Για τα νεκρά αδέρφια μας!
Για την προσβολή που μας έκανε η Τροία!
Για την Ελλάδα!
Τώρα!
Έλληνες!
Φέρτε τους τοξότες!
Οδυσσέα. Η μηχανή σου έφτασε στα τείχη της πόλης.
Άψογα.
Μέχρι να νυχτώσει, ο βασιλιάς Πρίαμος, αυτό το φίδι, θα έχει πέσει στα χέρια μας.
Δώστε το σήμα στον στρατό.
Όπου να 'ναι, οι Μυρμιδόνες θα ανοίξουν τις πύλες.
Οι Τρώες δεν το βάζουν κάτω.
Πιθανόν. Αλλά εμείς διαθέτουμε κάτι που εκείνοι δεν έχουν.
Τον Αχιλλέα.
Και δεν έχουν ιδέα ότι παραμονεύει.
Χτυπήστε!
Τραβήξτε!
Χτυπήστε!
Να φύγουν οι τοξότες!
Καζάνια!
Χτυπήστε!
Τα καταφέραμε, αδερφέ μου.
Διακρίνεται η αρχή του τέλους της Τροίας.
Το σχέδιο του Οδυσσέα δουλεύει.
Για να συνεχίσει να δουλεύει, πρέπει οι Τρώες να παραμείνουν απασχολημένοι.
Αχιλλέα, έλα γρήγορα.
Δεν θα σου αρέσει αυτό.
Μα τον Άδη!
Έλεος μ' αυτούς τους Τρώες! Δεν σταματούν να χτίζουν;
Ένα εμπόδιο, ίσως, αλλά όχι ανυπέρβλητο.
Αυτοί χτίζουν, εμείς προσαρμοζόμαστε.
Δίκιο έχεις, Μέμνονα. Πάντα υπάρχει τρόπος.
Αχιλλέα!
Κοιτάτε μπροστά. Έχετε τον νου σας.
Όντως συμβαίνει.
Ο Αχιλλέας θα κερδίσει τη μάχη
και, μέχρι να νυχτώσει, θα έχουμε πάρει τη νίκη για την Ελλάδα.
Όχι, αδερφέ μου. Για τη Γουακάντα.
Μπήκαν μέσα οι εχθροί! Έλληνες στα τείχη!
Έλληνες στα τείχη!
Τραβήξτε! Χτυπήστε!
Μυρμιδόνες! Επίθεση!
-Για την Ελλάδα! -Για την Ελλάδα!
Έλα, γέρο μου. Πρόσεχε τα νώτα σου!
Γι' αυτό σε έχω κοντά μου!
Βγείτε! Έξω!
Τρέξτε.
Εντόπισαν τους Μυρμιδόνες. Το σχέδιο απέτυχε.
Να πάνε όλα στον Άδη!
Σημάνετε υποχώρηση.
Ο Οδυσσέας θέλει να υποχωρήσουμε;
Ο δειλός!
Ενισχύσεις στα πάνω τείχη!
Μέμνονα!
Αχιλλέα, πρέπει να φύγουμε.
Όχι. Έχουμε φτάσει πολύ μακριά για να τα παρατήσουμε τώρα.
Σήμερα δεν γίνεται να πάμε μακρύτερα.
Θες να πεθάνεις εδώ;
Αχιλλέα, αδερφέ μου, η μάχη χάθηκε.
Καταραμένος αυτός ο πόλεμος.
Οι θεοί μάς έχουν εγκαταλείψει, είμαι βέβαιος.
Ανοησία μας που πασχίζουμε ακόμα.
Έχεις κάτι εναντίον της φωτιάς, Αχιλλέα;
Άσ' το, Μέμνονα. Δεν έχω όρεξη.
Ήταν δύσκολη μέρα.
Μ' εμένα, όμως, πάντα μπορείς να μιλάς ανοιχτά.
Τόσος θάνατος.
Και λάσπη.
Πόσους καλούς άντρες έχω φέρει εδώ για να πολεμήσουν για το δίκαιο;
Μόνο και μόνο για να βρουν το τέλος τους;
Αχιλλέα, ήρθαμε μαζί σου
επειδή μας έπεισες ότι υπάρχουν πράγματα για τα οποία αξίζει να πεθάνεις.
Αυτό εδώ ήταν κάτι άλλο.
