W poprzednim sezonie...
Nie waż się wychodzić...
Harry, jak leci?
W RAZIE NIEBEZPIECZEŃSTWA STŁUC SZYBĘ
Witaj z powrotem.
Mężczyznę o imieniu Anthony Allen zamordowano w weekend.
MIEJSCE ZBRODNI
Ciało znaleziono wczoraj w bagażniku.
Jak już skończysz, poinformuj rodzinę.
Wiemy, kto to jest?
-Pani Allen? -Macie kogoś?
Chcemy rozmawiać z Karlem Nashem, nie ma go w pracy.
Po jaką cholerę chcecie z nim rozmawiać?
Stał się podejrzanym w sprawie.
Może pani o tym nie wiedzieć, ale ma burzliwą przeszłość.
Dzwonił mój adwokat.
Testament będzie na wokandzie lada dzień.
-A dokładnie? -Niebawem. Cierpliwości.
To moje drugie imię.
-Te sprawy mają 35 lat. -Nieważne.
Odezwał się znajomy matki.
Podobno poszła tam w noc morderstwa.
To nowa informacja.
Kim on był?
Kazał mówić na siebie Mitch. Znałam tylko to imię.
A detektyw? Pamiętasz, jak miał na imię?
-Nie, ja... -Caffrey? John Caffrey?
Fox Mitchell to pseudonim. Był wtyką.
Nie gadałeś z nim nieoficjalnie?
Zrobiłem, co mogłem. Poprosiłem, żeby dali mi go na przesłuchanie.
Prośbę odrzucono.
A ty się poddałeś.
Co się dzieje w domu?
Nie wiem.
Mama i Reggie dużo się kłócili,
a on nagle wyjechał do Hong Kongu.
Strzelanina z udziałem policjanta.
Mam pana zabrać i zawieźć na miejsce.
Synku.
Ku pamięci pańskiego syna i w imieniu wdzięcznego miasta
oraz Policji Los Angeles.
Zabiłeś go.
Nie mogę na ciebie patrzeć.
Zgodziłem się pełnić obowiązki komendanta, żeby uczcić pamięć syna
i pomóc zarządzać wydziałem w czasie tego kryzysu.
Ale nie przyjmę stanowiska na stałe,
niezależnie od wyniku wyborów.
Po prostu odejdziesz?
Proszę stąd wyjść.
Nie bez pieprzonych pieniędzy.
-Wzywam policję. -Nie wzywasz.
-Co się stało? -Zaatakował mnie.
Ile razy go uderzyłaś?
Raz albo dwa. Nie pamiętam. Byłam przerażona.
-Bałaś się o życie. -Tak.
To wystarczy?
-Bosch! -Nic mi nie jest!
Cholera!
Arno Epperson, znany jako Fox Mitchell.
To imiona, których od dawna nie słyszałem.
W związku z czym go poszukujesz?
Morderstwem Marjorie Lowe.
Mojej matki.
Jezu.
Powiązałeś Eppersona z matką?
To on to zrobił.
A policja i prokurator go później kryli.
Przenieśli go gdzie indziej.
Zatoka Morro
-Chcę wiedzieć, gdzie jest. -Postaram się go znaleźć.
Co jest, stary?
Szukam Dave'a Surfera. Widziałeś go?
Od dawna nie żyje.
To on?
DAVE SURFER
Tak. Dave Aaronson.
SZESNAŚCIE MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Cholera.
Kurwa.
Informacje lokalne:
Noc wyborcza - 8 listopada 2016
Urzędujący burmistrz, Hector Ramos, ma 11-punktową przewagę
nad kandydatem Republikanów, prokuratorem Rickiem O'Sheą.
Niektórzy twierdzą, że jego wiarygodność w walce o stanowisko
nadszarpnęło zeszłoroczne nagranie, na którym nakazuje rozkuć
podejrzanego o morderstwo, który następnie ucieka,
strzela do prokuratora i rani detektywa policji.
Jego kadencja na stanowisku prokuratora ma potrwać jeszcze dwa lata.
Niegdyś uważany za wschodzącą gwiazdę, dziś stoi pod znakiem zapytania.
Chyba wystarczy.
Wal się, chyba tobie.
Jak mi wystarczy, to ci powiem.
Nie masz wyboru, dopóki to on płaci.
Też sobie nalej. On stawia.
Mogę?
Czemu nie?
Z Atwater do Arlington Heights.
RAMOS NA BURMISTRZA
Od Highland Park do Hollywood Hills.
Od Sylmar do południowego LA.
Mieszkańcy Los Angeles przemówili jednym głosem...
-Bosch. -Mówi Webster z Wydziału Rampart.
Przepraszam, że dzwonię tak późno, ale mam tutaj Eda Gunna.
Co mam z nim zrobić?
Nie pozwól mu zasnąć. Już tam jadę.
Jak dzwoniłem, był przytomny.
Przysięgam. Po co panu ta łajza?
Stara sprawa. Seryjny zabójca.
Żartuje pan.
On?
Kogo zabił? Innych meneli?
Kilka młodych kobiet, dawno temu. Wpiszesz go?
Szeryf go nie chce. Rano go wypuścimy.
Jak tylko wytrzeźwieje.
Do tego czasu wrócę. Muszę zamienić z nim słówko.
Wpisz kod.
Osiem. Dziewięć. Siedem. Pięć.
-To tu? -Tak.
W porządku.
-Gdzie klucze? -Poczekaj.
Tutaj.
Dobrze.
-O, masz je. -Tak, mam.
-Możesz wejść. -OK.
Chodź. Dziękuję.
-Dobry. -Dobry.
Śniadanie?
Kupię coś w szkole. Dobrze wyglądasz.
Dzięki. Idę dzisiaj do sądu.
Ale jesteś zmęczony.
Długo siedziałem. Oglądałem wyniki.
Wyborów prezydenckich?
Tato. Wyluzuj. Tylko się droczę.
-Wiem nawet, kto wygrał. -Później cię przepytam.
Za rok będę mogła głosować.
To przerażające.
A kiedy pozwolisz mi zrobić prawko?
To jeszcze bardziej przerażające.
Mam pozwolenie. Możesz mnie uczyć.
Kolejna sztuczka. Jesteś na fali.
Przecież już zeznawałeś.
Obrońca czekał z pytaniami do oskarżonej
do końca rozprawy.
Myślisz, że się wywinie?
Może. Zależy od ławników.
Sądzisz, że to zrobiła?
Bez cienia wątpliwości.
Powiesz to?
Mogę tylko odpowiadać na pytania. Szczerze.
-Co? -Tak dobrze ci szło.
Znowu rzucę. Obiecuję.
Niedługo.
Sama popatrz.
-OK? -Nie wolno śmiecić.
Miałem rzucić. Rzuciłem. Sama widziałaś.
Tym razem na serio? Obiecujesz?
Obiecuję.
Szczerze.
Jesteś zupełnie jak matka.
WYDZIAŁ POLICJI KOMISARIAT RAMPART
Kurwa mać.
5.25 rano. 500 dolarów kaucji.
Kto wpłacił?
-Poręczyciele. -I tak mieli go zwolnić.
Kto chciałby marnować pieniądze?
-Rodzina? Przyjaciele? -Jest sam.
Siostra wyrzekła się go lata temu.
Skąd miałaby wiedzieć, że tu był?
-Zadzwonił? -Nie dzwonił.
To skończony pijak.
Jak znowu wpadnie, chcę o tym wiedzieć.
-Wszystko jest w komputerze. -Po prostu chcę wiedzieć.
Tak?
Burmistrz Ramos chce pana widzieć.
Wpuść go.
-Irv. -Panie burmistrzu. Jen.
Zaskoczył mnie pan. Sam mogłem przyjechać.
Robię zwycięską rundkę. To pierwszy przystanek.
Proszę usiąść.
Gratulacje.
Dziękuję.
Ekscytujący wieczór.
Coś podać? Wody? Kawę?
-Nie, dziękuję. -Dziękuję, Ida.
Chciałem osobiście podziękować za wsparcie.
Nie sądzę, żeby wiele zmieniło.
Liczby mówią co innego. Popularny z ciebie facet.
Na południe i na wschód od rzeki.
Na zachodzie, nawet w Valley.
W Valley. No proszę.
Jesteśmy ci wdzięczni.
Mógłbyś zająć biuro komendanta. Jest nawet lepsze niż moje.
Tutaj mi dobrze.
Poza tym nie chciałbym, żeby źle to odebrano.
Wiemy, że miałeś też inne oferty.
-Żadnej nie przyjąłem. -Dobrze wiedzieć.
Wciąż zamierzam ustąpić z końcem roku.
I tyle właśnie mamy czasu, żeby cię przekonać.
Detektywie, wcześniej zeznał pan,
że podczas spotkania w kościele, pani Allen była roztrzęsiona.
Wyglądała na roztrzęsioną, tak.
Miała krew na prawej ręce i na sukience.
Co zobaczył pan w biurze ojca Tabakiana?
Leżał na podłodze.
Z rozbitą potylicą.
Nie odpowiadał, nie oddychał.
Obok leżała ciężka, zakrwawiona statuetka.
Pod prawą rękę włożono parę nożyczek.
-Włożono? -Takie miałem wrażenie.
Włożono. Kto mógłby to zrobić?
Pozwana. Pani Allen.
-Nie był pan świadkiem zdarzenia. -Nie.
-Czy na nożyczkach były jej odciski? -Nie.
Czy były na nich jakiekolwiek odciski?
Ojca Tabakiana.
Co według pana zaszło?
Kłócili się o pieniądze.
Pani Allen uderzyła ojca Tabakiana statuetką,
a potem podłożyła nożyczki, żeby upozorować działanie w samoobronie.
Detektywie, pana partner zeznał, że od samego początku
-nalegał pan na podłożenie. -To prawda.
Nie zakładał pan, że faktycznie mogła się bronić?
Założyłem i odrzuciłem.
Czy nie był pan pozwanym w sprawie cywilnej
dotyczącej podłożenia dowodów?
-Byłem. -Jaki był wynik sprawy?
Ława opowiedziała się za powodem.
To wszystko.
Detektywie, czy ława uznała wtedy, że to pan podłożył dowody?
Nie.
Czy według wyroku w tej sprawie fałszował pan w jakiś sposób dowody?
Nie.
Jaką kwotę odszkodowania przyznano powodowi?
Jednego dolara.
To wszystko, Wysoki Sądzie.
Zwalniam świadka.
Pani Chandler. Kolejni świadkowie?
Tylko jeden, Wysoki Sądzie.
Obrona wzywa panią Allen.
Wysoki Sądzie, z powodu późnej godziny wnoszę o przeniesienie obrad.
ANN SIMMONS SĘDZIA
Sąd wznowi sprawę rano zaczynając od zeznania pani Allen.
RESTAURACJA EL COMPADRE PRAWDZIWA KUCHNIA MEKSYKAŃSKA
Señor Bosch.
-Gracias, Gladys. -De nada.
-Gracias. -De nada.
-Rozmawiałaś z mamą? -Na Skypie w niedzielę.
Powinnyście rozmawiać regularnie. Raz w tygodniu, w niedzielę.
-W jej czy moją? -Obojętnie.
Różnica czasu. To nie takie proste. Ona i Reggie pracują na nocki.
Tutaj jest rano, w Hongkongu wieczór.
-W dodatku mamy inny dzień. -Nie marudź. Po prostu spróbuj.
Nie marudzę.
Ostatnio dużo pracujesz.
Przygotowuję proces Hollanda.
Co? Co to za wzrok?
Nic.
Spędzasz z nią dużo czasu.
Z nią? Z kim? Z Anitą?
Tak na nią mówisz? Anita?
Dla ciebie to prokurator Benitez.
Nieważne.
-Kiedy ten proces? -Za kilka tygodni.
Rano idę do sądu,
a potem do jego mieszkania, na miejsce zdarzenia.
-On też tam będzie? -Tak. Ma areszt domowy.
-Jaki on jest? -Andrew Holland?
To świr.
-Jego filmy są porąbane. -Oglądałaś je?
Znajomym podobają się bardziej.
-Będziesz zeznawał? -Tak.
-Mogę popatrzeć? -Nie.
-Czemu? -To proces o morderstwo.
-Nie rozrywka. -Tato, zejdź na ziemię.
To rozrywka pełną gębą.
Znany reżyser zabija młodą aktorkę w łóżku?
Według znajomych to super, że to ty go aresztowałeś.
-Nie jest znany. -Teraz już jest.
Poszłam tam odzyskać pieniądze.
Te, które ukradła pani kochanka męża.
I oddała ojcu Tabakianowi.
Wytłumaczyłam mu, kim była i co zrobiła.
-Jak zareagował? -Bronił jej.
Była taka niewinna. Czysta. Nie wierzył mi.
Co wtedy pani zrobiła?
Pokazałam mu ich wspólne zdjęcia.
Jak na to zareagował?
Bardzo się rozzłościł.
Kazał mi wyjść. Powiedział, że nie odda pieniędzy.
-A potem mi groził. -Groził?
Chciał wezwać policję, żeby mnie aresztować.
A potem...
zaczął mnie dotykać.
-Proszę się nie spieszyć. -Dziękuję.
Zaczął mnie popychać w stronę drzwi.
Potem podniósł nożyczki
i znowu zaczął się zbliżać.
Co wtedy pani zrobiła?
Złapałam, co miałam pod ręką, żeby się bronić.
Statuetkę.
Rzucił się na mnie.
Myślałam, że mnie zabije. Więc go uderzyłam.
Uderzyłam go. Nie miałam wyjścia.
Bardzo mi przykro.
...to przynajmniej możliwe.
-Detektywi. -Prokurator okręgowy.
Odważnie z jej strony, wysyłać ją na mównicę.
Mogło się zemścić.
Pani Allen była przekonująca.
Co pan czuje?
Zobaczymy.
Amanda odwaliła niezłą robotę odwracając ich uwagę.
Bo faktycznie przegrałeś tę sprawę. Dolar czy nie.
Kiedy ława może ogłosić werdykt?
Gdybym miał obstawiać, powiedziałbym, że jutro po południu.
Dostaniecie cynk z mojego biura.
-Mogłem się z nim założyć. -Dupek.
Wracasz do domu?
Muszę coś załatwić z Benitez.
Sprawa Hollanda? Jak idzie?
W normalnym świecie to byłby pewniak.
Niezła z niej laska, z Benitez.
Tak?
Dla kogoś w pewnym wieku.
Wal się.
Zaproś ją na randkę.
-Współpracujemy. -Nic nowego.
Czy klient do nas dołączy?
Ma areszt domowy, ale na pewno może wychodzić na podjazd.
Dobrze mu tam, gdzie jest. Dziękuję.
Noc morderstwa Donatelli Spear...
-Tego jeszcze nie udowodniono. -Proszę.
12 października zeszłego roku pani Spear przyjechała tu o 20.32.
Mamy nagrania z kamer bezpieczeństwa.
Ktoś wyszedł z domu, nagrania brakuje, a o 23.20...
Pan Holland i pani Spear.
Przez główną bramę, 14 minut później.
Odwoził ją do domu po miłym wieczorze.
Prawdziwy z niego dżentelmen. Była już martwa.
Nie. Cała i zdrowa.
W 14 minut z domu do auta i przez bramę?
Sporo wypili, brali ekstazy.
I wciąż byli lekko rozochoceni.
Obściskiwali się. Na parkingu. Robiłeś tak, Bosch? W młodości?
Może próbował zapiąć ciało w pasy.
Ktoś, prawdopodobnie pan Holland, wrócił przez tę bramę o 1.52 w nocy.
Holland powiedział, że podwiózł Spear do domu około północy,
a tu wrócił o wpół do pierwszej.
To prawie 90 nierozliczonych minut.
Pomylił się co do czasu. Był pod wpływem.
Kto by, kurwa, wiedział, która godzina.
Byli napruci. Kłamałby w kwestii, którą łatwo sprawdzić?
Tak, bo to arogancki śmieć.
Sam wiesz najlepiej.
Pozwól, że o coś zapytam, Rudy.
-Tęsknisz za pracą? -Skąd!
Co ty. Nigdy nie chciałem zostać na stałe jak ty.
No tak, racja.
Dwadzieścia lat bezmyślnego klepania.
Ale bycie alfonsem celebrytów? To dopiero uwłaczające.
Nawet dla takiego pasożyta jak ty.
Bosch. Spójrz na siebie.
Większość zawiesiłaby rękawice,
poszła na emeryturę, wyluzowała, cieszyła się życiem.
Ale ty nie masz życia.
Jak wydział w końcu cię odsunie, walniesz sobie w łeb.
Dwadzieścia minut. W korkach.
W nocy, o tej godzinie? Dziesięć.
Byłam tutaj w nocy. Jest bardzo ciemno.
Intymnie.
Używa jej kluczy, wciąga jej ciało po schodach, pozoruje scenę wydarzeń.
-To twoje brakujące 90 minut. -Musiał mieć pomoc.
Stawiam na Rudy'ego Tafero.
Zajmujemy się tym od 13 miesięcy. Nie mamy ani dowodów, ani świadków.
Sprawdzaliśmy billingi. Żadnych połączeń.
Miejsce było czyste jak łza. To podejrzane.
Wszystko jest podejrzane.
Gdyby Holland był szarym obywatelem z obrońcą z urzędu,
błagałby o ugodę.
Ale jest względnie znanym reżyserem z wygadanym prawnikiem.
-I tak myślę, że pójdzie na ugodę. -To jest LA.
-Mam na to dwa słowa. -Tylko nie OJ.
-Robert Blake. -Phil Spector.
Wyjątek potwierdza regułę.
A więc według niego
uprawiali seks, odwiózł ją do domu.
Była napalona i naćpana.
Zostawił ją, ale ona chciała więcej.
Asfiksja autoerotyczna dotyczy głównie mężczyzn.
-Są przypadki wśród kobiet. -Mało.
Im to wystarczy. To dlatego twoje zeznanie jest tak ważne.
Przepraszam.
Jerry?
Mam kogoś. Przesyłam adres.
Już jadę.
Wysadzę cię przy aucie.
Edge, co tam masz?
Biały mężczyzna, po trzydziestce.
Chyba postrzał. Ale trudno powiedzieć. Rozkwaszony łeb. Brak dokumentów.
Założyłeś rękawiczki, Powers?
Tak. Trochę się ukisił.
Przyda ci się kombinezon do tych rękawiczek.
-Co z nim nie tak? -Zasrany Bosch.
Jerry.
De Oppresso Liber.
Uwolnić uciśnionych?
Bardziej: „Byłem uciśniony, teraz jestem wolny”.
Chrzanić to, Harry.
Taki szajs szkodzi zdrowiu.
Koroner zabierze ciało, wezwijmy transport.
Zajmą się tym technicy. Chodź złapać świeżego powietrza.
Powers, sprawdziłeś tablice?
Nie jestem żółtodziobem.
Właścicielem jest mężczyzna z Eagle Rock.
Kto to zgłosił?
Zatrzymała nas jakaś bezdomna. Drzwi były otwarte na oścież.
Zamek wyważyli.
Powynosili pełno gówna. Bóg wie co jeszcze.
-Garnitur do kosza. -To wygląda na nowe.
Ten tag wygląda znajomo.
-Poszukam, rozejrzę się. -Strata czasu.
Jeden bezdomny zabił drugiego. Nigdy tego nie rozwiążemy.
Wszyscy albo nikt.
Napis na ścianie w Wydziale Zabójstw.
Nie zawsze sprawdza się na ulicy.
-Powinien. -Jak chcesz.
Chodź, Harry.
To tatuaż oddziałów specjalnych armii.
Siły Specjalne? Jak Zielone Berety? Też taki masz?
-Chcesz zobaczyć? -Podziękuję.
-Poruczniku. -Kapitanie.
-To jakaś bzdura. -Trudno się nie zgodzić.
-Jak się czujesz przed wyrokiem? -Pewnie.
Obrona podobno zapunktowała na naszych ludziach.
Próbują wszystkim obarczyć policję.
Twój detektyw prowadzący? Ma swoje za uszami.
Wyłącznie oskarżenia.
Nie ma dymu...
Niekoniecznie. Czasami ktoś ten ogień podkłada.
Gratuluję zdania pisemnego.
Dzięki. Stresuję się ustnym.
Nie wiem czemu. Usta masz raczej sprawne.
Słucham?
Dobry, Juan.
Lubiłem w ten sposób żartować, wiecie?
-Panowie. -Pani porucznik.
Jak żartować? Co się dzieje? Skąd te kwaśne miny?
Pamięta pani, jak przedstawiałem Renee jako przyszłą byłą panią Johnson?
Myślałem, że to śmieszne. Biorąc pod uwagę moje związki.
Barrel, tak mi przykro.
-Mam jakiś wybór? -Na pewno nie emerytura, stary.
Jesteście na mnie skazani.
Chrzań się! Nie jestem tu po to, żeby cię zabawiać.
-A właśnie że tak. -Nieprawda.
-Jedziecie do centrum? -Tak, już wychodzimy.
-To dobry czy zły znak? -Kto wie?
Dobry.
Jak ława obraduje dwa dni? To zły znak.
Nie powinieneś odpocząć?
Lepiej mi, jak pracuję. Dzięki.
Dajcie znać, jeśli mogę pomóc.
Grace jest w porządku. Jak nikt inny.
Wkurwię się, jak zostanie kapitanem.
-Żartujesz? -Nie wiadomo, kto nam się trafi.
Zgadzam się.
Możemy jakoś spieprzyć jej szanse?
Po prostu róbmy tak dalej.
Jezu, ludzie. Samolubne z was dupki.
Żartuję. Życzymy jej samych sukcesów.
Zasługuje na stopień kapitana.
Pojebało cię. To byłby dramat.
Zapalę za nią świeczkę.
Zostałam poinformowana, że ława nie uzgodniła werdyktu.
Oraz że dalsze obrady byłyby bezowocne.
W związku z tym, sprawa morderstwa,
Sąd w Kalifornii przeciw Veronice Allen, zostaje unieważniona.
Wyrok jest nieprawomocny. Zdejmuję kaucję.
Co znaczy słowo nieprawomocna?
Że mogą wznowić proces.
-To niesprawiedliwe. -Teraz się tym nie przejmuj.
Ciesz się zwycięstwem. Dobrze się stało, Ronnie.
To jeszcze nie koniec.
Detektywie. Siedmiu do pięciu za uniewinnieniem?
Czemu inna ława miałaby uznać pana za bardziej przekonującego?
Proszę mi wierzyć, prokurator rozważy szanse i się wycofa.
Prokurator wznowi proces. To dla mnie punkt honoru.
Nie potrafi pan odpuścić.
A pani jest kłamcą i morderczynią.
Powinien pan wyluzować, detektywie.
Wciąż jestem panu winna drinka. Podtrzymuję zaproszenie.
To musiało zaboleć.
Większość odcisków należy do Williama Meadowsa.
-Żołnierz? -Skąd wiedziałeś?
Tatuaże. A ty?
Dokumenty z furgonetki na sierżanta Williama Meadowsa
i listy zaadresowane do Billa Meadowsa. To on nie żyje?
Czekamy na wyniki autopsji.
Są tam raczej zajęci.
To do niego należy to cudo?
-Tak myślimy. Jakieś inne odciski? -Mnóstwo.
Według policji pojazd splądrowano po jego śmierci.
-Jeden bezdomny zabił drugiego? -Możliwe.
Oskarżenia nie były przekonujące. Dla przysięgłych też.
Za uniewinnieniem byli pewnie faceci.
Nic dziwnego, stary. Sam bym ją chętnie uniewinnił.
Wysłuchali zeznań. Uznali Allen za bardziej przekonującą...
Faktycznie wyglądacie na krętaczy.
Jak para kolorowych oszustów,
gnębiąca samotne wdowy.
Wal się.
No cóż, jesteśmy rozczarowani.
Nasze biuro zbada przebieg procesu,
zanim zdecydujemy, czy odwołać się od wyroku.
To jakiś żart?
Co za tchórz.
Przepraszam.
-Panie prokuratorze. Benitez. -Bosch.
Anita wprowadzała mnie właśnie w sprawę Hollanda.
Szczerze mówiąc, po tym co dzisiaj zaszło, zaczynam się martwić.
Niepotrzebnie. Ale skoro już o tym mowa. Ku czemu się skłaniasz w sprawie Allen?
Podjąłem decyzję.
Biuro nie złoży nowych oskarżeń wymierzonych w Veronicę Allen.
Moment. Żartujesz sobie?
Chandler ukazała cię w takim świetle, że nikt tego nie zapomni.
Tego się nie wymaże.
Nie jesteś wiarygodny.
Zrobisz i powiesz wszystko, dla wygranej pójdziesz po trupach.
Bzdury. To nie ja.
Taką masz reputację, detektywie. Nieważne, czy zasłużoną.
Twoja wiarygodność nie umywa się nawet do wiarygodności pani Allen!
Więc nie, nie odwołam się.
Jeśli pozwolisz, mamy tu sprawę...
Posłuchaj, ty zadufany skurwysynu.
Nie starasz się. Nie wykonujesz swojej pracy.
To rewanż, zemsta za Irvinga.
Harry, wystarczy.
BRAK SYGNAŁU
Cholera.
-Tato? -Tak? Kładziesz się?
Tak.
Odrobiłaś lekcje?
Tato, jesteś w Internecie.
Robię coś do pracy.
Nie o to chodzi.
Jesteś w Internecie.
Nie starasz się. Nie wykonujesz swojej pracy.
To rewanż, zemsta za Irvinga.
Harry, wystarczy.
Wyglądasz, jakbyś chciał go zabić.
Pokłóciliśmy się. Puściły mi nerwy.
Dobra?
Masz szczęście. Tweetnęli to tylko 37 razy.
W tych czasach trzeba bardzo uważać, tato.
Dosłownie wszystko jest nagrywane.
Masz rację.
-Dobrze, kochanie. Dobranoc. -Dobranoc.
Cholera.
50 dolców.
Dobra. Wsiadaj.
Ta klasa rekrutów
reprezentuje podstawowe wartości wyznawane przez policję Los Angeles.
Służbę społeczeństwu.
Poszanowanie prawa.
Uczciwość. Przywództwo.
Szacunek dla wszystkich ludzi.
Nie zapominajcie o tych wartościach i reprezentujcie je swoją służbą.
To przywilej, być policjantem w Los Angeles.
To zaszczyt nosić ten mundur.
A wraz z nim wielką odpowiedzialność
i zaszczytne zobowiązanie ochrony miasta i jego mieszkańców.
Nawet z narażeniem życia.
Kilka lat temu, w dzień jak ten,
byłem na widowni.
Szkolenie mojego syna dobiegło końca.
Nie mógłbym być bardziej dumny.
Mój syn wypełnił swoje zobowiązanie.
Z najwyższym poświęceniem.
A ja czczę jego pamięć za każdym razem, gdy zakładam ten mundur.
Tak jak i wy czcicie pamięć
innych oficerów poległych na służbie.
Noście go z dumą.
Szanujcie to, co sobą reprezentuje.
Służbę i ochronę mieszkańców Los Angeles.
Rocznik 5-16. Baczność.
Rocznik 5-16.
W imieniu burmistrza i miasta Los Angeles
witam was w policji Los Angeles.
-Piękna okazja. Dobra robota, Irv. -Dziękuję, Brad.
-Jak idą poszukiwania? -Rada jest podzielona.
Wziąć kogoś z wydziału, jak ty?
Szukać dalej, wśród ludzi niezwiązanych z wydziałem?
Czy nie będzie z tego kłopotów?
Być może przyszedł czas na pierwszą kobietę.
Pierwszego Latynosa. Mógłbyś nam pomóc.
Zostać. Ułatwić nam robotę.
Rozmawiałem już z burmistrzem.
Wiem. Uparty z ciebie skurwiel.
-Tak mówią. -Namawiasz go?
A jak myślisz, Hector?
To było wzruszające, Irv. I inspirujące.
Pierwsza klasa. Naprawdę. Twoi ludzie bardzo cię szanują.
-Dziękuję. -Panie burmistrzu.
-Bradley. -Richard.
Gratuluję, komendancie.
Słówko?
Panowie.
Musisz uspokoić swojego psa.
-Wejdź. -Pani kapitan?
Dzwonił komendant Irving.
Chodzi o Boscha.
Chcę ci coś pokazać.
DOWÓDCA JEDNOSTKI
Myślałam, że ostatnio miał lepszy humor. Był dobrej myśli.
Pewnie był na haju.
Panie Meadows, czy pana syn się leczył?
AN? AA? Grupy zrzeszające weteranów?
Sam by to przyznał.
Leczył się zaraz po powrocie.
Miał jakiś telefon?
Kilka.
-Jak to się mówi? -Jednorazówki.
Tak, ciągle zmieniał numer.
Chętnie sprawdzimy ostatni.
Chcielibyśmy rozmawiać z każdym, kto ostatnio miał z nim kontakt.
Z przyjaciółmi, dziewczynami.
-O nikim takim nie wiemy. -Koledzy z armii?
Być może utrzymywał z kimś kontakt.
Chyba z nikim nie rozmawiał.
Często go widywaliście?
Pierwszego każdego miesiąca. Przychodził po czek.
Taką mieliśmy umowę. Realizowałem czek. To wszystko.
Nie, nie wszystko.
Jadł, przebierał się, brał prysznic.
Robiłam mu pranie.
Niektórzy nigdy nie dorastają.
Odwiedzaliście go?
Nie powiedział, gdzie mieszkał.
Wstydził się, Hal.
To było przed pierwszą misją.
Pierwszą?
Był raz w Iraku i dwa w Afganistanie.
Zielony Beret.
To wspaniałe osiągniecie, pani Meadows.
-Byliśmy z niego dumni. -Z pewnością.
To go zniszczyło.
Ta cholerna wojna.
Jak w końcu wrócił do domu, kłopoty się nie kończyły.
A teraz to. Nie spieszcie się.
Czegoś tutaj brakuje. Sprzętu.
Rzeczy związanych ze służbą.
Naszywek, odznak, pamiątek, munduru, beretu.
Jest tylko to zdjęcie.
Rzeczy trzymał w przechowalni.
W centrum? Na Piątej?
Tak. Te najważniejsze. Z armii. W furgonetce nie były bezpieczne.
Dlaczego nie trzymał ich tu?
Mówił, że nie chce nas zarazić.
Dziękuję.
Przygotuję nakaz.
Cześć. Przepraszam za spóźnienie.
Korki w zachodniej części miasta były okrutne. Masakra.
-Zrobiłam ramen. -Widzę.
-Też chcesz? -Jest niezły. Słony. Można posiorbać.
Nie jestem głodny. Wezmę piwo i z wami usiądę.
Więc, Grace, co cię sprowadza?
Sprawdzam, jak się macie i czy się dogadujecie.
-Idzie nam nieźle. Maddie? -Wspaniale.
Harry nauczy mnie prowadzić auto.
-Odważnie. -To się zobaczy.
Maddie opowiadała mi o Eleanor i Reggiem w Hongkongu.
Układa im się, z tego co wiem.
Pewnie za nimi tęsknisz.
Bardzo. Planują przyjechać na Święta.
Tak? Dobrze wiedzieć.
-Grace? Dokładkę? -Nie, dziękuję. Było super.
Dzięki.
-Mam pracę domową. -W porządku.
-Dobrze cię widzieć, Maddie. -Ciebie też. Pozdrów Leese.
Tak jest.
Twój mały napad na prokuratora.
Jest w Internecie.
Wewnętrzny rozpocznie dochodzenie.
Co za syf.
-Zrób coś dla mnie i z nimi pogadaj. -Jasne.
Na serio. Lewis przybrał wojenne barwy.
Powiedziałem „jasne”.
-Martwię się o ciebie. -Na wyrost.
-Myślę, że potrzebnie. -Jestem przemęczony. Nie sypiam.
W takim razie zrób sobie wakacje.
Jak Maddie skończy szkołę.
Wiesz co? Walę to. Pytam cię jako ja, Grace.
Co cię trapi, Harry?
Rozwiązanie sprawy twojej matki miało cię uspokoić.
Zamiast tego cię dobiło.
Uspokoić? Co za stek bzdur.
Jej mordercy udało się uciec. A wydział mu pomógł.
Pozmieniało się. To już nie ten sam wydział.
Świat się nie zmienił.
Musisz się z tym pogodzić.
I doprowadzić się do porządku.
Chciałam powiedzieć dobranoc.
Dobranoc, kotku.
-W porządku? -Tak, nic mi nie jest.
Co chciała Grace? Naprawdę.
Upewnić się, że nic nam nie jest.
-A nie jest? -Oczywiście. Bez wątpienia.
Dobrze.
-Branoc. -Branoc. Kocham cię.
Ja ciebie też.
9 Listopada 2016 godz. 5.22 rano
Kim ty, kurwa, jesteś?
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski ł.