Pasaron 48 horas desde que Edgar Anderson desapareceu
arredor das oito da mañá camiño da escola.
Pedimos a quen teña información, por pouca que sexa, que a ofreza.
Chamen e axuden a que volva á casa.
Comisario!
Greg.
Lamentan deixalo ir só á escola
cando aínda está en cuarto?
Greg, non cambies o tema.
- Comisario! - Mary.
Este ano vimos un aumento do 4,7 % dos crimes violentos e homicidios.
Vai dicir que só é outro número?
Só cito o que di a prensa.
Aínda non dicimos nada. Non homicidio, certamente.
Por certo, Mary, a prensa sodes vós.
E Marlon Rochelle?
Desapareceu outro rapaz,
o concello ten que limpar algo máis ca o lixo.
Hai sospeitosos?
Estamos investigando. Pedimos ó público que vixíe.
Veciños, amigos... Non descartamos nada.
Deixemos que os rapaces volvan á escola.
Pero antes,
os pais de Edgar
dirán unhas palabras.
Edgar, se estás a ver isto...
Síntoo, fillo.
Pero volve á casa.
Demostra ás damas e cabaleiros da prensa que non morriches.
Xesús.
Non, sae de aí.
Vale, rematamos.
Informareinos do que pase.
Moitas grazas.
Un corpo ou un sospeitoso.
Con ambos, quizais conserves o posto.
DESAPARECIDO NENO PERDIDO
PENSAMOS EN TI, EDGAR
- Grazas. - Podo axudarte?
- Podes levar isto? - Claro.
BO DÍA, SOL
Lembras a Sebastian, da miña clase?
Ola. Síntoo moito.
Que significa esa frase? Xa non sei nin iso.
- De que a coñeces? - Deume clase.
Vincent, que che pasa?
- Cassie, que...? - Perdoa, Sebastian.
Non pasa nada. Eu...
- Si. - Vale, panfletos.
- Vas de Broadway á Novena? - Teño que traballar.
- Que? - Teño un plan.
Vou meter o seu monicreque no programa.
Atoparon a súa camiseta, Vincent.
- Rota e chea de sangue. - Seino.
E se morreu?
- E se o secuestraron? - Cala!
Non morreu.
Atopareino.
Túa nai ofreceu unha recompensa.
25 000 dólares.
- Queren axudar. - Non vai pasar.
Teñen máis posibilidades con cartos ca cun monicreque.
Vincent!
Por que te desculpaches?
"Síntoo, fillo."
Foi unha forma de falar.
Si, cagáchela.
Marcha.
Gústalle o colexio a Edgar?
Gustáballe...
Gústalle debuxar.
Non é moi sociable, pero é normal.
É fillo único.
Pero está fuxindo, non correndo cara a casa.
Os pais pelexan.
Estes cospen lume.
Unha ensina e espera que algo volva á casa con eles.
Algunha vez o viu sen seus pais?
Normalmente o recolle súa nai. Ás veces, seu pai.
Quen é este, logo?
Comezamos, Sra. Ryan!
Desculpe.
Comeza a cerimonia de premios deste semestre.
Fai felices ás nais.
Grazas.
Meu Deus, tiña xa un fillo e outro de camiño.
Vale, vereinos pola noite.
Si.
Moi ben.
Que pasaba aquí?
Kennedy, o poli ó que tentaches deter.
Morreu nun accidente pola noite.
Merda.
Si, deixa un fillo e ten outro de camiño.
Queren reunirse e brindar por el.
Pensa en non chamar a atención.
Sería un universitario que roubou o coche de seu pai e ía moi rápido.
Parecía cabreado no Lux.
Falaba de algo sobre un Oito.
Deixeino, pero cando escoitei a fita estaba desgustado...
Ei, que fita?
Levabas un puto micro?
Kennedy falou de Oito. Quen é?
A hostia, Mikey, estás obsesionado co Lux.
Cripp...
Tes que controlalo. Perdes o tempo.
Paramos a merda coa redada do Sierra.
A quen lle importa ese Oito?
Será Kennedy mexando pola boca.
Busca os tolos, os rarechos ou os trastornados.
Van 48 horas.
O rapaz está morto ou retido nalgún sitio.
Acabemos co sufrimento de súa nai.
Busca pistas.
Non esperabamos verte hoxe. Estamos probando o novo monicreque.
- Xa. - Mush di...
Ola, descoñecido. Estás ben?
Veu Vincent.
Que...?
Ola.
Que fago na casa?
Facede coma que non estou aquí. Seguide coma antes.
Vale.
Adiante, seguide.
Mac a Toupa di...
Perdinme.
Virei á dereita e despois á esquerda.
Pilleino. Mac a Toupa.
É unha toupa escocesa.
Por que?
O que nos din os xefes
é que, de media,
só o nove por cento dos nenos de Nova York xogan en espazos abertos,
pero hai un mundo que non vemos.
Vémolo escalar,
saír dos sumidoiros.
O mundo máxico no que vive Mac.
- Bug e Mush queren acompañalo. - Si!
- E Mac di... - Tes pelo de fregona.
Por que vas querer ir onde toda esa merda?
Corre, rapaz.
Porque só na escuridade podes ver as estrelas.
Como ves as estrelas desde un tubo?
Veña, home.
Síntoo, Mac é para control de pragas.
Non traballamos con ratos e tubos. Usamos parques e horizontes.
Acepto o do monicreque,
pero Xesucristo bendito, que merda era iso?
Es un cabrón. Polo menos el inténtao.
Descansade un pouco.
Si, descansa a boca.
En serio, es mellor ca iso.
- Fas leña da árbore caída. - Non o preciso.
Tes a todos os diarios enriba
porque deixaches a un neno de nove anos ir só ó cole.
Iso é. Así me gusta.
Veña.
- Por favor. - Vale.
É unha merda, seino. Que queres que lle faga?
Tes algo mellor?
Pode ser.
Si?
- Non quería dicir iso. - Quería.
Non fodas.
Ai, colega.
Tes novas?
Dáme cinco minutos.
Volvo agora mesmo.
Ai, Vincent.
Cala!
Se quixeras librarte de min,
xa o terías feito.
Spence, estou esperando polas cámaras de seguridade.
Van dous días. Sei que leva tempo, pero veña.
Só sabemos que unha muller pensa que o veu camiño da escola.
Mikey, aí estás. Sacaron máis arquivos,
calquera con historial en cinco bloques.
Algúns son moi antigos. Vaia tropa.
Grazas.
Vou polas cámaras de fóra do piso dos Anderson.
Desaparecidos, brigada 27.
Si. Vale.
Podería repetir iso?
Agradeceríao, o antes posible. Grazas, Donny.
Hostia.
Se volveu anegar o catro, Sr. Partridge, esta vez pagará vostede.
Non vou pintar e poñer moqueta cada vez que...
Sr. Lovett? Inspector Michael Ledroit. Podemos pasar?
Está todo por aí, ía fritir uns ovos.
Só queremos botar unha ollada.
E esa porta? Onde vai?
- Ten a chave? - É o cuarto da caldeira.
Ábrao, Sr. Lovett.
Só hai lixo e catres vellos. Listo.
Le unha revista para nenos?
Si, gústanme os quebracabezas.
Ledroit, veña.
Mire isto.
Non.
Volve, máis abaixo.
É un zume?
Abre a porta, que o rexistren xa.
Edgar Anderson leva dous días desaparecido.
Por favor, meu fillo, grazas. Señor, meu fillo.
Un neno, Edgar Anderson, desapareceu.
- Viu este...? - Aparte!
A hostia, esta cidade.
Onde nacen os sonos. É guapo.
CONFÍA EN CRISTO
- Ei, xefe. - Chegas tarde.
A policía di que traballa,
pero non sei que están a facer. É que...
Remataches?
Estou tentando falar.
A poli é inútil.
O Fillo de Sam só é a punta do iceberg,
así que me vou encargar eu.
Este é o novo monicreque. É para o rapaz.
Só estamos a mover as cadeiras do Titanic.
Jerry ten todo o presuposto de outono reservado para Hector e as abellas.
Hostia, Lennie, Hector e as abellas?
- Si. - Afeccionados.
Díxencho, unha e outra vez.
Olen sangue.
Merda, tío.
Fala con Jerry do traballo que estou a facer.
Fálalle disto, vale?
Non desa merda cega e fea de Jackson.
Fálalle disto.
E que hostia é isto?
É... É un caos.
Só son borranchos.
Preciso un monicreque.
O único co que traballas aquí é coa túa boca destrutiva, Vinny.
Como o fas?
Con todo o que che está a pasar,
como fas que custe ter a simpatía humana máis básica por ti?
Non teño programa. Fáltame o monicrequeiro xefe.
Non teño nada, sabes?
E vés dicindo algo obvio.
Preciso solucións.
Fixéralle torradas.
Que?
Non as quixo.
Fixéralle torradas...
A mañá que...
Esa mañá...
É idea de Edgar.
Quero facela realidade porque,
se sae no programa,
ó mellor veo
e volve á casa.
- Vale. - Virás á festa?
Vinte e cinco anos de televisión merecen unha festa.
Ei, Jerry, colega.
Podo falar contigo un momento?
Xa baixo eu.
Viu este rapaz? Desapareceu.
Señora, señor. Viron este neno?
Desapareceu.
Moitas grazas.
Viu este neno? Podería botar unha ollada?
Grazas, agradézollo. Señor?
Edgar!
Desculpen, perdón. Edgar!
Perdoen, perdoen. Edgar!
Edgar! Perdón.
- Coidado! - Ei!
Está aí.
Por que leva o abrigo de meu fillo?
Non se me achegue, señora.
...un conserxe que traballa no edificio de Edgar Anderson
foi arrestado pola desaparición do rapaz.
George Lovett foi detido a finais da mañá...
Non, debémosllo.
Non debería estar traballando.
Xa. Déixalle que o presente para que poidamos asumilo.
Veña, home.
Probablemente, pero leva a facer iso...
Ten unha idea abraiante. Non llo debemos ó programa?
- Vincent. - Jerry.
Sinto moito a túa perda.
Por que? Aínda non morreu.
Tranquilo, non o perdeu el.
Cala.
Lennie dime que estás traballando nun monicreque.
Si.
Ten nome?
Si.
- Eric. - E fíxose a luz.
Eric?
Si.
Vai cagar polo puto Hector, o seu soño húmido de abellas gloriosas
e a súa horta de merda
e poñeranos en primeiro plano.
- Nin deberías estar aquí. - Jerry.
Debémoslle escoitar a proposta.
Todos aquí o apoiamos e creo de verdade que ten algo bo.
Vale. O venres.
Ás dúas. Reunirei o equipo.
Con todo.
Si.
Venres ás dúas con todo.
- Grazas, Lennie. - Non a cagues.
Colega, es un bo amigo.
Sempre.
Levaches a meu fillo?
Sempre che gustou.
Lennie, último ensaio en cinco minutos.
Vale.
Diga?
Vincent.
É a policía.
- Larry. - Terá o vídeo hoxe.
Chegaron as análises da camiseta. Sangue cero positivo.
Compárao cos informes médicos
e busca o que teñamos de George Lovett, a ver se foi ó psicólogo.
Avísame cando cheguen Clark e os Anderson.
Xa chegou, quere falar co seu cliente.
E chamou un tal William, que sabes quen é.
Sra. Clark.
A policía está disposta a incriminar outro home negro?
Un pracer, coma sempre. Violou un menor.
Anulouse tras unha apelación hai nove anos.
Vive catro pisos baixo os Anderson
e foi o último en ver o rapaz a mañá que desapareceu.
Que clase de detective sería se non o traio?
Fago o que podo.
Faga máis, porque non chega.
- Onde medrou, Ledroit? - Hell's Kitchen.
E rematou aquí? Está máis seguro alá.
Sabe deletrear "racista"?
P, O, L, I.
Pase.
Grazas.
Para xa.
