Water park ba 'yong banyo?
Ba't kayo naglaro ng tubig do'n?
Pasensiya na po.
Hindi kami naglaro ng tubig.
Apoy na lang ba kasi naninigarilyo ka?
Anak ng…
Isang linggo kayong maglilinis.
-Sir! -Ano?
Gawin kong dalawang linggo?
-Sir! -Ginawa ko na 'yon no'ng nakaraang linggo.
Sige na, palampasin n'yo na 'to kahit ngayon lang.
Wag n'yo kaming isumbong.
-Buwisit ka, Seong-A… -Park Seong-A…
Wag kang lalapit. Diyan ka magsalita.
Hindi yata tayo nagkakaintindihan.
'Yong pagpasok mo sa banyo ng lalaki o pagbuhos mo ng tubig sa 'kin?
Alin do'n?
Pareho.
May umaaligid sa loob kaya sinubukan kong paalisin.
Ano 'yon?
Multong…
Insekto. Ipis.
Tama, may ipis.
Ayoko sa insekto kaya pinatay ko no'ng nakita kong gumagapang.
Sinubukan kong…
Kaya nagkagano'n.
Alam mo,
wala akong problema sa ipis.
Wag mo lang akong buhusan ng tubig at ipahamak.
Pagdating sa panganib,
mas makakasama ka sa 'kin.
Kaya lumayo ka at wag kang lalapit.
-Pero… -Wag kang lalapit.
Ang importante ligtas ka.
Aking…
unang…
pag-ibig.
Di ako makapaniwalang maglilinis tayo dahil kay Seong-A.
Pati video mo?
Magsisimula ka ba ng sunog dito?
-Hindi ako natatakot sa 'yo. -Matakot ka.
Tumahimik ka. Di ako natatakot sa 'yo.
E, ngayon?
Jin-ung, hindi kita napansin.
Hi.
Nagha-hi ka na sa 'kin?
Alam mo, di kasi ikaw 'yong kinakausap ko.
Kasi…
Ikaw nga siguro.
Hoy.
Ang arte mo.
Matuto kang tumigil, okay?
Nananapak din ako ng babae.
E di, hindi na ako aarte.
Ano ba'ng ibig sabihin no'n? Umaarte na parang artista?
Alam mo ba kung ba't ako nandito?
Lilinisin ko 'tong bakuran para sa inyong tatlo.
Naiintindihan mo?
Sabihin mo sa 'kin, Kim Jin-ung. Naiintindihan mo ba ang kabaitan ko?
-Hindi ko alam. -Kaya nga!
Wala kang alam.
Sige na. Alis. Shoo!
Kaya… mo na ba 'yan?
-Galingan mo. -Okay.
-Paghusayan mo. -Wag kayong mag-alala.
Salamat.
-Ayos. -Gusto n'yong pumunta sa snack bar?
Natakot ako. Akala ko sasaktan niya talaga ako.
Ano'ng kakainin natin?
Kakain ako ng ramyeon na may sausage. Bilisan natin.
Bok-i?
Tinulungan kita dahil kyut ka.
Ang weird niya.
BAE GYEON-U! ILIGTAS SIYA! PROTEKTAHAN SIYA!
Buwisit na Multong Tubig…
Ang ligamgam. Gumaan ang pakiramdam ko.
Tingin niya mas okay ang ipis kaysa sa 'kin, pero naligtas ko siya.
Di lang isang beses darating ang malas.
Araw-araw niyang mararanasan sa loob ng 21 na araw.
Hindi lang 'yon.
Pumasok siya rito nang nakabaligtad, kaya mas mahina siya sa iba.
Isang beses mo lang naligtas ang lalaking patungo sa kabilang buhay.
Di mo kailangan ipagmalaki 'yon.
Para kang baguhan!
Hindi n'yo ba ako kayang purihin?
Ikaw talaga…
Ano na'ng plano mo?
Hindi ko alam.
Nagamit ko na ang lahat ng sampung agimat, kaya wala na.
Napakalakas no'ng Multong Tubig.
Wag kang magpadalos-dalos nang walang plano.
Wag kang magmadaling mag-isip ng bago.
Kayo mismo ang gumawa nito?
Para sa 'kin?
Ba't ko gagawin 'yon para sa isang suwail na anak sa diwa?
Galing 'yan sa eksperto.
Kilala mo rin siya.
Ito…
Ito ang dahilan kung ba't ayaw ko siyang gawan ng agimat.
Inang.
Sandali.
Ay, naku.
Mahal ko kayo, Inang.
Ang tanda mo na para gawin 'yan.
Pero mahal na mahal ko pa rin kayo.
Salamat.
Akala mo sinunod ko ang gusto mo?
Maghanda kayo sa paparating.
Tapos na ako magwalis, 'yon lang.
Di gagana 'yan.
Panoorin mo ako.
Ay, pambihira.
Ayos ka lang?
Oo, ayos lang. Ituloy n'yo na.
Wala lang 'yan. Good luck.
Grabe.
Uy. Ang galing mo.
Maupo na kayo.
Bilisan n'yo, upo na.
Nandito ang lola ni Gyeon-U para bigyan ng meryenda ang mga bago niyang kaibigan.
Palakpakan n'yo siya.
Tama na.
Masarap ba, Beom?
Oo. Di mo kami bibilhan ng inumin, sir?
Aalis na ako. Oo, 'yan lang.
Uy. Masarap ang kakanin.
Maglinis kayo bago kayo umalis.
-Okay, sir. -Okay, sir.
Natakot ako sa 'yo.
-Ano'ng ginagawa mo? -Akala ko ikaw si Gyeon-U.
Naku. Hindi ko kayang gawin 'to.
Hay, ang duwag mo.
Akin na ang agimat at ang selpon niya.
-Salamat. -Paumanhin.
Selpon ba 'yan ng apo kong si Gyeon-U?
Ako mismo ang nagpinta ng mga dilaw na bulaklak.
Laging ginagamit na panuhol ang mga kakanin.
Parang malansa.
Malansa?
Ang baho.
-Parang masangsang. -Masangsang?
May kaduda-duda?
Itsek kaya natin 'yong Stargram account no'ng baguhan?
Okay.
JU-MONG BAE GYEON-U SAMPU! SAMPU! SAMPU!
PAMBATO NG JOONGHYUN SINO SI BAE GYEON-U?
"Ang susunod na miyembro ng national team"?
Ano'ng ginagawa niya rito?
Ang bait n'yo para hanapin ang selpon niya,
at ihahatid n'yo pa ako pauwi.
Pareho lang ho tayo ng daan.
Ayos lang ho kayo?
Oo.
Ayos lang ako.
Lola!
Pasensiya na ho. Nawala ang selpon ko.
Hinanap nila para sa 'yo.
Parang may nagbago.
Pinakialaman n'yo, 'no?
Selpon mo? Ba't namin gagawin 'yon?
Tama. Bakit namin gagawin 'yon?
Ano ba'ng tingin mo sa 'min?
Paghihinalaan ka niya.
Hoy.
May mga bagong kaibigan ka na.
Hindi ko sila kaibigan.
Gusto kitang maging kaibigan.
Mam, gusto kong maging kaibigan si Gyeon-U.
Di lumalapit ang mga tao sa mahihirap.
Mang-aalok sila, pero di sasabay sa pagkain.
Sabay tayong kumain.
Sabay tayong kumain at maging magkaibigan.
Ano? Dating archer 'yong baguhan?
Gold medalist? Ibang klase.
Galing siya sa Joonghyun High.
Isang mahusay na atleta na nananalo ng ginto sa bawat kompetisyon.
Bakit lumipat sa iskul natin ang tulad niya?
Ang archery team natin ang pinakamahina.
-Baka nirekrut siya. -Tama.
Tingin n'yo?
Ta-da.
ARSONISTA SI GAGO
"Arsonista si gago."
"Tinanggal siya sa team dahil sinunog niya ang dorm."
Baliw ba siya o ano?
-Siraulo siya. -Kita n'yo? Tama ang kutob ko.
"Gusto ko siyang maging kaibigan, kaya ipagluto n'yo kami"?
Di ka ba nahihiya? Nasaan ang konsensiya mo?
At isa pa, hindi natin hinanap ang selpon niya.
Tumahimik ka.
May plano ako.
Makakauwi ang lahat maliban sa 'kin…
Teka.
Ikaw 'yon.
Tama ba ako?
Ano sa tingin mo?
Maganda ang pangangatawan mo. Di ka talaga interesado sa archery?
Ba't mo ginagawa sa 'kin 'to? Umayos ka nga.
Hindi, ikaw dapat ang umayos.
Ang pangangatawan mo…
Pambihira, ang lahat ng 'to…
Wag mong sayangin.
Gusto ko, e.
-Kawalan para sa bansa. -Hindi kaya.
Ikaw talaga…
Sa sobrang tindi ng malas ni Gyeon-U, di sapat ang isang agimat.
Mas epektibo ang agimat pag marami,
lalo na kung nasa lugar na madalas niyang pinupuntahan.
Naiintindihan ko na. Gusto mo ng lutong-bahay
-para mailagay mo sa bahay niya… -Tahimik.
Ilayo mo sa bahay si Gyeon-U at ang lola niya.
Itatago ko muna ang mga agimat.
Salamat sa pag-anyaya.
Salamat ka ko sa pag-anyaya.
Papasukin mo ako.
Salamat sa pag-imbita.
Hoy.
-Umupo ka rito. -Okay.
Salamat.
Nga pala, nasaan ang kuwarto mo?
Bakit?
Gusto ko lang malaman.
Wag na.
Diyan ka lang hangga't di bumabalik si Lola na may dalang mga pinamili.
-Bakit? Gusto kong maglibot. -Hindi, wag kang gagalaw.
Upo.
Umupo ka lang.
Diyan ka sa unan.
JINI BUTCHER SHOP
-Mam. -Ano?
Pasensiya na ho,
pero vegan ho ako.
Plant-based food lang ho ang kinakain ko.
Di ako kumakain ng karne.
Ay, talaga?
Oho.
Alis na ho tayo rito?
Ano'ng ginagawa mo?
Nakaupo ako sa unan.
Gusto mong palabasin kita?
Hindi.
Sa 'yo 'to.
Pinainit mo ba 'to?
Maligamgam, e.
Ang sweet.
Wag mong inumin. Akin na 'yan.
Pero bakit?
Sundin mo na lang.
-Hindi, tubig ko 'to. -Bitaw.
Uy.
Pero…
Ano?
Bakit?
Ikaw ang nagsimula.
Ano?
Ay, naku.
Gutom na siguro kayo. Bibilisan ko ang pagluluto.
Natapon mo.
Di ko kasalanan. Wag mo akong palabasin.
Bakit?
-Ba't parang may kakaiba? -Ano'ng ibig mong sabihin?
Bakit puro gulay ang binili mo?
Vegan na ako ngayon.
Ano?
Hay, gutom na siguro kayo.
Magpakabusog kayo. Marami akong niluto.
-Salamat ho sa pagkain. -Salamat ho sa pagkain.
Heto o.
-Kain na. -Okay, mam.
-Heto. -Ikaw muna, Lola.
Sobrang sarap.
Ang sarap, mam.
-Malinamnam 'to. -Salamat. Enjoy.
Maayos ka niyang pinalaki nang mag-isa.
Tratuhin mo siya nang maayos, pare.
Ang ibig kong sabihin…
Alam n'yo,
nagtatrabaho sa ibang bansa ang mga magulang niya.
Iniwan siya sa 'kin,
at sa sobrang busy nila sa trabaho, di na sila nakakabisita.
Pero kinakausap namin sila.
Lagi rin silang tumatawag.
Di ba, Gyeon-U?
Pasensiya na ho. Sumobra ang bibig ko.
Ano ka ba. Ayos lang.
Dali, kain pa.
Kain pa.
Ampon ako.
Higit isang dekada ko nang di nakikita ang tunay kong mga magulang.
Nakatira ako sa adoptive mother ko.
Magaling siyang humawak ng kutsilyo,
pero di siya magaling magluto.
Di rin ako marunong magluto ng kahit ano.
Ngayon lang ako nakakain ng ganito kasarap na japchae.
Sobrang sarap.
Natutuwa ako.
Aba.
Kumain ka lang nang kumain. Marami pa.
Heto. Magpakabusog ka.
Salamat ho. Ayos! Salamat.
Napakasarap.
Seong-A, di ba?
Matatag siyang babae, 'no?
Mukha ba akong gano'n?
Di ako sigurado kung matatag siya
o nagpapanggap lang.
-Mag-usap tayo. -Ha?
Ano 'yon?
Ampon ka?
Hindi opisyal.
No'ng walong taon ako, iniwan nila ako kay inang at di pa sila bumabalik.
Gano'n ba kadaling pag-usapan…
ang mga gano'ng bagay?
Malay ko. Hindi madalas napag-uusapan 'yong gano'n.
Pero hindi naman big deal 'yon.
Kung oo, gano'n din ang sasabihin ng iba tulad ng lola ni Gyeon-U.
Magsisinungaling sila.
Ang nakakatawa, lalong nagiging halata.
Gano'n talaga.
Pag di ka nagpaapekto, maaawa sila. Pag malungkot ka, mamaliitin ka.
Pag tinago mo ang katotohanan para maiwasan 'yon,
do'n ka mas masasaktan.
Kung hindi big deal,
dapat kaswal lang para hindi lumaki ang isyu.
BAE GYEON-U
Hindi ba kuwarto 'to ni Gyeon-U?
Oo yata.
Magaling, Ji-ho.
Ito na ang huling agimat.
Saan ko itatago?
Kung dito kaya.
Tulungan na kita.
Ano 'yon?
Ang tanga ko.
'Yong lalaki kanina…
Si Gyeon-U 'yon, Bae Gyeon-U.
JOONGHYUN HIGH SCHOOL
-Tingin dito, Mr. Bae Gyeon-U. -Kukunan ka na namin.
-Lola, halika. -Tingin din dito.
Magpakuha tayo.
Heto.
-Ang galing mo. -Salamat.
Isa, dalawa, tatlo.
NATIONAL ARCHERY COMPETITION
JUNIOR ARCHERY COMPETITION INDIVIDUAL ALL-ROUND WINNER
NATIONAL SPORTS COMPETITION MEN'S HIGH SCHOOL RECURVE, PANALO
Archer ka?
Magaling ka siguro. Ang dami mong gintong medalya.
Tama siya. Puwede ka ba naming panoorin minsan?
Tumigil na ako.
Ang makialam sa gamit ng iba…
hindi ba sobra na 'yon?
Ano'ng problema? Nasaktan ka ba? Patingin.
Hindi ako nasaktan.
Hindi si Seong-A ang nasaktan, ako.
-Uy. -Uy, ano'ng problema?
Uy. Ano'ng problema? Ayos ka lang?
Ang damdamin ko…
Nasaktan nang husto ang damdamin ko.
Aray, ang sakit.
Sorry. Ako ang nakahulog niyan.
Walang ginawa si Ji-ho. Liligpitin ko.
Hello?
Binibining Diwata. Nasaan ka?
Naghihintay ang mga kliyente.
Oo nga pala.
Okay.
Sorry, kailangan kong pumunta sa part-time job ko.
Sa ibang araw ko na lang liligpitin 'yan.
Sorry, pero late na ako.
-Teka. -Good night, mam.
Ay, naku.
Lagi siyang ginagabi. Di na siya makakabalik dito.
Di bale na nga. Baliw talaga 'yon.
Teka.
-Heto. -Ang bag ko.
Salamat ho.
Teka lang.
-Salamat, Diwata ng Langit at Lupa. -Wala hong anuman.
Ano ho?
Teka. Paano n'yo nalaman?
Akala ko ikaw si Gyeon-U.
Akin na ang agimat at ang selpon niya.
Salamat.
Ililigtas ko siya.
Itataboy ko ang lahat ng malas.
Ipinapangako kong
matatanggal ang malas niya sa loob ng tatlong linggo.
Mag-usap ho ulit tayo sa susunod.
Parating na ako, mam.
'Yong nakita mo kanina…
Wala akong pakialam kung ipagsabi mo o itsismis mo ako,
pero wag kang umarteng magkaibigan tayo.
Sabihin mo rin kay Seong-A.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ayaw kitang maging kaibigan.
Dahil ba nahulog namin
ang mga 'to?
Di namin sinasadya…
Wag kang mag-alala.
Wala akong problema sa inyong dalawa.
Ayoko lang sa mga tao.
Mas baliw ka pa kay Seong-A.
Si Bae Gyeon-U ng Joonghyun High?
Sigurado akong na-kick out siya. Tapos na ang archery career niya.
Gyeon-U, hindi ka ba hihingi ng tawad sa 'kin?
Gold medalist.
Kada laban, nananalo siya ng ginto.
Kaya kahit sinunog niya ang dorm,
nilipat siya para pagtakpan ang nangyari.
Di man lang nila nireport sa pulis.
Mabigat na krimen ang arson. Tama bang pagtakpan 'yon?
'Yon nga, e.
Ba't siya ililipat sa ibang iskul kung nababagay siya sa juvie?
Sa klase pa natin.
Ano'ng gagawin natin, Beom?
-Natatakot ako. -Tumigil ka. Ang bigat mo.
Ano'ng nakakatawa ngayong umaga?
Seong-A.
Seong-A!
Bakit?
Wala bang sinabi si Gyeon-U?
Wala siyang sinabi.
Nag-hi ako sa kaniya kaninang umaga, pero hindi siya sumagot.
Pero nakangiti ka pa rin?
Wag kang umarteng magkaibigan tayo. Sabihin mo rin kay Seong-A.
Ayaw niyang makipagkaibigan sa 'tin.
-Pinapasabi niya 'yon sa 'yo. -Ano?
Bakit? Ano'ng dahilan?
Arsonista 'yong baguhan.
Iwasan mo siya. Layuan mo.
Malay ko.
Baka may pinagdadaanan lang siya.
Oo nga pala. Nabalitaan mo ba?
'Yong bagong estudyante sa Class Two.
-'Yong guwapo. -Ano?
-Arsonista raw siya. -Seryoso?
Oo, pinilit siyang lumipat dito pagkatapos niyang magsimula ng sunog.
Grabe. Nakakatakot naman.
-Arsonista? -Wag mo siyang tingnan.
Bagong estudyante na arsonista.
Wag kang tumingin.
-Ba't siya magsisimula ng sunog? -Ano?
Tara na.
Nasisiraan na ba siya?
Ba't siya magsisimula ng sunog?
Nakakairita.
Okay lang na umupo ako rito, di ba?
Halika rito, Ji-ho.
Mukhang masarap 'to.
Uy, ang sarap.
Sinabi ko nang ayokong makipagkaibigan sa inyo.
Kinakaawan n'yo ba ako?
Di n'yo ba narinig ang tsismis?
Narinig namin.
Ang sarap ng karne.
Di ka kakain?
Sige na, kumain ka ng karne para tumangkad ka.
Umayaw ka sa mamamatay-tao kahit guwapo siya.
Wala kang pakialam sa ibang bagay?
Ayoko rin sa mga arsonista. Mapanganib sila.
Tapos?
Laging nakakaranas ng matitinding sakuna ang mga nababalot ng sumpa.
Hinahabol sila ng masasamang espiritu para patayin.
May nakikita akong di nila nakikita, di ba?
Naniniwala ako sa nakikita ko, hindi sa tsismis.
-Ano ba'ng nakita mo? -Na mabuti siyang tao.
Siya 'yong tipo na mag-iinit ng tubig
kahit 'yon lang ang mayroon siya.
Para maligamgam.
-Nandito na ako. -Maligayang pagbabalik.
May naaamoy akong mabango.
Ba't ang dami n'yong niluto?
Para may maibigay ako sa kapitbahay.
May kaibigan na agad kayo rito?
Ang bait niya kasi kaya naging magkaibigan kami agad.
Babalik ako.
-Samahan ko na ho kayo. -Kumain ka na bago lumamig.
Pero…
Napansin ko na nagustuhan mo ang japchae no'ng isang araw.
Oho. Masarap ho.
Ay, pambihira.
-Wag kang magmadali. -Di ka puwedeng pumasok.
May titingnan lang ako.
Gyeon-U.
Ano'ng ginagawa mo?
Pinagluluto ka rin niya?
Sandali.
Bakit? Hindi pa ba sapat na pinerahan mo kami?
Alam kong walang hiya ka, pero sumosobra ka na!
"Walang hiya"?
Gyeon-U, nagkakamali ka.
-Umalis na ho tayo. -Teka, Gyeon-U. Ay, naku.
Pasensiya ka na.
Gyeon-U. Makinig ka sa 'kin.
Mali ka ng iniisip.
Binibining Diwata. Ayos ka lang?
Mas mainitin ang ulo niya ngayon.
Grabe, natakot ka siguro.
Mam.
Ano'ng problema ni Gyeon-U?
Hindi ko rin maintindihan. Napakabait ng lola niya.
Kanino siya nagmana?
Hindi.
Hindi 'yon ang ibig kong sabihin.
Mamamatay yata siya sa sunog.
Hala.
Bakit lagi kang nasa bingit ng kamatayan?
Guwapo ka pa naman.
Gyeon-U. Pasensiya ka na.
Pasensiya ka na talaga.
Pasensiya na't sumama ang loob mo, Gyeon-U.
Pasensiya na, Gyeon-U.
Ba't ho kayo humihingi ng pasensiya?
Kasalanan ko 'to.
Ako ang dapat sisihin
dahil hinayaan kong maging sunod-sunuran niya kayo!
Hindi ho ako galit sa inyo.
Galit ako sa sarili ko.
Wala kayong ginawang mali.
Gyeon-U.
Wag kang basta-basta magtitiwala.
Magtatapon ka ng basura? Hindi pa puno, a.
Kailangan ko rin namang magwalis bilang parusa.
Natakot ako sa kaniya.
-Takot na takot ako. -Grabe.
Di siya kusang umalis.
Pinaalis siya.
Nasaan si Gyeon-U?
'Yon lang ang sasabihin mo?
Hi. Nasaan si Gyeon-U?
Nagtapon ng basura.
-Sa imbakan? -Oo.
Wala dapat 'to rito.
Ano 'yong umuusok?
Ano 'yon?
Sunog ba 'yon?
-Saan? -Doon.
Hello? Si Park Seong-A 'to, kaibigan ni Gyeon-U.
Hindi niya masasagot…
Ano 'yon? Binabaan ako.
Di bale na nga.
"Si General Dongcheon
ang pinakabobo sa lahat"?
SI GENERAL DONGCHEON ANG PINAKABOBO SA LAHAT
Lintik.
Flower Master!
Tulong!
Tulungan n'yo ako!
Kasalanan ko 'to.
Patawad.
Umayos ka.
Patawad, Hui-na.
Kasalanan ko 'to.
Hui-na, pakiusap.
Gyeon-U, hindi ka ba hihingi ng tawad sa 'kin?
Gusto kong humingi ng tawad sa 'yo.
Sana mamatay ka na.
Okay. Sige.
Gyeon-U. Bae Gyeon-U!
Gyeon-U.
Alis.
Wag kang lalapit.
Hindi tatagal ang asin.
-Gyeon-U. -Umalis ka na.
Gyeon-U, halika…
Umalis tayo rito
nang magkasama.
ACCIDENT REPORT
Ba't kailangan magsulat ng accident report ni Gyeon-U?
Ano'ng sinasabi n'yong sinadya niyang magkasunog?
Kaya nga pinapasulat ko siya ng report.
Inaalam ko kung ano talagang nangyari.
Biktima siya na na-trap sa loob.
Tama. Muntik nang mamatay si Gyeon-U.
Ano'ng magagawa ko kung puro reklamo ang mga tao?
Sabi nila, dahil daw sa kumakalat na tsismis.
Kailangan kong malaman ang eksaktong pangyayari…
Pangyayari?
Para sa 'kin, inaakusahan mo siya nang walang ebidensiya.
Ano pa'ng kailangan nating alalahanin?
Ikaw talaga…
Ganiyan ka ba talaga kagaling magsalita?
Nakakatuwang makita kang ganiyan imbes na umiidlip.
Sir.
Wag n'yo akong kulitin, siya mismo ang tanungin n'yo.
Tinanong ko kung saan nagmula ang tsismis na arsonista siya,
pero magsusulat na lang daw siya ng report.
Wag mong isiping masamang guro ako. Namili siya.
-Pero… -Umalis na kayo. Busy ako.
Umidlip ka.
PATAWAD…
OPISINA NG GURO
Salamat sa pagligtas mo sa 'kin kanina.
Aksidente lang 'yon.
Bakit ayaw mong ipaliwanag? Bakit sumusunod ka sa utos?
Magmumukhang…
ikaw ang nagsimula ng sunog.
May patunay ka bang di ko ginawa 'yon?
Mayroon ba?
Nakita ko ang nangyari. Pati si Ji-ho. Pareho naming nakita.
Niligtas mo ako.
-Ako ang nakakitang nagsimula ang sunog. -May nakakita ba sa 'yo?
Ikaw ang nagsabing walang mabuting maidudulot ang pagtawa.
Wala kang gagawin? Ano'ng silbi no'n?
Bakit parang wala kang pakialam?
E, ikaw?
Ba't ka nakikialam sa di mo problema?
Desperado ka bang tulungan ang kaawa-awang lalaki?
Kung gusto mong tumulong, pumunta ka sa banyo at tumingin ka sa salamin.
Alam mo ba kung gaano kamiserable ang ngiti mo?
Ang sinasabi ko lang…
layuan mo ako kung ayaw mong mas maging miserable.
Ano naman kung ako ang nagsimula ng sunog o hindi?
Kung tingin nila ako ang gumawa, e di ako.
Buwisit na Multong Apoy.
Umalis na siya.
Sabi mo depressed ka, pero nagagawa mo ang trabaho mo.
Ba't sila nagtayo ng iskul sa bulok na lugar?
Nagwawala tuloy ang mga multo.
Itutuloy mo ba ang proyektong "Iligtas si Bae Gyeon-U"?
Dapat, pero hindi ko alam.
Pag nakakalapit ako,
gusto kong wag siyang lumayo, pero mas lalo siyang lumalayo.
Di maganda sa pakiramdam.
Naiintindihan ko.
Ang dami mong pinagdaanan tapos paaalisin ka lang.
Ano ka ba, hindi niya ako pinaalis.
Wag ko raw siyang lapitan.
Gano'n din 'yon.
Dahil ba malas siya? Kaya masama siya sa ibang tao.
Hindi ka nakakatawa.
Nakakatawa kaya.
-Focus. -Okay, sir.
-Ayusin mo ang pagbitaw. -Okay, sir.
Wag mong pakalayuan ang braso mo.
-Basta tumira ka lang. -Okay, sir.
Aba, nandito ang sikat na atleta.
Bakit ka napadaan dito?
Tinawagan ako ni Coach Jeong.
Di ako sasali sa team.
Loko ka.
-Hindi pa nga ako nagsa… -Ayoko.
Sarado kami ngayon.
Hindi kami bukas ngayon.
Hindi ho kayo kliyente.
Pasok ho.
Hindi nagkukuwento sa 'yo si Gyeon-U, 'no?
Hindi naman ho sa gano'n.
Malihim po talaga siya.
Para siyang liblib na isla
na bawal pasukan ng kahit sino.
Tama ka.
Kailangan ng tiyaga
para makuha ang loob niya.
Tuwing magtatayo siya ng tulay mula sa isla niya patungo sa ibang mundo,
walang awang gigibain ng mga tao.
Kahit mga magulang niya,
pinabayaan na siya.
Laging sinusundan ng malas si Gyeon-U.
Simula no'ng ipinanganak siya.
"Mamatay ka na, bata."
Tila 'yon ang sinasabi sa kaniya ng mundo
habang sunod-sunod ang mga aksidente.
Gyeon-U.
Gyeon-U, ayos ka lang?
Sinubukan namin ang lahat ng paraan para matanggal sa kaniya ang malas.
Kung saan-saang bansa kami pumunta
para makipag-usap sa mga mahuhusay na babaylan at manghuhula.
Nakakapagod ho siguro 'yon.
Ay, hindi.
Hindi nakakapagod.
Lagi niyang pinapakita sa 'kin ang maganda niyang ngiti.
Kahit ilang beses na siyang muntik mamatay,
wala siyang kinatatakutan
at hindi naaapektuhan.
Naaalala ko sa ngiti niya ang araw na sumisilay sa mga namumulaklak na puno.
Hindi nakakapagod.
Pinasaya niya ang puso ko.
Aakalain mo
na nakamamatay ang malas, di ba?
Hindi totoo 'yon.
'Yong kutyain ka dahil sa malas,
marinig ang mga magulang na sigawan ang anak na wag sumama sa 'yo,
o tiisin ang mga panlalait ng iba,
nagpupustahan kung kailan ka mamamatay…
Pag tinatrato mong parang patay ang buhay,
simula sa puntong 'yon, unti-unti siyang
mawawalan ng saya.
Tao ang papatay…
sa kapwa tao.
Titigil ka na talaga sa archery?
Oo.
Narinig mo na siguro ang kamalasan ni Bae Gyeon-U.
Oo naman.
May nangyaring matitinding aksidente sa bawat kompetisyong sinalihan niya.
May bumaligtad na bus, may nahulog na kisame,
at nalason sa pagkain ang mga atleta…
Baka minumulto siya o kung ano.
Puro kamalasan ang nangyayari sa kaniya.
Pero alam mo kung tungkol saan ang archery?
Dapat kalmado ka. Nararanasan ng mga atleta ang mga gano'n.
Di na nangunguna ang team ko.
Bumaba kami sa ranggo no'ng sumali si Gyeon-U.
Di ba nananalo ng gintong medalya si Bae Gyeon-U tuwing lalaban siya?
Si Gyeon-U lang ang magaling. Siya lang.
Mas masaklap 'yon.
Naiintindihan ko na.
Pinagbintangan siyang arsonista ng mga inggiterong bata
-at nagbulag-bulagan kayong mga coach? -Hindi.
Si Gyeon-U mismo ang nagsabi
-na arsonista siya. -Ano?
Nagsimula raw ang sunog dahil sa kaniya.
Di siya ang nagsimula, pero kagagawan niya 'yong sunog.
Nagreklamo ang mga teammate niya dahil di siya pinarusahan kahit umamin siya,
at nasira ang samahan ng team.
Ano'ng gagawin ng coach?
Kinailangan kong mamili
kung si Gyeon-U o ibang bata ang kakampihan.
Kaya tinanggal ko si Gyeon-U.
Hay naku.
Una sa lahat, ikaw…
Di ka magiging Hesus.
Iniwan mo 'yong nawawalang tupa para masalba ang 99 pang tupa.
Ayos lang 'yon. Kukunin ko siya.
Dati akong nagtuturo sa Bible camp para sa mga bata.
Eksperto ako pagdating sa nawawalang tupa.
Mauuna na ako.
Sandali, Ju-seop.
Di siya madaling pakisamahan.
Tingin mo madali ako?
Bakit ka ba nagsimulang mag-archery?
Nagustuhan ng lola ko ang pag-a-archery ko.
Kita mo? 'Yon pala, e.
Ano'ng problema? Ituloy mo lang.
No'ng nanalo ka ng ginto sa huling kompetisyon, sobrang saya ng lola mo.
Di ako tumigil dahil kakaiba ako.
Hintayin mo lang,
masasanay ka rin na maraming may ayaw sa 'yo.
At wala akong ibang kailangan kundi ang lola ko.
Kasi…
tuwing manonood siya ng laban ko,
nakikita niya 'yong mga taong galit sa 'kin.
Walang may gustong makaalam no'n.
Dahil nakita niya 'yon…
hindi ko kinaya.
Paalam.
Di na kita makikita ulit.
Ang nawawala kong tupa.
Ang sweet at kyut mo.
Bagay ka sa archery.
Mahal kong Gyeon-U.
Kawawang bata.
Naaawa ako tuwing titingnan ko ang mga mata niya.
Naaawa ako tuwing titingnan ko ang ilong o labi niya.
Naaawa ako tuwing hahawakan ko ang mga kamay niya.
Lagi akong naaawa sa kaniya.
Mukhang ang paghingi ng tawad
ang paraan n'yo para maipakita ang pagmamahal n'yo.
Hindi humihingi ng tawad
ang mga taong 'yon kay Gyeon-U.
Kahit kailangan,
di sila humihingi ng tawad.
Dahil walang humihingi ng tawad sa kaniya,
tingin ni Gyeon-U, kasalanan niya.
Naniniwala siyang siya ang masama.
Kaya ako ang humihingi ng tawad sa kaniya.
Binibigay ko sa kaniya ang lahat ng tawad
na hindi binigay ng mundo sa kaniya.
Pinapaalala ko na wala siyang ginawang mali
at hindi siya masamang tao.
Pero hindi ko pa…
nasasabi sa kaniya ang lahat ng dapat niyang marinig.
Binibining Diwata.
Mag-isa na lang…
si Gyeon-U ngayon.
Lola.
Naku. Lola.
Kahit ngayon lang…
puwede mo bang hawakan ang mga kamay ni Gyeon-U?
Hindi ako nagkaroon ng pagkakataon
na tulungan siya dahil namatay ako ng maaga.
Patawad.
Napagtanto ko na…
marami akong hinihingi.
Mam, hindi yata kayo naniniwala sa 'kin.
Alam n'yo…
di lang minsanan ang kabaitan ko.
Pag nagpasiya akong maging mabait sa isang tao, lagi kong gagawin 'yon.
Di ako magbabago kahit mag-iba ang nararamdaman ko.
Gaya ng mga diyos na hindi nang-iiwan ng tao,
gaya ng mga nanay na di nang-iiwan ng anak,
ipagpapatuloy kong
maging mabait sa kaniya.
Si Gyeon-U…
ililigtas ko ang buhay niya.
Gyeon-U.
Siguro madilim diyan, 'no?
Alam kong nawala ang kaisa-isa mong bituin sa buhay.
Alam kong tuluyan nang nabalot ng dilim ang mundo mo.
BULWAGAN NG LAMAY
Di ko maisip kung gaano kahirap magkaroon ng liwanag
kung napapalibutan ka ng dilim.
Simula ngayon,
lagi kitang lalapitan.
ANG YUMAONG OH OK-SUN SUMALANGIT NAWA ANG KANIYANG KALULUWA
Pasensiya na't ganito ako,
taong hindi mo gusto.
Sandali.
Ano'ng ginagawa mo?
Ba't ka nagpunta rito?
Bakit? Bawal ba ako rito?
Naririnig mo ba ang sarili mo?
Alis.
Sige na. Umalis ka na.
Di mo ba ako narinig? Umalis ka na!
Lumayas ka!
Kahit pa, ililigtas kita…
Loko ka.
…sa paraang ayaw mo.
Tingin mo ikaw ang pinunta ko rito?
Nandito ako para sa lola mo.
Hindi kita pababayaan.
MALAKING PASASALAMAT KAY GIL HAE-YEON
Balita ko namatay ang lola mo.
Sa wakas, nakalayo na siya sa 'yo.
Sisiraan n'yo siya kahit nasa huling hantungan na siya?
Patawad, Lola,
kung ako ang naging dahilan ng kalungkutan mo.
Di ko man mapaintindi sa kaniya, pero kaya ko siyang protektahan.
Kung wala siyang ibang gagawin kundi magalit sa 'kin, ayos lang.
Magfo-focus ako sa kaya kong gawin.
Nakakagulat na tatlo pa lang ang namamatay.
Maraming multong namamatay do'n.
Hindi na siya tao.
Isa na siyang multo sa loob ng katawang-tao.
Hello.
Nagsalin ng subtitle: Kristine Gutierrez ao.