(ตอนที่ 3 ความตายไม่สามารถพรากอะไรไปได้)
สองพันล้านเลยนะเว้ย
สองพันล้าน
จับไอ้เวรนั่นมา
เฮ้ย
มานี่
ใช่แหละ
นอกจากตายแล้วจะทำอะไรได้ล่ะ
ข้อมูลพิกัดหายไปแล้วครับ
ไอ้เวรนั่นมันมีกี่ชีวิตกันแน่วะ
มัวยืนบื้ออะไรอยู่
ไปจับมันมาสิ
ชั้นหนึ่ง
ลิฟต์กำลังลงค่ะ
ใช่แล้วล่ะ
ถ้าโชคดีแบบนี้
ฉันไม่ตายหรอก
ชั้นหนึ่งค่ะ
ผู้ชายคนนี้จริงใจสินะ
ฉันกลัวอยู่เลยว่าคุณจะไม่มา
ฉันเอาแต่คิดว่า
ถ้าคุณไม่มาจะทำยังไงดี
ตอนนี้ทุกอย่างมันจบแล้ว
ว่าแต่เงินอยู่ไหนเหรอคะ
ฝั่งโน้น
บนเรือที่มีไฟสว่างอยู่
คุณจูฮุน
เวรเอ๊ย
นังบ้า
คิมอึนแจ
ผู้หญิงคนนั้นฆ่าผมทำไมครับ
หรือว่าในบรรดาคนที่อีจูฮุนฆ่าไป มีครอบครัวเธออยู่ด้วย
เธอก็เลยแก้แค้นเหรอครับ
คนตื้นเขินอย่างนาย จะคิดอะไรซับซ้อนขนาดนั้น
นายฆ่าตัวตายเพราะเงิน
ผู้หญิงคนนั้น
ก็แค่ฆ่านายเพราะเงิน
แปลว่า
อีจูฮุนก็ถูกผู้หญิงคนนั้น ฆ่าตายด้วยเหรอครับ
ถูกต้อง
นายรู้ว่าเขาใกล้ตายแท้ๆ แต่ไม่เอะใจเรื่องนั้นเลยเหรอ
แหงล่ะ
คนไม่มีหัวคิด ก็ต้องตายแบบนั้นอยู่แล้วล่ะ
ไม่มีหัวคิดงั้นเหรอ
เปล่าเลย
ฉันมีแผนที่เธอคิดไม่ถึงด้วยซ้ำ
อีจูฮุนซ่อนเงินไว้ ในที่ที่เข้าถึงได้ด้วยเรือเท่านั้น
และในตอนนี้ ก็มีแค่ฉันที่รู้สถานที่แห่งนั้น
ฉันจะไปตามหาเงินหมื่นล้าน
และออกไปจากคุกที่เธอสร้างขึ้นมา
จากนั้น ฉันก็จะหัวเราะให้สาแก่ใจ
ยิ้มเหรอ
มาดูกันว่านายจะยิ้มแบบนั้น ได้อีกนานแค่ไหน
อะไรนะ
บ้าเอ๊ย
หนึ่งสองศูนย์หนึ่งเหรอ
อะไรกัน แล้วเงินหมื่นล้านของฉันล่ะ
เรื่องบ้าบอแบบนี้ก็มีด้วยเหรอวะ
ไม่สิ
แล้วชาติไหนฉันจะได้ออกไปล่ะ
หนวกหูเว้ย
ผมจะได้ออกไปตอนไหนครับ
- หือ - ออกมา
ผมถูกปล่อยตัวแล้วเหรอครับ
ไอ้เวรนี่พูดบ้าอะไรวะ
แกต้องกลับไปห้องขังตัวเองสิ
ฝันหรือไง
ใส่รองเท้าสิวะ ไอ้นี่
จะปามาหาพระแสงอะไร
รีบมา
ให้กลับห้องขังตัวเองนี่
ก็แปลว่ามีนักโทษคนอื่นอยู่ด้วยน่ะสิ
บ้าเอ๊ย น่ากลัวว่ะ
เข้าไป
กลับมาแล้วเหรอ
ความทรงจำของผู้ชายคนนี้ ควรรีบเข้ามาได้แล้วนะ
บ้าเอ๊ย ทำไมยังไม่มาอีก
พี่กลับมาแล้วเหรอครับ
ที่ของฉัน...
ทำไมเหรอครับ
ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปนะ
อ้อ ไม่มีอะไรหรอก
นายพอจะรู้ไหม
ว่าฉันจะถูกปล่อยตัวตอนไหน
พี่ ลืมเรื่องนั้นไปได้ไงครับ
อีกสี่วันเราจะถูกปล่อยตัวพร้อมกันไง
สี่วันเหรอ
เยี่ยมเลย
พี่ ช่วงสี่วันนี้ ควบคุมอารมณ์หน่อยนะครับ
ถ้าไอ้ฆาตกรโรคจิตมันฆ่าพี่ขึ้นมา จะทำยังไงล่ะ
ฮะ
ฆาตกรโรคจิตจะฆ่าฉันเหรอ
("วิเคราะห์โรคจิตเภท" "โรคจิตเภทประเภทหลงตัวเอง")
อีจินซัง
กลับมาแล้วแฮะ
เห็นไหมล่ะ
แกน่าจะควบคุมอารมณ์หน่อยสิ
ไอ้เวรนี่
บ้าไปแล้วเหรอวะ
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ขอกระทืบแกหน่อยเถอะว่ะ ไอ้สารเลว
ไอ้ชั่ว
- ตายซะ - ใจเย็นๆ
ปล่อยสิวะ
โธ่ พี่ พอได้แล้ว เดี๋ยวก็งานเข้าหรอก
ขืนทำแบบนี้ ถ้าถูกมันฆ่าขึ้นมาจะทำยังไงเล่า
เดี๋ยวก่อนนะ
นี่ไม่ได้กลัวฉันฆ่ามัน
แต่กลัวมันฆ่าฉันเหรอ
เป็นอะไรกันไปหมดวะ
แก...
อย่าได้คิดว่าจะรอดชีวิตออกไป
อะไรวะ ไอ้นี่
ชื่อของฉันคือโจแทซัง
อายุ 21 ปี
ฉันใฝ่ฝันอยากเป็น นักสู้เอ็มเอ็มเอมาตั้งแต่เด็ก
แต่เพราะฐานะทางบ้านไม่สู้ดี สุดท้ายเลยต้องยอมทิ้งความฝันไป
เอาเงินมาใช้หนี้สิวะ
- ช่วยรออีกสองสามวันนะคะ - ล้อกันเล่นเหรอวะ
นี่ ป้า
ขออีกสองสัปดาห์นะคะ
- ฉันจะใช้คืนในสองสัปดาห์ - เอาเงินฉันมา
แทซัง แกบอกว่าร้อนเงินใช่ไหม
นี่ครั้งสุดท้ายแล้วนะ
ถ้าสองสัปดาห์แล้วยังไม่คืนอีก แกตายแน่
ฉันจะใช้คืนในสองสัปดาห์จริงๆ ค่ะ
อือ
งั้นเดี๋ยวฉันส่งที่อยู่ไปให้
แกรีบไปล่ะ
ฉันเป็นทนายของคุณคนนั้น
นายมารับโทษชนแล้วหนีแทนเขาสิ
แล้วฉันจะให้เงิน 200 ล้าน
นายอายุ 18 ยังเป็นผู้เยาว์อยู่
ตามกฎหมายนายจะได้รับโทษภาคทัณฑ์ และถูกปล่อยตัวทันที
ครับ
ทำไมสถานีตำรวจ ถึงไม่มีตำรวจสักตัวเลยวะ
ให้ตาย
- นายเป็นใคร - แล้วลุงล่ะครับเป็นใคร
คนไร้บ้านเหรอครับ
ฉันก็แก้ปัญหาไร้บ้าน ด้วยการอยู่นี่แหละ
รอบนี้ใครไปติดเงินไว้อีกล่ะ
ผมมามอบตัวครับ
อะไรนะ
ผมขโมยรถมาขับชนคนแล้วหนี
อ้อ อีกอย่าง ผมเป็นผู้เยาว์ด้วยครับ
หลังจากมอบตัวด้วยการโกหกแบบนั้น
ฉันก็ถูกจับในข้อหาขโมยรถกับชนแล้วหนี
ฉันตั้งใจว่าพอถูกปล่อยตัว จะเอาเงิน 200 ล้านไปใช้หนี้
และเตรียมตัวเป็นนักสู้เอ็มเอ็มเอ
แต่ว่า
ผู้หญิงที่ถูกชน เสียชีวิตระหว่างการพิจารณาคดี
ศาลพิพากษาให้จำเลยโจแทซัง รับโทษจำคุกสองปีครับ
ฉันถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม
กฎหมายหมาๆ แบบนี้ก็มีด้วยเหรอวะ
หัวหน้าคิม เฮ้ย หัวหน้าคิม ไอ้เวรตะไล
ไหนว่าจะไม่ติดคุกไงวะ ไอ้เวรเอ๊ย
- แม่ - ฉันได้รับโทษจำคุกสองปี
และด้วยเหตุนั้น ความฝันในการเป็นนักสู้เอ็มเอ็มเอ
เลยอยู่ไกลเกินเอื้อมไปตลอดกาล
ผมบอกชัดแล้วนะ ว่าขอให้เขามาด้วยตัวเอง
นี่ เขาเป็นคนสำคัญขนาดนั้น จะมาที่แบบนี้ได้ยังไง
แต่ผมว่าหมอนั่นมันต่ำช้ากว่าผมอีกนะ
- ว่าไงนะ ไอ้นี่ - แล้วอีกอย่าง
"ที่แบบนี้" เหรอ
เดิมทีไอ้เวรนั่น คือคนที่ต้องมานั่งอยู่ในนี้
เงียบหน่อย
นายเอาเงินไปแล้ว ก็ถือว่าเราคำนวณกันลงตัวแล้ว
คำนวณได้แปลกจริงๆ เลยนะ
ผมต้องติดคุกสองปี
ก็ต้องได้ค่าจ้างเพิ่มสิครับ
เอามาพันล้านครับ
ว่าไงนะ พันล้านเหรอ
ถ้าไม่จ่าย
พอออกจากเรือนจำ ผมจะจ้างทนายและไปโรงพักทันทีครับ
ไหนดูซิ
คนที่ขับรถในตอนนั้น
เมาแล้วขับ แถมฆ่าคนด้วยการชนแล้วหนีอีก
แล้วยังให้เยาวชนมารับโทษแทนอีก
โห แบบนี้มัน...
ต้องรับโทษจำคุกกี่ปีนะ
มาลองจัดการตามกฎหมาย ที่คุณลุงชอบกันครับ
ทำเป็นพูดถึงกฎหมาย
แต่กฎความตายมันก็มีนะ
พอดีสิ่งที่ผมได้เรียนรู้ จากการติดอยู่ในนี้
คือกฎในการเอาชีวิตรอด
จะให้ฉันฆ่าแกยังไงดี
เฮ้ย พวกแกทำอะไรกัน
กลับไปนั่งที่ใครที่มัน
รีบไปนั่งสิวะ
เฮ้ย 1201
ไอ้เวรนั่น...
- มาแล้วครับ - ลุกได้
ไอ้เบื๊อก แกมานี่มา
ไอ้เวรไม้เสียบผีนี่
ไม่น่าโดนข้อหาทำร้ายร่างกาย ว่าไหม
ครับ
หน้าตาเหมือนพวกลามก
ไปแอบถ่ายใครแล้วถูกจับได้เหรอวะ
ฆาตกรรม
คนอื่นเรียกฉันว่าโรคจิต
ฉันมีความปรารถนาแรงกล้า ที่จะฆ่าคนมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
เพราะงั้น ฉันก็เลยลองฆ่าดู
แต่พอได้ลองครั้งหนึ่ง
ฉันก็ลืมกลิ่นเลือดไม่ได้เลย
ก็เลยอยากลองให้มากกว่านี้
ถึงจะน่าเสียดาย ที่ต้องเข้ามาอยู่ในนี้ก่อนก็เถอะ
ยังไงชีวิตฉันก็พังแล้ว ฉันไม่มีอะไรต้องกลัวทั้งนั้น
เพราะงั้นเราทุกคน
มาอยู่ด้วยกัน...
อย่างเงียบๆ เถอะนะ
ถ้าไม่อยากกลายเป็น ประสบการณ์ครั้งต่อไปของฉัน
จะให้ฉันฆ่าแกยังไงดี
ไม่ยักรู้แฮะ
ว่าแกมีพรสวรรค์ด้านการแสดงด้วย
ว่าไงนะ
- คิมจินอู - ครับ
ไปเฝ้าประตูไว้ ถ้าผู้คุมมาให้บอกด้วย
ครับ
ทุกคนฟังให้ดีนะ
จากนี้ถ้าไอ้หน้าไหนมาห้าม ฉันไม่เอาไว้แน่
- จะไม่ตอบเหรอวะ - ครับ
แกเป็นฆาตกรโรคจิตงั้นเหรอ
ใช่
ไอ้...
บ้าไปแล้วเหรอวะ
แกอยู่สบายมาตลอด ด้วยการหลอกคนอื่นและทำเป็นแกร่งสินะ
แกมันไม่ต่างจากตอนนั้นเลยแฮะ
ไอ้เวรตะไลนี่
อยากตายเหรอวะ
เปล่า
ฉันอยากฆ่า
ฮะ
แกก็ลองต่อยคืนสิ
ลองสิวะ
บอกให้ต่อยไง ไอ้...
เดี๋ยวก่อน ผมขอโทษครับ
ไว้ชีวิตผมด้วยนะครับ ผมผิดไปแล้วครับ
แกทำอะไรผิดงั้นเหรอ
ที่ผมต่อปากต่อคำกับพี่ครับ
ไม่ใช่
แกตอบผิดแล้ว
แกผิดเพราะฆ่าควอนฮยอกซู
อะไรนะครับ
รู้จักควอนฮยอกซูได้ยังไง
ทุกคนฟังให้ดีนะ
ไอ้เวรนี่มันถูกเพื่อนสมัยม.ปลาย ที่มันรังแกเพราะคิดว่าอ่อนเล่นงานคืน
จากนั้นมันก็กลายเป็นเหยื่อถูกรังแก
มันเลยไปงอแงใส่เด็กที่มันเคยรังแก แต่โดนเขาเมินเอา
มันเลยใช้อิฐทุบเขาตายจากด้านหลัง อย่างหน้าไม่อาย
แล้วไอ้คนแบบนั้น
แกล้งทำตัวเป็นฆาตกรโรคจิตเนี่ยนะ
รู้เรื่องนั้นได้ยังไง
- ว่าไงนะ จริงเหรอเนี่ย - ไอ้นี่มันแหกตาเรานี่หว่า
ถ้าแกทำผิดด้วยการฆ่าคนตาย
แกก็ควรสำนึกผิด
อย่าเที่ยวเอาเรื่องนั้น มาใช้เป็นอาวุธ ไอ้สารเลว
ทุกคนอย่าไปหลงกลมันล่ะ
เหลือเชื่อเลยว่ะ บังอาจหลอกเราเหรอวะ
แกตายแน่ เฮ้ย กระทืบมัน
- เดี๋ยวก่อน อย่าเข้ามา - ซัดเลย
อย่านะ อย่า
ไว้ชีวิตผมด้วย
ให้ตาย จะหวังอะไรจากคุกล่ะ
นี่ อีจินซัง
ครับ
ไม่กินข้าวเหรอวะ
ไม่เป็นไรครับ
ถ้าพี่เขาถามก็ยัดเข้าไปเถอะ ไอ้เวร
อะไรนะครับ
กินให้หมดยันก้างด้วยล่ะ
ถ้ากินเหลือแกตายแน่
เฮ้ย จะไม่ทักทายกันเหรอวะ
ดูสายตาไอ้เวรนี่สิ
เฮ้ย พี่
- จะไม่มากไปหน่อยเหรอครับ - เฮ้ย
ปล่อย
ไอ้กากอย่างแกแกล้งทำเป็นแกร่ง แล้วพูดห้วนใส่ฉันฉอดๆ เลยนี่
ถ้าทำผิดไว้ แกก็ต้องได้รับบทลงโทษสิ
"ถ้าทำผิดไว้ ก็ต้องได้รับบทลงโทษ" เหรอ
ได้ยินคำนั้นจากคนที่ใส่ชุดนักโทษ อยู่ในเรือนจำแบบนี้
โน้มน้าวใจได้สุดๆ เลยว่ะ
เวร
เดี๋ยวก่อน อยู่นิ่งๆ ไว้
ใครก็ได้มาช่วยหน่อยสิวะ
มาช่วยทางนี้หน่อย
แกอยู่นี่แหละ
จะเป็นอะไรไหมนั่น
แกห่วงตัวเองเหอะ
อะไรวะ
มีคนบอกว่า
อย่าให้แกมีชีวิตรอดออกไป ในวันถูกปล่อยตัวว่ะ
ใคร... ใครบอก
ผู้ว่าจ้างคนนั้นคือใคร แกน่าจะรู้ดีที่สุดนะ
ผู้ว่าจ้างเหรอ
ไอ้หมอนั่นสินะ
ฉันคงไม่ได้จะตายอยู่ที่นี่หรอกใช่ไหม
ตายซะ ไอ้เวร
ไอ้สารเลว
ยอมแพ้ซะเถอะ
เอ็งมานี่เลย
เฮ้ย
ไอ้เวรเอ๊ย
โดนนี่ซะ
ไอ้ชาติหมา
โห ร่างนี้สุดจริงว่ะ
ถึงจะมีประวัติติดตัว
แต่ทั้งหนุ่ม ทั้งต่อสู้เก่ง
ไม่สิ โจแทซังไม่ได้เป็นคนทำผิดด้วยนี่
เวรเอ๊ย
อะไรกัน
จบแล้วเหรอ
พี่ไม่กังวลเหรอครับ
เรื่องอะไร
หลังถูกปล่อยออกไป ตัวผม...
