Znalazłeś powołanie. Nawet nie musisz mieć rękawiczek.
Trochę za wcześnie na takie teksty.
Nie walnij tym nikogo, Powers.
Bosch. Co za kutas.
Słyszałem cię, dupku.
Ranny z ciebie ptaszek.
Dokładnie przejrzałem to niby „przyznanie się do winy”.
Jest fałszywe. On tak nie działał.
Olmer był seryjnym gwałcicielem, nie mordercą.
Mógł zmienić sposób postępowania.
Twierdzi, że wspiął się na jej balkon
i przecisnął przez niedomknięte drzwi.
Tak atakował swoje ofiary.
Barierka była pokryta sadzą. Podłoga też.
Nie było żadnych śladów. Nikt tamtędy nie wszedł.
Dobrze. Co jeszcze?
Ani słowa o nożu do mięsa.
O nożu?
Okaleczył ją po śmierci.
Boże drogi.
Ukryliśmy to, żeby wykryć oszustów.
Takich jak Olmer?
W zeznaniu jest tylko to, co było w aktach.
Proces ujawnił więcej.
Czyli to zeznanie jest fałszywe.
Czyj to pomysł?
Kto na tym korzysta?
Borders, rzecz jasna.
Cronyn w przypadku ugody. Olmer przyznał się jemu.
Przypuszczalnie.
Nie ma nagrań. Tylko dokumenty.
Był świadek.
Funkcjonariusz służby więziennej.
Poślę za nim Hectora.
Tylko glina może to zrobić.
Bądź ostrożny.
BOSCH POUFNE
UBEZPIECZENIE
KARTA DEBETOWA
DZIAŁ DS. WETERANÓW
AGENT DS. ZWOLNIEŃ WARUNKOWYCH
Przyjedzie. Jest tu codziennie. Przywozi puszki i złom.
I wszystko, co uda mu się znaleźć.
Orzeszek jest sprytny, trzeba mu to oddać.
Może i tak.
Znam go od dawna. Nie kradnie aut.
Nie wiesz tego.
O co chodzi tym razem?
Zawiadom media.
Dwóch żuli walczy o rewir.
Wymarzona sprawa.
Róg Sunset i Las Palmas? To mój rewir.
Każdy to wie.
Umawiacie się? Kto gdzie żebrze?
Tak.
A dlaczego to miejsce jest takie wyjątkowe?
Bo jest moje.
Jest tam kawiarnia i światła.
A oprócz tego?
Ludzie mnie tam znają.
On mówi, że ty go popchnąłeś.
Widziałeś go? To on mnie zaatakował.
Dlaczego nie pójdziesz gdzie indziej?
Pieprzyć to. Byłem pierwszy.
Dobra.
Dziewczyna siedząca w kawiarni wszystko sfilmowała.
Nieważne.
Mamy umowę. To moje miejsce.
Wybacz, kolego.
Następnym razem bądź tam wcześniej. Kto rano wstaje...
Jak znowu zajmie moje miejsce, to nie ręczę za siebie.
Lepiej nie mów mi takich rzeczy.
Będzie zadyma.
Współpracuj, dobrze?
Maddie Bosch? Brakuje nam pracowników.
Pójdziesz na spotkanie ze świadkiem.
-Żaden problem. -Ja myślę.
Rozwaliłem je sobie w Iraku.
Widać zmiażdżoną chrząstkę.
-Kiedy je pan zwichnął? -W Kandaharze w 2002.
Wyskakiwałem z transportera, dźwigając 30 kilo sprzętu.
Zakres ruchów jest ograniczony,
więc wypiszę panu receptę na mocniejszy ibuprofen.
Doktorze, to jak aspirynka.
Może coś silniejszego?
Odstawił pan oksykodon?
Sześć tygodni temu.
Jeśli radzi pan sobie bez niego,
może lepiej do niego nie wracać.
Kolano boli jak cholera. Tylko oksykodon mi pomaga.
-Jaką dawkę pan przyjmował? -Osiemdziesiąt.
Dużo. Kto ją przepisał?
Nie pamiętam.
Gdzie to było?
-U weteranów. -Tutaj?
W Nevadzie. Czy to problem?
Nie, jeśli mogę zajrzeć do kartoteki.
Przecież panu mówię.
Może to jednak nie był dział ds. weteranów.
Prowadzę zajęcia terapeutyczne dla osób zmagających się z bólem. Zapraszam.
Zajęcia?
Pozna pan innych weteranów, którzy przechodzą to samo.
Uczą się, jak radzić sobie bez leków.
No nie wiem. Nie przepadam za ludźmi.
Takie mamy procedury. Unikamy opioidów.
Chce pan żyć, prawda?
-Tak. -To dobrze.
-Oto i on. -Nareszcie.
Orzeszek! Zapomnij.
Daj spokój, Dotson!
Śledzisz mnie? Jestem czysty. Sprawdzałeś tydzień temu.
Skoro jesteś taki uczciwy, to po kiego grzyba zwiewałeś?
Nie wiem. Odruch warunkowy?
Odruch warunkowy, dobre. To detektyw Robertson.
Wydział zabójstw.
-Nikogo nie zabiłem. -Przekonaj mnie.
W miejscu publicznym?
Gary nalegał. To była jego decyzja.
Czuł się pewniej.
Ktoś musiał go z wami widzieć.
Wiedział, na co się pisze.
Zszedł z tej ścieżki dawno temu. I nigdy nie popełnił zbrodni.
Kto prowadzi tę sprawę?
Conniff i Espinosa.
Odezwiemy się do nich.
Mam nadzieję, że coś mają. My nie mamy nic.
Spotkam się z jego ojcem.
Był policjantem. Detektyw 2. stopnia.
Narkotyki. Dwight Wise?
Nie nasze pokolenie.
Daj znać, czy tatuś coś wie.
Medytowałeś, Louis?
Te wszystkie „bądź obecny”, „pozwól myślom płynąć swobodnie”? To przerażające.
Ostatnio mówiłeś, że pójdziesz na spacer.
Te plecy mnie wykańczają.
Chodzisz do pracy?
Wtedy jest gorzej.
Masz przerąbane.
-A co ze snem? -Nie sypiam w ogóle.
Leżę i nie mogę zasnąć.
Jestem wykończony,
a rano nie chce mi się wstać.
A mimo to dotarłeś tu dzisiaj.
Co?
Ciągle tylko jęczysz.
A ty jesteś wesolutka jak skowronek.
Przynajmniej nie stękam.
Zadał mi pytanie!
Doktorze.
Mówiłem. To nie dla mnie.
-Potrzebuje pan czasu. -Skoro pan tak mówi.
Da mi pan coś, żebym to wytrzymał?
Proszę wytrzymać miesiąc.
Zobaczy pan różnicę.
Kolejny miesiąc męczarni?
Wtedy przeanalizujemy sytuację.
A do tego czasu proszę brać ibuprofen i unikać oksykodonu, dobrze?
Pozwana jest blisko związana z lokalną społecznością,
ma pracę i nie ma powodu do ucieczki,
więc zamierza podważyć te zarzuty.
-Pani Loring? -Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Prokurator protestuje przeciwko obniżeniu kaucji.
Pozwana może stracić pracę,
gdyż jest oskarżona o to, że okradła pracodawcę.
Prokuratura uważa, że istnieje ryzyko ucieczki,
prosimy więc o odpowiednią kaucję.
Kaucja wynosi 100 000 $.
Sąd zarządza 15-minutową przerwę.
Buick century.
Rocznik?
Dwa tysiące trzeci.
-Znasz się na autach. -Owszem.
W tym konkretnym buicku znaleźliśmy mnóstwo twoich odcisków.
To może nie być ten sam samochód.
Niedawno siedzieliśmy sobie z kumplem, Beansiem,
piliśmy piwko.
Staliśmy przy jakichś autach, opieraliśmy się o nie,
gadaliśmy sobie.
-Opieraliście się? -Tak. I gadaliśmy.
W środku też były twoje odciski.
Użyto tego pojazdu podczas zabójstwa.
-Możesz zostać uznany za współwinnego. -Czego?
Kradzieży auta. Porwania. Morderstwa.
Zaraz, stary!
Mówiłem. Nikogo nie zabiłem.
Jak nazywa się Beansie? Też jest przestępcą?
Nie wiem.
Nie znasz nazwiska?
-Nie! -Nic nie wiesz.
Zgarniemy więc Beansiego,
żeby potwierdzić tę twoją lipną historyjkę.
Jeśli to przestępca, to wrócisz do mamra.
Stary, nie rób mi tego.
Odsiedzisz rok.
A jeśli jesteś zamieszany
w tamto, grozi ci dożywocie.
Ja tylko rozbieram auta.
-I tyle? -Przysięgam.
Byłem na złomowisku przy Center Street.
Szukałem miedzi.
Widziałem, jak dwóch białasów porzuca buicka.
Wywalili kluczyki i sobie poszli.
-Jak wyglądali? -Byli biali.
To już wiem. Wzrost?
Jeden bardzo wysoki. Postawny. Jak bokser.
A drugi?
Średniego wzrostu. Zwyczajny, przeciętny białas.
-Poszedłeś rozebrać buicka? -Stary,
próbuję współpracować.
Chyba mnie nie posadzisz za kradzież paru części?
To byłoby poniżające.
Powiedz coś więcej o tych dwóch białasach.
KOŚCIÓŁ NOWOTESTAMENTOWY
-Nudy, co? -Zbieram doświadczenie.
Jesteś córką Harry'ego Boscha?
Tak. Na imię mi Maddie.
Christina Henry. Myślałam, że mieszkasz w Arizonie.
Mieszkałam w Vegas. Ale teraz mieszkam z ojcem.
Macie świetny widok z okna.
Była pani kiedyś u nas?
Byłam koleżanką twojego ojca.
-A teraz jest pani prawnikiem? -Śledczą.
-W grupie kontroli skazań. -Tak.
Podoba się tu pani? Bardziej niż w policji?
To ważna praca.
Sprawdzamy, czy wszystko zrobiono prawidłowo,
z poszanowaniem prawa.
Czy skazano właściwą osobę.
To daje satysfakcję.
Pozdrów ode mnie ojca.
Jak poszło u weteranów?
Doktor wysłał mnie na terapię grupową.
-Nie dał ci recepty? -Dał. Na ibuprofen.
Ty na terapii? Chciałbym to zobaczyć.
Odkryłem swoje emocje na nowo, Jerry.
Masz tylko dwie. Którą?
Radość.
Myślę, że członek tej grupy może nas skontaktować z Garcią.
Sprawdzę listę Izby.
Szukaj niejakiego Louisa.
Rozdawał tabletki na parkingu po sesji.
-Co to? -Akta sprawy Skyler.
Czego szukasz?
Protokołu rozprawy.
Borders wciąż nawijał o czymś, co stało się
przed jego aresztowaniem.
Twierdził, że przymknęliśmy go parę tygodni wcześniej, bez powodu.
Za co? Bycie palantem?
Był głównym podejrzanym, obserwowaliśmy go.
Ale nigdzie nie ma wzmianki o aresztowaniu.
Więc wyciągnąłem raporty dzienne funkcjonariuszy.
-Chcę je przejrzeć. -Niech to.
Będziesz to wszystko czytał?
-Nie chcę niczego pominąć. -Stąd ksywa „Magiel”.
-Tak mnie nazywają? -No raczej.
-Rito? -Słucham?
Pani to Rita Borders, prawda?
Rita Tedesco.
Widziałam pana w sądzie. Kim pan jest?
Kumplem pani męża. Niedawno wyszedłem z San Quentin.
Mam z panią pogadać.
Nie wiem, o czym pan mówi.
Bez jaj. Przecież pani wie.
Pres, pani mąż. To mój kumpel.
Mówił, żebym się do pani zgłosił.
Mnie nic takiego nie powiedział. Czego pan chce?
Mówił mi, że coś kombinujecie.
Chodzi o dużą kasę. Pomyślałem...
Może pożyczy mi pani parę dolców?
Nie mam pieniędzy.
Powiedział mi co innego.
Mówił, że chętnie mi pani coś kopsnie.
Nic nie mam. Póki co.
A kiedy będziesz miała, Rito?
Nie wiem. Proszę mi dać spokój albo powiem Presowi.
-Halo. -Funkcjonariusz Anthony Servidone?
Jestem emerytem. Kto mówi?
Detektyw Bosch z wydziału zabójstw Hollywood.
Wiem, że jest późno...
Szedł sobie bezczelnie ulicą, więc go złapałem.
Ta notka była do celów informacyjnych.
Był podejrzany o morderstwo.
Ale na notce była informacja:
„Nie aresztować na podstawie niniejszej notatki”.
Kto czyta te drobne druczki?
Byłem na patrolu. Zobaczyłem podejrzanego i go zatrzymałem.
Co było później?
Zabrałem go na komisariat.
-Przeszukałeś go? -Jasne.
-Znalazłeś coś? -Nie.
Żadnej kontrabandy, broni ani części ciała.
Czysty jak łza.
Powiadomiłem grupę zadaniową.
-Co powiedzieli? -Że mam zaczekać, aż ktoś przyjedzie.
Przyjechał Irving.
-Porucznik Irving. -Właśnie on.
Służbista jak zawsze.
Było późno, był wnerwiony.
Nie wątpię.
Mówię mu, jak jest, a on się robi purpurowy ze złości.
Zaczyna mnie rugać, że olałem notatkę.
Mieliście go nie aresztować.
No właśnie. To nie było aresztowanie.
To było zatrzymanie. Tak powiedział porucznik.
Chwilę później Irving puścił gnidę wolno.
Otwierać!
Czwarte piętro. Czysto.
Dobra, zostańcie tu, zrobię zdjęcia.
Potem robimy przeszukanie.
Dzień dobry.
Ciężka noc?
Dostałaś ją od pana prawnika?
Tak. Ma na imię Tom.
Biała, nie czerwona. Nadgorliwiec.
To źle?
Czerwień oznacza poważne intencje.
Biel - przyjaźń albo romantyczne uczucia.
Trochę mnie to przeraża.
Mama mnie wyszkoliła. A co ty o tym sądzisz?
Wezwał mnie sądownie na randkę.
-Serio? -Napisał taki zabawny dokumencik.
Kolacja w Bestii, to bardzo oblegany lokal.
Nie znam. Bywam tylko w przystępnych knajpach.
Christina Henry cię pozdrawia.
Zmieniasz temat.
Podoba jej się nasz widok z okna. Mówiła, że się znacie.
Znaliśmy.
-Kiedy to było? -Lata temu. Byłaś w Hongkongu.
-Kto zerwał? -Rozeszliśmy się.
Uważaj na nią, dobrze?
Dlaczego tak mówisz?
Mam złe przeczucia.
Patrz na to.
Oscar Pineto.
Kuzyn Jose. Rodzinne zdjęcie po czuwaniu.
Widać gdzieś Jose?
Na czuwaniu nie, ale na Instagramie Oscara...
-Dodgersi. -Zeszły piątek.
Chodźmy do niego.
Boże, błogosław social media.
Kiedyś przyskrzyniłam jednego debila,
bo wrzucił selfie z włamania do czyjegoś domu.
Ile dostał lajków?
Mnóstwo. Należy mu się nagroda Darwina.
Myślałem, że to nagroda za głupią śmierć.
Pewnie już nie żyje. Był za głupi, by przeżyć.
Nie ma tego w aktach.
To było przedwczesne zatrzymanie.
Brak uzasadnionego podejrzenia.
Dlatego tego nie odnotowaliście?
Borders był głównym podejrzanym. Nie chciałem, żeby to wykorzystał.
Rozumiem. Dzięki, szefie.
No tak. To stary grat.
To go napraw.
Znasz to ustrojstwo od nowości, nie?
Jakim cudem się zablokowało?
Nie wiem.
Dobra. Ja to zrobię.
Wiesz, że każdy z tych dokumentów należy oddzielnie dostarczyć prokuraturze?
Dziękuję za objaśnienie. W końcu to mój pierwszy dzień w pracy.
Mała rada. Następnym razem wyjmij zszywkę.
Nie widziałem jej.
Szokujące.
Że co proszę?
Tak myślałem.
Nie widziałeś radiowozu.
-Powiedz, że się mylę. -Przyznaj się.
Nie słyszałeś mnie.
Przejechałeś przez skrzyżowanie jak wariat.
Pierdol się.
Panowie, co tu się wyrabia?
Mam dość!
Zadam pani kilka ogólnych pytań.
Kiedy i gdzie to się stało.
Potem poproszę o wskazanie sprawcy.
Zobaczy go pani tylko ten jeden raz.
Dobrze.
Gdy pani tam będzie i zrobi się nerwowo,
-odczuje pani stres... -Nie będę płakać.
Chodzi o to, że ma pani pełne prawo się tak czuć.
Miałam na to mnóstwo czasu.
Nie będę płakać.
-Bosch. -Sanchez z więzienia Corcoran.
Miałem zadzwonić w sprawie Lucasa Johna Olmera.
Tak. Dziękuję za telefon.
Był pan przy jego zeznaniach?
-Nie, nie byłem. -Nie był pan?
Widziałem, jak podpisuje papier. Nie wiem jaki.
-Nie czytał pan go? -Nie.
Widziałem przez szybę, jak prawnik mu go odczytuje.
-Cronyn. -Potem mnie zawołał.
-Jako świadka? -Tak.
Więc wszedłem. W rękawiczkach.
Olmer podpisał papier, potem prawnik, a potem ja.
Tylko tyle widziałem.
A rękawiczki?
Olmer miał infekcję bakteryjną. Nie chciałem ryzykować.
Był świadomy?
Umierał. Był na silnych lekach.
Ledwo trzymał długopis.
Cronyn miał rękawiczki?
I maskę.
Dzięki wielkie, Sanchez.
Nie ma za co. Miłego dnia.
Nie widziałem Jose od tygodni.
A nie byliście czasem razem na meczu Dodgersów?
Instagram, głupku.
Na przyszłość: nie wrzucaj zdjęć do sieci, jeśli chcesz komuś zwiać.
My cię znaleźliśmy. Zbiry też mogą.
Był u mnie niedawno.
Był przerażony. Chciał uciec z miasta.
-Mówił dlaczego? -Z powodu śmierci mojego wuja.
-Mówił, że jego też ścigają. -Pomogłeś mu?
-Pożyczyłem mu wóz. -Dokąd jechał?
Do Bakersfield. Do Rosie, mojej siostry.
Jest tam teraz?
Nie wiem, nie odzywał się.
Wyrzucił telefon. Bał się, że go namierzą.
Rozmawiałeś z siostrą?
Nie odbiera telefonów.
Nie martwi cię to?
Trochę.
Obyśmy nie musieli jechać do Bakersfield.
-Byłeś tam? -Nie.
-Nie mów o nim źle. -Poważnie?
The Bakersfield Sound?
Buck Owens. Merle Haggard.
Mama Tried. The Bottle Let Me Down. Life In Prison.
Klasyczny honky-tonk.
W sensie muzyka country?
Poszerzaj horyzonty. To tylko cztery godziny drogi.
Najpierw zadzwońmy.
Znam tam policjantkę. Może go namierzy.
Będzie fajnie. Nauczę cię tańca kowbojskiego.
Texas Two-Step. Nie oceniaj, póki nie spróbujesz.
Bardzo przekonująco utykasz.
Powinieneś mi współczuć.
-Louis Degner. -Jeden z naciągaczy. Weterani i klinika.
Wciąż walczy z nałogiem. Gdzie jest teraz?
Niedaleko. Jak chcesz to rozegrać?
Nie powinien sprawiać problemów,
ale pilnuj go. Może mi nawiać.
Przyjąłem.
Louis!
Tu Dominic Reilly, jeden z weteranów. Jesteś w domu?
Louis!
Jesteś tam?
Co ty robisz, Louis?
-Co ty... -Co ty tu, kurwa, robisz?
Co ty wyrabiasz?
Puszczaj, gnoju!
Przedawkowała. To nalokson!
Dzwoń na 911!
Jezu.
-Oddycha? -Chryste.
Billets.
Cześć, tu Jimmy.
Szukam Harry'ego.
Jest w terenie.
Mam gościa, który zidentyfikuje tych kolesi od buicka.
Możliwe, że to zabójcy.
Podał rysopis?
Grafikowi wystarczy.
To niedobrze.
Też tak myślę.
Dowództwo rozgłasza sprawę,
mamy mnóstwo telefonów.
Może zlecę to mojemu człowiekowi?
Nie musimy go publikować.
Dobrze. Tak zrób.
-Jak ci idzie? -Powoli.
Czekam na wyniki badań balistycznych.
Dobra. Tak trzymaj.
John Law.
Potrzebujecie pomocy?
Co się dzieje?
Przedawkowała.
Już w porządku.
W porządku? Z nią?
Proszę pani?
Właśnie panią reanimowaliśmy.
Idźcie sobie.
Zabierzemy panią do szpitala.
-Lizzie. -Nie trzeba.
Lizzie, nic ci nie będzie.
Dobra.
Spokojnie.
-Właściciel? -Tak.
-Kim ona jest? -To moja była.
Dokumenty.
Ty też. No, już.
On ją tylko wpuścił do domu,
żeby zabrała swoje rzeczy.
Chwilę później straciła przytomność.
-Ma pan rozszerzone źrenice. -Adrenalina.
Pomóżcie jej. Póki się da.
Masz u mnie dług.
Widział pan nagranie. Zagrożenie było realne.
Powiedz mi, co widziałeś.
Była zadyma. Gdy przyjechaliśmy, wszyscy się rozpierzchli.
Robson ruszył na podejrzanego, Vasqueza. Ten zwiał.
Myślisz, że miał broń?
Miał coś za paskiem.
Uznałem, że to broń, o której była mowa w zgłoszeniu.
Gdy Vasquez sięgnął ręką do paska...
Coś jeszcze?
Robson i podejrzany...
No co?
Wydaje mi się,
że się znali.
Mieli ze sobą na pieńku.
Anulowanie wyroku Bordersa?
Kompromitacja policji.
Skoro jej nie zabił, to skąd miał wisiorek?
Nie wiemy, czy go miał.
Mówisz jak były glina.
-Spotykali się. -Raz.
Mógł go ukraść.
Zgaduj-zgadula.
Powiedzmy, że masz rację. Że zrobili to gliniarze.
Jeden gliniarz.
Było ich tam więcej.
To Bosch znalazł wisiorek.
Znasz jego reputację.
Działa nieszablonowo, ale to poważne oskarżenie.
Sprawa Roberta Floresa?
Podłożył broń na miejsce zbrodni.
-To plotki. -Ława przysięgłych poparła powoda.
Dostała jednego dolara.
Skarcili go za nieprzestrzeganie procedur. Nie ukarali za podłożenie dowodu.
Upiekło mu się. Nie pierwszy raz.
Weryfikacja ceny w alejce numer trzy.
Kocham ten film.
-A niech mnie! -A może wolisz to?
Człowiek bez gwiazdy. Kirk Douglas.
Ten podbródek.
Obracając broń w palcach, nie ocalisz życia.
Musisz się nauczyć jednej rzeczy.
Wyciągnij ją szybko,
-a potem... -Już takich nie robią.
Powoli schowaj.
Jak mnie znalazłeś?
Widziałem cię na parkingu z dziewczyną. Poszedłem za wami.
Nie jest moją dziewczyną.
Kłóciliście się tak ostro, że założyłem...
To moja klientka, nic więcej.
Sprawnie ci poszło z tą igłą.
Byłem sanitariuszem w Iraku.
Nie gadaj.
Siły specjalne, Afganistan.
Ta klientka często przedawkowuje?
Przestałem liczyć.
Dzięki Bogu, że jest nalokson, bo to...
Gdzie służyła?
W kraju. To nie dlatego jej odwaliło.
Kim jest Daisy?
Skąd o tym wiesz?
Widziałem tatuaż.
To była jej córka.
Jak zmarła?
Zamordowali ją.
Tragedia. Niedawno?
Jakieś 10 lat temu.
-Ile miała lat? -Czternaście.
Na takie rzeczy pigułki nie pomagają.
Nie.
Znaleźli sprawcę?
Nie.
À propos pigułek...
Czego ci trzeba?
Kontaktu z kliniką Garcii. Poleć mnie.
Mam u ciebie dług.
Na to wygląda. Spory.
Mogłeś pójść siedzieć.
Jak bardzo masz nasrane we łbie?
A jak bardzo muszę mieć?
Kryminalni tu byli.
Chcieli wiedzieć, czy Gary wrócił na ulicę.
Myślałem, że był czysty.
Ja też tak sądziłem.
Miał pracę. Chodził do kościoła.
Byłem u niego.
Znalazłem to w jego sypialni.
Nie wiedziałem, że to ma.
Martwił się o coś?
Jeśli tak, to mi nie powiedział.
Mnie też nie.
Kontaktowaliście się?
Tak.
Dwaj detektywi z South Bureau chcieli się z nim spotkać.
-Po co? -W sprawie strzelaniny przy kościele.
Gary coś wiedział?
Szukali tropów.
Uznali, że może ich skontaktować z kimś, kto wie.
-Spotkał się z nimi? -Tak.
Ktoś ich widział.
Niech to szlag.
Panowie.
Ma pani chwilę, pani Skyler? Mamy nowe informacje.
Złapaliśmy go.
Na pewno?
Tak.
Pamiętasz, co ci wtedy mówiłem? O syndromie Laury?
Nie wolno zakochiwać się w ofierze.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski ?