Jeszcze podwójną?
Strzemiennego.
O to chodzi.
Ciężki dzień?
Każdy jest ciężki.
Wypijmy zatem za koniec tego.
Chciałbym.
„I wiele mil od snu mnie dzieli”.
Na zdrowie.
Noc przy pracy?
Jestem adwokatem.
A pan?
Mechanikiem.
Praca manualna musi być satysfakcjonująca.
Da się wyżyć.
Nie tknął pan piwa.
Wcześnie zaczynam.
Muszę być trzeźwy.
Miłego wieczoru.
Wzajemnie.
-Co, do chuja? -Otworzyłem sobie.
Kim jesteś i czego chcesz?
Zastanów się.
-Willy cię przysłał? -Tak.
Powiedziałem mu wszystko, co musisz wiedzieć.
Jakiś problem?
Już nie.
Patrz przed siebie. Ręce na kierownicę.
Rób, co mówię, a nic ci nie będzie.
Co mówiłem?
Przepraszam.
Jedź, Wysoki Sądzie.
Rozluźnisz się?
Sam jesteś spięty jak baranie jaja.
Nie jestem.
Chcesz zapalić?
Nie.
Znaczy, chcę, ale nie zapalę.
Gotowa?
Chyba tak.
Wpuszczą nas wejściem dla sędziów.
Dla bezpieczeństwa.
Niech będzie. Dobrze.
To z ostrożności.
-Jasne. -Chodźmy.
-Co się stało? -Możemy zamienić dwa słowa?
Tak.
Zaczekam w wozie.
Sędziowie przechodzą przez wykrywacze metalu?
Oczywiście.
-Nie bądź zły. -Nie jestem.
Po wszystkim
spróbujemy załatwić ci pozwolenie na broń.
Chcę mieć to już za sobą.
I żebyś ty prowadził.
Bezdyskusyjnie.
Najbardziej przeraża mnie Jimmy za kółkiem.
Pewna śmierć.
Cześć, Mank.
Kapitan cię szukał.
Jeszcze nawet nie piłam kawy.
Nie zabijaj posłańca.
Prosimy tylko o dostęp. Alvarez chce mówić.
W tym problem. Zacznie gadać i wsypie Peñę.
-Zły moment? -Wszystko się posra.
To znaczy?
Zrujnuje wieloletnią operację z ustawy RICO.
Chodzi o Las Palmas 13. Mafię.
Peña jest celem?
Informatorem.
-Chrzanisz. -Ani trochę.
Każ Boschowi odpuścić.
Zrzućcie winę na Trejo i Alvareza. Nie mieszajcie Peñi.
-On wydał rozkaz. -Tak twierdzi Alvarez.
Słowo przeciwko słowu.
Można to zrzucić na La Mayoristę.
Bo nie żyje.
Mnie pasuje.
Przygotowujemy akty oskarżenia, aresztowania są bliskie.
Gdy Peña złoży zeznania w sądzie, dostaniecie Alvareza.
Żeby wtedy wsypał Peñę?
Kogo? Nie wsypie kogoś, kogo nie da się znaleźć.
Program ochrony świadków.
Zgodnie z umową.
Pięć ofiar. Dwie kobiety, dziesięciolatka, nienarodzone dziecko...
-Wiem. -A Peña odejdzie wolno.
W imię większego dobra.
Cholernego większego dobra.
Zaczekam na decyzję.
Kapitanie.
Wejdź.
Pamiętasz OTSBI?
Niezbyt.
Coś ze wsparciem dla małych firm.
Inicjatywa.
Czas najwyższy ją reaktywować.
Spotkałem się z kilkoma drobnymi przedsiębiorcami z Hollywood.
Zależy im na dialogu, poprawie stosunków,
a przede wszystkim na budowaniu mostów.
Nie zaszkodzi.
Zaczniemy od tego.
Wyślę funkcjonariuszy. Uściśniemy parę dłoni.
Musimy się pokazać. Zademonstrować poparcie.
Oczywiście. Robi się.
Możesz włożyć mundur.
Dzień dobry.
Detektywi Bosch i Robertson. Madeline Bosch.
-Miłego dnia. -Wzajemnie.
Jeśli będziesz chciała przerwy, mów. Będziemy na zewnątrz.
-Dam sobie radę. -Wiem.
Dziwne.
Co?
Samochód sędzi Sobel tam stoi.
Co w tym dziwnego?
Ma swoje miejsce.
-Tato? -Idź z Jimmym.
Wracajcie do wozu.
Do wozu!
Szybciej!
Nic ci nie jest?
Cholera.
W porządku?
Tak.
W porządku.
Tylko ogłuchłam.
Dzięki.
Spójrzcie na to.
Jego komórka.
„Zrobione?”
Odpisz.
-Co? -„Po wszystkim”.
Napisz to.
Kto wie.
Może się uda.
Agencie Brenner.
Komendancie. Nie spodziewałem się telefonu tak szybko.
FBI rozpoczęło w zeszłym roku śledztwo w sprawie Lopez.
I je zamknęło.
Chciałbym zobaczyć akta.
Będziemy w kontakcie.
-Komendancie. -Co jest?
Strzelanina w sądzie z udziałem funkcjonariuszy.
Zawieźć pana?
Szybciej będzie pieszo.
Co to za funkcjonariusze?
Robertson i Bosch.
Cholerny Bosch.
Wszystko gra?
A u ciebie?
Tak.
Muszę wracać do pracy.
Zawiozę cię do domu.
Wrócę tak szybko, jak zdołam.
Dobrze.
Dzięki, Vega.
Nie ma sprawy.
Komendancie.
Panowie.
Ten sam strzelec?
Wszystko pasuje.
Sposób działania inny.
-Miejsce publiczne, środek dnia. -Spieszył się.
Chciał dorwać Maddie, nim złoży zeznania.
Dlaczego akurat sędzia Sobel?
Nie wiem.
Przypadkiem.
Czyżby?
Potrzebował sędziego, by wjechać do garażu.
Przypadkowa ofiara.
Ktoś mu podał nazwisko.
Znamy już dane strzelca?
W portfelu miał karty na trzy różne nazwiska
i pasujące prawa jazdy z trzech stanów.
-Wszystkie fałszywe? -Zapewne.
Zatem...
kto go najął?
Mam zgadywać?
J. Reason Fowkkes w imieniu klienta.
Carla Rogersa?
Proszę spojrzeć na cele.
Franzen, Chandler, moja córka.
Kto skorzystałby na ich śmierci?
Carl Rogers.
Przyciśniemy Fowkkesa, to wyda nam Rogersa.
Po cichu.
Pojedziemy po niego.
Popierdolona sytuacja.
Gdybym nie była córką gliniarza
pod ochroną trzech uzbrojonych detektywów...
byłoby po mnie.
Facet by mnie zabił, bo ktoś mu zapłacił.
Na szczęście jesteś.
Córką gliniarza.
J. Edgar. Co dobrego?
Mamy Fowkkesa.
Mógł ich pogrążyć.
Ile osób wiedziało, że Maddie miała dziś zeznawać?
Garstka.
A ile wiedziało, że wjedziemy tędy?
Detektywie.
-Dziękuję za przyjście. -Chcę pomóc.
Jak się pani trzyma?
Jak wszyscy. Jestem zdruzgotana.
Znała pani sędzię?
Niezbyt dobrze.
Wie pan, z widzenia.
Jak się czuje pańska córka? Dobrze?
Będzie dobrze.
Przełożymy zeznania, damy jej czas, żeby to przetrawiła.
Nie do wiary.
-Proszę? -Wilk w owczej skórze.
Co pan ma na myśli?
Fowkkes nie żyje.
Ktoś mu powiedział, że Maddie dziś zeznaje.
Ktoś mu powiedział o wejściu dla sędziów.
Ktoś mu powiedział, gdzie szukać sędzi Sobel.
A on przekazał informacje zabójcy.
Rejestry połączeń Fowkkesa wskażą winną osobę.
Ale my już ją znamy. Prawda?
To nie może być nikt inny.
Wiesz, jak to działa. Nie kręć, to potraktujemy cię łagodnie.
Dwa lata temu klienta Fowkkesa czekał proces.
Powiedziałam mu co nieco o naszym kluczowym świadku.
Świadek się rozmyślił, zarzuty wycofano.
-Od tamtej pory współpracujecie. -Ile? Za pierwszym razem.
-Dwadzieścia. -Ile?
Dwadzieścia tysięcy.
Tanio się sprzedałaś.
Raz za razem.
Jaki miałam wybór?
Byłam w potrzasku.
Dawać mu, czego chce, i brać pieniądze,
albo nie brać i stracić wszystko.
Miałaś wybór.
Sprzedałaś moją córkę.
Przez ciebie zginęła Sobel.
Dla czego?
Dla kasy?
Co z ciebie za człowiek?
Jeszcze jedno.
Dlaczego Donna?
To pomysł Fowkkesa.
Kazałam mu wybrać sędziego.
Nie lubił jej.
Harry. O co chodzi?
To nie to, że jej nie lubił.
Chciał się na mnie odegrać.
CEDARS-SINAI - SEGMENT POŁUDNIOWY
Jak się miewa?
O wiele lepiej.
Za dzień lub dwa zabierzemy cię do domu, mały.
W końcu.
Co się stało w sądzie? Mówili, że zabito jakąś sędzię.
Donnę Sobel.
Zabójstwo polityczne?
Na zlecenie.
Dlaczego ona?
Nie była celem.
Była przypadkową ofiarą. Celem była Maddie Bosch.
O Boże.
Jak ona?
Wstrząśnięta, ale cała.
Jak my wszyscy.
My mamy szczęście.
Brasher. Mów.
Ktoś stąd wie, że rozmawiałyśmy.
Jesteś zdenerwowana.
Czyżby?
Mam w szafce zdechłą rybę z rajstopami w pysku.
Cuchnie niemiłosiernie.
Przykro mi. Zgłosiłaś to?
Nie muszę. Czuć w całym komisariacie.
Musisz to zgłosić.
To nękanie. Poprę cię.
Nie. To mój komisariat. Muszę tu żyć.
Muszę to załatwić po swojemu.
Rozumiem.
-Pani porucznik. -Tak?
Toczę własne bitwy. Proszę mnie nie mieszać do swoich.
Co ją czeka?
Zarzuty o spiskowanie w celu popełnienia zabójstwa,
zarzuty o korupcję, kto wie, co jeszcze.
Przyzna się i pójdzie na ugodę.
A Carl Rogers?
Nadal składamy to w całość.
Dorwiemy go.
Mówisz tak, żeby mnie pocieszyć.
Nie. To kwestia czasu.
Wynajął kogoś, żeby mnie zabił.
Wiem.
Przykro mi z powodu Donny.
Mnie też.
Zjebałem, Mads.
Powinienem był dokładniej przemyśleć, jak mogą się do nas dobrać.
Nie sądziłem, że zaatakują w sądzie.
Mogłem ją ostrzec.
Nie. Zabił ją, żeby mnie dopaść.
To nie twoja wina.
Ani twoja.
Ja to widzę inaczej.
Wiem.
Lady Day.
Mama ją uwielbiała.
-Śpiewała razem z nią. -Tak.
Okropnie fałszowała.
Słoń jej na ucho nadepnął.
Boże.
Policja bada sprawę zabójstwa J. Reasona Fowkkesa, adwokata,
którego ciało znaleziono dziś rano.
Nic nie wiadomo o związkach z próbą zabójstwa
innej wybitnej adwokat, Honey Chandler.
Marco,
zmiana planów.
NADAJNIK - PEÑA - STATUS: GPS AKTYWNY
JERRY EDGAR - MMS
JERRY EDGAR POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Co jest?
Nasi kumple z FBI właśnie odebrali Peñę.
Widzę. Jedziesz za nim?
Wiedzieli o mnie. Zadbali, bym nie mógł.
Wiedzieli o nadajniku.
Na pewno.
-Proszę. -Dzięki.
Ranne ptaszki.
Sprawdzamy związek z Willym Datzem.
Dajcie znać, jak coś z tego wyjdzie.
Jasne.
Masz porannego gościa. Niejaki pan Hernandez.
-Pytał o ciebie. -Z nazwiska?
Pytał o detektywa zajmującego się tym podpaleniem.
Gdzie jest?
W socjalnym.
Dzięki.
Señor Hernandez, detektyw Bosch.
Prowadzę śledztwo.
Proszę przyjąć moje kondolencje.
Dziękuję.
Jestem zaskoczony. Myślałem, że pan jest w Meksyku.
Przyleciałem w nocy.
Z Guadalajary?
Tak. Najszybciej, jak mogłem.
Teraz nie jest łatwo. Wie pan, granica.
Rozumiem.
Nie moja sprawa.
Żałuję, że nie byłem na pogrzebie.
Zjawiło się wiele osób.
Co może pan powiedzieć?
Aresztowaliśmy dwóch podpalaczy.
Pedra Alvareza i Emmanuela Trejo.
Zna ich pan?
Nie z nazwiska.
Las Palmas 13?
Śmierć Sonii...
To prawda, że drzwi były zamknięte?
Drzwi na dach?
Niestety tak.
Aresztujecie właściciela?
Nie. Przykro mi.
-Wy... -Przykro mi.
Nie możemy udowodnić, kto je zamknął.
Właściciel zostanie...
pozwany i ukarany grzywną.
Pozew i grzywna.
Jasne.
La Mayorista brała w tym udział?
Tak sądzimy.
Miguela Peñę też aresztowaliście?
Jeszcze nie. Zbieramy dowody.
On jest el jefe. Rządzi w tej okolicy.
Nic nie dzieje się tam bez jego zgody.
Oto moja wizytówka.
Proszę śmiało dzwonić.
FBI wszczęło śledztwo i zamknęło je, nie stawiając jej zarzutów.
Chcę znać powód.
Sprawdzę to.
McCurdy.
To poufne.
Oczywiście. Komendancie.
-Detektyw Bosch na jedynce. -Dziękuję, Ido.
Bosch. Jak córka?
Dobrze, dziękuję.
-Jakieś informacje na temat zabójcy? -Szukamy.
Rozmawiał już pan z FBI w sprawie Alvareza?
Zdzwaniamy się.
Dowiesz się pierwszy.
Wyatt Earp. Strzelanina w garażu sądu.
-Reece. -Wszystko gra?
Nie nudzę się. Jak tam za biurkiem?
Przygnębiająco. Przeżyję.
Przyda mi się pomoc.
Brzmi ciekawie.
Spotkamy się?
Nie mogę się doczekać. Już jadę.
To nie musi być twoja walka, Grace.
Idź na emeryturę.
Polecimy do Sedony albo na Maui. Zawsze chciałaś.
Mam dać skurwielom wygrać?
Walczysz z tym męskim klubikiem całą swoją karierę.
Czy coś się zmieniło?
Oczywiście.
Jest o wiele lepiej, niż gdy zaczynałam.
Na pewno?
Czy tylko uprzejmiej?
Przejęliście Alvareza, zanim zdążył wsypać Peñę.
A wczoraj w nocy ukryliście gdzieś Peñę.
Nie wiadomo gdzie.
Niestety to powyżej moich kompetencji.
Może rozpoznaję kilka twarzy ze stołówki.
Na pewno chcesz ich prowokować?
Potrzebuję odpowiedzi.
-Zobaczę, czego się dowiem. -Dzięki.
Dokumenty do kontroli.
W czym problem, funkcjonariuszu...
Leonard?
Wie pani, czemu panią zatrzymałem?
Niestety nie.
GRACE - WYBIERANIE
Tylko zwolniła pani przed znakiem „stop”.
Byłam pewna, że stanęłam.
Nic nie jechało.
Piła pani?
Lampkę wina do lunchu.
Proszę opuścić pojazd.
Jimmy. Co tam?
Cześć. Nie narzekam.
Przerwa na koszt firmy. Znalazłeś coś w biurze Fowkkesa?
Zapisaną na jego komputerze wymianę wiadomości z Rogersem na WhatsAppie.
I dwa przelewy na konto Fowkkesa od spółki fasadowej Rogersa.
„Rogers: Franzen to problem.
„Fowkkes: Da się go rozwiązać.
„Rogers: To go rozwiąż”.
No i rozwiązał.
Pozbyli się Fowkkesa. Pośrednika.
Ale jeśli Rogers, jego klient, nie miał kontaktu z zabójcą...
Jak zlecił zabójstwo Fowkkesa?
-Może nie zlecił. -Zawińmy go i się przekonajmy.
Sto trzydzieści jeden, sto trzydzieści dwa...
-Partnerze. -Sto trzydzieści trzy...
Anne, możesz przestać.
Macie na pieńku ze mną. Jej w to nie mieszkajcie.
Pani porucznik,
znajoma zlekceważyła „stop” i czuć od niej alkohol.
Robimy swoje.
Tak, jak pani lubi. Przepisowo.
Oba przelewy wykonano tuż przed robotą.
Pierwszy za Franzena i Honey Chandler.
Drugi za próbę zabójstwa Madeline Bosch.
Rogers przelał pieniądze Fowkkesowi.
Fowkkes przelał je na zagraniczne konto.
Sądzimy, że to konto zabójcy.
Ma pan tu nieco nadszarpniętą reputację, detektywie.
Ale Donna zawsze pana chwaliła.
To wiele znaczy.
Owszem.
-Powodzenia. -Dziękujemy, Wysoki Sądzie.
Marco jest już na pokładzie. Pilot kończy procedurę startową.
Dziękuję.
Carl Rogers. Jest pan aresztowany za zabójstwo.
Pani porucznik.
Wszystko gra?
Leonard i Norris nastraszyli moją partnerkę.
Zaszła im pani za skórę.
Wszyscy mamy dość tego szajsu.
Ale większość z nas nie może nic z tym zrobić.
Wiemy, że zlecił pan zabójstwo Franzena, Chandler i Madeline Bosch.
To niedorzeczne.
Mój klient to biznesmen, nie gangster.
Bez komentarza.
Oraz pańskiego adwokata J. Reasona Fowkkesa.
Mój klient nic nie powie.
Już powiedział.
Co za dłonie.
Mógłbym całą noc patrzeć, jak to robisz.
Ten styl, ta technika, ta...
Kiepski podryw.
Spokojnie, Casanovo.
Cześć, gołąbki.
Cześć. Koledze też nalej.
Nie trzeba. Dzięki, Shaz.
-Jak poszło z Rogersem? -Pełen luz.
Póki nie oskarżyłem go o zlecenie zabójstwa Fowkkesa.
-Niemal mu nerwy puściły. -Przyznał się?
Nie musiał. Jego twarz mówiła wszystko.
Wierzysz mu?
Zaliczyłby wariograf.
A inni kandydaci?
Takie pijawki jak Fowkkes mają wielu wrogów.
Wiemy o jednym. To inny klient Fowkkesa, Willy Datz, gangster z Vegas.
Słynie ze znikających problemów.
-Datz kazał zabić Fowkkesa? -Zaciera ślady.
Komórka mogłaby to potwierdzić.
Dałem ją specjaliście. Dowiemy się czegoś za kilka dni.
Kilka dni?
Może być.
Z pewnością.
Nie w porę?
Skądże. Piwko?
Nie, dzięki.
Przykro mi z powodu Sobel.
Dzięki.
Była...
Cóż.
Co cię tu sprowadza?
Muszę ci coś powiedzieć.
Mów. Słucham.
Zawiodłem ostatnio wiele osób.
Lista jest długa.
Moich synów, moją byłą.
Ludzi w pracy.
Głównie ciebie.
Mniejsza o to.
Daj mi skończyć.
Powinienem był być.
Aktywnie.
W noc pożaru i każdego kolejnego dnia.
Masz rację. Powinieneś.
Twardziel jak zawsze.
Pomogłeś wczoraj ocalić Maddie.
Sam ją najpierw naraziłem.
To prawda.
Jesteśmy kwita?
Będziemy.
Coś jeszcze?
Avril.
Tamtej nocy.
Poszedłem tam go zabić.
Wiem.
W imię sprawiedliwości.
Znalazłeś ją?
Nie wiem.
Po prostu nie wiem.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger z Vegas.