Wyczuwam zapach patrolu.
-W środku jest gorzej. -Jak wam idzie?
Byliśmy tu całą noc.
Zrobił to na górze, ale nie znaleźliśmy części ciała.
Teraz szukamy tutaj.
Czekamy na psy. Już od dwóch godzin.
To maraton, nie sprint.
-Gdzie twoja partnerka? -W środku.
Ilu squattersów?
-Trudno powiedzieć. -Dali się namówić na rozmowę?
Na razie nie.
To włóczędzy. Żaden się nie przyzna, że tu był.
Wykorzystaj swój urok osobisty.
Tak jest.
Kawa na drogę?
Chętnie.
Mógłbym cię tam zawieźć w sobotę. Pomóc ci się rozpakować.
-Tato. -Zabrałbym psa.
Wymyśliłaś mu imię?
To twój pies.
Jezu, Mads, przed czym ty uciekasz?
Przed niczym.
Zerknęłam na poufną notkę na biurku Toma Galligana
i wysłałam ją Honey Chandler.
Wiem, że nie powinnam, ale nie żałuję.
Pracując w prokuraturze przestrzegasz ich zasad.
Nawet jeśli oni nie?
Tak.
-Dwie prawdy. -To nie tak.
Właśnie.
Myślisz, że Galligan na ciebie doniesie?
Nie wiem, ale nie mogę wrócić.
Muszę wszystko przemyśleć. Ogarnąć swoje życie.
Rozumiem.
Może zapakujemy wszystko do auta?
Dobrze. Dziękuję.
Pobożne życzenia, ale miło by było,
gdyby zabójca zostawił DNA i figurował w systemie.
Ktoś tu mówił o sprincie.
Myślę pozytywnie.
Pierce!
Vega!
Na tyłach.
Wygląda jak szczurza nora.
Szczury są czystsze.
Nic ci nie jest?
Spójrz.
Może „Coltrane”?
Dla psa.
Dobry pomysł.
Święto Dziękczynienia?
Jeśli nie będziesz gotował.
-Dobra. -Zależy, kiedy mam egzaminy.
Wracaj przed północą.
Daj spokój.
To o ciebie się martwię.
Dziękuję, że dla mnie ryzykowałaś.
-Zadzwoń, jak dojedziesz. -Dobrze.
Jedź ostrożnie. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Szwadrony śmierci.
Mroczne czasy.
Nigdy ze mną o tym nie rozmawiałeś.
To były tylko opowieści. Wychowałem się tutaj.
Nie sądziłem, że mi się to przydarzy.
-Będziesz go ścigać. -Nie. Jest chroniony.
Jak to możliwe?
Grupę paramilitarną, którą stworzył, by obalić prezydenta Haiti,
sfinansował rząd USA.
A on chodzi sobie ulicami Los Angeles jak gdyby nigdy nic.
Nikt go nie ściga za tamte zbrodnie.
Zaczął od nowa.
A policja?
Nie ma dowodów.
Jest Bo Jonas.
Zginie, jeśli coś powie.
Mówiłeś Boschowi?
Nie o wszystkim.
Harry miał własne kłopoty. Stara sprawa.
Pogadaj z nim.
To ja ich ze sobą umówiłem.
Muszę to ogarnąć.
Przyda ci się pomoc.
Dziękuję.
Co by ci doradził?
Nie wiem.
Anderson.
Detektyw Bosch.
Nieźle mi dowaliłeś.
Nie odbierałeś telefonu.
Mogłeś się wstrzymać z publikacją, kretynie.
Mój wydawca mało mi jaj nie urwał.
-Wal się. -Dzięki tobie mogłem zeznawać.
Nie wiedzieliśmy, czy chwycisz przynętę.
Walcie się. Ty i Chandler.
Ograła mnie.
-Czyli wyciek pochodził od niej? -Co?
Ty się wal.
Przepraszam za spóźnienie. Zapraszam.
Stworzyliście z panią Chandler niezły team.
Tym razem.
Liczę, że prokuratura wystosowała przeprosiny.
Owszem.
Spencer będzie współpracował.
Cronynowie usiłują uzbierać na kaucję.
Nie przyszedłeś tu zdać raportu.
To brakujące zdjęcie sprzed przeszukania.
Sypialnia Bordersa.
Pracowałeś nad starą sprawą?
Nie.
Wtedy byś wiedział.
Wydział ma oddzielne kopie dokumentacji z przeszukań.
Archiwa administracyjne.
Z każdego roku.
Zgadza się.
To brakujące zdjęcie
też tam jest.
To zdjęcie.
Wisiorka na nim nie ma,
a chwilę później go tam znalazłem.
Ktoś znalazł go u Bordersa po zatrzymaniu,
wiedział, że nikt nie dowiedzie, że go podłożono,
bo i tak wydałoby się, że Borders jest winny.
Masz wielki talent.
Jest pewna granica, której nie przekraczam.
-Czego chcesz? -Prawdy.
Jakiej prawdy?
Przyszedł do ciebie jakiś młodzian.
Czeka w pokoju pracowniczym.
-Detektywie. -Panie Galligan.
Maddie zostawiła w moim wozie okulary. Chciałem...
-Oddam jej. Dzięki. -Nie ma za co.
Mogłeś je wysłać pocztą.
-Czytała moje dokumenty. -Wiem.
Przeszkadza ci to?
O dziwo, nie.
Nie odpisuje mi na SMS-y.
To do niej zadzwoń.
-Myśli pan, że mogę? -Oryginalny pomysł, co?
Używać telefonu do dzwonienia.
Myliłem się co do Bordersa.
Zdarza się.
No tak.
Maddie w pana nie wątpiła.
Zadzwoń do niej.
-Co ze sprawą Esquivela? -Właśnie się za nią zabieram.
Pierce potrzebuje twojej rady.
Mów, młody.
Kolejne części ciała.
-Co znaleźliście? -Głowę i dłonie.
Upchnął je w wentylacji.
Padlinożerca.
Ofiara to prawdopodobnie kobieta, Latynoska.
Patrol znalazł zakrwawione ubrania w śmietniku nieopodal.
Spójrz na to.
-Krzyż. -No nie?
-Gadałeś z kryminalnymi? -Chciałem się upewnić.
Co?
Pogadaj z Espinosą. Conniff to kutas.
Czemu mamy z nimi gadać?
Parę tygodni temu robili nam briefing.
Świr podpisał się na ciele.
Robił notatki.
Co to?
Jonas kupił broń skradzioną z magazynu policji.
Ma związek z zabójstwem Gary'ego Wise'a.
Dotarłeś do Jonasa?
Był w kościele.
-Miałeś wiele na głowie. -Masz jakiś trop?
Na razie słaby.
W razie czego możesz na mnie liczyć.
NALOT NA GANG ZNALEZIONO BROŃ SKRADZIONĄ POLICJI
„Domniemany” pisze się łącznie.
No co ty?
Nie zbieracie się?
A co?
Mam ochotę na drinka i miłe towarzystwo.
W New Beverly jest maraton filmowy. Straż przyboczna i Za garść dolarów.
Adaptacje Krwawego żniwa.
Nieoficjalne i dostrzegalne dopiero po wnikliwej analizie.
Ja stawiam.
Continental Op Hammetta.
Leone, Eastwood, Bezimienny rewolwerowiec.
Wiesz dlaczego?
Nie. Dlaczego?
Żebyśmy sami nadali mu imię.
Niespodzianka!
Kurwa mać.
Nigdy tego nie rób.
Chrzanię to. Nie składam takich obietnic.
Gratulacje, kolego.
Dziękuję.
Dzięki. Wielkie dzięki.
Jezusie!
Nie atakujcie znienacka.
-Piwko? -Chętnie.
I podwójna whisky bez lodu.
Imprezy są stresujące.
Dziękuję za przybycie.
Jak wszyscy wiecie, Barrel to mój współspiskowiec,
więc odczytam teraz coś, co napisałem.
Jezusie przenajsłodszy.
Wiersz na cześć przyszłego emeryta.
„Więcej niż partner, więcej niż kumpel
„Jest częścią mnie
„Jak mój półdupek
„Łapał świrów i morderców
„Jego życie jest jak thriller:
„Nocny prześladowca, Manson, Morderca z Koreatown
„Lecz nadszedł wreszcie czas
„Na zegarek złoty
„Nareszcie możesz się wymigać od roboty
„Przyjacielu miły!
„Trzymamy wszyscy kciuki
„Bo ruszasz w nową drogę
„Lecz jeśli chcesz gdzieś dotrzeć
„Nie jedź samochodem”.
Dziękuję.
To smartwatch.
Bo nie będę już mógł za ciebie myśleć.
Dziękuję wam wszystkim bardzo.
Dostałaś cadillaca, a ja studebakera.
Gdzie tu sprawiedliwość?
Mogę przeszkodzić?
Proszę.
To te byłe żony.
Crate zaszalał, co?
Nawet trochę za bardzo. Ale to miłe.
Fakt.
-Zmywasz się? -Tak. Padam na twarz.
Znamy się jak łyse konie.
Będzie mi cię brak, amigo.
-Harry. -Tak?
Ja nie odchodzę.
Zaczynam plan emerytalny.
Tak łatwo się mnie nie pozbędziecie.
Crate wie?
-Mam mu powiedzieć? -Jak najszybciej.
Będę musiał to oddać?
Wychodzę w dobrym momencie. Miłego.
Zaraz. Czyli nie odchodzi?
Przechodzi na odroczony plan emerytalny.
-To trwa pięć lat. -Właśnie się dowiedziałam.
Czyli choć raz mnie posłuchał.
Dzwoni pod numer alarmowy
i mówi: „Przed sądem jest facet. 3-11”.
Użyłem kodu. Nie pomyślałem.
Operator pyta, czy jestem policjantem.
A ja na to: „Nie, ale mój sąsiad jest”.
Mogę?
Zaraz wracam.
To może wkrótce być nowa pani Rodgers.
Zaoszczędzę na alimentach.
Oddaj mi ten zegarek.
Twój prezent dla mnie?
Pożegnalny.
Przecież odejdę. Ale jeszcze nie teraz.
Kłamałeś, żebyśmy zrobili imprezę.
To była impreza-niespodzianka. Skąd miałem o niej wiedzieć?
No dobra. Jeśli nie chcesz już być moim partnerem,
to mi po prostu powiedz.
Po co miałbym to ukrywać?
Więc?
Dzięki za prezent...
partnerze.
Jimmy, widziałeś Harry'ego?
Właśnie wyszedł.
Co pijesz?
Tonik z limonką. Jestem na służbie.
Ja też poproszę.
Prawdziwi twardziele.
Załatwmy to szybko.
Nigdy nie awansujesz, Jerry,
jeśli będziesz pracował z Boschem.
To mój partner.
Już się dotarliśmy. Dogadujemy się.
Edgar.
Hurra! Hurra! I jeszcze raz hurra!
Niech żyje Barrel Johnson, bo niezły z niego wał!
Pilnujcie go. Zaraz będę.
Tak jest! Chrzań się!
-Co jest? -DEA dostało cynk.
Dalton Walsh jest na Van Nuys.
Ciekawe.
-Mam tu auto. -Super. Nie znoszę prowadzić.
Coltrane, idziemy na spacer.
Do nogi, piesku.
Dobry piesek.
-Tak? -Harry, jesteś w domu?
Tak, a co?
Dzwonił Hovan. Walsh jest w mieście.
-Nie gadaj. -Lotnisko Van Nuys.
Jadę z Jimmym.
-Zaraz przyjadę. -Dobra.
Wybacz, kolego. Zmiana planów.
Chodź.
Chodź, piesku.
Tak?
Nie ma ich. Samolot stoi tu od dłuższego czasu.
-Kamery? -Daleko.
Trzech ludzi. Czekało na nich auto.
-Blachy? -Tylko część.
Mogłem nie dzwonić.
Nic nie szkodzi. Dobrze, że zadzwoniłeś.
Nie ma ich. Jeśli to oni, to mają przewagę.
-Harry. -Tak.
Nie mógł wyjść.
Chyba że...
Vardy! Jest na dole!
Zmykaj, Coltrane.
Cholera.
Oddziały na terenie Hollywood, zgłoszono strzelaninę
w okolicach Blue Heights Drive i McLeod Drive.
Szlag.
Walsh?
Bosch?
Trzech napastników nie żyje. Jeden pod tarasem, drugi w domu.
-Walsh? -Tak.
I niedobitki z jego ekipy.
Cholera.
Gdzie jest pies?
Strzelanina z udziałem policjanta. Trzy osoby nie żyją. Przysłać karetkę.
Musimy wejść, gdy tylko przyjadą posiłki.
Harry, nic ci nie jest?
Pies mi zwiał.
Irving.
Kiedy?
Gdzie?
Są ranni?
Trzech?
Dobrze, dziękuję.
Bosch.
TRZY DNI PÓŹNIEJ
-Halo. -Harry, centrala cię szuka.
Po co?
Chodzi o poszukiwaną osobę. Clayton?
Patrol zgarnął ją wczoraj na Nickel.
-Aresztowana? -Nie, podrzucili ją do St. Francis.
-Schronisko przy Hope Street. -Zgadza się.
-Okej, dzięki, Mank. -Nie ma za co.
Znasz nazwiska ludzi z tego oddziału?
Z nalotu na prochownię w 2013 roku? Nie.
Nawet nie mam notatek.
Ale słyszałem o dwóch incydentach,
w których użyto broni tego samego pochodzenia.
Kto ci o nich powiedział?
Potwierdzasz?
Ale co?
Zabójstwo księgarza w centrum i strzelaninę pod kościołem.
Dwoje dzieci.
Potwierdzasz?
Śledztwo trwa.
Muszę porozmawiać z detektywami, którzy się tym zajmują.
Albo z twoim źródłem.
Touché.
Po co ryzykować?
Po co używać kradzionej broni w mieście, w którym ją skradziono?
Może nie wiedzieli, że jest kradziona.
Tak myślisz? Muszę iść na spotkanie. Dzięki za śniadanie.
Nie ma za co.
Mam nadzieję, że nie odbierze pan tego jako bezczelność...
Słucham.
Proszę mi powiedzieć, na czym stoimy w kwestii połączenia wydziałów.
Właśnie na tym.
Rozumiem. Zna pan konkretną datę?
Nie wszyscy będą mogli zostać w wydziale, pani porucznik.
O to się martwię.
Uważa pani, że to zły pomysł?
Z uwagi na morale - tak.
Skuteczność śledczych na pewno spadnie.
Ja także mam wątpliwości.
Times węszy wokół rozbieżności
w statystykach dotyczących przestępczości.
Naprawdę?
Odejście od policji środowiskowej byłoby nieostrożnym posunięciem.
Czyli zostajemy?
Tak. Dopóki ja tu jestem.
Dziękuję, szefie.
Pani porucznik.
SCHRONISKO ST. FRANCIS
Znowu ty.
Aresztujesz mnie?
Zabiorę cię do Charlie Company.
Innym razem.
Ale dzięki.
Klinika padła.
Hansen i Degner dostaną zarzuty, więc...
Dokąd pójdziesz?
Myślisz, że mnie ocalisz.
Że nikt inny nie próbował.
Ktoś na pewno próbował.
Co ty o mnie wiesz, Bosch?
Powiedz mi, jakie widzisz rozwiązanie.
Powiedz, że powoli umieram.
Że się wyniszczam.
Pierdol się.
Nie da się mnie ocalić.
Nie chcę tego.
A czego chciałaby twoja córka?
Przestań.
Daj sobie szansę.
Gdzie byłeś, gdy zniknęła?
Nie masz dokąd pójść.
Kurwa.
Masz rację.
Nie wiedzieliśmy. To mogła być nielegalna ekshumacja.
Pośmiertna. Nie wskazuje, że ofiara się broniła.
Zrozumiałem. Tak zrobię.
Nie widzą związku.
No tak.
Chcą, byśmy przesłali im akta
i przekazali dochodzenie kryminalnym.
Dlaczego? Skoro to dwie różne sprawy...
-Nieważne. -Co powiedzieli?
Że mogliśmy zadzwonić po znalezieniu walizki.
-No cóż. -Dlaczego nie możemy współpracować?
-Wymieniać informacje. -Nie ja decyduję.
Pogadam z kapitanem.
Chrzanię ich. Rozwiążemy obie sprawy.
Nadal ma kaca?
Zawsze taka jest.
Szefie?
Już czas.
Dziękuję, Ido.
Gotów?
Będę mówił krótko.
Jak wszyscy wiecie,
zjadłem zęby na patrolowaniu ulic tego wspaniałego miasta.
Jestem gliną i zawsze nim będę.
Ale doświadczyłem także
typowych problemów, z jakimi zmaga się to miasto.
I obserwowałem, jak kolejni burmistrzowie zawodzą wyborców,
nie spełniając wyborczych obietnic.
Wiem, że moje oświadczenie zaskoczy wielu obywateli,
jako że szefem policji jestem od niedawna.
Chcę dziś jednakże ogłosić,
że rozważam start w wyborach na burmistrza Los Angeles.
Liczę na współpracę, która pozwoli nam wykorzystać moją wiedzę
i na dialog, który pozwoli uzupełnić braki w moim doświadczeniu.
Dziękuję.
Byłeś moim klientem,
więc nie mogę przyjmować spraw, nad którymi pracowałeś.
Tragedia.
Będzie mi tego brakowało.
Może przyjmę Maddie na staż? Pokażę jej, jak działa druga połowa systemu.
Poprosimy o martini.
Świętujemy.
Dla mnie Jameson's.
Dwa razy.
Jeśli chcesz mi coś powiedzieć, mów.
Ten blef ze Spencerem...
Wygraliśmy, a ty kwestionujesz moją strategię?
Ryzykowałem karierą i reputacją.
Ale nie to cię gryzie.
Scott Anderson.
Musi wiele odszczekać.
To ty byłaś źródłem.
Tak.
A sędzia Sobel dopuściła nas do rozprawy
mimo protestów pozostałych stron.
Mogłem przez to zginąć.
Przykro mi, naprawdę.
Wykonywałam swoją pracę.
Borders spędzi resztę swojego marnego życia w San Quentin.
A ci dranie, którzy próbowali cię wrobić i zniszczyć
stracą licencje, wylecą z pracy i pójdą siedzieć.
Byłem twoim klientem. Mogłaś mnie uprzedzić.
Próbowałam.
Jesteś jak dziki kot. Nikomu nie ufasz.
A ty wiele ryzykujesz.
Mówi glina, który pojechał na pustynię sam jak palec.
Gdybym zapytała cię o zdanie, pozwoliłbyś mi to zrobić?
Jesteśmy do siebie podobni.
Robimy, co musimy.
Dziękuję.
Za sprawiedliwość i odkupienie.
Za prawdę i jej konsekwencje.
J. Edgar.
Wasz zwierzchnik mówił, że was tu znajdę.
-Mogłeś zadzwonić. -Chodzi o Gary'ego Wise'a.
Wolę rozmowę twarzą w twarz.
U nas cisza w eterze.
Ty coś masz?
Być może.
Gary przechowywał broń dla Bo Jonasa.
Ci, co ją sprzedali, mogli zabić Gary'ego.
Skąd ten pomysł?
Broń skradziono z magazynu policyjnego.
Część pochodziła z nalotu na gang.
Rolling Sixties.
Pracowaliście wtedy w West Bureau.
Wydział zabójstw, nie narkotyki.
Jonas i Gary idą na spotkanie, widzą tych gangsterów.
Jonas ucieka.
-Rozmawiałeś z nim? -Tak.
Gdzie on jest?
Nic nie wie o strzelaninie.
Może to on zabił Wise'a?
Mówił, że nie. Wierzę mu.
Broń ukradł ktoś od nas.
Ktokolwiek to był, boi się, że zostanie zdemaskowany.
Broń w niepowołanych rękach.
Plotki krążą, więc trzeba posprzątać.
-To tylko teoria. -Wiem.
Brudne gliny.
Na to wygląda.
Jezu. Kto?
Odpuść, Jerry.
Chyba nie mogę.
Sporo ryzykujesz.
Do końca kariery będziesz bał się o życie.
Oni też.
Jeśli się czegoś dowiecie...
Jasne. Damy ci znać.
Dzięki.
Uważaj na siebie, Jerry.
Uważaj.
Cześć.
Wywiesiłeś ogłoszenie?
Nie. Skąd wiesz, że zginął mi pies?
Mam swoje źródła.
Pewnie nie masz zdjęcia. Wyślę ci.
Dobra.
Dlaczego mi nie powiedziałeś, że ktoś próbował cię zabić?
Nie chciałem cię martwić.
Aż tak źle?
Moi znajomi wiedzieli przede mną. Z Internetu.
Przykro mi.
Wiem, ale...
Nic ci nie jest?
Nie. Jestem cały. Cieszę się, że dzwonisz.
Ja też.
Chodzisz na te zajęcia z psychologii?
Tato, możesz mi mówić o wszystkim. Nie wystraszysz mnie.
Wolę wiedzieć od ciebie niż dowiadywać się z prasy.
W porządku. I vice versa.
Kolejna zasada?
Lista życzeń.
Zastanowię się.
Zrobię te ogłoszenia w weekend, jeśli pies nie wróci.
Przyjedziesz?
W piątek, jeśli mogę.
Oczywiście.
To twój dom, Madeline.
Znajdziesz czas dla ojca?
A tak dobrze ci szło.
Musiałem zapytać.
No tak. Kocham cię, tato.
Ja ciebie też. Bardzo.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski óci.