-Wyczyściłam ci buty. -Dzięki.
Wiążę krawat.
Ładnie wyglądasz.
Dzięki. Ty też.
Pasuje ci ten garnitur.
Za często go noszę.
Piękny dzień.
Nie ma to jak styczeń w Los Angeles.
Powinno padać.
Chłód, deszcz i smutek.
Kalifornijskie pogrzeby.
Powinno padać.
Wszystko gra?
Chodźmy.
Nałożyłam ci.
Dzięki. Nie jestem głodny.
Musisz jeść.
Zjem, ale później. Obiecuję.
Bella Winslow. Córka Donny.
Wiemy. Maddie Bosch. To mój tata.
Harry Bosch. Tak mi przykro.
Twoja matka była niezwykłą kobietą.
Dziękuję za przyjście.
Nie ma za co. Piękny pogrzeb.
Zgadzam się.
Taka piękna pogoda, powinno lać.
Doskonale rozumiem.
Mama mówiła o panu z sympatią.
-Też bardzo ją lubiłem. -Wspominała.
Dziękuję panu.
Dodawał jej pan wigoru i animuszu.
Z wzajemnością.
Brakuje mi jej.
Jeszcze raz dziękuję.
Odezwij się, skoczymy na kawę, zanim wyjadę.
Chętnie.
-Ani słowa. -O czym?
O tym, co chciałaś powiedzieć.
Nie śmiałabym.
Córka Donny...
-Powinnaś do niej zadzwonić. -Do Belli?
Może zadzwonię.
Mamy wiele wspólnego.
Tak.
-Dzwoniłeś rano do szpitala? -Tak.
Jest stabilna. Wciąż w ciężkim w stanie.
Kiedy będę mogła ją odwiedzić?
Gdy odzyska przytomność.
Powoli, Mads.
Powoli.
ZŁOTY PREZENT - FIRMA JUBILERSKA - 1949 R.
Zepsuta kamera na wiele się nie zdaje.
Sądziłem, że odstrasza.
Może dzieciaki, ale nie zawodowców.
-Zamierzałem ją naprawić. -Jak pan to zrobi,
proszę ustawić ekran tak, żeby klienci się widzieli.
-To będzie odstraszało. -Jasne.
Polecam też głośny alarm aktywowany przyciskiem.
Mam alarm.
Najważniejszy jest przycisk.
Najpierw proszę naprawić kamery. Ma pan piękny towar.
Coś pani wpadło w oko?
Mam słabość do kolczyków.
Nie dziś.
Dam pani zniżkę.
Wolę kupować bez zniżek.
Jeśli to wszystko,
to przede mną kilka sklepów.
Dziękuję za pomoc, pani porucznik.
Taka nasza rola. Chronić i służyć.
Taneczny krok niczym Hector Lavoe. Co masz?
-Odciski palców z zabójstwa Fowkkesa. -Świetnie.
Charles Kipps?
To on. Nasz zabójca.
Charles Kipps. Mam broń, podróżuję.
-Kartoteka? -Czysta.
Skąd masz jego odciski?
To żołnierz. Policja wojskowa.
To wyjaśnia umiejętności. Gdzie jego kryjówka?
W Vegas. Tam wojsko posyła mu emeryturę.
Skontaktuję się z tamtejszą policją i załatwię nakazy.
Przejażdżka.
Nie możemy polecieć?
Przynieś akta sprawy.
Food trucki z taco,
sześć meksykańskich knajp.
Peña chce wyjść na prostą.
Od wymuszeń do biznesu.
Amerykański sen.
Coś jeszcze. Nieruchomości na wynajem.
Gentryfikowane dzielnice.
East Hollywood, Thai Town, Echo Park. Legalne.
Jeśli zignorować źródło finansowania.
Dlaczego federalni przymykają oko?
Próbowałam się dowiedzieć, naprawdę.
Dowiedziałam się tylko, że nie muszę wiedzieć,
i jeśli wiem, co dla mnie dobre, to odpuszczę.
