมอผี กลับบ้านเองได้ไหม
- ได้สิ - งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ
คุณจะคืนเงินฉันแล้วจบกันเหรอ
ไหนคุณบอกว่าทำได้ไงล่ะ
นั่นมันก่อนที่ฉันจะถูกผีร้ายเล่นงาน
ตายไปแค่สามคนนี่ถือว่าปาฏิหาริย์แล้ว
แม้แต่ผีก็ตายที่นั่นได้
คุณกับข้ออ้างของคุณน่ะ คุณก็แค่หมอเถื่อนนี่หว่า
เฮ่ย
ไม่ต้องเรียกหมอผีคนอื่นมาพยายามไล่ผีแล้ว
ใครก็ตามที่เสนอจะทำให้คือหมอเถื่อนตัวจริง
นี่เงินคุณ
ฉันจะทำไงดี ขนาดพิธียังไม่ได้ผลเลย
ถ้ามันซ่อนพลังงานอาฆาตไว้ได้ดีขนาดนี้
แปลว่ามันคือวิญญาณที่แรงกล้าเป็นพิเศษค่ะ
ถ้าวิญญาณไม่ออกไปจากที่นี่เอง
มนุษย์อย่างเราก็ทำอะไรไม่ได้หรอกค่ะ
เราทำได้แค่สวดมนต์
"ขับไล่ความมืด"
"ปลดปล่อยปีศาจที่อยู่ภายใน"
แค่สวดมนต์ค่ะ
พวกแกเผาไหม้ไปหมดรึยัง
อย่าให้ใครเข้าใกล้บ้านหลังนี้
เราจะดูว่าจะช่วยยังไงได้บ้าง
โอเคค่ะ
งั้นก็กลับกันเถอะค่ะ
- ได้ค่ะ - ไปกันเถอะ
- ไปเก็บของ - ได้ค่ะ
หวัดดีครับ
หวัดดีจ้ะ
- ลาก่อนจ้ะ - บายครับ
น่าเสียดายนะ
จักรยานยังใหม่อยู่เลย
เสียงอะไรน่ะ
เกิดอุบัติเหตุเหรอ
- เด็กโดนรถชน! - ผมว่าเด็กโดนรถชน
- เรียกรถพยาบาลที - โทรแจ้ง 119!
- ใช่อุบัติเหตุไหม - เร็วเข้า
โธ่ ไม่นะ
ไม่ต้องเดินไปส่งฉันต่อแล้วละ
กลับไปได้แล้ว
เอางั้นก็ได้
ไปละนะ
มีอะไรเหรอ
อะไรนะ
ไม่มีอะไรหรอก
ได้ข่าวว่าคุณย่าของนายเสียแล้ว
ในที่สุดท่านก็เป็นอิสระจากนายซะที
ยินดีด้วยน้า
ฉันรู้ว่าคุณมอบเครื่องรางของปลอม ให้อาจารย์แม่ฉัน
ฉันจะไม่แฉเรื่องคุณ ช่วยทำให้ฉันอีก 100…
ไม่สิ ทำให้ฉันอีก 50 อันนะคะ
เธอเป็นโจรรึไง
- ขอละค่ะ - ฉันทำให้อีกไม่ได้แล้ว
ฉันส่งลิงก์ให้เธอแทน ไปดูเองละกัน
(ตอนที่หนึ่ง เครื่องรางช่วยชีวิตของอาจารย์บุปผา)
นี่อะไรคะ
ฉันเริ่มสอนออนไลน์เรื่องเครื่องราง
ราคา 500,000 วอนต่อเดือน
แต่สมัคร 12 เดือนในราคา 5.4 ล้าน ได้ส่วนลดสิบเปอร์เซ็นต์
คุณเป็นโจรรึไงคะ
ขอทีเถอะ เรียกฉันว่ามีหัวการค้าดีกว่า
นี่ เด็กน้อย
เธอเป็นลูกศิษย์ของแม่ทัพทงชอนไม่ใช่เหรอ
รู้ไหมว่าเขาไม่ใช่หมอผีธรรมดาๆ
ถ้าเขาปั้นเธอเป็นหมอผี เธอคงเป็นคนทรงพลังมากๆ เหมือนกัน
ลูกเสือจะมาข่มเหงจิ้งจอกทำไมเล่า
ไม่ต้องโทรมาหาฉันอีก
บ๊ายบาย
ย่าขอโทษนะ กยอนอู
ขอโทษที่ทำให้หลานโมโหนะ กยอนอู
หลานชายฉัน…
เจอแต่เคราะห์ร้าย
กรุณาช่วยชีวิตหลานชายฉันด้วยนะคะ
เป็นแบบนี้ไปได้ไงกัน คุณแม่
(โออ๊กซุนผู้วายชนม์)
มันจบลงแบบนี้ได้ยังไง
ถ้าพี่อยากไล่เขาออกจากบ้านจริงๆ
พี่คงทำไปนานแล้ว
ก่อนที่แม่จะใช้เงินเก็บที่เหลือไปกับเขาหมด!
