Ang saklap ng nangyari sa panganay nila.
Tatlong babaylan na ang umalis.
Ano? Pang-apat na 'to?
Umatras kayo.
Didikit sa inyo ang amoy pag lumapit kayo.
Walang laban ang nabubuhay sa yumaong kaluluwang umangkin sa katawan ng buhay.
Mamamatay kayong lahat!
Ay, naku. Tao ba siya o multo?
Napapaisip ako kung tao siya o multo.
Nakikita kong marami kayong dumalo sa party na 'to.
Okay.
May nananahan na Diyos ng Tahanan
sa Baekjedang, Mokju, Gyeonggi-do.
Isinilang ng isang Lim ang panganay na anak ng pamilya Geumcheon Kang
noong 1980, Taon ng Unggoy.
Dahil sa di matukoy na sakit, narito ako para ipanalangin siya.
Mahal na mga diyos at espiritu, tanggapin n'yo ang aking dalangin
at bigyan siya ng agarang paggaling.
Okay.
Heto na!
Mahal kong espiritu,
natapos ko na ang 12 na ritwal para paginhawain ang iyong kaluluwa
at inimbitahan ko ang iyong mga ninunong diyos at mga Kamatayan dito.
Makakaalis ka na.
Hindi ako aalis.
Mapapanatag lang ako pag nakatawid ka na.
Pakipatay ng alarm.
Patayin n'yo na.
Hahanapin ko ang selpon n'yo at dudurugin.
Lubos ang konsentrasyon niya. Ang babastos n'yo!
Mam, 7:30 a.m. na. Sampung minuto na lang.
Hindi, Binibining Diwata.
Sampung minuto. Dapat makatawid ka na.
Kaya mo naman, di ba?
Heto na.
Pasensiya na. Medyo kapos ako sa oras.
Pag di ka nakatawid sa loob ng sampung minuto, susukuan na kita.
Iiwan mo ako?
-Importante lang. -Ano pang mas importante rito?
May importante akong lakad.
Kaya tumawid ka na, okay?
Tingin mo mahina ako dahil multo ako?
Wag mo akong dayain!
PARK SEONG-A HWAMOK HIGH SCHOOL
-Estudyante siya? -Uniporme ng iskul 'yan, di ba?
May midterm ako ngayon.
Ikaw ba ang aako kung di ako makapag-kolehiyo?
Alam mo ang ibig sabihin ng mababang GPA sa high school student, di ba?
Nasa Samdo River ang impiyerno mo,
pero ang akin, nandito sa kasalukuyan.
Tatawid ka ba o hindi?
Late na ako!
Sandali!
Hindi!
-Hi. -Hi.
Ayos sa pagsalo.
Ano 'to?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Hinihintay kita.
Ako? Bakit?
Tinatanong pa ba 'yan?
Kung wala ka…
bagsak ako sa klase.
Ikaw lang ang makakatulong na maiwasan ko 'yon.
Hay, nakakainis ka.
Ay, pambihira.
-Bakit ka late? -Hoy!
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Uy, Ji-ho.
-Nag-aral ka ba para sa test? -Sinubukan ko 'yong pinag-usapan natin.
-Nag-aral ako. -Narinig mo na ba…
Nasa likod ako.
Sa mga sandaling magagalit, matataranta, o mapapahiya ang iba,
ngingiti lang ako
at pakakalmahin ko ang sarili ko.
Pipilitin kong ngumiti.
Pero…
PARK SEONG-A MATH
…hindi ko magawang ngumiti ngayon.
Kamay sa ulo.
Sa mga nasa likod, kolektahin n'yo ang mga answer sheet.
Ang galing n'yo.
-Salamat, mam. -Salamat, mam.
Bumagsak ka ba sa test?
Wag mong parusahan ang sarili mo.
Ji-ho. Ano'ng gagawin ko?
Walang tatanggap sa 'kin na kolehiyong hanggang apat na taon.
Base sa grado mo ngayon, middle school lang
ang tatanggap sa 'yo.
-Hoy. -Sorry. Nasanay lang.
Hintayin mo.
Di ako magtatrabaho mamaya. Mag-aaral lang ako.
Sisiguraduhin kong papasa ako sa exam bukas.
Mag-aaral ako sa iskul at late na ako uuwi.
Dapat makabalik siya nang maaga.
MO BEOM HWAMOK HIGH SCHOOL
Ang sakit ng tiyan ko.
Ano'ng nangyari sa ilaw?
MO BEOM
Sana nag-private school na lang ako.
Walang kuwenta ang iskul na 'to.
Seong-A.
May sumpa ang mga nasa maling landas
at sinusundan ng kamatayan.
Dapat ganito maglakad ang tao.
-Gusto mo ba 'to? -Ano?
Sa 'yo na.
Tandaan mo, sa 'yo 'to.
Darating sila nang nakaganito.
Naka… Nakakita ako ng multo.
May Multong Tubig sa banyo.
Seryoso ako.
Masama siguro ang lagay niya.
Siya nga pala, parang may nakita akong kakaiba.
May bago na namang palayaw si Park Seong-A.
Natutulog na Estudyante na may Pinakamababang Grado!
Ayan ka na naman! Umuwi ka na.
-Kita-kits. -Bye.
BUTCHER'S GRILL BBQ
Tutulungan kitang makatawid.
Kapit lang.
Kailan sila magbubukas?
Mukhang patok ang negosyo.
Late ka.
Anong klaseng babaylan ang umaalis sa gitna ng ritwal?
Inang.
Hindi ako umalis.
Aba, sumasagot ka pa?
Banal na langit. Ngayon ayaw mo nang magsalita?
Ano'ng gusto mong gawin ko, Inang?
'Yon nga sana ang sasabihin ko. Ano ba'ng ginagawa mo,
nakakainis pero mahal kong anak sa diwa?
Alam n'yo na.
Kolehiyo?
-Dapat hanggang apat na taon. -Anong kurso? Anong major?
Ano'ng plano mo pagkatapos ng kolehiyo?
Dapat walang plano
dahil itutuloy mo ang pagiging babaylan.
Kolehiyo?
Inuunahan ka ng kasakiman.
Para sa ibang bata, pangarap 'yan o pagkakataon,
pero para sa 'yo, pangarap lang na walang kuwenta.
Di lahat kayang gumamit ng dalawang espada.
Sino'ng nagtatapon ng matalim na espada para sa may kalawang?
Anak ko.
'Yon ang ginagawa mo ngayon.
Mamamatay ka sa gutom kung pagsasabayin mo ang dalawang mundo.
Pero gusto kong pumunta sa mga college festival.
Gusto kong gumulong sa campus yard, kumain ng pajeon, at uminom ng makgeolli.
Puwede kong ipagpaliban ang exam at maghintay ng warning.
Gano'n kalayo?
Pangarap ko 'yon.
Inang, alam n'yo,
natutuwa ako pag estudyante ang tingin sa 'kin ng estranghero.
Gano'n sila dahil nakauniporme ako.
Tulad ng ibang bata, ordinaryo rin ako.
Kahit ang totoo, babaylan ako.
Alam ko rin naman.
Alam kong imposible ang pangarap ko.
Na maging ordinaryo.
Hindi ba ako puwedeng mangarap nang mas matagal?
Palampasin n'yo na 'to kahit ngayon lang. Pakiusap?
Ang galing mong magsalita, e, 'no?
Sulit ang paghihirap ko.
Pero may isang bagay akong lilinawin.
Unahin mo ang mga kliyente mo bago ang iba.
Wag kang magpabaya tulad ng ginawa mo kanina.
Maliwanag, Seong-A?
Oo, Inang.
Magbubukas na siguro sila.
Okay, pasok na kayo.
Hindi ako makahanap ng trabaho.
Wag kang umiyak. May paraan pa.
Pag nahaharap sa krisis ang mga tao, lalapit sila sa babaylan.
Tatlong beses nang pumalpak ang negosyo niya.
Sana maayos na ngayon.
Gusto ng pera ng mga taong walang pera.
Pagkatapos ng trabaho, inaabangan ko ang idolo ko.
Nakakalungkot din.
Gustong magpakasal ng mga single.
BUNTIS MUNA
Sana ligtas na ang baby ko ngayon.
Gustong magkaanak ng mga walang anak.
Gusto kong lumipat ng bahay.
Nami-miss ko ang nanay ko.
Kailan ako makakaalis ng Korea?
Paano ako tatagal sa Korea?
Walang bibili ng bahay ko.
Gusto kong bumili ng sarili kong bahay.