PROBA
Recoñece isto, Sr. Lovett?
Atopámolo no soto do seu piso.
- Que facía alí? - Non ten que responder.
Cremos que era de Edgar.
Algunha vez o convidou ó apartamento?
Si.
- Para que? - Gustáballe debuxar.
Na parede?
Alí abaixo só hai arañas e mofo. Por que non?
Gustáballe quedar na escuridade. Sentíase seguro.
Convida moitos nenos á súa casa...?
Non o fago, non.
Repítolle, non ten que contestar.
- Por que estaba alí entón? - Non lle gustaba que pelexasen.
- Quen? - Seus pais.
Escoitounos pelexar esa mañá?
Pelexaban todo o tempo.
- E esa mañá en concreto? - Coma sempre.
Quero que vexa isto.
Atopamos a camiseta de Edgar. Recoñécea?
Mire ben.
Ten sangue.
Sabe onde está Edgar, Sr. Lovett?
Míreme.
Sabe onde está?
Estivo preso.
Apelado.
- Emendeino. - Iso só o fan os culpables.
- Vostede é culpable? - Detective!
Esixo un tempo co meu cliente.
Pódeme confirmar o seu grupo sanguíneo?
Cero.
O máis común.
Señores Anderson.
Teno? Ten a Edgar?
Non é George. El non o faría.
Non o sabes. Deixa de dicilo.
Polo amor de Deus.
Rexistramos o seu piso.
Atopamos debuxos infantís e un zume no soto.
Recoñecen isto?
- Si. - Si.
Sabían que Edgar ía ó seu piso?
- Coma todos. - Non fala diso.
- Coñéceo de toda a vida. - Xusto.
Aínda non sacamos conclusións.
Para xa!
Na tele din que, se estivese vivo, xa o terían atopado.
Non vexan a televisión.
Temos o grupo sanguíneo da camiseta.
Estamos comparándoo co de Edgar.
- Cal é? - Cero positivo.
Edgar é A positivo.
Vaia.
É unha boa nova.
Axudaría se anunciamos que hai unha recompensa?
Pode ser. Chamarémolos cando teñamos algo.
- Detective. - Desculpen, téñome que ir.
Que fas?
Cheiras a alcol.
Cassie, espera. Cassie!
- Mikey. - Que?
Como foi?
O sangue de Lovett coincide co da camiseta.
O negro?
Pilláchelo.
Di que quedou todo o día arranxando un escape no segundo.
Esperamos que confirmen a coartada,
pero atopamos debuxos infantís nas paredes do seu soto.
Non o soltes ata que confese.
- Ten avogado? - Renata Clark.
Merda, que dor de cu,
sobre todo cando ten un culpable.
Terás que darllo a Homicidios esta semana.
Mikey, a nai de Marlon Rochelle volveuche deixar unha mensaxe.
Non sei que máis dicirlle.
Marlon Rochelle outra vez?
O seu rapaz está morto.
Con este, polo menos súa nai quizais o poida sepultar.
Hai que celebrar as vitorias.
Vémonos o venres para cear.
Lorenza pasou a semana cociñando.
E nada de volver ó Lux, oíches?
Vas ir ó velorio de Kennedy esta noite?
Xa non coñezo ninguén en Antidrogas.
Eu coñezo a súa muller de clase de mecanografía.
Pasei por moitas cousas con Dana.
Boa noite.
Non contribúes, Ledroit?
Recadamos para a viúva de Kennedy.
Unha gran perda.
Aquí tes.
A súa viúva apreciarao.
Ese cabrón ten que volver ó seu sitio.
Pasaron case tres días. Ten algunha pista a policía?
Non se acheguen, déixenos pasar.
Déanlles algo de privacidade, queren? Perderon o seu fillo.
- Leva isto. - Vale.
Non está aí.
Xusto.
Medrei na cidade.
Para min, sempre foi a rapaza que te espera na casa.
Leva tempo soportando críticas ó concello.
Os senteito chegan...
Por favor.
Por favor, non podemos...?
Non podemos falar disto? Do cheque de miña nai?
Non podemos falar? Dáme o puto mando.
Sabías que ía á casa de George?
Coma todos os nenos.
Deixábalo ir alí?
É George. Edgar criouse con el.
Pois busca outra persoa.
Alguén que saiba onde está meu fillo.
Tamén é o meu!
Vincent, cres que quero o diñeiro de teus pais?
Dános información. A xente non axuda sen incentivos.
Danche o diñeiro e lévante a alma. Só entenden o diñeiro.
É seu neto.
Dime unha vez na que amosaran o máis mínimo interese no seu neto.
Non podes, así que voullo devolver.
Temos que traballar xuntos.
Hoxe pensei que o vira.
Só era un abrigo.
Unha chaqueta parecida á súa.
Que fas cos seus debuxos?
Xa cho dixen, traballar nun monicreque.
Se saco a Eric no programa...
- Eric? - ...Edgar verao
e entón saberá canto o amamos e queremos que volva á casa.
Saberá que facer.
Meu Deus.
Toleaches.
Non. Que?
Debiches dicirlles que fuches tras el.
Á policía.
Pilloute, Vincent.
Como te fixeches ese corte da fronte?
Vincent, cando te cortaches?
Cal é o teu grupo sanguíneo?
Vou devolver o cheque.
DESAPARECE O NETO DO PROMOTOR INMOBILIARIO ROBERT ANDERSON
Quizais no che guste, pero precísasme, Vincent.
Non oio nada.
Só ti sabes como funciona a mente do rapaz.
Non oio nada!
Se me sacas no programa, verao.
E así volverá á casa.
- Que ben. - Veña, en serio?
Só podes compensalo
facendo o que che pediu.
Para xa.
Estás sendo un pai de merda da boa.
Xa.
Agora si que escoitas.
Dixérante que es un cabrón?
Señor Lovett.
Veña, xa sabe que non podo falar sen a miña avogada.
Fálame disto?
- Que é? - Cóllao.
Sabe quen é.
Suponse que son eu?
De verdade?
Non o fixera entón e tampouco esta vez.
Pero vai facer o que lle pete.
Teño 72 anos.
Leva tanto sen poñérseme tesa que ata Xesús diría que é un milagre.
Non me gustan os rapaces como pensa. Que noxo.
Voulle dicir algo.
Canto máis me teña aquí,
máis tardará en saber quen ten a Edgar.
Iso é culpa súa, detective.
Taylor.
Abre.
Queda ata que eu diga.
Ei, Yuusuf!
- Que? - Teño o que pediches.
Por que tardaches tanto?
Que che dean.
E a ti.
Vincent, sabe túa nai que viñeches?
Onde estaría a gracia entón?
Tia, está miña nai?
Tia, recolliches a roupa do señor Anderson?
Si, Sra. Anderson, vouna colgar.
Miña nai.
É de boa educación avisar, Vincent.
Se contestases as miñas chamadas e avisaras de que viñas,
tería algo feito para comer.
Sae de aí.
- Non teño fame. - Un té, polo menos?
Díxoche algo máis a policía sobre a detención?
- Non. - Claro que é negro.
Xesús, miña nai. Non precisamos o teu diñeiro.
Sempre te pos así cando fixeches algo mal.
- Sentiraste mellor co té. - Vas precisar algo máis forte.
Pareces canso. Poste rabudo se non dormes.
Teu diñeiro non vai salvar a Edgar.
Píllalo?
Pois non debiches perdelo.
Tes razón, estou canso.
Podo durmir aquí?
A cama non está feita.
E non podemos pedirllo a Tia. Sabes como se pon.
Non podes ir á casa?
Non me digas que te volveu botar.
Precisas diñeiro para un hotel?
Non preciso diñeiro para un puto hotel.
Vas volver alí. Podo sentilo.
Eras igual de pequeno. Sempre falabas só.
Dicías...
"Só porque non poidas velo non significa que non está aí, mami."
Teño que marchar.
Escapabas da escola,
e aquel verán cando tiñas 16 anos.
Sabes o que facía?
Tes que volver a tomar as menciñas.
Non.
Aínda teño o número do Dr. Mason.
Non, miña nai, por favor, podes escoitar?
Que cres que che pasa?
- Teño medo. Teño moito medo! - Ai, cala!
Teu pai está a traballar.
Sabes, Vincent?
Tes que deixar de culpar do problema ós demais
e pensar que a solución lévala dentro.
Non precisamos o diñeiro.
Pois compra cobre.
Teño dous mil metros cadrados e 12 baños
que precisarán tubaxe.
Pai?
Ceo, son eu.
Chamaches ó traballo. Estás ben?
Xa falamos disto!
Pero mírate.
Dixemos que non o farías ata que volvese.
Pretendías facelo comigo?
Non te fagas o listo. Veña.
Coidado.
E arriba.
Todo ben.
Coidado cos brazos.
- Estás a tope. - Outra.
Non quería darche máis traballo.
Aí tes.
Non che importa que saia?
Tes febre. Podo quedar.
Non.
Vai traballar.
Tes que atopar o rapaz. Quen se non?
Grazas.
Que é isto?
A amarela, para ti. A verde, para Caroline.
E queda a conta bancaria.
Non vou falar disto hoxe.
Non por iso deixará de pasar.
Adeus!
Chegou hoxe un whisky de case dez anos.
- Logo. - Non sabes o que perdes.
Dúas hamburguesas con patacas.
- Rapaz, tes fame? - Si.
De dous en dous, vale?
Axente.
E Gator?
Que forte!
Vou precisar outra fina!
PRIVADO
Mikey.
Temos que falar.
Vale.
Falemos.
Na barra.
Quero que escoites algo, Gator.
Antes chamábasme Alex.
A outra noite, cando pillei os polis tentando chantaxear...
Os mamíferos teñen parasitos.
O meu é a poli.
- Pillei unha cousa. - Como dicía, sempre de servizo.
Chegou hoxe un whisky de case dez anos.
- Logo. - Non sabes o que perdes.
Dúas hamburguesas con patacas.
- Rapaz, tes fame? - Si.
Ese rapaz desapareceu. Ten nove anos.
Fai dez en xullo.
Queres facer coma que non me entendes?
Chegou hoxe un whisky de case...
Sexa o que sexa
que fixen no pasado, Mikey,
este sitio está limpo.
Aprendín do Sierra. Cumprín a pena.
Temos para tódolos fetiches, pero teñen que ser legais.
Así insistín que funcionase cando non estaba e tamén agora.
Algúns dos rapaces parecen moi novos.
Mireilles o carné e fan probas todos os meses. Teño os papeis.
Boto os pervertidos.
Os rapaces depílanse antes de foder.
Son un empresario.
O pasado... xa pasou, Mikey.
- En serio? - En serio.
Vale, non me cres.
Si, ven por aquí.
Mandy, veu teu fillo outra vez?
É a última, prométoo. Seu pai recollerao en dez minutos.
Charlie, xa chega de torta.
E ese whisky de case dez anos...
Queres probalo?
Ei.
Ven aquí.
Estou limpo, Mikey. Servín a pena.
Por que non paras de vir?
Grazas, Gator.
NENO DESAPARECIDO
Tes as cintas na mesa.
Desaparicións. Inspector Ledroit.
Perece que todos esqueceron o meu fillo.
Chámase Marlon Gabriel Rochelle.
Desapareceu o 12 de xuño de 1984.
Ninguén o esqueceu, Cecile.
A desaparición de Edgar Anderson cuestiona aínda máis o concello...
Damos paso a Derek...
Forte bastante?
Ten que selo.
Desta vez vasme dar, Yuusuf?
Darche o que?
Iso está a comerche o cerebro.
Chegou o día, chegou a romaría.
A lenda de Vincent Anderson.
Tes que deixar de culpar do problema ós demais
e pensar que a solución lévala dentro.
Agora comeza o bo.
CERTIFICADO DE NACEMENTO
GRUPO SANGUÍNEO
Podería falar co inspector Ledroit?
Subtítulos: Marcos Carou Balado