Υποτίθεται πως θα γινόταν θρύλος, Μέμνονα. Έμπνευση για τις μελλοντικές γενιές.
Αντιθέτως, είναι μια ιστορία με σωρούς πτωμάτων Ελλήνων,
ψηλότερους πια ακόμα κι απ' αυτό το αναθεματισμένο τείχος.
Οι θρύλοι είναι ψέματα, φίλε μου.
Παραμύθια μεταξύ ανθρώπων που ήταν έξω από τον χορό.
Όσα κάνουμε εδώ δεν γίνονται για δική τους χάρη.
Πολεμάμε για την πατρίδα.
Δεν έχω γνωρίσει άλλον πολεμιστή τόσο αφοσιωμένο σε μια ξένη πατρίδα.
Όταν ακολούθησα την εκστρατεία σου, ήμουν περιπλανώμενος.
Εσύ, όμως, Αχιλλέα, με έκανες να νιώσω σαν συμπατριώτης σου.
Κολακείες! Έτσι σχεδιάζεις να αλλάξεις τον ρου του πολέμου;
Ούτε ο Οδυσσέας δεν θα μπορούσε να σκαρώσει καλύτερη στρατηγική!
Μερικές φορές, νιώθω ότι αυτός ο πόλεμος θα υπερβεί τη δική μας ζωή.
Σ' ευχαριστώ που είσαι εδώ.
Κάποιος πρέπει να σου βάλει στα μάτια τα νομίσματα για τον βαρκάρη.
Εγώ δεν θα εμπιστευόμουν εύκολα
κάποιον που χαίρεται να προβλέπει τον θάνατό σου, Αχιλλέα.
Φέρη, σε παρακαλώ. Όχι πάλι τα ίδια.
Μπορεί αυτός ο βάρβαρος να σε έχει πείσει για την αφοσίωσή του,
εγώ, όμως, ήμουν πάντα επιφυλακτικός με τους ξένους.
Ειδικά όταν άλλη μια επιχείρησή μας καταλήγει με κάποιον τρόπο σε ήττα.
Λες και έχουμε κάποιον Τρώα κατάσκοπο ανάμεσά μας.
Ή απλώς είναι πιο βολικό να με υποψιάζεσαι παρά να αποδεχτείς
την ιδέα ότι αποδείχτηκαν ισχυρότεροι από μας.
Μη λες ανοησίες, Φέρη.
Στα εννιά χρόνια από τότε που ο Μέμνονας ήρθε μαζί μας,
έσωσε τις ζωές όλων μας αμέτρητες φορές.
Σήμερα ηττηθήκαμε, δεν το αρνούμαι.
Αλλά να αναζητάς αποδιοπομπαίο τράγο σε έναν αδερφό σου;
Αυτά τα κόλπα αρμόζουν σε ανθρώπους πιο αδύναμους από σένα.
Θα εμπιστευόμουν στον Μέμνονα τη ζωή μου, όπως και σε όλους εσάς!
Ας μην αφήσουμε την αντοχή του εχθρού να σπάσει τους αδερφικούς δεσμούς μας.
Ειδικά όταν είμαστε μια ανάσα από τη νίκη.
Τη νίκη; Μετά το σημερινό;
Ίσως να μην είναι η κατάλληλη στιγμή για άλλο ένα τέχνασμά σου, Οδυσσέα.
Αντιθέτως, βρίσκω τη στιγμή ιδανική για ένα τελευταίο τέχνασμα.
Αλλά όχι σε βάρος σας.
Σε βάρος της Τροίας.
Πείτε μου, πώς πείθεις τον εχθρό σου να σε βάλει μες στο σπίτι του;
Τον κάνεις να πιστέψει ότι νίκησε.
Και πώς θα το πετύχεις αυτό;
Προσφέροντας στους Τρώες ένα δώρο.
Ελάτε. Έχω πολλά να σας εξηγήσω.
Έχω τη θέση του αντικειμένου εντός του Παλατιού της Τροίας.
Πιστεύω ότι, πριν από το νέο φεγγάρι, θα το έχω στα χέρια μου.
Ελήφθη. Ολοκλήρωσε την αποστολή σου με κάθε τρόπο.
Φέρε πίσω το αντικείμενο.
Μην επιστρέψεις χωρίς αυτό.
Για τη Γουακάντα.
Παίρνω πίσω όσα έχω πει για τον Οδυσσέα. Ο άνθρωπος είναι για δέσιμο.
Ιδιοφυΐα, παλαβός, όπως και να 'χει, αυτό θα δώσει τέλος στον πόλεμο.
Και τι θα κάνει ο μυθικός Αχιλλέας χωρίς πόλεμο;
Έχει περάσει τόσος καιρός, που δεν έχω τολμήσει να το σκεφτώ.
Ωστόσο, με τη νίκη τόσο κοντά, δεν μπορώ να μην το κάνω.
Ακόμα και τόσα χρόνια μετά,
θυμάμαι ακόμα τη γεύση του αέρα στην πατρίδα.
Δροσερή και γλυκιά, σαν νερό και μούρα.
Θα το δεις, αδερφέ μου,
όταν τελικά αποθέσουμε τα ξίφη μας στο χορτάρι
και απολαύσουμε την ειρήνη που θα έχουμε κερδίσει.
Μαζί.
Αυτό μου το έδωσε η μητέρα μου, όταν ήμουν μικρός, για καλή τύχη.
Πάντα με προστάτευε.
Πάρε το.
Αχιλλέα…
Όχι, δεν…
Για όλα όσα έχεις κάνει. Για όλα όσα έχουμε περάσει.
Απόψε, θα απονεμηθεί δικαιοσύνη.
Δικαιοσύνη για την Ελλάδα,
για τα νεκρά αδέρφια μας,
για την προσβολή που μας έκανε η Τροία.
Να θυμάστε, βασιστείτε στο σπαθί σας.
-Βασιστείτε στα αδέρφια σας. -Ναι, Αχιλλέα.
Άντρες! Πιάστε τα σχοινιά.
Θα είναι μεγάλη χαρά για τον βασιλιά Πρίαμο.
Και τραβήξτε!
Τραβήξτε!
Για την Ελλάδα.
-Για την πατρίδα. -Τραβήξτε!
Ακόμα δεν καταλαβαίνω την εμμονή αυτών των ανθρώπων με τα άλογα.
Πάντως μπήκαμε, έτσι δεν είναι;
Ο υπόλοιπος στρατός;
Περιμένει εσένα, Αχιλλέα.
Μόλις δώσω το σύνθημα.
Ένα σχόλιο έκανα.
Ένα γιγαντιαίο άλογο;
Θα περίμενα οι Έλληνες να στείλουν κλαδί ελιάς.
Ποιος νοιάζεται; Αυτοί έφυγαν, εμείς νικήσαμε.
Ποιος είναι για άλλο ένα;
Έλληνες!
Δεν έχει πια νόημα να κάνουμε ησυχία, έτσι, γέρο μου;
Ειδοποιήστε τον βασιλιά Πρίαμο!
Τρέξτε στο παλάτι!
Μυρμιδόνες!
Μέμνονα;
Μέμνονα!
Μέμνονα;
Μέμνονα!
Πάρη, πρέπει να φύγουμε!
Λίγα πράγματα ακόμα.
Τι θες από μας, κακούργε;
Αν θες να μας σκοτώσεις, άντε να τελειώνουμε.
Ελένη!
Δεν με ενδιαφέρετε εσείς, ούτε η Τροία, ούτε τίποτα απ' όλα αυτά.
Δεν έχετε ιδέα τι θυσίες έκανα για να πάρω πίσω αυτό.
Εννιά ατελείωτα χρόνια.
Τρέξτε.
Δεν θα έχετε άλλη ευκαιρία.
Μέμνονα;
Μέμνονα!
Φύγε!
Σε είδα στα σκαλιά.
Με κοίταξες στα μάτια και με άφησες στην τύχη μου.
Για ποιον λόγο; Για ένα μπιχλιμπίδι;
Κάνε στην άκρη, φίλε μου.
Μη χρησιμοποιείς αυτήν τη λέξη!
Αχιλλέα, είμαι φίλος σου.
Αλλά αυτό δεν έχει να κάνει μ' εμάς τους δύο.
Τότε, με τι έχει να κάνει;
Ήρθα στην Ελλάδα με μια αποστολή, όχι την ίδια με τη δική σου.
Τώρα, αυτή η αποστολή ολοκληρώθηκε.
Ώστε ο Φέρης είχε δίκιο;
Όλον αυτόν τον καιρό ήσουν κατάσκοπός τους;
Όχι, Αχιλλέα, δεν είμαι Τρώας.
Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να σου πω περισσότερα.
Σε παρακαλώ, φίλε μου, τελείωσε τη μάχη, σφράγισε τον μύθο σου.
Γύρνα στην Ελλάδα ως ήρωας και άφησε το ξίφος σου στο χορτάρι.
Μην αφήνεις την οργή να σε κυριεύσει.
Εγώ…
Εγώ σε εμπιστεύτηκα.
Απλώς άφησε με να πάω στην πατρίδα μου.
Στην πατρίδα σου;
Αχιλλέα…
Αν αυτό θες αληθινά, τότε, μάρτυρές μου οι θεοί…
-Αχιλλέα… -…δεν θα το ξαναπιάσεις στα χέρια σου.
Αχιλλέα, μη!
Όχι!
Αχιλλέα…
Αυτήν…
Αυτήν τη μαγεία έψαχνες τόσο καιρό;
Ακόμα κι αν μπορούσες να καταλάβεις, είναι καλύτερο να μην ξέρεις.
Καταλαβαίνω.
Όποια κι αν είναι αυτή η δύναμη, ανήκει στην Ελλάδα.
Αχιλλέα, για τελευταία φορά, πρέπει να μου το δώσεις, τώρα.
Τέλος, δεν θα σου ξαναδώσω τίποτα.
Ούτε εσύ θα ξαναπάρεις τίποτα από μένα.
Όχι.
Ποιος είσαι;
Μου έδεσες τις πληγές!
Μου έσωσες τη ζωή!
Δεν πρόδωσες την Ελλάδα.
Εμένα πρόδωσες!
Μη σηκώνεσαι!
Αχιλλέα, τελείωσε.
Σε παρακαλώ, δώσε μου το.
Τελείωσε, φίλε μου.
Γιατί;
Γιατί το έκανες αυτό;
Για τον ίδιο λόγο που κάναμε όλα αυτά, Αχιλλέα.
Για την πατρίδα.
Ήταν…
Ήταν όλα ψέματα, Μέμνονα;
Όχι όλα.
Για τον βαρκάρη σου.
ΓΟΥΑΚΑΝΤΑ - ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Μπακάι.
Χαίρομαι που σε βλέπω να περπατάς ξανά.
Συγγνώμη, διοικήτρια Νόνι.
Ακόμα δεν έχω συνηθίσει να ακούω πάλι αυτό το όνομα.
Θα γίνει, με τον καιρό.
Αυτές οι αποστολές έχουν τον τρόπο τους να αφήνουν πάνω μας το σημάδι τους.
Είναι το τίμημα που πληρώνουμε.
Το τίμημα που πληρώνουμε.
Στην πρώτη μου αποστολή,
κάποιος μου είπε ότι, όταν γνωρίσεις τον έξω κόσμο,
είναι αδύνατο να τον ξεχάσεις.
Οι ζωές που ζούμε εκεί μπορεί να μην είναι αληθινές,
αλλά οι εμπειρίες μας είναι.
Έλειψες πολύ καιρό και έδωσες πάρα πολλά.
Όμως, Μπακάι, τώρα επέστρεψες σπίτι, ως ήρωας.
Μπορείς πια να ξεχάσεις.
Είμαι εδώ, κι όμως νιώθω σαν ξένος.
Έδωσα στη Γουακάντα μια δεκαετία από τη ζωή μου.
Πήγα στον πόλεμο για χάρη της, είπα ψέματα, σκότωσα…
Κι όλα αυτά, για την ευκαιρία να ξαναβρεθώ εδώ.
Όμως, τώρα που ήρθα πίσω στον λαό μου,
νιώθω πιο μόνος εδώ απ' ό,τι εκεί έξω.
Στείλε με σε νέα αποστολή.
Εκεί ανήκω.
Εφόσον αυτό επιθυμείς.
Εκεί έξω, όμως, δεν υπάρχει μονοπάτι.
Αν δεν θες να χαθείς,
οφείλεις να είσαι βέβαιος γι' αυτό που αναζητάς.
Αναζητώ αυτό που θέλει η Γουακάντα, διοικήτρια.
Ναι.
Αλλά τι είναι αυτό που αναζητάς εσύ;
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΑ ΚΟΜΙΚ ΤΗΣ MARVEL
Η MARVEL ANIMATION ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Στη Μνήμη του Αγαπημένου Μας ΣΑΪ ΜΠΛΕΪΚ
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη