As críticas á investigación aumentan
e a familia do rapaz desaparecido ofrece 25 000 $
a quen poida ter máis información.
Os días pasan e as preguntas amoréanse.
Onde está Edgar Anderson?
Como desapareceu?
Quen sabe algo que poida levar ó seu regreso?
Ás 11:23 da mañá,
o meu cliente, George Lambert Lovett, foi liberado sen cargos
pola desaparición de Edgar Anderson.
Rexistraron o seu fogar sen orde xudicial
e leva 24 horas no cárcere sen que verifiquen a súa coartada
e sen ningunha proba.
O comisario Nelson continúa perseguindo
as comunidades de cor e minorías da cidade
e a policía de Nelson e o capitán Cripp perderon un tempo clave
con outro rapaz desaparecido nas nosas rúas.
Tras a liberación do señor Lovett,
a policía pide a colaboración
de quen poida ter información.
Quédanche menos de 24 horas, amigo.
Non sexas lacazán.
Edgar vai tolear cando me vexa.
Teño que poñerlle dentes. Quedará mellor.
Lembra a festa de Jerry.
Vale.
Os nenos non se van.
Non desaparecen así coma así.
O diñeiro axudará. Saíu no telexornal da mañá.
Grazas por aceptalo, Cassandra.
Custaríache convencer a Vincent.
Liberaron o home. Terán outro sospeitoso.
Como o leva Vincent?
Non o sei. Non volveu esta noite.
Ocúltame algo.
- Chama ó Dr. Mason. - Creo que xa é tarde.
Volveu tolear.
Meu fillo desapareceu, ninguén o atopa e ti segues co mesmo.
Xa o vin antes. Comeza así.
Non debín verche. Teño que falar con Vincent.
A Vincent só lle importa Vincent.
Coma sempre.
Benvidos! Grazas por vir.
Levamos 25 anos facendo os mellores programas da televisión.
- Sempre me preguntan o mesmo. - Ola.
Por que o facemos?
A miña resposta?
Somos árbitros da maxia.
Rexistradores da historia.
Apaixónanos facer o que facemos: traballar nos xogos.
Valo presentar mañá?
Si. Tes o guión?
- Bolsa ou pau? - Pés.
É un risco. Sabes que a Lennie non lle gusta que camiñen.
Parécelle ben.
Vale.
Só vin pola pensión e a comida.
Coma eu. Non podo quedar.
Señor.
Vin que soltaron o tipo.
Estamos no teu equipo, Vinny... Pero o alcol non leva a ningures.
Pilláchesme. Dylan ou Crystal Gayle?
Eu tentando preocuparme, vale? Deus.
Ei.
Tic, tac. Volve ó traballo.
Merda!
Ei, Vincent!
Concelleiro Costello, que sorte.
Vaille dar o concello cen mil dólares a Sunshine Charity?
Tedes que calar a Jerry, todos o din.
É unha boa causa, e, co voso evento solidario pronto,
desexabamos contribuír.
Que unha ONG que axuda ós pobres contribúa ó plan
de botar os pobres da cidade é incrible.
Considerámolo a nosa contribución ó saneamento de Nova York.
Vincent, preséntoche o meu cuñado, Bruno Di Bari.
O rei do lixo?
De saneamento do Hudson? Non gañaches aí a túa fortuna?
A ironía non para.
Sinto o do seu fillo.
Non podo imaxinar o que está a pasar.
Teñen xa outro sospeitoso?
Meus fillos ven o programa desde que eran así.
O seu favorito é Mush. Como é iso que din?
Merda.
Sé bo! Sé amable! Sé valente!
- Sé brillante! - Diferente.
É "sé diferente!".
Vincent, preciso que conteste unhas preguntas en comisaría.
Levará moito?
Depende.
Edgar?
Non deixes iso no chan.
Sra. Anderson?
Esperaba que viñese.
- Arrestaron o seu marido. - Fóra!
- Tiñan unha orde. - Fóra da miña casa!