Ja się wolno uczę.
Peña ma wysoko postawionych kumpli w FBI.
Najwyraźniej.
Policja go obserwuje od miesięcy.
Billets.
Grace. Marsha Macken.
Marsh, kopę lat.
Chodzi o moją skargę?
Chciałabym.
-Co jest? -Lepiej się spotkajmy.
Możemy zaczekać do końca zmiany?
Wyślę ci godzinę i adres.
Konsulting za 150 000 $
na potrzeby kampanii burmistrz nie jest niezwykły ani skandaliczny.
To nie firma konsultingowa.
Proszę przewrócić stronę.
To fikcyjna spółka. Należy do Henry'ego Myersa.
Szefa Stowarzyszenia Związków Zawodowych w Los Angeles?
Zgadza się.
Poparł Lopez. Wszystko jasne.
Był dobrze zmotywowany.
A dlaczego FBI zaniechało śledztwa?
Ostatnia strona.
„Zbyt mało dowodów, by udowodnić wymianę korzyści”.
Delikatna sprawa.
Pierwsza kadencja i pierwsza latynoska burmistrz.
Musieli mieć mocne dowody na korupcję.
Dlatego zamknęli sprawę.
Dobra robota.
Dziękuję.
Jimmy.
Nie chcę zrzędzić.
Ponagliłem sprawdzanie komórki zabójcy. Od razu dam ci znać.
Jasne. Jadę z Bennett do Vegas.
A co tam jest?
Charles Kipps, zabójca. Znam jego ostatnią lokalizację.
Mam tam kumpla.
Detektywa o nazwisku Iverson.
Odezwę się do niego.
Podczas przeszukania
poszukaj związku pomiędzy Kippsem a Willym Datzem.
Tym gangsterem? Jasne.
Jimmy.
Tak?
Daj Bennett prowadzić.
Wal się, Bosch.
Nie wiedziałeś, że Peña donosi?
Za chuj.
FBI nam nic nie mówi. Jesteś pewny?
Pozwolili mu wyprać forsę z dragów
na food truckach i nieruchomościach.
Zwinęli Alvareza, zanim zdążył powiązać Peñę z podpaleniem.
FBI go chroni, bez dwóch zdań.
Cholera. Kiepsko, stary.
To zamyka ci sprawę. Nie dorwiesz Peñi.
Nie licz na to.
-Muszę pogadać z Trejo. -Nic nie powie.
Chcę mu coś pokazać. Pogadaj z jego adwokatem.
Załatw to.
Marsh.
Grace.
Wybacz te tajemnice.
Co się dzieje?
Złożono na ciebie poważną skargę.
Ja pierdolę. Za co?
Że bierzesz w łapę.
I nie mówię tu o latte za piątaka.
No pewnie. Nigdy nie chodzi o drobiazgi.
Śmiało, masz prawo się wściekać.
To reakcja na atak.
Dwóch policjantów?
Tak.
Kto zgłosił skargę?
Cywil.
Cywil?
Że co?
-Jest więcej kartonów? -Tam.
Ron Carter?
Świetnie. Dobrze cię wychowałem.
Nawróciłam Antonia.
Na jazz?
Jazz na winylu.
Szerzysz dzieło Pana. Jestem dumny.
Zamieszkanie z Antoniem i odpoczynek od szkoły
dobrze mi zrobią.
Muszę pomyśleć.
I to sporo.
Znajdziesz pracę?
W końcu tak. Jak Honey wróci do pracy.
To może potrwać. Albo się nie wydarzyć.
Wiem.
Antonio nie ma nic przeciwko?
A pieniądze? Twoja część czynszu?
Coś wymyślimy.
Wiesz, że nie ucząc się, nie dostaniesz co miesiąc renty rodzinnej.
Wiem. Mam trochę oszczędności i to, co zostawiła mi mama.
Mama nalegała, żeby zachować to na czarną godzinę.
To jest czarna godzina.
Tak?
Po tym, co się stało? Bez wątpienia.
No dobrze.
Rozumiem.
Potrzebuję czasu.
Zastanowię się, co robię z życiem.
Dobrze.
Numery kart płatniczych.
Najwyraźniej señor Peña umościł sobie gniazdko u federalnych.
Nie ma to jak szukanie wiatru w polu i próżny trud.
Wiem, niewielkie szanse.
Dla Dziewczynki od Tamale poruszymy ziebo i niemię.
Dzięki.
Wiesz, że to spuneryzm? „Ziebo i niemię”?
Wiem, co to jest. Specjalnie tak powiedziałem.
Albo tracisz zdolności poznawcze.
To sobie rozpoznaj.
Masz coś, Dylan?
Świetnie, podeślij. Dzięki.
-Coś wiadomo o komórce? -W końcu.
Tamtego dnia Kipps dostał SMS z nieznanego numeru.
„Zrobione”?
Otrzymano w Downtown.
Wtedy trzymał Donnę na muszce.
Przykro mi.
Jimmy znalazł komórkę zabójcy.
Odpisaliśmy na ten numer.
„Po wszystkim”.
Tak.
Gdzie otrzymano wiadomość?
W Las Vegas.
-Willy Datz? -Tak przypuszczam.
Pierwszy SMS, „Zrobione?”.
Datz pytał Kippsa, czy zabił już Fowkkesa i Sobel.
I Maddie.
-Mieliśmy umowę. -Niczego nie obiecałam.
Utrzymanie status quo w zamian za moje wsparcie.
Przykro mi, że źle pan zrozumiał nasze rozmowy.
Henry Myers.
To zapewne czubek góry lodowej.
Kto jeszcze bawił się na tym balu?
Czego chcesz?
Tylko tego, co mi się należy.
Pięciu kolejnych lat współpracy
na rzecz mieszkańców tego wspaniałego miasta.
Cześć.
Norris i Leonard.
Dwie gnidy.
-Dzięki, Mank. -Do usług.
Co teraz?
Nie wiem.
Cooper?
I będzie po śledztwie.
Jak pójdę z tym wyżej...
Ryzykujesz biurokratyczne reperkusje.
Nie będę siedzieć i patrzeć, jak dwa gnojki
rujnują mi reputację.
Rozumiem. Jasne.
Kilku sztywniaków na parkingu przeszukuje pani samochód.
Powoli, panowie. Zajmę się tym.
Z drogi, Mank.
Ty przodem, Alphonse.
Co tu się dzieje?
Proszę nie podchodzić. Porucznik Billets?
-Kim jesteście i co robicie? -Porucznik Klotz. Badam skargę.
-Czyją? -Nie mogę powiedzieć.
Gówno prawda. Gdzie nakaz?
Nie potrzebuję, to własność miasta. Wóz policji.
Proszę dać nam działać.
To nie moje.
Nigdy tego nie widziałam.
Wejdźmy do środka, pani porucznik.
Zobaczymy, co da się zrobić.
Nie mów nic bez adwokata.
Co cię gryzie?
-Peña. -Co z nim?
Wywinie się bez szwanku.
Dzięki FBI.
Mają w dupie nasz pożar.
Zgadza się.
-Tak nie można. -Nie można.
Musi być jakiś sposób.
Tak się składa, że jest.
Powiesz mi?
Jeśli wypali.
Harry.
Im mniej wiesz, tym lepiej.
Nie podoba mi się to.
Zaufaj mi.
Tabliczka.
Zniknęła.
Właściciele ją zdjęli.
-Poruczniku. -Szefie.
-Możesz wezwać adwokata. -Nie potrzebuję.
Dobrze.
Jak wiesz, oskarżono cię o przyjęcie łapówki.
Kto złożył skargę?
Andrew Patterson. Złoty Prezent.
Był na pańskiej liście.
Rozmawialiśmy wczoraj o zabezpieczeniach. Wydawał się zadowolony.
Twierdzi, że zmusiłaś go, żeby dał ci parę drogich kolczyków.
W zamian za rozszerzone usługi policji.
To niedorzeczne.
Wewnętrzni znaleźli w twoim aucie złote kolczyki z tego sklepu.
Podłożono je.
Ktoś mnie wrabia.
Od razu widać, że to Leonard i Norris.
Znowu? Masz obsesję na ich punkcie.
Zamierzasz w to brnąć?
Czy zamierzam się bronić? Oczywiście.
No dobrze.
Muszę odesłać cię do domu do czasu zakończenia śledztwa.
Nie ma potrzeby. Mogę pracować stąd.
Ciesz się, że jeszcze dziś nie trafisz do aresztu.
Co się dzieje?
Jak zwykle. Zdrada i pierdolnik.
-Pani porucznik. -Nie tutaj.
Podwiozę panią do domu.
Potrzebuję przysługi.
Sprawdź mi tego gnojka.
POLICJA LAS VEGAS
Co my tu mamy?
Kipps prowadził rejestr.
Ubezpieczył się na wypadek ugody.
Trupowi się nie przyda.
Pozwolił nam go znaleźć.
Schował go pod materacem zamiast w skrytce.
Zemsta zza grobu?
Ja bym zabrała skurwieli ze sobą. Są tam nazwiska?
Jakieś 12 ofiar, może więcej.
Franzen. Chandler.
Maddie B.
Wiesz, kto zlecił zabójstwa?
Te trzy?
Carl Rogers.
Widzisz? Dowód. Już po Rogersie.
Rogers załatwił to przez Fowkkesa. Podał mu nazwiska.
Kompleksowe usługi. Fowkkes sam dzwonił do Kippsa?
Nie sądzę.
Willy Datz.
Tak. Fowkkes organizował zabójstwa przez Datza.
Datz przekazywał szczegóły Kippsowi.
Fowkkes musiał zginąć. Za dużo wiedział.
Ostatnia luka.
Jedziemy na komisariat sprawdzić Datza.
Iverson załatwi nakazy.
U Datza będziemy jutro.
-Miłego dnia. -Cześć.
-Gotów? -W drogę.
Szukam Peñi.
Widział go pan?
Nie, ostatnio się nie pojawia.
Śpi?
Tak.
Za naszego Jamesa.
-Naszego kochanego syna. -Wreszcie w domu.
Mamy też inne powody do świętowania.
Moją drugą kadencję.
Widziałem się z burmistrz.
Irv, to cudownie.
Co ją przekonało?
Mój niezrównany dar perswazji.
Tak, znam go.
Na zdrowie, komendancie.
Cześć, mały. Czuj się jak w domu.
Jak się dzielicie opieką?
Tata weźmie go w co drugi weekend, Wigilię, Czwartego Lipca
i latem na sześć tygodni.
Żartujesz. Poważnie?
Żartuję.
Improwizujemy. Jak będzie miał wolne, to go weźmie.
Czyli często tu będziesz.
Coś nie tak?
-Nie zna hiszpańskiego. -Czas się nauczyć.
Zróbmy to oficjalnie.
Trzymasz klucz pod wycieraczką?
To po co w ogóle zamykasz drzwi?
Tam trzymam zapasowy.
Jesteś nieogarnięty.
Kasę trzymasz pod materacem?
Proszę cię. Wiadomo, że bezpieczniejsza jest w zamrażarce.
Vega?
Patterson lubi bić żonę.
Zdobyła zakaz zbliżania się.
Jednym z warunków jest oddanie broni,
a tego nie zrobił.
Masz powód, żeby go przesłuchać. I załatwić nakaz przeszukania.
Już działam.
Jeszcze jedno.
Kilka lat temu Patterson dostał pozwolenie na broń ukrytą.
Ciężko to załatwić.
Kto za niego poręczył?
Kapitan Dennis Cooper.
Znaleźliście coś?
Trzy pistolety. Dwa są na Pattersona.
Z trzeciego spiłowano numer seryjny.
-Poważne wykroczenia. -I nasz atut.
Zabieramy broń. Patterson jest wasz.
Dzięki, Rick.
Dobry i zły glina?
Twoja sprawa, twój wybór.
-Dziś jestem twardzielką. -Uwaga.
-A co, nie dam rady? -Jesteś zbyt miła.
Patrz i się ucz.
Detektyw Bosch.
Mówi Kai Morgan.
Morgan. Co tam?
Jestem w Saint Ags. Znasz niejakiego Hectora Hernandeza?
Miał w portfelu twoją wizytówkę.
Co z nim?
Pobili go w East Hollywood.
Pytał o Mickeya Peñę.
Jadę.
Zapomniałem zwrócić. No i co?
Naruszył pan nakaz sądowy.
Za lekceważenie sądu dostanie z pół roku.
A nie rok?
Dobra. Wstawaj, gnojku.
-Po co? -Spiszemy cię.
Ale już.
-Za co? -Za fałszywą skargę.
Udział w zmowie przestępczej.
-Jasna cholera. -Możesz to jeszcze naprawić.
Opowiesz o swojej relacji z kapitanem Cooperem.
-Nie wydacie mnie? -Wydamy, jak nam nie powiesz.
Znamy się jeszcze ze studiów.
Wielokrotnie mi pomagał.
Zezwolenia, biurokracja.
Załatwianie spraw w urzędzie to koszmar.
Masz u niego dług.
Zgadza się.
Kiedy rozmawialiście?
Zjawił się kilka dni temu. Oglądał złote kolczyki.
Powiedział, że przyjdzie po nie dwóch policjantów.
„Prezent dla znajomej”.
Zapłacił?
Nie. Nigdy nie płaci.
Opisz funkcjonariuszy, którzy odebrali kolczyki.
Młodzi. Biały i Azjata.
Chciałem go znaleźć.
Spojrzeć mu w oczy.
I tyle.
A potem?
Wtedy bym wiedział.
Zrobił to?
Dowiedziałbym się.
Panie Hernandez, spotkała pana niewyobrażalna strata.
Niewyobrażalna.
Ale musi pan dać nam działać.
Obiecuję, że zabójców pana żony i córki dosięgnie sprawiedliwość.
Tylko tego chcę.
Dobrze?
Dobrze.
Pokażemy panu kilka zdjęć.
Proszę mówić, gdy rozpozna pan sprawców. Aresztujemy ich.
-Dobrze. -Przepraszam.
Bosch.
Jadę.
-Muszę lecieć. -Zajmę się tym.
Dobrze, panie Hernandez.
Bez pośpiechu.
Dobrze.
Datza chyba nie ma.
Dostał cynk?
Co pani sugeruje?
Zadaję pytanie.
-Nie podobają mi się te insynuacje. -Czysto!
Niczego nie insynuowałam. Przepraszam.
Czysto!
Do roboty.
Bennett, sprawdź dół. Od tyłu do przodu.
Santiago i ja sprawdzimy sypialnię.
Dwóch funkcjonariuszy przeszuka garaż.
TRANSPORT POTWIERDZONY. WÓZ BĘDZIE CZEKAŁ W HANGARZE.
Jimmy! Iverson!
Co masz?
Zostawił otwarty komputer.
Nie wylogował się z Messengera. Widzimy jego wiadomości.
Dlaczego go nie wyłączył?
Może na potrzeby zdalnego dostępu.
A może jest kretynem i nie umie.
Dlatego ich łapią.
Patrzcie.
-Kiedy to przyszło? -W tej chwili.
„Wylatuję dziś o 19.30”.
Leci dokądś?
„Odbiór: Musso and Frank, 16.30”. Wiadomość od L. A. Limo.
-Jest w Los Angeles. -Sukinsyn.
-Leci z Van Nuys. -Prywatnym odrzutowcem.
Je późny lunch w Musso and Frank i wraca tu wieczorem.
Możemy zaczekać i aresztować go, gdy wyląduje na McCarran.
Zróbcie coś dla mnie. Będzie mi łatwiej.
Zgarnijcie kretyna w LA.
Z przyjemnością. Zadzwonię do Boscha i Edgara.
Dzwonił do mnie sam Brenner.
„Wzburzony” to mało powiedziane.
Peña jest winny, a nie mogę do niego dotrzeć.
A ja nie pomogę.
Musi być jakiś sposób. Niech pan zażąda współpracy.
To koniec, Bosch.
Możesz oskarżyć Trejo i Alvareza, ale Peña odpada.
Pierdolę to.
Odpuść, detektywie. To rozkaz.
I trzymaj się z dala od agentki Reece.
-Od dawna pan wie? -O czym?
-O Peñi i FBI. -Nie wiem, o czym ty mówisz.
Zginęło pięcioro niewinnych, a ja mam odpuścić?
To nie prośba, tylko rozkaz.
Trzeba iść na kompromis w imię większego dobra.
Gówno prawda. Facet stracił jedyne dziecko.
Kto jak kto, ale pan powinien go zrozumieć.
Wypierdalaj stąd.
Robertson się odezwał?
Nagrał się na pocztę, jak byłem u komendanta.
Wprowadził cię?
Tak.
Mam sprawę w Downtown. Zajmiesz się tym frajerem?
Jasne, zabiorę Pierce'a. Co robisz?
Pracuję nad tylną furtką.
-Pan Datz? L.A. Limo. -Spóźniliście się.
Jesteś aresztowany.
Słyszałeś. Dawaj łapy.
Kurwa, spokojnie.
-To boli. -Zamknij ryj.
-A tekst o milczeniu? -Cwaniak.
Na co ci to wygląda?
Wygląda jak Mickey Peña.
A jego kumple?
Ty mi powiedz.
FBI.
Federalni.
Jebańce z FBI.
Peña dostanie nową tożsamość i nowe życie.
A ty?
Ja mam przejebane.
Przejebane.
-Dajcie mi, kurwa, zadzwonić. -Matkę tymi ustami całujesz?
-Pierdol się. -Przykuj go.
Skurwiel.
Uwaga.
O co chodzi?
O sprawiedliwość w niesprawiedliwym świecie.
Co zrobili?
Spytaj Billets.
Co jest, pani porucznik?
Zwalczamy szkodniki.
-Wrócę tu. -Na świętego Dygdy.
Lepsze to niż wyrzucić go przez okno.
Jakie ma pan potwierdzenie tej rozmowy z Miguelem Peñą?
Trejo ją nagrał?
Nie.
-Są inni świadkowie? -Pedro Alvarez.
Będzie zeznawał?
Przejęło go FBI. Nie wiadomo, gdzie jest.
Nie mam ochoty na przepychanki z prokuratorem.
Emmanuel Trejo to zatwardziały przestępca,
przywódca znanego gangu.
Jest głównym sprawcą tej ohydnej zbrodni.
Będzie oskarżony o wielokrotne zabójstwo.
Nie ma powodu kłamać. Nie prosi o ugodę.
-Bo by jej nie dostał. -Wie o tym.
Co go motywuje? Dlaczego teraz?
Mój klient się dowiedział, że Peña jest informatorem FBI.
Rządową wtyczką.
Wedle Trejo to niesprawiedliwe, że Peña, który zlecił podpalenie,
wyjdzie na wolność, a on zgnije w pudle.
Dobrze. Rozważę to.
Collins.
Skąd ten rozkaz?
Co jest, Collins?
Jak dziś poszło?
Trejo będzie mówić, ale prokuratura chce potwierdzenia.
Cholera.
Posłuchaj.
-Możemy się spotkać z samego rana? -A co?
Bez szczegółów, jestem z informatorem.
Streść.
Dostałem telefon z góry. Mamy zostawić Las Palmas.
Nie drążyć.
Szykuje się akcja z ustawy RICO.
Jak bardzo z góry?
Ze szczytu policji w Los Angeles.
Irving.
Nazwisko nie padło, ale sam wiesz.
Idzie informator, kończę.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger dpalenie,