ขอโทษนะครับ…
ที่ผมเป็นตัวนำความทุกข์มาให้คุณย่า
เป็นอะไรไหม เธอโดนซัดไปก่อนหน้านี้นี่
เจ็บๆ นิดหน่อย
มันทำให้ฉันสะดุ้งตื่น
เธอเป็นหมอผีที่แข็งแกร่งจริงๆ
สงสัยจังว่ายัยบ้านั่นเป็นใคร
เธอเสนอตัวเป็นมนุษย์บูชายัญ เพื่อทำให้วิญญาณร้ายทรงพลัง
(ตำราความลับของปีศาจที่ดื้อด้าน)
เธอน่าจะรู้ดีกว่านี้ว่าไม่ควรใช้คาถาที่ชั่วร้าย
มันอาจทำให้เธอตายได้
"ข้าจะตัดปอยผมยาวๆ ให้สั้นลง และดึงเล็บออกมา"
"ข้าจะเขียนคาถาลับด้วยเลือด
และกลายเป็นหมอผีที่รับใช้วิญญาณร้าย"
"คาถาที่ให้คำมั่นกับวิญญาณร้าย ว่าจะร่วมลงนรกไปด้วยกัน"
(ผี)
ใครก็ตามที่ทำแบบนี้ มันไม่ใช่มนุษย์
แต่เป็นผีที่อยู่ในร่างของมนุษย์
คุณแม่ทำงี้ได้ไงกันคะ
ทำไมไม่รับสายหนูล่ะคะ
ทำอะไรอยู่ในห้องมืดๆ คะเนี่ย
อาจารย์ใหญ่เหรอคะ
เวลาทักทายผู้อาวุโส ควรถามว่า "สบายดีไหมคะ" ก่อนสิ
มารยาทหายไปไหนหมด
สบายดีไหมคะ
หวัดดีจ้ะ ฉันสบายดี
รู้ไหมคะว่าหนูต้องการความช่วยเหลือ จากคุณแม่แค่ไหน
กริ๊งๆ กริ๊งๆ!
มีแค่เธอที่ไหนกันเล่า
ฉันก็ต้องการความช่วยเหลือเหมือนกัน
อย่าโกหกสิคะ คุณแม่จะต้องการให้คนช่วยไปทำไม
หนูว่าลูกค้าของคุณแม่โทรมาขอให้ช่วยแน่เลย
เธอนี่ต้องพูดปิดท้ายอยู่เรื่อยเลย
เธอสองคนยังเข้ากันได้ดีนะ
ไม่ตลกนะคะ อาจารย์ใหญ่
หนูกำลังเจอวิกฤตครั้งเบิ้มในชีวิต
ตายจริง
ไม่ใช่แค่วิกฤต แต่เป็นครั้งเบิ้มเลยเหรอ
ใช่ค่ะ
เขาเป็นรักแรกของหนูค่ะ
เป็นความผิดของกยอนอูได้ไงคะ พวกเขาควรโทษเคราะห์ร้ายของเขาสิ
แต่เขาต้องอยู่ให้รอดพ้น 21 วัน
เพื่อฟังคำขอโทษจากคนนิสัยแย่ๆ พวกนั้น หรือไม่ก็หยุมหัวพวกเขาไปเลย
ถ้าเขาตายก่อนถึงวันนั้นก็ไม่มีประโยชน์ค่ะ
พอหนูปัดเป่าเคราะห์ร้าย และเขากลายเป็นคนปกติ
ก็จะไม่มีใครเกลียดกยอนอูอีกค่ะ อันที่จริงเขาจะเป็นที่รักเลยละ
เพราะเขานิสัยดีที่สุดในโลก
คุณแม่คะ อาจารย์ใหญ่คะ
ได้โปรดช่วยหนูด้วยนะคะ
หนูยังอ่อนหัดเกินไปที่จะปกป้องกยอนอูค่ะ
อาจารย์ใหญ่คะ หนู…
หนูคุกเข่าขอร้องอยู่ค่ะ
ยัยเด็กโง่ นั่งคุกเข่าแบบนั้นเลยรึไง
แล้วจะให้หนูทำไงอีกล่ะคะ
หนูไม่รู้ต้องทำยังไงแล้วนี่นา
- เธอชอบเขามากใช่ไหม - รักเลยค่ะ
เธอต้องเป็นคนที่มีนิสัยชอบปกป้อง ของที่เธอเห็นค่าให้ได้ซะก่อน
สุดท้ายแล้วคนที่อ่อนแอก็จะแพ้ไป
(ตำราความลับของปีศาจที่ดื้อด้าน)
"ฮัง" หมายถึง "ปราบ"
"มา" หมายถึง "ปีศาจ"
"พี" หมายถึง "ลึกลับ"
"ซอ" หมายถึง "การเขียน"
"การเขียนความรู้ที่ลึกลับเรื่องการปราบปีศาจ"
"ตำราความลับของปีศาจที่ดื้อด้าน"
ใช้เวลา 30 นาที เพิ่งอ่านออกแค่สี่ตัว
กว่าจะอ่านจบเล่มคงใช้เวลาสิบปีพอดี
ชาตินี้ยังไงก็อ่านไม่จบ
(พจนานุกรมอักษรฮันจา)
โห พัคซองอา
กินยาไม่ได้เขย่าขวดเหรอ ทำไมถึงอ่านหนังสือ
- นายอ่านฮันจาเก่งไหม - ฮันกึลยังอ่านแทบไม่ออก
บ้าจริง
นี่อะไรเหรอ
หนังสือโบราณนี่อะไรกัน
มันคือตำราที่เต็มไปด้วยความลับ
ที่จะทำให้เราเป็นหมอผีที่แกร่งกล้าโคตรๆ ที่สามารถประมือกับผีที่แข็งแกร่งที่สุดได้
พวกเขาบอกว่าวิธีปกป้องกยอนอู
เขียนอยู่ที่ไหนสักหน้าในตำราเล่มนี้
มันยากเกินไป ฉันไม่เข้าใจสักคำเดียว
หาวิธีอื่นกันเถอะเพื่อน
(การเดินทางรอบเกาหลี)
กยอนอูจะขาดเรียนใช่ไหม
อือ ให้เขาอยู่คนเดียวดีสุดแล้วไม่ใช่เหรอ
งั้นมั้ง
เขาคงไม่สบายใจถ้ามีคนอยู่ด้วย
นั่นสิ
แย่ละ
ว่าไง ไอ้เด็กหน่วยก้านดี
- ช่วยอะไรหน่อยสิ - ไม่ดีกว่า ขอบคุณครับ
ฉันเป็นโค้ชทีมยิงธนู แขนฉันแข็งแรงมากนะบอกก่อน
ให้เวลาเขาอยู่คนเดียวสักพัก
ไม่ควรมีใครไปรบกวนเขา
ไม่
ไม่มีใครเลย
สรุปคือ…
เธอลืมอะไรไว้งั้นเหรอ
- ใช่ หาเจอแล้วจะรีบกลับนะ - ไม่ เดี๋ยวสิ
อยู่นี่แหละ ฉันไปเอามาให้
ไม่ต้อง
มันเป็นของที่ผู้หญิงใช้แบบลับๆ
ว่าแต่นายกินอะไรยัง
ถ้ายังก็ไปกินด้วยกันไหม ฉันหิวมากเลยตอนนี้
คุณแม่ฉันบอกว่า
ถ้ามีแรงยกช้อนไหว ก็จะมีแรงกินและใช้ชีวิตต่อ
ชีวิตก็แบบนี้แหละ
นายไม่ดื่มน้ำที่งานศพด้วยซ้ำ
ได้กินอะไรหลังกลับจากงานบ้างไหม
ที่งานศพเหรอ
เธอไปที่นั่นเหรอ
ฉันไม่เห็นเธอเลย
จีโฮน่ะ
เขาเล่าให้ฉันฟังหมด ฉันไปงานไม่ได้
ไม่ได้ก้าวขาเข้าไปเลยสักนิด
สรุปแล้วนาย… ได้กินอะไรยัง
ฉันซาวข้าวเก่งนะ อยากดูไหม
- ไม่ละ ขอบใจ - เถอะน่า
เดี๋ยวนายก็เปลี่ยนใจ
- ถ้าได้เห็นฉันทำ - ไม่เปลี่ยนหรอก
อย่างน้อยก็ดูหน่อยเถอะ
ถ้าหาของที่ต้องการไม่เจอก็กลับไปเถอะนะ
กยอนอู
กยอนอู อย่ามีความคิดแบบนั้นสิ
ความคิดแบบไหน
ความคิดแย่ๆ
ว่านายอยากตาย
ผีตนนั้น
จะมาหาเฉพาะคนที่มีความคิดแบบนั้น
คุณย่าของนายคงเศร้าแย่เลย…
ถ้าเห็นนายเป็นอย่างนี้
กลับไปเถอะ
นี่ พัคซองอา
พัคซองอาเหรอ
เธอมาที่นี่เหรอ
ช่างมันเถอะ
นายต้องการอะไร
นี่กุญแจห้องชมรมยิงธนู โค้ชขอให้ฉันเอามาให้นาย
ฉันทำตามคำสั่งเสร็จแล้ว ไปละนะ
(โรงเรียนมัธยมปลายฮวามก)
(ทีมยิงธนู)
ขอเบอร์ติดต่อยอมฮวาหน่อย
ทำไมเธอถึงมีไอ้นี่ล่ะ
- ขอข้อมูลติดต่อ เบอร์เขาน่ะ - ไม่มีหรอก
เขาเป็นลูกค้าประจำ เธอต้องมีเบอร์เขาอยู่แล้ว
ไม่มี
ให้ตายสิ
เอ้านี่
(ยอมฮวา)
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
ก็เขา…
เขาเป็นคนดังมากๆ
เรียกว่า "อินฟลูเอนซา" มั้ง ตอนนี้เขาเป็นงั้นแหละ
เขาคือหมอผีคนแรกที่ดังเป็นพลุแตก
ดังซะจนไม่มีการเปิดเผยเบอร์โทรของเขา
ถ้าเธอแตะตรงนี้แล้วส่งข้อความหา
เขาก็จะตอบ
ให้ฉันส่งให้ไหม
ช่างเถอะ
อย่าขายอะไรให้ยอมฮวาล่ะ
ไม่งั้นโดนแน่
ขอบคุณที่ช่วยนะคะ
ฉันนึกว่าจะตายก่อนวัยอันควรแล้ว
คุณบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าจะไปเจอทงชอนเร็วๆ นี้
แล้วจะซ่อนตัวไปเพื่ออะไร
ก็ออกมาเจอแล้วคุยกันเลยสิ
คือว่า…
วันนี้ฉันดูไม่สวยน่ะค่ะ
ฉันอยากดูสวยจนเธออึ้งไปเลย
ไอ้นี่จะทำให้ฉันสวยขึ้นไหม
คิดว่าไงคะ
คุณแม่ขา!
เดี๋ยวนี้คุกเข่าเป็นว่าเล่นเลยนะ
มีอะไรอีกล่ะ
ช่วยหนูหน่อยค่ะ ไม่มีเวลาแล้ว
(ตำราความลับของปีศาจที่ดื้อด้าน)
นี่ มันผิดกฎนะ
ผีฆ่าตัวตายจะทำร้ายกยอนอูค่ะ
ดูเหมือนเขาปล่อยให้มันเข้ามาได้ไม่นาน มันยังไม่ตามติดเขาไปทุกที่ค่ะ
งั้นเธอก็ซื้อเวลาต่อได้ประมาณสองวัน
แต่อย่าชะล่าใจล่ะ ผีฆ่าตัวตายลงมือไวและเงียบ
ถ้ามันตัวติดเขาอย่างกับเงาช่วงเที่ยงวัน…
(ช่วงเที่ยงวัน: 11.30 น. ถึง 13.30 น.)
เขาจะตาย
เขาจะปลิดชีพตัวเอง
ให้ตายเถอะ
เธอกับไอ้รักแรกของเธอนี่นะ
หินสุดๆ เลย
อยากช่วยเขาขนาดนั้นเลยเหรอ
- ใช่ค่ะ - แล้วเขาล่ะ
เขามีเหตุผลที่จะอยู่ต่อไหม
มันคือผีฆ่าตัวตาย
ก่อนอื่น เขาต้องอยากมีชีวิตอยู่
แค่เธออยากให้เขาอยู่มันไม่พอหรอก
เขาอาจจะยังไม่รู้ค่ะว่าเขาอยากอยู่ต่อไหม
เวลาเราทุกข์มากๆ นั่นจะเป็นสิ่งแรกที่เรารู้สึกไม่แน่ใจ
ทำให้เขาอยากอยู่ต่อไปก่อนสิ
เธอทำได้ไหม
ค่ะ หนูจะพยายามทุกทางที่ทำได้
ผมมีให้ได้แค่นี้นะครับ
โอ้โฮ ขอบใจนะ
ภาพวาดพื้นบ้านในกรอบพวกนั้น
ทำให้เห็นว่าแม่ยายฉันมีรสนิยมดี
ขอถามได้ไหมครับว่าคุณมาที่นี่ทำไม
คือว่า…
นี่ไง
(สถานที่เก็บอัฐิอูซง 2-28-501)
ทั้งเมียฉันและพี่ชายเขา
ไม่มีใครมีรูปแม่ตัวเองสักใบเลย
เราไม่มีอะไรไปวางไว้ข้างโกศท่าน
แต่ตอนนี้เสร็จพิธีแล้ว
นายมีรูปของท่านที่นี่เยอะเลย
ขอบคุณนะครับ
คุณลุง
เครื่องรางคืออะไร
มันก็แค่กระดาษแผ่นเล็กๆ
แต่อะไรทำให้มันต่างจากกระดาษแผ่นอื่นๆ ล่ะ
เครื่องรางประกอบไปด้วยเจตนาดี
ความตั้งใจที่จะปกป้องใครสักคน
ความหวังว่าพวกเขาจะปลอดภัย
คำอวยพรให้พวกเขามีอนาคตที่ดี
เหล่านี้คือสิ่งที่ขับไล่เคราะห์ร้าย และปกป้องใครสักคนได้
ถ้ามันเป็นมนุษย์แทนแผ่นกระดาษล่ะ
- มนุษย์เหรอคะ - มนุษย์น่ะทรงพลัง
พวกเขาอบอุ่น
"เครื่องรางมนุษย์"
มันเปลี่ยนให้คนกลายเป็นเครื่องราง
เขียนลงบนร่างกายของเธอเอง แทนที่จะเป็นแผ่นกระดาษ
คอยอยู่ใกล้ๆ เขา
และแบ่งปันความอบอุ่นของเธอแบบนี้
แล้วเคราะห์ร้ายก็จะหายไป
เราต้องจับมือกันไหมคะ
ไม่ต้องจับหรอก แค่ลูบมือเขาก็ได้
สิ่งที่สำคัญคือการแบ่งปันความอบอุ่น
- คุณแม่คะ - ว่าไง
เอ้อ จริงด้วย เขาเป็นรักแรกของเธอ
เขินเกินกว่าจะจับเขาแบบนี้ใช่ไหมล่ะ
มันคือวิธีที่เลิศที่สุดเลยค่ะ คุณแม่
ให้ตายสิ ยัยเด็กคนนี้…
ไฟท์ติ้ง!
ทำไมไม่บอกเรื่องเครื่องรางมนุษย์ ให้เร็วกว่านี้ล่ะคะ
ฉันจะปกป้องกยอนอู
ด้วยสกินชิพของฉันให้ได้
กยอนอูจ๋า!
กยอนอู ไม่เจอกันตั้งนาน
นี่ ดีใจที่ได้เจอนะ
ฉันดูลายมือให้เอาไหม
ฉันดูเก่งมากเลยนะ
อะไรอีกล่ะเนี่ย
เราควรดึงความเป็นเด็กในตัวเขาออกมาไหม
หวัดดี
ใกล้เกินไปแล้วนะ
กินอะไรมายัง
นอนหลับสบายไหม
กยอนอู มานั่งกับฉันสิ
จำเป็นต้องทำงี้ด้วยเหรอ
- งั้น… - ตัวติดเกินจำเป็นไปแล้วมั้ง
อ้าว พโยจีโฮ อรุณสวัสดิ์จ้า
เมื่อคืนได้อ่านหนังสือไหม
เธอทำตัวแปลกจริงๆ นะเนี่ย
ทำอะไร
อะไรเหรอ
นี่ไง
ทายซิว่าฉันใช้นิ้วไหนจิ้มนาย
ทายเลย
- นิ้วนี้ - ผิด
นิ้วนี้ต่างหาก
ยังเช้าเกินกว่าจะตีกัน
ทำไมฉันชูนิ้วนี้ล่ะ
ทุกคน เข้าใจผิดแล้ว
ฉันแค่พยายามจะ…
ดึงความเป็นเด็กในตัวนายออกมา
นายนี่ไม่ได้ต่างจากนักข่าวขยะเลย
ฉันบอกให้สืบให้ดีก่อนแพร่ข่าวลือไม่ใช่เหรอ
- จริงด้วย - ฉันก็เป็นเหยื่อข่าวปลอมเหมือนกัน
นี่แหละข้อเสียของสื่อมวลชน
มีอะไรกันเหรอ
ทำไมหงอยจังล่ะ
กยอนอูที่น่าสงสารของเรา เกือบถูกใส่ร้ายเพราะเขา
- เขาเป็นคนวางเพลิงเนี่ยนะ ตลกแล้ว - นั่นสิ
ฉันไปขอให้ครูเลขมาช่วยแก้ปัญหา
อะไรนะ
คนลอบวางเพลิงเหรอ
นายเชื่อข่าวลืองี่เง่านั่น แล้วให้เด็กเขียนรายงานเนี่ยนะ
ไม่ใช่แบบนั้น โค้ชยัง
ไม่ต้องมาแก้ตัวเลย กยอนอูจะวางเพลิงทำไม
เขาจะวางเพลิงห้องเก็บของไปเพื่ออะไร
สิ่งเดียวที่เขาทำให้ไฟลุกได้คือไฟในใจของสาวๆ
ขอบอกว่าเขาจุดไฟในใจฉันด้วย
สุดท้ายแล้วครูโฮมรูมของเราก็ขอโทษโค้ชยิงธนู
บอกแล้วไงว่าพูดอะไรให้ระวังหน่อย
ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวที่ผิด เธอก็แพร่ข่าวลือเหมือนกัน
ห้ามทำอีก ระวังปากซะบ้าง
ลืมแล้วเหรอยะ
กยอนอูถึงกับขาดเรียนหลายวันเพราะเรื่องนี้เลย
ฉันรู้สึกแย่ชะมัด
จนไม่รู้จะพูดยังไงดีเลย
เขาไม่ได้ขาดเรียนเพราะนาย
คุณย่าของกยอนอูเสียแล้ว
เพราะงี้เขาถึงขาดเรียน
ก้มหัวติดโต๊ะไปเลยนายน่ะ
- ไอ้เบื๊อกเอ๊ย - เอาจริงดิ
- น่าจะระวังให้มากกว่านี้ - บ้องหูเขาเลย
ข่าวลืออะไรไร้สาระ
ฉันดีใจนะที่นายไม่ถูกเข้าใจผิดแล้ว
สำนึกซะบ้าง
แตะมือฉันอีกทีซิ
คราวนี้แรงขึ้นอีก
เก่งมากจ้า
- ให้ฉันช่วยนะ - อะไร
ฉันจะทำเอง เธอทำแบบนี้ทำไมเนี่ย
- นี่ เดี๋ยวสิ - เฮ้ย
กยอนอู หายไปไหนมา
ทำไมฝุ่นหนาเตอะขนาดนี้
- อะไร… - ดูซิเนี่ย
ขอโทษนะ
อุ๊ยตาย
ขอบใจนะ เก็บให้ฉันด้วยอะ
เธอทำอะไรกับกยอนอู วิธีบูลลี่แบบใหม่รึไง
ไม่ใช่
เธอจะชอบไหมถ้ามีคนคอยทำแบบนี้กับเธอไม่หยุด
ฉันไม่ได้ทำงั้นซะหน่อย
ฉันรู้น่า
เธอทำแบบนี้
ฉันไม่ได้บูลลี่เขานะ
เป็นวิธีที่น่าสนใจแฮะ คนเป็นเครื่องรางได้ด้วยเหรอ
เวลาที่ฉันแตะตัวเขาแบบนี้
มันไม่ใช่แค่เพราะความอยากของฉันเองหรอกนะ
ความตั้งใจที่จะปกป้องกยอนอูต่างหาก
ด้วยเจตนาที่บริสุทธิ์นี้ ฉันยินดีสละตัวเอง
เพื่อช่วยชีวิตเขา จบนะ
ไม่มีเจตนาซ่อนเร้นจริงจริ๊ง
พอเลย ดูเหมือนเธอมีเจตนาซ่อนเร้นชัดๆ
ใช่เหรอ
มันต้องยากขนาดนี้เลยเหรอ
บอกทุกอย่างให้เขารู้ แล้วเสนอช่วยไม่ได้เหรอ
ไม่ได้ นายก็เห็นแล้วว่ามันเป็นยังไง
ฉันที่เป็นหมอผีทำให้กยอนอูลำบากใจ
ถ้าจะรับความช่วยเหลือจากฉัน เขาต้องเชื่อใจฉันก่อน
หมอผีในงานศพเนี่ยนะ
ต้องว่าร้ายท่าน แม้แต่ตอนที่ท่านเดินทางครั้งสุดท้ายด้วยรึไง
ฉันทำให้อะไรๆ มันแย่สำหรับกยอนอู มากไปกว่านี้ไม่ได้
แล้วยังไงต่อ
เธอจะเป็นคนประหลาดเพื่อเขางั้นเหรอ
ใช่
ฉันอาจทำให้เขาเข้าใจไม่ได้ แต่ฉันปกป้องเขาได้
ถ้าฉันไม่มีทางเลือกนอกจากถูกเกลียด งั้นก็ปล่อยไปตามนั้น
ฉันจะโฟกัสกับสิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้
นี่
เธอพูดเหมือน…
เธอจริงใจจริงๆ เลย
นี่
ฉันจริงใจสิ
ฉันเป็นหมอผีที่จริงใจย่ะ ไอ้บ๊อง
ทำอะไรน่ะ
- จะตามฉันไปถึงไหน - อะไรนะ
อ๋อ ก็…
- จนนายจับได้ละมั้ง - ฉันเพิ่งจับเธอได้นี่ไง
นี่มันคนละทางกับทางไปบ้านนาย
ฉันไม่ได้จะกลับบ้าน
จะไปไหนเหรอ
ไปสถานที่เก็บอัฐิ
กยอนอู
คุณย่าของนายน่ะ…
ท่านต้องเป็นคนที่ชอบการแข่งขันมากแน่ๆ
ช่อดอกไม้ไม่ทำให้ท่านยิ้มออกหรอก
ท่านยิ้มเฉพาะเวลาที่นาย เอาเหรียญทองไปคล้องคอท่าน
ท่านเป็นนักล่าเหรียญทองของแท้เลย
ลูกทำได้อยู่แล้วเนอะ
- ดูแม่สิ - เดี๋ยวหาของอร่อยมาให้กินนะ
(ยินดีต้อนรับนักเรียนปีแรก)
ไปกินอะไรอร่อยๆ กันเถอะ
(โรงเรียนประถมคย็องกียออุน)
ลูกต้องชนะเพื่อนๆ ร่วมชั้นให้ได้
- มา เป่ายิ้งฉุบ - เป่ายิ้งฉุบ
(การแข่งยิงธนูระดับประเทศ)
ยินดีด้วยนะจ๊ะ
ขอบคุณครับ
คุณย่าครับ
วันนั้นคุณย่ามีความสุขสินะครับ
มันทำให้คุณย่ามีความสุข
ค่อยยังชั่วหน่อย
(โรงเรียนมัธยมปลายจุงฮยอน ทีมยิงธนู แบกยอนอู)
เขาเอามาไว้…
สาม
สอง
หนึ่ง
สำหรับการบ้านภาคปฏิบัติ
ให้พวกเธอเลือกหัวข้อสำคัญ จากบทต่างๆ ของวิชาชีวิตและจริยธรรม
และคิดโครงการ ที่ส่งเสริมความตระหนักรู้ในเรื่องนั้นๆ
เราได้อยู่กลุ่มเดียวกันหมดเลย
(พัคซองอา แบกยอนอู)
ครูจะให้เวลาสิบนาที
เลือกหัวหน้ากลุ่มมา
และถ้าเป็นไปได้ ก็ตัดสินใจว่าใครจะเป็นคนนำเสนอ
จะได้ไม่ทะเลาะกันทีหลัง
ฉันเป็นหัวหน้ากลุ่มเอง ไม่มีใครค้านใช่ไหม
ไม่มี เธอนั่งหัวโต๊ะอยู่แล้วด้วย
- นี่ - อะไร
- นายเป็นหัวหน้านะ - ฉันเหรอ
ส่วนนายเป็นผู้ช่วยหัวหน้า
แต่เราไม่จำเป็นต้องมีนี่นา
- อยากโดนฟาดไหม - ไม่อยาก
งั้นก็ทำตามที่ฉันบอก โอเคนะ
พวกเขาซวยแน่
ฉันก็ซวยเหมือนกัน
โทยอน
ทำไมเธอมีตัวอะไรน่าเกลียดน่ากลัว ตามติดด้วยล่ะ
- เธอทำให้กยอนอูตกอยู่ในอันตราย - งั้นนายทำเลย
ผีร้ายทั้งสาม
มีผีสามประเภทที่เธอต้องหลีกเลี่ยง
ผียิ้ม ผีเต้นรำ
และผีเด็ก
คิดว่าพวกมันมีอะไรเหมือนกัน
พวกมันอยู่ด้วยตัวเองได้ใช่ไหมคะ
ก็ประมาณนั้น
ถ้าจะพูดให้ชัด
ผีทั้งสามประเภทนี้ไม่บ่น
ผีส่วนใหญ่จะจากไปเมื่อได้รับการปลอบโยน
แต่ไม่ใช่พวกมัน
เธอใช้เหตุผลกับพวกมันไม่ได้
ถ้าพวกมันไร้เหตุผล เธอก็คุยกับพวกมันไม่ได้
แต่เธอจำเป็นต้องคุยด้วย
เพื่อช่วยให้พวกมันไปปรโลก ถูกไหม
งั้นผีเด็กก็เป็นผีที่มีปัญหามากที่สุด
มันพูดไม่ได้เลยค่ะ
ใช่แล้ว
นั่นคือผีที่เลวร้ายที่สุดในผีทั้งสาม
แค่ผีฆ่าตัวตายฉันยังรับมือแทบไม่ไหว ยังจะมีผีเด็กอีกเหรอเนี่ย
แล้วฉันควรทำอะไรบ้าง
รอก่อนละกัน
ขอโทษที
เป็นอะไรของเขาน่ะ
จีโฮ นายกับฉันเป็นคนค้นข้อมูลนะ
ไอ้หนุ่มกยอนอู!
นายแวะไปที่สนามยิงธนูด้วยนี่นา
ครับ แค่แวะไปเฉยๆ
รู้สึกยังไงที่ได้ยิงธนูหลังจากพักมานาน
รู้สึกเป็นธรรมชาติดีไหม
นายจะกลับไปยิงธนูเหรอ
เปล่านะ เปล่า
ไม่เอาน่า
นายใช้เสร็จแล้วก็ต้องทำความสะอาดด้วยสิ
สะบัดตูดกลับไปเฉยๆ ได้ไง!
- ผมทำ… - มากับฉันเลย ไอ้เด็กบ้า
ทำความสะอาดก่อนกลับ ตามมาสิ
- แต่ผม… - บอกให้ตามมาไง
ถูให้ทั่วทุกมุม โอเคนะ
ใต้โต๊ะด้วย
กยอนอู
การยิงธนูมันวิเศษจริงๆ เนอะ
ฉันไม่ได้บอกว่านายควรกลับมาเล่นหรอก
คือ…
คืองี้นะ
สาวๆ ทิ้งฉันตลอดสมัยฉันยังหนุ่มๆ
ฉันไม่เคยเข้าใจว่าทำไม แต่พวกเขาก็ทำ
แต่รู้ไหม
สาวๆ ที่ปฏิเสธฉัน
พร้อมพูดสั้นๆ แทงใจว่า "ฉันไม่ได้ชอบนาย" มันติดอยู่ในใจฉันตลอด
"ฉันน่าจะบอกเธอไปตรงๆ"
"ฉันน่าจะให้เธอจ่ายเงินค่ากระเป๋าคืนมา"
"ฉันจ่ายซื้อมันที่ร้านดิวตี้ฟรีตั้ง 2.5 ล้านวอน"
ตอนนี้สาวๆ พวกนั้นยังมาเข้าฝันฉันอยู่เลย
ฉันไม่มีวันลืมพวกเขาได้
แต่ลองคิดดูสิ
"นี่คือสิ่งที่ฉันไม่ชอบเกี่ยวกับนาย"
"เพราะงี้ฉันคิดถึงว่าเราไม่เหมาะกัน"
สาวๆ ที่ห่วงใยมากพอถึงขนาดพยายาม
อธิบายให้ฟังก่อนเลิกกันน่ะ
ฉันไม่ได้คิดถึงพวกเขาอีกเลย
"อ๋อ ใช่ มันเกิดขึ้นจริง"
"เคยคบผู้หญิงคนนั้น" ก็แค่นั้น
นายคบกับคันธนูนี้มาสิบปี
ต่อให้นายอยากเลิก ก็ทุ่มเวลาและความพยายามไปกับมันหน่อย
เอ้านี่
แบบนี้นายจะได้ไม่เสียใจทีหลัง
นั่นใครอะ
ไม่รู้จักแบกยอนอูเหรอ มือดีที่สุดในลีกม.ปลายของเราเลย
เขาคงตัดสินใจกลับมาเล่นต่อ
- เขาเก่งนะ - เห็นด้วย
หล่อจัง
อย่างเท่เลย
เขาชอบการยิงธนูจริงๆ สินะเนี่ย
ค่อยยังชั่วหน่อย
นี่คือเคล็ดลับพิเศษสำหรับทีมบุปผาของฉันเท่านั้น
เมื่อคุณโดนผีเด็กตามติด
หมอผีส่วนใหญ่จะขายเครื่องรางป้องกันตัวให้คุณ
แต่ผีเด็กจะรู้ไหมว่ามันคืออะไร
โนจ้า
พวกมันไม่รู้เลย
เครื่องรางป้องกันตัวน่ะเหรอ
ฉันไม่ใช้หรอก
ฉันใช้เครื่องรางสมปรารถนา
ผีเด็กจะเลิกราวี
เมื่อคุณอธิษฐานสิ่งดีๆ ให้ทั้งตัวคุณเองและพวกมัน
คุณต้องทำเครื่องรางด้วยจิตใจที่เมตตา
เหมือนใครล่ะ เหมือนฉันนี่ไง
เครื่องรางสมปรารถนา เสร็จเรียบร้อย
พรุ่งนี้ฉันจะเอาไปใส่ไว้ในลิ้นชักของโทยอน เพื่อปลอบโยนผีเด็ก
ส่วนเจ้าผีฆ่าตัวตายน่ะ
รอก่อนเหอะ
(กูโทยอน)
ให้ตายสิ
อ้าว หวัดดี
มาถึงเช้าจัง
กู้ดมอร์นิงจ้า
หวัดดี
จะออกไปยิงธนูไหม
- ไม่อะ - ฉันรู้ว่านายจะไปเล่นแน่ๆ
นายรักการยิงธนูสุดๆ เลย
เราควรคุยกัน
ไม่คิดว่าเธอตามฉันต้อยๆ มากไปเหรอ
อ้าวเหรอ ฉันว่าไม่ซะหน่อย
เธอคอยตามฉันทำไม
อย่าทำแบบนั้น
ฉันไม่ได้คอยตามนายนะ นายบังเอิญไปอยู่ในทุกที่ที่ฉันไปต่างหาก
นั่นเรียกว่าข้ออ้าง…
มันไม่ได้ผลสินะ
ฉันมีเรื่องอยากถามหน่อย ได้มะ
- อือ - เรื่องยิงธนูน่ะ
เวลาที่นายยิงธนูมันทำให้นายรู้สึกยังไงเหรอ
เขาคนนั้นไง
เด็กผีสิง
- ใช่ เขาทำให้เกิดอุบัติเหตุ - อุบัติเหตุเพราะเขาล้วนๆ
ฉันได้ข่าวมา
- เพราะเขา… - วันนี้จะเกิดเรื่องอะไรไหม
เด็กนั่นก็รับเคราะห์เหมือนกัน
- ถ้าเขาเล่นเก่งล่ะ - สาม
- เด็กคนอื่นๆ ต้องรับเคราะห์ - สอง
คราวก่อนก็เกิดเรื่องบนรถบัส
หนึ่ง
เขาฝีมือดีนะผมว่า
ฉันรู้สึกดี
ไม่ว่าลมจะแรงแค่ไหน…
ฉันก็เอาชนะได้ด้วยธนูดอกเดียว
เจ๋งอะ
และฉันก็ภูมิใจในตัวนาย
อยากรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงคอยตามนาย
เด็กควรได้รับการปกป้องจากผู้ใหญ่ แต่นายต้องปกป้องตัวเอง
เพราะงี้ฉันถึงอยากทำดีกับนาย
ฉันทำแบบนั้นได้ไหม
นี่ความสงสารเหรอ
มิตรภาพต่างหาก
เถอะน่า
เดี๋ยวนายก็เปลี่ยนใจ ถ้าได้เห็นฉันทำ
ทายซิว่าฉันใช้นิ้วไหนจิ้มนาย
ทายเลย
เก่งมากจ้า
ขอโทษนะ
- นี่ แบกยอนอู - อะไร
ไฮไฟฟ์หน่อย
- ตอนนี้เนี่ยนะ - ใช่ ตอนนี้เลย
ก็ได้มั้ง
มาสิ เร็วเข้า
รักแรก
เอาละสิ
(ขอขอบคุณโอมินแอเป็นอย่างยิ่ง)
ไง อรุณสวัสดิ์จ้ะ
วันนี้อากาศสดใสดีจัง
เขามัวทำอะไรทำไมไม่ไปยิงธนู
กุ๊กกิ๊กกันใหญ่เชียวนะ
จากนี้ไปจะไม่มีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นอีก
เพราะฉันจะไล่มันไปให้หมด
นี่แหละข้อเสียของการอยู่ในกลุ่มสามคน
ฉันรู้สึกเป็นส่วนเกิน
- มาคุยกันหน่อย - เรื่องอะไร
- ฉันต้องรีบไปทำงานพาร์ตไทม์ - เดี๋ยวฉันเดินไปส่ง
คาถานี้ร่ายขึ้น โดยมีจุดประสงค์ในการสร้างสิ่งที่อยู่ข้างใน
เทพแห่งความชั่วร้าย
เจอตัวแล้ว
คุณครับ หน้ากากที่คุณสวมอยู่น่ะ ถอดออกแป๊บนึงได้ไหม