- Fóra! - Vale.
Merda!
Tranquilízate.
Isto é unha tolería!
Pon a túa historia en ordes.
En orde. Dise en orde.
Tanto ten. Perdes o tempo.
Que perdo o tempo di. Perdemos o tempo!
Perdedes o tempo!
Veña!
Non vou chegar.
- Árbores verdes... - Perdo o tempo.
Árbores verdes...
- Ceo azul. - Ceo azul.
- Sae o Sol... - Sae o Sol
e brilla a súa luz.
Ola, mundo, hoxe estades ben?
Veña, imos xogar, dáme a man!
Catro!
Cala a puta boca!
Merda.
Perdón, vin ver a Vincent Anderson.
Perdoe.
Xa se fará a iso.
É meu fillo.
Non sabía que foto escoller.
Adoraba esa camiseta,
creo que nunca a quitou.
Tiña que pelexar para poñerlle un abrigo.
É reconfortante que a levase o día que morreu.
Morreu?
É seu fillo?
Vino no xornal. É guapo.
- Grazas. - E branco. Seralle mellor.
A xente non esquece a quen se parece a eles.
E ofreceu unha recompensa.
Tiven que loitar para que a prensa dixese algo do meu.
Síntoo moito.
As dúas estamos chorando por eles.
Non estou chorando, é que xa non sei en quen confiar.
Desculpe. Foi un pracer.
NENO DESAPARECIDO
BRIGADA DE DETECTIVES
Está ben?
Si, grazas, Michael.
Voulle ensinar un vídeo de seguridade do día da desaparición.
Segundo a súa declaración,
viuno por última vez no apartamento, cando marchaba.
Aí está Edgar saíndo do edificio.
Crúzase co Sr. Lovett.
Algo menos dun minuto despois, sae outra persoa.
Quere cambiar a súa declaración?
"A verdade, coma o ouro, non se obtén cultivándoa,
senón separándoa de todo o que non é ouro."
- Tolstói. - Xa sei que é Tolstói.
- Seguro que está ben? - Hostia.
Imos tardar moito? Teño traballo.
- Unha presentación. - Chamou súa muller.
- Dixo que seguiu a Edgar. - Si.
Por que non mo dixo a primeira vez?
Non o sei.
Tamén dixo que pelexaron a noite antes da desaparición.
- Por que? - Non ten que responder.
Escoitounos Edgar?
Non entendo...
Quero saber se Edgar estaba desgustado.
Pode ser.
Si, escoitounos.
Só quero entender isto.
Seguiuno porque estaba preocupado.
Si.
Claramente está a gritarlle.
Chameino,
pero non me escoitou.
Hai moito tráfico a esa hora.
- E foise. - Si.
E xusto despois, desaparece.
A hostia.
Cassie meteuche na merda.
Vincent!
Tiña boa relación con Edgar?
Mellor ca meu pai comigo. E vostede? Que tal co seu pai?
Non moi ben. É militar.
Igual ca min.
Non tentes facerte amigo del. Tente fichado.
Cala.
Grazas, Tina.
- Vincent, síntoo. - Que agarde no corredor.
Cassie?
Temos que saír de aquí, Vincent. É hora.
Como se cortou a fronte?
Teño que falar con Cassie.
Estás toleando, amigo!
Con quen fala?
Cagáchela! Agora sabe que che falta un fervor.
Recoméndolle que remate o interrogatorio.
Dígame como se cortou a fronte?
Ten o grupo sanguíneo deste sangue!
- Caín, vale? - Podes facelo mellor.
Como caeu?
Teño moito traballo, mañá é moi importante.
Pois conteste!
Ei, non me esquezas!
- Podes calar? - Vincent!
Calade!
Calade, estou ben.
Estou ben.
Só quería saber que non estaba enfadado comigo.
Así que seguín.
Chameino outra vez.
Foi por unha calexa. Seguino.
Estirei o brazo para agarralo, e...
Collino pola caluga.
Soltouse e empurroume.
