Szkoda, że cię z nami nie ma.
Brakuje mi ciebie.
Brenner,
nie leć ze skargą na mnie do komendanta.
Jak masz problem, to nie bądź cipa. Zapraszam do mnie.
Obowiązuje hierarchia.
Nonsens.
Nonsensem jest dręczenie ofiary.
Sprawa Kenta jest zamknięta.
-Ale zabójstwa Cravera nie. -Zajmij się nią i nie przeszkadzaj.
Najlepszy przykład nonsensu to te przekazane przez was akta.
Był twoim informatorem.
Masz na temat Cravera wszystko, co nie jest tajne.
Ona to zgłosiła?
Obudził ją jakiś łomot.
-Widziała coś? -Nie wstała z łóżka.
Faktycznie łomot.
Właśnie.
POLICJA – KOMISARIAT W HOLLYWOOD
Nic ważnego. Ile zostało nam czasu?
Dwie doby. Zegar tyka.
Szybciej nie umiem słuchać.
Jak poszło z Brennerem?
Sprowokowałem go. Czas pokaże.
Wydział cyberprzestępczości działa pełną parą.
Technicy sprawdzają jego laptop, telefon i chmurę.
Część zaszyfrował. Przypadła mnie.
Kto to?
Daisy Clayton.
To nie wystarczy.
Dziwi mnie, że sędzia zezwoliła na podsłuch.
Może uda się zdobyć dowody z kamery.
DENNIS COOPER – KAPITAN
Jeśli zlokalizujecie dane. Do czego może nie dojść.
Musimy zdobyć dowody, zanim skończy nam się czas.
Wie, że się zbliżamy. Może ujawnić wspólnika.
Masz pewność, że to agent FBI?
Tak jest.
To wymaga więcej ostrożności, nie mniej.
Mamy powiadomić porucznik?
-Ja to zrobię. -Dziękuję.
Cześć!
No dobra.
Spokojna noc.
Obejrzałem na komórce Czarny dzień w Black Rock.
Świetna rola Roberta Ryana.
Zawodowcy.
Najlepsza obsada westernu od Dzikiej bandy.
Ryan, Lancaster, Lee Marvin, Jack Palance...
Claudia Cardinale.
Woody Strode.
Cześć.
Sean Terrion i Teddy Hobbs. Zajmowaliście się nimi w zeszłym roku.
Stali klienci.
Hobbsa widziałem tydzień temu.
„Goły, ale wesoły”.
Znowu wojny o terytorium?
Wrogie przejęcie.
Jak wrogie?
Śmiertelnie.
Który?
Terrion.
Roztrzaskana głowa.
Gdzie znajdziemy Hobbsa?
Róg Sunset i Las Palmas.
Lepiej nie wypłacać pieniędzy z polisy pana Kenta
przed zakończeniem śledztwa.
Cieszę się, że mogłem pomóc. Jasne.
Do usług.
Kto to?
Ubezpieczyciel Kenta.
Nic tak nie przeszkadza jak śledztwo w sprawie zabójstwa.
Właśnie.
To zwróci jej uwagę.
Sprawdzę trop w sprawie Daisy Clayton.
Daj znać, gdyby coś powiedziała.
Wysokość odszkodowania za niesłuszny wyrok uległa zmianie w 2016 roku
ze 100 na 140 dolarów za dzień.
Proszę podać kwotę.
Pięćset tysięcy.
Za dziesięć lat? Szlag.
Ale gdyby hrabstwo było winne więcej...
Z jakiej racji?
Z wielu powodów.
Powiedzmy, że prokuratura zataiła dowody uniewinniające.
-To znaczy... -Wiem, co to znaczy.
Tak było?
Tak sądzimy.
Co jeszcze?
Nieleczone schorzenia, zatrucie pokarmowe, choroba...
Zapalenie płuc?
Tam jest zimno jak w psiarni.
Może strażnicy nie ochronili pana przed agresywnym współwięźniem?
Wystarczy?
Skurwiel mnie dźgnął na spacerniaku.
Wystarczy.
Ile z tego będzie?
Pięć do siedmiu milionów.
Minus pani działka.
Minus moja działka.
Czyli?
Trzydzieści procent.
W razie wygranej?
Oczywiście.
Ryzyk-fizyk.
Rozumie pani?
MEBLE KUCHENNE BRADCO
Witam w salonie kuchni i łazienek Bradco.
Detektyw Bosch, policja Los Angeles.
Alex Sands?
Tak.
Wyjaśniam starą sprawę. Może zdoła pan pomóc.
Starą sprawę?
Sprzed dziesięciu lat,
z 2009 roku. Niejaka Daisy Clayton.
Myślałem, że go złapali.
Złapali seryjnego mordercę, nie jej zabójcę.
Zawsze sądziłem...
Przyjaźniliście się.
Tak.
Jej matka uważa, że byliście parą.
Przyjaźniliśmy się.
Była dwa lata młodsza ode mnie.
Zaopiekowałem się nią.
Dobrze się bawiliśmy. Lataliśmy po mieście...
Romantyzm i życie na krawędzi.
Niezbyt wam wyszło, co?
Nie.
Nie wyszło.
Dziękuję.
Cholera. Nie. Jasne.
Nikt nie widział Hobbsa. Czego chciał prokurator?
Sprawa części ciała.
Przesłuchamy współwięźnia oskarżonego.
-Gdzie? -W Kern.
-Kiedy? -Jutro.
Szlag, to pół dnia.
Nic nie poradzimy.
Wrzućmy Hobbsa do systemu, może wyskoczy.
Po tym, co spotkało Daisy, porzuciłem ulicę i wytrzeźwiałem.
Dokąd pan pojechał?
Do domu w Sacramento. Przeraziłem się.
Bardzo?
Proszę spojrzeć.
Mam pracę, żonę, dziecko i minivana.
Kiedy ostatni raz ją pan widział?
Tamtej nocy.
Gdy to się stało?
Tak.
Pokłóciliśmy się i wyszła.
Widziałem ją na Sunset,
rozmawiała z kimś w vanie.
Wsiadła?
Nie wiem.
Uznałem, że dalej się wścieka, więc sobie poszedłem.
Więcej jej nie widziałem.
Co to był za wóz?
Chyba biały.
Furgonetka.
Nie sądziłem, że to ważne.
To była u niej normalka.
Pracowała na ulicy?
Jak my wszyscy.
W ten czy inny sposób.
Czemu nie rozmawiał pan z policją po jej śmierci?
Nie pomógłbym jej, a jeszcze bym sobie zaszkodził.
Co bym powiedział policji?
Że widział pan, jak wsiada do białego vana.
Nie mówiłem, że to widziałem.
Nie musiał pan.
Donna mówi, że musisz jeść.
Moja siostra nadal ma męża,
więc niech jego nakarmi.
Włożę to do lodówki.
Przemyślałeś moją prośbę?
Tak.
Federalni zniszczyli moją rodzinę.
Zabili mi męża.
Kłamali, oskarżyli nas.
Ma ich dosięgnąć sprawiedliwość, Ian.
Tych, którzy za tym stoją.
Jeśli ty mi nie pomożesz,
znajdę kogoś innego.
Kiedy mam się odezwać do pani Kent?
Niech się podenerwuje jeszcze dobę.
Zdążymy? Podsłuch jest ograniczony czasowo.
Najpierw musimy znaleźć to, czego szukamy.
Cooper ci nie mówił?
Mówił. Tylko się upewniam.
WYSZUKIWANIE SŁÓW KLUCZOWYCH
Niech to.
Robił pan to już, komendancie?
W liceum. Byłem w grupie dyskusyjnej.
Mamy zawodowca.
Jak pan przekonał Thackera? Killoran robił podchody miesiącami.
Właściwym przekazem.
Takim, który do niego trafił?
Nie uwierzę.
Połamania nóg.
Dziękuję, pani radna.
Susanna.
Komendant Irving. Jack Killoran.
„Samochodowy car”.
Sława mnie wyprzedziła.
Pańska kampania.
Jak i pańska.
Nie toczymy jej jeszcze.
Nie musicie.
Każdy zna pańską historię.
Od krawężnika do komendanta.
Urodzony w Los Angeles. Ulubieniec miasta.
I to z kimś takim jak Ray Thacker w narożniku.
To aż nieuczciwe.
Ponoć złożył mu pan ofertę.
Owszem.
Nie udało mi się go kupić.
Jak na kampanię obywatelską
za wiele wokół pana bardzo grubych ryb.
Już pora, komendancie.
Powodzenia.
Wzajemnie.
Otwarte.
Kapitanie.
Czy jest powód, dla którego nie zaproszono mnie dziś na odprawę?
Skądże.
Miałem cię poinformować.
Byłem strasznie zarobiony.
Bosch i Edgar się odzywali?
-Tak. -Świetnie.
Coś jeszcze?
Jakiś problem?
Nie.
Nadal ci tu dobrze, Grace?
Długo już pracujesz w Hollywood.
Wszystko gra.
Wiesz, jak to jest. Zmiana działa jak urlop.
Nie chcę być nigdzie indziej.
Doskonale. Cieszę się.
Cześć.
Resztki pizzy. Z Jon & Vinny's.
Kusi mnie. Jadłem późny lunch.
Jak tam pan Crow?
Szczerze? Straszny.
Chandler musiała wywęszyć niezłą okazję.
To dość cyniczne.
Ona jest cyniczna.
Razem z byłym więźniem oszukuje system.
Wybacz.
Chandler, okazja.
To wszystko.
Wyjdę z psem.
Dzięki.
NAZWISKO: MCMULLEN, JOHN
FORD ECONOLINE ROCZNIK 1991 TYP: VAN – KOLOR: BIAŁY
Stresowałeś się?
W porównaniu z komisją policyjną to bułka z masłem.
Zobaczymy, jak to wpłynie na sondaże. Dobra robota.
Wydajesz się zaskoczona.
Skądże.
Ale możesz się czasem uśmiechnąć.
Poćwiczę przed lustrem.
Killoran zapunktował dzięki bezdomnym.
Co on o tym wie? Nie wychodzi z salonu wystawowego w Van Nuys.
To zespół skomplikowanych, zadawnionych problemów strukturalnych
bez prostego, uniwersalnego rozwiązania.
I tak powiedziałeś.
Wybacz.
Będzie wracał do tej kwestii.
Zaskoczył nas.
Musimy zaproponować jakieś rozwiązanie.
Tak zrobimy. Miasto tego potrzebuje.
Ale pieprzyć Killorana.
Święte słowa, burmistrzu.
Jerry.
Wszystko gra?
Tak, byłem w okolicy.
Co u chłopców?
Rzadko ich widuję.
Zapracowany?
Zawalony robotą.
-Zazdroszczę. -Brakuje ci tego?
No pewnie.
Jak idzie śledztwo?
Do przodu.
Przydzielili mnie do kryminalnych, do grupy Marcusa i Ariasa.
Co z Haitańczykiem?
Chyba mamy dojście.
Mam parę nowych zdjęć.
Obiecałeś.
Wiem.
Chcesz je zobaczyć czy nie?
Gdzie to jest?
W warsztacie w Jefferson Park.
-Kojarzysz? -Nie.
Gliny bywają tam regularnie.
Hovan umówił się z Avrilem.
Zjawił się jego pomagier.
Ciekawe, czy to on.
Remi Toussaint.
Nadal mam swoje źródła.
Mogę to zatrzymać?
Co to za nazwisko? Felix Mariama?
Dominikańskie.
Mówi, że pcha sporo towaru.
Panie domu, przedsiębiorcy...
Wyższa półka.
Głównie. Ale ulica też.
Bez miękkich.
Owszem.
Bez miękkich.
Sprytnie.
Nieźle załatwił ten swój problem.
-Pasuje ci? -Tak.
Ale to twoja decyzja.
Nie winię kryminalnych za to, że zabrali mi sprawę.
Zabójstwo Daisy pasowało do metod ich mordercy.
Poza wybielaczem.
Później się okazało, że tę noc spędził na wytrzeźwiałce.
Nie mógł jej zabić. Skreślili ją z listy.
Miał na sumieniu mnóstwo innych.
Chciałem odzyskać tę sprawę,
ale przełożony się nie zgodził.
Nierozwiązana sprawa dziewczyny z ulicy.
Marne szanse.
Sądząc po śladach na ciele, nie włożył jej do wanny z wybielaczem.
Tak myślałem. Mała wanienka?
Przenośna, plastikowa.
Mógł obmyć ciało gdziekolwiek. W pojeździe. W vanie.
Miała ślad na prawym biodrze. Jakby wgniecione logo.
Od wanienki. „ASP”. American Storage Products.
Można je dostać w każdym supermarkecie.
Dobra robota. Przyda się.
Oby.
Zrób coś dla mnie. Rzuć okiem.
Jan Chrzciciel.
Sam siebie tak nazywał.
Prowadził schronisko dla dzieciaków na gigancie.
Misja Księżycowa.
Łóżko za nawrócenie. Chrzcił ich od ręki.
David Curzon?
Malarz pokojowy. Podglądacz.
Wpadł pod autobus jakiejś gwiazdy na tournée.
Ale ten Jan Chrzciciel żyje?
Tak słyszałem.
SMS – NIEZNANY 2.03 – Miesza z ubezpieczeniem Stana.
2.03 – Prowokuje cię. Spokojnie.
Osiem, siedem, cztery, pięć.
Alicia Kent, słucham.
Porucznik Grace Billets, LAPD.
Chcielibyśmy zwrócić rzeczy osobiste pani męża.
Portfel, zegarek, obrączkę...
Dziękuję.
Kiedy może pani podjechać?
Możecie je wysłać? Opłacę kuriera.
Niestety musi pani odebrać je osobiście na komisariacie i złożyć podpis.
Na komisariacie?
Tak, w Hollywood.
Paskudnie.
To kwestia łańcucha dowodowego.
Kiedy mam być?
Jak najszybciej. Dziś, jutro?
Dziś nie mogę.
To jutro.
To zajmie chwilę.
JEDNORAZÓWKA
Wiadomość wychodząca od Alicii Kent na numer 213-172-8745.
„Miesza z ubezpieczeniem Stana”.
Wiadomość przychodząca z numeru 213-172-8745 do Alicii Kent.
„Prowokuje cię. Spokojnie”.
Cholera.
Crate.
Daję odpocząć oczom.
Co to za wiadomość? „Spokojnie”.
W środku nocy. Niestandardowa.
Znany numer?
Nie, przedpłacony. Czemu?
Ten sam numer prywatny detektyw oznaczył na jej bilingu jako jednorazówkę.
Mamy coś?
Być może wspólnika.
Marnujecie się tutaj.
Powiedz to tym na górze.
Co u Rodgersa?
Lepiej, dziś nawet usiadł i zjadł śniadanie.
Byłoby miło, gdyby odwiedził go któryś z interesownych przyjaciół.
Zrozumiałem.
Dzwonił Pierce.
Jedzie z Vegą do Kern.
Pytał, czy pomożemy mu z Hobbsem.
Znaleźli coś na Sunset i Las Palmas?
Gość zniknął.
Daleko nie uciekł.
Owszem.
Jest na rogu z kawiarnią, stacją benzynową i długim czerwonym światłem.
Poszukasz naruszeń zasady Brady'ego. Kojarzysz?
Zatajenie dowodów przez prokuraturę?
Świetnie.
Pan Crow to klasyczny Brady.
Zbierz akta, poszukaj precedensów, sprawdź, czy nadal przejdą.
-Pozwiemy prokuraturę? -Nie.
Prokuratorzy mają immunitet.
Pozwiemy hrabstwo Los Angeles.
Robi się.
Alicia Kent?
Jutro o dziesiątej.
Nakaz niemal wygaśnie. Jaka była?
Poirytowana.
Być może napisała do wspólnika.
Cudownie.
Powiedz, że Edgar robi postępy.
Stara się.
Boję się, że zbraknie dowodów.
Ja też.
Bóg zapłać.
Mała rada.
Najpierw to mów, potem licz.
Skąd będę wiedział, że na to zasłużyli?
Słuszna uwaga.
Przynajmniej jestem ubrany.
Doceniam.
Szukam Seana Terriona.
Wiesz, gdzie może być?
Nie.
Co powiesz na pyszne śniadanie na ciepło?
Pogadamy o tym.
Przeszukałem wszystkie dyski i urządzenia.
Byłem w wydziale ds. cyberprzestępczości.
Nic nie mam.
Nagranie musi gdzieś być.
Tak pomyślałem...
Nie sprawdziliśmy sieci LAN w szpitalu.
Sieci LAN?
Wewnętrznej sieci w szpitalu.
Kent miał stację roboczą.
Poufne dane pacjentów.
Potrzebny będzie bardzo konkretny nakaz.
Coś wymyślę, skoro wiem, gdzie szukać.
Odezwę się. Dzięki.
MISJA KSIĘŻYCOWA
WSZYSCY SĄ MILE WIDZIANI
Halo?
Pomoże mi pan, panie McMullen?
Policja Los Angeles. Detektyw Bosch.
„Pan drogę mi zamknął – nie przejdę. Na ścieżkach ciemności roztoczył”.
Interesuje mnie tamten van.
Robił za wóz, za budę i dodatkowe łóżka.
Teraz podbieram z niego części do nowego.
A w 2009 roku jeździł?
Jasne.
Pamięta pan dziecko ulicy?
Dziewczynkę. Niejaką Daisy Clayton.
Spędziła tu noc.
Następnego dnia zniknęła.
Od razu pan sobie przypomniał.
Wiele moich dzieci nie odnajduje drogi.
Daisy zabrano, ale zostałem wynagrodzony.
Za jej zabranie?
Ocaliłem ją, nim ją zabrano.
Oferuję im posiłek i nocleg, jeśli zgodzą się na chrzest.
Zapisuję tu ich nazwiska.
Dostają klucz i robią z nim, co chcą.
Na zdjęciach są ci, którym się nie udało.
Są teraz w boskim mieście.
Człowiek go nie zbudował.
Dokąd poszła po pobycie tutaj?
Zadzwoniła do domu. Mówiła, że ją odbiorą.
Potem dowiedziałem się, że nie żyje.
Złamało mi to serce.
Nie schwytano zabójcy.
Sądzi pan, że to ja?
Proszę pomóc mi zmienić zdanie.
Gdzie byliście tamtej nocy pan i pański wóz?
Dziesięć lat temu?
Proszę dobrze pomyśleć.
Szczegóły się nie zgadzają, Teddy.
Mówiłeś, że widziałeś go w czwartek.
No tak. Frytkę?
Nie, dzięki.
Mówiłeś też o piątku, sobocie
i być może niedzieli.
Nie noszę zegarka.
W zeszłym roku mówiłeś, cytuję:
„Będzie burda, jak jutro zajmie mi miejscówkę”.
Tak było?
Zajął ci miejscówkę?
Nie chciałem tego,
ale to moje skrzyżowanie.
Moje.
I doszło do burdy.
Na to wygląda.
Trzeba walczyć o swoje.
Jest wasz.
Na dobre i na złe,
w zdrowiu i w chorobie,
w dobrobycie i w biedzie
biorę cię za żonę.
Słyszałem, że Crate i Barrel wam pomogli.
-Sami to rozwiązali. -Sprytni dranie.
Nie dadzą wam zapomnieć.
Ponoć Crate i Barrel ocalili wam tyłki. Jakie to uczucie?
Nieźle.
Masz nakaz?
Tak. Jutro z samego rana.
Czas nam się kończy. Przyjedzie o dziesiątej.
Nie skupiamy się zbytnio na kamerze?
Mogła niczego nie nagrać.
Sądzę, że Stanley Kent nam pomoże.
Zza grobu?
Nie, z LAN-u w szpitalu św. Agaty.
Daj znać, jakbyś potrzebował pomocy z tymi komputerami.
Cześć, Melissa. Jak tata?
Zmarł godzinę temu.
Miał kolejny zawał.
Nie mogli nic zrobić.
Jeśli facet będzie się naprzykrzał...
Jun, poznaj Billa Franka.
Był moim mistrzem w wydziale.
Miło cię poznać.
Jego polityczne ambicje to twoja zasługa?
Nie nadaje się na burmistrza?
Przeciwnie. Uważam, że będzie znakomity.
Zgadzam się.
Wydział straci, miasto zyska. Tego trzeba Los Angeles.
Dziękuję.
Było mi miło.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Czemu nie spotkali się w klubie Avrila?
Połowę interesu prowadzi legalnie.
Na pewno będzie zwodził Hovana, póki się nie upewni.
„Ratunek” po kreolsku.
-Przykrywka? -W połowie.
Część datków zabiera, część idzie do Haiti.
To pewnie przy okazji pralnia.
Wpływa tu sporo niewielkich kwot.
Czym zajmował się Avril na Haiti?
Był w tajnej policji.
O jakich nieruchomościach mówimy?
Apartamentowce, sklepy spożywcze, kluby nocne.
Salony gier z pachinko.
Coś szczególnego pana interesuje?
Coś długoterminowego.
Inaczej nie warto.
A opłaty?
Są odpowiednie. Jeden za jeden.
Za dużo.
Ustalmy zniżkę za hurt.
Jeden za trzy.
To zależy od wielkości inwestycji.
Jak się dogadamy, będzie spora.
Wolę zacząć...
skromnie.
Zobaczymy, jak się to rozwinie.
Cześć.
Słyszałam rozmowę.
Rodgers?
Znowu wcześnie wstałaś.
Dużo pracujesz.
Piszę kolejne podsumowania.
Chandler cię goni do pracy.
Kolejny nieugięty wzorzec.
Jak mam to rozumieć?
To komplement.
Nie zapatruj się tak w nią.
Wykorzystuje prawo, by zrobić z bandziora milionera
i się przy tym nachapać.
Mało jest milionerów bandziorów?
W punkt.
-Pomogła ci. -Bardzo.
Nie ujmuję jej umiejętności. Dlatego ją zatrudniłem.
Nie wolno zamykać ludzi za coś, czego nie zrobili.
Nawet takich jak Dante Crow.
Oczywiście.
Ale?
Wróci za kratki, nim zobaczy choćby grosz.
-Tego nie wiesz. -Wiem.
Wielki dzień?
Wielki.
Powodzenia.
Dzięki. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Cześć, Juan.
Przyszła Alicia Kent.
Cholera, za wcześnie.
Jest w sali przesłuchań.
Dobra. Sprowadź tu Boscha.
Jasne.
DR STANLEY KENT – FIZYK MEDYCZNY
SZPITAL ŚW. AGATY LOGOWANIE: DR STANLEY KENT
Na serwerach wolno umieszczać dane pacjentów i wyniki badań.
Nie pliki osobiste.
Dlatego to dobra kryjówka.
Monitorujemy systemy.
Trzeba wiedzieć, gdzie szukać.
Mam cię.
BOSCH – ALICIA PRZYJECHAŁA DO HOLLYWOOD
Kurwa mać!
Przepraszam za opóźnienie.
Coś pani przynieść? Może kawę?
Nie, dziękuję.
Ile to potrwa?
Kilka minut. Wypełniamy papiery.
Na pewno niczego pani nie chce?
Tylko stąd wyjść.
Dajemy z siebie wszystko.
Wiem, że jest pani tym wyczerpana.
Skrajnie.
Proszę mówić, jeśli mogę jakoś pomóc.
Skoro już tu jestem...
Tak?
Chciałabym złożyć skargę.
Na kogo?
Na detektywa Boscha.
Mogę nagrać tę rozmowę?
Czy to konieczne?
Zabezpiecza nas wszystkich.
Porucznik Grace Billets z Alicią Kent,
godzina 9.36, 22 czerwca.
Co zrobił Bosch?
Zadzwonił do firmy ubezpieczeniowej.
Kazał wstrzymać wypłatę z polisy Stana.
To standardowa procedura w sprawie zabójstwa.
Agent Brenner zapewnił mnie, że sprawa została zamknięta.
Detektyw tego nie zrozumiał,
pani najwyraźniej także.
To nasza sprawa, a nie FBI.
Bosch bywa irytujący, ale w dobrej wierze.
No tak.
Mogę odzyskać rzeczy męża?
Oczywiście.
Dokumenty powinny być gotowe. Przepraszam.
Zaraz wracam.
-Miało być o dziesiątej. -Przyszła wcześniej. Znalazłeś?
Nagranie z tej nocy. Tak.
Przewinę tylko do chwili prawdy.
Zaczynamy zabawę.
Macie coś?
Gdzieś tu jest. Muszę poszukać.
Oby było.
Do dzieła.
Pani Kent.
Panie detektywie.
Detektyw Bosch chciałby przedstawić pani swój punkt widzenia.
Do rozmowy dołącza detektyw Harry Bosch, jest 9.51.
Ma pan rzeczy mojego męża?
Owszem.
Najpierw powiem pani, jak działam.
Nie chcę przeprosin.
Chcę, żeby oddał mi pan moją własność i trzymał się ode mnie z daleka.
Rozumiem.
Gdy chcemy zamknąć sprawę, czasem gubimy się w gąszczu szczegółów.
Obieramy kierunek.
Chcemy wszystko wyjaśnić, choć czasem się nie da.
Na przykład...
Pamięta pani, jak podałem pani szlafrok z garderoby?
-Tak. -Właśnie.
Ale...
Jak widać na zdjęciu,
szlafrok leży na fotelu.
Odwiesili go po zrobieniu zdjęcia.
Zapewne. Ma sens.
SMS wysłany przez panią zeszłej nocy.
Nieznany numer.
Założyliście mi podsłuch.
Mamy nakaz.
Z kim się pani kontaktowała?
To skandal.
Nie wiecie, kiedy przestać.
Przepraszam, że przeszkadzam. Proszę usiąść.
Pani mąż umieścił w sypialni kamerę aktywowaną ruchem.
Działała w noc zabójstwa.
Proszę spojrzeć na znacznik.
Nagrano to, gdy rzekomo leżała pani związana na łóżku.
Żądam adwokata.
Dobrze wygląda.
-Panowie. -Tak?
Jest tu adwokat pani Kent.
Odeślij go.
Jasne.
Panowie.
Pani Chandler.
Gdzie moja klientka?