SZEŚĆ TYGODNI PÓŹNIEJ
Proszę podejść.
Wasz szef mówi, że szanse na odrzucenie nagrania są nikłe.
Praktycznie żadne, ale to decyzja sędzi.
A jeśli je odrzucą?
Mamy zapisy podsłuchów i film z ukrytej kamerki.
Damy radę.
Cześć. Nie spodziewałem się ciebie.
Zmieniłam zdanie. Chcę zobaczyć Chandler w akcji.
Co ona tu robi?
Dowiedzmy się.
Rzekomo nie wierzy pani w system prawny.
Ta kobieta i jej kochaś z FBI
odpowiadają za śmierć mojego męża.
Proszę sprawić, że uwierzę.
Niech trafi za kraty.
Chce pan sprawdzić?
Tak.
Proszę sobie jedną wziąć.
Pomoże panu przejrzeć ich kłamstwa i gadki szmatki.
Proszę o pozostanie na miejscach.
Rozpoczynamy posiedzenie.
Przewodniczy sędzia Donna Sobel.
Przedstawienie się zaczyna.
Proszę wracać do swojego stada.
Jeśli narobi pani zamieszania, pójdzie pani siedzieć.
Rozpoczynam rozprawę: Naród przeciwko Alicii Kent.
Wszystko w porządku?
Tak.
Sąd rozpatrzy wniosek o wyłączenie z materiału dowodowego
nagrania cyfrowego znalezionego wśród rzeczy osobistych
zmarłego agenta FBI Clifforda Maxwella.
Chce pani coś wygłosić, pani Chandler?
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Plik nagrano ukradkiem i bez wiedzy mojej klientki.
Prawo Kalifornii wyraźnie stanowi,
iż obie strony muszą wyrazić zgodę na nagrywanie rozmowy.
Wyjątek dla organów ścigania?
Nie ma zastosowania.
Nagrania nie wykonano w toku śledztwa.
Pani Blair.
Wysoki Sądzie, uchwała nie miała na celu
ochrony poufności rozmów
dotyczących zmowy w sprawie zabójstwa.
Prawo mówi wyraźnie, iż zmowa przewyższa wagą zgodę.
Rozważę tę kwestię.
Coś jeszcze ze strony obrony?
Chciałabym złożyć nowy wniosek
o wykluczenie nagrań z podsłuchów dotyczących tej sprawy.
Z całym szacunkiem dla Wysokiego Sądu obrona uważa,
iż nakaz nie spełniał kryteriów prawdopodobieństwa winy.
Twierdzi pani, że sąd się pomylił, wydając zgodę na podsłuch?
Twierdzę, że sąd został wprowadzony w błąd w sprawie podstaw do założenia podsłuchu
przez prowadzącego śledztwo detektywa Harry'ego Boscha.
Wszystko jej powiedzieliśmy. Zatwierdziła to.
Czy oskarżenie chce odpowiedzieć?
Wysoki Sądzie, oskarżenie zapozna się z wnioskiem obrony
i odpowie na niego... stosownie.
Ustalimy teraz datę kolejnej rozprawy.
Odraczam postępowanie.
Odzyskałem większość filmów.
Wszystkie pliki są tutaj.
Świetna robota, Klein.
Oglądałeś je?
Parę.
Podejrzewasz któregoś z klientów?
Nie zdziwiłbym się.
Banda frajerów i dziwaków, ale żeby zabójca? Nie wiem.
To właśnie problem z zabójcami.
Nie wiadomo. To może być każdy.
Dzięki.
Nie ma sprawy.
Lisa Hammond działa pod przykrywką od dwóch tygodni.
Dwa tygodnie w terenie.
-Niech Bóg ma ją w opiece. -Lepiej ona niż my.
Zidentyfikowała dilera. Jeździ niebieską impalą.
Zgarnia dostawę koło 10 rano.
Jak się zjawi, weźmiemy go z zaskoczenia.
Nie jesteśmy do tego potrzebni.
Nie, Shepherd i Morgan pomogą przy aresztowaniu.
-Tak jest. -Świetnie.
Ja jestem już na to za stary.
-Kolano. -No tak.
Kiedy zabraknie dilera,
jest szansa, że koczujący się rozproszą.
Chcemy poprawić ich sytuację.
Na miejscu będzie opieka społeczna. Ulokuje ich w schroniskach.
Jeśli bezdomni zechcą.
Owszem, nie można ich zmusić.
Przeniosą się za róg.
Znajdą nowego dilera.
Albo on ich.
To jak zamiatanie plaży.
To proces.
To filmy z dźwiękiem?
Chcesz posłuchać?
Niekoniecznie.
Czternastolatka.
Właśnie za to płaci.
„Mitchell Lewan”.
Ile jeszcze musisz obejrzeć?
Za dużo.
Masz coś dla mnie?
Jak się masz?
Jestem chora.
Chora w chuj.
Potrzebuję lekarstwa. Już.
Dostawa już jedzie.
Mówiłem?
Cierpliwości, maleńka.
Zaraz poczujesz się lepiej.
Cholera, masz?
Tak jest.
Sama meta?
Dzięki wielkie.
Zostań w wozie!
Ręce do góry!
Gleba!
Dawaj rękę!
Jebana suka.
-Mam cię. -Stul dziób!
A ty schowaj głowę!
Masz fana, Hammond.
Cóż, nie można mi się oprzeć.
Racja.
Masa spotkań przedprocesowych.
Nie spodziewałam się.
Wygląda to tak, jakby nic się nie działo,
ale każde przesłuchanie przybliża nas do rozprawy.
Wierzy pani w jej niewinność?
Nie ma znaczenia, w co wierzę.
Mówi, że jest niewinna.
Cały czas tak twierdzi.
Nie wiem, czy to nieprawda.
Na domniemanie niewinności i uczciwy proces zasługuje każdy.
Oczywiście.
Właśnie. Hrabstwo dogadało się z Dantem Crowem.
Dostał 6,5 miliona dolarów.
Czytałam w gazecie.
Gratuluję.
Nie mnie trzeba gratulować.
To ty przyszłaś do mnie z tą sprawą.
Od pani wiedziałam, gdzie szukać.
Nie każdy by wypatrzył braki.
Wróć do mnie do pracy.
W następne wakacje?
Przemyślę to.
Cieszę się, że cię spotkałam.
Uważaj na siebie.
Od: Larry Alvarez Badam skargę (CF 19-827163),
w której zarzucono pani
niewłaściwe zachowanie.
Kurwa mać.
Mówi porucznik Grace Billets z Hollywood.
Otrzymałam zawiadomienie o wniesieniu skargi na mnie.
Kto ją wniósł?
A co może mi pan powiedzieć?
Na pewno się zjawię.
Co to ma być?
„Została pani powołana na świadka...”
Też dostałem. Złe prowadzenie się.
Cholera.
-Chodzi o Billets. -Złożyłaś skargę?
Skądże.
Mówiłam Cooperowi kilka tygodni temu, że to nic takiego.
Może złożył ją za ciebie.
Może to zrobić?
Jest kapitanem.
Ty złożyłeś skargę?
Nie.
Nie do końca.
Rozmawiałeś z Cooperem.
Miałeś się nie wtrącać.
Mówiłem, że nie mam wyboru.
Muszę pogadać z Billets.
Protokół tego zabrania.
Walić protokół.
Ma pani chwilę?
Proszę, wejdź.
O co chodzi?
Dostała pani dziś e-mail od wewnętrznych?
Owszem, dostałam.
Chciałam powiedzieć, że ja nie złożyłam skargi.
To rodzi parę pytań.
Dlaczego miałabyś ją złożyć i po co?
-Wiesz, kto to zrobił? -Nie.
Mówiłam mu, że nie mam zamiaru składać oficjalnej skargi.
Komu?
Kapitanowi Cooperowi.
Czego dotyczyła ta nieoficjalna?
Jest pani ciepłą osobą i troszczy się pani o swoich ludzi.
Staram się.
Czasem jednak przekracza pani granice.
Bez obrazy.
Jest pani odrobinę zbyt wylewna.
Nie chciałam, żebyś źle się z tym czuła.
Wiem.
Pożaliłam się partnerowi.
Czyli Pierce poinformował Coopera.
A ja jestem wściekła.
Musiał to zrobić.
Obie na tym ucierpimy.
Pewnie wiesz, że już to przerabiałam.
Nie słucham plotek.
Czyli wiesz.
Owszem.
Czy to wywołało twój dyskomfort?
Nie. Skądże.
Trzeba było mi powiedzieć.
Myślałam, że zamknęłam sprawę.
Cooper mnie o tym zapewnił.
No tak.
Teraz wiesz, ile to warte.
Harry, spójrz.
No?
Nasz człowiek, Lewan...
Parę przypadków przemocy domowej.
Rozstał się z żoną dziewięć miesięcy przed śmiercią Daisy.
Daj go na listę podejrzanych.
Wysłałem ci linki.
Dzięki, brachu.
Wychodzisz?
Kolacja z Bennett.
Ile już się spotykacie? Trzy, cztery miesiące?
Jakoś tak.
Chyba czas zacząć używać jej imienia.
Nie chcę się za szybko angażować.
Mówi ci po nazwisku?
Mówi do mnie Jed.
„J” i „Ed-gar”. Urocze.
-Znasz jej imię? -Wal się.
-Pozdrów ją. -Chyba śnisz.
Ma na imię Joan.
Pocałuj mnie w dupę.
SPRZĄTANIE MIEJSC ZBRODNI ROGER DILLON
Po zbrodniach często zostaje bałagan i krew
lub inne materiały biologiczne.
Przestrzegamy standardów,
by przywrócić bezpieczne środowisko.
Za nową przyjaźń.
Dziękuję.
Jutro się zjawisz?
Nie ma takiej potrzeby.
Oczywiście.
Remi się tobą zajmie.
Za nową przyjaźń.
-To... -Fettuccine Alfredo.
Robi wrażenie.
Sama zrobiłam makaron.
Jeszcze większe.
To prościzna.
Nie sądzę.
Patrz na jedzenie. Tam nie ma nic ciekawego.
Co zrobię, jak wrócisz do szkoły?
Nauczysz się gotować?
Nie ma szans.
Spotkałam dziś Honey Chandler.
Chce, żebym do niej wróciła za rok.
Chcesz tego?
Nie wiem, czego chcę.
Wątpliwości co do prawa?
Co do wszystkiego.
Poradzisz sobie.
Mam nadzieję.
Mads,
poradzisz sobie.
Też przez to przechodziłeś w moim wieku?
Nie.
Wiedziałem, co muszę zrobić.
Też bym chciała.
To co innego. Ty masz wybór.
Ja nie miałem.
Dzięki.
Rzeźnik?
Spójrz. To jedna z utajnionych informacji.
Rzeźnik zostawiał ten symbol przy każdej ofierze.
Zbok podpisywał zdobycze.
Zabójca Daisy też się tak podpisał.
Krwią?
Ofiary.
Myślałem, że Charles sprawdził swoich ludzi.
Wszystkich z oddziału.
Ale spójrz na raport.
„23.15. Roger Dillon ze Sprzątania przyjeżdża na miejsce zbrodni.
„Nakazano oczekiwanie.
„23.45. Zamknięto miejsce zbrodni”.
Kolejny wpis jest o północy.
„Porucznik Charles otwiera miejsce zbrodni.
„Wpuszcza Rogera Dillona”.
Czyściciel miejsc zbrodni.
Widział wszystko.
A jako że nie był w oddziale...
Nie zbadano go wariografem.
-Kapitanie. -Wejdź, Grace.
Wie pan,
że złożono na mnie skargę. Niewłaściwe zachowanie.
Wydział wewnętrzny jest dokładny i uczciwy.
Moje doświadczenie mówi co innego.
Jeśli nie jesteś winna, oczyszczą cię.
Znów się nie zgodzę.
Wiem, że to pan złożył skargę.
W imieniu detektyw Vegi.
Powiedziała mi, że mówiła panu, że nie ma nic do mnie.
I że nie ma zamiaru składać skargi.
Ciężko jest złożyć skargę na przełożonego,
mając w perspektywie konsekwencje.
Realizowałem politykę wydziału.
Nic się nie wydarzyło.
Nie ma podstaw.
To nieporozumienie.
Przeprosiłam detektyw Vegę
za nieumyślne sprawienie, że czuła się niekomfortowo.
To dobry początek.
Może pan to wycofać.
Niech wewnętrzni robią swoje.
Nie lubi mnie pan, prawda?
Dlaczego miałbym cię nie lubić?
Powinienem o czymś wiedzieć?
Nie sądzę.
Ma pan coś do mnie?
Nie wszystko jest sprawą osobistą.
Wykonałem obowiązki kapitana
i przestrzegałem procedur obowiązujących w policji Los Angeles.
Bzdura.
Prowadzimy taką rozmowę z każdym kandydatem,
zanim udzielimy poparcia.
Ciekawi nas pańskie spojrzenie na zadania czekające nowego burmistrza.
Dziękuję za zaproszenie. Mam nadzieję zdobyć wasze poparcie.
Zacznę.
Jednym z największych wyzwań dla nowego burmistrza
jest wieloletni i trudny do rozwiązania problem bezdomnych,
temat tabu dla lokalnych polityków.
Zarówno jednostki, jak i całe rodziny zmagają się z ubóstwem,
bezrobociem, brakiem tanich mieszkań,
problemami natury psychicznej i fizycznej, brakiem ubezpieczenia zdrowotnego,
a objęte nimi rejony i społeczności
cierpią z powodu przestępczości i narkomanii.
Co pan proponuje?
Zająć się tym kompleksowo.
Przeznaczyć konkretne zasoby.
Dlatego chciałbym dziś
oficjalnie ogłosić nową inicjatywę policji Los Angeles.
Operację Bezpieczne Chodniki.
Zajmiemy się kwestią bezdomnych
dzięki policji pełnej współczucia.
Empatii.
Ludzie uważają, że sytuacja jest beznadziejna, nieuleczalna.
Ja nie.
Oświadczenie ma być na pierwszej stronie, nad foldem.
Zadzwonię do Cooke, upewnię się.
Nie chodzi o kampanię.
Wiem.
Chodzi o miasto.
Wszystko jasne.
Zawieź panią Kowski, dokąd zechce.
Dobrze poszło.
Zgadzam się.
Odezwę się.
Komendancie.
Panie Anderson.
Ma pan minutkę?
Jedną.
Otrzymałem nagranie z 1996 roku,
które może mieć dla pana poważne konsekwencje polityczne.
Nagranie z 1996 roku?
Beto Frank?
Co to ma ze mną wspólnego?
Jest pan na nim.
Pan, Frank, Ryan Rodgers.
Detektyw Rodgers zachował kopię nagrania.
Nie wiem czemu.
Odezwała się do mnie jego córka.
Chce, żeby Times o tym napisał.
Zbadał to.
Chyba coś do pana ma.
Nie byłem z tym jeszcze u naczelnego.
Czego pan chce?
Będzie panu potrzebny rzecznik prasowy.
Nie jestem burmistrzem.
Uważam, że byłby z pana świetny burmistrz.
Nie chciałbym, żeby wpłynęło na kampanię.
Chce pan je przesłuchać?
Mam kopię. Potwierdzi pan autentyczność.
Nie trzeba.
Czyli się dogadaliśmy?
Tak.
Wspaniale.
Proszę dać kasetę naczelnemu.
Jak tam, detektywie Pierce?
W porządku.
Jeśli chodzi o moją partnerkę...
I panią porucznik.
Dziękuję, że z tym do mnie przyszedłeś.
Dziś bardziej niż kiedykolwiek
musimy starać się tworzyć bezpieczne środowisko pracy dla każdego.
Kapitanie...
Cenię twoją uczciwość.
Traktujesz obowiązki poważnie.
Staram się.
Ktoś tak utalentowany i ambitny
szybko awansuje.
Dziękuję.
Rozmawiając z wewnętrznymi,
powiedz im to, co mnie.
BAR 5 CENTÓW
Cholerne dzieciaki. To igranie z ogniem.
Sprawdziliśmy wszystkich klientów.
Ktoś pasuje?
Roger Dillon. Sprząta miejsca zbrodni.
Sprząta?
Ciekawe.
Odciski palców w systemie?
Jechał kiedyś po pijaku.
Wystąpiłem o porównanie z częściowym odciskiem, który mamy.
Kojarzysz coś?
Zwykle przychodzą, gdy nas już nie ma.
Był przy mojej sprawie?
Jenna Williams.
-Echo Park. -Tak.
00.00 – PORUCZNIK CHARLES OTWIERA MIEJSCE ZBRODNI. WPUSZCZA ROGERA DILLONA.
Widział podpis Rzeźnika.
Masz swojego naśladowcę.
Też tak sądzę.
W czym mogę pomóc?
Chcę zostać wolontariuszem.
Wie pan, czym się zajmujemy?
Tak. Mam rodzinę w Haiti.
Głównie w Port-au-Prince.
Mam tam kuzynów.
Jak się pan nazywa? Może ich znam.
Pan Wise.
Pan mnie śledzi.
Emerytowany detektyw, który ma za dużo czasu.
Czai się w cieniu ze swoim aparacikiem.
Czego pan chce?
Nazwisk ludzi, którzy zabili mojego syna.
Skąd mam je znać?
Świadek widział dwóch uciekających mężczyzn.
Jamajczyków.
Myślę, że pan wie, kim są.
Czy pan mi grozi?
Potrzebuję ich nazwisk.
Wezwij policję.
Wiesz, kto zabił mojego syna.
Wyjdź stąd.
W czym mogę pomóc?
Teraz.
Mamy intruza.
Sprawca jest w budynku?
Pierdol się.
Jest pan tam?
Wszystko w porządku?
Proszę pana?
Wychodzę. Chyba że mnie potrzebujesz.
Do jutra.
Wszystko gra?
Jestem padnięta.
Cooper?
O co mu chodzi?
Gdy przyłapali go na mieszaniu w statystykach...
Dostał po łapach.
Ktoś złożył anonimowy donos.
Wini mnie.
Postawić ci drinka?
Potrzebuję kilku.
Zawsze wchodzi mu w drogę.
Jasne. Trzeba być czujnym.
Komendant Irving.
Przyszły burmistrz.
Podobno planuje pan coś ważnego ogłosić.
Nową sposób policji na walkę z bezdomnością.
Rywale zarzucą panu, że to kiełbasa wyborcza.
Dlaczego teraz?
Kryzys trwa od dziesięcioleci.
Zaczął się na długo przed wielką recesją.
To dobra decyzja i właściwe działania policji.
Właściwe? To coś nowego.
Zna pani Raya Thackera.
Znamy się od dawna.
Jak wygląda bilans wieczoru?
Mnóstwo soczystych czeków. Każdy chce mieć z panem zdjęcie.
Pana lepsza połowa dobrze sobie radzi.
Nikt nie mówił, że będzie łatwo.
Zabawianie gości to ciężka fucha.
Proszę ich zabawiać.
Zabawiam.
Jak to się skończy,
weźmiemy długi urlop.
Jak to się skończy,
będziesz zbyt zajęty rządzeniem miastem
i zmienianiem pieluch.
Bez komentarza.
Jen była szczęśliwa.
Spodziewa się wzrostu poparcia, gdy Times opublikuje wieści.
Ma sens.
To namacalne działania, a nie puste obietnice.
Oby.
A czemu nie?
Wóz załadowany?
Po brzegi. Pięćset kafli.
Będziemy koordynować nadzór z DEA.
Przyjąłem.
Gdy Toussaint przejmie gotówkę, pojedziemy za nim.
Oby do Avrila.
Moi agenci go aresztują.
Za pranie pieniędzy. Chcemy go sami przesłuchać.
W sprawie zabójstwa.
Masz moje słowo.
ACB – WARSZTAT SAMOCHODOWY
Miejsce wygląda na opuszczone.
Napisali, że to czynny warsztat.
Otwarcie o siódmej, 57 opinii.
Czytałeś je?
Świetne miejsce na pranie forsy. Pięć gwiazdek.
Wypierz gotówkę i wymień chłodnicę za jednym zamachem.
Dwie pieczenie na jednym ogniu.
Właśnie, Brad.
Jest 7.09.
Jeszcze będziemy na gnoja czekać.
Dwie gwiazdki.
Detektyw Bosch.
Nie sądziłem, że go odzyskam.
Zgrał pan coś?
Masz chwilę?
Jasne. Możemy tu pogadać?
-Córka szykuje się do szkoły. -Jasne.
Rozpoznajesz go?
-Nie wiem. To jeden z naszych klientów? -Tak.
To było dawno temu.
Masz swoje zdjęcia z tamtego okresu?
Coś znajdę.
-Prześlij mi je. -Kiedy?
Teraz.
Robi się.
Co tak długo?
Sprawdzę, co u DEA.
Może widzą coś więcej.
Mówi Bennett.
Widzicie kogoś?
Nie, nic.
Przyjęłam. Dzięki.
Słyszałeś. Nic.
Do kogo dzwoni?
Hovan. Jesteś na głośniku.
Ile będziemy czekać?
Już po dziewiątej.
Toussaint się odzywał?
Nie.
Co się mogło stać?
Nie wiem, stary.
Nie wiem.
Chyba jesteśmy spaleni.
Może nas właśnie obserwują.
Kończymy.
Zwijamy się.
Sprzątanie miejsc zbrodni.
Mówi detektyw Bosch z policji Los Angeles. Numer odznaki 2997.
Zastałem Rogera Dillona?
Mogę go poprosić, żeby oddzwonił.
-Ma pani dostęp do grafiku? -Jasne.
-Gdzie jest? -Na zleceniu.
Zajmie mu jeszcze z dwie godziny.
Proszę mi podać adres.
Jasne.
Halo?
Bonjour, detektywie. Bon matin.
Monsieur Avril?
Mam mały problem.
Liczyłem na pańską pomoc.
Pan Dillon?
Detektyw Bosch.
Dzień dobry.
Liczyłem, że może mi pan pomóc.
Mam parę pytań. Nic poważnego.
Chętnie pomogę. Doceniam waszą robotę.
Bardziej niż inni.
Nie musi mi się pan podlizywać.
Ma pan już kontrakt z miastem, nie?
Oczywiście. Przepraszam.
Ma pan pytania?
Widział pan tego chłopaka?
Nie wiem. Co zrobił?
To oszust.
Nie kojarzę. Przykro mi.
Miał na komputerze pańskie dane.
Dziwne.
Powinienem się martwić?
Myśleliśmy, że może pan być jedną z ofiar.
Nic mi o tym nie wiadomo.
Przykro mi, nie pomogę.
Proszę się przyjrzeć.
Nie... Nie poznaję go.
Dziękuję za pański czas.
Do usług.
Proszę wejść, detektywie.
Napije się pan kawy?
Nie, dziękuję. Po co mnie pan ściągnął?
Proszę usiąść.
Odezwał się do mnie niedawno handlarz narkotykami.
Gruba ryba.
Z Dominikany.
Miał dla mnie ofertę biznesową.
Dotyczyła narkotyków?
Chciał prać pieniądze przez moją fundację.
Swoją brudną forsę.
Co mu pan powiedział?
A co miałem powiedzieć?
Oczywiście odmówiłem.
Zatem co tu robię?
Jestem uczciwym obywatelem.
Mam obowiązek zgłosić to władzom.
Zna pan jego nazwisko?
Felix Mariama.
Sprawdzę to.
Jeszcze jedno.
Wiem, kto zabił waszych dwóch detektywów.
Zamieniam się w słuch.
John Winston i Robert Marvel.
Kieliszek wódki.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski