(ความตายที่เจ็บปวดที่สุดสำหรับมนุษย์ คือความตายที่รู้ล่วงหน้า)
(แบคคิลิดีส)
ฉันทำอะไรผิดงั้นเหรอ
ฉันทำผิดอะไรถึงต้องไปที่นั่น
นายผิดที่มาหาฉัน
ก่อนที่ฉันจะไปหานาย
เวรเอ๊ย
เดี๋ยว... เดี๋ยวก่อน
ฉันอยากตายอย่างสะอาดหมดจด
นั่นคือ
สิ่งเดียวที่ฉันปรารถนา
เพื่อการนั้น
ฉันจะ
ตายไปแบบนี้ไม่ได้
(ตอนที่ 1 ความตาย)
รถไฟจะออกจากสถานีแล้วค่ะ
ขอให้ผู้โดยสาร ยืนอยู่หลังเส้นสีเหลืองค่ะ
(7 ปีก่อน)
ว่าไง จีซู
ไปถึงยัง
ยัง ใกล้ถึงแล้วล่ะ
แฟนฉันนี่มัน... ทั้งเท่ทั้งสุดยอดจริงๆ
อะไรเล่า
จะอะไรซะอีกล่ะ
พี่ได้สัมภาษณ์รอบสุดท้ายที่แทคังกรุ๊ป ก่อนเรียนจบอีกนี่
ยังไม่ผ่านสักหน่อย
ตื่นเต้นจัง
ไม่ต้องกังวลหรอก
ถ้าแทคังกรุ๊ปดูคนเป็น
เขาต้องเลือกจ้างพี่แน่นอน
แค่โชว์ตัวตนของพี่ให้พวกเขาเห็นก็พอ
แค่นั้นก็เกินพอแล้ว
ขอบใจนะ จีซู
ไว้สัมภาษณ์เสร็จแล้วพี่จะโทรหานะ
โอเค สู้ๆ นะ
อือ
ฉันจะต้องได้งานก่อนเรียนจบ
ฉันทำได้
ไม่สิ
ฉันต้องทำให้ได้
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ คุณครับ
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
(บัตรประจำตัวผู้เข้าสอบ ชื่อ: ชเวอีแจ)
คุณชเวอีแจ
ฮะ ครับ
คุณชเวอีแจลองตอบหน่อยสิครับ
ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ยินคำถาม
ช่วยทวนคำถามอีกทีได้ไหมครับ
ต่อไป
- แต่... - คุณจองแจฮันลองตอบหน่อยครับ
โอกาสดีๆ ในการเข้าทำงานที่แทคังกรุ๊ป...
โอกาสที่ฉันได้รับมาไวกว่าคนอื่น
สุดท้ายก็ถูกเป่าทิ้งไป อย่างไร้ค่าแบบนั้น
และในตอนนั้น ฉันไม่รู้ตัวเลย
ว่าฉันจะต้องใช้เวลาเจ็ดปี
ในการเป็นนักล่างาน
ตัวฉันที่หางานไม่ได้
เริ่มต้นชีวิตแบบติดลบ เพราะหนี้เงินกู้ยืมเพื่อการศึกษา
และด้วยโควิด-19 ที่แพร่ระบาดไปทั่วโลก
การหางานก็เลยยิ่งยากขึ้นไปอีก
ครับผม
ครับ ผมกำลังไป อีกห้านาทีน่าจะถึง
ครับ ผมจะรีบไปครับ
ครับ ใกล้จะถึงแล้วครับ
ยังหนุ่มยังแน่นทำไมถึงหางานไม่ได้
งานมันมีตั้งเยอะ...
ระหว่างที่คนอื่น เก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการทำงาน
ตัวฉันต้องทำงานพาร์ตไทม์ เพื่อหาเงินใช้หนี้
และเพื่อให้มีงานดีๆ ทำ
สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ จากวงจรอุบาทว์นี้ก็คือ
- เรียกคนขับรถใช่ไหมครับ - อ้อ คนขับรถมาแล้ว อือ
- โอเค ทำได้ดีมาก เจอกันพรุ่งนี้นะ - ค่ะ
- ไปเถอะ - หัวหน้า กลับบ้านปลอดภัยนะคะ
- กลับบ้านปลอดภัยนะครับ - พรุ่งนี้เจอกันครับ
ชีวิตแบบคนอื่น ที่ได้งานในเวลาที่เหมาะสม
ฉันจะแต่งงานแล้วนะ
และแต่งงานในเวลาที่เหมาะสม
ชีวิตธรรมดาๆ แบบนั้น
ความจริงแล้วเป็นเรื่องยากที่สุด
ในแต่ละวันที่มีเพียงฉันที่หยุดนิ่ง ไม่อาจก้าวไปข้างหน้า
และชีวิตประจำวัน ที่วนเวียนซ้ำไปมาทุกวัน
สิ่งที่ทำให้ฉันกลัวที่สุด ก็คืออนาคตที่ไม่แน่นอน
ฉันเขียนประวัติสมัครงาน เป็นร้อยเป็นพันรอบ
เข้าสัมภาษณ์งาน และถึงจะไม่ผ่าน
ฉันก็ปลอบใจตัวเอง ว่าทุกอย่างจะต้องไปได้สวย
และหลังใช้ชีวิตแบบนั้นมาเจ็ดปี
ฉันก็ผ่านเข้าสัมภาษณ์รอบสุดท้าย ที่แทคังกรุ๊ปอีกครั้ง
(การสัมภาษณ์พนักงานใหม่รอบสุดท้าย แทคังกรุ๊ป 2023)
คุณชเวอีแจ คะแนนโทอิกก็สูง
แถมมีคะแนนเอชเอสเคอีก
แต่ไม่เคยเรียนภาษา ที่ต่างประเทศเลยนะครับ
ครับ ไม่เคยครับ
เรื่องภาษานี่ ประสบการณ์ตรงคือสิ่งสำคัญนะ
คุณมีแต่ประสบการณ์ ทำงานพาร์ตไทม์ทั้งนั้นเลยนะครับ
มันต้องขาดแคลนเรื่องให้เขียนขนาดไหน
ถึงได้เอาประวัติทำงานพาร์ตไทม์ มาเขียนลงเรซูเม่
ที่ผมเขียนประวัติการทำงานพาร์ตไทม์ ลงในเรซูเม่ก็เพราะว่า...
ผมว่าผมรู้นะครับ
คุณอยากให้เราเห็นว่า คุณมีความแน่วแน่และพากเพียรใช่ไหมครับ
ครับ ใช่ครับ
พ่อคุณเสียไปก่อนวัยอันควรสินะครับ
ใช่ครับ พ่อเสียไป ตอนผมอายุได้ห้าขวบครับ
ผมว่าแค่นี้ก็อธิบายเหตุผล ที่คุณทำงานตัวเป็นเกลียวได้มากพอแล้ว
ทั้งที่ทำงานหนักโดยไม่หยุดพัก
แต่ก็ยังสอบใบรับรองมากมายพวกนี้มาได้
คุณจัดการตัวเองได้ดีจริงๆ นะครับ
คุณชเวอีแจ
คุณเจ๋งมากครับ
ขอบคุณครับ
(ห้องสัมภาษณ์)
ไง แทชิก
นี่ ชเวอีแจ แกก็ลงทุนกับฮยอนซูด้วยเหรอวะ
ฮะ ทำไมเหรอ
ไอ้เวรนั่นมันมีเอี่ยว ในการปั่นราคาหุ้นอะไรสักอย่าง
มันถลุงเงินเราจนหมด แล้วก็ชิ่งหนีไปแล้ว
ฮยอนซู
นี่อีแจเองนะ เปิดประตูหน่อย
คิมฮยอนซู อยู่ในนี้ใช่ไหม
เปิดประตูสิวะ โธ่เว้ย
ไอ้สารเลว
ไอ้เวรนี่
แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไงวะ
เปิดประตู บอกให้เปิดไงวะ
เปิดประตู
เปิดประตูทีเถอะ ขอร้องล่ะ
ได้โปรด
ออกมา ขอร้องล่ะ
คุณก็น่าจะรู้อยู่แล้ว ทำไมยังทำแบบนั้นล่ะครับ
ไปทุบประตูโวยวายอยู่หน้าบ้านคนอื่น ก็ต้องถูกแจ้งความน่ะสิ
ไอ้ผมก็นึกว่าคนบ้า
จะไม่บ้ายังไงไหวครับ
ผมเสียเงินหมดตัวขนาดนั้น
ช่วยจับไอ้เวรนั่นทีนะครับ
คุณบอกว่าคุณลงทุนนี่ครับ
มันเป็นการลงทุนเพื่อผลกำไร
แค่เพราะคุณขาดทุน ต่อให้ฟ้องข้อหาฉ้อโกงไป
ก็ไม่ถือว่าเขามีความผิดหรอก
กฎหมายแบบนั้นมีที่ไหนกันครับ
กฎหมายเกาหลีก็แบบนั้นแหละครับ
มีบริษัทหนึ่งจะเข้าจดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์เกาหลีปีหน้า
แกเอาเงินที่มีไปลงทุนสิ
ลงทุนกับบริษัทนี้เงินงอกเงยแน่
- แต่ยังไง... - เฮ้ย
คิดจะใช้ชีวิตแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่วะ
แล้วอีกอย่าง แกจะไม่แต่งงานกับจีซูหรือไง
ให้ตาย
จีซู
ขอบใจจ้ะ
- กลับบ้านดีๆ นะ - อือ ไปแล้วนะ
- ขับรถระวังๆ ด้วย - อือ ไว้เจอกัน
พี่
ลมอะไรหอบมาถึงบ้านฉัน
พอดีมีธุระแถวนี้น่ะ
ดื่มมาอีกแล้วเหรอ
ทำไม
ในวันแบบนี้จะดื่มเหล้าก็ไม่ได้เหรอ
วันแบบนี้มันวันแบบไหน
วันที่ไม่มีอะไรได้ดั่งใจสักอย่าง
ไม่สิ
มันเคยได้ดั่งใจด้วยเหรอ ก็แบบนี้มาตลอด
ไปก่อนนะ เข้าบ้านเถอะ
เดี๋ยวก่อน
ได้ยินว่าเดือนนี้พี่มีสัมภาษณ์งานเยอะ
เลยทำพาร์ตไทม์ไม่ได้นี่
เธอมีแฟนใหม่เหรอ
- เปล่านะ - แล้วอะไร
วันนี้ไปนัดบอดกับผู้ชายมาหรือไง
ก็บอกว่าไม่ใช่ไง
จีซู
ให้พี่ช่วยปล่อยเธอไปดีไหม
อะไรนะ
พี่รู้สึกผิดที่เธอต้องมาเสียเวลาเปล่า เพราะคบกับคนแบบพี่
แล้วก็หนักใจด้วย
พี่มีแต่เป็นภาระให้เธอตลอดเลยนี่
แล้วพี่ไม่คิดจะพยายาม ให้มากกว่านี้บ้างเลยเหรอ
จะอยู่แบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
"พยายาม" เหรอ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอเห็นพี่เป็นคนไม่พยายามเหรอ
ต่อให้พยายามดิ้นรนแค่ไหน คนอย่างพี่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยนี่
ตอนนี้พี่ก็เบื่อแล้วเหมือนกัน
ความสัมพันธ์ระหว่างเราน่ะ
เธอโอเค...
กับการเป็นแบบนี้เหรอ
เราจบกันแค่นี้เถอะ
เธอเองก็เหนื่อยมามากแล้ว
ขอให้โชคดีนะ
อะไรกันวะเนี่ย
บ้าเอ๊ย
ฉันจะหักค่าเช่าที่ค้างไว้ จากเงินมัดจำ
อีกสองวันผู้เช่าใหม่จะย้ายเข้าแล้ว
ขนของออกไปให้หมดภายในพรุ่งนี้
ให้ตายสิวะ
บ้าเอ๊ย
เลขหมายที่ท่านเรียก...
โธ่เว้ย
(คุณไม่ผ่านการสัมภาษณ์กับแทคังกรุ๊ป)
(ขอขอบคุณสำหรับการสมัคร)
(มหาวิทยาลัยคโยฮัก อัตราได้งานสูงอันดับ 1)
"อัตราได้งานสูงอันดับหนึ่ง"
ฉันช่วยเสริมอัตราการได้งาน ให้มหาลัยไม่ได้เลยแฮะ
ประเทศเรา มีอัตราการฆ่าตัวตายสูงสุดหรือเปล่านะ
ก็นะ
ถ้าเป็นเรื่องนั้น คงช่วยเสริมให้ได้อยู่
พอมองย้อนกลับไป
ที่ฉันมายืนอยู่ที่นี่ในตอนนี้
ก็เป็นเพราะหมอนั่นเมื่อเจ็ดปีก่อน
เพราะไอ้เวรนั่น ชีวิตฉันถึงต้องกลายเป็นแบบนี้
ฉันมองไม่เห็นความหวังอะไรทั้งนั้น
การมีชีวิตต่างหากที่ฉันกลัว
กับอีแค่ความตาย ฉันไม่กลัวเลยสักนิด
เพราะความตายก็เป็นแค่เครื่องมือกระจอก ในการหยุดความเจ็บปวดของฉันเท่านั้น
ฉันจะไม่ดิ้นรน เพื่อมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว
(แม่)
อะไรกัน
ฉันตายแล้วหรือเปล่านะ
ทำไมมันมืดแบบนี้
อะไรอยู่บนตาเนี่ย
หือ อะไรเนี่ย
เครื่องบินเหรอ
นี่เราต้องนั่งเครื่องบิน ไปโลกหลังความตายเหรอ
ที่เขาว่าตายไปอยู่บนฟ้า คือบนฟ้าจริงๆ เหรอ
ฮะ
หน้านี้มันอะไรกัน
ไม่ใช่หน้าฉันนี่
"ความตาย
ก็เป็นแค่เครื่องมือกระจอก ในการหยุดความเจ็บปวดของฉันเท่านั้น"
"กับอีแค่ความตาย ฉันไม่กลัวเลยสักนิด"
เขียนสนุกดีนะ ชเวอีแจ
คุณรู้ชื่อผมได้ยังไง
ก็นายเขียนไว้นี่
จดหมายลาตายของผม
ไปอยู่กับคุณได้ยังไง
นายตายแล้ว
หลักฐานก็คือการได้เจอฉัน
แปลว่าฉันเป็นแค่เครื่องมือกระจอก
ในการหยุดความเจ็บปวดของนายงั้นสิ
อะไรนะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ที่นี่คือนรกเหรอ
เปล่า
ฉันไปรับตัวนาย ที่ตายและกำลังจะไปนรกมา
เพราะนายต้องรับบทลงโทษจากฉัน
ทำไม...
ทำไมผมต้องรับโทษด้วย
เพราะนายทำบาปไว้น่ะสิ
โดยเฉพาะ เรื่องที่นาย ทำเหมือนฉันเป็นเครื่องมือกระจอก
ยิ่งสมควรได้รับโทษหนักเลย
คุณเป็นใครถึงจะมาลงโทษผม
ฉันคือตัวตนหนึ่งเดียว
ที่ไม่มีวันตาย
ตัวตนหนึ่งเดียว
ที่ไม่มีวันตายเหรอ
คุณเป็นใคร
สิ่งที่นายว่ากระจอก
ความตายไงล่ะ
ความ... ความตายเหรอ
นายจะต้องได้รับโทษ
โทษฐานที่ดูถูกฉัน
แล้วยังไง
ผมต้องรับโทษแบบไหน
โอกาสที่พระเจ้าประทานให้มนุษย์
นายจะถูกลิดรอนโอกาสนั้น
โอกาสที่พระเจ้าประทานให้เหรอ
มันคืออะไร
มนุษย์นั้น
ในช่วงชีวิตอันยาวนาน จะตายได้เพียงครั้งเดียว
โอกาสจากพระเจ้า คือของพรรค์นั้นเนี่ยนะ
หลังจากรับบทลงโทษนี้แล้ว
นายยังจะกล้าพูด คำว่า "ของพรรค์นั้น" อยู่ไหมนะ
จากนี้นายจะต้องตาย 12 ครั้ง
วิญญาณของนาย จะเข้าร่างของคน 12 คนที่กำลังจะตาย
และไม่ว่าจะตื่นขึ้นมาในร่างไหน
ยังไงนายก็ต้องตาย
ลองสัมผัสดูแล้วกัน ว่าการตายมันทรมานแค่ไหน
แต่ว่า ถ้านายเลี่ยงความตาย ที่คนเหล่านั้นต้องเผชิญได้
นายก็จะได้ใช้ชีวิตต่อไป
จะได้ใช้ชีวิตต่อไปเหรอ
ใช่
ถ้าหากเลี่ยงความตาย ในร่างใดร่างหนึ่งได้
นายก็จะได้ใช้ชีวิตที่เหลือในร่างนั้น
แต่ผมไม่อยากอยู่
การมีชีวิตอยู่มันเหมือนตกนรก
จะให้ผมที่ฆ่าตัวตาย มีชีวิตอีกครั้งเนี่ยนะ
ไม่ล่ะ
ผมตายไปแล้ว
ทุกอย่างมันจบแล้ว
นายยังคิดว่าความตาย คือจุดจบอยู่อีกเหรอ
มันเริ่มต้นจากนี้ต่างหาก
ลองดูสักตั้งสิ
ว่านายจะควบคุมความตายได้อย่างใจ
เหมือนที่เขียนไว้ ในจดหมายลาตายหรือเปล่า
จะเริ่มแล้วเหรอ
ไม่ว่าจะตื่นขึ้นมาในร่างไหน
ยังไงนายก็ต้องตาย
เวร
ไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้ค่ะ
มันเป็นแค่อากาศแปรปรวนชั่วคราว
- เดี๋ยวก็กลับมาเสถียรแล้วค่ะ - ไม่ครับ
เดี๋ยวเครื่องก็ทรงตัวได้แล้วค่ะ
มันจะตกครับ
เครื่องบินลำนี้จะตกแน่นอน
ท่านประธานคะ
(แทคัง)
ไฟสัญญาณเข็มขัดนิรภัยดับแล้วค่ะ
อะไรนะครับ
ขอโทษครับ พอดีผม... ผมขี้กลัวไปหน่อยน่ะครับ
ถอดเสื้อชูชีพออกได้แล้วค่ะ
เดี๋ยวค่อยถอดทีหลังครับ
อ๋อ ค่ะ
ฉันรอดแล้วหรือเปล่านะ
โห ของพวกนี้มันอะไรกัน
อะไรน่ะ
ฉันมองเห็นอยู่คนเดียวเหรอ
ชื่อของฉันคือพัคจินแท อายุ 33 ปี
ฉันเกิดมาในฐานะลูกชายคนที่สอง ของแทคังกรุ๊ป
ตอนเด็กฉันโตมาโดยคิดว่าบ้านทุกหลัง มีสระว่ายน้ำและสวนเป็นเรื่องปกติ
และคิดว่าคนอื่น ก็มีเครื่องบินส่วนตัวอย่างน้อยสามลำ
- ของฉัน - ปล่อยนะ นี่มันของฉัน
ถึงจะอย่างนั้น แต่ตัวฉันก็คุ้นเคยกับการแข่งขัน
มาตั้งแต่เกิด
การแข่งขัน จะเกิดขึ้นระหว่างคนสองคนเสมอ
คู่แข่งก็คือพี่ชายของฉันเอง
ฉันรู้มาตลอด
- ว่าในชีวิตนี้ - ทำได้ดีมาก
คนคนเดียวที่ฉันต้องเอาชนะก็คือพี่ชาย
ฉันใช้ชีวิตด้วยความคิดที่ว่า ต้องฉลาดและเป็นที่ยอมรับมากกว่าพี่
"ขอแค่ทำให้ดีกว่าพี่เป็นพอ"
ตำแหน่งประธานแทคังในอนาคต
แกรับไปซะสิ จินแท
ในที่สุด ฉันก็ได้รับสืบทอดแทคังกรุ๊ปแทนพี่ชาย
ขอบคุณครับ คุณพ่อ
ตอนนี้ ฉันอยู่ระหว่าง การฝึกอบรมเป็นประธาน
นี่มันอะไรกัน
ความทรงจำแปลกๆ แล่นเข้าหัวเต็มไปหมด
ผู้ชายคนนี้...
คือประธานของแทคังกรุ๊ป
ที่เราพยายามเข้าแทบตายเหรอ
ก็แปลว่า...
เราจะได้ใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปเหรอ
เป็นผู้ชายคนนี้ ที่มีพร้อมทุกอย่างน่ะเหรอ
ก็ได้
ในเมื่อกลายเป็นแบบนี้แล้ว ก็อยู่ไปแล้วกัน
ไม่งั้นจะมีโอกาส ได้ใช้ชีวิตแบบนี้ตอนไหนอีกล่ะ
บางทีนี่...
อาจจะเป็นโอกาสก็ได้
ไม่นะ
ท่านประธาน
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
นี่คุณ เครื่องยนต์ไฟลุกแล้ว
มือ จับมือผมครับ
จับมือผมไว้ครับ
ใกล้แล้ว มือ
กลับมาแล้วแฮะ
ต้องเจอแบบนี้ 12 รอบใช่ไหมนะ
ตอนนี้เหลืออีก 11 รอบ
นี่มันที่ไหน
เป็นไง ความรู้สึกของการตายอีกรอบ
ก็พอทนไหวอยู่นะ
กระสุนพวกนั้นคืออะไร
จำนวนการตายที่เหลือของนาย
ถ้าฉันใช้นี่ยิงหัวนาย
มันก็จะเริ่มต้นอีกครั้ง
ปกติถ้าโดนยิงหัว ทุกอย่างก็จบไม่ใช่เหรอ
ความตายสำหรับฉัน
คือจุดเริ่มต้น
ว่าแต่ ลูกแก้วแปลกๆ เมื่อกี้ มันคืออะไร
ความทรงจำและความสามารถของเจ้าของร่าง
จะส่งต่อถึงนายผ่านลูกแก้วนั่น
ความทรงจำและความสามารถเหรอ
อย่างกับเกมเลยแฮะ
เกมเหรอ
ว่าแต่ เกิดอะไรขึ้นกับพัคจินแทนั่น
ฉันคงไม่ได้แย่งร่างเขามาหรอกใช่ไหม
ในเมื่อนายบอกว่ามันเหมือนเกม
งั้นฉันจะอธิบายแบบเกมแล้วกัน
เดิมทีเจ้าของร่าง
เล่นเกมมาจนถึงจุดจบ โดยไม่กดเซฟสักครั้ง
แต่ว่านาย
เริ่มเล่นเกมนั้น ตรงจุดที่เซฟไว้ก่อนจบเกมพอดี
นายอาจเห็นตอนจบแบบอื่นก็ได้
ขึ้นอยู่กับความพยายามของนาย
เหมือนเกมจริงๆ ด้วย
ว่าแต่ มันจะมีตอนจบ แบบที่ฉันรอดชีวิตได้แน่เหรอ
ฉันต้องพยายามแบบไหน ถึงจะรอดจากเครื่องบินที่จะระเบิดได้
เรื่องนั้นนายต้องหาทางเอาเองสิ
ถ้างั้น แล้วหลังจากนั้นล่ะ
หลังจากนั้นเหรอ
หมายถึงอะไร
ถ้าสุดท้ายแล้ว ฉันเอาชีวิตรอดไม่สำเร็จล่ะ
ถึงตอนนั้น ก็ต้องไปนรกน่ะสิ
นรกเหรอ ทำไมฉันต้องไป
ถือว่าฉันใจกว้างนะ
นรกที่อยู่หลังประตูนั่น เป็นสถานที่แบบไหน
ฉันจะให้นายได้เห็น
อะไรนะ
เดี๋ยวก่อน ฉัน...
ฉันทำอะไรผิดงั้นเหรอ
ฉันทำผิดอะไรถึงต้องไปที่นั่น
นายผิดที่มาหาฉัน
ก่อนที่ฉันจะไปหานาย
เวรเอ๊ย
ตอนมีชีวิตอยู่ ทุกวันก็เหมือนตกนรกอยู่แล้ว
ตายแล้วยังต้องไปนรกอีก
พวกมนุษย์นี่น่าทึ่งจริงๆ
ปากพูดว่าชีวิตเหมือนตกนรก
แต่ในแต่ละวัน
ก็อดทนผ่านนรกนั่นมาได้อย่างดีนี่
แต่พอเห็นนรกของจริงแล้วเป็นไงบ้างล่ะ
คิดว่าจะทนอยู่ได้สักนาทีไหม
ถ้างั้นก็ต้องมีชีวิตรอดให้ได้เนอะ
ฉันจะมีชีวิตรอดไปอีกทำไม
ในเมื่อสุดท้ายก็ต้องไปนรกอยู่ดี
ใครจะไปรู้ล่ะ
ถ้านายเอาชีวิตรอดในร่างอื่นได้
ก็ขึ้นอยู่กับว่า นายใช้ชีวิตที่เหลือยังไง
นายอาจไม่ต้องไปนรกก็ได้
มันเป็นไปได้เหรอ
เอ่อ มันเป็นไปได้เหรอครับ
อือ
เพราะถึงตอนนั้น คนตัดสินจะไม่ใช่ฉัน
แต่เป็นพระเจ้าผู้ใจอ่อน
ฉันจะไปลงเอยที่นั่นไม่ได้
ยังไงก็ต้องมีชีวิตรอดเท่านั้น
ใช่แล้ว นี่คือโอกาส
ต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้ ต้องทำให้ได้
แต่ว่าเรื่องนี้ ไม่ได้เป็นเหมือนโบนัสสำหรับนายหรอกนะ
มันคือบทลงโทษ
เพื่อให้นายได้สัมผัสว่าความตาย มันน่ากลัวและเจ็บปวดขนาดไหน
ก่อนที่จะไปลงนรก
- แต่ว่า ถึงอย่างนั้น... - ใช่
นายอาจจบแบบมีชีวิตรอดก็ได้
- พูดจริงใช่ไหมครับ - อือ
ถ้างั้น
มาเริ่มรอบที่สองกันเลยดีไหม
เดี๋ยว... เดี๋ยวก่อน
อะไรวะ ทำไมไม่มีร่มชูชีพ
ไหนว่ารอดได้ไงวะ
ช่วยผมด้วยครับ
ช่วยผมด้วย
(เมื่อดิ่งพสุธา ร่มชูชีพคือเครื่องช่วยชีวิตเดียว)
ชื่อของฉันคือซงแจซอบ
อายุ 38 ปี
ฉันชอบกีฬาเอ็กซ์ตรีมมาตั้งแต่เด็ก
และใช้ชีวิตท้าทายความอันตรายอยู่เสมอ
ด้วยเหตุนั้น แค่ในกินเนสส์บุ๊ก ก็มีสถิติของฉันสี่รายการแล้ว
สถิติที่ฉันท้าทายในวันนี้
คือการกระโดดจากความสูง 8,000 เมตร โดยไม่ใช้ร่มชูชีพ
และตกลงไปบนตาข่าย ที่ติดตั้งเอาไว้แบบเป๊ะๆ
ความท้าทายที่ไม่เคยมีมาก่อนนี้ ได้รับการสนับสนุนโดยสปอนเซอร์รายใหญ่
ในการถ่ายทอดไปทั่วประเทศ ผ่านสถานีสาธารณะ
และยังถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลก
ผ่านบัญชีออนไลน์ของฉัน
ถ้าการท้าทายในวันนี้สำเร็จ
ฉันจะได้รับเงินสดสามพันล้าน จากสปอนเซอร์
อะไรกัน ความมั่นใจนี้
ตอนนี้ไม่รู้สึกกลัวแล้ว
สามพันล้านเหรอ
ได้ มาลองดูสักตั้ง
ทรงตัวได้แล้ว
เยี่ยมเลย
ฉันได้ดูดซับความสามารถ ของผู้ชายคนนี้มาแล้ว
บ้าเอ๊ย ใจหายใจคว่ำหมด
เรตติ้งเรียลไทม์ ถึง 17 เปอร์เซ็นต์แล้วครับ
โอเค เยี่ยม
นายจับตาดูเรตติ้งไว้ก็พอ
- ถ้าพุ่งเมื่อไหร่ให้บอกทันทีเลยนะ - ครับ ผอ.
ถ้าวันนี้เรตติ้งทะลุ 25 เปอร์เซ็นต์ ฉันจะให้วันลาพร้อมค่าจ้าง
โอเค
มองหาตาข่ายก่อนดีกว่า
เจอแล้ว
เยี่ยม ไปกันเลย
ลุยโลด
สิบเก้าเปอร์เซ็นต์
เยี่ยมๆ
น่าจะรอดแล้วนะ
ยี่สิบเปอร์เซ็นต์
มันต้องอย่างนั้น
ใกล้ถึงแล้ว
ฉันต้องทำให้สำเร็จ
และเริ่มต้นชีวิตใหม่ ด้วยเงินสามพันล้าน
ฉันต้องทำสำเร็จ
สามสิบเปอร์เซ็นต์
เย่ วันลาพร้อมค่าจ้าง
แจ่มแมว
(ต้นฉบับจากซีรีส์เว็บตูน "Death's Game")
คุณยังยืนอยู่ตรงนั้นอยู่อีกเหรอ
ไม่มีความกล้าที่จะหันหลังกลับไปเหรอ
ใบหน้าที่คิดถึง ที่ผมจดจำด้วยความโดดเดี่ยว
คนที่รู้สึกขอบคุณ
คนที่รู้สึกติดค้าง
ถึงแม้จะไม่มี ปาฏิหาริย์ที่เราเคยเฝ้าหวัง
ถึงแม้จะไม่มี แม้แต่แรงที่จะลุกยืนขึ้นอีกครั้ง
แต่ขอให้ลองฟังเสียงที่โอบกอดคุณเอาไว้
มันบอกว่ารักคุณ
ผมรักคุณ
หากคุณยังคงลังเลอยู่
ผมหวังว่าคุณจะมีความกล้า
ที่จะลุกขึ้นอีกครั้ง
และเอาชนะมันให้ได้