Przyznaję, że to niesamowite.
Pięknie się pobudowali.
ETIOPIA, MIASTO ADUA, ROK 1896
I teraz tak po prostu wszystko zburzą.
Jak spędzisz trochę czasu w świecie zewnętrznym, książę Tafari,
to się przyzwyczaisz.
Ich historia to pasmo ciągłych okrutnych wojen.
Dlatego Wakanda nigdy nie będzie się w to mieszać.
Ta jatka nie ułatwi nam zadania.
Wiesz, jak to jest, Kuda.
Nie zostanie wielkim herosem ten,
kto wcześniej nie zahartuje się w ogniu walki.
Wszystko gra.
Kupiec zdobył artefakt,
kiedy z bandą piratów pływał po Oceanie Indyjskim.
Tak twierdzi nasz wywiad.
Artefakt powinien być w jego magazynie.
Tuż za tymi trupami i gradem kul.
Na pewno wychodziłeś z gorszych opresji.
Jaki jest nasz następny ruch?
Ja muszę jakoś
przemknąć się niezauważony.
A ty masz siedzieć i patrzeć.
Rodzice wysłali cię tu jako obserwatora.
Ale może jeśli naświetlę kontekst polityczny,
łatwiej nam będzie poruszać się po mieście.
- Mój książę… - Otóż
ci bladzi przybyli tu z Włoch.
- Mój książę… - Owi Włosi
chcą włączyć Etiopię do swojego imperium,
ale nie spodziewali się tak zaciekłego oporu.
Książę Tafari!
Po pierwsze,
uciszanie syna monarchy podchodzi pod zdradę stanu.
Wysłali nas z tajną operacją, a nie na bitwę.
Zrobiło się za gorąco. Na razie trzeba porzucić misję.
A co z artefaktem?
Naszym głównym celem nie jest zbieranie artefaktów.
Mamy eliminować zagrożenia dla królestwa.
To moja pierwsza misja, nie wrócę do domu z pustymi rękami.
Musimy się wycofać, póki możemy.
W kronikach nie widnieją imiona tych,
którzy siedzą bezczynnie.
To nasza chwila.
Nie jesteśmy tu, żeby pisać historię!
Tafari!
Książę Tafari, odezwij się.
Wracaj.
To rozkaz.
Nie każ mi tam po ciebie iść.
Nie ruszaj się stamtąd, pomogę ci.
Nie idź po artefakt.
Powtarzam, masz czekać.
Mam go!
Coś nie cieszysz się na mój widok.
Złamałeś mój wyraźny rozkaz,
lekkomyślnie narażałeś życie…
„Bo tak to już jest z Psami Wojny. Podążają własną drogą,
a nie tą wytyczoną przez innych”.
Co proszę?
To słowa Noni,
pierwszej agentki, która sprowadziła do Wakandy zaginiony artefakt.
A my idziemy w jej ślady.
Powinieneś bardziej skupić się na teraźniejszości, mój książę.
W przeciwnym razie możesz nie wrócić do Wakandy!
OCZY WAKANDY
Jako książę możesz robić, co ci się podoba…
OSTATNIA PANTERA
…ale jako agent masz wykonywać rozkazy.
Wystarczy już tych wykładów, Kuda!
Kiedy tylko wrócimy do Złotego Miasta,
powiem dowództwu,
że już nigdy nie wezmę rekruta na misję.
Chodzi o bezpieczeństwo.
Mnie to pasuje.
Chciałem ruszyć w teren z legendarnym Kudą z Plemienia Górników,
agentem, który załatwił pirata Bena Pease’a.
A trafił mi się jakiś pryk.
Co się z tobą stało?
Dorosłem, mój książę.
Założyłem rodzinę.
Może pewnego dnia to zrozumiesz.
Moim obowiązkiem jest do nich wrócić.
A co z twoim obowiązkiem wobec Wakandy?
Nie przysłużę się nikomu, jeśli zginę w pogoni za głupią sławą.
Ale to dzięki mojej pogoni za sławą udało nam się zdobyć artefakt.
Może będą o tym opowiadać jeszcze za kilka pokoleń.
Wszystkie misje Psów Wojny są objęte ścisłą tajemnicą.
Liczy się wykonanie zadania, a nie to, co potem będą o nas gadać.
Łatwo ci mówić.
Dawno zapisałeś się na kartach historii,
a ja dopiero muszę się o to postarać.
Jesteś synem króla i królowej Wakandy.
Trzecim.
Tron jest pisany mojemu najstarszemu bratu.
A mnie nie jest pisane
nic.
Pomyślałem, że jak wstąpię do Psów Wojny,
to znajdę sposób, żeby zaistnieć w dziejach Wakandy.
Chociaż nie wiem, czy latanie za takimi rupieciami przyniesie mi chwałę.
Topór to chyba nie jest szczyt osiągnięć ludzkości,
nawet jak na standardy tych z zewnątrz.
Nawet nie ma oryginalnego styliska.
Ostrze jest z wibranium.
Reszta świata zabija się swoją własną bronią,
strach pomyśleć, jak użyliby naszej.
Dla dobra wszystkich,
musimy zabezpieczyć naszą technologię…
Co u licha?
Kuda, uważaj!
Tafari?
Wezwę pomoc.
Brak sygnału.
Tafari?
Książę Tafari?
Co to jest?
Nie wiem, kim jesteś, ale nie szukamy zwady.
Odejdź albo pożałujesz.
Potrzebna nam broń.
Kuda, uwaga!
Tafari!
Tafari, weź topór.
Biegnij na południe!
Mogę ci pomóc.
Nie!
Kuda.
Teraz!
Dosyć. Nie jestem waszym wrogiem.
Jesteś z Wakandy.
Tak.
Naprawdę nie mam na to czasu!
Nie, to jakiś podstęp.
Znam wszystkich agentów,
ale tej kobiety nigdy nie widziałem.
Wiem, że trudno wam to zrozumieć,
ale błagam, los naszej ojczyzny wisi na włosku.
Nie jesteś z Wakandy.
Ale będę.
Co?
O czym ty mówisz?
Pokażę wam.
Otwórzcie oczy.
Tafari.
Co się stało?
Kuda, to jest
Złote Miasto.
Tak będzie wyglądało za 500 lat.
Nie. To pustkowie to nie może być Wakanda.
W moich czasach to zgliszcza.
Miejsce naszej ostatecznej klęski.
Jak do tego doszło?
Horda. Bestie z krańca galaktyki.
Było ich tyle, że zasłoniły słońce.
Do walki stanęła cała Ziemia
z wyjątkiem narodu, od którego najwięcej zależało.
Prawo Wakandy stanowi, że nie możemy pomagać obcym.
Więc zostawiliśmy ich na śmierć.
A kiedy Horda zainteresowała się nami,
okazaliśmy się za słabi, aby odeprzeć ją w pojedynkę.
Walczyliśmy,
ale Horda wszystkich wybiła.
Z Wakandy została tylko garstka ocalałych.
Niedobitki z Dora Milaje, ich dowódczyni
i ja, królowa Wakandy, ostatnia Czarna Pantera.
Byłyśmy całkiem same,
lecz otaczały nas pozostałości wakandyjskiej technologii,
w tym również mój skaner kwantowy.
W czasach pokoju służył do badania historii.
Okazał się moją jedyną nadzieją.
Każda chwila to ogniwo w łańcuchu zdarzeń.
Jedno wynika z drugiego.
Dlatego ruszyłam na poszukiwanie ogniwa, z którego wyniknęła nasza zguba,
aby je zerwać.
Trwało to latami.
Ale w końcu się udało.
Znalazłam punkt zwrotny, który zaważył na naszych losach.
W przyszłości
zapomniany syn Wakandy musi odnaleźć ten topór.
Artefakt pomoże mu zrealizować intrygę
i na krótką chwilę przejąć tron.
Ostatecznie poniesie klęskę,
ale otworzy oczy prawowitego króla na świat zewnętrzny.
Wakanda zjednoczy się z resztą ludzkości.
Tak.
A gdy świat będzie zjednoczony, uda nam się odeprzeć inwazję Hordy.
I to wszystko przez jakiś topór?
Zostało nam niewiele czasu.
Niedługo Adua legnie w gruzach.
Nim to się stanie, topór musi wrócić na pierwotne miejsce.
- Nie. - Kuda.
Mamy konkretne zadanie.
Ja też.
Kiedy topór wróci do miasta, moja odnoga czasu połączy się z waszą,
a zło wyrządzone przez Hordę zostanie odwrócone.
Nie wiem, jak wywołała te halucynacje.
- Ale… - Proszę.
Skok w czasie prawie mnie zabił.
Przeżyłam, bo ocaliło mnie ziele w kształcie serca,
ale nie przetrwam drugiej takiej podróży.
Przydałby nam się jeszcze jakiś dowód.
Jesteś z przyszłości, tak?
Właśnie.
Powiedz coś, co wiedziałby tylko ktoś z przyszłości.
Dobrze…
Wasza królowa jest w ciąży. Z czwartym dzieckiem.
To córka.
Łżesz.
Uwaga! Błąd chronosynchronizacji.
Zamknięcie okna za trzy…
Nie teraz!
Musi wrócić na miejsce!
Trzeba odstawić ten topór.
Nie.
Kuda!
Powiemy Radzie, co tutaj widzieliśmy.
Oni podejmą decyzję.
Ale miasto w każdej chwili może legnąć w gruzach.
Gra toczy się o przyszłość Wakandy i świata!
Musimy działać teraz.
To misja samobójcza.
Kuda!
Nie powinienem ci tego mówić,
ale to prawda, co mówiła o królowej.
Jest w ciąży.
To sekret, który zna tylko rodzina królewska.
Wiesz, jakie jest zadanie Psów Wojny.
Mamy chronić mieszkańców Wakandy dzisiaj,
żeby zabezpieczyć przyszłość kolejnych pokoleń.
W tym mojej siostry i twojej rodziny.
Chodzi o los ludzkości.
To sprawa najwyższej wagi.
I jest w naszych rękach.
Masz rację, mój książę.
To nasza nowa misja.
Chwalcie Bast.
Byłem pewien, że się nie zgodzisz.
Nie będzie łatwo.
Dom kupca znajduje się w samym sercu bitwy.
Więc trzeba się śpieszyć.
Nie!
Wasza wysokość! Udało się?
Nie.
Topór zabrało dwóch wakandyjskich agentów.
Przygotujcie kolejny skok.
Muszę tam wracać.
Nie przeżyjesz tego.
Nie wykonałam zadania.
Jeśli topór nie wróci do miasta,
cały nasz wysiłek pójdzie na marne.
Daj dodatkowe zasilanie.
W tej chwili nie mamy nic do stracenia.
Jak nas znalazły?
Pewnie wykryły przepływ mocy.
Włączyć osłony!
Dom kupca jest niecałe 300 metrów przed nami.
Pamiętasz, gdzie dokładnie był topór?
Pantera mówiła, że musi leżeć w tym samym miejscu, co wcześniej.
Tak, kupiec ukrył go w środku starego zegara.
Mają armaty! Odwrót!
Już niedaleko! Przed nami jeszcze sto metrów!
Tafari!
Etiopczyk! Zabij go!
Nie!
Nie stój tak, książę.
To bez sensu, królowo.
Nawet jeśli skok cię nie zabije, nie zatrzymamy Hordy bez twojej pomocy.
Trzeba zamknąć przejście, żeby nie dostała się do przeszłości.
A więc zostanę tutaj i będę bronić bramy.
Nie pozwolimy, żeby Horda spustoszyła również ich czasy.
A co z misją?
Wszystko jest w rękach naszych przodków.
Jeśli znaleźli w sobie siłę, żeby uwierzyć w moje słowa,
to my musimy uwierzyć, że znajdą sposób, by nas ocalić.
Tam. To za tą wieżą.
Chodźmy.
Nieźle jak na księcia, co?
Tak, jestem pod…
Tafari, uważaj!
Kuda! Nie!
Spokojnie. Wyciągnę cię.
Nic się nie bój.
Skup się na misji.
Nie! Kuda!
Nic mi nie będzie.
Musisz odłożyć topór.
Nie masz czasu mnie wyciągać.
Nie zostawię cię.
Masz obowiązek wobec rodziny.
Taka już dola
Psów Wojny.
Ryzyko zawodowe.
Wykonaj zadanie.
Chłopak wreszcie nauczył się słuchać rozkazów.
Nie!
Wasza wysokość…
Dobra.
Godzina dziewiąta.
Kuda, udało się!
Topór wrócił na miejsce!
Kuda.
O nie.
Wakanda w moim sercu.
Wakanda w moim sercu!
Mówiłem, że cię nie zostawię.
Nieźle, mój książę.
Całkiem nieźle.
Jeszcze nigdy nie wróciłem z misji z pustymi rękami.
Skąd mamy wiedzieć, że nasz trud się opłacił?
Nie mieliśmy wyboru.
Skala zniszczeń jest tak ogromna,
że topór z pewnością obrócił się w pył razem z miastem.
Żeby była jasność, to ja podjąłem decyzję o przerwaniu misji.
Choć Kuda jest agentem, a ja rekrutem,
to jestem też księciem.
Góruję stopniem.
Byłeś naprawdę odważny przed Radą i rodzicami.
Tak bardzo zależało ci na miejscu w naszej historii.
I zobacz, uratowałeś ją.
Tylko nikt się o tym nie dowie.
Liczy się wykonanie misji,
a nie to, co potem będą o nas gadać.
Chciałbym zobaczyć przyszłość, o którą walczyliśmy.
Albo chociaż wiedzieć, kiedy nadejdzie.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
OCZY WAKANDY
Napisy: Jakub Kisiel