จะมีโอกาสอีกครั้งหรือเปล่า
ผมไม่รู้เลยครับ
นายเสียใจที่ติดคุกเหรอ
ครับ
ผมเสียใจทุกวันเลย
- แล้วพี่ล่ะครับ - ฮะ
ตอนแรกก็รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม
แต่ตอนนี้ฉันเสียใจที่ทำลายชีวิตตัวเอง
จนต้องมาติดอยู่ในคุก ที่เรียกว่าความตาย
ฉันรู้ตัวสายไปมากเลย
พอได้เห็นนรกมาแล้ว
ฉันถึงได้รู้ว่าแค่การมีชีวิตอยู่ ก็เป็นโอกาสแล้ว
เพราะงั้น
สำหรับนายมันยังไม่สายเกินไปหรอก
อะไรนะครับ
(อีก 2 วัน)
สำเร็จแล้ว
ไอ้เวรนี่มันเหลือเกินจริงๆ
- ฉันกะแล้วว่าแกต้องทำแบบนี้อีก - "อีก" เหรอ
แกคิดว่าถ้าฆ่าฉันในนี้ด้วย จะได้รับโทษเพิ่มอีกกี่ปี
ยอมแพ้กับชีวิตแล้วเหรอวะ
ยังไงซะ
ถ้าถูกตราหน้าว่าเป็นเบี้ยล่างในนี้ ทุกอย่างก็จบอยู่แล้ว ไอ้เวร
ถึงจะยังไงก็เถอะ
แต่แกจะฆ่าคนอีกเหรอวะ
ไอ้สวะเอ๊ย
ฆ่าไอ้เวรนี่ให้ตายคามือ ซะตรงนี้เลยดีไหม
ไม่สิ
ฉันต้องออกจากคุก และไปตามหาเงินหมื่นล้าน
แต่จะปล่อยไอ้คนแบบนี้ไปเฉยๆ มันก็น่าหงุดหงิดเกินไปว่ะ
เฮ้ย
โดนฉันตบเจ็บไหมวะ
เจ็บกว่าตอนโดนนาแทซอกตบไหม
อะไรนะ
รู้จักชื่อนั้นได้ยังไง
ควอนฮยอกซูที่อยู่ข้างหลังแกบอกมา
ฉันไม่เคยบอกเหรอ
ว่าฉันมองเห็นผี
แม่ฉันเป็นหมอผี
เพ้อเจ้อ
ฮยอกซู มันไม่เชื่อว่ะ
อ้อ โอเค
ฮยอกซูบอกฉันมา ว่าตอนอยู่โรงอาหาร เคยเท... หมี่เย็นเหรอ
อ้อ เคยเทหมี่เย็นราดหัวแกด้วย
รู้เรื่องนั้นได้ยังไง
ฮยอกซูเขาถามมาว่ะ
อะไร
"แก...
รู้สึกผิดต่อฉันไหม"
เขาถามว่างี้
ทำไมฉันต้องรู้สึกผิด
ฉันเอง...
ก็ต้องติดคุกและชีวิตพังเหมือนกัน
เขากะแล้วว่าแกต้องพูดงี้
ไอ้เศษสวะ
ฮยอกซูบอกว่าจากนี้ไป จะเกาะอยู่บนไหล่แกไปชั่วชีวิต
จนกว่าแกจะตาย
หือ โอ๊ะ
อีจินซังมันกลัวจนฉี่ราดกางเกง
ที่หมายถึงฉี่ราดกางเกงจริงๆ
แล้วในที่สุด ก็มาถึงวันที่ฉันถูกปล่อยตัว
(ถึงวันปล่อยตัว)
นี่ อีจินซัง
ฮยอกซูบอกว่าขอโทษที่ช้า
(นมสตรอว์เบอร์รี)
ต่อให้แกจะตาย ก็ไปซื้อนมสตรอว์เบอร์รีมาให้ฉันก่อน
ถ้าไม่อยากตายคามือฉัน
ใจฉันอยากจะซ้อมมันให้ตายด้วยตัวเอง
แต่แทนที่จะฆ่ามันด้วยมือ
การให้มันเสียช่วงเวลาวัยรุ่นไป ในคุกนี้คงจะเจ็บปวดยิ่งกว่า
และมันก็คงจะใช้ชีวิตต่อไป ด้วยความเสียใจ
ที่ทำลายชีวิตตัวเอง โดยที่จะตายก็ตายไม่ได้
เหมือนกับฉัน
ตายแล้ว ลูกแม่
- ลำบากมากเลย - โอเคไหมลูก
ให้ตายสิ
จะไม่ทำชั่วแล้ว
โจแทซัง
ขึ้นมา
ลองเปิดดูสิ
ไม่ครับ ไม่เป็นไรครับ
หมายความว่าไง
ผมไม่ต้องการเงินหรอกครับ
ผมตัดสินใจแล้ว ว่าต่อไปจะใช้ชีวิตอย่างสุจริตครับ
ดูเหมือนนายตั้งใจจะสารภาพ...
เรื่องมันผ่านไปแล้วนี่ครับ
ตัวผมชดใช้ความผิดหมดแล้ว
ป่านนี้แล้ว ผมขี้เกียจฟื้นฝอยหาตะเข็บแล้วด้วย
แล้วอีกอย่าง
ผมไม่อยากรับเงินแบบนี้ด้วยครับ
เรื่องในอดีต ผมจะเก็บมันลงหลุมไปกับผมด้วย
หวังว่าต่อไป เราจะไม่ได้เจอกันอีกนะครับ
ผมขอตัว
ว่าแต่เงินอยู่ไหนเหรอคะ
ฝั่งโน้น
บนเรือที่มีไฟสว่างอยู่
คุณจูฮุน
เวรเอ๊ย นังบ้านั่น
ในที่สุดก็หาเจอแล้ว
เห็นเล็กๆ แค่นี้มีค่าเป็นร้อยล้านวอน
จะเอาเงินพวกนี้ไปทำอะไรดีนะ
ซื้อบ้านกับรถหรูก่อนดีไหม
แต่คนมีประวัติอาชญากรรม
ถ้าซื้อบ้านซื้อรถทันทีที่ออกจากคุก คงถูกสงสัยใช่ไหม
ถ้าเอาเงินสดไปฝากธนาคาร ก็คงจะเป็นปัญหาอีก
ต้องพกติดตัวไว้ก่อนหรือเปล่านะ
โอ๊ย ปวดหัวชะมัด
ขนาดมีเงินแล้วก็ยังต้องกังวลอีก
พักผ่อนก่อนดีกว่า
แม่
(แม่)
"แม่" เหรอ
(แม่)
ไม่มีอะไรหรอก แค่เมินไปก็จบ
แค่...
(แม่)
ฮัลโหล
ลูกชายเหรอ
เอ่อ...
ครับ
แม่ขอโทษนะ
แกต้องลำบากก็เพราะแม่
กำลังกลับบ้านใช่ไหม
เอ่อ คือว่า...
อยากเจอเร็วๆ จังเลย
ลูกชายแม่
ครับ
ผมจะรีบไปครับ แม่
(สถานียองซาน)
เท่านี้จะพอไหมนะ
ถ้าฉันอยู่ในร่างของโจแทซังต่อไป
เขาก็คงจะไม่ได้เจอลูกชายอีกแล้ว
โอเค
ให้อีกหน่อยแล้วกัน
(ล็อกเกอร์เก็บของ)
กรุณาเลือกช่องเก็บของค่ะ
กรุณาตั้งรหัสผ่านค่ะ
รหัสผ่านเหรอ
เอาเป็นหมายเลขนักโทษแล้วกัน
หนึ่ง สอง ศูนย์ หนึ่ง
(ทรัพย์สินจะถูกยึดหลังฝากไว้ 4 วัน)
นานสุดสี่วัน
ก็แปลว่าจนถึงสามทุ่ม ของสี่วันนับจากนี้
ก็นะ ฉันจะกลับมาทันทีอยู่แล้ว คงไม่เป็นไรหรอก
ละแวกนี้สินะ ที่โจแทซังเคยอยู่
ฮัลโหล
ครับ ผมถึงแล้ว อยู่หน้าบ้านครับ
ครับ
เฮ้ย โจแทซัง
คุณเป็นใคร
ไอ้เวรพวกนั้นส่งมาใช่ไหม
ฮะ
ให้ตายสิวะ
ฉันอุตส่าห์รอที่จะฆ่าแกมาสองปี
ฉันอดทนกับเวลาสองปีที่เหมือนตกนรก โดยนึกถึงแต่เรื่องนั้น
แต่แกจำฉันไม่ได้ด้วยซ้ำเนี่ยนะ
ลูกสาวฉัน...
รู้สึกไม่ยุติธรรม
ยันวินาทีที่สิ้นใจ จนตายตาไม่หลับด้วยซ้ำ
แต่แกใช้ความเป็นผู้เยาว์ ติดคุกแค่สองปีก็ออกมาเนี่ยนะ
ซูยอน
ซูยอน เรากลับบ้านกันนะลูก
กลับบ้านกับพ่อเถอะนะ ซูยอน
จำเลยมีอะไรจะพูดกับคุณอีซูยอน ผู้เสียชีวิต เป็นครั้งสุดท้ายไหมครับ
ไม่มีครับ
กฎหมายทำแบบนี้ได้ยังไงวะ
ไอ้เวรนี่มันฆ่าลูกสาวฉันนะ
ศาลที่เคารพ ผู้พิพากษา
ผู้พิพากษาครับ ไอ้เวรนี่มันฆ่าลูกสาวผมนะครับ
ไอ้เวรนี่มันฆ่าลูกสาวผม
มันฆ่าลูกสาวผมนะครับ
ฆ่าคนตายทั้งคน
แต่เป็นผู้เยาว์ เลยติดคุกแค่สองปีเนี่ยนะ
มีกฎหมายเฮงซวยแบบนี้ได้ยังไง
มันเป็นไปได้ยังไง
ลูกสาวฉันเป็นคนดี และซื่อสัตย์มาตลอดชีวิต
แต่สำหรับประเทศนี้ ชีวิตของซูยอน มีค่าแค่เวลาสองปีเนี่ยนะ
ต่อให้แกติดคุกสองปีแล้วออกมา แกก็เพิ่งจะอายุ 20
คงจะใช้ชีวิตต่อไปได้
แต่ว่าซูยอนของฉัน
ต้องตายตอนอายุ 20 ก็เพราะแก
ผมขอโทษครับ
ผมขอโทษจริงๆ ครับ แต่ว่า...
ผมไม่ใช่คนฆ่าลูกสาวคุณครับ
- ว่าไงนะ - ไม่ใช่ผม
แต่เป็นคนอื่นครับ
หมายความว่ายังไง
หมายความว่ายังไงวะ
พี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
เวรเอ๊ย ใครมันแทงพี่เนี่ย
พี่ พี่คงไม่ตายใช่ไหมครับ
อือ ฉันโอเค
ไม่เป็นไร
ค่อยยังชั่วหน่อย
ตกใจหมดเลยครับ
นึกว่าแกจะตายเพราะคนอื่นซะแล้ว
อะไรนะ
แกต้องตายด้วยมือฉันสิ
ทำไม ทำไมทำแบบนี้
เราไม่เคยมีปัญหาอะไรกันนี่
ก็ใช่ เราไม่เคยมีปัญหาอะไรกัน
แต่ฉันต้องคอยเกรงกลัวแก จนใช้ชีวิตไม่เป็นสุขน่ะสิ ไอ้สารเลว
แต่ถึงยังไง...
เวรเอ๊ย ก็พวกมันบอกว่าจะให้เงินฉัน
ว่าไงนะ
อะไรกัน จบแล้วเหรอ
แกก็เป็นพวกนั้นสินะ
ให้ตาย ไอ้เวรนี่หัวโคตรช้าเลยว่ะ
ฉันบอกแล้วใช่ไหม ว่าฉันเสียใจที่ติดคุก หือ
เวรเอ๊ย
ตอนนั้นฉันไม่น่าถูกจับได้เลย
มันควรจะเป็นอาชญากรรม ที่สมบูรณ์แบบแท้ๆ
ฉันเลยเสียใจมาตลอด
เพราะงั้นครั้งนี้
ฉันก็เลยวางแผน ที่สุดแสนจะสมบูรณ์แบบมาแล้ว
ฉัน...
ฉันจะให้เงินแก
แกมีเงินด้วยเหรอ
อือ มีอยู่ ฉันมี
เดี๋ยวก่อน
ไอ้เวร อย่างแกจะมีสักเท่าไรเชียว
กล้าดียังไงจะมาปั่นหัวฉัน
พวกนั้นบอกว่าถ้าฆ่าแกได้ จะจ่ายให้ฉันร้อยล้านวอน
ตายๆ ไปซะ ไอ้สารเลว
(แม่)
แม่
นายนี่มันไม่ผิดจากที่คาดเอาไว้จริงๆ
ถ้าไม่โดนแทงตอนแรก ผมคงเลี่ยงความตายได้แล้วแท้ๆ
ผมแค่ไม่ทันนึกถึงครอบครัวของผู้หญิง ที่ตายไปครับ เรื่องพื้นๆ แบบนั้น
นายต้องคิดไม่ถึงอยู่แล้วล่ะ
เพราะนายมันเป็นคนเห็นแก่ตัว ที่ไม่ทันได้นึกถึงความเศร้า
ของครอบครัวที่ทิ้งไว้ข้างหลัง
แล้วอีกอย่าง "เรื่องพื้นๆ " งั้นเหรอ
เขาคิดว่าผมฆ่าลูกสาวเขา
คนเป็นพ่อแม่ ก็ต้องอยากฆ่าผมอยู่แล้วนี่ครับ
"อยู่แล้ว"
ถ้างั้นแม่นายจะอยากฆ่าใครล่ะ
ดูเหมือนคุณจะลืมไป
แต่ผมฆ่าตัวตายครับ
ไม่ได้ถูกใครฆ่าทั้งนั้น
ไอ้คนโง่งี่เง่า
จดจ่อกับครั้งต่อไปดีกว่า
ต้องรีบไปเอาเงินเป็นอันดับแรก
รีบยิงเลยครับ
จะรีบอะไรขนาดนั้น
บอกให้รีบยิงไง ขอร้องล่ะ
ก็ได้ ถ้านายต้องการแบบนั้นละก็
ความตาย คอยดูเถอะ
อะไรกัน
ทำไมถึงลุกไม่ขึ้นล่ะ
โทษนะครับ
อ้าว ทำไมพูดไม่ได้ล่ะ
คนนี้เขาเป็นอะไร คุณครับ คุณ
หือ
อะไรกัน
นี่ฉันเป็นทารกเหรอ
เธอถึงได้ยิ้มเยาะสินะ
ถ้างั้นเงินหมื่นล้านของฉันล่ะ
นังบ้าเอ๊ย
เงินของฉัน หมื่นล้านของฉัน
(ต้นฉบับจากซีรีส์เว็บตูน "Death's Game")
คุณยังยืนอยู่ตรงนั้นอยู่อีกเหรอ
ไม่มีความกล้าที่จะหันหลังกลับไปเหรอ
ใบหน้าที่คิดถึง ที่ผมจดจำด้วยความโดดเดี่ยว
คนที่รู้สึกขอบคุณ
คนที่รู้สึกติดค้าง
ถึงแม้จะไม่มี ปาฏิหาริย์ที่เราเคยเฝ้าหวัง
ถึงแม้จะไม่มี แม้แต่แรงที่จะลุกยืนขึ้นอีกครั้ง
แต่ขอให้ลองฟังเสียงที่โอบกอดคุณเอาไว้
มันบอกว่ารักคุณ
ผมรักคุณ
หากคุณยังคงลังเลอยู่
ผมหวังว่าคุณจะมีความกล้า
ที่จะลุกขึ้นอีกครั้ง
และเอาชนะมันให้ได้