-Gusto kong umiyak. -Gusto kong ngumiti.
Dumarating ang krisis sa buhay pag hindi natin nakukuha ang gusto natin.
Nalulungkot ang mga tao dahil sa kainggitan.
Gusto kong sabihin na mag-focus sila sa kung anumang mayroon sila,
pero sa totoo lang, nahihirapan akong gawin 'yon.
Alam n'yo, naiinggit ako sa inyo.
Maliban sa isang uri ng tao.
Kaya wag kang makipag-date porke't gusto ka nila.
Ano'ng dapat kong tandaan?
Face card.
Ano?
Kung titingin ka sa hitsura, hindi sila magbabago.
Wala kang rason para umiyak. Dahil wala ring magbabago.
Paano kung di nila ako magustuhan?
Di mahalaga 'yon. Puwede mo pa rin magustuhan ang hitsura nila.
Wala ka pang nakakarelasyon, 'no?
Buong buhay kang single?
Sino'ng may pakialam sa damdamin? Di naman nakikita.
Ba't ka magpapadala sa gano'n imbes na tumingin sa hitsura
at saka mo iyakan?
Hindi ko maintindihan.
Hindi ba halata? Bakit hindi mo naiisip?
Hitsura lang ang habol ko.
Di ako naaapektuhan sa pabago-bagong damdamin.
Bahala ka.
Kunwari may hot na lalaki.
Pero mamamatay-tao siya. Magugustuhan mo pa rin siya?
Uy, hindi…
Kita mo? May halaga sa 'yo ang ibang bagay.
Ang tindi ng halimbawa mo.
Ano pa'ng mahalaga sa 'yo bukod sa hitsura?
Kunwari may estranghero
na umiiyak nang mag-isa sa daan.
-Bakit? -Di mo alam kung bakit. Estranghero siya.
Kahit gano'n,
gusto kong ang crush ko ang lalapit at tutulong sa kaniya.
Hindi ba masyadong madali?
Sino'ng dadaan lang? Wala silang puso.
Dumadaan lang ang karamihan.
Iniisip nila, "Wala silang karamay,"
o "Wala silang maiiyakan."
Dumadaan lang sila.
Guwapo naman ako, e.
Kailangan ko lang damayan ang umiiyak na tao?
Ano sa tingin mo?
Di ka puwede. Di ka gano'n kaguwapo.
Hoy. Guwapo kaya ako.
Di talaga puwede.
Kikita rin nang malaki ang anak ko sa diwa ngayong gabi.
Mawalang-galang na ho.
Ito ba ang Templo ng Diwata ng Langit at Lupa?
Oo, ito nga.
Gano'n ba. Salamat.
Ito nga 'yon. Halika na, Gyeon-U.
'Yang apo mo…
Alam ko, napakaguwapo niya.
Maraming nagsasabi.
Panigurado.
Napakaguwapo niya.
Nandito na ang huling kliyente.
Pasok na ho.
Nahanap ko na siya.
Sobrang guwapo niya.
Pasok sa tipo ko.
Bilugang mata.
Matangos na ilong.
Mapupulang labi.
Grabe.
Ang guwapo niya kahit nakabaligtad.
Ha? Sandali lang.
Nakabaligtad?
Tandaan mo.
Sa 'yo 'to.
Darating sila nang nakaganito.
Panaginip ba 'yon na may pahiwatig?
Kahit na, madaya pa rin.
Ganito kasi…
Napaliligiran ng malas ang apo ko.
Ilang beses na siyang muntik mamatay.
Nagpunta ako rito para humingi ng agimat
na poprotekta sa kaniya.
Gano'n ba.
Di siya puwedeng mamatay. Masyado siyang guwapo.
Iligtas mo ang buhay ng apo ko.
Pero mamamatay siya.
May 21 na araw na lang siya.
Gyeon-U, wala ka bang gustong sabihin?
Wala.
Paumanhin.
Ikaw, ginoo.
Kunwari may estranghero
na umiiyak nang mag-isa sa daan.
Nakita mo siya. Ano'ng gagawin mo?
Bale…
Gusto kong ang crush ko…
Siguro tatabihan ko siya.
Tapos?
…ang lalapit at tutulong sa kaniya.
Tatayo lang ako
hanggang sa tumahan siya.
Di mo pagagaanin ang loob nila?
Ano'ng alam ko sa gano'n?
Wala akong kuwenta. Wala akong alam sa kanila.
Pero…
puwede ko silang tabihan kahit wala akong alam.
Pasado ka!
Ililigtas kita.
Binibining Diwata?
Ililigtas ko siya.
Itataboy ko ang malas.
Ipinapangako kong matatanggal ang malas niya sa loob ng tatlong linggo.
Ay, sige.
Paalam.
Balik kayo ulit.
Iligtas siya?
Sino'ng magliligtas kanino?
-Kasi… -Mam. Paalisin natin ang malas.
Halika na.
Tara.
Inang.
Bawiin ang pangako ko? Kliyente ko siya.
-Kakayanin mo ba? -Oho.
Kung tutulungan n'yo ako…
Boba ka.
Di ba ka ng mamatay habang nililigtas ang BBQ place ni Choi?
Noon…
Baligtad?
Dalhin n'yo ito palagi.
Maliwanag?
Anak ng…
CHOI GWANG-SIK PIKON AT MASASAMANG ESPIRITU
BUTCHER'S GRILL BBQ
Ito…
Wala dapat 'to rito.
Kailan lang 'yon,
tapos nangako ka na namang gawin ang imposible.
Kung pumasok siya nang pabaligtad, umiiral ang batas ng kapantayan.
Kailangan mong ibuwis ang buhay mo para maligtas siya.
Kaya mo ba 'yon?
Kaya kailangan ko ang tulong n'yo…
Lalabanan mo ang lahat ng masasamang espiritu na lalapit sa kaniya.
May taglay akong diyos,
pero di ko kayang labanan ang daan-daan at libo-libong espiritu.
Pero kung magsisikap tayo…
Bakit? Ano'ng espesyal sa kaniya?
Nahulog ako sa unang tingin pa lang.
Ano'ng problema? Di mo kinaya ang test?
Wag mong sabihing zero ka.
Wala akong lakas. Wala ako sa mood makipagbiruan.
-May sakit ka ba? -Maupo kayong lahat.
Ginalingan n'yo ba ang exam?
-Oo, sir. -Oo, sir.
Alam kong busy kayo, kaya dideretsuhin ko na.
May transfer student na sasali sa klase natin.
Ano? Sino'ng lumilipat tuwing midterms?
Kakaiba ang timing.
Wag kayong makulit.
Bago lang siya kaya gabayan n'yo siya.
-Maliwanag? -Oo, sir.
Pasok na, Gyeon-U.
BAE GYEON-U HWAMOK HIGH SCHOOL
-Ang guwapo niya. -Naantig ako.
Idol trainee ba siya?
Ang lupit ng hitsura niya.
Bakit, Seong-A? Kilala mo ba siya?
-Hindi. -E, bakit ka nagulat?
Nagpapapansin ka ba?
-Hindi. -E, bakit ka tumayo?
Madalas kang umidlip sa mesa mo.
Ano? Nagising ka ba sa bago at guwapong estudyante
kaya ka napatayo?
Pick-me talaga.
Uy, Seong-A. Pick-me ka raw, sabi ni Hye-ri.
Maeng Ju-seung, tumahimik ka.
Mukha ba akong gano'n?
Baka di niya alam ang ibig sabihin no'n.
Hindi siya ngingiti kung alam niya.
Seong-A, ipaliliwanag ko sa 'yo ang "pick-me."
Isang babaeng nahuhumaling
-sa mga lalaki. -Pamilyar ka nga.
Park Seong-A?
Nakita na yata kita dati.
-Nagkita na sila dati? -Magkakilala sila?
Kilala niya siguro si Seong-A. Ibang klase.
-Ano? -Magkakilala sila?
-Puwede ba akong magpakilala? -Oo naman.
Hello sa inyo. Ako si Bae Gyeon-U.
Masaya akong makilala kayo.
Palakpakan.
Do'n ka maupo sa bakanteng upuan.
Wag kayong tumambay porke't tapos na ang klase.
Mag-aral kayo.
Hindi pa tapos ang exam.
-Oo, sir. -Oo, sir.
Mag-focus kayo hanggang sa dulo, okay?
-Oo, sir. -Oo, sir.
-Sandali… -Hindi ka pamilyar.
Ngayon lang kita nakilala.
Ano?
Pero kanina…
Talaga bang pick…
-Gano'n ka ba talaga? -Hindi ako gano'n.
Puwes wag mong tawanan 'yon.
Walang mabuting maidudulot ang pagtawa.
Di niya alam na ako ang Diwata ng Langit at Lupa.
Pero nagpanggap siya para sa 'kin?
Kinampihan niya ako
kahit di niya ako kilala?
Nang walang dahilan?
Tingin mo maangas 'yon?
Hindi maangas, 'no?
Hindi.
E, sexy?
-Ano? -Pasok siya sa tipo ko.
Pero sabi mo paubos na ang oras niya.
Sabi mo mamamatay na ang pumapasok sa templo nang nakabaligtad.
Sisiguraduhin kong di siya mamamatay, kahit ano'ng mangyari.
-Paano? -Bale…
Jyojyo!
Uy, Hye-ri. Bakit?
Nangako kang sasamahan mo ako sa study café, di ba?
-Gano'n ba? -Sige na.
Tara na.
May plano kayo?
Kung gano'n, samahan mo si Hye-ri. Bye, Ji-ho.
Hoy, Seong-A!
Hindi ko sinasadya 'yong sinabi ko kanina sa klase.
Alam ko, Class President.
Kalimutan mo na 'yon.
Pero totoo naman 'yong sinabi ko.
Oo, ayos lang. Hindi ako nasaktan.
Aalis na ako.
Mag-aral kayong maigi.
-Bye. -Wag kang male-late bukas.
-Hindi na kita sasaluhin. -Okay.
Puwes wag mong tawanan 'yon.
Walang mabuting maidudulot ang pagtawa.
Siya dapat ang babaylan, hindi ako.
Gyeong-min, lakasan mo ang loob mo. Relaks lang ang balikat.
BAE GYEON-U JOONGHYUN HIGH
Tatlo.
JOONGHYUN HIGH SCHOOL
Dalawa.
NATIONAL ARCHERY COMPETITION
Isa.
Sampu.
Kita mo? Pagrerelaks lang ang sagot!
-Ang galing. -Ayos ang tira mo.
Unang tira mo 'yon, di ba?
-Grabe. -Ang galing mo, pare.
Tingnan mo ang braso niya.
Uy, tingnan mo ang braso niya.
Ayos 'yon.
Uy.
Puwede mo ba akong samahan sa banyo?
Nababaliw ka na ba sa sobrang pag-aaral?
Relaks lang, pare.
Wag kang ganiyan. Samahan mo na ako kahit ngayon lang.
Ano'ng ginagawa mo? Kadiri ka. Ikaw na lang, loko ka.
Buwisit.
Samahan mo na ako! Mabait ka naman, e!
Hindi ako gano'n kabait para samahan ka sa banyo.
Baguhan.
Ano'ng ginagawa mo?
Di mo ba ako naririnig?
Hindi mo ako pinapansin?
Hindi mo nga ako pinapansin.
Ang sakit sa damdamin.
Ano'ng ginagawa niya rito?
-Uy, pare. -Ano?
Kanina mo pa kami pinapanood, 'no?
Hindi, kararating ko lang. Iba 'yon.
Aba. Okay ang hitsura mo.
Maganda ang pangangatawan mo.
Oo, marami ngang nagsasabi.
Di ba? Ba't di mo subukang mag-archery?
Gano'n lang kadali?
Kailangan mo lang magdesisyon. Ako'ng bahala sa iba.
Ano?
Umayos ka, sir.
Alam kong nasa huli ang team, pero kailangan mo pa ring mamili.
Pambihira.
Kupal din siya.
Bagay siya sa archery.
Bakit hindi pa nila inaayos ang mga ilaw?
Ano ba 'to.
Hindi ako makapaniwala.
Wag kang titingin sa kisame. Wag kang titingala.
Ano ba 'to.
BUTCHER'S GRILL BBQ
Tatlo, dalawa, isa.
Kung pumasok siya nang pabaligtad, umiiral ang batas ng kapantayan.
Kailangan mong ibuwis ang buhay mo para maligtas siya.
Kaya mo ba 'yon?
Matutulungan ko nang makatawid ang may-ari ng BBQ place.
Hindi!
Uy, ayos ka lang?
Ano? Oo.
Ikaw?
Hindi ka okay.
Ano'ng pumasok sa isip mo?
-Bakit bigla kang tumalon? -Ano?
Gusto lang kitang iligtas. Mahuhulog kasi ang karatula.
Pero ako ang niligtas mo. Sorry. Kasalanan ko.
-Malala ba? -Ayos lang ako.
-Wag mo akong alalahanin. -Bakit hindi? Nasaktan ka.
Pakialamera ka ba o talagang pabaya ka?
Di kabaitan ang tawag do'n. Katangahan 'yon.
Akala mo pasasalamatan kita dahil niligtas mo ako?
Hoy.
Pero nagpapasalamat ako na niligtas mo ako.
Pero bakit hindi ka nagulat?
Madalas bang mangyari 'to? Lagi bang ganito?
Inang, sabi n'yo unahin ko ang mga pangako sa mga kliyente.
Tinutupad ko lang ang pangako ko.
Babalik ako.
TEMPLO NG FLOWER MASTER
Ano 'yon? Pasok.
Laging sinasabi sa 'kin ng nanay ko na gayahin ko kayo.
Wala kang mararating sa pagsasagawa ng mga ritwal.
Mas malaki ang kita ng mga nagbibigay ng epektibong agimat.
Tulad ni Flower Master.
Di sumasayaw sa patalim ang mga tulad niyang babaylan.
Kasing lambot ng balat ng baby ang talampakan nila.
Letseng talampakan.
Nakakairitang talampakan.
Kayo raw ang nagsisilbi sa Dragon King at gumagawa ng magagandang agimat.
Sabi niya?
Oho.
Gumagawa nga ako ng…
Pero di kita gagawan. Di puwede.
Di ko gagawin 'yon.
-Bakit? Ba't hindi? -Tinatanong pa ba 'yan?
Si General Dongcheon ang inang espiritu mo.
Nasa kaniya ang…
-espada. -Espada!
Alam mong mayroon siya no'n.
Oho, mayroon.
Paano kung saktan niya ako gamit ang espada dahil patago kitang bibigyan?
Di kakayanin ng talampakan ko.
Mahina na ang talampakan niya.
May gusto lang talaga akong iligtas na tao.
Teka, lalaki ba?
Gusto mo ba siya?
Bulag ka na sa pag-ibig, 'no?
Tabi. Masyado kang malapit.
-Nakakaabala ka. -Pasensiya na.
Alam n'yo…
Itong bahaging 'to.
Hindi ko 'to gusto.
-Isa pa. Di tama. -Ano'ng mali rito?
-Isa pa. Isa pa! -Ikaw na ang gumawa.
Gyeon-U.
Ililigtas kita.
Gawin na natin 'to!
Okay.
EMERGENCY SERVICES
Natagpuan siyang walang malay sa banyo ng mga lalaki.
Pero bakit basang-basa siya?
-Multong Tubig… -Ano raw?
Multong Tubig 'yon…
Ano'ng nangyari sa kaniya? Matindi kaya ang tama niya?
Ay, naku. Nahimatay siya. Paano kung di siya okay?
Hindi masakit.
Hay, late na naman siya.
Gyeon-U, okay na ang lahat ngayon.
Nagawa ko na.
Kailangan kong iligtas ang buhay mo…
Pero bakit ang labo ng paningin ko?
Ano'ng nangyari sa kaniya?
Kailangan kong matulog. Di ako nakatulog kagabi.
Baliw ba siya o ano?
PARK SEONG-A = BALIW
GALING KAY HYE-RI
Gyeon-U, gusto mong mag-coin karaoke pagkatapos ng exam?
Ako si Cho Hye-ri na nasa pangalawang hilera, pangalawang hanay.
Umayos kayo, a.
Wag kayong mawawalan ng focus bago ang huling exam.
SABIHIN MO SA 'KIN ANG STARGRAM HANDLE MO
-Internet café mamaya? -E, photo booth?
-May girlfriend ka na ba? -Sabihin mo ang Stargram handle mo.
Di ako makakakita ng multo.
Magpapakabait ako.
Wag n'yo akong iwan.
Pakiusap, wag n'yo akong iwan.
Gaano katagal akong tulog?
AYAW MONG GUMISING KAYA NAUNA NA AKO! JI-HO
Oo nga pala. Ang mga agimat.
Naku. Dapat binigay ko sa kaniya.
Plano ko sanang sabihin sa kaniya kung sino ako pagkabigay ko ng agimat
at simulan ang pagmamahalan namin.
Sayang. Ang ganda na ng plano ko, e.
Sabi mo ayaw mong may makaalam kung ano ka.
Kaya nga naka-mask ka, e.
Gusto kong itago ang pagkatao ko sa mga kliyente.
Pero walang sekreto pagdating sa minamahal.
Tinanggal ni Spider-Man ang mask niya no'ng hinalikan niya si MJ.
Pero kalahati lang.
Gano'n ba?
Ba't niya ginawa 'yon? Nahiya ba siya dahil unang halik pa lang?
Pag nalaman ng inang espiritu mo, magagalit siya…
Di bale na nga.
Dapat ba laging siya ang tama?
Tama rin ako paminsan-minsan.
Ba't niya ako pipigilang magligtas ng tao? Di ko maintindihan.
Hindi ako makikialam.
Kliyente mo siguro 'yon.
Nandito ako para kunin ang agimat, mam.
May ibibigay daw kayong agimat sa 'kin.
Nasaan ho ang apo n'yo?
Di siya madalas magpunta sa mga ganitong lugar.
Pinilit ko lang siya no'ng isang araw.
-Hindi puwede 'to. -Ano 'yon?
Magiging epektibo lang
ang mga agimat na 'to
pag ang kliyente mismo ang nakakita at nakinig sa instruksiyon.
Kailangan nandito ang apo n'yo.
Walang eksepsiyon.
Okay.
Parating na siya.
Gyeon-U.
Ang guwapo niya kaninang umaga, ang guwapo niya pa rin sa gabi.
Ang guwapo niya kahit nakabaligtad.
Napakaguwapo…
Gyeon-U, ikaw…
Mama…
Mamamatay ka sa pagkalunod?
Park Seong-iced-tea.
Park Seong-Americano?
Seong-A, okay ka na ba?
Di ako makakakita ng multo.
Magpapakabait ako. Wag n'yo akong iwan.
Ay, naku.
Kung ganito kalinaw, di na siya tatagal ng isang araw.
Ang dugyot mo.
Sinundan ka pa rin ng malas sa maikling panahon.
-Pero gamit ang mga agimat… -Magkano?
Ano?
Di ko naisip 'yong presyo.
Mabubuking niya ba ako pag di ako nagpabayad?
Ang weird kung sasabihin ko ang nararamdaman ko sa pamamagitan ng agimat.
Ang presyo…
Sampung milyong won? Dalawampung milyon?
O kabuuang 100 milyong won, sampung milyon ang isa?
O bibigyan mo kami ng discount
at sisingilin para sa ritwal pag lumala ang lagay ko?
Gyeon-U.
-Ano'ng… -Manloloko.
Gyeon-U.
Marami na kaming nakilalang babaylan tulad mo.
Di ka interesadong tumulong.
Pera lang ang habol mo!
Mag-ingat ka sa sinasabi mo!
Ano'ng tingin mo sa 'kin?
Alam mo…
nakakahawa ang malas.
Kaya di lumalapit ang mga ordinaryong tao sa mahihirap.
Tutulong sila, pero di sasabay sa pagkain.
'Yong mga sumasabay sa kanila?
Mga bobo o manloloko.
Pero hindi ka bobo, ibig sabihin manloloko ka.
Tara na, Lola.
Gyeon-U.
Bobo man ako o manloloko,
huling pagkakataon na lang at maniwala ka sa 'kin.
Wala namang mawawala sa 'yo.
Kung maniniwala ako sa 'yo, mawawalan ako ng pera at malulungkot.
Kung di ako maniniwala,
magiging malungkot lang ako.
Tara na, Lola.
Pasensiya na.
PATUNGO SA KOLEHIYONG HANGGANG APAT NA TAON!
BAE GYEON-U! ILIGTAS SIYA! PROTEKTAHAN SIYA!
Nakatakdang malunod si Gyeon-U at nasa akin pa rin ang mga agimat.
Tatlong linggo mula ngayon.
Poprotektahan kita kahit ano'ng mangyari.
MGA RESERVOIR MALAPIT SA JANGHYEON-GU
Ano'ng pinagkakaabalahan mo?
Naghahanap ng mga lugar kung saan puwedeng malunod ang mga tao.
Ang random.
Hindi maganda 'to. Sobrang dami.
Higit sa 100.
Kalilipat niya lang dito, kaya wala siyang masyadong alam na lugar.
Tatanungin ko ba siya kung ano na'ng mga napuntahan niya?
Kahina-hinala ba 'yon? Ano'ng gagawin ko?
'Yong baguhan?
Ang dami niyan.
Wag mong ibigay lahat sa baguhan.
Mag-iwan ka ng isa para kay Beom.
Nahimatay siya sa banyo at dinala sa ospital.
-Dahil masyado siyang mahina. -Parang hindi, e.
Tingin ko may nakita siya.
No'ng isang araw, nagpasama siya sa 'kin sa banyo sa gabi.
-Dahil uto-uto ka. -Seryoso ka?
-Saka di ako puwedeng magbigay kay Beom. -Bakit?
Di siya kasing guwapo ni Gyeon-U.
Ang sama mo.
Naghahanap pala sila ng bagong rekrut…
Bakit ako nag-aalala?
Di niya malalaman na ako ang Diwata ng Langit at Lupa.
Teka, bakit basa ang pader?
BANYO NG MGA LALAKI
Mag-iwan ka ng isa para kay Beom.
Nahimatay siya sa banyo at dinala sa ospital.
May nakita akong Multong Tubig sa banyo.
Nakalambitin siya sa kisame.
Mala-payaso ang bibig niya. Nakakatakot.
Maupo kayo.
Ano? Saan nagpunta si Park Seong-A?
Saan siya nagpunta?
Baka pumunta sa banyo.
KASALUKUYANG NILILINIS
Pag nakakita ng Multong Tubig ang isang tao,
puwede silang malunod kahit sa mababaw na tubig.
Gusto mo bang mamatay?
Kaya wag na wag kang gagawa ng masama.
Gusto mo lang silang takutin at kunin ang lakas nila.
Tapos gusto mong kainin.
Kaya ka nagiging masamang espiritu.
Pero wag kang mag-alala. Tutulungan kitang makatawid.
Pero wag mo nang guluhin ang mga estudyante. Okay?
Sige na. Pinky swear.
Nangako ka.
Aalis na ako.
Lumipat ka sa banyo ng mga babae. Mas madali kitang matutulungan do'n.
Aalis na ako. Magpakabait ka.
Para saan ang karatula? Wala namang tao rito.
Natakot ako nang walang dahilan.
So-mang, ilawan mo nga 'to.
Uy. Nakakatawa ang guro sa homeroom, 'no?
-Oo nga, e. -Ano 'to?
-May tao sa loob. -Seryoso?
-Naku. -Uy.
Langhapin mo ang usok ng sigarilyo.
-Mabango, di ba? -Baka patay na.
Walang reaksiyon.
-Baguhan? -Gyeon-U?
Hay, tingnan mo nga naman.
Ang saya siguro ng buhay pag ganiyan kaguwapo.
Di masaya ang buhay.
Aba.
Ang lakas ng dating mo, 'no?
Alis na tayo?
-Parang ang laking halaga no'n. -Bayaran mo na lang, pare.
-Ikaw ang magbayad. -Oo na. Hay.
Hindi.
-Hindi ako aangal. -Ako rin.
Ano 'yon?
-Park Seong-A. -Ano'ng binabalak niya?
-Ano'ng ginagawa niya? -Ba't ka nandito?
Ay, hala!
-Tama na. -Patayin mo na 'yan.
-Ano 'to? -Tama na!
Hoy, tama na. Ano ba!
Ano'ng ginagawa mo?
Ano kasi…
Ano…
May…
Bale…
Pinoprotektahan kita…
Dadalawin siya ng malas sa loob ng 21 na araw.
Papunta na siya sa kabilang buhay.
Arsonista 'yong baguhan.
Iwasan mo siya. Layuan mo.
Desperado ka bang tulungan ang kaawa-awang lalaki?
Umayaw ka sa mamamatay-tao kahit guwapo siya.
May nakikita akong di nila nakikita, di ba?
Naniniwala ako sa nakikita ko, hindi sa tsismis.
-Maging magkaibigan tayo. -Ayoko sa mga tao.
Simula ngayon, lagi kitang lalapitan.
Bukod do'n, ililigtas kita.
Umalis tayo rito nang magkasama.
Nagsalin ng subtitle: Kristine Gutierrez ao.