Volvino coller.
Agarreino pola cami...
Pola camiseta.
Foi entón cando faría isto, supoño.
Había moito sangue.
E Edgar estaba...
Estaba alí, mirando a súa...
A súa camiseta rota, e entón...
Miroume a min, coma se non soubese quen era.
Quitou a camiseta e... E tirouma.
Recollina para cubrir a fronte, porque estaba a sangrar moito.
El... El estaba...
Estaba alí, cunha camiseta branca.
Sacou o abrigo e díxenlle,
"abróchao ou collerás frío".
Deu a volta e foise.
Pensei...
Pensei que estaba indo á escola,
e que falariamos pola noite, despois do traballo.
Vincent.
E a camiseta?
Tireina detrás dun contedor.
Detrás ou dentro?
Non, foi detrás.
Tireina detrás.
Vale.
Descanse un pouco.
Quero que quede toda a noite. Que súe.
Ti saberás. A prensa vai tolear con isto.
Debería irse. Volva mañá.
- Déixeme falar con el. - Hoxe non.
Por favor.
Uns minutos despois de que seu marido saíse,
entrou outro home.
E saíu unhas horas despois.
Con vostede.
Confía nel? Coñéceo ben?
É amigo meu.
Durma un pouco.
Cass?
Meu Deus.
Está aí fóra. Prométocho.
Co aumento de xente que ten que durmir á intemperie,
a escala da epidemia de senteitos da cidade
é incomprensible.
Dise que a xente que vive nos sumidoiros e no metro
podería poboar unha cidade.
Polo de agora, a situación...
Non te movas, non o podo poñer recto.
...coa crise nun punto crítico, por fin hai plans...
Aí está.
Vai saír!
...proxecto que realoxará esa xente
gañou apoios nestas semanas.
O concelleiro Costello considerarao un grande éxito tras...
Estou orgullosa.
Mamá!
Vale!
Ti que pensas?
Non te movas.
Teño ganas de traballar contigo.
E nunca máis, Bruno.
Gústame o que fai. Por fin alguén limpa as rúas.
Quen debe aquí?
Ten o apoio da empresa de saneamento do Hudson,
contratada este ano para limpar os túneles de Nova York.
SANEAMENTO DO HUDSON
Vale.
Tranquilo, xa vai.
Aí a tes.
Cecile?
Lévote á casa?
Abusaron ben deste sitio.
Non podo crer que gardara isto.
Cres que Vincent matou a Edgar?
Cassie.
Se fuxise, xa tería volto.
Tivo que pasar algo.
Non deixo de pensar no peor.
Se morreu, ninguén lle fará máis dano.
Súa nai cúlpame. Di que volveu tolear.
Súa nai leva medicándoo desde que tiña nove anos.
Está tolo. Sempre o estivo.
Pero non o bastante para...
- Cassie, non te... - Coñecín a outro.
Non podo vivir con el.
Se Edgar morreu, non o farei.
Non! Está facendo a Eric por Edgar.
Volverá á casa,
verá a Eric e todo sairá ben.
Iso estaría moi ben.
Jerry e os demais xefes van vir mañá ás dúas da tarde.
A hostia, hoxe ás dúas da tarde.
Por favor, se soltan a Vincent, dille que o preciso alá.
Grazas.
- Ai, Xesús. Quérote. - E eu a ti.
- Durme. - Si, vale.
Vale.
Ei.
Que teñen os monicreques, Lennie?
Poden dicir o que nós non.
CORTAFRIAMES NOVAS E REPARADAS
PEZAS - VENTAS - REPARACIÓN CORTAFRIAMES - BATEDORES
Cecile.
Chegamos.
Cecile.
Non esquecemos a Marlon.
Tampouco falades del.
Os xornais só falan do rapaz branco.
É diferente.
- Sábelo. - A diferenza é que Marlon é negro.
Iso é todo.
Desapareceron dous e non os conectades?
- Non tirei a toalla. - Pois tes que facer máis.
Alguén saberá algo nas rúas, nese club
ou nas pistas.
Meu fillo era demasiado fermoso como para desaparecer.
Valo dar por morto?
Marlon era amable.
Xentil.
Gustáballe bailar.
É diferente, pero tamén merece que o busquen.
Sei quen era meu fillo.
E ti tamén.
Era tan guapo coma ese outro rapaz.
Quero que volva.
Dáme igual como o atopes.
Quero...
Quero poder collelo nos brazos.
Quero collelo.
Aínda que só atopes a súa caveira.
Seguirei indo, non pararei
ata que fagas algo máis ca desculparte e traerme á casa.
Es mellor ca iso.
Vasme deixar pasar?
Entón...
Que queres ver hoxe, papi?
Vou cambiar de brazo.
Coidado.
Hoxe vou quedar.
E que vas facer?
- Impedirme que toque o chelo? - Non.
Que tes nesa cabeciña?
O traballo.
- Non o abandones. - Xa pasou máis dunha semana.
Non falo solo del.
William.
Ti saíches de aí.
Agora podes facer algo,
aínda que tenten esmagarte, Michael.
Estás aí por algo. Lémbrao cando xa non estea.
Meu Deus, deixa as despedidas.
Non vas ir a ningures, vello.
Os dous sabemos que si.
Ola?
Es unha nai horrible. Espero que morrese.
Levy revisou as cámaras da tinturería ó outro lado da calexa,
onde tiraron a camiseta.
E tamén do metro diante do estudio. Vincent sae nelas.
Merda. Grazas.
Tes gana de que chegue a cea? Lorenza cociña moi ben.
Levo toda a semana esperando.
Tina.
Podes preparala?
Si.
Rebobina.
Mira aí.
- Que hora é? - As 8:14 da mañá.
Vale.
Xira á esquerda...
cara a escola.
Leva o abrigo.
8:18. Vincent vai na outra dirección.
Esta é a cinta do metro.
8:34, Vincent sae e cruza a rúa. Vai traballar.
Seguridade di que pasou o día alí.
Só saíu 20 minutos para comer. Isto confírmao.
Temos que soltalo.
Onde demo está este neno?
- Merda. - Espérao seu pai.
Ten algo que dicir?
O Sr. Anderson saíu sen cargos
e non fará comentarios.
Deixouno ir só á escola. Como responde ás críticas?
Como dixen, non vai facer ningún comentario.
No xornal chamárono "desgraza de pai"
e dubidan de vostede.
Que contesta?
Dille que non preciso chofer.
Non quere vivir nun mundo no que seu fillo pode ir á escola
e volver á casa a salvo?
Non debería ser un dereito?
Deixei que meu fillo camiñase un par de bloques.
Poden criticarme por iso, pero quero crer...
Non, aínda creo nun mundo no que pode facelo
e volver á casa, vale?
Tras cinco días?
Se fose meu fillo, non volvería vivo.
Vai á merda. Meu fillo está vivo.
George.
Síntoo moito.
Tranquila. Estaba desgustada.
É que... Eu...
Non sei.
Non custa moito facer voar as malas ideas.
Podería ver os debuxos de Edgar?
Teña coidado cos chanzos.
É bo, verdade?
Si.
É bo.
CAMISETA ATOPADA CASA
CAMPO DE BALONCESTO
Quero volver á lista do Sierra.
Ver nomes antigos e as súas conexións.
Quizais volver ó Lux.
O rapaz pasa por diante todos os días.
Despois vira á dereita e pasa polas pistas de baloncesto,
as mesmas nas que xogaba Marlon Rochelle.
Marlon Rochelle? Arrestámolo dúas veces por posesión.
Súa nai aínda me chama catro veces ó mes.
Aquí temos un rapaz de nove anos.
Un rapaz branco.
Cumprimos o noso deber con Marlon e non o atopamos.
Era maricón. Ou está colocado ou afogou no Hudson.
E súa nai merece saber o que lle pasou.
Desapareceron dous rapaces en 11 meses e non os imos tentar conectar?
Si, Marlon drogábase,
pero non sería xusto esquecelo por iso.
Era un neno.
Agora, entre as pistas, o club e os estupas
alguén sabe algo.
- Non insistas. - Falas de Nokes?
Que terá que ver Nokes con isto?
Non apoio o que fan axentes coma Nokes e Kennedy,
pero lembras esa brigada?
Hai tipos con familia e hipoteca
e arrestan matóns con máis diñeiro
do que nós gañaremos na vida.
Unha vez que metes a man, é difícil parar.
Só digo que tendes a entrar sen pensar.
Perdoade.
A xente arrestada a noite da redada no Sierra.
Tina, podes alegrarlle a noite por unha vez?
Vaime volver tolo.
Farei o que poida.
Di Lorenza que non cheguedes tarde. Máis vos vale.
QUEN É OITO?
- Boas. - Ola, Nokes.
Rexistrade a tenda da rúa 13.
- Dicídelles que vos mando eu. - Vale.
Quen é Oito?
O único que o sabía morreu.
- Non... - Déixame, Ledroit.
Non sabes con quen xogas.
Cassie.
Cassie?
Teste que duchar. Sabes que apestas, non?
Apura, tes que cravar a presentación por teu fillo.
- Ei, meu! - Toma.
- Desfruta. - Aí tes.
Que tal?
- Ola. - Ola.
Toma.
Ola.
Aquí ten, señor.
- Dásme cinco minutos? - Si.
Durmiches algo?
Esta noite coñecín a nai dun neno que desapareceu hai 11 meses
e tiña unha... Unha mirada que dicía
que sabía que está morto.
Veña, Cassie, non penses iso. Ven.
Ten que estar vivo.
Ten que estalo.
Está vivo.
Estao.
Sabía que era mala idea.
Jerry, non teño todo o día.
Merda!
Menos mal, hostia.
Vale.
- Hai tempo. - Veu Jerry.
Si.
Ese é Avi Nagler, director de Compras e Márketing.
Tamén está Sam,
presidente en funcións de Infancia e Animación.
E coñeces ó resto.
Xefes e maricóns.
- Vas marchar? - Non, estou listo.
Vale. Segue o guión, sen sorpresas.
- Coidado coa lingua. Grazas. - Vale.
Eu podo.
Eric é un monstro, si.
É aquilo que tememos. É certo.
A sombra que nos vén detrás ou se esconde baixo a cama,
pero tamén é...
ti.
E ti, e ti, e todos nós.
É o mellor e o peor que levamos dentro.
O monstro que camiña ó noso lado.
O que todos os rapaces queren
cando se perden e hai que atopalos.
Si.
Agora teño vergonza, cabronazo.
Ei, Eric!
Compórtate, hai adultos na sala.
Ai, si.
Perdoade.
Non adoito ter compañía educada nin xente que me escoite.
Sabedes? Nesta cidade hai moita xente soa.
Non estás só, Eric.
Ninguén o está aquí.
Tesme a min.
E a min. Eu son Mush, e ela...
Ola, Eric, son Peggy.
E eu, Parker.
Eu estou perdido, así que non es o único.
Todos o estamos á nosa maneira.
Vimos ó parque cando nos sentimos así.
Ti estás perdido, Eric?
Ai, si.
Creo que din un xiro que non era.
Sabedes?
Baixo terra non hai luz,
pero tiña medo a subir
e ninguén me dixera
que o sol podía ser tan... bonito.
- Non! - Ei.
Veña!
Non te movas!
- Que hostia é unha porta verde? - Nin puta idea.
- Foi incrible. - Chegaron as estrelas!
Veña, ho.
- Damas. - De verdade.
- Jackson, que tal? - Un pracer!
Como vai todo?
Mírate, estás para foto.
- Ei, perdoe. - Tranquilo.
- Todo ben. Perdón. - Si. Desfrute!
