Dahil naabot na natin ang goal,
ipagpapatuloy ko na ang ipinangako kong misyon.
Mapapanood n'yo ang panggugulpi ko sa mamamatay-tao na si Yu Gil-hak.
SI YU GIL-HAK BA TALAGA 'YAN?
NABABALIW NA SIYA
SIGURADONG PEKE 'TO
SINUNGALING
Kayo naman.
Kailan pa ako nagsinungaling sa inyo sa stream?
Ihanda n'yo na ang mga donasyon n'yo.
Magkikita tayo ulit.
Palagi na lang ba naloloko ang mga mokong na 'yon?
- Gumawa ka na ng thumbnail para sa video. - Sige.
Patay ka sa 'kin.
Sino ba kayo?
Natakot ka ba?
E, paano naman ang mga nabiktima mo
habang ginagahasa at pinapatay mo sila?
Hoy!
Simulan na natin ang stream.
Sino ka?
Gusto mo bang mamatay?
Ako?
Kaya mo ba akong patayin?
Sino ka?
Ako?
Hindi ako katulad mong walang kuwenta.
Salamat.
Maitanong ko lang,
ano'ng ginagawa mo ro'n kanina?
Naghahanap ng materyales para sa susunod kong ipipinta.
Pintor ka pala.
Oo.
Siyanga pala,
kilala mo ba ako?
Oo, kilala kita.
Kung gano'n,
bakit mo ako iniligtas?
Ayokong masira
ang mga materyales ko.
Ano?
Nandito na tayo.
'Yon ang bahay ko.
Hindi.
Manong...
bakit ka nagsisinungaling?
Ano?
Sino ka ba talaga?
Ano 'to?
Hoy!
Gising ka na ba?
Ano 'to?
Gumaganti ka ba dahil sa ginawa ko?
Nagkakamali ka.
Pumapatay ako ng tao.
Papatayin kita dahil 'yon ang trabaho ko.
Walang kinalaman dito ang pinanggalingan mo.
Naiintindihan mo ba?
Ano?
Maawa ka sa 'kin.
'Wag ako.
'Wag!
EPISODE 5
IMPOSIBLENG MAKAWALA AT LABANAN ANG KAMATAYAN.
Papatayin ko siya.
Bago 'yon...
Masaya ka ba, ha?
Bakit hindi mo subukan?
Bakit ganito? Bakit hindi gumagana?
May problema ba?
Ano'ng nangyari?
Namatay ka ba tapos bumalik rito?
Pahirap sa buhay ang mga bobong katulad mo
dahil sobra kayong mag-isip.
Hindi nasusunog ang apoy.
Hindi nababasa ang tubig.
Halata naman, di ba?
Kung gano'n,
ikaw ang tumapos ng susunod kong sasabihin.
Hindi namamatay...
Ang kamatayan.
Ito ba ang plano mo?
- Ano'ng ibig mong sabihin? - Lahat ng nag-uugnay kay Park Tae-u.
At...
ang pagkamatay ni Ji-su.
Nakita kong binabasa mo ang libro niya.
Bakit kailangan niya pang mamatay?
Kahit isa kang diyos, sobrang sama mo!
Nagawa mo pang tumawa?
Sinabi ko na sa 'yo dati
na hindi ako diyos.
Ginagamit ko lang ang katawang 'to para makipag-usap sa mga tao.
Kaya kong baguhin ang anyo ko.
Nagustuhan mo ba?
'Yan ba ang tunay mong anyo?
Hindi.
Yee-jae.
Ji-su.
Tama na.
Nanlilisik ang mga mata mo at sinisigawan mo pa ako kanina.
Bakit di mo na ako matingnan?
Pakiusap, tama na.
Bakit?
Nakokonsiyensiya ka ba sa pagkamatay ng babaeng 'to?
Binasa ko lang naman ang isinulat ng isang babaeng malapit nang mamatay.
Tiningnan ko kung dapat ba siyang parusahan
katulad mo.
Kung gano'n,
ako ba ang may kasalanan sa...
Nakatakda siyang mamatay ro'n no'ng oras na 'yon.
Kaso napalapit siya sa taong kasama niyang namatay.
'Yon lang ang nagbago.
Ibig bang sabihin, si Park Tae-u ang nakatakdang pumatay kay Ji-su?
Bakit niya gagawin 'yon?
Gusto mo na bang simulan ang susunod na parte ng laro natin?
Sige.
'Yon nga ang gusto ko.
- Mabilis na kamatayan ba ang gusto mo? - Hindi.
Gusto ko nang patayin ang gagong 'yon.
Sinabi ko na sa 'yo
na makikialam ako
kapag sinubukan mong pumatay ng ibang tao.
Sige. Subukan mo lang.
Kaya mo kayang sumuway sa mga alituntunin ko
at talunin ako sa sarili kong laro?
Minsan, kailangan lumaban ng mga talunan.
Kahit ilang beses mong pagbalaan ang mga tao, hindi sila makikinig.
Mga tanga.
Ayokong magsayang ng bala.
Kailangan mo 'tong pagdusahan.
Bakit ang daming dugo?
May sugat ba ako?
Sino ang lalaking 'to?
May tao ba riyan?
Nakakagulat naman.
Ano'ng hilig ng lalaking 'to?
Imposible.
Dugo ba ang lahat ng 'to?
Nakakadiri.
Ako si Jeong Gyu-cheol.
Ako ay 34 taong gulang.
Lumaki ako sa ordinaryong pamilya,
pero sa murang edad, alam kong may espesyal akong talento.
SEREMONYA NG PAGBIBIGAY-PARANGAL SA MGA BATANG PINTOR
PINAKAMALAKING PREMYO
Pero hindi binigyang-puri ng mundo
ang talento ko.
Isang araw,
nakakita ako ng kalunos-lunos na pangyayari
na nagbigay ng inspirasyon sa 'kin.
Ipininta ko ang nakita ko no'ng gabing 'yon
at nabenta 'yon sa mataas na halaga sa ibang bansa,
at mainit itong tinanggap dahil nailarawan ko ang kasamaan ng tao.
Pagkatapos n'on,
sineryoso ko ang pagpipinta.
May natagpuang mga putol na bahagi ng katawan sa Lake Park sa Sangwon.
Base sa mga fingerprint na natagpuan sa mga biyas,
napag-alaman na isang linggo nang nawawala ang biktima...
Pitong putol-putol na katawan
ang natagpuan sa burol ng Pyeongjae-dong.
Ayon sa pulis, ang mga putol na katawan...
Ito ang mga painting ni Mr. Jeong Gyu-cheol.
Magsisimula ang bid sa 120 milyon...
130 milyon. 140 milyon.
Ipinagpalagay na kagagawan ito ng isang gumagalang serial killer.
Simulan na natin ang bidding sa pangalawang painting, Scratch.
120 milyon. 170 milyon.
Binuhay ko ang 15 na taong nagsakripisyo ng mga buhay nila
sa pamamagitan nang pagpipinta.
Demonyo ka.
"Author Lee Ji-su"?
Parang isang laruan...
ang katawan niya.
Ang demonyong 'to...
ang papatay sa isa pang demonyo.
Park Tae-u...
Sisiguruhin kong pahihirapan kita hanggang sa pinakahuling hininga mo.
Ayos.
Ibang klase ka talagang bumaril.
Sandali lang.
'Yong classic naman ang subukan natin.
Sige, sir.
Go!
Tulad ng kinuwento ko sa 'yo,
pitong beses na rin akong namatay.
Ngayon, nasa katawan ako ng isang guwapong modelo.
Ang pangalan ko bago ako unang mamatay
ay Choi Yee-jae.
Ji-su.
Alam kong mahirap paniwalaan,
pero ako talaga si Choi Yee-jae.
AUTHOR LEE JI-SU
Tatanggalin ako ni Papa sa posisyon kapag nalaman niya, di ba?
Hindi puwedeng mangyari 'yon.
Paano kung ikaw ang umako nito?
- Ano? - Hindi ka naman uminom.
Kayo rin naman.
Pero humithit ako ng droga.
Ano?
Kapag nakulong ka,
babawi ako at babayaran ko ang lahat ng oras na nawala sa 'yo.
Gagawin pa kitang CEO ng isa sa mga subsidiary natin.
Sir.
Heto.
Susuko na ako sa pulis.
Hello, 911?
Naaksidente ako.
"Author Lee Ji-su"?
Parang isang laruan
ang katawan niya.
Sige, sir.
Wala sa opisina si Mr. Park, may pinuntahan siya.
Kailan siya babalik?
Hindi ko puwedeng sabihin ang iskedyul niya.
Saang estasyon ka nagtatrabaho?
Babalik na lang ulit ako.
Sir.
Mayroong seminar ang mga empleyado ngayon.
Siguraduhin mong nando'n ka para suportahan sila.
