Wynagrodzę ci to.
Umówiłem się z gościem, który załatwi nam stolik w Mozza.
Zadzwonię wieczorem, skarbie.
"Skarbie, znam jednego gościa..."
Załatwiłeś nam przydział paliwa, czy jesteś zbyt zajęty
planowaniem upojnej nocy?
Wiesz, Harry, gdybyś nie żył w celibacie,
wiedziałbyś, jak się bawić.
Trzeba o siebie dbać. Tak, załatwiłem paliwo.
To chodźmy, zanim zrobi się gorąco.
Czekaj. Bosch.
Kiedy? Podeślij go.
-Nash. -Chce oznajmić, że rozwiązał sprawę?
Carl,
mogłeś zadzwonić. Wyjeżdżamy do Vegas.
Zabieracie podejrzanego?
Przesłuchanie jest jutro z samego rana.
Dlatego przyszedłem. Jeśli masz chwilę.
Chwilę mam.
Pogadamy na osobności?
Siadaj.
Pamiętasz, jak pytałeś mnie o Tony'ego Allena?
Tak.
Co jest? Czego mi nie powiedziałeś?
Dobra.
Jakieś pół roku temu patrolowałem osiedle.
Przyjemny wieczór, mam otwarte okna. Przejeżdżam obok Allenów,
słyszę odgłosy kłótni.
Dwóch facetów. Zanosiło się na grubszą akcję.
Postanowiłeś to sprawdzić.
Tak. Zaparkowałem i obszedłem dom.
Allen i ten drugi gość są w gabinecie. Kłócą się.
Usłyszałeś, o co?
O pieniądze.
Ten drugi powtarza: "Gdzie moja forsa, Tone?",
a Allen na to: "Nie zrobiłbym tego, przysięgam".
Ten drugi wpisał się przy wjeździe?
Sprawdziłem księgę. Allenowie nie mieli wtedy gości.
Musiał przyjechać z Tonym.
Dlaczego mówisz mi o tym teraz?
Mówiłeś, że kogoś aresztowałeś w Vegas. Zastanawiałem się...
Wiesz, rozmawialiśmy o gangsterach,
więc sobie przypomniałem tego kolesia, z którym kłócił się Allen.
Sprawiał wrażenie mafiosa.
Gangster z Vegas?
Zdecydowanie. Stuprocentowy mafioso.
Rozpoznałbyś go na zdjęciu?
Chyba tak.
Chodź ze mną.
To żaden z nich.
-Jesteś pewien? -Tak.
To ten.
-Jesteś pewien? -Sto procent.
Dobra. Sprawdzimy. Wielkie dzięki.
Nie ma sprawy. Mam rację? To mafioso?
Porozmawiamy z nim i go zapytamy.
Dobra.
Będę leciał. Powodzenia w Vegas.
-Dzięki. -Luz.
-Dzięki, że wpadłeś. -Jedźcie ostrożnie.
Joey Marks.
Mamy na to czas?
Doba hotelowa zaczyna się o 15:00.
Opłaca nam się to? Mamy Rykova.
I to na tacy. Dzięki uprzejmości FBI.
Federalni to rozpracowali.
Rykov wsypie Marksa, a Marks da im coś na Rusków.
A to przyda im się do rozpracowania terrorystów.
Właśnie.
Mimo to chcę dotrzeć do Layli. Wypytać ją.
Tu są same prywatne domy.
Tak. A Tony odpisał to sobie od podatku jako biuro.
Niezła nuta. Co to jest?
Sonny Rollins i Miles Davis. Album Davisa, Bags' Groove.
Dobre. Jaki jest tytuł utworu?
Doxy. Sonny go napisał.
-Sporo o tym wiesz. -Trochę.
Słuchasz czegoś, co powstało w tym wieku?
Jeszcze nie dotarłem do końca minionego.
Zjedź, jesteśmy na miejscu.
Też mi biuro.
To jest życie, co?
Gdzie popełniliśmy błąd?
Też moglibyśmy siedzieć przy basenie z fajnymi laskami.
Na pewno nie potrzebujecie nakazu?
Upewniamy się, że jest bezpieczna.
Była związana z mężczyzną, którego niedawno zamordowano.
Zamordowano? To straszne.
Sprawdzamy, czy nic jej nie jest.
Oczywiście. Mam nadzieję, że tak.
Kiedy ją pan ostatnio widział?
Dziesięć dni temu? Dwa tygodnie? Coś koło tego.
Jak opłacała czynsz?
Przelew w pierwszy dzień miesiąca.
W przyszłym miesiącu nie spodziewałbym się wpłaty.
Tak. Nie wygląda, jakby planowała tu wrócić.
Wypełniła wniosek, zanim się wprowadziła?
Zdolność kredytowa, historia najmów.
Chcielibyśmy zerknąć.
Mam to w biurze.
Zajrzymy do pana, wychodząc. Dzięki.
Porozmawiamy z dziewczynami przy basenie?
Zostawiła brudne naczynia.
Komórka. Rozwaliła ją, dlatego jej nie namierzyliśmy.
Sprytne.
Co to jest?
Coś po ormiańsku. Chyba jakieś religijne teksty.
Mała dziewczynka. Layla? A to może babcia?
To na pewno nie Los Angeles. Raczej Armenia.
Pamiętasz mnie?
Jesteś jednym z dupków, którzy wsadzili Farciarza.
Szukamy Layli.
-Pukaliście do niej? -Odpuść. Wiesz, że wyjechała.
-Dokąd? -Nie wiem.
Jak usłyszała, że Tony nie żyje, wyniosła się.
-Widziałaś, jak odjeżdża? -Nie.
To skąd wiesz?
Zniknęło jej auto.
Dokąd mogła pojechać?
Po śmierci jej anioła stróża? Nie mam pojęcia.
Dlaczego tak go nazwałaś?
Pracowała w tej mordowni w północnym Vegas z innymi imigrantkami.
Niefajne miejsce. Tony ją stamtąd wyciągnął.
Burdel.
Raczej agencji, ale tak.
Wciąż czekam na jakieś szczegóły.
O której?
Dziś wieczorem. Mówili, że dadzą znać.
A ta kobieta, Mo?
Pracowałem nad tym.
Znalazłem jej nazwisko. Maureen O'Grady.
Policjantka z obyczajówki. Wydział Mission.
Dobra robota.
Na początek.
Zobaczymy, kto dziś będzie na imprezie.
-Kiedy widzisz się z Lau? -Pojutrze.
Nie przeszkadza ci, że to robisz?
Nie. Daję radę.
Słuchaj...
Wiem, że trudno ci funkcjonować w wydziale,
pracować na własne nazwisko, wyjść z mojego cienia.
Myślę, że ta akcja mi pomoże.
Jeśli uda mi się odkryć, kto tym wszystkim rządzi.
Jestem pewien, że tak.
Dzięki.
Wygląda ci to na mordownię?
Poprzedni adres w formularzu wynajmu.
Nie ma basenu.
Wszyscy zostają na miejscach.
Szukamy tej dziewczyny. Layli.
Pracowała tu i mieszkała.
Ktoś wie, gdzie ona jest? Musimy z nią porozmawiać.
Pracujecie dla Joeya Marksa, to jego lokal.
To mój lokal.
Wynocha stąd. Już.
Chcesz mi opowiadać bajeczki? Mam mnóstwo czasu.
Możemy tu zostać cały dzień, a ty wyjaśnisz Marksowi,
co się stało z dzisiejszym utargiem.
Ta dziewczyna, Layla.
Od dawna jej tu nie ma. Kilka lat.
-Gdzie poszła? -Jest tancerką. Pewnie do klubu.
Dolly's?
Poznała klienta.
Klienta?
Klient się zakochał w Lilit.
Lilit? Tak ma na imię?
Lilit Saroyan.
Wiesz, gdzie ona jest?
Nie wiem. Proszę, wyjdźcie.
Przygnębiające jak cholera.
Myślisz, że je przemycają?
Ktoś powinien z nimi pogadać,
dowiedzieć się, czy mogą odejść, kto ma ich paszporty.
A Joey Marks?
To jego lokal. Zadzwonię do Feltona, niech się tym zajmą.
Jak ludzie mogą tu żyć? To pustynia.
Jak Los Angeles.
-Z oceanem. -Ale pustynia.
Myślałem, że kochasz LA.
Kocham. Ale wiem, czym jest.
Może kupimy nowe okulary?
Ray-bany?
Lubisz styl retro. Masz to po tacie.
Oby.
Spójrz, Monocle Optical. Chodźmy schodami.
To trzecie piętro.
Przyda nam się trochę ruchu.
Ja się dużo ruszam.
No. Twoje kciuki są umięśnione od klepania SMS-ów.
Bardzo śmieszne.
-Wojna na kciuki? -Zapomnij.
Coś jeszcze?
Mam Krispy Kremes i kawę. To wszystko.
-Miłego dnia, panie władzo. -Dzięki.
Dupek.
Tu George. Zostaw wiadomość, oddzwonię.
Hej.
Zadzwoń, kiedy będziesz mógł, dobrze?
Mama chce wiedzieć, jakie masz plany na wieczór.
Widziałaś ten wypasiony futerał?
Tak. Dali też ściereczki do czyszczenia.
Istotny szczegół.
-Idziemy na kawę? -Tak.
-W drodze powrotnej? -Tak.
-Możemy. -Dobra.
Myślałem, że ten nowy kontrakt
zapewnia oddzielne zakwaterowanie.
Zapewnia. Ktoś coś zjebał.
Mogło być gorzej. Mogli cię wysłać z Crate'em lub Barrelem.
Jasne.
Jerry, jakiego koloru jest twoja szczoteczka?
Niebieska, a co?
Nic.
Widzisz się dziś z rodziną?
Tak. Chodź ze mną.
Chciałem skoczyć do Spearmint.
-Przesłuchanie jest o 9:00. -Przyjdę.
Cześć, kochanie. Maddie?
Tato?
Maddie, co się dzieje?
Mam ci powiedzieć...
Że mnie i mamie nic nie jest...
Maddie?
Nie utrudniaj sprawy.
-Kto mówi? -Harry?
-Czego chcesz? -Nie dzwoń na policję.
Jeśli je skrzywdzisz, powyrywam ci zęby, sukinsynu.
Harry? Co się dzieje, do cholery?
-Harry, co się dzieje? -Porwali Maddie i Eleanor.
-Kto? Dlaczego? -Nie wiem. Marks.
Trzeba zadzwonić do policji w Vegas.
Nie, mówili, żeby nie dzwonić na policję.
Zawsze tak mówią.
Dopóki się nie dowiem, o co chodzi, nie będę ryzykował.
Pieprzyć to.
To nie nasze miasto. Nie wiemy, od czego zacząć.
Ja wiem.
-Dokąd jedziemy? -Do domu Eleanor.
Ma apkę, do namierzania komórki Maddie.
Tylko nas nie zabij po drodze.
Na górze czysto. Laptop?
W kuchni.
Czysto. Mam, Harry.
Chronione hasłem.
Spróbuj A-K-Q-J-10.
Zero, jeden, jeden, zero, zero, jeden.
-Działa. Co to za cyfry? -Data urodzenia Maddie.
Przewiń.
Tutaj. Otwórz.
To monitoring domu. Przewiń.
Do przodu. Puść.
Gnoje. Zabiję was obu.
Aplikacja namierzająca. Dowiemy się, gdzie jest jej telefon.
Wyłączyli go po waszej rozmowie.
Cholera.
Historia. Sprawdzimy, gdzie była, gdy dzwoniła.
-Jest. -Kyle Canyon Road. Przy drodze 157.
Jakieś 30 kilometrów stąd.
Robi się ciemno.
Niezła fura.
Pożyczona.
Jerry.
Telefon Maddie.
Na tylnym siedzeniu jest torba.
To... Cholera. Co to jest?
Otwieracz do puszek. Na koń, kowboju.
Skąd to masz?
A co cię to obchodzi?
-Chcę wiedzieć. -Są czyste.
Używano ich przy przestępstwach, ale nie naszych.
Dokąd jedziemy?
Do domu przy Figueroa. Odbiór jest raz w tygodniu. To jutro.
Dzisiaj będzie tłusto.
Ty masz nas ubezpieczać, młody.
Jeśli ktoś się zbliży, strzelasz, jasne?
Jasne, Mo. Czaję.
Bosch.
Detektywie.
-Kto mówi? -Nieważne.
Powiedz Marksowi, że jeśli ktoś skrzywdzi moją rodzinę,
choć trochę, zabiję was wszystkich.
Wypalę was do gołej ziemi.
Spokojnie, detektywie, a nikomu się nic nie stanie.
Słucham.
Jutro rano, po przesłuchaniu, Rykov będzie pod pańską ochroną.
Przywiezie go pan do nas.
Jeśli to zrobię, oddacie mi rodzinę?
Proszę robić to, co panu każemy.
Przy granicy z Kalifornią jest postój ciężarówek.
Przy drodze nr 15, w Primm. Proszę zjechać na stację.
Podziękuje pan patrolowi stanu Nevada za eskortę i pożegna ich pan.
Wyśle pan partnera po kawę.
Gdy pan będzie wlewał benzynę, wydarzy się kilka rzeczy.
Rykov pójdzie z nami.
A panie puścimy wolno.
Dobrze.
Marks chce wymienić Maddie i Eleanor na Rykova.
Boi się, że Rykov go wsypie.
Dlatego to robi.
Rykov musi wiedzieć coś ważnego.
Zadzwońmy do naszych w Vegas.
Nie. Żadnych glin.
No to powiadommy FBI.
Pieprzyć federalnych. To moja rodzina.
Obserwuj ulicę.
Cholera.
Na ziemię.
Jedziemy, dalej. Ruszać się.
Ruszać się. Cholera.
Dalej, Mo.
Niech to szlag!
Marks.
Jego ludzie porwali moją córkę i byłą żonę.
Twierdzi, że ich nie skrzywdzi, jeśli mu cię oddam.
Gówno prawda. Nie zrobisz tego.
Masz tylko jedną opcję.
Daj mi coś, co pomoże mi odzyskać rodzinę,
albo oddam cię Joeyowi Marksowi.
Kim są te typy?
Bracia. Z Samoa. Tom i Jerry.
Tak na nich mówimy, bo nikt nie umie wymówić ich imion.
Gdzie ich znajdę?
Zamelinowali się na pustyni. Tule Springs.
Mają dom na takie akcje.
Powiedz, jak tam dotrzeć.
-Halo? -Poruczniku Lau, tu Irving.
-Panie komendancie. -Namierzam telefon syna.
Zgłaszał się już do pana?
Postępuje według procedur, sir.
Zostawiłem wiadomość, ale nie oddzwonił.
Proszę się nie martwić.
Na pewno rano się odezwie.
My też go śledzimy.
Dziękuję, poruczniku.
Gówno widzę.
Są tam.
Na kanapie, od ulicy.
-Bracia z Samoa? -Tak. Oglądają telewizję.
Jeden z nich ma broń. Drugi - nie wiem.
Mam pomysł.
Co znowu, do cholery?
To nic nie da.
Nic nie widzę przez twój bebech.
Może to wiatr.
Idź sprawdzić antenę.
I weź broń.
-Tom czy Jerry? -Tom.
Kto jest w domu?
Mój brat.
Ktoś jeszcze?
-Jaką ma broń? -Kaliber 44.
Rusz się, to cię zabiję.
Kładź się. Powolutku.
Czysto.
Nic nam nie jest.
Już dobrze.
-Tatusiu! -Już dobrze, kochanie.
Co robisz, Harry?
Dzwonię do Feltona. Każę mu wynieść śmieci.
Możemy porozmawiać, zanim to zrobisz?
-Dobra. -Dobra.
Zaraz wrócimy, dobrze?
-Zajmiesz się nią, Jerry? -Jasne.
Eleanor?
Trzęsę się.
Już dobrze.
Nie dzwoń po gliny, dobrze?
Eleanor, nie możemy im odpuścić po tym,
co zrobili tobie i naszej córce.
Nasza córka nie może być świadkiem w procesie przeciwko Marksowi.
-Ochronimy ją. -Nie.
Musimy znaleźć inny sposób. Dobrze?
Bo ja nie zamierzam zeznawać. Jej też nie pozwolę.
Dobrze. Ale ty i Maddie musicie wyjechać z Vegas jutro rano.
Dokąd?
Do LA. Do mnie. Dopóki to nie przycichnie.
Dobra.
Jerry, zabierz Eleanor i Maddie do wozu.
Zatrzymamy się u niej po rzeczy
i wrócimy do hotelu.
Harry?
Idź. Zaraz przyjdę.
Przyłożyłeś broń do skroni mojej córki.
Górny zamek się zacina.
Poradzę sobie.
Przesłuchanie jest dziś rano.
W południe ruszymy do LA. Wieczorem będę w domu.
Mam nadzieję, że nic się złego nie stanie.
Eleanor! Nic się nie stanie.
Billets wyśle policjantów, odbiorą was z lotniska
i odwiozą do mojego domu. Potem jeszcze do was zajrzą.
Dobrze.
Tato, jedź z nami. Proszę.
Nie mogę, kochanie.
-Tato, proszę. -Nie mogę.
Muszę coś załatwić.
Obiecuję.
Nikt cię już nie skrzywdzi.
-Wierzysz mi? -Tak.
Twoja mama się martwi. To zrozumiałe.
Ale nigdy bym was celowo nie naraził. Wiesz o tym?
Wiem.
Wiedziałam też, że po nas przyjedziesz.
Wieczorem będę w domu.
Musimy iść na odprawę.
Eleanor, w szafce z płytami jest glock,
a w szafie w sypialni jest strzelba.
Pamiętaj o tym, dobrze?
Dobrze.
Detektywie Bosch?
Dave Warren, reprezentuję pana Rykova. Nim zgodzimy się na ekstradycję...
Nie będziecie się sprzeciwiać?
Po co?
Mają panowie narzędzie zbrodni.
To, jak się znalazło u mojego klienta, to odrębna sprawa.
Muszę się upewnić, że jego podróż do LA będzie bezpieczna.
Nie będzie żadnych postojów.
To chciałem usłyszeć.
Sprawa 6205. Stan przeciwko Lucasowi Rykovowi.
Dziękuję, Tess.
Przesłuchanie w sprawie ekstradycji. Prokurator jest gotów?
Tak, wysoki sądzie.
David Warren, adwokat oskarżonego.
Wysoki sądzie,
oskarżony nie skorzysta z prawa
do podważenia ekstradycji do Kalifornii.
Odnotowano.
Tess, co dalej?
Zaraz przyjdę.
Harry.
Tak.
Tak, dziś po południu, po procesie...
Marks.
Jeśli jeszcze raz zbliżysz się do mojej rodziny,
podetnę ci żyły i tak zostawię.
Nie powiesz mi, co zrobiłeś zeszłej nocy?
Nie powiem. Idziemy.
Bosch,
szukaliśmy wozu Lilit Saroyan. Znaleźliśmy coś.
Altima z 2012 roku, zarejestrowana pod tym adresem.
Biuro Allena w Vegas. Szukaliście auta?
Znaleźliśmy je. Było u nas od tygodnia.
Zostawiła je na dworcu autobusowym.
Cholera. Może być gdziekolwiek.
Poszukamy odcisków, może gdzieś wypłynie.
-Dzięki. -Proszę pamiętać o naszej umowie.
Współpraca w sprawie Rykova.
Jeśli zacznie sypać Marksa, proszę natychmiast dzwonić.
Dobra.
Oddział z Nevady odeskortuje was do granicy.
Dziękuję.
Czego się szczerzysz?
Mam powody.
Oskarżenie o morderstwo cię nie martwi?
-Mam alibi. -Słyszeliśmy co innego.
Nie miałem motywu.
Joey Marks kazał ci go zabić. Oto twój motyw.
Mój adwokat rozniesie ten nakaz rewizji
i rozniesie ciebie, Bosch, za podłożenie gnata.
Jeśli broń wypadnie ze sprawy, będę wolny.
Nawet gdyby, co się nie stanie, to co?
Joey Marks będzie chciał cię załatwić.
Nieważne, czy na wolności, czy w mamrze.
-Chyba że będziesz współpracował. -Pieprz się.
Rykov, Luke. Ekstradycja z Vegas. Kod 187.
Kiko, macie go izolować. Cały czas. Rozumiesz?
Gdy przyjedzie po niego szeryf,
niech go umieszczą w areszcie anonimowo.
Harry.
Nie teraz, Mank, spieszę się do domu.
Billets chce cię widzieć.
"Jak tylko przestąpi próg".
Udawaj, że mnie nie widziałeś.
Nie mogę, stary.
Cytuję: "Chcę głowy Hieronymusa Boscha".
Cholera.
Pani porucznik?
Chciałeś po prostu wyjść? Bez zdania raportu?
Muszę jechać do domu. Rodzina na mnie czeka.
Jak się czują?
Były roztrzęsione, gdy odwoziłem je na lotnisko.
Jasne, rozumiem.
Rozumiem też, dlaczego podjąłeś wczoraj kilka pochopnych decyzji.
Miło z twojej strony.
Porozmawiaj z Eleanor. Musi zeznawać w sprawie tych bandziorów.
Nie wolno ich puścić. A ja muszę coś zrobić, bo wiem o sytuacji.
Nie zmieni zdania.
Ich miejsce jest w więzieniu.
Kolesie zawalili sprawę. Joey Marks im tego nie odpuści.
Dostaną za swoje.
Naprawdę mam ci złożyć raport?
Nie.
Mam nadzieję, że nie oberwiemy rykoszetem.
Nie oberwiemy.
-Jedź do rodziny. -Dzięki, Grace.
Tato!
Co wy robicie w moim domu?
Udało się jakoś zadomowić?
Zajęłyśmy ten drugi pokój.
To dobrze. Znalazłyście ręczniki?
Są tam, gdzie zawsze.
Mam jedzenie.
-Co zjemy? -Meksykańskie żarcie.
Poquito Mas, najlepsze żarcie na wynos w LA.
Kupiłem ci też nowy telefon.
Dzięki, tato.
Ustaw go, a ja i mama przygotujemy jedzenie.
Dobrze.
Wyjmę talerze.
Jak się czuje?
Nie wiem. Zachowuje się normalnie, ale możliwe, że udaje.
Mam znajomą w behawioralnej, psychiatrę.
Zadzwonić do niej? Umówić ją na rozmowę?
Dajmy jej parę dni. Zobaczymy, jak się będzie czuła.
Jak poszła ekstradycja?
Standard. Rykov się zgodził. Przywieźliśmy go i zamknęliśmy.
Czyli możemy wracać do domu?
Jeszcze nie.
Gdzie to znalazłaś?
W szafce z pościelą. Z naszej wycieczki do Cataliny.
Dziewczyna z zachodu. Nie wierzyłaś, że latające ryby istnieją.
Nadal nie wierzę.
-Przemeblowałeś kuchnię. -No.
Ładnie.
Dziwnie się tu czuję.
Fakt.
Wybiegł z domu z przekrzywioną maską, widział na jedno oko.
Wbiegł na ścianę. Maska się obsunęła.
Strasznie ściemniasz, Riley.
-Pamiętacie, co było wczoraj? -No?
Zrzuciliście tam człowieka?
Nie, tylko sufit.
-To przykuło ich uwagę. -Moją też.
Miałem w nosie pełno pyłu.
To jest rakotwórczy syf.
-Co to jest? -Twoja działka.
-Dziękuję. -Jasne.
Kapitanie!
-Kapitanie. -Co tam?
Wszystko w porządku. A u was?
Nie narzekamy.
Irving,
podobno dobrze się spisałeś.
Szkoda, że nie widziałeś go.
Załatwił wielkiego Meksykańca jednym strzałem.
Dziękuję. Chyba.
Dzięki za dinero.
Dobre czasy przed nami.
Jesteś kluczem, który otworzy nam wiele drzwi.
Cieszę się, że w tym uczestniczę.
Oj, nie. Przykro mi.
Jeszcze w niczym nie uczestniczysz.
Jak to?
Najpierw musisz coś zrobić.
Mamy tu rytuał inicjacyjny.
Nazywamy go Żelaznym Rodeo.
Rodeo? Mam dosiąść konia?
Tak jakby.
Nie jeżdżę konno, więc...
Na tym koniku pojedziesz.
No już. Do gaci.
Chyba że chcesz spierać olej przez kolejne lata.
Wy też to robiliście? Serio?
Wszyscy. Nawet O'Grady.
Szkoda, że tego nie widziałem.
Cholera.
Na górę, młody.
Jedziesz!
-Co to za gówno? -Chyba podsłuch.
Cholera.
Zniszczysz go?
Zajmij go czymś.
Dobra.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski jedno oko.