Fareino!
Vai ó final. E non te coes.
Delicioso.
Vou conseguir a receita deste guiso.
Ti cociñas, Michael?
Si, de Taco Bell e Wendy's.
Alguén o fará. Ninguén se pon forte con comida para levar.
Ei! Xa sabía que era mala idea convidarte.
Tras isto, terei que facer aerobic.
Falaches xa con Dana? Viu a Kimberly desde o de Kennedy?
Está ben. Están a saírlle os dentes.
O bo de casar cun poli
é que fan bos bebés.
Só é un dicir. Tes que atoparlle un bo axente.
Xa quero, pero este panoco é un covarde.
Escoitaches, Ledroit?
Deixa de ir ó Lux todas as noites e busca unha muller.
A quen lle vas contar os teus segredos?
Falo en serio.
Mikey, todos precisamos alguén en quen confiar.
Quen te coida?
Ei!
Estariamos moito máis cómodos dentro.
Teño que marchar.
Vale. Outra vez será.
Si.
Tina.
Mikey.
Dana era a muller de Nokes?
- Mencionástela na cea. - Si.
Si.
Facía... trasnadas con ela.
Con ela e con Kimberly ó principio.
Agora é enfermeira.
Por se queres sabelo,
Nokes é imbécil.
Meu marido tamén o era, pero eu escapei.
- Non sei como aguanta Dana. - Aguantar?
O que?
Bebín demasiado.
Cres que falaría comigo?
Claro, Mikey.
Pregúntolle.
- Boa noite. - Adeus.
Que fas?
- O de sempre, iso queremos. - Que empece a festa!
Veña, unídevos.
Collede un vaso, veña!
Por Eric!
- Jerry. - Recuperáchelo.
Foi Vincent.
Acepto o monicreque, pero non a Vincent. Xa o sabías.
É un perigo.
Mírao.
Seu fillo desapareceu e está a beber?
Fóiselle.
É un problema para mañá. Axítao e a dentro!
Faino ti ou fareino eu.
Jay! Alégrome de verte. Non sabía que ías vir.
Eric!
Ei.
Queda aí.
Atopeino eu.
Si, e saqueino eu.
Podemos gañar diñeiro, Yuusuf.
Para que te drogues?
Eses nenos valen moito se sabes onde vendelos.
TJ sabe quen son os pervertidos.
Cala, estou pensando.
Teño outras ideas.
Que quedes aí!
- Viu este rapaz? - Non.
- Podería chamar? - Viu o meu fillo?
Non, grazas.
Señora, meu fillo. Grazas.
- Desculpe. - Non, grazas.
Viu este rapaz? Desapareceu hai...
É Edgar Anderson, desapareceu.
Podería chamarnos se sabe algo? Desculpe, señora.
AXUDA, POR FAVOR
Desculpe.
Perdoe.
Non garanto que entres.
Ola, axente.
Vexo moito sen atender. Págoche para vixiar a porta.
Todo o mundo pásao ben.
Mira quen volveu.
- Outra vez. - É un crime?
Recoñecédelo?
Como xa lle dixen, é guapo, pero non o vin na vida.
Para. Volve mirar.
- Mikey. - Sinto non poder axudar.
Ei, xa falamos disto.
E cando non estabas?
Abrandáronte no cárcere, pero o mundo avanzou mentres non estabas.
A vida seguiu.
Se ma xogas,
volverei á trena polo que che farei.
Quedou claro?
Pois lisca. Vai xogar.
Ei, ti.
Deixa pasar.
Vale.
Admíteo, estamos na lapa!
- Ai, tío, si! - Vinny!
Cando saias en Bo día, sol, meu fillo volverá!
- Vinny! - Boas!
Estás ben?
Si, que pasou?
Non deberías volver á casa con Cassie?
Non, tranquilo!
Espéroche na barra.
Vale, xa saímos. Vémonos fóra!
Veña.
Merda.
POLICÍA DE NY
Subtítulos: Marcos Carou Balado