Opo, sir. Makakaasa po kayo.
Sumakay na kayo.
Ayos lang po. Hihintayin namin 'yong susunod.
Sige na, sakay na.
Pamilya naman tayo rito, di ba?
Salamat, sir.
Makikiraan po.
Mga psychopath.
Baka may isa rito ngayon.
Sa isang pagsusuri ng mga halos 1,000 matagumpay na CEO sa Amerika,
natuklasan na ang 21% sa kanila ay may katangian ng isang psychopath.
Ayon sa pagsusuri, napag-alaman
na mas may tsansa ang mga psychopath na magtagumpay.
'Yon ay kung wala silang kagustuhang pumatay.
Nakakamit nila ang tagumpay dahil inuuna nila ang mga layunin
bago ang awa.
Si Stephen Lee, ang CEO ng Kane na kalaban ng Taekang,
ay isa raw psychopath.
Di natin sila hahayaang manalo.
Iniimbitahan ko si Mr. Park sa entablado para sa isang test.
Pang-artista ang hitsura mo.
At dahil nasa 'yo na ang lahat,
tingnan natin kung may mga katangian ka ng psychopath.
Ilan ang nakikita mong nakangiti, Mr. Park?
Tatlo.
Parang nahirapan ka.
Tingnan natin ang susunod na slide.
Alin sa mga larawang 'to ang naiiba?
'Yong pangatlo.
Pasensiya na kayo,
pero mukhang hindi psychopath si Mr. Park.
Sayang.
CEO PARK TAE-U, ANG BAGONG MAHARLIKA NG IKA-21 SIGLO
Mayroon kang tumor sa utak.
Tatapatin kita.
Huli na para magpagamot.
Kung gano'n, ang dugong 'yon...
Mr. Jeong, alam kong mahirap tanggapin...
Ilang araw na lang ang itatagal ko?
Mga isang buwan na lang.
- Sapat na 'yon. - Ano?
Mr. Jeong.
Mr. Jeong!
Kailangan kong malaman kung saan nakatira si Park Tae-u.
Ano 'yon?
Mr. Jeong,
may tumawag dito, gusto nilang bilhin ang Red Cloud.
Sinabi ko sa kanila na hindi binebenta 'yon,
pero nagpumilit sila at personal ka raw nilang kakausapin.
Sinong baliw ang bibili ng basurang 'yon?
Ano, sir?
Si Park Tae-u, ang CEO ng Taekang.
Si Park Tae-u?
Oo, sir. Papunta na raw siya sa gallery ngayon.
Papunta na ako.
Nabalitaan kong interesado ka sa painting na 'to.
Sino ka?
Ako si Jeong Gyu-cheol.
A, ikaw pala, Mr. Jeong.
Isang karangalan na makilala ka.
Kung ayos lang sa 'yo,
puwede mo bang ibahagi ang interpretasyon mo sa larawang 'to?
Ginawa ko 'to...
gamit ang pinagsama-samang dugo ng limang tao.
Ibig mong sabihin...
totoong dugo 'yan?
Oo.
Ang mga linyang 'yan
ang sumisimbolo sa kamatayan nila na pinagsama-sama ng kamay ng diyos.
Ang "diyos" bang tinutukoy mo...
ay ikaw mismo?
Oo.
Alam kong maiintindihan mo ang mga gawa ko.
Ano sa tingin mo ang dahilan kung bakit gusto ko ang mga gawa mo?
Siguro dahil magkapareho tayo.
Nagdudulot ng atraksiyon ang pagkakapareho.
At anong klaseng tao tayo?
Mga sira-ulong nagpapanggap na diyos.
Ano'ng sinabi mo?
Pumapatay ako ng tao
katulad mo.
Nagbibiro lang ako.
Hindi ko akalaing seseryosohin mo.
Hindi magandang biro 'yon.
Hindi naman kita kilala.
Pasensiya na kung nasaktan ka.
Pero kung ikaw ang papatay,
makikialam ako.
Mr. Park.
Hinahanap po kayo ng chairman.
May nagsabi sa 'kin na hindi mo raw binebenta 'to.
Sayang naman.
Paalam.
Mr. Park.
Kung ibebenta ko 'to sa 'yo,
saan mo ilalagay?
Sa bahay ko.
Sa bahay mo...
Magkakaroon ng halaga ang painting na 'to.
Ibebenta ko sa 'yo.
Ibigay mo sa 'kin ang address mo,
ako mismo ang magdadala ro'n.
Kung gano'n,
ikatutuwa ko 'yon.
Pagkatapos n'on,
iimbitahan kita sa studio ko.
May espesyal akong ipipinta
para sa 'yo.
Aasahan ko 'yan.
Tama.
Asahan mo.
Pahihirapan kita hanggang sa mamatay ka.
Ang sabi ni Kamatayan, makikialam siya kapag sinubukan kong pumatay.
Binabantayan niya ba ako?
Idinadalangin ko sa ngalan ng Panginoong Hesukristo.
Amen.
Bago tayo magtapos sa misa,
ang ama ng namayapang si Park Jin-tae John, ang dating CEO ng Taekang,
na si Mr. Park Jin-seop Peter, ang chairman ng Taekang,
ay magbibigay ng elohiyo.
Natatandaan mo ba ang kasambahay nating nagdadala ng baby rito?
Kakaiba ang pangalan n'ong baby.
Bo-ri nga ba?
Paano ko maaalala ang pangalan ng anak ng isang kasambahay?
Nakita ko ang lahat.
Ang ingay mo.
Tinakpan mo ang bibig niya.
Seryoso ako.
- Talaga? - Nabuhay siya, pero kinailangan operahan.
Muntik na siyang mamatay.
May...
pinagsabihan ka ba tungkol do'n?
Sinabi ko kay Papa.
Alam niya pala.
Ano naman?
Araw-araw kang umiinom ng gamot dati
dahil naririndi ka sa iyak ng sanggol.
- Umiinom ka pa rin ba n'on? - Ano?
Nakatago 'yon sa panulat mo.
Akala mo hindi ko alam?
Gago ka!
Hinahanapan mo ba ako ng baho?
Bakit hindi ka magpakatino?
Oo nga pala.
Hindi mo kaya dahil wala kang lakas ng loob.
Hindi mo alam
kung gaano kalakas ang loob ko.
Kaya nga buhay ka pa hanggang ngayon, e.
At isa pa,
di ko ininom ang gamot dahil naririnig ko ang iyak ng sanggol.
Ininom ko 'yon dahil may mga boses na bumubulong sa akin na pumatay ako.
Si Jin-tae
ay isang malaking biyaya
sa amin ng asawa ko.
Hanggang ngayon,
nami-miss ko pa rin siya.
Hanggang kailan ba niya babanggitin ang gagong 'yon?
Nakikinig ako.
Tama kayo.
Si Mr. Park ang nag-utos na mag-seminar ngayon.
Kain na tayo. Kaya nga tayo nagtatrabaho, di ba?
Wala ka talagang malasakit.
Hindi mo man lang pinainit.
Iinit din 'yan sa bituka mo.
Kung kailan ako kakain ng isaw na baboy, saka mo babanggitin ang bituka?
Wala ka ring awa.
Grabe, astig talaga ang mga V8 na makina.
Hayaan na natin ang mga traffic officer.
Puwede bang 'wag mong bilisan?
'Wag mo na silang habulin.
Hoy!
Gagong 'yon!
Huli ka.
Sir, masyadong mabilis ang takbo mo.
Patingin ako ng ID mo
at pakihipan 'to.
Bakit siya magbibigay ng speeding ticket kung mga detective kami?
Ang bilis mong magpatakbo kahit di ka nakainom.
Bibigyan kita ng tiket.
Mag-ingat kayo sa susunod.
Lumabas ka muna sandali.
Mag-iinspeksiyon lang ako.
Lintik.
Wala kang modo.
Huminahon ka.
Sundin mo na lang.
Ano'ng pangalan mo?
Detective Woo Ji-hun, Jungbu Police Station.
Uy, ano'ng problema?
Tingnan mo ang mga mata niya, mukha siyang high.
Pagbigyan mo na.
Si Park Tae-u 'yan, ang CEO ng Taekang.
E, ano naman?
Hello, Komisyoner Heneral Kim Nam-il.
Nahuli akong mabilis na nagpapatakbo.
Bibigyan lang sana ako ng tiket,
pero pinipilit ako ni Detective Woo Ji-hun
ng Jungbu Police Station na sumama sa kaniya sa estasyon.
Sandali lang.
- Ano 'yon, sir? - Gusto mo bang matanggalan ng tsapa?
Abala siya. Humingi ka ng tawad at hayaan mo na siya.
Opo, sir.
Sige, magkita tayo sa susunod.
Pasensiya ka na, sir.
Makakaalis ka na.
Tara na.
Ayoko.
Teka lang.
Diyan ka lang kung ayaw mong mawalan ng trabaho.
May pambayad ka na sa ospital.
Marunong tumahimik at sumipsip sa matataas ang mga taong katulad mo.
Gusto kita.
Tagalinis ka lang ng paa ng ibang tao.
Dito ako nakatira.
Bakit ka nandito?
Ano pa nga ba?
Para makipagkita sa 'yo, Mr. Park.
Para saan?
Nagtataka ka pa rin ba
kahit nakita mo na ang mga gawa ko?
'Wag mong tapakan 'yan.
Hoy.
Walang mga security camera dito.
Alam ko.
Akala mo ba hindi ko aalamin?
Anak ng...
Hoy.
Umalis ka na.
Ano'ng ginagawa mo?
Kung malalaman mo ang gagawin ko sa 'yo ngayon,
mawawala nang kaunti 'yang amats mo.
Hoy.
Hindi mo pa nararanasang masuntok?
Tarantado ka.
Bakit siya nagpunta rito para manggulo?
Malaking problema 'to.
Anak ng...
Bumaba ka riyan!
Sino ka ba?
Binaril na kita.
Inasahan ko na 'yon.
Ano?
Marami akong alam tungkol sa 'yo.
Maghintay ka lang.
May espesyal akong plano para sa 'yo ngayong gabi.
Labinlimang tao na ang pinatay ko sa studio na 'yan.
Ano?
Gusto mo bang malaman kung paano kita papatayin?
Una, dahan-dahan kong puputulin
ang mga daliri mo sa kamay at paa.
Iisa-isahin ko.
Tapos kukuha ako ng chainsaw
at hihiwain kita mula sakong hanggang ulo.
Alam mo ba kung kailan
mawawalan ng malay at mamamatay ang tao?
Kailan?
Malalaman mo rin.
Aabutin nang matagal.
Ano'ng nangyari sa kaniya?
Gising ka na pala.
No'ng una, akala ko nagbibiro ka lang.
Mayroon ka pala talagang palaruan.
Palaruan?
Ang sabi mo, 15 tao na ang pinatay mo rito, di ba?
Sinabi mo sa 'kin ang bilang ng mga pinatay mo
kaya sasabihin ko rin 'yong sa 'kin.
'Yong una kong pinatay...
aksidente lang.
Hello, 911?
May nabangga ng sasakyan dito.
Nandito ako sa krosing sa labas ng Taekang.
Tulong.
Tulungan mo ako.
Tiningnan niya ako na para akong diyos.
Nagmamakaawa ang mga mata niya.
Hanggang ngayon,
naaalala ko pa kung gaano kasarap 'yon sa pakiramdam.
Pero kahit gaano karaming tao ang sinagasaan ko,
hindi ko na maibalik ang pakiramdam na 'yon.
Kanina,
habang nagkukuwento ka sa sasakyan,
bigla akong nasabik.
Hindi ko mapigilang manginig.
Bakit hindi ko naisip 'yon?
Gusto kong subukan.
Gusto kong maranasan.
Sira-ulo ka.
Hindi mo ako matatalo.
Ang pagkapanalo at pagkatalo
ay nakadepende kung buhay ka pa o hindi.
Kaya lagi akong nananalo.
Dahil...
binabalik ko lang kung ano'ng natatanggap ko.
Ngayon, bubuhayin ba kita o papatayin?
Magmakaawa ka sa 'kin...
para buhayin kita.
Patayin mo na ako, sira-ulo ka.
Gago ka!
Tiisin mo.
Simula pa lang 'to.
'Yon na ang pinakamasakit na kamatayan
na naranasan mo.
Tinaga, pinutol,
dinurog, sinunog.
Masuwerte ka pa nga, e.
Kung sinubukan mo siyang patayin,
makikialam ako at dadalhin kita sa impiyerno.
Sinadya mo bang...
mamatay?
BASE SA WEBTOON SERIES NA DEATH'S GAME
Ikaw pa rin ba'y nakatayo?
Natatakot bumalik?
Ang mukhang malamlam kong naaalala
Ang taong pinasasalamatan ko
Ang taong pinagkakautangan ko
Bagama't hindi dumating Ang milagrong ating inasahan
O ang lakas upang makatayo muli
Pakinggan ang mga boses Na bumabalot sa 'yo
"Mahal kita"
Kung ika'y may pag-aalinlangan
Sana'y mahanap mo ang lakas
Upang makabangon muli
At labanan ito
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Kristine Gutierrez o