-To on? -Tak.
Terry Spencer.
Jak znalazłaś to miejsce?
Hector je znalazł. Jest zapisane na jej panieńskie nazwisko.
Miała ten dom, nim poznała Cronyna.
Zadzwonimy?
Na pewno wie, że nie może otwierać drzwi.
Pan Spencer? Honey Chandler.
Porozmawiamy?
Zadzwonię do adwokata.
Kathy mówiła, że będziecie coś kombinować.
Kathy Zelden? Żona Cronyna?
Po co adwokat komuś takiemu jak pan?
Nie muszę z wami rozmawiać.
Wiemy, że ma pan długi.
A Cronynowie pana wykorzystali.
Wiemy, jak DNA Olmera znalazło się na chusteczce. Podmienił je pan.
Nigdy bym tego nie zrobił.
Pański podpis jest na pieczęci. Kto ryzykuje najwięcej,
jeśli opowiemy o tym podczas rozprawy?
Nie Cronynowie.
Oni reprezentują Bordersa, nie pana.
Zrobili pana w wała.
Nie chodzi nam o pana, tylko o nich.
Nie chcemy, by seryjny morderca wyszedł z więzienia.
Wykorzystali pańską desperację i liczą na pańskie milczenie.
Jeśli pan nam pomoże, my pomożemy panu.
Dlaczego zabiłeś aptekarza?
To Stones.
Mamy nagranie. Mogę ci je puścić.
Ten koleś już nie żył. Strzeliłem, żeby wypaść wiarygodnie.
Dlaczego Stones go zabił?
To był komunikat.
Jaki?
Żeby nie donosić.
Kto wydał rozkaz?
Walsh.
A gdzie on jest?
Któż to wie?
Może ty?
Wrócimy do tego.
Kto zabił Charlesa Fagana?
Kogo?
Właściciela auta, które zwinęliście po akcji w aptece.
Stones.
Stones nie żyje.
Kij mu w oko.
Kto zabił Oscara Pineto?
Nie wiem, kto to jest.
Tak chcesz współpracować?
Wiem, gdzie jest kolejne ciało.
SYN CHIŃSKIEGO DYPLOMATY WYPUSZCZONY Z ARESZTU
DETEKTYW ZABIJA PODEJRZANEGO
Co macie?
To.
Ktoś to zgłosił?
Anonimowy donos.
Dlaczego my, a nie saperzy?
Cieknie z tego krew.
I brzydko pachnie.
-Dorosły? -Na to wygląda.
-Jedna osoba? -Oby.
Mężczyzna czy kobieta?
Ktoś przysadzisty.
Ogolone nogi. Pomalowane paznokcie.
Niczego to nie wyklucza.
Nie wiem. Bez obręczy biodrowej...
Będziesz tu jutro?
Tak, ale bez krawata.
A masz jakiś?
Wywaliłem je, idąc na emeryturę.
Włóż zwykłą koszulę.
T-shirt i sportowa kurtka?
Jezu. Czytałeś notatkę?
Zerknąłem.
Będzie konferencja.
Taka jesteś pewna?
Po prostu idę na żywioł.
Za cudze pieniądze.
Czy ja się skarżę?
Nie.
Po prostu mi ciężko.
Rozumiem to.
Minął ponad rok.
To niewiele.
I na pewno stresujesz się rozprawą.
Nie. A co?
Ja bym się stresował.
Nieszczególnie.
Idziesz?
Jasne, a ty?
Muszę.
Zaczęłaś mówić...
Niedługo jej urodziny.
Efekt rocznicy?
Może.
Weź sobie wolne.
Pomyśl o mamie.
Uczcij jej pamięć.
Byłeś kiedyś na Catalinie?
Nie.
To lepsze niż księżycówki.
Nie ma nic lepszego.
Don.
Cześć, Grace. To trwa całą wieczność.
Warto trochę poczekać.
Prawda.
-Mam pytanie. -Jakie?
Znaleźliście coś w statystykach?
A co?
Są trochę podrasowane. Miejscami.
Na przykład?
Kradzieże, napady, rabunki, włamania do pojazdów.
Spadają.
Naprawdę?
Czy traktują pomniejsze występki jak wykroczenia?
Ja ufam naszym ludziom. Ty nie?
Jeśli są naciski z góry...
Z mojej strony - nie.
Mogą rzutować na raporty.
Mnie te liczby pasują.
Chciałam się upewnić.
Ale mocna!
Lepiej byłoby od razu wypić kwas żołądkowy.
Bez pośredników.
Zwrócić uwagę na działania Harry'ego Boscha
Możliwe fałszowanie dowodów
Cześć.
Hej.
Masz coś dla mnie?
Masz na biurku.
Dzięki.
Coś ciekawego?
Sprawy budżetowe.
Widzimy się później.
Mam nadzieję.
KOŚCIÓŁ NOWOTESTAMENTOWY
Bo Jonas?
Gary mówił, że ci detektywi chcieli ze mną rozmawiać.
Więc poszedłem.
Co się stało?
Nie przyszli.
Twierdzili, że to wy nie przyszliście.
Nie. Czekaliśmy. Spóźniali się.
Zacząłem mieć złe przeczucia.
I nagle widzę Jamajczyków.
Jamajczyków?
Gangsterów.
To była zasadzka.
Zwiałem.
Gary nie.
Znałeś tych Jamajczyków?
Rozpoznałem ich. Sprzedali mi broń.
Masz ją?
Dałem Gary'emu.
Przeczuwałeś, że to pułapka?
Jakby wiedzieli, że tam będziemy.
Na pewno chodziło im o nas.
Rozpoznałbyś
tych Jamajczyków?
Może.
Ale nie chcesz.
Nie.
Detektyw Moore.
Sierżant Mankiewicz.
Słucham.
Zarezerwuj sobie tę datę.
PIWKO I POŻEGNANIA
Czyli koniec kariery.
I koniec epoki.
Na pewno przyjdę.
Robimy zrzutkę.
Dobra.
-Dwie dyszki, masz tyle? -Dam więcej.
Pusty jak bęben. Zapomniałem wypłacić.
Wybacz. Wpadnij później.
Zapisuję to w pamięci.
Skuteczna metoda.
Dwa razy w ciągu doby.
Zamówić ci coś?
Czarną kawę.
Co jest?
Opowiedz mi o Christinie Henry.
Z twojej perspektywy. O co ma focha?
Myślisz, że wyśpiewała wszystko Timesowi?
Myślę, że się na ciebie uwzięła.
Chcę poznać kontekst.
Byliśmy parą. Nie wyszło nam.
Chowała urazę?
Chwilowo. Przeszło jej.
To znaczy, tak myślałem.
Zgłosiła się po awans i prosiła o rekomendację.
Nie dostała go. Obwinia mnie.
Twierdzi, że ją oczerniłem.
Zrujnowałem jej karierę.
Zrobiłeś to?
Czy ją oczerniłem?
Czy ją poleciłeś.
Siedziałem cicho.
Pytano mnie o opinię na temat jej pracy.
Milczałem. Z oczywistych powodów.
Mówiłam, że wątek osobisty może się przydać.
Dostałam dziś SMS od kogoś z prokuratury.
Na temat jej notatki.
Wycieku.
Chodzi o namowę prokuratury do wszczęcia śledztwa w sprawie błędów policji.
Zwłaszcza twoich.
Kim jest twoje źródło?
Nie mogę ci powiedzieć.
Można mu zaufać?
Na sto procent.
Kapitanie?
Pani porucznik. Zapraszam.
Z uwagi na okoliczności uznałam, iż bezcelowe jest
wszczęcie postępowania w tej sprawie.
Prokuratura nie wniesie oskarżenia przeciwko funkcjonariuszowi Robsonowi
w sprawie okoliczności śmierci Miguela Vasqueza.
Oczekujemy, iż policja przeprowadzi dokładne śledztwo
dotyczące działań pana Robsona
przed, w trakcie i po tym incydencie.
Policja nie skomentowała jeszcze oświadczenia prokuratury.
Niedźwiedź mówi:
„Nie przyszedłeś tu polować, co?”
Klasyk.
Wiecie, kto najlepiej opowiada ten kawał? Barrel.
Tak.
Nawija przez pół godziny.
To mistrz.
Podobno robi imprezę pożegnalną?
Zdaje się, że tylko dla detektywów.
No tak. Powinniśmy kupić mu prezent.
W dowód uznania.
-Dobry pomysł. -Don?
To byłby miły gest.
Dorzucę się.
Informujcie mnie.
-Tak jest. -Zatem...
Jesteśmy zgodni?
Wiesz, że zawsze wspieram drużynę.
Oczywiście.
Kapitanie.
Skwarek w kostnicy?
Hart mówi, że to kierowca.
Znaleźliśmy odcisk w aucie.
Brandon Cleek, złodziej samochodów.
Kto go zabił?
Hart twierdzi, że Stones.
Logiczne.
Wierzysz mu?
Obaj są winni.
Damy znać, jeśli znajdziemy coś przydatnego.
Cześć.
Co u niej?
No co?
Zniknęła.
Jak to?
Właściwie to zwiała.
Wyszła stąd po południu.
Szlag.
No dobra. Dzięki.
Kurwa!
Czy to...
Kurwa mać.
Witam.
Chyba coś mam.
Z kamery naprzeciwko.
No i?
Idzie na wschód.
Za rogiem jest śmietnik.
Biuro na rogu ma kamerę na tyłach.
-Bliżej się nie da? -Nie.
Nie widać kierowcy.
Zaczekaj.
Nie widać, co robi.
Ale po co tam stoi o tej porze?
Może chciał siku.
Myślę, że wrzucił tę walizkę do śmietnika.
Sprawdziłam blachy. Wóz jest kradziony.
Lipne blachy, kończyny w walizce,
daleko by nie zajechał.
Ten śmietnik był najbliżej.
Zabił ją lub jego nieopodal.
Wiemy już coś?
Czekamy na wyniki.
Nie zrobił tego w samochodzie.
Gdzieś w pustym budynku. Albo na budowie.
Na zachód i południe od Sunset i Gower.
Google Street View.
Pani Rousseau.
To prawda? Wrobiliście go?
Nie.
Nie wiem, czy panu wierzyć.
Miło, że pani przyszła.
Tato.
-Przepraszam za spóźnienie. -To nic.
-Gotów? -Tak.
Usiądź na sali.
Wszystko zależy od ciebie.
Bądź szczery i bezpośredni.
Ci ludzie chcą cię zniszczyć.
I podważyć prawdę.
Oto i oni.
Spencer, gdzie jesteś?
Myślisz, że się zjawi?
Oby. Wysłałam po niego Hectora.
Jaki jest plan B?
Ty.
Dobra. Jedziemy z tym.
Mam nadzieję, że przyjedzie.
Dziękuję, Mamo.
Dziękuję, chéri.
Pomóc w czymś?
-Mama Roux? -Słucham.
Pamięta mnie pani?
Jérome.
Dawno cię nie widziałam.
Na pogrzebie mamy.
-Nadal jesteś policjantem? -Tak.
To cię tu sprowadza? Mam kłopoty z prawem?
Oczywiście, że nie.
Chciałem cię o kogoś zapytać.
Czy go znasz.
Kogo?
Jacquesa Avrila.
Nie ma go.
Nie zjawił się.
Stan Kalifornia przeciwko Bordersowi. Proces dotyczy podważenia wyroku.
Mamy także wniosek o udzielenie prawa do zeznań
złożony przez panią Chandler,
obecną na sali. Zapraszam panią.
Wysoki Sądzie, wniosek jest bezpodstawny.
Nie godzę się na takie popisy kosztem mojego klienta.
Pani Chandler, zakładam, że uzasadni pani wniosek.
Tak, Wysoki Sądzie.
Honey Chandler, reprezentuję detektywa Hieronymusa Boscha.
Mój klient dowiedział się o wniosku pana Cronyna
popartym przez prokuraturę,
w którym twierdzi on, iż detektyw Bosch sfałszował dowód,
na podstawie którego skazano pana Bordersa.
W jakiś sposób te bezpodstawne oskarżenia trafiły do Timesa,
-godząc w jego reputację... -Proszę,
by pani przeszła do sedna.
Mój klient nie zgadza się z tymi oskarżeniami.
Złożyłam wniosek o prawo do zeznań,
by się do nich odniósł.
Zarówno pan Kennedy, jak i pan Cronyn
nie zgadzają się, by pani klient zeznawał.
Te zarzuty godzą w wizerunek
i dobre imię mojego klienta.
Powinien zatem mieć prawo bronić tych wartości.
Państwo nie może odpowiadać za artykuł
w gazecie, z którym prokuratura nie ma nic wspólnego.
Prawo detektywa Boscha do obrony swego wizerunku
to prawo niezbywalne.
Udzielam zatem zezwolenia. Może zeznawać.
Proszę wezwać świadka, pani Chandler.
To niesprawiedliwe.
Nie jesteśmy na to przygotowani.
Wnioskujemy o odroczenie rozprawy o 30 dni, by zapoznać się z zeznaniami
i przygotować się do procesu.
Popieram ten wniosek.
Harmonogram sądu jest napięty,
więc mówimy raczej o trzech miesiącach.
Panie Borders,
czy wróci pan do San Quentin na kolejne trzy miesiące?
Mogę zaczekać, jeśli to oznacza, że wyrok będzie sprawiedliwy.
Właśnie o to nam chodzi.
O sprawiedliwość.
To mój klient jest stroną poszkodowaną.
Ktoś szarga jego reputację.
Odroczenie rozprawy może ją całkowicie zniszczyć.
Nie zgadzamy się na odroczenie. Mamy inną propozycję.
Słucham.
Nakażmy osobom postronnym opuścić salę i kontynuujmy za zamkniętymi drzwiami.
Przedstawię każdego wzywanego świadka
i omówię każdy dokument i nagranie, które przedstawię.
Dobrze.
Poproszę przedstawicieli prasy
i pozostałe osoby postronne o wyjście z sali na 15 minut.
Wysłuchamy pani Chandler.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Pilnuj ich.
Mieszkania i kino. Tak sądzę.
Właściciele jeszcze nie postanowili.
Squattersi? Bezdomni?
Tylko, gdy pada deszcz.
Śmierdzi tu.
Co tu było wcześniej?
Sklepy na parterze, mieszkania na górze.
Od jak dawna jest pusty?
Od sześciu lat.
Ostrzegam, pomieszczenia bywają w ohydnym stanie.
To dla nas nic nowego.
W to nie wątpię.
Ojej. Ciekawe, co...
Musisz to zobaczyć.
Proszę opowiedzieć,
jakich świadków pani wprowadzi i jakie dokumenty przedłoży,
jeśli przyjmę pani wniosek?
Dziękuję.
Biuro prokuratora ds. analizy wyroków
zajęło się tą sprawą po tym, jak pan Cronyn
przedstawił zeznanie umierającego więźnia,
a także dowód w postaci DNA
zmarłego seryjnego gwałciciela, Lucasa Johna Olmera.
Pani Chandler, miała nam pani przedstawić nowe informacje.
To już wiemy.
Nową informacją jest to,
że detektyw Bosch wykaże, iż DNA Olmera podłożono.
Opracowano skomplikowaną intrygę, by oszukać prokuraturę,
wrobić mojego klienta w fałszowanie dowodów, uwolnić Bordersa
i zdobyć wielomilionowe odszkodowanie
od władz Los Angeles za skazanie niewinnego człowieka.
Kto opracował tę intrygę?
Skazany morderca, Preston Borders,
przy współudziale kancelarii Cronynów.
Sprzeciw, Wysoki Sądzie.
Odnotowany.
To poważne oskarżenia.
Podtrzymuje je pani?
Oczywiście.
Mam zeznanie pod przysięgą strażnika więziennego,
który był świadkiem zeznań Olmera
i widział, jak pan Cronyn używa identycznej chustki,
by wytrzeć dłonie Olmera, dzięki czemu pozyskał DNA.
Następnie wykażemy, jak zorganizował podmianę chustki
i umieszczenie jej
w pudle z dowodami w magazynie policji.
Pan Cronyn nie mógłby się do niego zbliżyć.
Procedura przekazania dowodów odbywa się pod ścisłym nadzorem.
Detektyw Bosch wykaże, jak tego dokonano.
Mamy nagranie z magazynu dowodów potwierdzające jego teorię.
Chciałabym też wezwać na świadków Christinę Henry z grupy kontroli skazań
oraz protokolantkę Ritę Tedesco.
Proszę wyjaśnić.
Pani Henry odpowie na pytania o intymne relacje
oraz spór z detektywem Boschem.
Przedstawię notatkę,
która wskazuje na jej uprzedzenia wobec niego.
Chciałbym wiedzieć, skąd pochodzi ta niby-notatka
i jak pani mecenas do niej dotarła.
Gdy przyjdzie pańska kolej.
A pani Tedesco?
Zapytam ją o stan cywilny,
który ukryła przed sądem w ramach wspomnianego spisku
pomiędzy Cronynami a panem Bordersem.
Stan cywilny?
Jest żoną pana Bordersa.
Rito, czy to prawda?
Tak, Wysoki Sądzie.
Od jak dawna?
Od 16 lat.
Musimy porozmawiać.
Proszę kontynuować.
Na koniec przedstawię zeznanie Terrence'a Spencera,
pracownika magazynu dowodów, który współpracował z Cronynem.
Cronynowie przekonali go, by pomógł im zrealizować plan.
Ma pani oświadczenie pana Spencera?
Terrence Spencer jest tu osobiście. Będzie zeznawał.
Że co, kurwa?
Proszę zapanować nad klientem, panie Cronyn.
Tak jest.
Proszę kontynuować.
Ukrywał się w domu, którego właścicielką jest pani Cronyn.
Jest tu dziś i chce zeznawać.
Wyjawi swoją rolę w spisku.
Ty pieprzony kretynie!
Mówiłeś, że się uda.
-Zamknij się. -Debil.
Wszystko im powiem.
Powiem im o całym twoim pieprzonym planie.
Wysoki Sądzie,
w takiej sytuacji prokuratura wycofuje swój wniosek.
Nie chcemy podważać wyroku.
W to nie wątpię, ale proszę usiąść.
Panie Borders, pański wniosek o ponowne rozpatrzenie wyroku został podważony.
Czy chce pan go wycofać?
Właściwie tak. Nic mi to już nie da.
Sprawa nie zostanie rozpatrzona.
Proszę zabrać pana Bordersa z powrotem do więzienia.
Dzięki za wycieczkę, Cronyn.
Lepsze to niż cela.
Wybacz, skarbie. Rób, co musisz.
Nie zostawię cię, Pres. Obiecuję.
Wiem, jak to będzie. Nie musisz dotrzymywać obietnicy.
-Pres. -Pierdolę was wszystkich serdecznie.
I ciebie też, Bosch!
Podłożyłeś ten pieprzony wisiorek.
Zwinąłeś mi go z plecaka!
Odpieprz się ode mnie.
Wysoki Sądzie.
Proszę zanotować, że mój klient groził mnie i mojej żonie.
Dość tego, panie Cronyn.
Pan, pańska wspólniczka i klient przyszli tu dziś,
by próbować manipulować sądem dla korzyści finansowych
i doprowadzić do wypuszczenia słusznie skazanego mordercy,
a także zniszczyć reputację weterana i detektywa.
Wysoki Sądzie.
Lance Cronyn i Katherine Zelden-Cronyn
znieważyli sąd.
Proszę ich aresztować.
Nie może pani.
Owszem, mogę.
Panie Kennedy.
Tak jest.
Prokuratura powinna przeprosić detektywa Boscha. Na kolanach.
Proszę wycofać wszystkie zarzuty opisane w Timesie
i opublikować sprostowanie.
Wyraziłam się jasno, panie Kennedy?
Tak, Wysoki Sądzie.
I tak byśmy to zrobili.
Znam się na polityce i wymiarze sprawiedliwości na tyle,
by panu nie wierzyć.
Detektywie.
Słucham.
W imieniu sądu przepraszam.
I życzę panu powodzenia.
Proszę zaglądać do sądu, kiedy pan zechce.
Dziękuję.
Podwieźć cię?
Muszę iść po rzeczy.
Zaczekam na dole.
Dobrze.
Gratulacje.
Dzięki.
-Kocham cię. -Ja ciebie też.
Intryga?
Chciałam być jak Clarence Darrow. Zbyt pompatyczne?
Na granicy.
Nie potrzebowałaś mnie.
Potrzebowałabym, gdyby proces się odbył.
Adwokat Spencera mówił mi, że chcieli odmówić zeznań.
Cholera.
Właśnie.
Powinniśmy to uczcić. Kolacja?
Chętnie. Ja stawiam.
To ja wybiorę miejsce.
Dziękuję.
Zadzwonię.
Na pewno się cieszysz.
Tak.
Wiem, co zrobiłaś.
Co?
Widziałaś notatkę z mojego biurka.
Tom...
I wysłałaś ją do Chandler.
Co z tym zrobisz?
Jeszcze nie wiem.
Dobrze, że mnie nie okłamałaś.
Będziesz triumfował?
Nie. Czekam na córkę.
Zrobiłeś to. Wiem, że tak.
Robiłaś, co mogłaś, ale ci nie wyszło. Odpuść sobie.
To nie koniec. Słyszałam Bordersa.
Przyznał się do winy.
I opowiadasz bzdury. To nie przeze mnie
nie dostałaś awansu.
Jak to nie?
Nie nadawałaś się.
Nie musiałem nic mówić.
Zrobiłeś mi koło tyłka, ty draniu.
Daj spokój. Nie jest tego wart.
-Mam cię na oku, Bosch. -Gadaj zdrowa.
Przykro mi, że to widziałaś.
O co jej chodzi?
Chciała mi zepsuć zabawę.
Skądś to znam.
Co?
Jedźmy do domu.
Gdzie jest Ida?
Wyszła wcześniej.
Gotów?
Zaraz będę.
Kiedy zamierzasz znaleźć na to czas?
Po kolacji.
Nie wydaje mi się.
Cóż, trudno.
Jen Kowski do mnie dzwoniła.
Co mówiła?
Chciała wyczuć nastroje.
Co jej powiedziałeś?
Mówiłem, że poważnie to rozważam.
Naprawdę?
Tak.
Panie burmistrzu.
Dzięki.
Wedle życzenia.
Doceniam.
-Chodź tu. -Jak się wabi?
Jeszcze nie wiem. Może nazwę go Hovan.
Chcesz piwo?
Jestem na służbie.
Należą ci się gratulacje.
Mało brakowało.
Znaleźliście Walsha?
Sądzimy, że wyjechał z kraju. Może do Meksyku.
Myślałem, że jest tam persona non grata.
Skumał się z Zetas. Fentanyl.
Zawsze jest jakiś kartel i jakiś nowy narkotyk.
Musimy stać na straży.
Kto, jak nie my.
Jeszcze raz dzięki.
Nie ma za co.
Panie Avril, detektyw Edgar z policji.
Wiem, kim pan jest.
Niewielu nas tu żyje.
Minęliśmy się niedawno w Little Jewel, prawda?
Wychodził pan, gdy przyszedłem.
Mamy wspólnych znajomych.
Marcosa i Ariasa.
Szkoda, że nie był pan z nami w klubie.
Moi ludzie pana widzieli.
Nie chciałem przeszkadzać.
Następnym razem.
Wejdzie pan?
Kiedy indziej.
Chętnie pana bliżej poznam.
Mam pytanie.
Słucham.
Jest pan nim?
Kim?
Jacquesem Avrilem z tajnej policji.
Rzeźnikiem z Pétion-Ville.
Który zabił brata mojej matki.
Jak się nazywał?
Antoine Hector.
To nie ja.
To mój ojciec.
Godzina. Najwyżej.
Zamówimy coś.
Wybierz coś. Mnie jest obojętnie.
Niedługo wracam. Do zobaczenia.
Postawić pani drinka?
Mam już drinka.
Poproszę martini.
Jaki gin?
Hendricks.
Za nią też pan zapłaci?
Żartuje pani.
Jasne.
Musiałem spojrzeć mu w oczy.
Aresztuj go.
Za co? Tutaj nic nie zrobił.
Od jak dawna tu jest?
Od 2010 roku. Od trzęsienia ziemi.
Dobrze sobie radzi.
Nawet nie zmienił nazwiska.
Ludzie się go boją.
Ma tyle krwi na rękach.
Co Gary miał z nimi wspólnego?
Dlaczego go zabili?
Jeszcze nie wiem.
Gdyby Jonas zidentyfikował Jamajczyków,
można by ich przycisnąć.
Może wydaliby Marcosa i Ariasa.
Nie zrobi tego. Nie ufa nam.
Niedobrze, Jerry.
Brudne gliny.
Uważaj.
Wiem.
Mogę ci pomóc.
Chyba się przyzwyczaił.
To grzeczny pies.
Ale musimy uważać na szopy.
Jest zadziorny.
Jak go nazwiesz?
Nie wiem. Może Zadziora?
Kreatywnie.
No nie wiem... Azor? Burek? Toffik?
Toffik?
Wymyśl coś.
Prześpię się z tym.
Chciałam ci powiedzieć,
że wracam do szkoły.
Jutro.
Dlaczego?
Muszę się przygotować.
Złożyłaś wypowiedzenie?
Wysłałam e-mail.
Tak szybko?
O co chodzi? Powiedz.
Problemy z chłopakiem?
Nie.
Zauważyłem to napięcie...
Nie chodzi o niego.
Tylko o ciebie.
O mnie?
A co ja zrobiłem?
Nic.
Jesteś sobą.
Muszę od ciebie odpocząć.
Mówisz jak mama.
Na pewno.
Wciąż się złościsz o tę przykrywkę.
Możemy porozmawiać o tym później?
Jestem skonana.
Zostań chociaż do jej urodzin.
Catalina?
Może w przyszłym roku.
Szefie.
Zły moment?
Miałem ciężki dzień.
Chciałem ci pogratulować.
Dzięki.
Mam nadzieję, że sprawa jest zamknięta.
Niezupełnie.
Słucham?
Muszę jeszcze coś sprawdzić.
Miłego wieczoru.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski sobie.